Tag: leren kennen

gemaakt om te zijn.

verlangen naar vrijheid 3

klik hier om naar deel 1 te gaan van deze  korte serie. 

b197474778Vrijheid is  volgens mij niet zo onafhankelijk mogelijk te zijn, maar juist  afhankelijk durven zijn van de ander. beseffen dat je juist anderen nodig hebt in je leven. dat je er voor anderen mag zijn.  Jezus zei het zo: “zonder Mij kun je niets doen” dat is afhankelijk zijn als individu, maar als gemeenschap in relatie met anderen zijn we juist  in staat alles te doen! dan worden we heiligen genoemd in de bijbel.  We zijn immers samen het lichaam van Christus.  Wow!

We zijn vrij! Niet om te doen  wat we maar willen, maar om onszelf te zijn.  niet om gelijkvormig te zijn in eenzame individualiteit, maar om als individu in relatie  met anderen te  leven.  ik hoop dat we leren om niet slechts voor onszelf op te komen, onszelf af te zonderen in een leven waarvan we denken dat het ons vrijheid geeft om dingen te zeggen waar we in wezen niet werkelijk naar verlangen en  ons terug te trekken om alleen te zijn, maar  vrijheid te  ervaren  in het leven door  te ontmoeten.  ontmoeten  door  ons niets te laten opleggen door  anderen , maar door met elkaar  in ontmoeting te staan. in gesprek, in relatie, in liefde.  Wat zou het fijn zijn als we zouden leren onszelf te openen om elkaar te ontmoeten. Te leren kennen, te zien met andere ogen. Ogen vol liefde.

Laten we gewoon doen waartoe God ons oproept. God liefhebben  boven alles en onze naaste als onszelf.  met andere woorden laten we God dagelijks ontmoeten en van daaruit  elkaar dan zullen we  werkelijk vrijheid ervaren.

Diep in ons mensen is er altijd dat verlangen erkent te worden en er te mogen zijn. Bij God mogen we er zijn. sterker nog God wil graag dat we er zijn. Hij heeft ons gemaakt om te zijn.  Om tot ons doel te komen.  dat begint met afhankelijk te durven zijn.  hij heeft ons geboren doen worden in afhankelijkheid. Afhankelijkheid van onze ouders. Is dat niet bijzonder?  Laten we ons zelf bewust worden dat we  niet gemaakt zijn om slechts individualistisch te leven maar om te leven in oprechte relatie met God en elkaar.

amen?

laat je shit achter je.

Dat God een Bijzonder God is  dat hef ik eigenlijk niet te zeggen. Ik geloof dat bijna iedereen het  daar wel over eens is.  misschien heb je niet zoveel met God, maar dat Hij dingen totaal anders doet dan  wij hadden verwacht of dan wij zouden willen is voor mij in ieder geval  al opmerkelijk genoeg om hem  bijzonder te vinden.

Hij heeft ons gemaakt om in relatie met anderen te leven. 

God is een God van ontmoeting beweer ik altijd. Ik geloof dat God ons wil  ontmoeten en dat wij met Hem mogen leven in relatie.  Het mooie is dat God  er van geniet dat ook wij mensen onderling met elkaar in relatie  mogen leven. sterker nog  Hij heeft ons gemaakt om in relatie met anderen te leven.

Wanneer we met mensen in contact willen komen is het belangrijk te beseffen dat dat niet vanzelf gaat.  Gelukkig echter hebben we bijzonder middelen gekregen om mensen te ontmoeten en ze zitten op de juiste plaats. Onze voorkant.

Zelfs wanneer het gaat om diepere speciale  relaties zijn we gezegend

Om mensen te ontmoeten  hebben we  mogelijkheden om werkelijk met mensen in contact te komen door ze te kunnen zien en te kunnen voelen, te kunnen horen en te kunnen ruiken en  proeven zelfs , wanneer we kussen.  Zelfs wanneer het gaat om diepere speciale  relaties zijn we gezegend met geslachtsdelen die aan de voorkant zitten.

God heeft ons gemaakt om te ontmoeten.  dit op verschillende niveaus, maar wel om als mensen met elkaar in relatie te staan. Sterker nog alles wat we doen is gericht op wat voor ons is. onze armen bewegen zich naar voren en  onze voeten zijn er op gericht om naar voren te gaan.  we zijn als mens  niet gericht  op  achteruit  gaan en ook qua ontmoeting en relaties werkt dat niet echt. wanneer je met de ruggen  naar elkaar toe staat is het wel erg lastig om elkaar te leren kennen.

zelfs in het meest intieme,  onze hartstocht, daar wil Hij bij zijn

Om mensen  te leren kennen zullen we ons naar elkaar toe draaien. Om God te leren kennen zullen we ons op Hem moeten wenden in het leven.  om werkelijk gezien te worden, gekend en herkent, willen we onszelf  tonen zoals we zijn, zullen we  naar de ander toe moeten gaan  . alleen op die manier kunnen we elkaar leren kennen van aangezicht tot aangezicht.

Zoals ik als zei , met God is dat niet zoveel anders, bekering noemen we dat. we mogen de ontmoeting met God aangaan. Relatie ontwikkelen, maar  dat betekent hem onder ogen blijven komen.  Hem te zoeken, te luisteren naar wat Hij te zeggen heeft , te ruiken , te proeven van wat Hij ons aanbiedt.  En zelfs in het meest intieme , onze hartstocht, daar wil Hij bij zijn. Hij wil ons leven vervullen met een diep verlangen om  te kunnen  geven vanuit het hart van Zijn liefde.

Gelukkig  heeft God ons zo gemaakt dat we de shit achter ons kunnen laten

Wat is het  geweldig om je uit te kunnen strekken naar een ontmoeting met Hem en daardoor ook met anderen. dit  toont hoe we gemaakt zijn. we zijn gemaakt om in relatie te leven.  echter wat zijn we soms beschadigd. Beschadigd geraakt  in onze  menselijk relaties. Wat zijn we soms  zelfs beschadigd geraakt door onze foute beelden van wat het betekent om in relatie  met God te leven.

Gelukkig  heeft God ons zo gemaakt dat we de shit achter ons kunnen laten.  ;-D We mogen ons uitstrekken naar  wat voor ons ligt.  Naar het nieuwe naar de zegen en ruimte  en vreugde die in relaties te vinden zijn.  we kunnen teleurstelling opgelopen hebben, we kunnen beschadigd zijn, we kunnen  van alles meegemaakt hebben, maar  met God  is  het mogelijk om  opnieuw te  beginnen door  face tot face  elkaar  te benaderen. Elkaar onder de ogen  kunnen komen zoals we zijn.

Je kont af te vegen en weg wezen, zeg maar! 

Laten we  ons echter niet langer omdraaien om te zien wat er achter ons is . achter ons ligt wellicht een hoop shit  die we niet meer willen zien.  De ware HOOP ligt voor ons.  Wat achter  ons ligt is geweest, we kunnen er niet aan vast houden en dat moeten we ook niet willen.

durf je  te breken met wat achter je ligt?  Je kont af te vegen en weg wezen, zeg maar!  laten we niet gericht zijn op wat achter ons ligt maar gericht zijn op wat  voor ons ligt. Een  leven met God en anderen ?  laten we ons bekeren en open staan voor Gods weg. Jezus Christus is De Weg, De Waarheid en Het Leven.  De Weg is open. Durf  te breken met je verleden,  met wat niet goed is in je leven.

de omslag van een alcoholist!

kort geleden was ik bij een vriend op bezoek. die een probleem heeft met alcohol.  ik heb hem ontmoet  in de klas, maar hem wat beter leren kennen terwijl hij met me meereed naar school. een intelligente jonge man jonger nog dan ik zelf ben . voor alle duidelijkheid staat hij al een tijdje droog, maar soms heeft hij het gewoon nog enorm moeilijk. hij vertelde me dat hij een artikel aan het schrijven was voor een bepaald blad en liet mee zijn artikel lezen. ik vond het een mooi en echt artikel. juist waar ik zo van hou.  echte mensen en echte ontmoetingen. niet perse iets christelijks of kerks(eigenlijk heeft Tjeerd daar gewoonweg helemaal niets mee ) maar mensen  gewoon zoals ze zijn. tjeerd de schrijver van dit verhaal is geen christen. hij is een vriend geworden door gewoon open te zijn. ik hoop ook een vriend voor hem te kunnen zijn. hieronder lees je zijn gedachten en gevoelens die ik natuurlijk met toestemming heb geplaatst. moedige stap nietwaar?  dank je wel Tjeerd.

De Omslag,

9 jaar alcoholist, 9 jaren van missen en nu leef ik weer, eindelijk weer, bijna mezelf en misschien hersteld?.

Hoe het begon, het begon met een en nu kan het ook weer beginnen met een. Dus nooit meer de eerste.

Heel sociaal begon het, op jonge leeftijd, natuurlijk, met het cliché van ‘het hoort erbij, iedereen doet en voor de gezelligheid’. Er waren tijden van gezelligheid en leuk, maar het werd een allergie, een druppel die na jaren van drinken de emmer deed overlopen. Vanaf dat moment was ik verslaafd aan drank, ik moest het hebben. Bij alles dacht ik: ’ heb ik drank genoeg?, kan ik het krijgen? Nu , wanneer kan ik het drinken? etc.’

Ik moest drinken tegen gedachtes, tegen nerveusheid, tegen de tremors, om te kunnen werken, gewoon om normaal te kunnen functioneren. Maar goed echt normaal functioneren deed ik allang niet meer, 80 ongelukken en dubbel zoveel ambachten. Ik startte met van alles met maar maakte niks af.

Desalniettemin er moest drank zijn, elke keer en steeds meer. En toen kwam die eerste dag toch teveel en naar de detox.

Dat had ik natuurlijk ook snel overleeft en na 5 dagen stond ik uit vrije wil weer buiten, ik kon langer blijven voor observatie. Nee ik kon de vrijheid(lees alcohol) ruiken.

Hoelang ging het goed? Een paar maanden, ik weet het eens niet meer. Het ging op en neer, voor mij, ik leefde als een sinus golf. De berg op, lekker op nieuw starten, solliciteren en gelijk een  nieuwe baan nemen, nieuwe stad, nieuwe studie, nieuwe woonruimte. Echt, keer op keer, en altijd hetzelfde lied. Een maal boven op de berg belandt, beloonde ik mezelf met een drankje, en het hek was weer van de dam.

Erger kon het niet worden, zeker wel. Ik woonde in Deventer ik had alles weer op een rijtje, een frisse start. Dus niet, het eindigde in een alcohol psychose. Ik werd afgevoerd, geboeid, door de politie, naar een gesloten afdeling. Gelukkig trok het naar een paar dagen weg, in begin was het grappig maar die wanen dat was niet meer leuk.

3 maanden ggz in de provincie Groningen. Maar goed ik ging gewoon verder, dronk zelfs in de kliniek, ik kon het niet laten.

Ben ik nou hersenziek, geen ruggengraat, kwetsbaar, zoveel namen voor wat ik heb. Maar wat heb ik nou? Voor de naam alcoholist  of verslaafd schaamde ik me enorm. Als je met mensen praatte of niet-roken dat vinden ze maar al te goed, zeg je dat je niet drink, kijken ze je aan of je ziek bent, ik ben ook ziek.

En het riedeltje begint weer van vooraf aan, maar dan in Utrecht, een kleine bonus van 10 dagen PAAZ, i know the drill. Nu heb ik het geleerd, nee nog steeds niet, ik heb een hoofd van staal moet haast wel want hoe vaak ik mijn hoeft niet gestoten heb, er moet wel iets beschadigd zijn. Een ezel doet het beter, stoot zich maar twee keer.

En nu werken we wel naar heel destructieve hedonistische hoogtepunt toe, nou het is natuurlijk gewoon mijn diepte punt die ik bereik. Ik lig op de bodem van de put. Bij een kalf dempt men de put voor mij teveel putten om te dumpen. Al goed eind goed, ja eindelijk?, ik werd gevonden door mijn vader, levenloos, de artsen vonden het een wonder dat ik er boven op kwam in 3 weken.

En, sorry hoor, (sorry heeft geen impact meer), een jaar later maar toch nog weer opgenomen in het ziekenhuis gelukkig geen 3 weken maar 3 dagen maar toch door een overvloed van alcohol.

Wanneer de volgende keer, je kunt de de klok vast er op  gelijk zetten.

Ik hoop het niet. Denk ik, je weet het bijna niet meer. Je hebt maar een vriend en het is ook gelijk je grootste vijand. Een vriend in wolfs kleren die je schepen achter je verbrandt, ik voerde voor mezelf het nero bevel uit zuipen tot dat ik de laatste alcohol-adem uit blaas.

Gelukkig komt het niet zo ver, denk ik, ik word ambulant begeleid door Vnn, dat is beter dan opname, dat werkt niet althans voor mij. Ik heb een backup van refusal. En het meest wonderbaarlijk middel is voor mij is seroquel, van mijn psychiater van Vnn. Ik ben rustig niet meer gehaast, geen 1001 gedachtes, ik kan gewoon zitten, ik kan slapen,  ik functioneer, ik beleef de dag nuchter helder. En ik kijk niet door een wazige bril. Ik volg een opleiding en loop stage. Het is nieuwe start, een nieuw leven, eindelijk weer mezelf, ik ben weer ik.  Eindelijk normaal denk ik, maar goed wat is normaal?

Maar met een enorme kwetsbaarheid, dat weet ik nu, dat accepteer ik nu en ik schaam me er niet voor.

Tjeerd