Tag: Lam

Sta op jij invalide !!!

vulnerable-hero-text-300x199Vaak heb ik gedacht dat ik iets kon betekenen in de kerk of op mijn werk. Ik dacht vaak dat ik de controle had over veel zaken in het leven. Dat ik besluiten kon maken en dat deze verandering bij mensen kon bewerken. Maar luister naar wat ik hier zeg, … Niets van dit alles is mogelijk als God mij niet de hand toe zou reiken.

Ik vind het niet prettig om toe te moeten geven dat ik zelf eigenlijk een invalide ben. Niet minder valide of zo, maar Iemand die gewoonweg niet zelfstandig in beweging kan komen. Niet in staat om vanuit mij zelf ook maar iets zou kunnen ondernemen.

 

’t zal allemaal wel wat meevallen, toch?

Misschien denk je dat het allemaal wel meevalt. Misschien kijk je eens naar je eigen functioneren en zegt dat we allemaal wel iets kunnen. Enerzijds is dat zo. We hebben allemaal een lichaam gekregen en het beweegt zoals we dat willen (wanneer we gezond zijn), maar toch is dat niet wat ik bedoel.
Weet je, we denken al gauw dat we iets doen wat zinvol is, maar we leven in een wereld vol met zieke, beschadigde mensen. Iedereen is bezig met zijn dagelijkse dingen, wachtend op betere tijden. Wachten dat er neer geld beschikbaar is. Wachten tot degene die ons beschadigd heeft zijn excuus aanbied. Wachtend op het moment om actief te worden. Wachten op de juiste dag, persoon of moment. Wachtend op de dingen die komen gaan.

is het allemaal wel mogelijk? 

We zijn als de man te Bethesda. Wachtend op het wonder dat het water in beweging zou brengen en hij. Genezen zou kunnen worden. 38jaar lang was hij al ziek. En als het water bewoog was hij er nooit als eerste bij geweest. Ik stel me voor dat het eigenlijk ook meer een droom was geworden waarvan hij niet eens meer durfde hopen dat ze werkelijkheid zou worden.
Dan is daar plotseling Jezus. Jezus die speciaal gekomen was om daar te zijn . Juist nu en dat terwijl er feest was in de stad. Hij had daar kunnen zijn maar verkoos hier te zijn en steekt zijn hand uit naar deze man. Hij heeft interesse en zegt hem op te staan en te wandelen.
Wat zou jij doen in zijn plaats? Zou je blijven liggen of was je opgestaan om te wandelen? Het antwoord lijkt eenvoudig en een ja is gauw gezegd, maar wat zijn er veel mensen die niet opstaan en blijven liggen als Jezus een handreiking doet.

Invalide of toch niet? 

images (5)
Ik weet niet hoe jij het vindt. Wellicht vind je de term invalide niet op jou van toepassing. Je denkt dat je je wel aardig redt. Of je vindt dat je het zelf zo gek nog niet doet. De vraag is niet hoe slecht of hoe goed je het hebt, maar ben je je bewust van je eigen beperking? Wat als je alle zegeningen zou moeten ontberen? Geen familie meer die je door God is geschonken. Geen vrienden meer. Geen werk of geld. Geen huis. Geen eten en drinken.
Je denkt misschien dat je het allemaal in de hand hebt, maar wat nu als je dit alles niet meer hebt? Wie ben je dan nog? Weet je het leven kan snel veranderen. Je hebt familie en vrienden en oeps zomaar ineens zijn ze er niet meer. Ziek geworden, auto-ongeluk misschien? Je bent nooit ziek en dan opeens hoor je dat je kanker hebt. Wat is je geld dan nog waard? Heb jij de controle?
Dit gaat niet om bangmakerij. Niet om negatief te doen of je een stempel te geven, maar om je bewust te maken. Wie ben je? Wat zou je doen als Jezus je de hand reikt? Dat is namelijk wat Hij doet. Hij reikt je de hand en zegt je op te staan en te wandelen. Betekent dit dat je moet gaan lopen? Het betekent in beweging komen. Actief te worden voor God. Bewust keuzes te maken in je leven. Wat ga je doen?

hierbij ook nog ff een filmpje  van Nick Vujicec

Mefiboset en de tafel van belofte en genade.

Jarenlang op de vlucht. Bang ontdekt te worden. Als men er achter zou komen wie hij werkelijk was, dan …? Tja wat dan eigenlijk?

hilarische-fotos-gevallen-mensen-2

ben je gevallen? 

Hij was gevallen, letterlijk zelfs. Kreupel ging hij door het leven. Wie kende hem nog? Wilde hij eigenlijk ook nog herkent worden? Ik bedoel werkelijk herkent, niet als die kreupele of als de afgewezene?
Zou hij geweten hebben van de afspraak? De koning zou voor hem moeten zorgen maar tot dusver wad het niet gedaan. Sterker nog hij was altijd op de vlucht geweest uit angst gedood te worden.
Dan is er deze koning. Die zijn afspraak na wilde komen en hem bij zich riep. Al strompelend met zijn krukken stond hij voor de koning. Niet wetende wat te verwachten. Wat moest de koning met een lamme. Iemand die eigenlijk nooit volledig zou kunnen wat anderen deden.
Zijn hoofd is naar beneden gericht. Enerzijds uit schaamte misschien en anderzijds uit angst wellicht. WAt zou de koning willen? Wat zegt de koning nu?
Luister eens, zegt de koning. Ik heb een belofte gedaan en ik wil deze niet verbreken. Ik wil dat je hier komt eten in mijn huis. Niet zo nu en dan maar altijd. Je bent geen gast, maar een zoon. Ik noem je niet kreupele of lamme, maar gewoon je naam. Je bent bijzonder gewoon om wie je bent.

toevallig toch? 

Bijna niet te geloven dit verhaal van mefiboset. Toeval? Nee hoor het stond allemaal al vast. Zijn naam was al bekend. Zijn naam betekent zoiets als: Hij is genadig!
Dit verhaal is het verhaal van mefiboset die door David wordt geroepen omdat hij de zoon van Jonathan is. De zoon van Saul. De zelfde saul die David dood wilde zien. Deze mefiboset was een afstammeling. David had echter een belofte gemaakt de familie van Jonathan te sparen. David had de afspraak vergeten, maar bij herinnering doet hij zijn woord gestand. Het maakt David niets uit dat het hier gaat om een kreupele, een lamme, een afgewezene. Hij neemt Hem op in zijn huis als een zoon. Hij mag bij hem aan de tafel zitten.
Dit doet me denken aan Jezus. Iedereen mag komen. Verwond wellicht, kreupel geslagen door het leven. Je schaamt je misschien en weet je geen houding te geven. Bang voor de verwachtingen wellicht. Misschien is het je grootste angst zelfs wel om niet eens erkent te worden om wie je bent. Zo gaat het immers altijd toch? Je bent de kreupele, de lamme, die bedelaar, de afgewezene,… Wie kent je echte naam? Wie weet wat er in je om gaat?
Jezus wil je aan Zijn tafel. Iedereen is er bij en hij noemt niet je worstelingen in het leven, niet de beschadigingen, maar hij noemt je bij naam. Je echte naam. Jezus is genadig en treft je hart. Je mag er zijn. Imperfect als je bent.hij houdt van je. Hij noemt je Zijn Zoon. Prachtig toch?

images (6)

Ik denk aan het laatste avondmaal. Ergens in een bovenzaaltje. Slechts wat vrienden die Hij een paar jaar eerder had ontmoet en gezegd had vissers van mensen van hen te maken. Wat was er allemaal van terecht gekomen? Er is enerzijds een zweer van, wat zal er gaan gebeuren en anderzijds een gevoel niet los willen laten van deze Jezus. Ieders had een keuze en allemaal een andere reactie. Allemaal mannen die door het leven gevormd waren en nu, al begrepen ze het zelf nog niet, geroepen waren om zichzelf te laten zien. Kreupel als ze waren juist op dit ogenblik. Niet wetende wat hen te wachten stond, maakte ieder een eigen keus.
Gewone mannen waren het. Mannen als jij en ik. Door het leven geslagen misschien. Hard moeten werken om zichzelf te bewijzen, maar hoe harder ze werkten des te meer kwamen ze er achter dat het nooit ging lukken om te veranderen. Ze hadden hulp nodig van Jezus. Ze wisten het nog niet, maar Hij zou alles geven. Zijn bloed, Zijn lichaam. Meer dan brood en wijn. zijn hele Leven, meer nog dan ze hadden gezien.

van Mefiboset tot discipel.

Gewoon wat gedachten van mij. Van Mefiboset tot discipelen. Van discipelen naar jou en mij. Wij weten meer dan Mefiboset en de discipelen. WT er in tussentijd is gebeurt. Welke keuzes maken wij? Komen we aan zijn tafel zitten? Durf je de beker te drinken en het brood te eten? Hetzelfde als van mefiboset, toen van David . Hetzelfde als van de discipelen al beseften ze het nog niet ten volle. Het zelfde voor jou en mij en ook wij weten nauwelijks wat het is om aan te schuiven. Je mag aanschuiven aan de tafel. De tafel van genade.

Vastklampen of loslaten

Geloven we dat  Gods waarheid ons leven zal verrijken? Geloven we dat er MEER is dan we zelf ook maar  kunnen  zien of inschatten? Geloven   dat God zal voorzien? Zomaar even wat vragen die mij  door het  hoofd zijn geschoten deze ochtend.  Wat is Gods plan met  mensen, met mij zelf.

ik bedoel dit niet direct van  wat is nu direct wat God  wil dat ik doe, maar indirect inde zin van : hoe richt ik mijn leven in naar Gods bedoeling?  Ik denk hierover na naar aanleiding van het boek Ademruimte . dit is een boek welke me enorm aanspreekt op dit moment. het treft me daar waar ik het op dit moment even nodig heb.

twijfel

een van de vragen die bij me opkwam en me het meest treft is; wat nu als ik het helemaal mis heb? ik bedoel daarmee dan wat als ik het mis heb met mij  gedachten, ideeën  aangaande mijn persoonlijke roeping.  Twijfel dus.  Wat nu als alles anders gaat dan ik  gedacht had?

ik moest even terug denken aan het moment dat ik het werkelijke besef had dat ik iets moest gaan ondernemen om God te dienen in mijn leven. om invulling te geven aan mijn roeping. Ik wist niks af van wat nu precies roeping was.  ik had een beeld, een gedachte, een gevoel dat ik iets moest doen wat ik zelfs nog niet eens onder woorden kon brengen, maar waaraan ik wel moest beantwoorden.

Ik heb dit  gedaan en ben  zoals het in de kringen normaal was als het ging om roeping naar de theologische Hoge school gegaan. Niet mijn ding dus . dat werd al gauw duidelijk. Toch heeft het de eerste aanzet gegeven om toch veel meer richting pastoraat te  gaan.  van daaruit  ben ik meer die richting op gegaan.  Via via op de meest vreemde wijze  tot op dit moment  bij Teen Challenge aangekomen.

Helderheid?

Ik wil er mee aangeven dat het allemaal  niet zo  helder is misschien wat we  zullen moeten doen als het gaat om roeping. Ik geloof echter dat we die stem, dat beeld wat God ons geeft, die gedachten en gevoelens om  iets  te doen niet moeten verstoppen, maar  leven d moeten houden.  In het boek schrijft Mathijs Goedegebuur  over het verschil  tussen de wereld als akker en de wereld als begraafplaats.  In de akker zaaien we en in een begraafplaats stoppen we de dingen om het nooit meer tevoorschijn te halen.

Wat gaan we doen? ik wil  niet mijn gaven en talenten verstoppen om ze nooit meer te kunnen zien, maar ze  ook niet koesteren en voor mijzelf houden. Ik wil het zaaien en delen zodat het meer gaat worden.  dat betekent  in zekere zin ook dat we het een tijdlang los zulle moeten laten . dat we  zeggen : God ik  leg het hier neer en  wilt U  het levenskracht geven om op  te komen en het  vruchtbaar laten zijn.

Zaaien of begraven

De angst die we als mensen hebben is misschien wel dat we het wel willen zaaien, maar dat we bang zijn dat er niets mee zal gebeuren.  Dat God ons zegt dat we het  in goede grond moeten doen, maar  dat we niet weten of de plek die God ons aanwijst  niet zulks goede grond is .

Abraham werd uitgedaagd om te offeren . niet zomaar een offer te brengen maar het meest kostbare wat hij bezat.  Zijn zoon.  Dit was  werkelijk een offer omdat alles wat God belooft had in Izaäk  werkelijkheid was geworden .  God had Abraham geroepen om tot een groot volk te worden, maar zijn vrouw  en Hij hadden nooit kinderen gehad. en nu… oud en grijs , vroeg God hem om de belofte  op te geven. neer te leggen en te verbranden.  Op te offeren…! Wat een raar voorstel, maar God liet zien dat Hij de voorziener was. dat Hij het beste met Abraham, met de mens wilde. Dat Hij al  een lam in de voorbereiding had gedaan en gebracht had bij een  bos om te worden geofferd.  God voorzag zelf.

opoffering

Durven wij dat ook? durf jij op te geven wat je dierbaar is? durf je  God te geven wat het meest belangrijk is in je leven? durf je  tegelijk te erkennen dat dit misschien wel erg moeilijk is maar te geloven dat God zal voorzien?

Ik las in de tekst waarin het gaat over dit offeren van Abraham (genesis 22) het volgende:  ‘Op de berg van de HEER zal erin voorzien worden.’ vrs 14 wat mij zoiets zegt als: soms worden we naar moeilijke plaatsen gebracht om  zo door God als het ware uitgedaagd te worden om dat wat we  hebben bereikt, gekregen, behaald over te geven of op te geven om het   van daaruit opnieuw te mogen ontvangen.   Dat is zaaien.   Begraven is willen behouden wat je hebt. Vastklampen aan en niet durven of willen loslaten en het  daardoor te  verstikken.  Je dood als het ware dat wat je gegeven is en zult het wel moeten begraven .  je kan niet  rond blijven lopen met iets wat dood is zonder er zelf dood aan te gaan.

Doodgeknepen of ten volle leven

Ik geloof dat er  veel mensen zelf dood zijn gegaan doordat ze hun dromen  zo vastgeklampt hebben en doodgeknepen, in eigen beheer hebben willen houden dat het niets heeft gebracht. Anderen hebben begraven wat ze hadden en het heeft ook niets gebracht, maar ze leven nog.  Ik wil echter  leven ten volle. Niet mijn talenten begraven, maar ze  te zaaien in goede grond. In vruchtbare aarde zodat ze zal opkomen en vrucht dragend, meervoudig zelfs.

Heer ik geef mijn hart, mijn leven en alles daarin aan U terug.  ik zaai mijn leven in Uw Akker, goede grond welke U zal begieten en zal voorzien van de grondstoffen die  nodig zijn.  Heer leer me de tijd te nemen om  het te laten ontkiemen en te laten groeien . Heer geef het de kracht om te leven zodat het vrucht zal dragen. God van Leven, God van Liefde ik hou van U. Amen