Tag: motivatie

Bekeerlingen scoren!

Wanneer iemand christen is geworden voor wie is dat dan goed nieuws? Voor de nieuw geboren christen? Voor God zelf? Of… voor de mensen rondom deze babychristen?

Wat is het motief?

Hoewel ik geloof dat deze nieuw en vers gelovige nog fris is en enthousiast en daardoor  veel indruk zal maken op zijn omgeving ben ik bang dat uiteindelijk verreweg de meeste christenen slechts christen zijn geworden vanuit persoonlijke motieven of vanuit het motief om God te plezieren.

Rob Bell schrijft: if the gospel isn’t good news for everybody, then it isn’t good news for anybody.

wie heeft gelijk?

Christenen proberen mensen vaak te overtuigen van een bepaald gelijk. dat de ander God moet gaan dienen door zich te bekeren en zich  aan te sluiten bij een bepaalde groep, kring , een bepaalde arbeid in de kerk of voor een christelijke vereniging, een bepaalde lering , een zekere voorganger, een bepaalde kerk , allerlei regels, dogma’s , wetten te volgen , etc…

Is het niet zo dat veel christenen enorm bezig zijn met het radicaal scoren van  bekeerlingen, doopkandidaten, leden voor eigen gelederen in plaats van werkelijk dienstbaar te zijn aan Christus zelf?

Handen uit de mouwen!

Natuurlijk werken veel van deze gelovigen werkelijk hard , maar voor wie steken zij de handen uit de mouwen ? en de vraag is in hoeverre ze werkelijk de handen echt uit de mouwen steken en nederig anderen willen dienen.

How low wil they go?

Hoever gaan christenen om diepere relaties te bouwen of vergeten ze dit in de strijd om aantallen te scoren voor zichzelf en de kerk waartoe zij behoren?

Verborgen agenda’s

Ik geloof dat gelovigen soms wel erg gemakkelijk zeggen van iemand te houden , maar eigenlijk een soort van verborgen agenda hebben.

Wanneer dat laatste het geval is, wat natuurlijk niemand direct  durft toe te geven, is het dan niet zo dat we eigenlijk liegen ? gaat het er veelal niet om dat we graag gezien willen worden bij de mensen, in de kerk, in onze groep? 

Wanneer we mensen werkelijk lief zouden hebben en we ons hun lot zouden aantrekken zouden we dan niet gewoon voor ze open kunnen staan zonder hen te willen overtuigen van ons gelijk, onze manieren van geloven, onze overtuigingen, maar er gewoon voor ze zijn zonder er iets voor terug te verwachten?

Vriendschappen

Wat zou het geweldig zijn om gewoon vriendschappen te sluiten met mensen die het niet van ons verwachten, maar die we zouden kunnen helpen? Wat zou het geweldig zijn om anderen tot steun te zijn zonder te verwachten dat zij ons tot steun zijn?

 ik geloof dat wanneer we mensen proberen in een bepaalde hoek te drukken van verwachting we ze beperken in de keuze voor God.

we maken God wel erg  klein als we hen  dingen op gaan leggen die wij denken en vinden. God is zoveel groter en meer dan wij ons ook maar kunnen beseffen.

Niet ik maar Christus

Wij zijn niet in staat om mensen te bekeren, dit is het werk van de Geest. We kunnen ons door dezelfde Geest laten leiden en Hij wil ons gebruiken, maar niet wanneer we Hem aan banden gaan  leggen.  

God laat zich niet misbruiken. Laten we Hem dienen in nederigheid, openheid, transparantie en eerlijkheid wanneer we met mensen spreken of wanneer we hen ontmoeten in hun omstandigheden zonder eisen te stellen.

Laten we mensen bij de hand nemen op de levensweg. Laten we hen oppakken als ze gevallen zijn, ze onze persoonlijke verhalen vertellen. Ons hart voor hen openen. Laten we Jezus woorden delen, het brood met elkaar breken, vragen stellen en een vriend zijn voor de ander. laten we de ander weten dat ook zij geliefden van God zijn zoals ook wij dat zijn.

 

Wat kun jij voor mij betekenen?

Wanneer we niet  verder komen in het leven is het goed  om eens rustig te kijken of er niet iemand is die  verstand van zaken heeft.

Natuurlijk is het goed om God in je leven toe te laten op ieder gebied van je leven en ook is er niks mis met gewoon nuchter verstand. Met gewoon nadenken is niets mis, maar wanneer we het zelf allemaal even niet meer weten kan een ander je wellicht tot steun zijn.

De 1e stap

Soms kan een openhartig gesprek met een goede vriend een enorme opluchting zijn. wanneer we echter vast blijven lopen in bepaalde zaken zoals bijvoorbeeld je financiën, dan is het gewoon goed om  een financieel expert te vragen of wanneer je vastloopt in relaties is het goed om bijvoorbeeld een relatietherapeut in te schakelen. Wanneer ons geloofsleven  onhelder is geworden en ons zicht op het leven vertroebeld wordt door allerlei vragen over God en zingeving is een pastoraal counselor wellicht een goede optie.

Natuurlijk kan het een enorme stap  zijn om toe te geven dat je het zelf niet allemaal weet, maar de stap naar herstel begint  met het nemen van de eerste stap. Deze stap zou je de stap van erkenning kunnen noemen. Je erkent er mee dat je gewoon mens bent.

 De volgende

Veel mensen vinden het lastig om werkelijk ontmoetingen aan te gaan. Het kan lastig zijn om over je gevoelens te spreken en je ware Ik te tonen aan de ander. jezelf laten zien betekent immers dat we ons imago en de eigen waarheden los moeten laten en te luisteren naar de ander, je vriend, je coach, je counselor , je therapeut of wie dan ook.

Hij zal als je de juist e persoon gekozen hebt de zaakjes niet voor je opknappen, maar  wel  oprecht naar je luisteren. Dit maakt dat we leren hoe we de volgende stap kunnen nemen op weg naar herstel. Blijven zitten waar je zit veranderd niks.

Tijd heel alle wonden …niet!

Veel mensen leven  met de gedachte dat tijd alle wonden heelt, maar dit is een duivelse onwaarheid. Als we niks doen om de situatie te veranderen, geen tijd nemen om  te veranderen zullen onze schulden slechts oplopen, wonden zullen gaan zweren, relaties uiteindelijk stuklopen.

Misschien is het overbodig, maar ik wil graag benadrukken  dat jouw leven, jouw verantwoordelijkheid is. anderen kunnen je natuurlijk helpen, je adviseren, je begeleiden, je motiveren, stimuleren, ideeën aandragen, maar jij bent verantwoordelijk voor de keuzes die jij maakt in dit leven. niemand anders.

Bewust worden

Wellicht zullen  niet al je problemen opgelost worden, maar je zult  zien en merken dat je  langzamerhand leert om, met behulp van anderen, goede keuzes te maken. op deze wijze kun je je bewust worden van wie je bent.  iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Jij hebt ze ook.

Leren luisteren naar anderen maakt je meer en meer authentiek.  Je leert waar jou kracht ligt om anderen te kunnen helpen. De vraag is of jij je bewust bent van wie je bent en waar jouw kwaliteiten liggen? wat kun jij voor de ander betekenen?  

 

elfstedentocht, eindstreep, motivatie!

 Hoe zou je leven er uit moeten zien? Welke keuzes maak je of maak je ze liever gewoon helemaal niet.  immers de keuzes in je leven waarmee je je verbindt kan je  zowel maken als breken.  Jouw keuzes maken duidelijk waar jij voor staat, maar niet kiezen laat ook zien waar je voor staat.  De laatste laat immers zien dat je nergens voor gaat.

Consequenties van je keuzes

Iedere keuze die we maken in dit leven, en dan maakt het niet uit op welk niveau,  heeft zo zijn  consequenties.  Als we op jonge leeftijd de keus maken om er met de pet naar te gooien op school, betekent dat we een baan zullen moeten accepteren naar gelang de studie of dat we onze stinkende best moeten doen om bij te scholen of  ons op te werken.  Het zal ons meer moeite kosten om het zelfde niveau te behalen als iemand die zijn best heeft gedaan.

Wanneer we ons in het leven laten leiden door de keuzes van anderen, zal uiteindelijk je leven bepaald worden door anderen en iemand die de verantwoording voor zijn leven neemt aangaande   zijn keuzes zal uiteindelijk zelf bepaalde keuzes ook kunnen maken.

Hele of halve keuzes?

Veel mensen maken halve keuzes in het leven.  ze leggen zich niet werkelijk toe op de keuzes die ze maken. ze kiezen  om christen te zijn, gaan naar de kerk, bidden bij het eten, lezen de bijbel, maar tegelijk zullen ze niet de keus maken om ook daadwerkelijk volgelingen van Jezus te zijn.  ze zijn bang om zich werkelijk te committeren aan hun keuzes.  Uiteindelijk vraag ik me af of deze mensen eigenlijk ook trots zijn op wat ze behaald hebben met halfslachtig gedrag.

Wanneer we kijken naar topsporters dan zien we dat ze hele gerichte keuzes maken in het leven.  ze stellen alles in het werk om een speciaal doel te halen en dat is  de eindstreep behalen. (zie fil 3:10-16) hun hele levensstijl wordt er door bepaald. ze eten goede maaltijden , trainen zoveel als nodig is, ze nemen goede nachtrust,  luisteren naar de trainer, en dat alles om de overwinning te kunnen behalen. 

Zijn we gecommitteerd?

De vraag die gesteld moet worden is denk ik, naast de keuzes die we maken; hoe gecommitteerd zijn we? Er zal weinig in ons leven veranderen wanneer we keuzes maken , maar niet werkelijk gecommitteerd zijn aan de keuzes die we maken.  wanneer we niet het verlangen om daadwerkelijk eerste te worden kunnen we net zo goed gaan wandelen in plaats van te rennen.  We halen wel de eindstreep, maar de beker zullen we niet ontvangen.

We kunnen niet in de toekomst kijken en weten niet hoe we de eindstreep precies gaan halen, maar wat we wel kunnen bepalen is of we onze stinkende best hebben gedaan en alles op alles hebben gezet om de eindstreep met trots te behalen of dat we  mee hebben gedaan, maar met een stuk desinteresse die  er van uitgaat dat we toch wel laatste zullen zijn .

 Desinteresse of gemotiveerd

Misschien  goed om voor jezelf eens te bekijken welke keuzes je al dan niet gemaakt hebt en welke je zou kunnen en willen maken, maar vooral ook aan welke keuzes je je ook daadwerkelijk toe wil wijden.  Wanneer we gemotiveerd aan de slag gaan met de juiste keuzes zal het gevolg zijn dat we  de eindstreep zullen behalen met de juiste motivatie.  Ik moet nu even denken aan al  die deelnemers die  ooit hebben meegedaan aan de Elfstedentocht. Wat is dat afzien, maar voor wie de eindstreep haalt is ze  iets om trots op te zijn.  en dan gaat het niet eens zozeer om de eerste plaats, maar om de weg die je hebt afgelegd.

In het leven is het soms ook werkelijk afzien. Je hebt tegenwind, we moeten soms klunen, gemotiveerd blijven om ook daadwerkelijk  de finish te behalen.  Daarvoor  moeten we onze ogen niet richten op de omstandigheden , immers als we daarop kijken zullen we falen, maar ons oog gericht houden op het doel.  Dan zullen we overwinnaar genoemd worden. Niet  omdat we eerste zijn geworden, maar omdat we eruit hebben gehaald wat er in zit.  wanneer we geloven en werkelijk navolgers van christus willen zijn zou dit m.i. onze houding moeten zijn.