Tag: kind van God

verbinding, loyaliteit, erkennen!

verbindingen-e1326463150110-595x390

De mens  heeft de behoefte zich te  verbinden. Dit aan een groep mensen of een individu, maar ook aan ideeën, visie of lering.  Deze verbindingen die we ergens in het leven opdoen is niet alleen verbinding, maar maakt ook dat we ons  van andere groepen afscheiden, van andere leringen of visies. Immers  we zijn of  loyaal aan deze groep  en keren ons daarmee van andere groeperingen af. Natuurlijk zijn er een aantal overlappingen in groeperingen, individuen, visies of leringen die  elkaar  niet bijten. We scheiden ons af van anderen die niet behoren tot “onze”groep en die niet “onze”visie dragen of beleven.

We zijn zelfs geneigd om bepaalde  beweringen  die aan een lering of visie verbonden zijn in bescherming te nemen waarvan we eigenlijk overtuigd zijn dat ze onwaar dan wel onjuist zijn. Echter de verbinding  en loyaliteit maakt dat we ons hier toch trouw aan blijven. Dit wil niet zeggen dat we dit dan ook zelf doen, maar we nemen  de groep of visie veelal in bescherming. Een voorbeeld is: wanneer iemand geestelijk of lichamelijk misbruikt word door bijvoorbeeld een familielid zal het slachtoffer  veelal niet de dader beschuldigen , maar  zeggen dat niet de  dader schuldig is , maar  dat dit ligt aan  zijn opvoeding, omstandigheden of zelfs de schuld bij zichzelf zoeken.  Loyaal aan de het individu, en de groep. Familie in dit geval.

We zien dit ook gebeuren op een ander level. De kerk geeft aan dat de doop belangrijk is. Van huis uit is iemand bijvoorbeeld  als kind gedoopt door besprenkeling, maar inmiddels  volwassen geworden ga je naar een andere kerk waar ze een andere vorm van doop verkondigen.  Namelijk die door onderdompeling op volwassen leeftijd. Dit bezorgt vaak veel strijd omdat men  niet de ouders wil afwijzen nog de  geloofsleer waarmee men is opgevoed en daarmee wederom een groep mensen.

Het geweten  speelt hierbij een enorme rol. Hoewel we  weten dat bepaalde zaken in wezen niet goed zijn nemen we toch , loyaal als we zijn mensen of visie in bescherming omdat dit behoort tot  “ons” systeem. Eigenlijk brengt het nieuwe ons in gewetensnood, immers ons gevoel en gedachten geven aan dat we  buiten de boot gaan vallen , dat we ons buitensluiten terwijl we eigenlijk ergens bij willen horen.  Eigenlijk worden we  vastgehouden , er is een bepaalde greep op ons leven, of een bepaalde manier van leven. Dit is niet per definitie  ongezond.  Dit is echter wel een emotionele greep. Loyaliteit kan ons vasthouden ion een bepaalde situatie wanneer we niet durven loslaten.

serve_two_masters

De vraag  is of we  enerzijds loyaal kunnen zijn en anderzijds  afstand doen  van een bepaald leer of visie waar deze groep voor staat. Of  kunnen we een bepaalde leer aanhangen en toch afstand doen van de groep? En … kunnen we deelgenoot zijn van meerdere groepen die tegengestelde visies behartigen of  meerdere visies  omarmen en slechts aangesloten zijn  bij een kleine selecte groep terwijl de visie anders beweert? En,  is er  gradatie in loyaliteit? Veel vragen waar niet altijd direct een antwoord op wordt gegeven , maar die gewoon even bij me opkomt en volgens mij de moeite waard zijn te overdenken.

Er is een sterke loyaliteit naar oa familie. Ook is er een loyaliteitsverhouding naar   bijvoorbeeld  een geloofsovertuiging. Dit zijn beide bindende factoren. Of misschien beter verbindende factoren genoemd. Er zijn natuurlijk veel meer factoren te noemen waardoor we met  elkaar verbonden zijn. Dit kan van alles zijn. Dit begint al met je kleur, de school waartoe je behoort, het kerkgenootschap, politieke voorkeur, je opleiding,  etc… Je loyaliteit is het groots naar een bepaalde groep of visie waneer  er  veel  verbindende factoren zijn. Dit betekent niet dat we het altijd eens  moeten zijn in zo’n geval , maar  wel dat er verbindende factoren zijn.  Bijvoorbeeld een familie  die naar de zelfde kerk gaan en het zelfde geloven , het zelfde werk doen, etc..

Echter wat gebeurt er wanneer  degene die ons lief en dierbaar zijn andere keuzes gaan maken  dan wij persoonlijk zouden willen maken? Die  niet passen  bij  het gezamenlijk gedachtengoed?  Je schrijft je bijvoorbeeld uit van de kerk waartoe je behoort, maar zoekt een andere  kerk of of je gaat helemaal niet meer? Wat nu als je  vertelt dat je een andere seksuele voorkeur hebt? Of je trekt uit de (gebruikers)groep waarmee je het zelfde altijd hebt gedaan ook al was dit niet het juiste gedrag ? ik denk bij het laatste aan bijvoorbeeld  het gebruik van drug of alcohol.

We zien al gauw dat mensen emotioneel in de war raken hierdoor.  Heen en weer geslingerd  tussen wat  goed is en was en wat juist niet goed is of gewoon minder goed. Een tijdlang was het een vertrouwde  omgeving, maar nu lijkt alles op los zand te staan. Geen vaste grond meer onder de voeten.  Je wil loyaal zijn aan je opvoeders, je vrienden, de kerk, je werk, het gedachtegoed,de visie of leer, … aan de andere kant wil je loslaten toch je relaties behouden. Nieuwe relaties aangaan en nieuwe ideeën omarmen, maar dit  lijkt tegenstrijdig en soms is dat ook zo.  Vragen als kan ik dit maken? Doe ik het wel goed? Wat als ik nu zelf helemaal verkeerd zit? Komen misschien op.  Je wordt heen en weer geslingerd tussen  wat goed was en nu niet meer zo goed lijkt te zijn en datgene wat je goed lijkt , maar waarvan je  het nog niet helemaal duidelijk hebt of niet weet wat je er van  mag verwachten.

in-de-knoop-300x274

De vraag komt duidelijk naar voren : Wie ben ik?  Het vult ons hele wezen .  we willen maar wat graag geliefd zijn. Geliefd door alles en iedereen en daarbij  verlangen we er ook naar om gezien te worden en erkenn ing te krijgen voor wie we zijn.  Gezien, bewonder en geliefd. De gebrokenheid van ons leven die   we hebben opgelopen in het leven zijn deel van ons. Erkennen is lastig. Hiermee ontdekken we  onze eigen schuld en die van anderen. Loyaal als we zijn, zoekend naar waarheid en wie zelf zijn leert ons een hoop, maar ook dat er veel zaken zijn die we zelf in de hand hadden en zaken die we juist niet in de hand hadden, maar die anderen hebben gedaan en toch van invloed waren op ons leven.  We zijn zaken gaan zien en dat maakt  dingen duidelijk, maar ook beangstigend.

Veel mensen proberen  om zichzelf te vinden en te zijn, maar ontkennen bijvoorbeeld dat  ze fouten maken in hun leven.  Of ze ontkennen bepaalde gevoelens of gedachten te hebben. Echter dit ontkennen maakt dat ons leven onveranderbaar is . ontkennen heeft als gevolg dat we blijven waar we zitten en te dealen hebben met zaken waarmee we oneens zijn en deze gewoonweg te accepteren hebben waardoor we  zaken  wegstoppen , onszelf verloochenen, dingen zeggen waar we eigenlijk niet achter staan. Een bepaalde visie of leer verdedigen of personen omdat we loyaal willen zijn.  Of anderen die zich tegenovergesteld  opstellen . als slachtoffer en zeggen dat ze niks waard zijn omdat  ze niet kunnen voldoen aan de visie of gedachtegoed van de groep. Ze conformeren zich door te zeggen dat ze er niet aan kunnen voldoen en zijn op die wijze  loyaal. Hierdoor komen beide partijen in spagaat te liggen.

Wat nu als we onszelf zo bijzonder en goed vinden en onszelf verheffen en we maken een fout?  Of wat nu als we onszelf juist zo slecht vinden en iemand geeft ons een compliment?  We ontdekken dat zowel het goede als het slecht in ons aanwezig is.  De vraag is niet of we dit weten, maar hoe we nu werkelijk kunnen leven zoals we bedoeld zijn. Ik geloof dat het antwoord te vinden is in oprechte, echte , ware liefde. Waar liefde woont daar is immers ruimte. Liefde accepteert ons zoals we zijn, maar durft ook ons te wijzen op wat niet goed is.  Liefde accepteert de ander zoals hij is en wil desondanks loyaal zijn , ook als men gekke dingen ontdekt.

Onze menselijke liefde  is slechts beperkt en derhalve zullen we  teleurstellen en teleurgesteld raken. We proberen  haar te vangen in visies en in groepen gedachten en woorden, maar hoe dan ook zullen onze menselijk inspanningen onvoldoende zijn en tekort schieten. Overleveringen van het verleden, gebeurtenissen die we al dan niet in de hand hebben maken dat we hier vanuit ons zelf niet een goed e invulling aan kunnen geven. Niet zoals ze werkelijk bedoeld is.

De zondeval makt dat we  altijd op zoek zullen zijn naar datgene waartoe we werkelijk behoren. We zijn op zoek naar onze oorsprong. Door echter de fouten die we maken of  die anderen maken ( zonde) hebben we of anderen beschadigingen opgelopen( wonden). Hierdoor lopen we soms  vast en handelen niet zoals we eigenlijk zouden willen of  waar we in wezen  naar verlangen en raken verstrikt ( bonden) in een loyaliteitsconflict.

Ik geloof  dat we in  waarheid mogen en kunnen leven. Niet onze waarheid of wat wij zelf zien als waarheid, maar inde Waarheid die God ons te bieden heeft.  We mogen genade ontvangen. Niet zoals we dat zelf zouden  willen ervaren of zoals men zegt dat het zou moeten zijn, maar  door Jezus Christus die voor ons gestorven en opgestaan is toen (2000 jaar geleden), maar ook nu met ons oude leven wil sterven en in een nieuw leven wil opstaan. Zodat oude banden verbroken worden. Wonden herstellen en zonden vergeven zijn.  De waarheid is dat we genade niet kunnen verdienen en God haar toch aan ons wil geven. God is Loyaal aan zijn  schepping. Aan Jou in het bijzonder.

circonstance_vie

We ogen leven in een nieuwe verbinding. Een nieuw leven leven. Loyaal zijn aan de Allerhoogste. Onze groep is dan groter dan ooit en de visie breder dan we  maar kunnen beseffen omdat alles onder Jezus is gesteld.  Hij leert ons om loyaliteit te tonen naar de mensen om ons heen en derhalve ook aan onszelf. We mogen er zijn.  Hij accepteert ons en dus mogen we weten kinderen van de allerhoogste te zijn.

Wederom is ontkenning mogelijk. Ontkenning dat we het niet waard zijn dat het onmogelijk is voor jou dat dit allemaal voor iedereen is maar dat jij niet goed genoeg bent. Ik bid dat je ogen  zullen gaan ontdekken dat je de moeite waard bent en je werkelijk een kind van God mag noemen als je tot erkenning bent gekomen. Erkenning is nodig. De vraag is:  ontkennen of erkennen?

identiteit en vergeving

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: wie ben jij?  Een vraag die je aan de oppervlakte kunt beantwoorden, maar die je ook even werkelijk binnen kunt laten komen. veel mensen zijn hun hele leven op zoek naar wie ze zijn, anderen hebben een bepaald antwoord gevonden.  Bewust  wil ik er vandaag nog maar weer eens over schrijven naar aanleiding van een studie die ik afgelopen week bij Teenchallenge op de spetse hoeve gegeven heb over dit zelfde onderwerp.   omdat ik geloof dat veel mensen zoeken, maar de vraag is of ze op de juist plek zoeken naar hun identiteit.

wat je doet is niet wie je bent!

Veel mensen zoeken naar wie ze zijn en denken het te kunnen vinden in wat ze doen. in hun beroep of maatschappelijke positie bijvoorbeeld.  dit is echter niet wie ze zijn, maar wat ze doen en een functie die ze bekleden.  Anderen  zoeken wie ze zijn in hoe ze zich kleden of hoe ze er uit zien.  ze sluiten zich op de een of andere manier aan bij een bepaalde groepering. Zo heb je bijvoorbeeld skaters, alto’s, etc…  groeperingen waar ze zich bij thuis voelen, maar  nog steeds  is dit niet wie men werkelijk  is , maar  een groep waartoe je behoort of gewoon zoals je er uit ziet anderen vertellen op de vraag wie ze zijn precies wat ze allemaal doen of kunnen. Zo kun je zeggen ik ben een kunstenaar, maar het is in wezen niet wie je bent, maar je bent wel erg creatief.  Anderen laten zich in een bepaald keurslijf plaatsen door wat anderen over hen zeggen misschien zelfs met een familie naam. Je bent een echte….de Vries, Jansen, Gerritsen!

gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Tevens gebeurt er veel in een  leven dat enorm veel indruk  maakt op een mens in zijn leven waardoor  je  leven een bepaalde invloed krijgt. Gelukkig niet altijd negatief, maar soms maak je in je leven wel degelijk zaken mee die enorm veel indruk  maken waarvan je zou kunnen gaan geloven dat je niets waard bent.  zaken die een verkeerd en verwrongen beeld geeft van wie je nu werkelijk bent.

je zelf beeld klopt soms niet met de werkelijkheid door allerlei zaken in het leven bijvoorbeeld door:  gebrek aan liefde en waardering. Door geestelijke en/of lichamelijk misbruik. Door  deze gebeurtenissen kun je gemakkelijk gevoelens van ik mag er niet zijn”ontwikkelen.  Je voelt  je waardeloos en  onbelangrijk.  Dee gevoelens zijn absoluut niet raar, maar ik wil ze gelijk bestrijden door te zeggen dat ze onwaar zijn.  de gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Door allerlei gebeurtenissen  plakken we soms verkeerde gevoelens bij verkeerde beelden of gebeurtenissen.  Ik zal uitleggen wat ik bedoel:  zo kunnen we ons waardeloos voelen als iemand  ons slecht behandeld, terwijl in wezen  niet wij ons slecht zouden moeten voelen, maar die ander die ons slecht behandeld.

Jouw identiteit ligt in christus!

Wat ik nu duidelijk zou willen maken is  het volgende:  je vind jou identiteit niet in hoe je er uit ziet, in wat je hebt of doet, maar ook niet in wat je hebt meegemaakt in wat je is overkomen en wat anderen van je zeggen. zelfs niet in wat je hebt gedaan of wat anderen jouw hebben aangedaan. En niet in hoe je tegen jezelf aankijkt. Jouw identiteit ligt in christus!

Weet je Hij heeft jou en mij al uitgekozen  voor we geboren waren, sterker nog, Hij had jou al bedacht voordat de wereld überhaupt bestond. Lees maar eens in Efeze 1:4. Dus! Alleen in in Jezus Christus vind je je ware identiteit. Hij is de enige die antwoord kan geven op jouw vraag: Wie ben Ik?

Ik weet niet of je ooit gehoord hebt van de term in Christus zijn? dit is een bijzondere term die we zelf misschien niet altijd gebruiken, maar  die in de Bijbel vaak genoemd word. vooral in de Romeinen brief, maar ook elders.  Een bijzondere term die we ons misschien meer bewust zouden moeten zijn of  worden.  wanneer we geloven  in Jezus christus, dan zijn we als het ware In Hem.  dan zijn we nog altijd  een apart individu , maar we zijn in hem, ik stel me dan een vrouw voor die zwanger is,  het is een zwangere vrouw in de baby is In haar.  Als we dus In christus zijn dan  is onze Identiteit in hem, al  is een baby in de buik van de moeder al een apart persoon, toch is de identiteit van de baby  In haar.  Zo mag jouw identiteit ook In Jezus zijn!

Dit betekent dat  alles wat mij is overkomen, overspoelt misschien zelfs, inclusief zonde en schuld niet meer iets is wat wij alleen hoeven te dragen, maar wanneer we In hem zijn draag Jezus dit voor ons. Sterker nog Hij heeft het reeds gedragen, Hij is er voor gestorven aan het kruis.

Belangrijk is echter dat het hier niet  ergens is blijven hangen en we dus  telkens weer geconfronteerd kunnen worden met de feitelijke waarheid van  de omstandigheden, maar dat Jezus ook  is  opgestaan  en door Heilige Geest  ook vergeving uitdeelt aan wie dat maar wil ontvangen.

Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan!

Veel mensen  geloven dat God bestaat, ze  volgen zijn regels als het ware al, maar  de vraag is of ze dat doen uit overtuiging  bijvoorbeeld door hun opvoeding of dat ze het doen vanuit relatie.   In relatie is vergeving belangrijk.  en om In Christus te zijn  heb je vergeving nodig.

Misschien vraag je je af  wat je met vergeving moet en waarom jij  vergeving nodig zou hebben in je leven. laat ik helder en duidelijk zijn: Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan! Ik wil echter duidelijk maken dat het wel degelijk belangrijk is  om te beseffen dat je de moeite waard bent, dat het verkeerd is om te laag over je zelf te denken.

Vergeving vragen brengt ons echter bij Identiteit, bij Wie ben ik ? mijn vraag is : wie ben Jij?  Hoe denk je over je zelf? Hoe denkt God over jou?  Ik geloof dat het belangrijk is om hier de relatie  tussen  zonden , wonden en bonden te bespreken.

We zien dingen die we verkeerd doen als zonden, wat ons overkomt, wat door anderen of door omstandigheden gebeurt  en ons verwond dat  is niet onze schuld en daar vragen we ook geen vergeving voor  toch?  En dat we vastzitten aan bepaalde gedachten die daarmee samenhangen, gevoelens die  we  niet los kunnen laten of  niet meer werkelijk kunnen ervaren  of dat we  werkelijk vastzitten in gedachten  etc…  dat is niet ons pakkie an, dat ligt  buiten ons vermogen denken we.  Dat ervaren we zo, we voelen dat zo , we willen hier ook niet echt aan.

Je komt niet tot je doel. Dat is zonde!

Zonde is echter meer dan  het verkeerd doen van dingen, zoals liegen of stelen. Stelen is een zonde, moord is een zonde,  en zo kunnen we nog  doorgaan, maar  wanneer je  slecht over je zelf denkt, wanneer je je zelf een loser noemt of een faillure?  Zonde is meer dan het doen van foute  dingen in ons leven.  zonde is ook een combinatie van zaken die voortkomen uit het zondige gedrag van anderen waardoor wij slecht over ons zelf zijn gaan denken.  Zo  kun je door seksueel misbruik je zo enorm vies  voelen en minderwaardig, je schamen dat je leven er dusdanig door beïnvloed word dat je niet  meer kunt leven zoals je zou willen, maar ook niet meer zoals het door God was bedoeld.  dat ben je gewond en soms ook gebonden door  een bepaalde gebeurtenis. Je komt niet tot je doel. Dat is zonde want er is zoveel goeds in je dat niet  tot zijn recht komt.

Het kan zijn dat je boos ben omdat je bent gepest en niemand meer kunt vertrouwen, het kan zijn dat je je waardeloos voelt omdat je  in een bepaalde relatie te ver bent gegaan, maar dit niet meer terug kan draaien. Het kan zijn  dat je niet meer kunt geloven  dat je een bijzonder mens bent omdat je dit nooit zo ervaren hebt omdat je altijd afgewezen  bent. je bent gewond, je bent gebonden misschien ,aan allerlei gedachten en gevoelens die je geestelijk vasthouden  om degene te zijn die God In jou heeft gelegd. Een pracht mens die  verworden is als een hoopje ellende en er zelf niet uit kan komen.

je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

Allen vergeving  kan jouw  wonden genezen, kan je vrij zetten van de banden in je leven. alleen vergeving  kan je werkelijk vrij maken van  deze foute gedachten van minderwaardigheid en tekort schieten en de negatieve gedachten over wie je bent.

God heeft de mooiste gedachen over jou. In jeremia29:11-14 zegt hij: Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des HEREN, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.  Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des HEREN, en in uw lot een keer brengen.

Ik wil dat je weet dat je bij God terecht kan  niet slechts zoals je bent, maar dat hij je  meer dan waardevol vind.  Dat je bereid bent te  zien wie je werkelijk  bent, te accepteren wie je bent in Hem of  los te laten wie je was.  zodat je ook werkelijk kunt zijn wie je bent.  vasthouden aan het oude, de schuldgevoelens, de stickers die anderen op je hebben geplakt of die jij jezelf hebt gegeven door of onder barre omstandigheden bepalen niet wie je bent.  je neemt ze mee als ervaring in Wie je werkelijk Mag zijn, maar je bent  meer dan je ervaringen, meer dan wat anderen vinden of zeggen, je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

  • Je mag  een nieuwe schepping zijn- 2 kor 5:17
  • Een vriend van Jezus- Joh 15:15
  • Een kind van God -1 Joh 3:1
  • Een heilige-ef1:1
  • Iemand die alles kan- fil 4:13

Wie je bent  bepaalt ook in hoge mate hoe jij je gedraagt. Als jij jezelf blijft zien als  een loser, dan is je gedrag wellicht ook zo en anderen zullen je als dusdanig gaan zien. als je je zelf ziet als een zondaar dan zul je je ook als zondaar gaan gedragen.  Als jij jezelf ziet als  een nieuwe schepping dan zul je je ook zo gaan gedragen.  Als je werkelijk door God geroepen weet om een vernieuwd leven te leven dan wil je ook werkelijk die verandering  gaan leven.  je mag  een nieuw leven leiden. Totale verandering ondervinden in je leven. verandering naar wie je in wezen al bestemd was te zijn. veranderen naar wat in je ligt verborgen.  In 2 kor 5:17 staat het zo: Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping; het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.

Een gevoelig onderwerp wellicht voor jou. Misschien wil je er over spreken, schrijven, je mag me gerust benaderen. Ik heb geworsteld met veel van de genoemde issues en weet je soms worstel ik nog, maar ik weet wie ik ben en als ik kan wil ik voor je bidden, met je bidden, je vertellen over wie Jezus christus is.  neem gerust contact op.

Ik heb zelf veel gehad aan wat Jos Douma heeft geschreven over pneumapastoraat, dit zul je vast ook in mijn schrijven herkennen

Versta je Gods stem?

Het is niet  moeilijk Gods stem te verstaan al willen we dat soms doen geloven.  God stem is niet  raar of vreemd of onverstaanbaar, maar veelal juist heel erg duidelijk. Te duidelijk soms  misschien ?

Om Gods stem te verstaan is het  nodig dat we bereid zijn om te luisteren dat is natuurlijk wel een belangrijk uitgangspunt.   Maar is het niet zo dat we ons er wel graag erg comfortabel bij willen voelen? op de site waarop vertaalde blogs van David Wilkerson staan vraagt Wilkerson zich af of God ons iets zal zeggen als  Hij bij voorbaat er vanuit kan gaan dat  wij toch niet willen doen wat God ons te zeggen heeft.

Opgeklopte emoties of waarachtigheid

We verlangen er naar om God te verstaan en te zien in ons leven. we zingen het uit in de kerk , Heer ik prijs Uw grote naam  heel mijn hart wil ik U geven, maar is dat  wel werkelijk waar?  is dat niet een opgeklopte emotie soms die we in de kerk uitbléren soms, maar waar we  als we werkelijk voor de keuze staan heel vaak niet voor kiezen? Zijn we wel waarachtig?

We geloven wel dat God ons roept hoor. We zien en verkondigen wel dat God  een ieder persoonlijk roept , maar eigenlijk willen we soms liever niet geloven dat hij ons roept omdat we weten dat het iets van ons vraagt. Dat we iets moeten opgeven. Dat we ons eigen  leven wat aan de kant zouden moeten zetten, meer dan we zouden willen.  we willen liever zelf de controle, of niet soms?

Ontkenning van de waarheid

We schreeuwen het uit om Gods stem te verstaan, maar wanneer we nadenken over Gods weg en we lezen de Bijbel en we zien de weg die we zouden moeten gaan dan komen we al gauw in verwarring. Een verwarring die we  soms maar al te graag aangrijpen om maar  niet te hoeven doen wat God ons te zeggen heeft.

Ontkenning dus! We zingen dat Gods weg de beste is, maar  kiezen voor de onze. We zingen dat hij Heer is en we vragen hem of Hij zich ondergeschikt wil maken aan ons door ons verlanglijstje op te noemen.  Heer doe dit of dat! geef mij zus of zo. We lezen de Bijbel en plakken de teksten op anderen en situaties, maar laten onszelf veelal buiten beschouwing.

God is waarheid en wat uit zijn mond komt is dus ook waarheid en dus zal hij niet iets tot ons zeggen  op wat voor manier dan ook wat niet goed voor ons is. we kunnen het wenden of keren zoals we dat willen, maar God wil het beste voor ons, voor jou en mij.  Durven we dat te geloven? durf je te vertrouwen?

Loslaten ook als we niet kunnen overzien?

Waarom durven we God niet te vertrouwen?  Misschien is het hier om. Misschien is het omdat we  onszelf niet kunne vertrouwen. We weten dat wat God zegt waar is, maar zijn bang te falen in gehoorzaamheid. We zijn bang om  los te laten van wat we kennen en waar we om zijn gaan geven al is het nog zo verscheurend, pijnlijk, moeilijk en kwetsend of  verwoestend zelfs, in ons leven. we willen vasthouden en zelf de controle houden.

Loslaten kost ons moeite omdat we  niet kunnen overzien wat er gaat komen. we kennen de toekomst niet.  God echter wel en dat weten we ook. durf je Hem bij de hand te nemen, durf je  je te laten leiden  door Zijn Geest. Durf je Hem werkelijk toe te laten in je leven?  is dat altijd gemakkelijk? Zeker niet. is dat altijd  zo awesome als dat we dat soms uitjubelen? Ik  geloof dat het beter is dan waar we vandaan gekomen zijn en dat waar we heengaan een betere plek en betere weg is dan waar e vandaan zijn gekomen als we  werkelijk leren om te luisteren.

Hoeveel ben je bereid om aan God te geven? is hij je redder? Mooi dan heb je een stap gezet, is hij je Heer, dan ben je  een stap verder, maar wanneer je ook werkelijk weet dt je zijn Vriend bent dat is  super dan ben je close genoeg om  een relatie te staan. Close genoeg om te verstaan en te begrijpen. Dan is er verandering mogelijk.

Redder, Heer of Vriend

Jezus als redder is een geloofskwestie in die zin dat we geloven dat God bestaat en weet wat Hij heeft gedaan. Je hebt kennis genomen. als Heer dan weet je ook wat je zou moeten doen en bent ook bereid t daar stappen in te zetten, maar  dit vooral  vanuit de overtuiging dat het beter is voor je dan omdat het je verlangen is, maar wanneer we Hem als onze vriend  hebben dan zijn we bereid  een extra mijl te lopen als God het ons vraagt. Dan zijn we bereidt om  niet slecht te luisteren uit dienstbaarheid aan onszelf , maar ook vanuit verlangen.  dan doen we het allemaal niet meer  voor onszelf , maar dan leren we meer en meer onszelf te geven aan God en de naaste.

Geroepen zijn we allemaal, maar de vraag is wat doen we er mee. Natuurlijk maken we fouten. Ik geloof dat het vervelend kan zijn maar  dat God dit niet zo erg vind als ons hart juist gestemd is, maar wanneer  ons geroepen weten en dan onze eigen weg  volgen dat is iets wat God zeker niet zegent. Ik denk aan Koning Saul. Een door God aangestelde  koning, maar die  niet meer luisterde naar wat God zei en daar tegenover David die juist verlangde te doen wat God zei. Een man naar Gods hart zegt de bijbel. Was dit omdat David perfect was? nee zeker niet. was David beter als Saul?  Ik denk het niet. ook David  deed veel dingen fout in zijn leven, maar Hij luisterde wel naar God .  telkens weer kwam David bij God terug. en Saul… die sloot  zich steeds meer af van God.

Luister!

God spreekt , maar laten we zijn stem toe in ons leven? of sluiten we ons af als het gaat om Gods waarheid in ons leven. misschien uit schaamte, misschien omdat we boos zijn of denken het zelf wel te kunnen. Angst en trots zijn allemaal zaken waardoor we bewegingen kunnen maken van God af. Maar zijn we bereid om God te zoeken en te luisteren? Echt te luisteren naar de stem van God in ons hart? Door de Bijbel, door Zijn Geest in ons of door wat God via anderen tot ons te zeggen heeft?

tot je een ons weegt!

Lezen: romeinen 1:18-20

Veel mensen zeggen zoiets als:“we zijn gelovig”. Gelovig zijn klinkt als een twijfelachtig gebeuren. Het lijkt er op dat we het wel geloven, maar we zijn er niet echt zeker van. Anderen zeggen het meer subtiel, we geloven wel dat er iets is. Geloven lijkt in deze beide situaties iets van zekerheid scheppen voor het geval er inderdaad iets zou zijn. Stel je voor dat God bestaat.

God bestaat!

Dat God bestaat staat vast. Je weet dat ook. Je gedachten kunnen je aan het twijfelen maken, je kunt net zo lang denken en verkeerde dingen doen en daarmee jezelf in de weg staan om te herstellen.

Je kunt weten dat God bestaat. Hoe? Door gewoon om je heen te kijken! Door de vogels te horen het gras  te ruiken (het is nu voorjaar), maar ook door de sneeuw  te voelen.  de wind in je haren, door het zonnetje.

nadenken tot je een ons weegt!

Je kunt met gewoon een helder verstand nadenken over het feit hoe dat deze wereld tot stand is gekomen. Je mag het natuurlijk rationaliseren met allerlei theorieën, maar uiteindelijk zul je uitkomen bij God.

Als je dat weet en beseft, dan kun je ook de stap nemen om je aan Hem over te geven. Gelovig zijn is nog niet daadwerkelijk deel hebben aan Hem. Een relatie met hem hebben. Helaas hebben we een ernstige tekortkoming als mens, we hebben moeite met het feit ons over te geven aan Hem.

overgave

Overgave is dat we met alles, met de goede zaken, met de slechte zaken, bij Hem komen. Hem belijden dat we met wat we zijn en wat we hebben en wat we doen beter af zijn bij Hem. Dat Hij beter weet hoe wij ons leven kunnen runnen.dan wij  zelf.

 We zijn niet in staat onszelf te herstellen. We denken vaak dat de pijn wel over gaat. Maar we weten allemaal dat diepe wonden niet zomaar over gaan. Sterker nog, wonden gaan etteren en zweren als we er niets aan doen.

keuzemoment!

Ik hoop dat als je je nog niet hebt overgegeven aan Hem je dat binnenkort zult gaan doen. Het zal je helpen te groeien, te ontwikkelen, je zult een andere weg inslaan en met ons verder kunnen reizen op de weg naar bruikbaarheid. De weg van herstel, de weg van Jezus,  de weg van navolging.

 

Heer ik weet niet meer zo goed wat ik er van moet denken. Ik geloof het wel, maar in mijn hart kan ik het niet echt aanpakken lijkt het wel. Het kwartje valt niet. Heer toch wil ik een oprechte relatie met U aangaan. Mijn  ogen openen voor de dingen die U in mijn leven wil gaan doen.  Heer ik belijd dat ik het niet meer alleen kan en wil doen. Dat ik fouten heb gemaakt. Ik wil ze vandaag nog bij u brengen in gebed. Heer ik wil bovenal dat ik mezelf niet meer slechts een gelovige noem, maar Uw kind. Ik besef dat ik dat vanaf nu dat ook mag zijn. amen