Tag: navolging

Geroepen in de bediening?

Soms is het  gewoon goed om eens stil te staan bij waar God je nu  precies geroepen heeft en of  je nog op het juiste spoor zit of dat je misschien ergens een beetje  bij zou moeten stellen.

Ik geloof dat God mij geroepen heeft  om mensen te  dienen die  op de een of andere manier vastgelopen zijn in het leven.  Dit weet ik al een tijdje en ik heb daar ook mijn pijlen op gericht , zeg maar, toch is het  belangrijk om ook bij mij  zelf af te vragen, hoe zat het ook al weer, zit ik nog  goed of hangt het er allemaal  maar een beetje tegenaan?  Ik heb gemerkt in mijn leven dat het  heel gemakkelijk is om de focus te verliezen.  We beginnen als mens vaak heel enthousiast ergens aan, maar voor we er erg in hebben doen  we niet meer waar we voor geroepen zijn, maar  zijn we meer bezig met de randzaken dan met onze bediening zelf.

het voelde  bijna als  arrogant om de woorden die door de profeet jesaja  zijn uitgesproken  aangaande de Messias , voor mijzelf te claimen.

Afgelopen weekend ben ik zoals je in mijn vorige blog al kon lezen naar  de Europe Teen Challenge  conference 2012 geweest.  Ik ben me  weer bewust of in ieder geval bewuster geworden van mijn plek. Ik heb in het verleden ooit  het idee gehad dat God me geroepen heeft  door dat gene wat er in Lucas 4:18-19 staat. Ik  heb er ook wel wat moeite mee gehad om hier mijn persoonlijke roepingsverhaal van te maken.  het voelde  bijna als  arrogant om de woorden die door de profeet jesaja  zijn uitgesproken  aangaande de Messias , voor mijzelf te claimen. Toch weet ik inmiddels een jaar of 15 verder dat mijn roeping  duidelijk in deze lijn ligt.

Afgelopen conference  werd ik me dit wederom opnieuw bewust.  Ik ben opnieuw aangeraakt en opnieuw zijn wederom dingen voor mijzelf bevestigd geworden, maar ook dat er nieuwe dingen in mijn leven plaats moeten vinden.  Ik mag nieuwe stappen zetten op de weg die God voor mij heeft uitgestippeld. God legt bij mij de nadruk op wie ik ben In Hem.  Ik heb ontdekt dat Gods aandacht aan het verschuiven is in mij. Van  Ik gericht naar  anderen en God gericht .  dit is voor mij een belangrijke  eyeopener. Natuurlijk wist ik dat allang, maar  nu  ben ik me er  nog meer bewust van geworden dat het God  om die specifieke  ander gaat en dat ik mag participeren in het werk wat Hij wil gaan doen. dit is een ander uitgangspunt  dan tot nog toe. was ik eerst vooral bezig met  waar wil God mij gebruiken en wat kan ik wel en/of niet  , nu geloof ik dat God mij vooral duidelijk wil maken dat ik vanuit mijzelf  niet in staat ben de ander werkelijk  te helpen.

wie is er tegenwoordig nog  bereid zijn leven voor de ander te geven?

Ik verlang er dan ook naar om  meer dan  tot nog toe God te dienen in het dienen van de ander. Ik wordt me er meer en meer  bewust van hoeveel God in Jezus  voor mij heeft moeten doorstaan.  Jezus dient mij door voor mij te leven. niet  slechts in het verleden, maar ook nu  op dit moment nog.  Dat is waarop ik wil gaan staan. Jezus levende  genade  voor mij en de ander.

Kortgeleden vertelde iemand me dat hij  zo enorm met iemand bewogen was en zo enorm veel van hem  hield dat hij voor  diegene zou willen sterven.   Ik vertelde hem en het heeft mij zelf dus ook geraakt,  dat het niet zo moeilijk is om voor iemand te sterven. Het is  veel moeilijker om je leven voor iemand te geven.  ik vraag me af  wie is er tegenwoordig nog  bereid zijn leven voor de ander te geven?  Jezus heeft zijn leven gegeven, alles wat hij had heeft hij voor ons gegeven.  hij gaf zich tot de dood, dwars door de pijn heen en de schaamte, het verdriet, de eenzaamheid, de moeite, de last die hij met zich mee moest dragen.

Satan probeert ons duidelijk te maken dat we enorm veel beloften al hebben gebroken en ook de leugen dat God  beloften aan ons gebroken heeft.  Hij wil ons doen geloven dat we het  niet waard zijn om Gods belofte  te leven. 

Volgens mij was het Mel Grams die zoiets zei als: er is nog nooit een belofte van God  onvervuld gebleven. Hij refereert daarbij naar Jozua  21:45.  Hij zij er bij dat God zijn beloften  zal waarmaken, maar de vraag is  welke  belofte wij nog moeten waarmaken. Welke belofte moeten wij  nakomen?  Zijn er beloften die wij aan God hebben gedaan die we  nog niet zijn nagekomen?  Misschien moeten we ons daar  bewust van worden en  misschien moeten we God vergeving vragen  dat we beloften hebben gemaakt naar hem of anderen die we niet na kunnen komen, maar  dat we vanaf nu  geen nieuwe beloften zullen doen , maar Hem gewoon zullen volgen  in wat Hij zegt in ons  leven.

We leven  vaak een leven van gebroken beloften.  Satan probeert ons duidelijk te maken dat we enorm veel beloften al hebben gebroken en ook de leugen dat God  beloften aan ons gebroken heeft.  Hij wil ons doen geloven dat we het  niet waard zijn om Gods belofte  te leven.  dat we  niet  echt geroepen zijn om grote dingen te doen. God  kan anderen gebruiken, maar geloof je ook dat Hij jou wil en kan gebruiken?

Ik geloof dat Jij en Ik Gods belofte voor de gebroken wereld zijn.

God leidt ons altijd!  Soms ervaren we dit niet. we  zijn ook geneigd onszelf  onderuit te laten halen door  satan door de fouten die we maken. hij zal altijd proberen om zijn vinger achter onze bediening te krijgen, maar God  gebruikt zelfs onze fouten en maakt er iets goeds van.  Ik geloof dat Jij en Ik Gods belofte voor de gebroken wereld zijn.  Laten we ons hoofd en hart op God gericht houden Gods wil is perfect! Wij zijn misschien snel afgeleid en richten ons zo gemakkelijk op onszelf, maar God  wil ons telkens weer bepalen bij wie we zijn in Hem en als we dat  voor ogen houden en dit ook geloven  dan  helpt hij ons.

Ik wil trouw zijn aan Gods bediening voor mijn leven.  ik wil dat wat ik boven God gesteld heb in de bediening  loslaten en me meer en meer proberen te richten op Gods weg daarin.   Dus niet vertrouwen op  mijn eigen  gedachten en gevoelens in de eerste instantie, niet op wat ik geleerd heb door ervaring of  door opleidingen, maar door wat God me gegeven heeft. Dit kan  dan soms de ervaring zijn, de opleiding, maar wel  door de Geest die in mij  is en die mij wil leiden in de gesprekken met anderen.

God  heeft me duidelijk gemaakt  en dat ervaar ik ook nu , nu ik dit aan het schrijven ben dat ik opnieuw moet focussen, scherp stellen. hiermee bedoeld Hij in mijn geval  volgens mij  dat ik ik niet elk Gat moet  willen vullen. Ik  ben  nogal een bemoeial. Hij wil niet dat ik overal spring waarvan ik het gevoel of  de gedachte heb dat  er gaten vallen of dat ik  het beter zou kunnen.  Hij heeft me duidelijk gemaakt dat ik veelal gewoonweg een botte houding heb en inderdaad in sommige zaken nogal arrogant ben.

 Ik  ben niet beter dan anderen en anderen  zijn soms veel beter in staat te doen wat  ik misschien ook zo kunnen .

Ik ontdek dus dat ik  mijzelf aan het beliegen ben en dat dit niet goed is.  Ik  ben niet beter dan anderen en anderen  zijn soms veel beter in staat te doen wat  ik misschien ook zo kunnen .  Er zijn ook een aantal zaken die ik  inmiddels helder heb gekregen waar van  ik geloof dat God me specifiek  geroepen heeft.  In bepaalde zaken  wordt ik op dit moment  enorm bevestigd.  Zo werd ik onlangs bevestig d dat ik goed in staat ben mensen iets te leren, ze kan motiveren en stimuleren, maar  ook  het gevoel van gelijkwaardigheid kan geven. sommige mensen worden geraakt door de dingen die ik zeg en  daardoor maken ze soms nieuwe keuzes.  Soms worden mensen opgebouwd door de dingen die ik zeg of schrijf, ( al  moet ik soms enorm op mijn woorden letten zodat ze niet te scherp zijn) , God bevestigd me dat mijn omgang met mensen  een unieke manier is.

Ik wil en kan niemand  werkelijk helpen  vanuit mijn persoonlijke ervaringen  en al de kennis in de wereld,  wanneer God niet zelf de boventoon voert in de gesprekken.

Marvin Oxenham deed een fantastische workshop over pastorale counseling en de narratieve methode. Hij vertelde  een aantal zaken die me geraakt hebben en die ik  enorm herkende. Hij sprak een  methode uit die  ik bij mezelf  herkende als  aanwezig.  Hij omschrijf de manier die ik van nature ( en door de vele  cursussen en opleidingen) al op zo’n soort wijze uitvoer, geweldig. Ik ervoer hier een soort van bevestiging van datgene waar mijn verlangen lag.  Ik wil en kan,  nogmaals , niemand  werkelijk helpen  vanuit mijn persoonlijke ervaringen  en al de kennis in de wereld,  wanneer God niet zelf de boventoon voert in de gesprekken.  Als  er geen ontmoeting plaatsvindt met  God en  elkaar.

Gods woord zal echter niet ledig terug keren. Hij doet altijd iets met mensen. ik weet het  uit mijn eigen leven , maar ook van anderen. soms kosten bepaalde zaken tijd, maar Gods woord  nestelt zich in  onze harten en die van de ander wanneer we er open voor staan.  Wanneer we slechts gericht zijn op de juiste technieken zal er niets veranderen, daarom moeten counselors veranderen.  Ik wil veranderen en meer van God in mij laten spreken en naar hem luisteren.  Stil worden  en horen wat God  te zeggen heeft  voor mijn leven , maar ook voor dat van die ander.

Ik geloof dat God me gebruikt en dat Hij dat nog meer gaat doen als ik me  meer en meer door hem  wil laten gebruiken. 

Ik verlang er naar mensen te ontmoeten in de omstandigheden van hun leven.  ik geniet er van om  hen visueel  te maken wie  ze zijn .  ik hou er van  hen te vertellen  dat hun persoonlijke omstandigheden  kunnen veranderen wanneer ze Jezus vrijheid  voor hun leven aanvaarden. Ik geloof dat God me gebruikt en dat Hij dat nog meer gaat doen als ik me  meer en meer door hem  wil laten gebruiken.  Ben ik bereid soms dingen uit te spreken die ik moeilijk vindt?  Me te laten leiden door de Heilige Geest en dingen te zeggen die niet eenvoudig zijn?  ik ben er van overtuigd dat dit de weg voor mij is, maar  niet de gemakkelijkste.

Ik wil echter in navolging van de Heer Jezus  mij totaal  geven. dat is mijn verlangen. niet slechts in de begeleiding of counseling van mensen, maar met mijn hele leven.  in alles wat ik zeg of  doe.  Dit lukt me niet altijd, maar ik  ik kies er wel bewust voor. Ik  ben bereid om mijn  voeten  in het water te zetten.  En dieper te gaan dan tot nog toe omdat ik Hem vertrouw. Meer en meer .  voor mij geeft een hoop lucht dat hij weet dat ik het niet perfect zal doen en dat ik fouten mag maken. hij geeft me de ruimte er voor.

God wil mensen levens veranderen, herstellen, bevrijden, vernieuwen. 

 Het is onmogelijk om  mijn gewone leven en  mijn  werk en bediening te scheiden.   Ik wil ook niet een bepaalde rol spelen.  ik kan ook niet in een bepaalde rol op mijn tenen gaan lopen. Ik  mag zijn die ik ben. Ik ben God geliefd kind.  In ieder positie die ik  bekleed. Ik mag mezelf zijn als vader, als vriend, als zoon, als partner, als mens en over al waar ik ben. thuis, op mijn werk,  als ik handel , als ik wandel. Hij wil gewoon met mijn communiceren en in relatie met mij zijn. is het niet geweldig?   Ik geloof dat God  het goede met mensen voor heeft . God wil mensen levens veranderen, herstellen, bevrijden, vernieuwen.

Best een lang stuk geworden. hoop dat je er iets aan hebt en zie uit naar de reacties op wat voor manier dan ook.  laat gerust  een berichtje achter of blog over dit onderwerp. Ik ben benieuwd.

verwacht het onverwachte

weten en verwachten

Lezen 1 Johannes 5:11-15

“heer reinig mijn hart, mijn leven van alles wat mijn relatie met U, mijn groei en mijn herstel in de weg staat”.

twijfel

Hoe vaak hebben we deze woorden al naar God uitgesproken? Kunnen we deze woorden uitspreken en er ook op vertrouwen dat God ze hoort, verhoort? Misschien zeg je; “mijn ervaringen met het krijgen van de dingen waar ik om gevraagd heb zijn niet zo tof.”

Hoe weet ik nu of ik ook zal krijgen wat ik vraag? En is het niet erg egoïstisch  als ik iets vraag?

recht voor God staan.

Paulus  schrijft in Efeziërs 1:4 ( lees het zelf maar eens na) dat lang , lang voordat God de aarde schiep, hield Hij al van ons. Van jou en mij.

Hij koos er voor om ons lief te hebben en ons te heiligen. Hoe? Door de Heer Jezus. Heiligen is reinigen, je tekorten wegdoen uit je leven zodat je onberispelijk voor Hem kunt staan.

God wil dat we heiligen zijn. Geen heilige boontjes, maar wel heilig. Hij wil ons vormen , Hij ziet ons a.h.w. door Jezus. Door Jezus lijden en sterven voor ons falen , zijn we als het ware een nieuwe schepping geworden. gereinigde mensen. Gereinigd  door het bloed. Tenminste wanneer we een bewuste keus voor Hem gemaakt hebben in ons leven. D.w.z. Hem willen volgen en geloven in datgene wat Hij voor je heeft gedaan.

onverwacht respons

Wanneer we met dit in ons achterhoofd, de juiste keus maken om zijn kind te zijn en met Hem spreken, dat Hij ook zal luisteren wanneer we met Hem spreken. En luisteren is dan niet slechts een horen, maar ook verhoren.  Krijgen we dan wat we precies verwachten? Ik moet zeggen dat dat heel vaak nu juist niet het geval is

Toch mogen we geloven en verwachten dat hij hoort en verhoort. Hij luistert wanneer we iets aan Hem vertellen en zal datgene doen wat goed voor ons is op onze weg naar herstel. Daar mogen we volledig op vertrouwen. Hij zal het doen.

hier nog een linkje naar een prachtig klein gedichtje van Annet Rozema. Waardig!

 Heer we mogen geloven en vertrouwen dat U onze gebeden hoort en ze wil verhoren als dat in Uw wil ligt. Meestal kennen we Uw wil niet zo goed. we bidden wel, maar er gebeurt niets omdat ons gebed niet gericht is op U, maar op onszelf. Heer wanneer ik echter bid om herstel van mijn relatie met U,  mijn groei en ontwikkeling naar U, mijn herstel in U, dan wilt U dit verhoren Heer, niet omdat ik dat wil, maar Heer omdat Het Uw wil is. Dank U wel Vader, In Jezus naam. Amen

terug naar overlevingspakket stap 7 #6

verder naar overlevingspakket  stap 8 #1

geestelijke zwaartekracht!

Een mens kan behoorlijk vastlopen in zijn leven. ik weet er van.  We hebben te dealen met de gevolgen  van de zaken uit  ons verleden of we  blijven zitten waar we zitten  met  wellicht kleine ups en downs, maar het ellendig zijn zal  niet zomaar op een dag uit ons leven verdwijnen.

bitter of beter?

Keuzes zijn daarom belangrijk  voor ons persoonlijk groei en hoe we in het leven staan.  We hebben dus de keus om een bitter leven te leiden , maar ook de keus om een beter leven te leiden.

Er zijn om een beter leven te leiden een aantal geestelijke wetten die waar en logisch zijn.  net zo waar als de wet van de zwaartekracht. We kunnen ontkennen dat hier op aarde leven met de zwaartekracht en een steen omhoog gooien en zeggen dat er geen zwaartekracht is, maar de steen komt geheid weer naar beneden.

geestelijke wetten

Veel mensen verwerpen tegenwoordig de onveranderbare geestelijke wetten van God.  veel mensen vinden dat ze zelf mogen bepalen hoe zich te gedragen en dat wat ze doen niet werkelijk verkeerd is zonder zich ooit af te vragen wat God over bepaalde dingen zegt.  Jouw waarheid hoeft de mijne niet te zijn is een uitspraak die dan al gauw op tafel komt.  en ze is ook waar. Mijn waarheid en jouw waarheid  zijn slechts relatief te noemen, maar Gods waarheid is  en blijft zoals ze is, onveranderlijk.

Waar geluk in wie we zijn , in onze relaties met mensen ,in onze relatie met God is onderhevig aan geestelijke wetten.  Veel mensen denken dat ze het geluk zelf kunnen maken in het leven door hun menselijke verlangens na te lopen.  Veelal maken deze verlangens echter juist relaties stuk, je eigen leven stuk en weet je uiteindelijk niet meer wie je bent. 

regels?

God , de Vader, is de Schepper van ons allemaal. Hij is ook de Bron van de wet  in ons. We kunnen ze ontkennen, maar toch zullen wij als mensen telkens weer proberen om tot het werkelijk doel van ons leven te komen.  we kunnen het proberen  en Gods geestelijke aansporingen in ons veronachtzamen en dus ons eigen ding gaan doen,maar uiteindelijk zal het niet de voldoening geven waar in wezen naar verlangen.

De vraag die ik wil stellen is of je leeft naar Gods geestelijke maatstaf of zoals je zelf wil. De keuze ligt bij ons. Willen we zegen ontvangen of verwerpen we haar. gaat het hier om allerlei regels die we moeten hanteren?  zeker niet. het gaat om onze hartsgesteldheid.  wie dienen we?  wie volgen we?

Gelovige varianten

ik denk dat veel mensen best gelovig zijn. veel mensen noemen zich  gelovigen of benoemen zich naar de kerkelijke genootschap waar ze in zijn opgegroeid. ik ben gereformeerd, hervormd, katholiek, baptist, evangelisch…. etc…  anderen noemen zich spiritueel en zeggen in God te geloven of in een godheid of ze hebben een andere variant bedacht of gevonden.

 de vraag is echter of ze ondanks een geestelijke invalshoek , toch Jezus wel werkelijk volgen. Soren Kierkegaard zegt het als volgt( uit het boek volg jij mij , Hans van der Lee):

 ieder moet met het voorbeeld , het ideaal gemeten worden. al dat geklets, dat dit  alleen voor de apostelen , dat  alleen tegen de leerlingen of tegen de eerste christenen, enz., enz. werd gezegd , moet weg. en de navolging  en Christus akls voorbeeld moleten in het licht  worden gesteld . dat ik dan de slechtste van de kals ben of niet overga is iets waarin ik me dan ootmoedig  zal vinden. maar wel zal ik  en iedereen met het ideaal gemeten worden; het ideaal zal vaststellen waar ik sta.

Cum laude

eigenlijk ligt de lat best hoog. het  gaat er echter niet om dat we op de een of andere manier cum laude zullen slagen, maar  dat we ons blijven uistrekken  naar het grote ideaal . Gods wil te doen. we noemen ons niet gelovigen omdat we de leer van Jezus nu zo enorm sympathiek vinden, maar omdat we geloven en weten dat ze waar is. als we dus weten dat ze waar is ,  gelovigen willen zijn is navolging van Jezus de keus waar we telkens weer voor staan.

de keus in deze is dus dat we geloven dat Jezus Christus onze zonden aan het kruis heeft gedragen.  voor mensen een keus die we maar moeilijk kunnen accepteren en dus vaak enorm veel water bij de wijn doen.  Kierkegaard zegt:

de navolging van Christus is het eigenlijke punt waarop elke generatie opnieuw tegenstribbelt.. Hoe sterker op dit punt  accent wordt gelegd, des te minder christenen er zullen er zijn. hoe sterker hier concessies worden gedaan, des te meer worden  er gewonnen voor het christendom: en als het geheel wordt afgeschaft, breidt het christendom zich in die mate uit dat christendom en wereld bijna geheel samenvallen; allen zijn dan christenen, het christendom heeft gezegevierd- dat wil zeggen, is compleet afgeschaft. 

Eigen kracht of toegeven en het wonder verwachten.

wanneer we de keuze maken om de geestelijke wet van God, de norm die Jezus ons voorhield onderuit te halen of te negeren, zijn we weer waar we mee begonnen zijn. we blijven zitten waar we zitten met wellicht slechts kleine ups en downs.

veel mensen zijn geneigd om telkens allerlei beloften uit te spreken naar God om op die manier  geestelijk te gaan leven. ze maken  de keus om God  toe te zeggen om op eigen kracht geestelijk te leven, zeg maar.    ze proberen de overwinning te behalen over de gevolgen van het verleden te behalen door  het uitspreken van zaken waar ze eigenlijk niet in geloven en die ze op eigen kracht niet  kunnen volbrengen.

misschien dat je eens na  zou kunnen denken over het volgende drie basis elementen(uit boek David Wilkerson, hoe het verder ging). geef toe dat je wanhopig bent. dat je alles al geprobeerd hebt en  tot de conclusie bent gekomen dat je het zelf niet kunt. probeer niet op eigen kracht de overwinning te behalen. verwacht een wonder.

tot je een ons weegt!

Lezen: romeinen 1:18-20

Veel mensen zeggen zoiets als:“we zijn gelovig”. Gelovig zijn klinkt als een twijfelachtig gebeuren. Het lijkt er op dat we het wel geloven, maar we zijn er niet echt zeker van. Anderen zeggen het meer subtiel, we geloven wel dat er iets is. Geloven lijkt in deze beide situaties iets van zekerheid scheppen voor het geval er inderdaad iets zou zijn. Stel je voor dat God bestaat.

God bestaat!

Dat God bestaat staat vast. Je weet dat ook. Je gedachten kunnen je aan het twijfelen maken, je kunt net zo lang denken en verkeerde dingen doen en daarmee jezelf in de weg staan om te herstellen.

Je kunt weten dat God bestaat. Hoe? Door gewoon om je heen te kijken! Door de vogels te horen het gras  te ruiken (het is nu voorjaar), maar ook door de sneeuw  te voelen.  de wind in je haren, door het zonnetje.

nadenken tot je een ons weegt!

Je kunt met gewoon een helder verstand nadenken over het feit hoe dat deze wereld tot stand is gekomen. Je mag het natuurlijk rationaliseren met allerlei theorieën, maar uiteindelijk zul je uitkomen bij God.

Als je dat weet en beseft, dan kun je ook de stap nemen om je aan Hem over te geven. Gelovig zijn is nog niet daadwerkelijk deel hebben aan Hem. Een relatie met hem hebben. Helaas hebben we een ernstige tekortkoming als mens, we hebben moeite met het feit ons over te geven aan Hem.

overgave

Overgave is dat we met alles, met de goede zaken, met de slechte zaken, bij Hem komen. Hem belijden dat we met wat we zijn en wat we hebben en wat we doen beter af zijn bij Hem. Dat Hij beter weet hoe wij ons leven kunnen runnen.dan wij  zelf.

 We zijn niet in staat onszelf te herstellen. We denken vaak dat de pijn wel over gaat. Maar we weten allemaal dat diepe wonden niet zomaar over gaan. Sterker nog, wonden gaan etteren en zweren als we er niets aan doen.

keuzemoment!

Ik hoop dat als je je nog niet hebt overgegeven aan Hem je dat binnenkort zult gaan doen. Het zal je helpen te groeien, te ontwikkelen, je zult een andere weg inslaan en met ons verder kunnen reizen op de weg naar bruikbaarheid. De weg van herstel, de weg van Jezus,  de weg van navolging.

 

Heer ik weet niet meer zo goed wat ik er van moet denken. Ik geloof het wel, maar in mijn hart kan ik het niet echt aanpakken lijkt het wel. Het kwartje valt niet. Heer toch wil ik een oprechte relatie met U aangaan. Mijn  ogen openen voor de dingen die U in mijn leven wil gaan doen.  Heer ik belijd dat ik het niet meer alleen kan en wil doen. Dat ik fouten heb gemaakt. Ik wil ze vandaag nog bij u brengen in gebed. Heer ik wil bovenal dat ik mezelf niet meer slechts een gelovige noem, maar Uw kind. Ik besef dat ik dat vanaf nu dat ook mag zijn. amen

dikke neus!

Lezen: Daniel 4:19-34

Om te groeien in de navolging. Om te groeien in wie we zijn, is deze stap de juiste om te zetten. in stap 2 gaat het namelijk om het   toelaten  van God in je leven. de vraag is echter of je God ook daadwerkelijk wil toelaten in je leven.

hoogmoed

God is de enige die die jouw situatie niet  boven de pet gaat. die jouw begrijpt en je kent als geen ander. Hij heeft je immers gemaakt. Hij heeft hemel en aarde gemaakt. Hij heeft  wasdom gegeven aan alles. Hij heeft de aarde in Zijn machtige hand.

 Als we tegen muren aanlopen in het leven kunnen we de waarheid natuurlijk gaan ontkennen en denken en/of doen alsof we de zaak zelf volledig onder controle hebben en net doen alsof we zelf een beetje god zijn, maar dat is duidelijk een vorm van hoogmoed.

tegen de muur oplopen

als iemand ons vraagt hoe het met ons gaat zeggen we vaak dat het goed met ons  is. we staan als het ware boven de stuatie. door alles voor onszelf te houden, boven de situatie de situatie te willen staan en boven de ander. boven dat wat ze van ons denken en wat ze van ons zeggen.  

 eigenlijk willen we gewoon geen verantwoording afleggen naar de ander, naar  niemand. we beplen zelf wel wat we wel en niet zeggen, wat wel of niet goed voor ons is toch? uiteindelijk, vroeger of later, zullen deze muren ons stoppen. Wij kunnen een grote mond hebben, maar ooit  lopen we tegen de muur op en hebben een dikke neus.

God past niet in een doosje.

Nebukaddnessar was in zijn tijd de machtigste koning op aarde. Hij dacht dat hij god was en daarom liet hij zich aanbidden . De enige ware God zei echter, door Daniel, dat de koning  als een wilde zou gaan leven, gras eten als de koeien en douw tot zich nemen totdat hij tot  erkenning was gekomen dat niet hij, maar God de allerhoogste is. God geeft macht, kracht en wijsheid aan wie Hij wil.

God kan ons herstellen van deze onzinnige gedachten. We kunnen wel denken we alles zelf kunnen, maar dan zijn we als Nebukadnessar, we verhogen onszelf en  halen daarmee God naar beneden. We proberen Hem kleiner te maken, maar God laat Zich niet in een doosje doen, maar als we God God laten zijn in ons leven zullen we groeien, herstellen, leren, ontdekken wie Hij is in ons leven. We zullen totaal gaan ervaren dat Hij de Heerser is van alles en dus ook van jou.

Kop in het zand steken

Ik moet eerlijk zeggen dat ik soms moeite heb met bidden.  Omdat ik weet  dat God werkelijk luistert als ik iets te zeggen heb. omdat ik weet dat als ik iets vraag  ik er naar moet handelen.  … natuurlijk is dat de kop in het zand steken, maar tegelijk is dat wat wij als mensen gauw doen. wanneer we ons voor iets afsluiten , net doen alsof God er niet is, alsof God niet echt iets tot ons te zeggen heeft doen we net of we het niet horen. Wat is het gemakkelijkst om te doen? gewoon God uit de weg gaan.

Weglopen?

Ik wil jullie echter ook zeggen dat we moeten oppassen met deze  struisvogel politiek. Wanneer we immer weglopen voor God  zal ons hart  verharden. (Eigenlijk zou je deze teksten eens ff gauw moeten lezen hebr 3:7 Hebr 3:15, Hebr 4:7) ons hart  verhard wanneer we God niet meer zoeken . als we Hem gaan ontlopen. Ook al weten we eigenlijk best dat dit onmogelijk is. Ik denk aan Jona op dit moment die ook God probeerde te ontlopen.

Wanneer we werkelijk met God willen leven kan het niet zo zijn dat we Zijn wil voor ons leven proberen te ontlopen.  Ergens denken we dan dat we het zelf beter weten zoals ik in een eerder blog al zei.

Om de lieve vrede wil.

Waarom proberen mensen als ik toch om God te ontlopen? Allereerst zoeken we naar allerlei antwoorden die simpeler zijn. of we gaan relaties aan met mensen die we beter zouden kunnen mijden omdat we liever niet alleen zijn. of  we begrijpen dat we ons leven totaal niet meer onder controle hebben, maar zijn bang voor de confrontatie met onze fouten. Of we weten welke richting we zouden moeten gaan, maar  we weten ook dat het bepaalde mensen of groepen tegen de borst stuit en we willen gewoon graag de lieve vrede bewaren.

Er zijn zoveel verschillende gedachten, gevoelens die ons bij God vandaan kunnen leiden om maar niet te hoeven doen wat Hij ons zegt.  We worden verhaard. Hoe meer we onszelf afschermen van God hoe harder worden we  voor anderen, maar vooral voor onszelf. we bouwen hoge muren om ons te beschermen tegen God waarheid. God die ons kent zoals niemand ons kent. En toch denken we vaak dat we zelf de controle kunnen houden.  O, ik kan zo’n controle freak zijn soms.

Ikke niet begrijpen?

Wat nu? Wat doen we er nu mee?  We kunnen drie kanten op zou ik willen zeggen. 1.) we stoppen onze kop diep in het zand en doen net of er niks aan de hand is. vingers in de oren, je kent het wel..blablablalbla..! of 2.)je verdedigd jezelf met hand en tand. Je bedenkt allerlei manieren en trucjes om maar niet met God te hoeven praten. Je afsluit je af voor alles wat met hem te maken heeft  of je doet 3.) je geeft toe dat je het zelf helemaal niet zo goed weet in het leven.

Veel mensen zeggen vaak dat ze  niet zoveel van God begrijpen. Dat ze Gods stem niet goed of nauwelijks kunnen verstaan, maar ik geloof dat we Gods stem gemakkelijk kunnen verstaan, maar dat we veelal God liever niet horen. We willen gewoon niet geconfronteerd worden met onszelf. althans zo vergaat het mij vaak.  Ik weet echter ook dat we tot we gedaan hebben wat God ons vraagt in dezelfde situatie zullen blijven zitten.  we komen niet voorbij de hardheid als we niet het gesprek met God aangaan en onze zonden belijden en gaan doen wat Hij ons zegt.

kijk hier voor site perrynoble waar ik dit item als een struisvogel vandaan heb gepikt.

Helemaal down met God.

Larry Crabb moedigt me, in zijn boek van binnenuit, aan om me dingen af te vragen. Waarom ben je gelovig? Soms stel ik mezelf  deze vraag  en misschien ken je me een beetje en weet je  dat ik me best  heftige vragen heb gesteld over wie God nu werkelijk is.

Wie is God?

Ik heb er behoeft aan om duidelijk te maken dat gelovigen het soms nodig achten de Bijbelse waarheid in een bepaalde hoek te duwen om  zo  een bepaald beeld neer te zetten van wie God nu werkelijk zou moeten zijn. 

sommige groeperingen, gemeente, kerken of je  ze ook wil noemen, doen dat door anderen aan te sporen om allerlei regels en dogmatiek  na te leven, wat trouwens lastig is omdat veel van deze regels vaak ongeschreven regels zijn, anderzijds wordt er door  ander soortige denominaties of groepen opgeroepen tot totale overgave aan de Heilige Geest zodat men de ware vreugde en vrede zou vinden en wel hier en nu.   

Navolging van Jezus

Al klinkt het soms  dat beide groepen betrouwbaar zijn en hebben ze ook zo hun waarde en waarden, toch gaan ze vaak voorbij aan wat de werkelijke waarheid is namelijk Christus te kennen en Hem na te volgen in dienstbaarheid.

Voor veel mensen wellicht een oproep die  tegen de borst stuit en niet altijd even populair is. een oproep die niet voorbij gaat aan onze persoonlijke situatie , maar die stelt dat onze situatie, hoe miserabel ze ook kan zijn , niet de allereerste prioriteit is. 

ik durf te stellen dat een leven met christus niet een leven is  waarin we pijnloos door het leven zullen gaan. misschien (dat is tenminste wat ik geloof) is het juist zo , dat we  wanneer we in God geloven en Jezus  willen dienen als zijn discipelen we meer leed te verduren krijgen dan wanneer we zouden leven zonder Hem.

Vragen???

Typisch is dat ik zelfs, terwijl ik dit weet dit niet gemakkelijk kan accepteren en dat wanneer het me even tegen zit me toch allerlei vragen ga stellen over wie ik ben, over wie god is, waarom me zaken overkomen in het leven, … etc.. bovendien kijk  kijk ik dan naar anderen die  het voor de wind gaat en spreek mijn boosheid daar over uiten ik baal dan dat het anderen beter vergaat dan mij. (sorry mensen)

Ik denk dat we kunnen stellen dat ieder mens zo zijn perikelen kent , dat iedereen zo nu en dan wel eens van de kaart is zoals Boele Ytsma het noemt. iedereen heeft zo zijn eigen persoonlijke moeiten een problematiek in het leven, alhoewel sommigen  geweldig goed zijn in het verbloemen van hun werkelijke  ervaringen.

Aantrekkelijk of niet?

Zoals ik in een eerder blog al zei; blazen zulke mensen zich als het ware op , soms zelfs met vrome teksten tot personen die ze in wezen niet zijn. ze zijn weinig authentiek. Helaas zijn er nogal veel van zulke mensen en daarbij is er ook een grote groep mensen gelovigen.

Typisch is dat juist zulke mensen vaak de leiding in handen hebben in kerken en christelijke groeperingen. Mensen die van buiten lijken of ze alles onder controle hebben, wat soms uiterst aantrekkelijk lijkt, maar  warbij hun manier van leven niet echt congruent is met wie ze in wezen zijn.

Onvolmaakt gelukkig.

Persoonlijk denk ik dat mensen  die werkelijk zichzelf zijn meer aantrekkelijk zijn en herkenbaar. Bovendien  oogsten ze meer respect in ieder geval van mijn kant wanneer ze zichzelf durven laten zien ook in hun minder goede kanten. Ik heb niet zoveel gemeen met mensen die alles perfect voor elkaar hebben. die precies weten welk gebed ze uit moeten spreken en welk vers ze moeten opzeggen in wat voor situatie dan ook.

Ik zelf wordt er erg opstandig van wanneer ik gefrustreerd of verdrietig ben.  ik moet eerlijk zegen dat ik wat dat betreft ook niet de gemakkelijkste persoon ben om in de buurt te zijn op zulke momenten. Mij schieten geen vrome tekstjes, gebedjes of lofoffers door het hoofd op momenten dat ik het moeilijk heb.

Natuurlijk besef ik naderhand dat ik zonder God niet kan en wil leven, dat Ik enorm van Hem houdt en dat het me spijt van wat ik allemaal heb gezegd en gedaan soms. Ik blijf knokken tegen mijzelf.  Ik heb het level van volmaakt leven nog niet bereikt al weet ik dat God mij als volmaakt ziet  door Christus.  Ik ben zeg maar onvolmaakt gelukkig 😉

Nieuw perspectief

Ik merk dat wanneer er moeite is en allerlei verdriet in mijn leven, teleurstellende ervaringen en we allerlei vragen op ons bordje krijgen over wie God nu werkelijk is, we ook ervaren dat we , ondanks ons van de kaart zijn, we toch  God nodig hebben en juist ook ontmoeten in en door zulke ervaringen heen. Sterker nog ik geloof dat we God leren zien vanuit een vernieuwd perspectief en op een manier en niveau die we nooit hadden verwacht.

Waar we eerst nog dachten dat we God in een hoekje konden plaatsen , blijkt dat God zijn eigen plan reeds getrokken heeft. Hij laat zich niet manipuleren. Hij is congruent, om dat woord nog maar eens te gebruiken, Hij laat zien dat Hij de totaal andere is. Hij laat zien dat Hij er is voor de zwakke, maar de vraag is of we dat ook willen zijn. dit is de vraag die we vinden als we helemaal down op de bodem zijn.  op de plek waar nog maar twee keuzes hebben, verder met of zonder God. spiritualiteit van beneden.

Empathie of ….?

Hoe kunnen we God liefhebben en onze naaste  niet zien. Hoe kan je iemand honger laten lijden wanneer je genoeg hebt om te  delen. Hoeveel mensen zijn er niet die hongeren. We zien heel vaak de beelden op TV, maar raakt het ons nog werkelijk?

Wat speelt er!

Hoorde bij Pauw en Witteman over emotiejournalistiek. Het is vreemd dat er  een bepaald beeld wordt opgeroepen. Maar tegelijk  is het van belang dat we  weten wat er in de wereld speelt. Maar, …Misschien is het te ver van ons bed.  Er zijn immers ook hier mensen die hongeren. Misschien ken je  niet degene die fysiek honger heeft, maar we kennen wel diegenen die geestelijk honger lijden.

Er zijn velen die arm zijn in de buurt waar we wonen. Het maakt niet uit of het een volksbuurt is waar je woont of juist een rijke villawijk. Overal zijn armen , naakten die bekleed mogen zijn.  wij kunnen in navolging van wat Jezus deed  iets voor de ander betekenen.  Misschien is wel het meeste wat je aan de ander zou kunnen geven een deel van je tijd.  gewoon er voor de ander zijn.

Liefde uitdragen. Daar gaat het om!

We zijn niet allemaal een moeder Theresa in sloppenwijken, (kijk maar eens wat ze zegt in dit clipje) maar we kunnen wel de boodschap van liefde uitdragen in onze eigen omgeving. We kunnen mensen ontmoeten waar ze zich ook bevinden. We spreken in de kerk tegenwoordig veel over pastoraat en de juiste technieken. Ook in de psychologie komen we het tegen , maar steeds meer wordt ontdekt dat, zoals psycholoog Carl Rogers het noemde, empathie belangrijk is.

Nu denk ik persoonlijk dat empathie op zich  te kort schiet, omdat ze enigszins een geveinsde houding is ten opzichte van anderen, maar het gaat om relaties. Wanneer wij bereidt zijn om oprecht tijd, energie en liefde te geven aan mensen dan zullen er ongekende veranderingen plaatsvinden in levens van mensen.  we mogen met mensen begaan zijn. Het is  opdracht om je naaste lief te hebben.  we moeten niet kijken naar wat het ons oplevert zoals dat wel gebeurt in emotie journalistiek.

Voor wat hoort wat?

Is het niet vaak zo dat we bereid zijn mensen te helpen wanneer ze ook daadwerkelijk bereid zijn om iets te betekenen voor ons. Een voor wat hoort wat mentaliteit. Maken we veelal geen gebruik (lees misbruik) van de situatie? We willen je wel helpen, maar eerst ff deze mooie shots voor de TV.  We willen je wel helpen, maar dan moet je wel gelovig worden, we willen je wel helpen als jij ( dit zeggen we niet hardop hoor, we hopen het stiekem) aan iedereen vertelt wat ik voor je heb gedaan.

Wellicht zijn we als mens niet in staat om onszelf uit te schakelen als het gaat om de hulp aan anderen. we zijn immers in wezen egocentrisch. Je zou kunnen zeggen dat we een soort van emotiejournalistieke houding hebben.  we vinden het als het ware sexy om in de schijnwerpers te staan.  

Onszelf voor keus stellen

We denken dat de wereld om ons zou moeten draaien. Jezus leert ons echter dat dit niet zo zou moeten zijn.  we zullen telkens weer onszelf  voor de keus moeten stellen om God te dienen of te kiezen voor ons zelf ons eigen gemak en/of eer.

 Ik merk dat ik wanneer ik dit zo schrijf ik al gauw de neiging heb om te kijken naar wie het wel en niet goed doet en of ik zelf de juiste keuzes maak en heb gemaakt.  ik denk dat dit niet de juiste vragen zijn. ik geloof dat we zouden moeten kijken naar hoe Jezus  leefde en Hem navolgen in Zijn ontmoetingen met mensen.  dan zie je dat er enorm veel gebeurt met en in mensen.

elfstedentocht, eindstreep, motivatie!

 Hoe zou je leven er uit moeten zien? Welke keuzes maak je of maak je ze liever gewoon helemaal niet.  immers de keuzes in je leven waarmee je je verbindt kan je  zowel maken als breken.  Jouw keuzes maken duidelijk waar jij voor staat, maar niet kiezen laat ook zien waar je voor staat.  De laatste laat immers zien dat je nergens voor gaat.

Consequenties van je keuzes

Iedere keuze die we maken in dit leven, en dan maakt het niet uit op welk niveau,  heeft zo zijn  consequenties.  Als we op jonge leeftijd de keus maken om er met de pet naar te gooien op school, betekent dat we een baan zullen moeten accepteren naar gelang de studie of dat we onze stinkende best moeten doen om bij te scholen of  ons op te werken.  Het zal ons meer moeite kosten om het zelfde niveau te behalen als iemand die zijn best heeft gedaan.

Wanneer we ons in het leven laten leiden door de keuzes van anderen, zal uiteindelijk je leven bepaald worden door anderen en iemand die de verantwoording voor zijn leven neemt aangaande   zijn keuzes zal uiteindelijk zelf bepaalde keuzes ook kunnen maken.

Hele of halve keuzes?

Veel mensen maken halve keuzes in het leven.  ze leggen zich niet werkelijk toe op de keuzes die ze maken. ze kiezen  om christen te zijn, gaan naar de kerk, bidden bij het eten, lezen de bijbel, maar tegelijk zullen ze niet de keus maken om ook daadwerkelijk volgelingen van Jezus te zijn.  ze zijn bang om zich werkelijk te committeren aan hun keuzes.  Uiteindelijk vraag ik me af of deze mensen eigenlijk ook trots zijn op wat ze behaald hebben met halfslachtig gedrag.

Wanneer we kijken naar topsporters dan zien we dat ze hele gerichte keuzes maken in het leven.  ze stellen alles in het werk om een speciaal doel te halen en dat is  de eindstreep behalen. (zie fil 3:10-16) hun hele levensstijl wordt er door bepaald. ze eten goede maaltijden , trainen zoveel als nodig is, ze nemen goede nachtrust,  luisteren naar de trainer, en dat alles om de overwinning te kunnen behalen. 

Zijn we gecommitteerd?

De vraag die gesteld moet worden is denk ik, naast de keuzes die we maken; hoe gecommitteerd zijn we? Er zal weinig in ons leven veranderen wanneer we keuzes maken , maar niet werkelijk gecommitteerd zijn aan de keuzes die we maken.  wanneer we niet het verlangen om daadwerkelijk eerste te worden kunnen we net zo goed gaan wandelen in plaats van te rennen.  We halen wel de eindstreep, maar de beker zullen we niet ontvangen.

We kunnen niet in de toekomst kijken en weten niet hoe we de eindstreep precies gaan halen, maar wat we wel kunnen bepalen is of we onze stinkende best hebben gedaan en alles op alles hebben gezet om de eindstreep met trots te behalen of dat we  mee hebben gedaan, maar met een stuk desinteresse die  er van uitgaat dat we toch wel laatste zullen zijn .

 Desinteresse of gemotiveerd

Misschien  goed om voor jezelf eens te bekijken welke keuzes je al dan niet gemaakt hebt en welke je zou kunnen en willen maken, maar vooral ook aan welke keuzes je je ook daadwerkelijk toe wil wijden.  Wanneer we gemotiveerd aan de slag gaan met de juiste keuzes zal het gevolg zijn dat we  de eindstreep zullen behalen met de juiste motivatie.  Ik moet nu even denken aan al  die deelnemers die  ooit hebben meegedaan aan de Elfstedentocht. Wat is dat afzien, maar voor wie de eindstreep haalt is ze  iets om trots op te zijn.  en dan gaat het niet eens zozeer om de eerste plaats, maar om de weg die je hebt afgelegd.

In het leven is het soms ook werkelijk afzien. Je hebt tegenwind, we moeten soms klunen, gemotiveerd blijven om ook daadwerkelijk  de finish te behalen.  Daarvoor  moeten we onze ogen niet richten op de omstandigheden , immers als we daarop kijken zullen we falen, maar ons oog gericht houden op het doel.  Dan zullen we overwinnaar genoemd worden. Niet  omdat we eerste zijn geworden, maar omdat we eruit hebben gehaald wat er in zit.  wanneer we geloven en werkelijk navolgers van christus willen zijn zou dit m.i. onze houding moeten zijn.