Tag: leugens

Los van verwachtingen

Ik ontdek steeds meer dat ik niet alleen sta in mijn manier van geloven. ik dacht altijd dat je sterk moest zijn. niet mocht twijfelen, dat je de regels in acht moest nemen en dat je een bepaald geestelijk niveau moest zien te bereiken om werkelijk effectief te kunnen zijn als christen.

Ik geloof nu dat dit fout was.  en als ik de zin  zo terug lees die ik net geschreven heb, dan is dat een zin waarbij ik vroeger zoiets gedacht zou hebben als: Duh…  natuurlijk ontdekken we steeds meer en om werkelijk effectief te zijn  zullen we vooral naar christus moeten kijken, een volgeling willen zijn, etc… maar tegelijk had ik specifieke  motieven om christen te zijn.

Ik geloofde wat mijn ouders me hadden geleerd en ik geloofde dat het waar was. er waren zaken in mijn leven waar ik tegenaan liep waarbij niemand me kon helpen en ik moest dus wel op God vertrouwen anders  liep ik vast.  Ik was actief in de kerk, ik was echter tegelijk op zoek al dacht ik eigenlijk best veel antwoorden te kennen.  ik had een keus  voor God gemaakt . heel bewust.

Toch kwam er een zwart moment. meer dan een gevoel, meer dan twijfel, meer dan teleurstelling,…  de vraag waar ik mee worstelde was: durf ik me zelf te laten zien? ik durfde nog eens niet oprecht in de spiegel te kijken, maar wel mijzelf aan de ander en aan God?  nee,… ik wilde toegewijd zijn op mijn manier. veel werk verzetten op kerkelijk niveau, maar op spiritueel niveau  was ik bang voor van alles en nog wat.

ik heb echter ontdekt dat wanneer ik mij zelf  durf laten zien, God  zichtbaar wordt in en door mijn leven.  wanneer ik mijn leven niet meer laat leiden door  eigen inzichten , maar door Gods Geest dan wordt mijn hart  veranderd. Mijn woorden worden Andes, mijndaden veranderen,  en ook mijn houding …. Eigenlijk is  mijn oude leven een leven van ijdelheid.  Ik dacht dat ik het allemaal best aardig deed.  Deed goed werk in de kerk. had alles geestelijk aardig op een rijtje, maar  de waarheid bleek anders te zijn. 

de waarheid was duidelijk, ik dacht het allemaal zelf te kunnen, maar toen het er op aan kwam glipte veel van wat ik had opgebouwd aan materieel, aan kennis, aan ervaringen ,  gewoon door mijn handen weg en bleek het onbruikbaar en de vrucht er van was nauwelijks te vinden.  Wat is waarheid?  de waarheid is dat mijnleven zonder God  weinig vruchtbaar was.  natuurlijk deed ik dingen goed. ik probeerde van alles het beste te maken, maar uiteindelijk  bleek ik niet de controle te hebben.

weet je … je kunt je zelf een christen noemen en er zelfs van overtuigd zijn dat je het bent. en je bent het ook.  ik heb ontdekt:  Je kunt ware woorden spreken en toch niet in waarheid wandelen.  wanneer we  slechts gericht is op onszelf en onze maniertjes, dan is  ze weinig oprecht.  Iedereen heeft zo zijn motieven om nooit werkelijk de keus te maken om Christus  helemaal te volgen, de een  is onzeker, de ander heeft heftige zaken meegemaakt, weer een ander heeft zo ook zijn of haar een redenen  om niet werkelijk Jezus te volgen , maar de vraag is niet zozeer gericht op de ander, maar op jou en mij. Wat is jou reden  en wat is mijn reen om vast te blijven houden aan bepaalde zaken in mijn leven? ben ik werkelijk bereidt om ze los te laten?

Natuurlijk kan je een geweldige christelijke levensstijl  hebben ontwikkeld , maar durf je  ze los te laten  en je los te wurmen van wat je als waarheid hebt gezien, maar in wezen leugenachtige weergave zijn  van wie jij bent?  durf je los te laten wat anderen van je verwachten en doen waarvoor je geroepen bent?  durf je jezelf te zijn in de dingen die je doet? Ik verlang de Heer te dienen en toch kost mij dat eerlijk  gezegd soms nog altijd moeite.

Ik verlang er naar een waarachtig leven met Hem te leiden, mij zelf te zijn en wanneer ik schrijf kan ik me aardig verwoorden, al is het geen hoogstandje, maar in de praktijk van alle dag schort er  nog al wat aan.  zo kan ik enorm  gericht zijn  op prestatie. Ik kan een bullebak van  een vader zijn en een onverschillige echtgenoot. Ben ik er trots op? nee , ik werk er aan. ik wil in waarheid wandelen, tegelijk merk ik dat dit zo gemakkelijk niet is. een tekst als:  ik wil wel, maar ik kan het niet is mij enerzijds op het lijf geschreven, anderzijds mag dit niet een vlucht zijn om te doen wat ik zelf verlang. 

Ben benieuwd naar hoe jullie dit ervaren in jullie leven. durf je het te vertellen?

 

Ondanks alles een positief reisadvies

Veel mensen hebben het idee dat wanneer ze Jezus Christus leren kennen, hun leven  een stuk gemakkelijker zal gaan worden.  helaas zijn er ook veel predikers die dit werkelijk als waarheid verkondigen. Sterker nog, soms zijn er zelfs predikers die verkondigen dat wanneer het ons niet werkelijk voor de wind gaat op maatschappelijk of geestelijk gebied we in wezen geen goede christenen kunnen zijn.

Ik geloof dat dit leugens zijn! Wanneer we de Bijbel  bekijken en de mensen  die werkelijk leefden volgens het woord van God, dan zien we  juist het tegenovergestelde gebeuren.  Ik zeg dit natuurlijk niet om mensen af te schrikken, maar om duidelijk te maken dat  discipelschap niet iets  is van een keus maken en dan gaat het ons voor de wind op alle terreinen van het leven.  sterker nog  we zullen weerstand ondervinden.  Zo heeft Jezus zelf  weerstand ondervonden en werd zelfs gekruisigd. Paulus  heeft van alles meegemaakt van honger lijden tot schipbreuk en gevangenschap. Petrus is  werd gekruisigd. Jezus had hem dit in wezen ook gezegd.

Ik wil hier natuurlijk niet een negatief reisadvies geven om met Jezus onderweg te zijn, maar wel duidelijk maken dat het goed is om de kosten te berekenen van de reis met Hem.  Natuurlijk heeft God het beste met ons voor en wil Hij ook het beste voor jou en mij persoonlijk. Toch is het de vraag of wij  weten wat het beste voor ons is of dat God dat weet. Ik geloof dat veelal dat wat ons overkomt ons misschien in twijfel brengt over Gods liefde voor ons, maar tegelijk kunnen we uit  zo’n ervaring  des te meer leren dat God zelfs bij ons is als het donker is en er niemand meer is die we kunnen vertrouwen.

God is in onsen werkt door ons. Soms merken we dat niet. wederom zo’n vooronderstelling dat wanneer we de heilige Geest in ons hebben we altijd een soort van zweverig gevoel zouden moeten hebben, een bepaalde vorm van heiligheid die als een auriooltje boven ons hoofd hangt.  Wanneer wij Hem hebben binnen gelaten is Hij in ons leven en de ruimte die wij hem geven bepaald ook in hoeverre hij werkzaam is in ons leven. anderzijds kan God door zijn Geest zoveel meer dan ons  een heerlijk gevoel geven. gevoel is  slechts een moment opname. We mogen het gewoon ook feitelijk weten  al hoewel we dat gevoel ook zo nu en dan kunnen hebben . 

Wanneer we het gevoel hebben dat iemand niet te vertrouwen is, hoe zouden we dan een relatie met degene in stand kunnen houden. Sterker nog waarschijnlijk zal een relatie er aan stuk gaan als je het gevoel hebt dat hij niet te vertrouwen is. we hebben  niet zozeer gevoelens nodig, maar  de weenschap dat het waar is. dat het leven niet gemakkelijker wordt , maar wel  significant beter.

God is er in onze diepste momenten, we zijn niet meer alleen en als we dat toch ervaren mogen we weten dat hoe we ons ook voelen Hij er toch is en ons door barre tijden leidt naar het doel van je leven. God zelf. Hij is de bron.

Ik hoop dat je me  een beetje begrijpt in deze. Dat je kunt zien dat zware tijden nodig zijn om God te kunnen ontdekken. immers waarom zou je God nodig hebben als alles goed gaat in je leven? dan kun je het immers zelf?  Waarom zou je een relatie aangaan met iemand die je  niet nodig hebt? Ik houdt van mijn vrouw en ik heb har nodig in mijn leven. niet om zomaar bij me te zijn, maar om van me te houden en me te steunen en bij me te zijn. wat is een relatie zonder iemand nodig te hebben? wij hebben God nodig in ons leven.  misschien heb je nu niet de antwoorden gekregen op je vragen en er zelfs vragen bij gekregen. Ik stel graag vragen omdat ik zo ontdek dat God zoveel anders en groter is dan ik ooit zal kunnen begrijpen.

 

Bekeerlingen scoren!

Wanneer iemand christen is geworden voor wie is dat dan goed nieuws? Voor de nieuw geboren christen? Voor God zelf? Of… voor de mensen rondom deze babychristen?

Wat is het motief?

Hoewel ik geloof dat deze nieuw en vers gelovige nog fris is en enthousiast en daardoor  veel indruk zal maken op zijn omgeving ben ik bang dat uiteindelijk verreweg de meeste christenen slechts christen zijn geworden vanuit persoonlijke motieven of vanuit het motief om God te plezieren.

Rob Bell schrijft: if the gospel isn’t good news for everybody, then it isn’t good news for anybody.

wie heeft gelijk?

Christenen proberen mensen vaak te overtuigen van een bepaald gelijk. dat de ander God moet gaan dienen door zich te bekeren en zich  aan te sluiten bij een bepaalde groep, kring , een bepaalde arbeid in de kerk of voor een christelijke vereniging, een bepaalde lering , een zekere voorganger, een bepaalde kerk , allerlei regels, dogma’s , wetten te volgen , etc…

Is het niet zo dat veel christenen enorm bezig zijn met het radicaal scoren van  bekeerlingen, doopkandidaten, leden voor eigen gelederen in plaats van werkelijk dienstbaar te zijn aan Christus zelf?

Handen uit de mouwen!

Natuurlijk werken veel van deze gelovigen werkelijk hard , maar voor wie steken zij de handen uit de mouwen ? en de vraag is in hoeverre ze werkelijk de handen echt uit de mouwen steken en nederig anderen willen dienen.

How low wil they go?

Hoever gaan christenen om diepere relaties te bouwen of vergeten ze dit in de strijd om aantallen te scoren voor zichzelf en de kerk waartoe zij behoren?

Verborgen agenda’s

Ik geloof dat gelovigen soms wel erg gemakkelijk zeggen van iemand te houden , maar eigenlijk een soort van verborgen agenda hebben.

Wanneer dat laatste het geval is, wat natuurlijk niemand direct  durft toe te geven, is het dan niet zo dat we eigenlijk liegen ? gaat het er veelal niet om dat we graag gezien willen worden bij de mensen, in de kerk, in onze groep? 

Wanneer we mensen werkelijk lief zouden hebben en we ons hun lot zouden aantrekken zouden we dan niet gewoon voor ze open kunnen staan zonder hen te willen overtuigen van ons gelijk, onze manieren van geloven, onze overtuigingen, maar er gewoon voor ze zijn zonder er iets voor terug te verwachten?

Vriendschappen

Wat zou het geweldig zijn om gewoon vriendschappen te sluiten met mensen die het niet van ons verwachten, maar die we zouden kunnen helpen? Wat zou het geweldig zijn om anderen tot steun te zijn zonder te verwachten dat zij ons tot steun zijn?

 ik geloof dat wanneer we mensen proberen in een bepaalde hoek te drukken van verwachting we ze beperken in de keuze voor God.

we maken God wel erg  klein als we hen  dingen op gaan leggen die wij denken en vinden. God is zoveel groter en meer dan wij ons ook maar kunnen beseffen.

Niet ik maar Christus

Wij zijn niet in staat om mensen te bekeren, dit is het werk van de Geest. We kunnen ons door dezelfde Geest laten leiden en Hij wil ons gebruiken, maar niet wanneer we Hem aan banden gaan  leggen.  

God laat zich niet misbruiken. Laten we Hem dienen in nederigheid, openheid, transparantie en eerlijkheid wanneer we met mensen spreken of wanneer we hen ontmoeten in hun omstandigheden zonder eisen te stellen.

Laten we mensen bij de hand nemen op de levensweg. Laten we hen oppakken als ze gevallen zijn, ze onze persoonlijke verhalen vertellen. Ons hart voor hen openen. Laten we Jezus woorden delen, het brood met elkaar breken, vragen stellen en een vriend zijn voor de ander. laten we de ander weten dat ook zij geliefden van God zijn zoals ook wij dat zijn.