Tag: lef

durf tot de grens te gaan!

DEEL 4

Ergens komt de tijd er aan dat je de deuren weer open gooit.  Dat je niet langer gefocust blijft op het wonder, maar dat het wonder zijn resultaten toont.  Er komt een moment dat het gewoon tijd is.  jij weet het!  Gods Geest zal je het tijdstip wijzen wanneer jij de deur  gaat openen en je jouw talent de ruimte kunt geven. je talent aan bieden, te gebruiken waarvoor je geroepen bent.

durf…!

Belangrijk is  dat je  nu weet en ook beseft  wie je bent, dat je besef hebt van je identiteit.  Eigenlijk komt heit hier op neer dat je gewoon  stappen gaat ondernemen om dat te gaan doen waar je goed in bent en waarvoor je geroepen bent.  alle  zaken  die in je zitten  kunnen er uit om gebruikt te worden. doen dus! Durf te solliciteren, durf mensen aan te spreken , durf  ruimte te maken voor de dingen die je zou moeten doen om je doelen te bereiken.  Gooi het roer om! Niet meer vechten  om altijd maar erkenning te willen krijgen van anderen, maar  gewoon doen waarvoor je geroepen bent en te weten dat God je erkent als zijn eigen zoon of dochter.  Jij hebt alles in je waarvoor God je geroepen heeft.

Door het feit dat je niet meer uit bent op erkenning en eer van anderen en je bewust bent van wie je bent en je roeping ontstaat er  ruimte om jezelf te blijven en zul je niet onderuit gehaald worden door anderen, door satan.  Natuurlijk zullen er moeilijkheden zijn. natuurlijk zullen er  moeilijke periodes zijn waarin je even iet  weet wat te doen, maar er zijn vaten in overvloed om van te delen en te verkopen. Om zelf van te  nemen indien nodig. God heeft voorzien  door jou bepaalde talenten en gaven te geven. ervaringen en gebeurtenissen die iets bijdragen aan degene die je nu bent.  God verlangt er naar dat je met Hem aan de slag gaat. Waarin jij te kort komt gaat hij helpen.

relaties, ontmoetingen…

Zoek daarom  mensen op die  net als jij ook bereidt zijn om te delen,  ik geloof in relaties. In ontmoetingen. je zelf te laten zien op wat voor manier  dan ook.  mensen ontmoeten  betekent met ze in contact  komen. niet  even vaag , maar echte gesprekken verder dan het weer. Zoals de profeet  de vrouw uit ons verhaal aan sprak.( lees: 2 koningen 4:1-7  ) direct zonder omhaal van  woorden.  Ga daarheen waar God je roept. Doe wat god je te doen geeft en sta stil bij datgene waar God je stil zou willen zetten.

Natuurlijk zijn er grenzen aan onze mogelijkheden. Veel mensen zeggen dat onze mogelijkheden  onbegrensd zijn. alleen de dood al bewijst het tegendeel.  Toch zijn er grenzeloze mogelijkheden wanneer we God laten doen wat God moet doen. wij kunnen slechts doen wat wij kunnen doen. dit  begint bij gehoorzaam zijn.   onze grenzen houden ons scherp en bepalen ons bij onze menselijke onmogelijkheden, maar  bepalen ons  ook bij de mogelijkheden die God te bieden heeft.

grenzen? 

Wat waren mijn vaten ook al weer?  Wat is mijn talent? Wat is mijn roeping? Kan ik God vertrouwen in zijn beloften die hij mij gegeven heeft? Ja zeker , je hebt iets om naar te kijken, de vaten die gevuld zijn in je leven.  God tilt je over grenzen van je eigen geloof.   ga er niet zelf over heen, maar  laat Hij je de weg wijzen. Hij laat je zien  wat de inhoud is van de gevulde vaten. Al onze mogelijke vaten zijn op zich klein en  wellicht uitputbaar, maar Gods vat van liefde voor ons is zo enorm groot dat vat iedere dag bruikbaar is om  telkens op terug te vallen om vanuit die liefde te  mogen beseffen dat wij Gods kinderen zijn. Gods Geest bevestigt aan onze geest dat wij Gods kinderen zijn zegt het Woord.

kasteelmuren

Wat kan het moeilijk zijn om los te laten.  Ik bedoel eigenlijk voorla het loslaten van oud zeer.  We roepen het soms uit:  “wat hij me heeft aangedaan dat kan ik niet vergeten. Ik wil het niet vergeten.”en wanneer het gaat om vergeven is dat misschien nog wel moeilijker. Soms wensen we dat we bepaalde zaken gewoon vergeten, we bouwen  muurtjes. die soms uitgroeien  tot hele kastelen  met hele dikke muren .  muren waarachter we ons denken te kunnen verschuilen.

Misschien is  het soms een goede manier om je te verschansen, maar uiteindelijk breekt het je  een keertje op. we kunnen verstoppen, maar altijd weer is die vijand, herinnering, die ons wederom laat zien dat we nog een stap hebben te gaan.  al zeggen we misschien dat het ons niks doet, maar we worden geconfronteerd met de roep om wraak.  Iemand zal de schuld moeten dragen van wat ons is aangedaan.

Zo lang we  niet vergeven zal de muur blijven groeien en het kasteel wordt groter en sterker , ze zal groeien tot we niet meer werkelijk kunnen voelen wat we willen voelen.  onze gevoelens van verdriet  wordt boosheid en  onze boosheid  keert in angst en onze angsten maakt dat we niet meer slapen en wanneer we niet meer slapen verliezen we de controle en wanneer we de controle verliezen  doen we dingen die we in wezen liever niet willen.

Voor ons is het een onmogelijke zaak om  te vergeven en vrij te komen . zonder God kunnen we niet in de ruimte staan.  We mogen bij Hem komen en Hem voorleggen wat ons dwars zit. Hij heeft de oplossing reeds gegeven. wij mogen het accepteren als we willen.  laten we leren om vergeving in eerste plaats te accepteren  en van daaruit ook leren om wederom de mens te zijn  zoals God het heeft bedoeld.  laten we in relatie met Hem gaan staan en  een nieuw leven beginnen.  Laten we onze oud zeer niet langer laten bepalen wie of wat we zijn, maar laten we onze identiteit in Jezus naam op ons nemen.

Laten we de tijd die we nodig hadden om ons zelf te verstoppen in andere zaken steken. Goede zaken  die  verandering brengen in ons eigen leven, maar ook in dat van anderen.  wanneer we stoppen met het voortdurend bezig zijn ons te verdedigen en te vechten dan zullen onze krachten toenemen.  We zullen anders in het leven staan. Stel je voor , een ander leven.  durf jij het aan om met je hart te leven in plaats van je hart te verstoppen.  Durf je met lef de toekomst tegemoet?  Leef je leven in Zijn kracht. Dan ben je sterker dan de sterkste vesting, omdat Hij met ons is in alles wat we doen.