Tag: hypotheken

ben jij een toegewijd mens?

Wat is jouw beeld van een christen? ben je Bean of de man er naast? of heb je een totaal ander beeld? ;-D

kerk_amsterdam_oude_kerk_s5_00506Ik stel  een pittige vraag.  Weet je of je een christen bent of niet?  misschien is het goed om je eens af te vragen  hoe je een christen bent geworden?  men wordt niet zomaar een christen door bijvoorbeeld je afklomst.  Doordat je ouders altijd naar de kerk gingen en jij derhalve ook.  ook niet om dat je  wekelijks naar de kerk gaat.  eigenlijk klinkt het logisch, maar christen zijn vraagt om toewijdding aan Christus. Lees Joh 1:12 maar eens

Een christen is iemand die zijn leven  dus toegewijd heeft  aan Christus .  een discipel, een navolger van Jezus.

Soms  hoor ik gelovige mensen zeggen dat het volgen van Christus  als het ware een stap in het ongewisse is. je neemt een stap in geloof om hem te volgen.  Je plonst als het ware in het diepe en ziet dan wel waar je met Hem uitkomt.  Mensen spreken vaak over onvoorwaardelijk Jezus volgen alsof hiermee bedoeld word dat je eigenlijk maar zomaar iets zou moeten doen. ik geloof dat  Jezus ons echter oproept  om goed na te denken over  je leven toewijden aan Hem.  Lees Luc 14:25-33 er eens op na.

Ik geloof dat het belangrijk is om  goed na te denken of it wel werkelijk is wat je wil. Al ben ik natuurlijk van overtuiging dat dit het beste is wat je ooit zou kunnen doen.  toch moet het niet zo zijn dat je als het ware voor Jezus kiest omdat je het gevoel hebt  gedwongen  te zijn of  je doet zomaar iets. Zou je dan ook werkelijk toegewijd kunnen zijn als je zomaar iets doet? is dat toewijding?

je volledig inzetten met enthousiasme,  vuur, passie,… met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over. je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof niet dat wanneer we  zomaar iets doen we ook werkelijk effectief zijn maar juist de kracht niet werkelijk ontvangen hebben. we zijn niet toegewijd en dus verliest zout al gauw zijn smaak dan. Lees Luc 14:34-35

Wat betekent dit nu wat ik hier schrijf?  Moeten we dan alles  weten over God en Jezus? Alles begrijpen en inzicht vergaren alvorens we  stappen  zetten? ik denk het niet.  ik geloof dat het gaat om het besef van toewijding. Toewijding van je verstand, je wil en je emoties.

quote-commitment-wie-wil-zoektWat is nu dan toewijding? Ik heb ff gegoogled, maar ik kom tot de conclusie dat  toewijding iets is van : je volldedig inzetten met enthousiastme, vuur, passie met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over, je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof dat veel mensen  niet werkelijk toegewijd zijn en ik moet helaas zeggen dat ik hier ook zelf soms tegen aanloop. Dat  er in mijn leven periodes zijn waarin ik vol, vuur en passie  werk en volledig voor Jezus ga en dat er periodes zijn dat  het  even wegebt. Met toewijding denk ik echter aan David. De man naar Gods hart. Hij was het die vol overgave op zijn harp speelde  en prachtige opwekkings liederen schreef , maar ook fouten maakte… terugviel als het ware.

David echter kwam telkens weer bij God terug. Hij boog zijn hoofd en verteld God dat hij verkeerd zat en wilde altijd God dienen. Hij was een man Gods niet omdat hij zelf en fouten maakte, maar omdat hij deze telkens bij God bracht, ze beleed en God zocht. het beste voor God wilde doen. hij was toegewijd maar maakte fouten.  Hij deed waartoe Jacobus ook later weer toe opriep.  Jac 1:21

we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden

mr-bean-on-bicycle-1071Ik hoor in de kerk soms alsof het leven met Jezus altijd gemakkelijk is.  geef je  leven aan Jezus en het zal nooit meer hetzelfde zijn. dat klopt aardig, maar ook worden er soms zaken gezegd als wanneer je eenmaal gekozen hebt zul je het veel gemakkelijker krijgen, minder moeite hebben en pijn.  Ik geloof dat God ons vrede schenkt  en rust . geestelijk gezien, maar ik geloof dook dat we  misschien meer moeite moeten doen voor  bepaalde zaken. dat we niet  stil kunnen gaan zitten wachten op de zegen van God, maar dat we  iets moeten doen met  wat God ons in Jezus heeft gegeven. dat is niet  gemakkelijk, maar wel zeker de moeite waard.

We hebben echter moed nodig om ons te kunnen toewijden. We mogen God daar gelukkig om vragen. Hij zal het ook geven , dat geloof ik.

Jezus geeft ons de vrijheid hem lief te hebben, maar we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden . laten we ons leven toewijden. Belijden dat we  zo nu en dan mat worden en verfrissing nodig hebben  . anders dreigen we christen te worden die  op zondag morgen in de kerk zitten en passing the batonheerlijk zingen met de handen in de lucht en bidden in tongen misschien zelfs, filosoferen over de woorden van de dominee  na de dienst, maar inhoudelijk niet werkelijk iets toevoegen.  Laat ik het wat directer zeggen… Wanneer heb jij voor het laatst met  iemand gebeden? Wanneer heeft iemand door jou Christus leren kennen? wat heb jij de laatste tijd nu werkelijk voor hem gedaan?

Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven?

Jezus geeft ons vrijheid, maar niet om te doen en te laten wat we zelf willen.  we hebben verantwoording gekregen om iets te doen met wat Hij in ons heeft gelegd.  Vrijheid  is niet doen en laten wat we zelf willen, maar juist doen wat Gods wil is voor ons leven.  laten we eerlijk zijn.  dat waarvan wij denken dat vrijheid bied is geen vrijheid , maar eerder gebondenheid,. Wanneer we denken te mogen roken , drinken, gokken , dan zie je dat we voor we het weten er aan vast komen te zitten. er afhankelijk van worden.  als we grote hypotheken nemen dan zeggen we dat God ons heeft gezegend met  een goed salaris en een mooi huis. Maar is dat  een zegen voor je of juist een vloek. Je kan geen afstand meer nemen van je geld want je komt vast te zitten en moet  van alles. je hypotheek betalen, de rekeningen voor verzekeringen etc… je moet  veel werken en een goede baan. Je wordt afhankelijk.

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar

Jezus wil juist dat we vrij zijn en zegt daarom dat we moeten delen van wat we hebben.  niet voor niets spreekt hij over de mammon in ons leven.  nee Jezus heeft de prijs betaald, maar hoe gaan wij er mee om?  Ben je  werkelijk toegewijd? Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven? of denk je slechts aan je zelf? Durf jij je toe te wijden?

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar laat je christus ook werkelijk toe dat is de vraag die ik vandaag bij je achter wil laten.  Je kan niet een christen zijn en niet zijn weg bewandelen. Lees jac 2:14-26

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.