Tag: manna

oh lord won’t You buy me a Mercedes Benz?

Je kent de titel van dit lied vast wel.  een nummer van Janis joplin.  We willen van alles. we zijn verwend. We  hebben allerlei rechten zeggen we, denken we.  We willen dit en we willen dat.  God is een God van overvloed, maar tegelijk denken we  dat wat wij hebben  soms nog niet genoeg is.

Ben ik sceptisch?  Ben ik kritisch? Ja! Tegelijk spreek ik over  mij zelf. Wat zijn we ontevreden mensen soms. We vergelijken ons altijd met  mensen die  nog meer hebben als wij en we willen dat ook.   we willen dat wat anderen hebben.

Misschien stel ik het te scherp hoor.  Ik denk  bij mijzelf heus niet elk moment dat ik datgene wil wat  jij hebt, maar tegelijk denken we soms dat we  b3paalde zaken werkelijk nodig hebben.  we  moeten een telefoon en het liefst ook nog  een waar je mee kunt internetten.  We willen televisie, maar dan wel een flatscreen met een doorsnee van een meter. We willen een auto, maar tegelijk moeten we er ook een voor de vrouw bij hebben om de boodschappen te kunnen doen. en als we er een hebben moet hij ook nog eens groter en groter. Een Mercedes benz.

God is ene God van overvloed zei ik al. Toch klagen we soms als het joodse volk in de woestijn.  Ze waren jarenlang als slaven behandeld in Egypte en God had en bevrijd uit dat land en hen een belofte gedaan  hen naar een  nieuw land te brengen. Hij zelf was  zichtbaar in hun midden en nog  liepen ze te klagen over wat ze  niet hadden. ze wilden de komkommers van Egypte. God  zegende hen overvloedig hun klederen sleten niet, ze hadden elke dag te  eten en te drinken. Ze hadden elkaar en Hij was er zelf en beschermde hen voor zowel de hitte van de zon en de kou van de nacht.

God is niet zuinig. In tegendeel. Ik geloof dat  wij  juist verwende  mensen zijn.  juist hier in het westen willen we  meer en meer en wanneer we  het niet ontvangen geven we God de schuld. Waarom dit en waarom dat.  ik geloof  dat wij door onze  hebberige houding zo enorm veel missen van Gods overvloed.  Een soort van door de bomen het bos niet meer zien. we zien door de weelde  onze rijkdom niet meer.

Jezus leert ons dat we  juist door  te geven , te delen, we  rijk zullen zijn.  hier gaat het niet om  het materiële, maar om wat we  nodig hebben om werkelijk te leven.  God geeft ons niet  mondjes maat genoeg, maar vult ons met meer dan waar we recht op hebben.  Hij vult onze manden met meer brood  en vius  dan we  op kunne eten of  kunnen delen.  Hij geeft ons Manna  als we honger hebben, geeft ons water uit een rots als we dorstig zijn om het in mozestermen te zeggen.

God is goed, maar we kunnen pas werkelijk van Gods goedheid genieten wanneer we ook daadwerkelijk God lief hebben. als we  begrijpen wat hij voor ons doet. Dat hij alles voor ons gegeven heeft. Dat hij zijn leven  heeft gegeven toto de dood.  Dat hij zijn hemelse rijkdom heeft opgegeven om er voor jou en mij te zijn in de meest nederige positie.

Wanneer we zeggen dat we  God zullen geloven als hij ons geeft wat we willen dan gaan we voorbij aan de liefde. Dan  ontstaat er een afstand die  gecreëerd word door  ons eigen tekortkomen. We  zeggen dan min of meer dat wij zelf weten wat goed voor ons is  en dat wij voor ons leven bepalen wat we nodig hebben. dat wij weten hoe het zou moeten. hiermee zeggen we eigenlijk dat God zich aan ons moet onderwerpen en staat God niet bovenaan of de naaste  maar wij zelf.

Willen we God werkelijk in ons leven ervaren, dan zullen we los moeten laten wat we zelf  zien als waarheid. we zullen veranderd moeten worden in ons denken. Vernieuwd. Een andere manier van denken. Ons denken  heeft ons niets gebracht, maar wanneer we weten en ervaren wie God in ons leven  is en wil zijn wil hij ons overvloedig zegenen, maar dit betekent dat we Hem op de eerste plaats moeten zetten en de naaste als onszelf. dat betekent dat we  niet anders kunnen dan te delen. Immers als we de naaste lief hebben als onszelf  zijn er altijd mensen die minder hebben dan wij.

Delen we met hen?  Dan pas  zullen we Gods rijkdom ervaren.  God geeft ons leven in overvloed als we Zijn leven met anderen delen zoals Hij zijn leven In Jezus met ons gedeeld heeft. Hij noemde zijn discipelen vrienden.  ben jij  een vriend van God?   dan pas ben je rijk.  Dan mogen we leven ervaren in overvloed.  Wat heb je aan al het geld van e wereld zonder dat je liefde in je leven kent? Wat heb je aan geld en goed als je dorst naar levend water?

In de woestijn zien we dat God het volk wil leren om tevreden te zijn met genoeg.  Wanneer ze te veel manna  nemen dan rot het weg. Wanneer we meer nemen dan we nodig hebben  stelen we dan ook niet van de ander?  er zijn zo enorm veel mensen die honger hebben. Mensen die het  slechter hebben dan wij .  wie geef jij te eten? Onderdak?  Met wie deel jij je leven?  wat jij probeert te claimen als  de jouwe zal uiteindelijk verrotten in je handen. Je ziet niet eens meer hoeveel het waard is.  je ziet  het even als een zegen misschien als je een mooie  Mercedes krijgt of een  kast van een huis, maart het duurt niet lang of je bent het gewend. Je ziet het als normaal.

Eigenlijk op het moment dat je het bezit is een Mercedes of een kast van een huis eigenlijk al niet meer  vervullend.  Sterker nog het doet je  slechts verlangen naar  een nog groter model.  Naar meer van hetzelfde  met de verwachting dat  het je zal geven wat je  verlangt, maar het brengt je juist verder weg van dat wat je eigenlijk verlangt. je wil aandacht en liefde. Geborgenheid en vriendschap, communiceren en relatie, open zijn , jezelf  zijn, gewoon een  stuk erkenning van wie je bent.  dat is rijkdom.  God is rijkdom. Hem te kennen is heerlijk.  Niet gemakkelijk maar wel vervullend.

Keihard op je giechel gaan….

Mozes ging onderweg met het volk door de woestijn.  Een prachtig verhaal welke zeker de moeite waard is om helemaal eens te lezen, maar het is niet waar ik vandaag over wil schrijven.  Mozes was dus onderweg met het volk en op een gegeven moment  hadden de joden honger.  Iedere dag kwam er manna uit de lucht vallen. Het volk hoefde verder niets te doen als oprapen en zoveel nemen als ze nodig hadden voor die dag.

Toch kunnen we over het algemeen wel stellen dat er normaal gesproken niets  zomaar uit de lucht komt vallen behalve regen hagel en sneeuw.  Willen we dus iets gedaan hebben moet er iets gebeuren.  Willen we eten zullen we moeten werken, het zij voor geld of het zelf verbouwen desnoods.  Willen we echter verandering aanbrengen in onze manier van leven, dan betekent dat oefenen. Boele Ytsma heeft er een mooi blog over geschreven.

Proberen

Hoewel ik het een mooi blog vindt en het uiteindelijk  ook nog met hem eens ben wil ik toch bij deze reageren vanuit een andere hoek.  Willen we verandering brengen in wat we doen in hoe we omgaan met zaken of wat dan ook.  dan betekent dat, dat we ons er op toe moeten leggen. Oefenen zegt Boele. Of sterker  nog we moeten het gewoon doen volgens hem.

We moeten het gewoon doen en niet maar een beetje proberen. Proberen, zegt hij , heeft iets in zich van ‘niet willen’. het is het zoeken naar een excuus om eigenlijk toch niet te doen wat je eigenlijk toch al niet wilde.  Je wilt het of je wilt het niet. je doet het of je doet het niet.

Proberen is de taal van falen- doen is de taal van succes.

Willen is kunnen

Persoonlijk houdt ik niet zo van zulke opmerkingen. Ik ben zelf groot gebracht met de kreet: willen is kunnen. Of  misschien ken je het ook, maar dan in andere bewoording, wil niet ligt op het kerkhof en ken niet ligt er naast. 

Je snapt dat wanneer je dergelijke dingen vaak te horen krijgt je dat meeneemt  je leven door.  Mijn vader kon inderdaad erg veel.  Hij was een grandioze bouwvakker. Hij bouwde huizen van de grond af. Hij deed zowel het timmerwerk als ook het metselwerk.  En veel andere zaken die met de bouw te maken hadden zonder ooit een fatsoenlijke opleiding te hebben gedaan.

Erfgoed

Ik ben erg trots dat ik zijn zoon ben, maar tegelijk  is mijn vader niet erg oud geworden.  hij kreeg kanker en was dood.  Hij wilde nog zoveel, maar kon het niet meer.  goed 50 jaar  was hij toen hij stierf.  

Ik wil echter duidelijk maken dat hij deze woorden waarschijnlijk ook van zijn ouders heeft gehoord. En heeft het meegenomen. Ik heb het van hem gehoord en heb het gedeeltelijk ook meegenomen.  We moeten altijd onze beste kant laten zien was zijn instelling.

Vloek op je leven?

 Hoewel mijn  vader altijd het beste met me voor heeft gehad bracht hij toch deze spreuk op me over en ik heb een aantal zaken gedaan waarvan ik dacht dat ik het kon. Ik wou het graag en ging er totaal voor.  Had er zelfs aanleg voor en toch mislukte  het in zekere zin. Willen is niet altijd kunnen. Soms moet je zeggen ik heb het geprobeerd en het is me niet gelukt.

Is het falen dan, dat is schijnbaar net hoe je er tegen aankijkt en wanneer je er tegen aankijkt.  M.i. moeten we oppassen  om onze kinderen niet iets mee te geven dat als een vloek  op hun leven zou kunnen rusten. 

Ik heb het op een gegeven moment werkelijk zo ervaren.  Hoe kan het nu dat mij iets niet lukt. Ben ik dan zo dom was bijvoorbeeld één van de gedachten die ik een tijdlang  meegedragen heb. ik was  niet dom, maar ik had  nu eenmaal geleerd dat willen kunnen was.

Loslaten of vasthouden ?

Loslaten van zulke gedachten is niet gemakkelijk, er zitten immers zoveel zaken aan die gedachten vast. Vaak meer dan je in de gaten hebt. Ook manieren van doen. dingen die  belangrijk voor ons zijn. ik ben  iemand die erg prestatie gericht is. m.i. komt dat hier uit voort.  Ook ben ik iemand die ervarend leert. Voortkomend uit deze gedachte geloof ik. ook kan ik moeilijk niets doen , behalve als ik me werkelijk thuis voel. mijn vader zei altijd  als ik aan het werk was en even niets te doen had, ‘als je niks te doen hebt pak dan maar gauw een bezem….’, met andere woorden, niemand mocht zien dat je even niets te doen had.

Mijn vader was een geweldige kerel.  Dat wil ik nog even benadrukken. En door het willen is kunnen verhaal heb ik een hoop zaken geleerd. Vooral als ik zo schrijf mis ik hem werkelijk.  Hij stond altijd voor ons en anderen klaar. Hij was een echte vriend.  Onbewust geeft soms een vriend dingen door  die niet te doen zijn. zelfs niet als je het werkelijk zou  willen. Zelfs niet als je het gewoon doet. 

Op je bek gaan…

Soms ga je gewoon keihard op je bek. Ik ben blij met een Hemelse Vader die me zo nu en dan misschien op mijn bek laat vallen maar die me altijd weer opraapt  en me bij de hand neemt en zegt, ‘kom  maar jongen willen is geen kunnen, maar  stel je vertrouwen op mij’.

Ik zal zorgen dat alles goed komt. Ik ga het niet proberen, Ik ga het zeker doen.