Tag: impact

leven in de marge? leven ten volle?

healthy-kidsWij , mijn  vrouw en ik, hebben, zoals ik noemde in mijn vorige post , naast een 4 tal “eigen” kinderen , ook  2 prachtige  pleeg kinderen.  Waar we net als op onze eigen kinderen enorm trots zijn .  ook  mijn werk is erg belangrijk voor me. Ik werk als begeleider op de Spetse hoeve een instelling voor mannen die worstelen met een verslaving.  Een onderdeel van Teen Challenge , waar ik persoonlijk mannen  mag begeleiden in wonen, werken en waar ik studies geef over  geloof en leven.

Ik heb gemerkt  dat er  al gauw een bepaald  stigma op mensen word gelegd die ze  niet verdienen.   Zo werk ik natuurlijk met  mannen die ergens verslaafd zijn geraakt in hun leven om wat voor omstandigheden dan ook, maar ook  aangaande mijn plee

kinderen en ook naar mijn eigen kinderen merk ik dat een beetje vanwege  het grote gezin waaruit ze komen  en de aandacht die daardoor verdeeld moet worden, dat mensen  als gauw een bepaalde mening klaar hebben.

onder invloed of  zonder invloed!

Zo hoorde ik via via een  dat iemand gezegd zou hebben over een van onze pleegkinderen dat het  zo’n raar “aangenomen” kind was. in de eerste plaats is het niet een raar aangenomen kind, maar gewoon een kind zoals andere kinderen die  geen enkele invloed heeft

dakloze2kunnen uitoefenen op het feit dat het bij ons is geplaatst.  Ook  had het geen invloed op de omstandigheden van waaruit het gekomen is en ook niet over de oorzaak er van.  Nog heeft het bewust enig invloed kunnen uitoefenen op de problematiek van anderen of zichzelf.

Ook de mannen op de hoeve waar mee ik werk krijgen soms  al gauw een stempel.  Al merk ik ook dat deze stempel er sneller af gaat wanneer  men hen leert kennen.  toch kunnen stempels mensen in kwetsbare situaties  enorm in de greep houden. Eens een dief altijd een dief is zo’n stigma die men ook voor verslaafden gebruikt . eens een verslaafde altijd verslaafd.  Ik merk dat men  misschien altijd moeite heeft met een bepaalde doorn in het vlees zoals Paulus dat in de  een van zijn Bijbelse brieven noemt, maar om nu altijd maar de stempel er op te houden omdat iemand ooit in zijn leven ergens mee in aanraking is gekomen en er problemen mee heeft gehad gaat mij wat ver.

Eigen keus of er toe gedreven?

Wanneer het gaat om verslaving is de keus om te gaan gebruiken misschien een eigen keus geweest, maar waar ze vaak door  allerlei omstandigheden ook naar toe gedreven zijn.  al zullen de mannen in de instelling  vaak vooral de schuld bij zichzelf zoeken. het is wat mij betreft ook goed dat men zelf de verantwoording oppakt voor hun eigen leven, maar tegelijk zullen we moeten begrijpen dat deze mensen veelal beschadigd zijn geworden door allerlei omstandigheden en daarvoor proberen te vluchten of te ontsnappen op misschien een destructieve, maar soms  een begrijpelijke  manier.

Ik heb persoonlijk ontdekt  dat mensen in de marge. Ik bedoel niet alleen pleegkinderen en verslaafden, maar in de breedte  van de samenleving bekeken iets te brengen hebben.   ze  zijn door de mangel genomen en op allerlei fronten geraakt en beschadigd geraakt, ze weten wat  het is om afgewezen te worden, wat pijn is, wat het betekent om iemand  te moeten missen, wat wonden zijn, wat het is om bekeken te worden en geraakt.

Gods geest waait!

images (2)Weet je ? mensen in de marge zijn  vaak veel echter dan mensen  die denken dat ze hun leven op orde hebben. mensen die alles onder controle houden en  goede opleidingen hebben afgemaakt en mooie huizen en auto’s bezitten.  Mensen in de marge  zijn  mensen die niet alles direct verstandelijk bekijken, al zitten deze er ook tussen, maar zijn mensen die  weten wat het is om te voelen al proberen ze die gevoelens te verdoven soms.  Ze weten waarom mensen op bepaalde manieren reageren omdat ze geleerd hebben  om op hun intuïtie af te gaan.

ik heb ontdekt dat dit  geweldige  mensen zijn die  groot werk voor God kunnen doen. als Gods geest deze mensen raakt dan is het impact onbeschrijfelijk. Gods geest  waait waarheen hij wil en door wie hij wil. Ik vind dat geweldig.

Mozes, David , Jezus!

Veel mensen denken dat God wijze, krachtige en grote  mensen nodig heeft. Dit is echter  niet wat de Bijbel ons leert.  Ik geloof dat God grote woorden zal spreken door mensen die  geleerd hebben in de praktijk van alle dag wat het is om pijn te hebben, afgewezen te zijn en beschadigd.  Mensen die klein zijn in de maatschappij zullen groot zijn in het koninkrijk van God.   het was  het  pleegkindje van de farao’s dochter die een volk uit  Egypte leidde,  het was de kleine schaapherder die de grote reus versloeg.  . het was  een klein baby in een smerige stal. Die  maatschappelijk gezien een armzalig leven leidde wat hij moest bekopen met de dood op 33 jarige leeftijd die  werkelijke verandering bracht in het koninkrijk.

Halleluja?

een andere kijk

Loslaten-ballonnenLoslaten zegt men soms. Je moet het loslaten. het gewoon laten gaan. niet meer denken, niet meer malen in cirkels, ronddraaien en in je gedachten. maar wat nu los te laten als je bent beschadigd? Wat nu loslaten als je  het zicht wat ben verloren.

 Is het allemaal zo simpel?

Loslaten  klinkt gemakkelijk. Een ballon aan een touwtje en je laat gewoon het touwtje los. Weg . daar gaat het. Eerst nog een klein stipje en dan … weg.   Is het allemaal zo simpel? Kan dat  dan zomaar?  Is datgene wat je los wil laten dan zomaar verdwenen?  Je angst voor mensen, je teleurstelling van verraad, je bittere gevoelens  voor iemand nadat hij je  misbruikt heeft, je  diepe innerlijke pijn omdat je bent afgewezen?

Ik krijg vaak te horen dat ik zo  open en kwetsbaar ben op mijn blogs. Ik ben dat minder als men vermoed misschien, mar ik probeer wel  zo transparant mogelijk te  zijn. mij kwetsbaar op te stellen. binnen mijn eigen grenzen dan wel. Ik wil ook niemand daar bij  benoemen en schade aan doen.  ik wil echter ook gewoon  laten zien hoe de mens in elkaar steekt.  Tenminste een beetje en  daarvoor kijk ik vaak naar mij zelf. Niet altijd het  beste uitgangspunt, maar wel de mijne.

 we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

7827936910_2f501558bd_zAls ik spreek over loslaten dan heb ik daar moeite mee gehad. met de uitspraak laat maar los,  niet meer op terug kijken. Niet meer aan denken.  Ik kan daar niet mee om gaan omdat bepaalde zaken niet zo werken. Ik geloof dat we niet zomaar kunne doen alsof onze neus bloed. Alsof er niks gebeurt is.  we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

als ik bang ben om wat mensen over mij zeggen  kan ik  hiervoor weglopen of net doen alsof er niks aan de hand is, maar ik kan me ook afvragen  wat is dat nu wat  mij beangstigd. Hoe  overwin ik mijn angst.  als ik mij afgewezen voel waar ligt dit probleem dan, bij mij? mijn  manier van reageren? Ligt dit bij die ander?  wanneer ik God even niet meer zie in mijn leven kan ik dat dan afdoen door te zeggen gewoon ff  loslaten ? of zoals ze  in christelijke zin zeggen; gewoon belijden en verder gaan? ik geloof het niet. ik geloof dat het nodig is om op onderzoek te gaan en te ontdekken  wat er  is. waarom ervaar je zaken nu juist wel  en of niet.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken.

We zijn  mensen en mensen kunnen  vaak doen alsof. Loslaten is niet iets wat zo gemakkelijk is als men denkt. De vraag is of het  ook  zo moet. Ik geloof dat het goed is hoor om  zo nu en dan  zaken te laten voor wat het is.  je niet schuldig te voelen over  bepaalde gebeurtenissen  en uitspraken die je plaatst. Dat je soms dingen kan zeggen  die heel direct zijn omdat je ze zo ervaart. We hoeven niet mensen te kwetsen maar mogen  aangeven waar we mee zitten. toch  is het belangrijk  wijs om te gaan met wie je bent en hoe te reageren.

Ik geloof dat de term loslaten vaak door mensen wel  goed bedoeld is, maar dat ze het vaak gebruiken als  een middel om de pijn te verstoppen. Net te doen alsof het er niet meer is. loslaten is  niet dat werkelijk loslaten, maar juist vasthouden op een andere manier.  verstoppen, net doen alsof je je goed voelt terwijl je van binnen huilt.

Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken. Net doen alsof het er niet meer is.  loslaten is  idd als de ballon. Het is  het touwtje loslaten en het naar God laten zweven. Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben. erkennen dat God  zoveel groter is als wij.  Dat Hij om ons heen is. dat hij ruimte heeft voor ons.

Wanneer  zijn we er werkelijk los van? Ik geloof dat  niet in onze hand licht. soms  duurt het lang voor wij het zich op de ballon verloren hebben. soms duurt het lang voor we de pijn zijn vergeten, de wonden niet meer voelen. maar uiteindelijk zal de ballon uit ons zicht verdwijnen en is ze volledig bij God.

Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen.

Loslaten is overgeven. we geven het over aan God . langzamerhand zweeft ze weg. Ik weet dat er zijn die zeggen het is een wilsbesluit. En  dat geloof ik ook. ik heb zelf echter ook  tijd nodig om  het te verwerken. Ik merk  echter ook dat de een daar  gemakkelijker mee overweg kan dan de ander soms. dit is ook afhankelijk van wat er is gebeurd en welk impact het heeft op je leven.  niet alles is zomaar verdwenen. Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen. Het is niet zomaar uitgewist, gedachten en  ervaringen blijven.

wanneer je  door iemand bent aangereden en je bent invalide geworden dan is het  niet gemakkelijk om los te laten. Je wordt elke dag geconfronteerd. Wanneer je misbruikt bent is er op bepaald gebied iets geknapt.  Ze zijn je grens over gegaan en je gebied voelt wellicht onveilig . misschien heb je  zelf iets gedaan wat je leven voor altijd heeft beïnvloed. je komt het iedere dag tegen, je word elke dag geconfronteerd met de gevolgen.

We hebben het niet over een ballon

Zwaarmoedig blog?  misschien, maar tegelijk ben ik er van overtuigd dat  juist deze  dingen, dat wat je los  gelaten hebt, al deze dingen waar je moeite mee hebt  nu juist datgene is wat  je dichter bij God brengt.  Loslaten is  prachtig, het geef lucht, meer en meer. en weet je  loslaten lijkt  soms moeilijk en dat kan het  ook zijn. immers we laten niet zomaar los. We hebben het niet over een ballon, maar over zaken die  een deel zijn  van wie we zijn geworden.

Een ANDERE kijk. Leven als christenLoslaten van pijn  maakt dat we anders zullen moeten gaan leven. loslaten van verdriet, betekent dat we  het verdriet opgeven. Loslaten van   boosheid maakt dat we niet meer boos willen reageren, maar hoe doen we dat allemaal? Een nieuwe fase een nieuwe manier van leven.

Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus kwam nu juist voor ons naar deze aarde. Hij wilde ons juist daar raken en vertellen dat het mogelijk is om los te laten, hij is gekomen om  ons te bevrijden van datgene waar we vastlopen. Voor datgene wat ons dwars zit in het leven met hem. waardoor we Hem niet meer zien zoals hij werkelijk is. Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus  weet  hoe het is om pijn te voelen en angstig te zijn. hoe het is om verraden te worden en gekwetst door  dierbaren. Hij wist wat verraad was en teleurstelling, maar hij wist ook  wat overgave was. zichzelf terug te geven aan God. om van daaruit weer te  leven te ontvangen. Wanneer wij leren loslaten zullen we ook  weer kunnen ontvangen.

We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen.

OpenHands2smWe staan met lege  handen en legen handen  zijn nodig om zijn gift van leven te ontvangen.  We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen. Vervuld te zijn van Hem die  ons nooit meer zal verlaten.  Die ons wil leiden dwars door moeite en verdriet heen. Op weg naar herstel

een unieke ontmoeting

Wat hebben wij anderen te bieden?  Wat kan ik zeggen ? hoe pak ik dingen aan?  vragen die me soms bezig houden.  Vragen die me soms ook doen verstarren . soms weet ik niets te zeggen geen woorden uit te brengen, ik weet niet wat te doen  in bepaalde situaties. Wie ben ik  bepaalde  zaken te moeten noemen of te zeggen die  al door zo velen zijn gezegd  of gedaan?

Al deze zaken  zijn echter  niet  werkelijk een argument om  iets niet te zeggen of te doen.  immers ik ben uniek te noemen, net als jij trouwens en dus mag ook jij  dingen zeggen en doen .  de combinatie   is belangrijk. jij met je unieke eigenschappen en ik met de mijne kunt  bepaalde  zaken zeggen en doen op een speciale unieke manier. de manier die  je door God gegeven is.  bovendien heeft niemand jou leven geleefd en  niemand jou unieke ervaringen.  Soms hele heftige en soms  hele bijzondere ervaringen.

Weet je wanneer we dingen zeggen die  misschien   door enorm veel mensen gezegd zijn  betekent dat niet dat ze geen impact meer zullen hebben. misschien hebben ze juist  en impact op het leven van de ander omdat jij jij bent  en niet iemand anders. Jij met je eigen interpretatie en je eigen manier van doen.  Ik geloof dat wanneer we  onszelf in het gesprek leggen of in dat wat we voor de ander doen zaken een extra dimensie krijgt door wie we zijn.

Wanneer we echte mensen zijn zal  er iets  gebeuren . er vindt  ontmoeting plaats. Waneer we werkelijk open staan en  zaken zeggen en doen die werkelijk vanuit ons hart en verlangen komen zullen we ontvankelijk worden  voor zowel onszelf als de ander.  we leren de ander kennen. ons verhaal krijgt waarde omdat het ons eigen verhaal is geworden.  we maken als het ware onszelf beschikbaar voor de ander, maar we maken wanneer we onszelf kwetsbaar opstellen onszelf ook beschikbaar voor God.

Ik weet soms niet wat te zeggen en misschien is de stilte  dan genoeg.  We kunnen soms  zonder woorden spreken. Gewoon een arm  om de ander heen of een klap op de schouder.  Gewoon niets zeggen, maar er gewoon maar te zijn voor die ander, zoals God er voor ons is.  wanneer we ons openstellen gebeurt er iets van binnen met ons en die ander en God zal zegenen. Dat  geloof ik.  dat is nu net  het mooie van ontmoeten.  de ander zal ontdekken wie God is.

 

We zijn er voor elkaar, om elkaar te hellupe nietwaar?

 

Mensen kunnen ons soms diep verwonden. Ook mensen die we vertrouwen doen dat  soms.  De pijn lijkt erger en de wond dieper als we verwond worden door  mensen die we vertrouwen. Mensen die zich onze  vrienden noemen of ons broeders en zusters in de kerk. 

Wanneer mensen ons  pijn willen doen die we niet kennen  of die ons emotioneel niet of nauwelijks raken is er  eigenlijk niet zo veel aan de hand. Vervelend als iemand ons  niet leuk vindt of aardig. Jammer als  ze een keer op ons hebben gescholden. Even  diep ademen , de schouders ophalen en weer doorgaan. Dat is meestal gauw  weer voorbij. Maar als het dichterbij komt dan kan het een enorme impact hebben ons  leven en alles daarin .

Ik geloof dat wij als Christenen ons ook niet goed realiseren hoe erg het is als wij mensen aan de kant zetten om wat voor redenen dan ook.  Wanneer we kritisch zijn naar mensen en ze beoordelen op hoe ze dingen doen in plaats van met ze te leven en ze te ondersteunen. 

Ik geloof dat  wij als christenen een bijzondere taak hebben die we  vaak uit het oog verloren hebben. ik geloof dat we de naaste lief moeten hebben.  veelal hebben wij in gedachten schijnbaar dat onze naaste liefhebben iets is van  geld in de kerkbuidel doen of  meedoen aan de postcode loterij.  Twee vliegen in één klap zeggen we dan.  Is dat liefhebben van je naaste?  Of is dat liefhebben van je zelf? 

Ik geloof dat liefhebben van de naaste is, dat we diegene die om ons heen zijn lief moeten hebben. dat is natuurlijk onze familie en vrienden, maar  ik geloof dat hier verder wordt gekeken dan slechts dat.  Wie is onze naaste? Ik geloof dat het de armen zijn die nauwelijks rond kunnen komen. ik geloof dat het de ouderen zijn die zelf hun tuintje niet meer kunnen doen, ik geloof dat het de kinderen zijn in de straat die te weinig aandacht krijgen. ik geloof dat het die zwerver is in je portiek, de dronkaard die naast je deur heeft gekotst. 

We weten vaak niet wat er achter de gezichten schuilt aan verhalen. Wat er in hun gedachten speelt. Waarom ze bepaalde  keuzes  hebben gemaakt  en waarom ze dingen doen.  vaak veroordelen we ze al zonder ze te kennen. we beschadigen hen door   het negatieve beeld dat ze misschien van zichzelf hebben ook nog eens te bevestigen. 

Mensen  zijn op zoek net als jij en ik. op zoek naar liefde en bevestiging van de positieve dingen in hun leven. van wie ze  zijn.  er is honger,   enorme honger bij de mensen om ons heen naar  de Zin van het leven.  ieder mens verlangt in wezen naar  geborgenheid en troost, naar rust en herstel. Naar genezing van de wonden die ze hebben opgelopen in het leven. veelal aangedaan door  mensen die ze liefhadden.

Ik kan enorm kritisch zijn op de kerk en zijn manieren, maar ik geloof ook dat de kerk de plaats is waar mensen werkelijk herstel zouden moeten kunnen vinden. Omdat ze eenvoudig weg de plek is die God ons daartoe gegeven heeft.  We zijn er voor elkaar om elkaar te hellupe,  niet waar?  Laten we de kerk blijven herinneren aan die taak.  Jezus heeft ons  voorgeleefd hoe we de mensen zouden moeten benaderen. In ontmoeting met elkaar ontmoeten we Hem en groeien we in gemeenschap. Dat is wat ik geloof.