Tag: je leven

God is de sterkste

Psalm 91 vers 1 t/m 16

Mijn vader is de sterkste logo

God is de allersterkste. Op hem vertrouwen geeft ons kracht, rust, en de moed om door te gaan. Hij is het op wie we kunnen bouwen.

Wat kan een mens soms bang zijn. Bang voor van alles: om alleen te zijn. Bang om niet gezien en gewaardeerd te worden. Bang om genegeerd te worden.

Angst laat zien dat we God nodig hebben. Het toont echter ook aan dat we Hem onvoldoende vertrouwen. Immers als weten dat hij de sterkste is, waarom zouden we dan nog angstig zijn.

God is Heer! Echter om hoeverre laten wij Hem Heer zijn over ons leven ? De mate van angst zegt ons iets over de mate van vertrouwen. Veel angst is een geringe mate van vertrouwen . Weinig angst geeft aan dat we een bepaalde mate van vertrouwen hebben.

De vraag is waarop we vertrouwen. Sommige mensen hebben een behoorlijk portie zelfvertrouwen al kennen ze God niet. Hun vertrouwen bouwen ze dan op iets anders. Wellicht op iets wat ze zelf “gebouwd” hebben. Op wat ze hebben aan goederen of op dat wat ze gepresteerd hebben.

Waarop bouw jij je leven? Ben je bang? Waarop vertrouw je ? Zou je dat wat je hebt los kunnen laten in vertrouwen aan God? Durf je je geld los te laten en uit te delen van wat je hebt? Durf je je huis, je werk, je aanzien, je carrière los te laten en God je leven werkelijk over te geven?

Ik geloof dat we vaak angstig zijn. Vaker dan we denken. Pas als we in situaties komen waarop we afstand moeten doen, we zaken niet meer in de hand hebben word duidelijk waarop ons vertrouwen werkelijk gesteld was.

Wellicht is het daarom dat we soms opnieuw bepaalde zaken moeten overgeven. Wellicht daarom worden we soms op de proef gesteld. Durf je los te laten en jezelf te laten zien?

Wat is er nog wat losgelaten zou moeten worden? Je geld? Je kinderen? Je werk? Je huis,auto, tv,pc? Je seksualiteit? Je gedachten? Je verleden? het heden, de toekomst?

Misschien iets om over na te denken?

Op je plek of ik sla je op de bek.

download (4)

Wanneer we verantwoording gaan  nemen voor ons leven, voor de dingen die we doen of hebben gedaan, dan is dat vaak best even een angstig moment. we hebben immers niemand meer die we  het in de schoenen  kunnen schuiven als het niet gaat zoals we dit hadden gepland.

Ik geloof dat wij als mensen autoriteit hebben gekregen en daarmee dus ook verantwoording. We kunnen hier in Genesis al over lezen.   Autoriteit is  dat we als het ware  bevoegdheid hebben om het leven te leiden zoals wij dat willen. God  geeft het ons als het ware  de verantwoording over ons leven in handen en zegt daarmee eigenlijk dat wij met ons leven mogen doen en laten wat we willen. dat we de verantwoording hebben om dit  zo goed mogelijk te doen. hij schept hiervoor een aantal kaders waar binnen dit het beste kan.

Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.

download (5)We zien echter al gauw gebeuren dat mensen deze verantwoording gemakkelijk afschuiven.  Dat  wij als het ware vaak  waar het om verantwoording gaat  deze in een andermans schoenen proberen te  stoppen om zo onder onze eigen verantwoording uit te komen.  Adam deed dit  naar Eva en Eva gaf de slang de schuld.  In plaats van te zeggen dat het hun fout was en dat ze niet de verantwoording hadden genomen zoals het was bedoeld gaven ze elkaar de schuld.

Wat is er veranderd? Ik denk niet  zoveel. Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.  Al gauw krijgt een ander de schuld.  We kijken vooral naar hoe anderen met  ons omgaan en  verwijten al gauw dat dingen niet gaan zoals ze zouden moeten gaan omdat die ander  het  verkeerd doet.  De verantwoording nemen  zegt echter dat waar het verkeerd gaat dit naar onszelf toe te schuiven en actie te ondernemen om dit te gaan veranderen.

Extra vervelend is dit wanneer we er door Jezus extra op aan gesproken worden.  dat hij ons voor houdt dat we elkaar lief moeten hebben  , dat we een tweede mijl met de ander moeten gaan. wanneer ze ons in het gezicht slaan we de ander wang moeten  toe keren.  Jezus houdt ons voor dat wanneer ons in het gezicht geslagen wordt of iemand ons ergens toe dwingt we  de verantwoording hebben om hier op een goede manier mee om t e gaan.  moeten we ons op de bek laten slaan? Is dat wat Hij bedoeld te zeggen? Moeten we  wanneer iemand ons als het ware dwingt om het op een bepaalde manier te doen dat dan ook maar accepteren?

Durf je verantwoording te nemen voor je leven

Ik denk niet dat we ons in hoek hoeven te laten drukken waar de klappen vallen, maar dat we moeten doen waarvoor god ons geroepen heeft. De verantwoording nemen op dat gebied waar hij ons heeft neer gezet. Wat is jouw plaats.  Durf je op die plek waar je  bent , waar je geroepen bent, waar je hoort te leven vanuit de autoriteit die daarbij hoort? Durf jij de verantwoording te nemen voor dat gebied wat God jouw gegeven heeft. Durf je verantwoording te nemen voor je leven, je gezin, je eigen keuzes, je werkplek,  je…. ?

 Dat is niet gemakkelijk dat vraagt soms van ons dat we de confrontatie moeten aangaan met  mensen die ze van ons af willen nemen. dat vraagt soms dat we  moeten erkennen dat  we ons te veel op  het gebied van de ander bevinden . dat vraagt soms dat we de minste moeten zijn, maar het vraagt soms ook dat we ons  uit moeten spreken en durven confronteren.

wel de lusten maar niet de lasten?

love-revolution1Natuurlijk hebben we daarbij altijd de belangrijkste factor nodig. Namelijk liefde.   Autoriteit  en liefde horen samen te gaan. autoriteit  zonder liefde is star en stug. Ze neemt  wel verantwoording voor de regel maar niet voor het individu. Liefde zonder autoriteit wil wel het individu winnen maar  vergeet daarbij dat  de regel goed is.

We leven in een wereld die wars is van regels  en anderzijds niet werkelijk lief kan hebben.  waar houden van en verantwoording nemen niet meer als vanzelfsprekend  zijn. ik vraag me af waarvoor veel mensen werkelijk leven. wel de lusten maar niet de lasten?  Niet meer samen maar ik gericht? Alles wat fout gaat ligt veelal aan de ander . wat goed gaat  is mee genomen. wie neemt er verantwoording? Neem jij verantwoording voor je leven/ durf jij  op te staan en in de autoriteit te gaan staan die je is gegeven? waar is je plaats? Waar heeft De heer jou geroepen? Ken jij je plekje wel?

 

ff een persoonlijke ontmoeting met mij?

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar mij valt het gewone leven soms  werkelijk tegen.  Laat ik duidelijk zijn, ik heb geen hekel aan het leven. sterker  nog ik houdt en geniet van het leven.  ik bedoel te zeggen dat het me soms  tegenvalt hoe ik dat wat ik in mijn blogs duidelijk probeer te maken zelf erg moeilijk vindt  uit te leven.

Ik geloof in ontmoeting ,maar soms  is het maar wat moeilijk als het gaat om  werkelijk de ander te ontmoeten.  het is zo gemakkelijk om zomaar lang elkaar  heen te spreken, te handelen , elkaar te negeren.  We zijn wel vriendelijk en groeten de ander, maar  voor de rest? Een praatje  een gesprek over het weer, voetbal, auto’s,… etc

Eigenlijk nergens over. Eigenlijk vind ik regen best lekker, ik kan dan gewoon een wandeling gaan maken waar ik juist enorm van kan genieten omdat ik niemand tegen kom. Gewoon mijn geest even door laten waaien, dus waarom klagen over het weer. Voetbal… ik heb van kinds af aan een schijt hekel aan voetbal.  En als ik dan dus spreek over voetbal  heb ik er in wezen niet of nauwelijks naar gekeken en als dat al zo is dan doe ik dat omdat ik gewoon even dicht bij mijn zoon wil zijn die daar enorm van kan genieten. Vooral van Feyenoord. En auto’s  tja, … ik heb geen mooie auto’s, een Opel Agila en een peugeot 306 van  ik weet niet hoe oud. ze rijden… ik vind dat voldoende. Ik vind een hele hoop auto’s leuk, maar echt, ik maal er in wezen niets om. Als het maar rijd is mijn motto.

Natuurlijk zeg ik niet  dat de dingen waarmensen me soms mee vermoeien me niet interesseren… ik speel het spelletje vaak gewoon mee, maar in wezen interesseren een hoop zaken me werkelijk niet. wat wel mijn interesse heeft is hoe voel je je vandaag, wat vind je moeilijk of juist niet . wat  zijn je vrienden, noem je ze vrienden of zijn ze slechts bekenden of vage kennissen. Ik ben benieuwd hoe jij je keuzes maakt in het leven en of je ook daadwerkelijk op zoek bent  naar een bestemming in je leven en is dat dan God of iets anders. Mag ik daar met je over in gesprek zijn  of mag ik dat niet  zomaar  even tussen  neus en lippen vragen?

Weet je ik zou soms  aan mensen willen vragen wat is jou leven nu inhoudelijk?  Doordat ik geïnteresseerd ben zie ik verschillende mensen. maar uiteindelijk geloof ik dat de meeste mensen  op zoek zijn naar echtheid oprechtheid in hun leven. Gerco Mons, een van de mannen van Moonradio zei ergens in een berichtje op Facebook,in een zin dat het ging om  leven , liefde en echt zijn! ik geloof dat dat waar is.

We willen allemaal werkelijk leven allemaal willen we  liefhebben en en geliefd zijn, maar we willen ook het liefst werkelijk onszelf kunnen zijn.  tja…  doen we dat altijd?  Misschien weten sommigen niet eens wat werkelijk leven is, wat liefde nu werkelijk  inhoudt en  misschien heb je nooit ervaren geliefd te zijn, als we dan spreken over echtheid, jezelf zijn. wie ben je? Wat is echt. iets wat we kunnen aanraken in s dat echt of een gesprek  over allerlei zaken met een bepaalde inhoudt?

Ik geloof dat werkelijk kunnen leven, werkelijk liefde mogen ontvangen en delen van die liefde, dat we  mogen ervaren wat echtheid is  als we onszelf leren zijn.  Ik ben er van overtuigd dat we de hele wereld over zouden kunnen reizen om dit te zoeken en het niet  zouden kunnen vinden als we niet bereid zijn om  alles aan de kant te zetten wat je gelooft, wat je hebt ervaren in je leven, waar je tegen aan gelopen bent.  immers vasthouden en aan datgene wat je  tot nu toe hebt gelooft en gezien en ervaren bepaald  grotendeels hoe je in je leven staat.  Durf je los te laten?Loslaten  en je handen, je hart , je leven, je geest de ruimte te geven om te  ontdekken wat God voor je  in petto heeft?

Hoe zou je  dit kunnen ontdekken als je vasthoudt aan allerlei  overtuigingen die je hebt vanwege allerlei gebeurtenissen in je leven  die je blokkeren in je gevoel of je gedachten, hoe zou je kunnen veranderen als je niet bereid ben t om  je imago,  de controle  anders in te gaan vullen. Wat is dan de verandering wanneer je er slecht s iets aan toe gaat voegen? Meer verwarring misschien.

Ff terug naar het begin: durven we met elkaar in gesprek zijn over echte zaken, over het leven  en over liefde, over wie jij zelf bent en ik terug over wie ik ben?  Ik durf dat soms niet. ik praat dan gemakkelijker over voetbal of auto’s waar ik in wezen geen klap van weet.  Ik mopper gemakkelijk over het slechte weer, waarvan ik eigen lijk zo enorm kan genieten in een wandeling… allemaal zoveel gemakkelijker dan gewoon tegen jou te zeggen dat ik er naar verlang je vriend te zijn. dat ik er naar verlang om  geliefd te zijn,  dat ik er naar verlang om gekend te worden en mijzelf te zijn.

Gelukkig is God er die mij kent, met wie ik dit kan  bespreken, maar  ik wil het ook graag met jou bespreken. gewoon in een ontmoeting, maar soms dan is er gewoon niet de ruimte, niet de juiste tijd, of ervaar ik gewoon moeite om dat te doen. benieuwd hoe jij er tegen aan kijkt.

kom in beweging!

Geloven is niet gemakkelijk. Natuurlijk zijn er aan het geloof in Jezus Christus heel veel prachtige beloften verbonden, maar  toch is geloven  niet gemakkelijk te noemen.  Soms is geloven zelfs erg moeilijk.  Wanneer we in God willen geloven met heel ons hart , onze ziel, onze kracht en ons verstand, dan is dat  het zeker waard, maar niet gemakkelijk

geloven is een actieve onderneming

In mijn blogs lees je dat hopelijk ook. Ik probeer in de dingen die ik schrijf niet vooral een mooi plaatje te schetsen van het geloof. Ik hoop dat het duidelijk wordt dat geloven  iets van je vraagt. Dat geloven betekent dat we  iets moeten ondernemen.

God  roept ons niet om ergens passief op een stoel of bank in een kerk te gaan zitten. dit is wellicht een beeld wat veel mensen hebben van gelovigen. Ik zelf zit te denken aan mr. Bean in de kerk.  een levensloze gebeurtenis als we niet werkelijk in beweging komen.

op weg

Geloven is  vertrouwen dat  god ons leidt in de juiste richting. Stap voor stap. Soms lijken de stappen onlogisch. Wanneer we een hoop hebben gespaard en we hebben het idee dat God ons vraagt het geld weg te geven aan iemand die het  harder nodig heeft als wij zelf bijvoorbeeld. of  wanneer we geroepen worden om ons huis open te stellen voor mensen die  op zoek zijn naar wat dan ook. Of als God ons roept om iemand in ons gezin op te nemen omdat hij  zelf geen ouders heeft of juist al zo oud is geworden ,maar eigenlijk niet alleen kan zijn. of gewoon een gesprek iemand die je niet kent, maar je ziet dat hij je nodig heeft.  Ik noem maar gewoon een aantal zaken die me even in het hoofd komen.

Klinkt allemaal wat onlogisch misschien, maar ik probeer duidelijk te maken dat we  het soms allemaal wel wat te licht opnemen.  We denken soms  dat we al een hele boel dingen doen voor God, maar als we er over nadenken waar doe je het dan werkelijk voor?  Is het werkelijk voor god?  omdat  god je hier  voor geroepen heeft?  Veel mensen denken dat ze veel werk in de kerk moeten verzetten.  Dit is natuurlijk niet per definitie verkeerd, maar wat nu betreft hen die niet in de kerk komen? ik denk dat we duidelijk kunnen zijn dat  er meer mensen buiten de kerk zijn die God niet kennen als er in.

het gaat niet om ons, maar om de ander!

Laten we ons leven omgooien en dienen met  wat we hebben om zo anderen te verijken in plaats van onszelf . ik bedoel dat het niet gaat om onze taken in de kerk en onze positie. Dat het niet gaat om aanzien en de dingen die we doen, maar enkel voor god en onze naaste die ons werkelijk nodig heeft. We groeien als we leren God werkelijk te dienen. Onszelf  op te offeren voor anderen zoals ook Jezus dat deed.  Ons huis te openen, ons geld te geven, vrijwilligerswerk te doen of er opuit gaan in onze vrije tijd om mensen aan te spreken over God. (kijk ook eens deze clip van compassion.)

Dan zullen we proeven , ervaren hoe goed God is . we zullen niet altijd krijgen wat we verwachten en gemakkelijk zal het ook niet zijn, maar  we zullen groeien en ontvangen wat we nodig hebben . we zullen gezegend zijn.