Tag: manier

Geconditioneerde liefde of geconditioneerde angst?

Als mens hebben we allemaal verschillend gedrag. Onze houding en hoe we met zaken omgaan is  mede afhankelijk van hoe we geconditioneerd zijn.  conditionering  houdt in dat we bepaald dingen doen en daar  of wel voor gestraft of wel voor beloond worden in zekere zin of  omdat ons bepaalde zaken  als  goed of slecht, aangenaam of onaangenaam ervaren.   Een kind brand zijn hand aan de kachel en zal deze niet meer aanraken.  Hij weet dat de kachel heet is. een mens kan bijvoorbeeld ook bang zijn voor de  tandarts omdat hij een bepaalde ervaring heeft met de  tandarts.  Sterker nog we  zijn vaak ook op een vreemde manier geconditioneerd.  Bijvoorbeeld  als en kind op een bepaald moment de kachel per ongeluk aanraakt en brand zijn vinger terwijl er  toevallig op het zelfde moment de deurbel klinkt kan er een verband worden gelegd die in wezen niets met elkaar te maken heeft maar waardoor er telkens  wanneer de deurbel gaat het kind schrikt.

Conditionering gaat natuurlijk veel verder dan ik  kan uitleggen of  voor zover ik er verstand van heb, maar waar het mij omgaat is dat wij mensen v veelal een bepaalde houding of manier hebben geconditioneerd. We reageren op een bepaalde manier omdat we geleerd hebben dat het een bepaald effect heeft of omdat we  geleerd hebben dat het dan gemakkelijk overwaait.

Mijn vader zei altijd  toen ik tiener was en ik met hem wat k;lussen ging doen bij andere mensen om wat bij te verdienen dat als  ik even niets wist te doen, ik  dan maar gewoon een bezem moest pakken en een beetje de boel moest opruimen zodat mensen  niet dachten dat ik niets stond te doen.  in mijn leven heeft jarenlang het effect gehad dat ik nooit stil ging staan wanneer ik aan het werk was. ik moest  me bewijzen  mensen  moesten zien dat ik druk bezig was.

Geconditioneerd gedrag  kan ook  door dingen gewoonweg telkens te herhalen en daarmee  dus en gewoonte creëren en  door bewust een keuze te maken voor bepaald gedrag.  eigenlijk zou je gewoon eens wat moeten googlen op Pavlov.

Ik geloof dat wanneer we geloven het goed is om bepaald geconditioneerd gedrag ter hebben. dit moet niet een wet worden in ons leven , maar een goede gewoonte bijvoorbeeld.  stille tijd nemen, bidden,  Bijbellezen, naar de kerk gaan,  etc… Waar het mij vooral om gaat is echter dat we  geconditioneerd  dienen te worden in het dienen, te zijn als Jezus.

Ik geloof dat we  als gelovigen vaak zeggen te willen zijn als Jezus , maar het in wezen vaak  niet echt menen.  De vraag is immers of we inderdaad bereid zijn onszelf op te offeren voor de ander, de ander te willen dienen, de minste willen zijn, de ander de voeten te wassen, willen leiden  voor de ander voor God.  Paulus zegt dat we ons denken moeten veranderen, maar  is het niet zo dat we in wezen veelal onze oude manier van leven leven nog gewoon leven en dat we in wezen niet echt veranderde mensen zijn?   sommige delen doen we inderdaad anders, maar  is dat dan geconditioneerd gedrag of  doen we het omdat we ons een wet  opleggen en het eigen veelal gewoon ook niet  fijn vinden om op Jezus te lijken, maar omdat we denken dat het moet.  Ook dat is geconditioneerd gedrag maar welke  we  met de verkeerd e motivatie doen. we doen  het dan n iet omdat we geconditioneerd zijn vanuit  genade en liefde voor God en de mensen om ons heen, maar in wezen om dat we  ons aan de regels willen  houden om wat voor reden dan ook.

Ik vraag me af wat de reden is waarom  jij bepaald gedrag vertoont als christen.  Doe je het  vanuit liefde voor God of vanuit angst voor God. dit is  volgens mij een wezenlijk verschil.  Ik geloof niet in geconditioneerd e angst voor God. ik geloof dat dat niet iets is wat God wil. Angst spant immers een strik. We zouden vanuit angst van alles kunnen doen, maar de relatie zal nooit werkelijk open zijn en de motivatie  niet de juist, maar wanneer we  geconditioneerd zijn door zijn genade, door de liefde  van God in ons leven veranderd daar iets. Er is sprake van relatie en communicatie . van ontmoeting.

Jezus laat ons zien dat we God moeten zoeken en Zijn koninkrijk om van daaruit  onze  input te hebben. wanneer we  op andere zaken gericht zijn heeft dat ook zijn input op ons.  Laten we ons daarom bezig houden met het goede. Met  allereerst God in ons leven en daarna met  anderen om hen lief te hebben vanuit Gods  liefde om van daaruit ook onszelf lief te kunnen hebben.   nieuw gedrag door genade in ons leven  gegeven door Christus leven.

 

communiceren in de HEMA

Wat is het vaak moeilijk om open en eerlijk te communiceren in een relatie.  Ik heb  het niet zozeer over  een huwelijks of liefdes relatie, maar ook over  vriendschappen of de relatie met je  kinderen.  Of misschien moet ik het anders zeggen. het is vrij gemakkelijk om  frustratie te communiceren, maar  niet wat ons werkelijk bezighoudt.

Daar waar het gesprek wegvalt  worden de gemeenschappelijke interesses vaag en onduidelijk.

Het is niet zo moeilijk om de ander even precies te zeggen wat jij denkt op een kritische manier, maar  hoe we  de ander  op een positieve manier duidelijk kunnen maken dat we  ons gekrenkt voelen en dat we daar pijn aan beleven is  een stuk moeilijker.  Ik geloof dat we  best tegen iemand  kunnen zeggen dat we van ze houden, maar wanneer iemand ons iets aandoet  is die liefde nog  niet gelijk over, maar we blokkeren wel .

Dit is nu juist waar relaties op stuk lopen.  Niet meer met elkaar kunnen of durven communiceren. Juist dat waar de meeste relatie  u juist  op gebouwd zijn.  ik kan zo goed met hem of haar praten. We hebben iets gemeenschappelijks  zegen we dan. Wat dan? Datgene waarover we gesproken hebben. dit kan van alles zijn, gemeenschappelijke interesses.  Daar waar het gesprek wegvalt  worden de gemeenschappelijke interesses vaag en onduidelijk.

De vraag  die we ons stellen is  vaak : kennen we elkaar  wel.  Of wie is hij. Hij is zo veranderd. Zij is niet meer wie ze was.  dit is natuurlijk niet waar. een leugen. Mensen veranderen in de loop van hun leven. jij bent niet meer  precies zoals vroeger. Je hebt een hoop meegemaakt in je leven. zaken die je veranderd hebben. soms door goede en soms door tegenslagen heen.

ontmoeting is dat we ons blijven openstellen voor  communicatie en relatie.

Ieder mens  veranderd, maar wanneer we niet meer communiceren is er niet de mogelijkheid om die verandering  naar de ander toe  te brengen of van de ander te ontvangen.  Wanneer we onszelf  echter openstellen om te ontvangen van e ander en ook openstellen om te geven  blijft  relatie mogelijk. Zelfs als zaken niet zo lekker lopen.  Wanneer de communicatie  dichtslaat omdat we onszelf niet meer kunnen openen is er geen communicatie meer.

Ware ontmoeting is dat we ons blijven openstellen voor  communicatie en relatie.  Dat we  ondanks  andere meningen, andere visie op zaken , een ander perspectief toch gewoon de ander blijven waarderen en luisteren naar elkaar. niet gewoon tegenover zitten met een kop koffie en maar praten over van alles en nog wat. Ik geloof dat dit  geen communiceren is, communiceren is  dat we werkelijk proeven als er iets aan de hand is.  dat we naar elkaar luisteren  niet slechts met onze oren, maar  naar elkaar kijken, luisteren, voelen met ons hart en ook durven vragen naar pijnplekken.

We hebben het nodig om te communiceren zoals we het ook nodig hebben om te ademen. Het eerste is belangrijk voor de relatie, het tweede voor het lichaam we kunnen niet zonder. Om werkelijk te  kunnen communiceren is  het veilig voelen een belangrijk  onderdeel.  Natuurlijk is het niet zo dat wanneer we niet veilig  zijn we niet kunnen  communiceren, maar onveiligheid is  wel een reden om niet  meer te  gaan communiceren. Onze emoties krijgen dan de overhand over wat we willen zeggen, maar wat we zeggen komt er dan veelal niet juist uit.

Als we bang zijn gaan we  wikken en wegen om de waarheid in te verpakken en  daarmee  zeggen we veelal wel de waarheid, maar  deze is te veel ingepakt . soms in harde woorden om zo onszelf te beschermen tegen de kritische houding van anderen. soms  verzwijgen we dingen of we raken gefrustreerd en  de emotie krijgt  dusdanig de overhand dat de ander  er ook door in de stress schiet.

 de gewone dingen over hoe we ons voelen en de aanraking die er bij horen. De aanraking van erkenning en weten geliefd te zijn.

Ik zelf ben een behoorlijk aangebrand mannetje. (eerlijk is eerlijk)  emoties  en gevoelens spelen een enorme rol in hoe je communiceert, daarom is het belangrijk  de juiste timing te vinden voor wat je zou willen zeggen. ik reageer gauw aangebrand  als ik moe ben. Het is goed om te communiceren, maar  communiceren is een slechte zaak als de ander  te druk is of wanneer iedereen om je hoofd  zeurt.

Veel  relaties komen onder spanning omdat er nooit  tijd is  of rust om werkelijk te kunnen praten. Omdat er altijd kinderen lopen te blèren of omdat we het gewoon altijd te druk hebben met ons werk, ons gezin, ons leven zoals het loopt.  Maken we nog wel tijd om met elkaar  te communiceren. Ik ga soms ff met mijn vrouw naar de HEMA voor een  euro ontbijtje (soms ook   met  vrienden.) . Ik zeg niet eens zo veel, mijn vrouw klets lekker over koetjes en kalfjes en soms  komen er van die  kleine dingen tussen door. Belangrijke dingen die  gewoon genoemd worden. die zo enorm belangrijk zijn. de gewone dingen over hoe we ons voelen en de aanraking die er bij horen. De aanraking van erkenning en weten geliefd te zijn.  een beetje klef misschien, maar handjes die elkaar raken waardoor ik weet dat ik gehoord ben.

Met vrienden is het evenzo, niet die kleffe handjes misschien, maar gewoon even een por, van ik heb je gezien en gehoord. Een knipoog of  even wat contact. Een hugg met de wat closere vrienden en een zoen voor vriendinnen.  Ik  realiseer  me het niet altijd, maar  wat ben ik een gezegend mens met een geweldige vrouw en kinderen, prachtige vrienden en vriendinnen, collegae. Ik houdt van het leven  door de communicatie die God ons mensen heeft gegeven.

God heeft er alles aan gedaan om de relatie te herstellen. Zich totaal  geopend. Met beide armen wijd  om ons in te sluiten  in de relatie met Hem. 

Natuurlijk kan ik het niet laten om God er bij te halen.  Ik geloof namelijk dat dit  nu juist is waarin we op God lijken.  het verlangen om te communiceren  en relatie te hebben met elkaar.  wanneer we ons niet meer openstellen voor God en elkaar  leven we in eenzaamheid.  God heeft er alles aan gedaan om de relatie te herstellen. Zich totaal  geopend. Met beide armen wijd  om ons in te sluiten  in de relatie met Hem.  laten wij onszelf openen, communiceren met die God en de mensen om ons heen.  Soms met woorden, maar misschien vooral door er voor elkaar te zijn en niet  af te wijzen. De ander juist te bevestigen in het feit dat hij geliefd is. door ons en de Vader.

Ik bid dat ik de moed heb om te communiceren en lief te hebben in iedere relatie.ik bid dat ik  mag leven vanuit mijn relatie met Jezus.   ik geloof dat we  in een maatschappij leven die het nodig heeft om in relatie te leven en nieuwe keuzes  te maken. keuzes niet zozeer  voor onszelf, maar juist om de ander  lief te hebben  zoals Jezus dat deed.  dan zal er een verandering plaatsvinden in onze relaties. de vraag is: durf ik de schakel te zijn , durf jij de schakel te zijn om te  veranderen, om de verandering te zijn?

hieronder  clip van Casting crowns

Hier een artikel van Gary Chapman waarop dit  blog mede is  gebaseerd

genieten of voorbij schieten?

“you never win your enemies to Christ, only your friends.”  

Rick Warren 

Kunnen wij mensen voor Christus winnen?  Hoe doe je dat dan?  Het vreemde is dat gelovigen veelal wel spreken over een relatie met Christus, maar tegelijk niet die relatie  laten zien in hun eigen handelen naar de ander toe. veelal lijkt het er meer op dat de regels en de afspraken die mensen gemaakt hebben  boven  de relatie zijn komen te staan.   

Persoonlijk geloof ik zoals de titel van mijn weblog het al zegt in ontmoeting. Ontmoeting is meer dan  gewoon elkaar even goede dag zeggen. het is meer dan; “hoi hoe gaat het? het gaat goed en met jou? ook prima, lekker weer. Ja lekker weer. “  hier gaat het eigenlijk over niets.  Ik bedoel duidelijk te maken dat we ook  dieper met mensen om kunnen gaan.

Mensen maken zich  niet alleen  maar sterk voor hun eigen regels en wetten (waar ze die dan ook vandaan hebben), maar tegelijk stellen ze deze soms zo enorm hoog dat  er werkelijk geen ontmoeting meer mogelijk is.

Durven wij werkelijk te gaan leven vanuit de relatie met Christus in ons leven? de ervaring van geliefd zijn door Christus mogen we doorgeven aan anderen. op de een of ander manier lopen we  vaak vooral vast om werkelijke relaties aan te gaan  door de regels die wij onszelf hebben opgelegd en die we ook anderen  zouden willen opleggen omdat we ze op de een of andere manier zo enorm belangrijk vinden voor ons eigen leven.

Regels  zijn ook niet verkeerd.  Wanneer echter de regel boven de relatie komt hebben we een probleem.  We hebben immers niet allemaal hetzelfde referentie kader.  Ik heb niet hetzelfde kader als jij en jij niet hetzelfde als ik. we kunnen daar over spreken en misschien komen we daarin  wat meer tot elkaar door gesprek, maar wanneer ons referentie kader totaal  verschillend is en we de regel boven de relatie stellen  lopen we pas werkelijk tegen problemen aan. we worden dan werkelijk fundamentalisten. Mensen maken zich  niet alleen  maar sterk voor hun eigen regels en wetten (waar ze die dan ook vandaan hebben), maar tegelijk stellen ze deze soms zo enorm hoog dat  er werkelijk geen ontmoeting meer mogelijk is. het hek gaat op slot.

Wanneer we echter ruimte  creëren om te ontmoeten, bij elkaar te zijn, relaties te ontwikkelen betekent dat  we oog hebben voor de ander en ervaart de ander dat hij geliefd is. hij wordt als mens erkend in wie ij is ook al mis zijn mening, inzicht, visie , geloof, totaal anders.  Wanneer we het gevoel hebben welkom te zijn,  ontstaat  er  het gevoel dat we welkom zijn.

Oprechte  relaties geven  ruimte  om de angst aan de kant te zetten en jezelf te openen voor werkelijk gevoelens, gedachten en ideeën.

Wanneer  er geen ruimte is om te ontmoeten, we vasthouden aan de regel, dan  dienen we in wezen niet God of de ander maar de wet. wanneer we relatie op oog hebben dienen we God die ons  de meest prachtige relatie aanbied ever.  In relatie wijst hij ons de weg naar hoe we elkaar kunnen dienen.  In relatie wordt ons duidelijk wat er werkelijk leeft aan gedachten gevoelens en waarom mensen  tot bepaalde keuzes in hun leven zijn gekomen.  we zien de zwakheden en de kracht van anderen.

Wat zou het geweldig  zijn wanneer we niet slechts bezig zijn met slechts regels, maar dat we vooral ook de relatie met God en de medemens op het oog hebben.  dat we in relatie met de ander een plek creëren om  zichzelf te zijn. een plek waar men zelfs anders mag zijn.  een plek waar het veilig is om een bepaalde mening te uiten, zich uit te spreken van wat er op het hart ligt.

Oprechte  relaties geven  ruimte  om de angst aan de kant te zetten en jezelf te openen voor werkelijk gevoelens, gedachten en ideeën.  Dit vraagt echter meer van ons dan we  op dit moment  misschien beseffen . we kunnen ons gemakkelijk verschuilen achter allerlei regels, maar om werkelijk  jezelf te zijn betekent dat we ons  zelf ook veilig moeten weten. Dit kan alleen wanneer we ons werkelijk veilig voelen in de ontmoeting met God. wanneer wij ons zelf geliefd weten, hoeven we immers niet meer bang te zijn geoordeeld of veroordeeld te worden door de God, de ander.

 Ik heb de hoop dat anderen in mij een stukje van christus mogen ontdekken. dat anderen in mij zien dat ik in relatie leef met Jezus.  Dat ik niet naar de pijpen dans van wat anderen verwachten, niet regels en wetten  in mijn leven het belangrijkste zijn, maar dat Hij in mijn leven nummer  1 is.

Regels  kunnen soms een last zijn om werkelijk in relatie te kunnen staan. Niet omdat deze niet goed  zou zijn, maar omdat  we ze de ander veelal al opleggen alvorens de ander de regel ook werkelijk begrijpt. Wanneer we vooral bezig zijn met het uitleggen van regels gaat de relatie veelal verloren. We staan dan immers al vaak tegenover elkaar en hebben een verschil van mening, wanneer we echter de liefde van de ander hebben gewonnen kunnen we die ander  meenemen naar de regel om ze daar over te vertellen .  niet om ze door de strot te duwen, maar om ze er vertrouwd mee te maken.

wellicht kiezen ze zo voor dezelfde regel of misschien zullen we soms tot de erkenning komen dat we zelf de regel eigenlijk niet  meer willen gebruiken.  Iedereen is vrij om  zijn leven zelf in te vullen. Ik zou willen dat ik de regel (wettisch als ik soms ook ben) wat meer naast me neer kon leggen en Gods liefde voor de ander meer en meer de ruimte durf te geven om werkelijk ontmoetingen aan te gaan met  de ander. niet om de ander  in een vangnet van het christendom te drijven , maar om de ander vrij te laten om zelf keuzes te maken om hun eigen weg te kiezen. Zonder de verwachting dat de ander dat moet doen of geloven wat ik geloof.

wanneer we elkaar in de ogen kijken, gaat het dansen misschien niet altijd goed ,maken misschien soms een mistap, maar er ontstaat er wel relatie en oprechte interactie.

Ik lees net in een blog van stella over verwachting. Groteen kleine verwachtingen. we hebben allemaal natuurlijk bepaalde verwachtingen, maar ik wil de verwachting aangaande ontmoeting omzetten in hoop. Ik heb de hoop dat anderen in mij een stukje van christus mogen ontdekken. dat anderen in mij zien dat ik in relatie leef met Jezus.  Dat ik niet naar de pijpen dans van wat anderen verwachten, niet regels en wetten  in mijn leven het belangrijkste zijn, maar dat Hij in mijn leven nummer  1 is.  ik verlang er naar dat mijn relatie met Hem meer en meer de brug zal zijn naar het  hart van de ander.

dansen is hier een mooi metafoor. wanneer we dansen naar de pijpen van de ander  is er geen relatie. we zijn constant bezig  te kijken naar onze voeten. “oei, maak ik geen verkeerde beweging, stap ik niet op de ander zijn  tenen?” wanneer we elkaar in de ogen kijken, gaat het dansen misschien niet altijd goed ,maken misschien soms een misstap, maar er ontstaat er wel relatie en oprechte interactie. we  ervaren elkaar. we voelen aan en zal de dans  voor het oog misschien niet de mooiste zijn, maar  met elkaar dansen is dan wel  de dans waar het in wezen omgaat qua dansen. genieten van de ontmoeting  met elkaar.

van nemen naar geven

Het wordt tijd dat we het goedmaken met anderen, behalve als het hen of anderen zou beschadigen.

Lukas 19:1-10

Als we blijven doorgaan met onszelf te voeden met negativiteit, dan zullen we ook nooit stappen kunnen zetten om daadwerkelijk schoon schip te maken. We blijven onze teleurstellingen, ons verdriet, onze boosheid, depressiviteit, angsten, wrok koesteren. Het maakt dan ook niet uit wat je werkelijk nodig hebt , omdat je vast blijft houden aan het oude.

Natuurlijk is dat best een beetje te begrijpen. Iedereen ziet je op een bepaalde manier. Heeft op een bepaalde manier aandacht voor je en je weet waar je aan toe bent. Je bent dan misschien niet zo happy, maar het is wel een zeker bestaan ook al zitten we dan vast aan datgene waar we een afkeer van hebben.

Wanneer we vast willen houden zullen we onszelf gewoon blijven voorliegen en bedriegen en ook de mensen om ons heen zullen we blijven zeggen dat we op de goede weg zijn. We blijven zeggen dat we de waarheid hebben gevonden op wat voor manier dan ook, maar we geloven onszelf niet . mensen zien je vaak als diegene die enkel en alleen maar nemen. Ben jij iemand die alleen maar neemt en met zichzelf bezig is?

Zacheus was ook zo iemand die alleen maar met zichzelf bezig was. Hij had honger naar rijkdom en macht en dat maakte dat hij iedereen bedroog. Hij bedroog zijn eigen mensen door enorme belastingen van ze te vragen. (hij belaste de mensen dus werkelijk) daarom had iedereen een hekel aan hem. Hij was een dief, een afperser, een leugenaar,…

Toch was Zacheus op zoek naar antwoorden op zijn innerlijke onvrede. Toen hij dan ook Jezus ontmoete en wist dat er herstel mogelijk was geworden gaf hij alles op. Verdeelde zijn kapitaal en deelde het uit aan de armen en degene die hij tekort had gedaan gaf hij 4 x zoveel terug. is het niet geweldig! Jezus antwoord daarop was: vandaag is er redding voor dit huis gekomen. ( vrij vertaald)

Prachtig om te zien hoe God levens kan en wil veranderen. Lijkt het je wat om net als Zacheus te veranderen? Durf je het aan om niet vast t te houden aan wat je hebt en slechts voor je zelf te leven of zou je liever gelukkig zijn en met anderen delen. Je leven opgeven om daarin alles terug te krijgen ten volle.

Wanneer we daadwerkelijk kiezen om te geven en te delen met anderen , zullen we het goed moeten maken. Misschien heb je het er moeilijk mee, maar het gaat allemaal niet om jou. Het gaat om de ander en om God. we kunnen anderen niet geven wat ze nodig hebben als we de ander slechts tot last zijn door van ze te nemen. Reageer met verantwoordelijkheid. Je kunt het.