Tag: loslaten

vertrouw op de kracht in je

lezen: 2 corinthe 4:7-10

Het kan enorm beangstigen zijn om toe te geven dat je de touwtjes allemaal niet in handen hebt.

Hoogmoedig zijn lost je problemen zeker niet op, maar de vraag is of het toegeven dat we het zelf allemaal niet kunnen wel helpt. wat  lost het op wanneer we  de problemen toegeven?

kracht vinden

Zijn we  niet totaal overgeleverd ? dat we zo af en toe zullen vallen , oké, maar de vraag is of we ook de kracht kunnen vinden om opnieuw weer op te staan.trouwens waar haal je de kracht vandaan als je gevallen bent, maar niet meer terug kunt vallen om de touwtjes allemaal weer in handen te nemen?

Dit lijkt op het moment misschien een onoplosbaar probleem, maar Paulus verteld ons over de schat in aarden vaten. op dit moment zie je het misschien niet, maar je mag weten dat het er is.

contrast

Het contrast mag duidelijk zijn. Een geweldige schat, in een eenvoudige plek om het in te bewaren, een aarden vat. De kracht van God zal ons van bovenaf vullen, dat is de schat in ons, het aarden vat is ons lichaam.

Als mens zijn we niet perfect. Dit gewoon te erkennen zal je opluchten. Je hoeft niet langer op je tenen te lopen, niet altijd maar sterk te zijn of perfect.

je hebt kracht

Ook al wordt er constant aan je getrokken of geduwd… ook al is het moeilijk staande te blijven… je bent nog steeds niet gebroken.. je hebt kracht in je. nog meer wanneer je God toelaat om je te helpen.

Heer leer me te vertrouwen op de kracht die U in mij heeft gelegd. Leer mij hoe ik deze kan en mag gebruiken. Open mijn ogen opdat ik niet slechts zie op mijn buitenkant, maar dat ik ook zie op U, die in mij leeft.

dit was stap 1, we zullen vanaf nu verder gaan met stap 2.

LEVEN met hoofdletters.

Waarom zijn we als mensen toch altijd zo bezig met wat we hebben. we werken ons veelal krom om alles wat we hebben te kunnen betalen, we moeten van alles, een enorme breedbeeld tv, een computer, maar ook nog laptop, een auto, maar  een tweede voor de boodschappen is ook nodig, iedereen een fiets en een spelcomputer, wat  al niet meer, ..  hoe meer we krijgen , des te meer gaat ons verlangen uit naar nog meer. De vraag is of we er ook nog werkelijk van genieten.

Is het werkelijk nodig?

Ik denk dat we werkelijk vaak denken dat we het nodig hebben. we hebben sinds kort ook zo’n enorme tv. Deden we het al jaren met een leuk dingetje van 48 cm, nu hebben we het dubbel zo groot. Erg leuk hoor, maar toch is er de vraag of we het werkelijk nodig hebben. nee natuurlijk.

Waarom heb je er dan zo één? Ben je er gelukkiger door geworden? zie ik meer of betere dingen? Word mijn leven inhoudsvoller? Allemaal nee natuurlijk. Kost het meer? neemt het ruimte in? Wat heb je liever de grote of de kleine? Natuurlijk kost het meer ook al kost het meer en nee het kleintje wil ik niet meer. ik kan leven met een kleine , maar nu ik de grote heb wil ik niet meer terug natuurlijk.

Gehecht aan het materiële

Waar ik heen wil is dat we enorm gauw gehecht raken aan dat wat we hebben. hoe meer we hebben hoe meer we willen vasthouden. We mogen genieten van de leuke en goede dingen , maar tegelijk moeten we niet vasthouden aan wat we hebben. het is geen zekerheid om op te bouwen. we moeten niet vasthouden aan wat we hebben, maar er van delen.

Moeten we dan niet zo’n tv aanschaffen? Misschien is dat de oplossing voor een deel van het probleem van gehecht zijn aan het materiële, maar tegelijk gaat het er niet om wat we bezitten, we mogen genieten , maar niet bezitterig worden. het is niet ons werkelijke leven.

Vrijheid bezitten

het is slechts  wat we mogen gebruiken, van genieten. Wanneer we het ons toe-eigenen, kost het ons dubbel. We moeten er voor betalen , het onderhouden, maar ook nog er voor oppassen dat het ons niet wordt afgenomen en dat we in depressie geraken  en ongelukkig worden.

Weet je, wanneer ons bezit belangrijker wordt dan onze familie, vrienden, God, dan is er iets mis in ons leven. we kunnen ons vastklemmen aan ons bezit, zelfs aan onze familie of onze vrienden of zelfs aan God misschien, maar dan zitten we vast en zijn we niet werkelijk vrij meer.  God is een God van leven, van liefde, relatie, vriendschap. Hij is een God echter, die wil dat we vrij zijn en beslissingen maken vanuit ons hart.

Niet claimen, maar loslaten

Wanneer we los durven laten  zijn we vrij. Maar we kunnen pas werkelijk loslaten als we beseffen ergens bij te horen. Veel mensen beseffen niet waar ze bij horen, ze zoeken vrijheid in  het claimen van hun vrienden en familie, ze zoeken vrijheid in het bezitten van alles wat de maatschappij hen biedt, ze zoeken vrijheid in reizen over de wereld, in geld, in een mooi huis , een grote auto en ja, een grote tv met alles er op en er aan.

De vraag is echter is dat werkelijke vrijheid?  We kunnen pas werkelijk vrij zijn als we beseffen dat we bij God horen. Wanneer we begrijpen dat alles wat ons is geven er toe dient om Hem te kennen. niet slechts onze bezittingen , maar ook wat ons overkomt in het leven. ook daaraan kunnen  we vastzitten.

LEVEN!

Laten we al wat we bezitten in handen geven van God, alles in ons leven waar we zo veel waarde aan hechten dat ze ons vasthoudt, en het gebruiken om Hem er mee te dienen. Hoe?  door  er vrij van te zijn en misschien eens geen grotere tv te kopen en het geld elders te besteden. Je  uitgaven wat in te perken en  zo meer er van te kunnen delen.

 In plaats van de boodschappen kar vol met allerlei lekkers voor eigen gebruik eens te zeggen tegen iemand die moeite heeft de boodschappen te betalen ik betaal deze kar voor jou. Dan laten we zien waar we werkelijk aan gehecht willen zijn. dat kost ons iets, misschien kunnen we op den duur niet meer op een grote tv kijken, maar terug naar een kleine, so what! Ik denk dat we meer genieten dan van die kleine tv omdat we  weten dat we er niet vast aan zitten.  dan prijzen we de naam van wie we werkelijk dienen. Dat is werkelijk leven. dat is LEVEN!

de tijd vliegt.

Herken je dat gevoel? Het gevoel dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan?  de winter is nog maar net voorbij en je zit in de zomervakantie en voor je het weet raast de wind al weer alle bladeren van de bomen en moet de kachel al weer aan. en nu komt het voorjaar er al weer aan en is er weer een seizoen voorbij gegaan.

Soms lijkt er niets kostbaarder te zijn dan tijd, maar tegelijk besef ik me soms hoe slordig dat we er mee om gaan en lijkt onze tijd in allerlei zaken te gaan zitten die in wezen niet eens zo belangrijk zijn als we  eigenlijk soms denken.

 

neem tijd om te leven

Ik durf het bijna  niet te vragen, maar neem eens even de tijd om na te denken over wat werkelijk belangrijk is in je leven. denk eens na over wat jouw leven inhoudt geeft. Denk eens na over je dromen, je familie, over God.

Is het niet zo dat onze agenda’s vol staan met afspraken  en dingen die anderen van ons verwachten. Allemaal zaken die we prioriteit geven boven onze verlangens, boven dat wat werkelijk goed voor ons is.

kom tot jezelf!

Is het niet zo dat we juist door ons met zaken bezig te houden die anderen zeggen dat belangrijk is dat we onze tijd er door lijken te jagen? Dat we niet meer  werkelijk tot onszelf kunnen komen of tot God? we zijn zo enorm gestrest.

Iedereen erkent in ieder geval wel iets van deze stress. Maar wat doen we er aan? kunnen we veranderen? laten we ons gek maken of…?  Door wie laten we onze dag , onze tijd, de kalander bepalen? 

 

ssst…

Ik denk dat ik zelf niet iemand ben die er perfect mee om gaat. Verre van dat. Ik ben een tobber van nature. Toch probeer ik keuzes te maken om mijn leven niet te laten leiden door de verwachtingen die anderen op mij leggen.  Maar wat me enorm gerust stelt is de volgende tekst:

Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren. Fil 4:6-7

wees eens even stil!

Kom ik weer uit bij een van de dingen waar ik vaak over schrijf. Stilte! God zoeken! rust vinden!waar? gewoon bij God. niets geeft meer

rust dan de zekerheid dat we bij Hem te allen tijde terecht komen. zelfs als het buiten stormt , de regen valt, we moe en neerslachtig zijn, als we in ogen van mensen niet echt gezellig zijn, dan nog  ziet Hij ons graag en wil zijn vrede met ons delen.

We denken soms dat we te weinig tijd met God delen en misschien is dat zo, maar tegelijk besef ik me ook dat we dat wel erg vaak denken. Wanneer we dat denken , nemen we uit schaamte of door de druk vaak niet de tijd om toch met Hem te spreken. We vinden niet de rust. We gaan piekeren en worden nog onrustiger. Angstig misschien dat we Hem tekort zouden doen.

Maak je dan geen zorgen maar…Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u. 1 pet 5:7 

laat los, laat God

Weet je? Je bent God niet. jij kunt niet alles handelen, maar God wil er voor je zijn. wanneer je het moeilijk hebt en je geen grip meer lijkt te hebben op de tijd. op hoe je je voelt. Begin dan gewoon met Hem te praten. Maakt niet uit waar je bent.  hij is er voor je en wil voor je zorgen. Laat Hem God zijn en jij… jij mag zijn kind wezen.

het onmogelijke doen!

Het loslaten van oud zeer is wellicht het moeilijkste  in het leven.  dat genen wat anderen ons aangedaan hebben kunnen we vaak maar moeilijk overgeven en vergeven, vergeten is al helemaal iets waar we moeite mee hebben.  Veelal willen we vergelding voor datgene wat anderen ons aan gedaan hebben. 

voorbij de logica

Hoewel deze houding wellicht rationeel gezien erg logisch is, heeft ze  tot gevolg dat mensen er vaak verbittert door raken en muurtjes gaan bouwen en langzamerhand zichzelf verliezen.  En niet alleen zichzelf , maar vaak doet het ook onze relaties onderling niet echt goed.  

Wanneer we Christus kennen weten we dat Hij ons heeft vergeven en leren we om ook anderen te vergeven.  dat dit soms erg moeilijk is hoef ik niet te beschrijven.  Veelal worden zaken extra moeilijk wanneer we tot de conclusie komen dat anderen niet werkelijk bereidt zijn hun fouten aan ons toe te geven.  vergeven wordt dan haast onmogelijk. In ieder geval schaadt het de relatie met die ander.

begin bij het begin.

Wat we dan kunnen doen is dit overgeven aan God. we leggen het probleem  bij God neer. Een vriendin van me schreef het volgende op facebook: Doe eerst wat nodig is, doe dan wat mogelijk is en plotseling doe je wat onmogelijk is, zei Franciscus van Assisi. Mmmmm…. (…)Vandaag maar alvast een start gemaakt en dan maar zien of het onmogelijke mogelijk gaat worden …. 🙂

Overgeven  is in ieder geval dat wat we kunnen doen. we beginnen bij dat wat nodig is en doen wat mogelijk is en voor we het weten doen we wat onmogelijk is. vergeven lijkt onmogelijk, maar zal uiteindelijk mogelijk blijken  wanneer we het bij God brengen. 

rustig aan loslaten

Langzaam zullen we leren om oud zeer los te laten.  Bewust noem ik hier langzaam.  Soms willen mensen je wellicht pushen om  stappen te zetten in  het leven . stappen die tijd nodig hebben. maar we kunnen het onmogelijke niet zelf doen. we zullen het onmogelijke aan God moeten overlaten.  

Het kost ons  vaak tijd om dit te beseffen.  Het is God die het kan doen, wij mogen het bij Hem brengen. God doet dingen op Zijn eigen tijd en wijze.  En wij hebben wellicht een horloge om onze pols, maar God heeft de tijd in zijn hand.  

overgeven aan vergeving

Tegenwoordig horen we veel over vergeven. inderdaad is het een hele belangrijke boodschap. Toch zullen we moeten beseffen dat vergeving  niet iets is wat je zomaar even uitspreekt. Hoewel ik geloof dat er kracht zit in woorden die we uitspreken. Werkelijke vergeving begint daar waar we ons leven en de gebeurtenissen en mensen in ons leven overgeven aan Hem.  

De boodschap die we moeten horen is de boodschap dat God ons in Zijn zoon vergeven heeft en dat we anderen kunnen vergeven wanneer we ons aan zijn vergeving overgeven.  Prachtige boodschap om het nieuwe jaar mee te beginnen lijkt me.

Veel zegen en (O)vergeven het komende jaar. =D