Tag: kind

Tot bloei komen

Er verschillende stadia in ontwikkeling voor mensen werkelijk volwassen zijn te noemen. Veel mensen groeien op in omstandigheden waarin volwassenheid niet altijd werkelijk tot bloei gekomen is. 
Om je te ontwikkelen tot een gezond volwassen individu heb je verschillende stadia nodig. Oa de kind en tienerfase alvorens we tot werkelijke volwassenheid komen en de eigen identiteit te gaan organiseren en beleven. Te ontdekken wie men werkelijk is. 
Een kind wordt verzorgt, een tiener leert voor zichzelf te zorgen, maar een volwassen persoonlijkheid kan ook de zorg voor anderen aan op een manier waarbij hij ziet dat de behoeften van de ander even belangrijk zijn als die van hem of haar zelf. 
Het delen van en leven in gemeenschap met anderen komt tegemoet aan waar het hart van mensen in wezen naar verlangt. Samenzijn, communicatie, liefde, voldoening. 
Wanneer mensen niet tot volwassenheid komen zal er een zoektocht blijven naar wie men is en waar men voor leeft. De zin van het leven, identiteit, de waarheid. 
Soms is duidelijk in gedrag te merken in welke fase iemand zit. Een mens kan een bepaalde fase in de stadia niet overslaan. Men moet ontwikkelen, groeien volwassen worden. Soms zie je mensen wel ten deel ontwikkelen op bepaalde vlakken, maar dan ontstaat er scheefgroei. 
De vraag is hoe ben jij ontwikkeld? Zelf heb ik jarenlang in de tienerfase gehangen. Mijzelf willen bewijzen. Deze fase is inmiddels wel voorbij. Waar sta jij? 

 

Gewoon omdat het kan!

Ik heb soms moeite met God. Ik worstel soms met Hem. Ik ben dan boos en chagrijnig. Teleurgesteld in wat Hij doet. Eigenlijk meer in wat Hij niet doet terwijl ik weet dat Hij het kan.

Ik ben boos, teleurgesteld omdat er mensen zijn in mijn omgeving die het zwaar hebben. Een ziek kind, al kun je hem al bijna geen kind meer noemen. Bijna een man. Gezien wat hij reeds gedragen heeft gekregen .

En de ouders die op hun tenen lopen, sterk moeten zijn tegen wil en dank. Niet klagend maar dragend. Telkens in het ongewisse tussen hoop en wanhoop.

Een zus met tomeloze inzet om er telkens te zijn voor broer en ouders. Ze droomt van een gezin weer samen. Licht in de duisternis.van herstel. Ik bid dat dromen niet kapotgeslagen zullen worden en dat er nieuwe dromen zullen komen. Van groeiende hoop en niet van wanhoop.

Ik ben boos, misschien zegt de familie dat dat niet nodig is en dat God er bij is. Dat ze verdrietig zijn maar dat het zonder God ondraaglijk zou zijn. Dat geloof ik ook. God u bent er bij.

Ik weet dat het zo werkt, maar toch vind ik het zo verschrikkelijk oneerlijk en bid ik: God doe iets , alstublieft! Ik heb geen mooie woorden nu. Geen lied of wat dan ook.

IMG_1362.JPG

Het is niet dat ik niet weet dat u het beste voorhebt. Ik weet dat U het beste bent. U bent het beste voor en door alles heen. In alles.

Ik geloof dat u huilt, maar ik kan een discussie aan, een gevecht als het moet, maar wie wint er nu?

Wonderen zijn de wereld nog niet uit, u doet ze regelmatig, al lijkt het soms op willekeur. Ik bid dat U nog zult genezen. Niet wacht tot het laatste uur of zelfs daaraan voorbij zoals bij lazarus.

God ik weet het niet. Ik ben boos omdat mijn vrienden lijden. Ik ben verdrietig om het jonge leven wat zo ziek is. Maar ben ook dankbaar dat U bij ze bent en altijd zult zijn.

Toon Uw glorie Heer. Raak de tumoren aan, raak het leven aan. Richt hem op. Ik kan u niet dwingen, maar God wat zou ik het graag doen. Maar ik leg ze in Uw handen en weet dat U Heer bent. heer ontferm U over hen.

IMG_1361.JPG

genieten van de minste te zijn?

download (11)Wie is de belangrijkste vroegen de discipelen zich af. Jezus die in de gaten kreeg wat er zich tussen zijn discipelen afspeelde nam een kind op en zei: “wie in mijn naam dit kind opneemt, neemt mij op en wie mij opneemt, neemt hem op die mij gezonden heeft. Want de minste  van jullie , die is de belangrijkste.” zie Luc 9

We moeten de minste willen zijn.

Waar zijn we toch allemaal wel niet mee bezig? Ik vraag me af of we dit ooit werkelijk zullen begrijpen enerzijds, anderzijds denk ik dat we heel goed begrijpen wat Jezus bedoeld.  dit klinkt tegenstrijdig als ik dit zo opschrijf.  Ik geloof dat we nooit de diepte van wat Jezus bedoelde te zeggen werkelijk zouden kunnen begrijpen wanneer Hij ons daar niet zelf in tegemoet komt. anderzijds weten we heel goed wat Jezus hier bedoelde. We moeten de minste willen zijn.

Wat is de minste zijn? daar ligt iets moeilijks in. Immers we kunnen wellicht alles opgeven in ons leven en toch niet de minste zijn. we zouden zelfs daar op kunnen roemen en dus weer niet de minste zijn. we zouden juist daarin ten opzichte van de ander ons juist hoger achten dan de ander en daarmee  weer tegen deze tekst in gaan.

Ik besef echter … dat het iets kost.

Ik moet zeggen dat  ik het moeilijk vind de minste te zijn.  juist wanneer Jezus mij vraagt om alles op te geven, ben ik geneigd te zeggen : God , laat me alstublieft een beetje houden van wat me zo dierbaar is. ik wil zo graag toch nog een stukje houden  en tegelijk besef ik dat  hoe meer ik mijzelf geef aan anderen  te meer ik mijzelf overgeef aan de Heer Jezus in alles wat ik doe en laat, ik meer tot  mijn doel zal komen.

nail-pierced-hands-300x228Ik besef echter ook dat het iets kost. Als we naar Jezus kijken zien we dat het Hem alles heeft gekost.  Zijn leven was tot zegen voor ons allen, maar het koste hem ook alles.  wanneer wij  tot zegen voor anderen willen zijn hoeveel mag het ons dan kosten?  Wat zijn wij dan bereid te geven?  mogen we niet meer genieten en dus altijd maar vroom in de kerk zitten en dingen doen die we in wezen helemaal niet zo leuk vinden? Ik geloof het niet!

Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat Jezus genoot van het leven.  van de mensen om hem heen. Natuurlijk had Hij moeite  met zaken, maar  ik zie Hem als het we wandelen door de velden en samen met zijn leerlingen  een handje vol  graan nemen en genieten van hun aanwezigheid. Ik zie hoe Hij met mensen  at en genoot van de gesprekken. Ik zie hoe Hij mensen tot zich riep en die  Hem gingen volgen en hoe Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat ook wij mogen genieten van de dingen die we doen. dat we anderen mogen vertellen over Jezus en wie Hij is. ik geloof  dat er niets is in deze hele wereld dat mooier is als anderen iets van God proeven in mijn aanwezigheid. Ik herinner me een gesprek die ik had met een oudere man en vrouw. Ik kwam bij ze omdat ik wist dat er pijn en verdriet was.  Ik kwam en het gesprek  was fijn en ik heb met ze gebeden en de man vertelde dat hij een geweldig gesprek had gehad. hij vertelde me ook dat wanneer ik straks in de auto zou zitten mijn hart jubelen zou van vreugde omdat  er een hart geraakt was. het Hart van deze man.

Wat een voorrecht om …iets van Gods hart te mogen proeven.

Deze man had het fout. Mijn hart was niet jubelend in de auto, maar was jubelend geweest van het moment dat ik ervoer dat er ontmoeting plaats vond op geestelijk niveau. Wat een genieten. Wat een voorrecht om met mensen in gesprek te mogen zijn en iets van Gods hart te mogen proeven.

Ik moet echter zeggen dat het me vaak toch wel strijd kost  om open en transparant genoeg te zijn om mensen werkelijk te ontmoeten. om werkelijk op geestelijk niveau  contact te maken.  soms wil ik me zelfs boven een ander stellen en het  contact zal dan ook niet op een geweldig niveau  zijn.  soms wil ik me echter ook te veel onder anderen stellen omdat ik die weer veel hoger aan sla en ik ook niet echt mijzelf durf te zijn. O mijn God, het is allemaal niet zo simpel.

wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.

Het is gemakkelijk  uit te spreken  dat we gaan doen waartoe Jezus ons oproept, maar in de praktijk is dat niet zo gemakkelijk. Vind ik het althans niet  zo gemakkelijk.  Ten eerste weet ik soms niet goed  wat zijn wil is en ten tweede als ik het wel weet betekent dat vaak dat ik iets anders moet loslaten wat ik zelf  graag wil.  Ik weet dat  het volgen van Jezus ons  brengt in situaties waar we afhankelijk zijn. waar we niet goed mee om kunnen gaan.

serving others 1_copyechter wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.  We zullen jubelen en juichen , gewoon omdat Hij ons hart vervuld als we doen wat Hij wil. Doen wat Hij wil is in wezen ook doen wat we zelf willen. eigenlijk laat Jezus ons doen waar ons hart diep van binnen naar verlangt al beseffen we dat veelal niet.  weet je beter is het  om naar Jezus op te blijven zien. Hem te volgen  waar Hij wil. Dan kunnen we rechte sporen trekken, maar  helaas kijk ik zelf veel te vaak om mij   heen nar wat anderen van mij verlangen. wat ik zelf wil, maar wat ik heb en niet wil verliezen.

Leer mij Uw stem te verstaan

Heer, leer mij Uw stem te verstaan en meer en meer op U te lijken en te volgen dwars door alle diepten heen, geef mij liefde voor anderen en wijsheid van boven. leer mij de miste te zijn.Leer mij anderen te dienen zoal U mij gediend hebt heer.  U bent goed. amen.  

echt honger of honger naar echtheid?

Soms komt een van mijn kinderen binnen en zegt: pap hoe laat gaan we eten? Ik heb honger.  Hij vraagt naar de tijd zonder dat hij  klok kan kijken en honger heeft hij in wezen ook niet. hij heeft trek. Dit is voor hem geen raar verschijnsel hoor, hij heeft altijd wel trek op de een of andere manier. Is het niet in echt eten, dan is het wel in snoep of ijsjes.

Wanneer ik echter aan het koken ben, wat ik bijna iedere dag doe, vraagt hij  regelmatig wat eten we vandaag?  Het antwoord geef ik niet graag, omdat ik bij voorbaat al weet wat hij gaat zeggen.  wanneer we bonen eten zegt hij dat hij geen bonen wil en wanneer  het macaroni is zegt hij dat hij dat niet lust.

Hij heeft dus werkelijk geen honger. Iemand die werkelijk honger zou hebben zou alles willen eten wat  hem werd voorgezet. Die zou niet  kieskeurig zijn qua  eten. Wanneer je werkelijk honger zou hebben zou de kliek van een dag eerder zelfs nog heerlijk zijn.

Bij mijn zoon gaat het veelal niet werkelijk om het eten, maar om de aandacht die hij  graag wil hebben .  wat dat betreft gebruikt hij eten om aandacht te krijgen.  Iemand die echt honger heeft zal ook op de een of andere manier  graag de aandacht op zich vestigen om aan het eten te komen. hij zoekt naar waar hij  zou moeten zijn. mijn zoon weet dat hij bij mij moet wezen, maar  waar moet je zijn wanneer je werkelijk hongert?

Als je het zou weten had je misschien geen honger gehad. en wanneer je het wel zou weten, maar degene geeft je niet te eten, kun je daar blijven hangen, maar beter is het om verder te zoeken.  zo zien we in Afrika dat mensen hele  reizen maken naar betere gebieden, gewoon omdat ze niets te eten hebben.

Ik geloof dat veel mensen in Nederland ook honger hebben. misschien geen lichamelijke honger, maar geestelijke honger.  En als je het geen honger zou willen noemen, omdat we hier  zoveel keus hebben en mogelijkheden zoals mijn zoon, dan is het best goed om kieskeurig te zijn, maar  niet om  alles  zonder meer af te keuren.

In Nederland is er  enorm veel mogelijk. Er zijn veel wegen die allemaal een kant op leiden  en soms rennen we van de ene plek naar de andere waar we maar aandacht krijgen. de vraag is bij wie zouden we in wezen moeten zijn?  ik geloof dat we bij Pappa moeten zijn. Bij God de vader.  Hij kent ons en weet of we werkelijk honger hebben en luistert niet naar ons gezeur in die zin dat hij ons gewoon geeft wat we nodig hebben en niet  per definitie wat we willen.  elke dag patat is niet gezond.  De hele dag snoepen ook niet.

Wanneer we werkelijk hongeren, dan zouden we ook voedsel moeten eten. Kijken naar waar we moeten zijn. er zijn veel mensen die  van alles beloven, maar niet werkelijk geven wat je verlangt.  wat  heeft het voor zin om bij iemand aan te kloppen die zegt je honger te stillen door je te leren mediteren.  Of wat  heb je er aan als je honger hebt om de een boek te lezen?  Wanneer je honger hebt moet deze gevuld worden met datgene waar je maag naar verlangt.  wanneer je geestelijke honger hebt is dit niet veel anders.

Mensen hongeren naar echtheid, naar herstel, naar liefde, geborgenheid, etc… waar  zou je daar voor moeten zijn?  veel mensen volgen  de adviezen op van mensen die  zelf op zoek zijn naar deze antwoorden. Ze volgen de adviezen op van allerlei bladen. Ze volgen de adviezen op van mensen die beweren ze te kunnen helpen op allerlei manieren. Van hypnose tot de gekste therapeutische vormen. Ze gaan  naar  mensen in  de uithoeken van de aarde om uiteindelijk misschien veel geleerd te hebben, maar toch niet vervuld te zijn van datgene waar ze in wezen naar verlangen. liefde ,vrede, blijdschap.

Ik geloof dat niemand  anders dan Jezus ons deze kan geven.  in de kerk zie ik echter de zelfde dingen gebeuren. Een tweespalt in  geloof.  Het ene verkondigen en het andere  binnen laten.  Dit heet tot gevolg dat er ook in de kerk honger is.  waarom? Omdat men niet meer  op Jezus ziet in de eerste plaats . dat men niet meer  de genade wil accepteren, maar zelf controle wil uitoefenen in hun leven. dat men hun identiteit niet  gebouwd heeft op wie ze zijn, maar op wat ze hebben en op wat ze doen.

Honger heeft soms te maken met  omstandigheden, soms echter ook met verkeerde keuzes.  Soms onze eigen keuzes, maar soms helaas ook de keuzes van anderen. ik kan mijn kinderen die nog niet voor zichzelf kunnen zorgen laten verhongeren.  Wanneer het gaat om geestelijke honger kan ik  dus mijn kinderen tekort doen door ze  niet werkelijk te voeden met dat wat ze nodig hebben.   soms  door een foutje, maar veelal kiezen we er soms bewust voor om onze kinderen  de ruimte te ontnemen om zich goed te ontwikkelen.

God echter is een goede vader en geeft ons niet slechts de ruimte om ons zelf te ontwikkelen, maar zorgt ook voor goede voeding, de juiste balans.  Natuurlijk zijn er mensen die  hier kritiek op hebben en die  allelrei tegenwerpingen doen op wat de Vader zegt. Opstandig zoals mijn zoontje. Ik lust geen … ?  ik wil…?   Echter we moeten weten en beseffen dat niet  het kind weet wat goed is, maar de Vader. natuurlijk is hier nog veel meer over te zeggen en dat  doe ik misschien ook nog wel. maar voor nu laat ik het hier maar even bij.  ben benieuwd naar je reactie.

Onbegrijpelijk afhankelijk

Mensen willen graag onafhankelijk zijn.  onafhankelijk van anderen, van  wie of wat dan ook.  en als we over God speken, het thema in al mijn onderwerpen, dan   zou ik kunnen zeggen dat we  ons afhankelijk moeten opstellen van God en dat is  waar wat mij betreft, maar tegelijk zien we dat we daar enorm veel moeite mee hebben.  ik denk dat ook jij daar moeite mee hebt, maar laat maar horen als je daar anders over denkt.

een fragiel wezen 

Het mooie van het evangelie vind ik niet dat we van God afhankelijk zouden moeten zijn.  dat we in alles wat we doen God zouden moeten betrekken al geloof ik dat dat het beste is wat we zouden kunnen doen. het mooiste is dat God  zich kwetsbaar en afhankelijk heeft opgesteld van ons.  Hij heeft zich afhankelijk van ons mensen opgesteld door In Jezus Christus naar  deze aarde te komen als mens. Gewoon een kleine baby zoals jij en ik . als een fragiel wezen dat gewoon de zorg en geborgenheid nodig had zoals  wij dat ook nodig hadden toen we klein waren .

Het is  juist in die afhankelijkheid dat loslaten van Zijn eigen grootheid en macht waarin hij juist zijn kracht laat zien.  waarin hij  ons toont hoe we door vast houden aan wat we hebben krachteloos worden en zwak. Vasthouden  aan wat we hebben betekent immers dat dat wat we hebben belangrijker is dan wie we zijn. door los te laten  liet God zien hoeveel hij gaf om ons. Door los te laten liet Jezus zien hoeveel zijn Leven  waard was  voor ons.

Gods kracht zat hem niet in de wonderen die Jezus deed

Wij denken dat het vasthouden is  wat ons aanzien en kracht en liefde en geborgenheid geeft, dat we sterk moeten zijn om er  voor de ander te kunnen zijn en voor onszelf op te kunnen komen, maar Jezus laat zien dat het belangrijker is om die macht en kracht los te laten en te gaan dienen om werkelijk een verandering in deze wereld te kunnen zijn. Gods kracht zat hem niet in de wonderen die Jezus deed al waren er velen die hem daarom volgenden waarschijnlijk, maar zijn kracht  zat hem in het dienen van gewone mensen. mensen die niets hadden. het dienen van mensen die  verkeerd waren geweest, zondige mensen zoals wij dat zijn.  de voeten te wassen  van leerlingen zijn handen vuil te maken aan vrouw die verontreinigd was volgens de joodse wetten. Om te gaan met mensen die gestenigd hadden moeten worden. Hoeren, tollenaars, melaatsen, boeven, moordenaars,  etc…Hij was er voor hen.  Hij dacht niet alleen aan hen, maar stak zijn handen uit de mouwen en vertelde  dat  de redding nabij was.  dat het koninkrijk  was gekomen.  In Hem . door Hem.

De kracht die van Jezus  uitging was niet een kracht van op macht belustheid. Niet een kracht van; Ik zal laten zien wat of wie ik ben, maar  een kracht in zwakheid.  Lief te hebben ten koste van zichzelf.  Dit kost ons moeite. We denken vaak eerst aan onszelf. we denken dat we vooral ook aan onszelf moeten denken. We moeten sparen , we moeten  onze kinderen niet te kort doen, we moeten…. Jezus leert ons dat we niets moeten dan Hem te volgen .  dicht bij Hem te blijven.  Zoek eerst het koninkrijk van God en al het andere wordt ons  gegeven.  God geeft het ons. Hij geeft de mussen te eten, zal hij ons dan ook niet geven wat we nodig hebben?

Hij geeft de mussen te eten, zal hij ons dan ook niet geven wat we nodig hebben?

We hebben Gods liefde en aanvaarding nodig om dat allemaal te kunne begrijpen en tegelijk is het de vraag of we het  eigenlijk wel goed begrijpen of ooit  goed zullen begrijpen wat God ons geeft door ons soms  zelfs dingen te ontnemen.  Mensen die ons lief zijn,  of gebeurtenissen die ons  overkomen waar we geen  kant mee uit kunnen,  dingen die ons pijn hebben gedaan wil Hij gebruiken om ons   te laten zien wat zijn koninkrijk is. Hij wil ons herstellen , niet alleen van onze wonden, de teleurstellingen in ons leven, maar ook van onze hang naar  bezit en ik gerichtheid om te leren om uit te delen in plaats van altijd maar te willen ontvangen. Hij geeft ons Zijn Heilige Geest om ons  bewust te maken zonder allerlei spectaculaire  dingen, maar gewoon door ons hart te raken en heel dicht bij ons te zijn. dichterbij dan we ons ook maar  kunnen beseffen. Hij leeft in ons en door ons , waar we hem toe laten in ons leven met Hem.  waar we onszelf  loslaten en hem vastgrijpen om  anderen te kunnen dienen en de minste te durven zijn. ons leven er voor te geven. Onbegrijpelijk is het niet?

Onbegrijpelijk kwetsbaar.

Wanneer mensen alleen zijn zijn ze kwetsbaar.  Wanneer we alleen zijn doen we dingen anders. Er is minder overleg. Immers wie kunnen we vertrouwen als we alleen zijn?  helaas is het ook vaak zo dat mensen die alleen staan of alleen gaan vaak  gemakkelijk beschadigd raken.  eenzaamheid kan mensen in een hoek drijven waar ze niet willen zitten.  een hoek van diepe teleurstelling, rouw, bitterheid, woede, angst,… allemaal zaken die  op zich gewone emoties  zijn die we wanneer we in relatie leven  best kunnen handelen , maar die wanneer we eenzaam zijn ons kunnen opvreten.  Veel mensen worden daardoor juist wat ze niet willen zijn. ze gaan bepaalde mensen claimen of ze gaan  juist tegenovergesteld reageren. Ze stoten mensen nog verder af met het zelfde gevolg.  Waar we bang voor zijn gebeurt. we  komen meer en meer alleen te staan in het leven.

De mens is gemaakt voor relatie, niet zozeer voor  seksuele relatie, maar gewoon  voor relaties onderling.   Hoewel seks  natuurlijk  het allermooiste is in een goede relatie, is een goed relatie daar  niet afhankelijk van.  Toch geloof ik dat ieder mens er naar verlangt om  geliefd te worden en lief te hebben.  wanneer ik spreek over liefhebben van mensen  en relaties bedoel ik min wezen  wat ik ontmoeting noem. Onvoorwaardelijke liefde.

De vraag is of wij  als mens onvoorwaardelijk lief kunnen hebben.  kunnen wij liefhebben zonder dat we eisen stellen? zonder dat we belemmerd worden door wie we zelf zijn of wat wij van de ander vinden, zonder egoïstisch te zijn en controlerend? Ik geloof dat wij heel goed mensen lief kunnen hebben, maar  dat  liefde zonder God een totaal andere liefde is dan wanneer we God werkelijk kennen in ons leven.

Liefhebben van de ander betekent dan ook dat we kwetsbaar zijn. net zoals we kwetsbaar zijn wanneer we niet liefhebben als we alleen zijn. ik geloof dat we kunnen kiezen om kwetsbaar te zijn en  de ander toe te laten in ons leven of we sluiten ons af voor de ander en zijn evenzo kwetsbaar, maar  met het verschil dat  we wellicht teleurgesteld raken in onze kwetsbaarheid als we liefhebben, maar dat we daarin ook  rust kunnen vinden. Een mensen hart zal altijd rusteloos zijn wanneer ze ongeliefd is. ik bedoel daarmee  wanneer ze geen liefde ervaart of bereid is  liefde toe te laten  zal ze onrustig zijn en inwendig uitschreeuwen om verwarmt te worden.

Wanneer we zoeken naar liefde, we voelen ons eenzaam ,  we zijn teleurgesteld wie kan ons rusteloos hart  dan vervullen? Wie kan ons hart verwarmen als we niemand meer kunnen of durven vertrouwen?  Ik geloof dat  we  daarvoor bij God moeten zijn. Hij kent ons.  Hij heeft je gemaakt en heeft je lief. Durf je dat voorzichtig te geloven?  durf je die liefde toe te laten in je leven?

 U was het die mijn nieren vormde,

die mij weefde in de buik van mijn moeder.

Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan,

wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt.

Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel.

 

Toen ik in het verborgene gemaakt werd,

kunstig geweven in de schoot van de aarde,

was mijn wezen voor u geen geheim.

Uw ogen zagen mijn vormeloos begin,

alles werd in uw boekrol opgetekend,

aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.

 

 Soms is  dat wat je altijd gelooft hebt en waar je  je leven op gefundeerd heb, dat wat jouw ook het meeste zekerheid gegeven heeft  ineens niet zo stabiel meer en moet je  loslaten.  durf je te vertrouwen op God?  God die meer is dan  zomaar een bepaald wezen, maar die ondanks de menselijke gedachte toch ook heel persoonlijk is geworden. hij is persoonlijk geworden in Zijn zoon Jezus Christus. Onbegrijpelijk, maar tegelijk ook zo enorm  mooi hoe God zichzelf in wezen gegeven heeft in Zijn zoon als kwetsbaar kind  voor jou en mij.  Onbegrijpelijk, maar zo tastbaar geworden dat we het  soms  bijna kunnen dragen op onze arm, maar tegelijk is hij ook die man geworden die ons  verteld dat er niets gaat boven  een relatie met God zijn Vader en de  relatie met de naast. Zo word hij juist tastbaar als vriend.  Als iemand die we kunnen vertrouwen. Die er voor  ons is in moeilijke tijden.  Gekomen om  ons bij te staan en onze last te dragen.  nogmaals onbegrijpelijk. 

zoek en je zult vinden

Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt

Ik geloof dat relatie met Hem juist het meest vertrouwde is wanneer we ons hart open durven stellen voor Hem. misschien gewoon eerst heel voorzichtig door ergens Hem te zoeken  en Hem te vragen ons te helpen wanneer we het even niet meer weten en we ons  niet zo goed voelen. als ons leven een puinhoop is geworden.  ondraaglijk pijnlijk.  Hij wil je helpen. Durf je Hem toe te laten?

Ik Ben en jij?

 Ik ben die Ik ben.

Maar wie ben jij?

Ik ken je wel,

Maar ken jij Mij?

Ik ben  je  maker

Vanaf het eerste begin.

Ik ben je bewaker

Ik ben er  altijd.

Toen jij nog een wormpje was

 En in je moeders buik zat

Toen kende ik je al,

 wist ik wat ik met je voorhad.

Ik heb je gemaakt

Gewoon zoals je bent,

bijzonder, mooi mijn lieve kind.

Ik ben die Ik ben.

ik ben er voor jou.

ik ben die Ik ben.

gewoon omdat ik van je hou.

HV/ 17-10-2011

Met een stinkende luier voor God staan.

ik zal proberen een stukje van mijn leven te laten zien. misschien een beetje cryptisch in  zekere zin, omdat je in een blog toch een beetje gebonden bent aan een aantal letters en woorden.

Ik heb best een goed leven gehad! Ik ben in een geweldig gezin opgegroeid.  Thuis was het niet breed, maar ik had alles wat ik nodig had. een liefhebbende moeder en vader.  ook toen ik mijzelf verder ontwikkelde  en ging trouwen was ons leven  eigenlijk heel goed te noemen. We hadden  allebei goede banen en we hadden onze plek in een geweldige gemeenschap en God zegende ons met  een serie prachtige kinderen.

voor de wind…

Het ging me voor de wind. Toch ontstond er op een gegeven moment in ons zo enorm, gezegende leven een soort van onvrede. Was er niet meer?  deze onvrede ging vooral over hoe we nu ons leven meer en effectief konden gaan inzetten om God te dienen. Anderen te laten deelnemen aan en in ons leven.

Met het verlangen om  mijn/ons leven meer en meer in te richten op God, gebeurden er echter juist een heel scala aan onaangename dingen in ons leven. kon ik het in het begin nog wel dealen, toch kwam ik er op een gegeven moment  toch steeds meer mee in conflict.  Ik werd onrustig en probeerde  de nare zaken die op ons pad kwamen in goede banen te leiden en me er niet onder te laten krijgen door de omstandigheden, toch verloor ik het uiteindelijk toch. Hoewel ik nog altijd  God probeerde te zoeken in mijn leven knapte er uiteindelijk iets. Ik was gewoon kapot.

chaos

Had ik  jarenlang gedacht een sterke gelovige te zijn die wist waar hij voor stond, nu werd ik stilgezet  bij allerlei wezenlijke vragen.. allerlei vraagtekens ontstonden bij zaken die ik mijn hele leven voor waarheid had gezien. En God? God leek wel te zwijgen. Mijn toekomst was totaal aan flarden geslagen. Mijn dromen kapot.  Mijn leven lag overhoop. Een totale chaos. Had ik nu dan alles verkeerd gezien en geïnterpreteerd?  Had ik  wel echt alles op alles gezet?  Wie was ik ?

Alles wat ik had had ik ingezet op een leven met God en de gemeenschap. Alles stond in teken van  een leven met Hem. waar was nu de zegen? Was ik niet altijd oprecht geweest. Had ik niet altijd verlangt de waarheid te dienen?  Waarom werd alles me dan ontnomen?  Een pijnlijk proces waarin God zich leek terug te trekken in een mistig , moerassig land waarin hij totaal onbereikbaar leek.  Heel af en toe liet hij nog wel vaag iets van zich horen in een echo van weleer.

donker en stil.

Wie kon mij nu begrijpen?  Waar ik het bespreekbaar maakte werd ik niet begrepen.  Ik zocht contact, maar contact leek onmogelijk te zijn, ik verlangde naar begrip, maar ik ontving slechts onbegrip, ik verlangde naar vriendschap, maar ik verloor juist vrienden omdat ze me niet meer begrepen. Uiteindelijk kwamen ze niet meer en trok ik me totaal terug.  Ik bleef zoeken, bidden , maar God  liet nauwelijks iets van Hem horen.  Het was donker en stil geworden in mij leven.

Uiteindelijk kwam er een tijd dat ik bijna niet meer bad om allerlei zegeningen. Niet meer bad om herstel van mijn situatie en  de terugkeer van mijn vrienden.  ik hoefde niet meer terug naar de situatie van voorheen. Ik wilde slechts nog de stilte.  Daar waar ik eerst bijna stikte van boosheid en verdriet van wrok, bitterheid, wilde ik nu slechts nog loslaten en stil zijn.  mijn oude dromen loslaten en kreeg ik nieuwe dromen. Nieuwe dromen die begonnen toen alles nog voor de wind ging , maar die eerst gelouterd moesten worden schijnbaar.

nieuwe dromen?

 Langzamerhand kwamen de woorden terug die God tot me gesproken had. over een nieuwe jas. Over  mijn roeping voor de armen en de verstoten mensen, langzamerhand  werd duidelijk dat God me wilde leren om niet op mensen te vertrouwen .  Hij wilde niet dat ik afhankelijk zou zijn van wat mensen van me dachten. Hij wilde niet dat ik de regels van een gemeenschap zou volgen, maar hem.   Hij leerde me om ook Hem in een ander licht te zien, maar ook mij zelf.  

Ik heb een moeilijke periode gehad en soms raken bepaalde zaken me nog altijd diep.  Maar er zijn nieuwe gedachten en nieuwe dromen.  God spreekt opnieuw in mij.  Ik zie het licht weer. de mist is opgetrokken en ik kijk terug op een landschap met heuvels en dalen.  Een landschap waardoor  God me geleid heeft toen alles mistig was. Dwars door de moeite heen, hoewel ik veel verloren heb, is Hij er nog steeds.  

als een kind

Jezus zegt ons dat we moeten worden als een kind.  Misschien is dit nu juist wat ik heb moeten leren. Ik wilde zo graag mijn   leven  in teken stellen van God, maar Hij  wilde dat ik leerde dat alles al in teken staat van God, maar dat ik mijn  leven richtte op wat ik wilde  voor God in plaats van dat ik mij door God  liet leiden. Mijn dromen en gedachten, mijn verlangens zijn er nog altijd en God neemt ze serieus, maar  ik moest leren beseffen dat Hij Vader is en ik  het kind.  Wat ik zelf kan produceren is  niets anders dan vieze luiers.

God houdt van me zoals ik ben . ik ben zijn geliefd kind. Hij wil dat ik dat ga beseffen . groeien in geloof en volwassen worden is niet dat alles ons voor de wind gaat en  ook niet dat we geen fouten meer maken. ook niet dat we de juiste  normen en waarden in ons leven hanteren, maar is dat we leren dat een gezegend leven een leven is wanneer Hij in ons leven is.  Gods grootste zegen voor ons is Hij zelf. Hij zorgt er voor dat de shit wordt afgewassen en we weer van vooraf aan kunnen beginnen. Hij is er altijd en zorgt voor ons hoe erg ons leven ook stinkt.