Tag: innerlijke pijn

een andere kijk

Loslaten-ballonnenLoslaten zegt men soms. Je moet het loslaten. het gewoon laten gaan. niet meer denken, niet meer malen in cirkels, ronddraaien en in je gedachten. maar wat nu los te laten als je bent beschadigd? Wat nu loslaten als je  het zicht wat ben verloren.

 Is het allemaal zo simpel?

Loslaten  klinkt gemakkelijk. Een ballon aan een touwtje en je laat gewoon het touwtje los. Weg . daar gaat het. Eerst nog een klein stipje en dan … weg.   Is het allemaal zo simpel? Kan dat  dan zomaar?  Is datgene wat je los wil laten dan zomaar verdwenen?  Je angst voor mensen, je teleurstelling van verraad, je bittere gevoelens  voor iemand nadat hij je  misbruikt heeft, je  diepe innerlijke pijn omdat je bent afgewezen?

Ik krijg vaak te horen dat ik zo  open en kwetsbaar ben op mijn blogs. Ik ben dat minder als men vermoed misschien, mar ik probeer wel  zo transparant mogelijk te  zijn. mij kwetsbaar op te stellen. binnen mijn eigen grenzen dan wel. Ik wil ook niemand daar bij  benoemen en schade aan doen.  ik wil echter ook gewoon  laten zien hoe de mens in elkaar steekt.  Tenminste een beetje en  daarvoor kijk ik vaak naar mij zelf. Niet altijd het  beste uitgangspunt, maar wel de mijne.

 we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

7827936910_2f501558bd_zAls ik spreek over loslaten dan heb ik daar moeite mee gehad. met de uitspraak laat maar los,  niet meer op terug kijken. Niet meer aan denken.  Ik kan daar niet mee om gaan omdat bepaalde zaken niet zo werken. Ik geloof dat we niet zomaar kunne doen alsof onze neus bloed. Alsof er niks gebeurt is.  we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

als ik bang ben om wat mensen over mij zeggen  kan ik  hiervoor weglopen of net doen alsof er niks aan de hand is, maar ik kan me ook afvragen  wat is dat nu wat  mij beangstigd. Hoe  overwin ik mijn angst.  als ik mij afgewezen voel waar ligt dit probleem dan, bij mij? mijn  manier van reageren? Ligt dit bij die ander?  wanneer ik God even niet meer zie in mijn leven kan ik dat dan afdoen door te zeggen gewoon ff  loslaten ? of zoals ze  in christelijke zin zeggen; gewoon belijden en verder gaan? ik geloof het niet. ik geloof dat het nodig is om op onderzoek te gaan en te ontdekken  wat er  is. waarom ervaar je zaken nu juist wel  en of niet.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken.

We zijn  mensen en mensen kunnen  vaak doen alsof. Loslaten is niet iets wat zo gemakkelijk is als men denkt. De vraag is of het  ook  zo moet. Ik geloof dat het goed is hoor om  zo nu en dan  zaken te laten voor wat het is.  je niet schuldig te voelen over  bepaalde gebeurtenissen  en uitspraken die je plaatst. Dat je soms dingen kan zeggen  die heel direct zijn omdat je ze zo ervaart. We hoeven niet mensen te kwetsen maar mogen  aangeven waar we mee zitten. toch  is het belangrijk  wijs om te gaan met wie je bent en hoe te reageren.

Ik geloof dat de term loslaten vaak door mensen wel  goed bedoeld is, maar dat ze het vaak gebruiken als  een middel om de pijn te verstoppen. Net te doen alsof het er niet meer is. loslaten is  niet dat werkelijk loslaten, maar juist vasthouden op een andere manier.  verstoppen, net doen alsof je je goed voelt terwijl je van binnen huilt.

Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken. Net doen alsof het er niet meer is.  loslaten is  idd als de ballon. Het is  het touwtje loslaten en het naar God laten zweven. Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben. erkennen dat God  zoveel groter is als wij.  Dat Hij om ons heen is. dat hij ruimte heeft voor ons.

Wanneer  zijn we er werkelijk los van? Ik geloof dat  niet in onze hand licht. soms  duurt het lang voor wij het zich op de ballon verloren hebben. soms duurt het lang voor we de pijn zijn vergeten, de wonden niet meer voelen. maar uiteindelijk zal de ballon uit ons zicht verdwijnen en is ze volledig bij God.

Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen.

Loslaten is overgeven. we geven het over aan God . langzamerhand zweeft ze weg. Ik weet dat er zijn die zeggen het is een wilsbesluit. En  dat geloof ik ook. ik heb zelf echter ook  tijd nodig om  het te verwerken. Ik merk  echter ook dat de een daar  gemakkelijker mee overweg kan dan de ander soms. dit is ook afhankelijk van wat er is gebeurd en welk impact het heeft op je leven.  niet alles is zomaar verdwenen. Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen. Het is niet zomaar uitgewist, gedachten en  ervaringen blijven.

wanneer je  door iemand bent aangereden en je bent invalide geworden dan is het  niet gemakkelijk om los te laten. Je wordt elke dag geconfronteerd. Wanneer je misbruikt bent is er op bepaald gebied iets geknapt.  Ze zijn je grens over gegaan en je gebied voelt wellicht onveilig . misschien heb je  zelf iets gedaan wat je leven voor altijd heeft beïnvloed. je komt het iedere dag tegen, je word elke dag geconfronteerd met de gevolgen.

We hebben het niet over een ballon

Zwaarmoedig blog?  misschien, maar tegelijk ben ik er van overtuigd dat  juist deze  dingen, dat wat je los  gelaten hebt, al deze dingen waar je moeite mee hebt  nu juist datgene is wat  je dichter bij God brengt.  Loslaten is  prachtig, het geef lucht, meer en meer. en weet je  loslaten lijkt  soms moeilijk en dat kan het  ook zijn. immers we laten niet zomaar los. We hebben het niet over een ballon, maar over zaken die  een deel zijn  van wie we zijn geworden.

Een ANDERE kijk. Leven als christenLoslaten van pijn  maakt dat we anders zullen moeten gaan leven. loslaten van verdriet, betekent dat we  het verdriet opgeven. Loslaten van   boosheid maakt dat we niet meer boos willen reageren, maar hoe doen we dat allemaal? Een nieuwe fase een nieuwe manier van leven.

Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus kwam nu juist voor ons naar deze aarde. Hij wilde ons juist daar raken en vertellen dat het mogelijk is om los te laten, hij is gekomen om  ons te bevrijden van datgene waar we vastlopen. Voor datgene wat ons dwars zit in het leven met hem. waardoor we Hem niet meer zien zoals hij werkelijk is. Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus  weet  hoe het is om pijn te voelen en angstig te zijn. hoe het is om verraden te worden en gekwetst door  dierbaren. Hij wist wat verraad was en teleurstelling, maar hij wist ook  wat overgave was. zichzelf terug te geven aan God. om van daaruit weer te  leven te ontvangen. Wanneer wij leren loslaten zullen we ook  weer kunnen ontvangen.

We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen.

OpenHands2smWe staan met lege  handen en legen handen  zijn nodig om zijn gift van leven te ontvangen.  We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen. Vervuld te zijn van Hem die  ons nooit meer zal verlaten.  Die ons wil leiden dwars door moeite en verdriet heen. Op weg naar herstel

Het leven is een reis die je niet alleen hoeft te wandelen.

Ik geloof dat mensen allemaal hele mooie dingen meemaken in het leven. dingen die  enorme indrukken achterlaten zoals  het leren kennen van hun partner, specifieke gebeurtenissen uit hun jeugd, de geboorte van hun kinderen, maar tegelijk zijn er soms ook enorm veel zaken die we meemaken die  niet zo prettig zijn. we verliezen iemand waarvan we houden, relaties gaan uit elkaar, we worden ernstig ziek, overspannen, we verliezen dat wat we hebben opgebouwd en daarmee onze dromen. Allemaal zaken die  natuurlijk nog aangevuld kunnen worden. er zijn zoveel mooie en vreselijke gebeurtenissen te noemen die ons leven beïnvloedt hebben, maar volgens mij is er niets wat zoveel indruk maakt en ons verwond dan wanneer  mensen om wie wij geven ons in de steek laten op momenten dat we hen het meest nodig hebben.

We zullen doorgaan

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de pijn soms helemaal niet voel op het moment zelf. Maar wanneer ik het  werkelijk ook de ruimte geef die het nodig heeft om mij te herstellen wordt ze ook werkelijk voelbaar.  Soms  is het zo enorm gemakkelijk om voorbij te leven aan de pijn en verdriet in ons leven. we gaan maar door en door en door… tot we uiteindelijk doodmoe in ons bed liggen  en als een blok in slaap vallen. Of we  gaan maar door en door en vullen ons hoofd met zoveel vragen en gedachten dat we zelfs niet eens meer aan slapen toe komen en er zoveel druk is  dat we onze gevoelens  niet eens meer werkelijk kunnen voelen.   of onze gevoelens zijn zo intens dat we niet meer kunnen onderscheiden wat we werkelijk voelen. zijn we nu boos, verdrietig,  hebben we lief, hebben we verdriet of onverschillig, wat is er nu toch aan de hand is  misschien de vraag die opkomt.

Moment suprême.

Ik zelf  heb een moeilijke tijd achter de rug. Ik ben er weer. Heb  weer goede zin. Een leuke baan  als vrijwilliger.  Ik geniet  er  weer van om nieuwe mensen te ontmoeten. maar het is een tijdlang er g moeilijk geweest om kwetsbaar te zijn. en de ruimte te geven aan anderen om binnen te komen.  ik had wel dat verlangen, maar alles in mij schreeuwde dat  het onmogelijk was om  diepere relaties aan te gaan. immers veel mensen hadden me in de steek gelaten  op het moment suprême. Juist toen ik nergens meer  licht zag en het duister was geworden.

Ik werd boos en opstandig. En hoorde slechts de stem die zei dat iedereen wat op me tegen had. Ik hoorde slechts hoe rot de wereld wel niet was en dat er niemand te vertrouwen was… zelfs God niet in mijn ogen.  totdat…. God me stil zette en ik een jaarlang thuis heb moeten zijn omdat ik rugklachten kreeg. God liet me zien dat hij juist in de rust met mij wilde zijn. dat Hij er voor me was. Ik had dan misschien nog altijd pijn. Rugpijn, maar  deze was  veel dragelijker dan de pijn die ik van binnen ervoer. Lichamelijk pijn is  soms heel erg, maar  mijn innerlijke pijn  was erger dan mijn ergste nachtmerrie.

vorming

Nu  na verloop van tijd hoor ik Gods stem weer. Ik heb opnieuw ontdekt dat  hij mij niet in de steek laat. Hij heeft me nooit in de steek gelaten. En ik zie dat er mensen zijn die me  niet hebben  losgelaten en dat er nieuwe mensen zijn die begrip hebben voor de situatie waarin ik me bevond.  Ik  geloof dat  de diepe dalen van het leven, de pijn van afwijzing en verlatenheid, de nachtmerrie mij hebben geleid tot een diepere kennis van Zijn liefde en dat Hij mij  ook daarin heeft gevormd. 

Ik geloof dat ons leven een reis is en dat Jezus met ons gaat. We merken hem soms niet eens op. hij komt zomaar bij ons lopen en spreekt met ons en is in ons midden, geeft antwoorden op vragen, maar leidt ons ook in vraagstukken waarvan we op het moment niets begrijpen.  Soms … dan ontdek ik dat Hij al een hele tijd met me meeloopt en er is , met me deelt , me voedt, me te drinken geeft en zichzelf aan mij  wil tonen. Hij lijdt met ons mee . hij weet hoe we ons voelen. wat we hebben meegemaakt.  Hoe eenzaam we ons kunnen voelen  en wat het is om in de steek gelaten te  worden.  Hij zelf zal ons echter nooit verlaten.  Zelfs in de dood dacht hij aan ons en heeft zich laten zien als de levende, de aanwezige, de almachtige, Immanuel.

Wees stil en luister

Het kruis is het teken van gewond en verwond zijn, van sterven aan onszelf, maar het is ook het teken van hoop dat  onze wonden niet voor niets zijn. dat ze niet vergeten worden. dat er licht is na de diepste duisternis. Met Christus onderweg  zijn is eigenlijk vrij eenvoudig. Hij is er gewoon, maar de vraag is of we nu gewoonweg hem negeren of dat we ook zijn stem willen horen. Mijn Collega Kamin zei eens toen ik hem vroeg waarom hij zo stil was, dat het moeilijk luisteren is als we zelf aan het praten zijn.  Ik denk dat het waar is. gebed wordt vaak gezien als praten met God en het is ook goed om je  naar God toe te uiten, maar het is ook goed om naar de Heer te luisteren. Naar Zijn Geest in ons  die ons de weg wil wijzen.  Ik stel mezelf de vraag in hoeverre ik bereid ben te luisteren zonder allerlei maars in te brengen. Zonder telkens een weerwoord te geven. Ik wil leren Zijn stem te verstaan. De stem die we horen als we de tijd nemen om te luisteren. De stem van onrust en hectiek wil ik loslaten. soms ben ik nog altijd stront eigenwijs en opstandig en volg ik nog altijd mijn eigen weg, maar ik weet waar ik moet zijn en ik weet  wie ik ben.  Hij houdt van me ondanks dat.