Tag: houding

weggestopte pijn.

soms lopen mensen jarenlang rond met pijn die ze nooit werkelijk onder ogen durven zien.  ze hebben  het ergens ver weg gestopt  ergens in hun onderbewuste en daar geparkeerd.  dit kan het gevolg zijn van  een trauma, ongeluk, ramp, een gebeurtenis die moeilijk te verkroppen was, mishandeling, misbruik, verkeerde keuzes. 

114701740204911777tsNbL8fc 

kortom er zijn veel zaken die  maken dat we functioneren op een bepaalde manier en het kan soms zelfs lijken of we een tijdlang nergens last van hebben. het ligt immers diep verstopt. ergens in de kelder, weggeduwd. soms denken we een tijdlang dat het goed gaat en dat er niets aan de hand is en dan  zijn er momenten die iets in ons raken. een pijnpunt, een trigger, een opmerking of een handeling. een gebeurtenis. plotseling is de pijn er weer. geraakt. de hele boel ondersteboven. door de war.  

soms kunnen we niet eens meer exact noemen wat de oorzaak is van de diepe  weggestopte pijn. omdat we er niet naar willen kijken. we willen het niet weten. we zijn bang voor de pijn, we zijn bang voor wat er gebeurt als zaken besproken worden. we zijn bang voor het aandeel welke we zelf hadden en bang voor het aandeel van de ander.  

het erge is dat de gebeurtenis, ondanks  het feit dat we de waarheid nooit werkelijk onder ogen hebben durven zien wellicht, ons hele leven  beheerst. ons gedrag. onze houding.  we worden onverschillig, of juist  een opgewonden standje, of  we trekken ons terug, we worden bitter, bang, … we komen niet tot ons recht doordat we niet werkelijk in de vrijheid kunnen staan.  

hoe komt het nu dat zaken zo vast kunnen komen te zitten in ons wezen, ons systeem? soms is dat afhankelijk vaan hoe we als kind zijn benaderd.  als we als kind  nooit geknuffeld werden, er werd geen aandacht aan ons besteed, er is dan nauwelijks sprake van binding naar( een van) onze  ouders. zulks een pijn  wortelt  zich ergens in ons systeem. ver weg van waar we het nu precies  terug kunnen halen. we zien dan ook dat kinderen die groot geworden zijn in een warm nest beter om kunnen gaan met zware klappen in het leven.  

dat mensen een bepaalde houding hebben gaat vaak dieper dan ze zelf beseffen. het wortelt zich in  het onderbewuste en  ernstige mishandeling, misbruik aanranding , verkrachting,  maken dat je  tot in je geest verslagen bent.  sommige mensen zijn derhalve vaak nog maar nauwelijks in staat om  zichzelf te tonen. hun identiteit is  lamgeslagen, kapot, in shocktoestand.  

het kan ook zonde zijn wat we ooit  hebben gedaan , maar waar we niet aan herrinnerd wensen te worden. wat niemand weet en nooit verteld is. wat ons  telkens weer naar beneden haalt. lam slaat omdat er schaamte is, teleurstelling, angst dat men het ontdekt, boosheid omdat je er spijt van hebt, maar niet weet hoe er mee om te gaan.  

in wezen worden mensen in zulke omstandigheden ziek. diep  van binnen ziek. David zegt het in psalm 32: 3 “zolang ik zweeg kwijnde mijn gebeente weg.”  we kunnen proberen het weg te blijven stoppen. er niets mee doen . en soms gaat dat een tijdlang goed, maar we zijn geen machine waar we iets in stoppen en als we er flauw van zijn halen we het  er weer uit en gooien het weg. we zijn mensen waar bepaalde zaken  gebeuren , waar wat mee moet gebeuren. het heeft een goede plek nodig . een plek waar we er iets mee kunnen doen. waar het een plaats krijgt. 

sommige mensen blijven doen alsof er niets aan de hand is, maar ze blijven ziek. omdat ze beschadigd zijn in hun geest en hun ziel blijven ze in hun schulp en bijten van zich af.  ze willen niet dat je dichtbij komt met de waarheid of met opmerkingen die iets raken.  ze gedragen zich als een gewond dier .  ze laten hun tanden zien. bang om hun wereld te verliezen. ze hebben slechts nog vage dromen. en de mensen die ze hebben klampen ze aan zich vast. bang ze te verliezen. 

toch gebeurt dat laatste gemakkelijk. omdat niemand er tegen  om in een keurslijf te moeten lopen, geclaimd te worden, onvrij te zijn.  uiteindelijk zullen mensen alleen overblijven. niemand meer om zich heen. niemand die hen werkelijk kan verdragen.  

is er een methodiek om dingen te leren en het anders te gaan doen? is er een manier?  ik denk het niet. er is niets wat wij kunnen controleren. we zullen moeten erkennen dat het ons niet gelukt is en dat wanneer we zouden willen gewoonweg lamgeslagen worden  door emoties, pijn, teleurstelling, angst.  

we zullen echter wel moeten willen. we zullen ons tot God kunnen keren in onze diepste pijn en emoties. we zullen hem toe kunnen laten. hoe moeilijk ook om dit  kenbaar te maken misschien, maar hij kan  en wil ons verlossen van de banden van het verleden. de banden van pijn, de banden van zonde. we zullen moeten erkennen dat Hij onze heer is en derhalve  weet hoe zaken in het licht te brengen. we zullen in het proces in ieder geval God in het oog moeten houden.  

i-love-you

In ieder geval mag je weten dat God je kent. ook als je nog nooit iets hebt losgelaten weet hij er van. Hij kent je hart en ook de gebeurtenis. hij wil je openbaren wat te doen. wie je bent, wat je zoekt. we zullen dus op heem moeten bouwen en niet langer zelf de controle moeten houden.  

ik besef me heel goed dat  ik hier iets losmaak misschien. misschien pak je het niet helemaal en misschien weet je niet goed wat te doen. eerlijk gezegd weet ik dat ook niet precies. wat ik wel weet is dat God in Jezus een heftige strijd gestreden heeft. een strijd tot de dood om jou te redden. als jouw zonden , wonden en bonden zijn gedragen. Hij is opgestaan en heeft de aller diepste belemmering overwonnen namelijk de dood.

vaderlijke inzicht.

Soms ben ik net een kind. Mijn vrouw en kinderen zullen dat graag beamen en de nadruk willen leggen op kinderachtig gedrag.

Soms is dat wellicht zo. Ik heb net als mijn kinderen niet altijd zin om te doen way mijn vader zegt. In dit geval bedoel ik eigenlijk onze hemelse Vader, God.

IMG_1339.JPG

Hoewel ik wil geloven dat Gods weg de beste is, heb ik er soms geen zin in. Hoewel mijn kinderen weten dat ik een hekel heb aan chaos in de slaapkamers en dit soms heftige reacties oproept, negeren mijn kinderen mij regelmatig en riskeren ze het risico op een stevige woordenwisseling.

Ik ben echter (helaas moet ik dit bekennen) ook regelmatig eigenwijs en doe ik niet wat Vader mij zegt. Ik weet net als mijn kinderen best dat dit beter is wel te doen, maar desondanks ben ook ik eigenwijs.

Gods afspraken zijn er niet zomaar. Het is beter om het te doen. Ik hen het niet over straf of zo, maar over de consequenties die het negeren van Gods geboden, zijn roeping of gewoon wat hij ons in het hart legt te weeg brengt.

Het is als een gezin met verantwoordelijke ouders: wanneer vader zegt dat je beter iets niet kunt doen of juist beter wel, dat we dat waarschijnlijk ook zouden moeten doen. Natuurlijk zijn wij als menselijke vaders feilbaar. In mijn geval meer dan feilbaar zelfs.

Toch wil ik de nadruk leggen op naleving van wat God ons vraagt. We kunnen veel van deze zaken terug vinden in de Bijbel. Ze is een van de bronnen waardoor God tot ons spreekt.

We zien hierin dat Gods weg onveranderlijk is. Ik ben als vader soms nog wel eens veranderlijk, maar Gods wet is dezelfde. Nu zullen een aantal zeggen dat ze niet meer onder de wet zijn en derhalve vanuit vrijheid andere keuzes maken.

Dit is het onafhankelijke van de mens. We willen graag ons gelijk hebben, maar de wet an sich zal niet bepalen of we al dan niet behouden zijn, maar tegelijk zegt de heer Jezus ons dat Hij niet gekomen is om de wet weg te doen.

Het gaat er in de praktijk niet om dat mijn kinderen hun kamers perfect op orde hebben, maar dat ze meewerken, laten zien dat ze bereidt zijn om te helpen. Zo is het ook met God. Het gaat er niet om dat we perfect zijn, maar dat we welwillend zijn. Dat onze houding en hart op God gericht zijn, op dat wat vader zegt.

Er zit verschil in kinderen. De een is wat flinker en de ander heeft wat motivatie nodig en sommigen zo af en toe een hartig woordje, maar om kinderen hun werk te laten doen is vindingrijkheid nodig. God is behoorlijk vindingrijk.

Ik geloof dat we als vaders meer Dan trots zouden zijn als we ze werkelijk tot inzicht zouden kunnen brengen. Dat is wat God wil. Dat we tot inzicht komen. Inzicht is iets, maar beter nog is het als we niet het inzicht hebben, maar wel de bereidheid.

Ik geloof dat God en elke andere vader geniet van de bereidheid van zijn kinderen. het kan God niet zo veel schelen dat zaken niet perfect zijn in eerste instantie, maar wel onze houding. Net als met kinderen kan God genieten oprechtheid.

Het kan mij als vader niet zo veel schelen dat ik veel moet werken. Ook niet als zaken niet gaan zoals ze zijn bedoeld, wel als er constant weerstand is, opstandigheid, respectloosheid, ik gerichtheid. Ik geloof dat God de Vader er ook ongeveer zo in zit. Niet voor mijn kinderen alleen, maar zeker ook voor mij.

Zielepijn?

Ik moet ff denken aan preek van  David wilkerson.  de preek heet anquis. korte versie er van kun je hier vinden Wat is Zielepijn?Ik lees nu boek van anselm grün. Die berouw definieert als ‘pijn van de ziel en afschuw van de begane zonde’.

sorry

Mijn inziens kan er een verband liggen maar is zielepijn meer dan dat. Ik kan verkeerde dingen doen en er berouw over hebben , maar dat is mi nog geen zielepijn .

Zonde en afschuw er over maakt nog niet dat we werkelijk de pijn tot in onze ziel toelaten.
Maw zielepijn is het wanneer we tot de erkenning komen dat we niet de controle hebben over ons gedrag. Dat er oprecht verdriet is om onze persoonlijke toestand, maar boven dit nog verdriet hebben om de toestand van anderen. Dat we gebroken zijn om de gebrokenheid van onszelf en anderen en beseffen dat we God nodig hebben in ons leven.

Er is een aspect in deze die ik nog wil noemen. Namelijk dat wanneer we tot het punt komen dat er werkelijk iets in ons gebeurt, dat ons hart zich als het ware omkeert, we daarin gemakkelijk kunnen blijven hangen en het gevoel hebben dat dit de manier is om God te dienen. Veel mensen denken dan het lijden om Christus wil of het dragen van ons kruis.

Eigenlijk blijft men dan echter slechts steken in de emotie die eigenlijk bedoeld is om leven veranderend te zijn ten positieve. Wellicht is datgene wat veel ongelovige mensen zien in gelovigen dat ze eigenlijk helemaal niet zo happy zijn als men beweert.

bono-bless

Er is eigenlijk veel in gelovigen een houding die niet congruent is. Men verkondigd dat Jezus verlost van zonde en schuld , maar men blijft hangen in pijn daarover.

Veel gelovigen koesteren zich in rouw over hun zonde wat erg vroom lijkt en ook overkomt wanneer men dit in grote woorden uitspreekt in gebed, preek of in gesprek, maar het in wezen niet is.

Op deze wijze is berouw een vervanging van wat hen in eerste instantie in de weg stond om werkelijk vrij te zijn en is ze nu in wezen slechts de vrome versie er van geworden. Er is werkelijk verandering nodig.

Ook dit gedrag is zondig gedrag omdat het ons niet brengt tot het doel waar god ons voor geroepen heeft. god verlangt dat we actief ons oude leven achterlaten en niet een alternatief neerzetten waarbij wij nog altijd op onze eigen inzichten voortbouwen.

We hoeven niet meer gebukt te gaan onder de last van het verleden. We hoeven onszelf geen last op te leggen. Geen zelf beschuldigingen of verwijten maken ons er van afwenden om Christus te volgen.

Dat betekent dat een nieuw leven met God begint met berouw, maar dat we van daaruit verder gaan en ons leven anders gaan invullen als voorheen. Dat we oud zeer verwerken en loslaten en ons oriënteren op Gods wil voor ons leven. Nieuw gedrag, nieuwe wegen.

 

wat is je zelfbeeld?

spiegelbeeld470

Hoe is je zelfbeeld.  Een vraag die  snel gesteld is , maar het antwoord is vaak veel moeilijker dan men denkt.  Veel mensen hebben een beeld over wie jij bent.  ze zien je op een bepaalde manier en hoe beter ze je kennen des te preciezer is ook het beeld wat ze van jou persoonlijk hebben.

 Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.

low-self-imageEr zijn mensen die een bepaald beeld van je hebben en anderen hebben een ander beeld. Dit heeft veelal te maken met hoe ze je kennen en hoe lang. Ook de omgeving maakt een verschil. Sommige mensen interpreteren hoe jij in je leven staat en denken  dat ze je kennen op basis van enkele woorden die je schrijft en met wie je om gaat.  jouw zelf beeld is echter niet wat anderen van je vinden al zijn er mensen die zullen beweren dat je bent  zoals zij zeggen dat je bent.  er zijn er misschien die een  bepaald karikatuur van jou  en anderen proberen te maken.  een karikatuur is  echter niet wie je bent.  het is zelfs niet wie anderen denken dat je bent, maar wat men vertelt over jou en wat men anderen wil voorhouden om je misschien belachelijk te maken.

ijsbergMensen hebben dus een beeld van je.  Soms een goed beeld , soms een fout beeld en soms  creëren ze een beeld van je welke  onjuist is. Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.  veelal echter  vinden we het belangrijk wat anderen over ons zeggen en we  gaan ons soms  een houding aanmeten die past bij de verwachting van anderen.  Imago dus.  Je zelfbeeld kan hierdoor soms erg in de war raken.  natuurlijk heeft ieder mens een bepaald imago. Toch is dat deel  van de mens slechts een enkeling deel van wie je werkelijk bent. het puntje van de ijsberg zo gezegd. Wie je werkelijk bent is veelal  het grote deel onder water .  wat niet direct gezien wordt, maar die het grotendeels bepalen van wie je werkelijk bent.

We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.

Er zijn veel mensen die alles doen om hun imago hoog te houden soms zelfs ten koste van anderen. soms om hun gelijk te halen op welk punt dan ook. soms omdat ze teleurgesteld zijn in  bepaalde mensen, visies of wat dan ook. soms zelfs terecht, maar veelal zijn mensen dus bezig met de buitenkant van hun leven.  dat wat anderen zien. we doen dit allemaal, maar  wanneer de buitenkant, je prestaties , hoe je er uit ziet, wat je doet, wat anderen van je vinden, zo belangrijk voor je zijn geworden dat je niet goed meer weet wie je werkelijk bent  ontstaan problemen.  Je bent dan nog slechts bezig met de buitenkant, je imago en niet meer  werkelijk inhoudelijk bezig met de waarheid, maar het verbuigen van de waarheid.

Het is belangrijk om een juist zelfbeeld te hebben. te weten wie je bent. niet iedereen heeft een goed of juist zelfbeeld. Niet iedereen weet wie hij is . Sommigen hebben een hoog zelfbeeld. Ze denken dat alles aankunnen, beter zijn dan anderen bijvoorbeeld.  anderen hebben juist een laag zelfbeeld. Je bent erg kritisch naar je zelf en denkt  dat anderen beter zijn dan jij.

hsfile_210282Een goed zelfbeeld is belangrijk. we hoeven ons niet meer te  voelen dan de ander, maar ook niet minder.  Wat anderen over ons zeggen  zou niet bepalend moeten zijn over hoe we ons voelen en hoe we presteren, wat we doen en laten.    Veelal zijn we vooral bezig met het voor anderen zichtbare deel van wie we zijn. dit is  dus vaak en voor een groot deel niet wie we werkelijk zijn. het is houding en  een maniertje om je veilig te voelen. niet per definitie altijd verkeerd. Toch kan het je soms aardig in de weg komen te staan. zo erg dat je niet meer weet wie je nu werkelijk bent.

De vraag “wie ben je” is heel wezenlijk.  weet je wie je bent? heb je een juist zelfbeeld.  Wanneer dat zo is  kunnen anderen over je zeggen of schrijven wat ze willen. ze hebben misschien een verkeerd beeld  of zien alleen een stukje van  jou wat jij ze slechts laat zien.

Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn

Ik geloof dat er veel mis is met het zelfbeeld van veel mensen. tegenwoordig zijn veel mensen beschadigd geraakt  bijvoorbeeld door  de gebroken gezinnen en de verscheuring die dit met zich mee brengt. Ze weten niet goed meer  wie ze zijn. horen ze nu bij vader of  bij moeder? Er is  boosheid door wat hen is aangedaan en  veel mensen zeggen dat het hen alleen maar gevormd heeft . en dit is ook zo. We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.  Je identiteit ligt echter niet in gebeurtenissen an sich, maar  in de keuzes jij voor je leven maakt.

identity-theft-420Wil je  leven in waarheid, je zelf zijn zoals God je heeft bedoeld of wil je leven naar de verwachting van anderen? in het evangelie van Johannes  zegt Jezus als het ware dat In hem de waarheid zullen kennen en dat deze ons vrij zal maken.  Hij is immers de waarheid en door de Heilige Geest  in ons leven toe te laten wil Hij ons leiden op weg onze bestemming.  Dat is meer dan  een goed leven, meer dan een goede eindbestemming, maar een leven zoals we  werkelijk zijn. niet een leven van een te hoog of te laag zelfbeeld, maar gewoon wie we zijn.  niet op de tenen of gebukt onder wat anderen van ons verwachten. Leven uit het hart. Leven met Jezus is werkelijk Leven. waarachtig Leven. Leven in waarheid . onze identiteit is in de Vader.

Het hart van de Vader  wil niets anders dan ons in onze armen sluiten en ons koesteren. Daar vind onze ziel rust!  Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn. daardoor veranderen wij en leggen we af wat ons hindert.

Door Jezus is de weg open naar de Vader, zodat wij genezing, liefde, geborgenheid  en vergeving ontvangen. Onze identiteit is in de Vader, bij hem komen we thuis. Vinden we onszelf. (zie Epafras)

krassen en deuken

auto-beschadigd_218258Mensen kunnen zich soms zo sterk voordoen.  Ze schreeuwen het bijna uit dat ze hun leven in de hand hebben. dat ze de controle hebben. dat ze hun zaakjes op orde hebben, maar  in de praktijk zien we dat veel mensen  best aardig functioneren maar gewoon  beschadigd zijn ergens in het leven.

Ik geloof dat ieder mens in het leven in meer of minder mate zijn krassen en deuken heeft opgelopen.

Ik geloof dat ieder mens in het leven in meer of minder mate zijn krassen en deuken heeft opgelopen.  Veel mensen zeggen misschien dat er niks aan de hand is en geloven dit ook, maar we zien veelal in hoe ze reageren dat ze door opvoeding of de butsen een bepaalde manier hebben aangeleerd om met deze beschadigingen om te gaan.

Onze houding ten opzichte van wat ons is overkomen  maakt mede hoe we reageren.  Wanneer we vroeger zijn gepest en als tegenreactie onszelf geleerd hebben om er  vol tegenin te gaan is dat een manier die niet slecht is, maar waarbij we  een stukje van onszelf verloren  hebben die we wellicht graag hadden laten zien.  wanneer we misbruikt zijn zullen  we  wellicht  een ander op seksueel vlak niet meer werkelijk doe  durven laten zoals we dat eigenlijk wel zouden willen.   wanneer we voortdurend zijn afgewezen in ons leven  zoeken we  wellicht allerlei maniertjes op om maar  geliefd te worden door mensen. vaak ten koste van onszelf. van wie we werkelijk zijn.

wanneer we voortdurend zijn afgewezen in ons leven  zoeken we  wellicht allerlei maniertjes op om maar  geliefd te worden door mensen.

We doen niet wat we zelf willen al  denken we er niet altijd zo over na.  Ik wil hiermee niet zeggen dat  deze manieren altijd verkeerd zijn of niet goed voor ons, maar het zijn manieren geworden van bescherming.  Soms beschermen ze ons wellicht nog. We zijn als mensen kwetsbaar en hebben zo onze  manieren  die ons  beschermen.  Toch  kan deze beschermende houding ook in de weg staan wanneer we werkelijk in ontmoeting willen zijn met mensen. wanneer we  onszelf zouden willen laten zien. we komen er  soms m zelfs door in verwarring namelijk wie zijn we nu werkelijk zelf? Zijn we de houding, de image die we ons aan hebben gemeten of …?

Ik zelf? Ik heb  ook allerlei deuken opgelopen. Beschadigd door ervaringen. Ben ik er los van? Soms denk ik dat ik me goed kan redden inmiddels. Soms echter loop ik tegen mijn eigen dingetjes aan. ben ik nog altijd verwond? Nee zeker niet. er zijn wat littekens. Er zijn zaken die me gevormd hebben in mijn doen en laten.  Zo kan ik behoorlijk  opvliegend zijn soms. Juist wanneer iemand niet naar me lijkt te luisteren, waarom ik kan er niet goed tegen om genegeerd te worden. ik weet dat nu. ik kan er inmiddels goed mee  om gaan, maar soms schiet ik onbedoeld behoorlijk uit mijn slof. Als ik het gevoel heb bedreigd te worden in mijn mening en de dingen die ik zeg. Soms  val ik  juist heel erg stil. Ik loop dan aan tegen de druk die ik ervaar die op me gelegd wordt.

Soms echter loop ik tegen mijn eigen dingetjes aan.

vrijheidik ben onzeker in bepaalde dingen, maar inmiddels durf ik meer dan ooit  me te uiten in gevoelens en emoties. Ik durf  mijzelf te laten zien in mijn kwetsbare zaken zonder daarin direct  me gekwetst te voelen als er iets over gezegd word. ik weet inmiddels dat  wat anderen zeggen  of misschien niet zeggen en voor zich houden mij niet meer kan scheiden van de liefde van Christus. Hij zal me niet laten gaan.  Hij geeft om me. Ik mag Hem ontmoeten iedere dag. in mijn dagelijkse  gesprekken met Hem. in mijn ontmoetingen met anderen.

hoe zit dat allemaal bij jou?  Ook krassen en deuken opgelopen?  Herken  je de gevoelens en emoties? durf je inmiddels je zelf te zijn al is het maar zo nu en dan? Weet je wie je werkelijk bent?  ben benieuwd naar de reacties op gewoon zomaar wat van mijn gedachten.

geen tips of adviezen , maar een bemoediging.

Het is vrij gemakkelijk om adviezen te geven aan mensen die moeilijkheden hebben. het is vrij gemakkelijk om even te roepen dat je een tip hebt. Maar de daadwerkelijke oplossing is meestal niet zo eenvoudig.  in tijden dat ik het moeilijk had kwamen er soms talloze tips binnen. Tips over hoe ik iets had moeten doen. over hoe ik me zou moeten gedragen.  Dat ik de ander zou moeten vergeven etc…

Ik ben er voor je

Eigenlijk was ik er gewoon helemaal niet blij mee.  Waren het slechte tips? Nee zeker niet. was er niet een advies die ik had moeten opvolgen? Ook die waren er bij, maar meestal liep ik op tegen het opgestoken vingertje. Of de houding die me vertelde dat ik fout zat of iets verkeerd deed.

Soms heb ik gedacht dat  mensen, vrienden, familie dachten dat ik het zo moeilijk had omdat  ik verkeerde keuzes had gemaakt.  en o ja hoor die heb ik zeker gemaakt. maar  soms had ik vrienden verwacht die er gewoon voor me aren. Die niet vriendelijk waren en een tip of  advies hadden, maar gewoon  zeiden ‘ ik ben er voor je’.

Het gaat allemaal niet om het oplossen van problemen. Problemen blijven immers komen.  het gaat om de mogelijkheden die  we krijgen. mogelijkheden  om te communiceren en relaties aan te gaan.  daar komen  soms problemen bij kijken. Maar ik vind persoonlijk problemen niet zo erg. Al doe ik natuurlijk mijn best om er niet zomaar in te geraken.

het leven is een probleem, laat je zien, spreek je uit!

Problemen zijn gemakkelijk draagbaar wanneer we goed in ons vel zitten. als we  weten wie we zijn. als we  vrienden hebben die om ons geven.

Het leven is een probleem op zich. Ik wil het niet te zwaar maken hoor. Ik houdt van het leven. geniet iedere dag, maar ik geloof dat wij mensen problemen nodig hebben. niet om ze allemaal op te lossen, maar  gewoon om ons bewust te blijven van het feit dat we God nodig zijn in ons leven. dat we er voor de ander moeten zijn omdat we ervaren hebben in ons eigen leven dat we die ander nodig hadden.

Problemen geven als het ware mogelijkheden . mogelijkheden om onszelf te ontwikkelen. Om te groeien op bepaald gebied, maar ook om nieuwe relaties aan te gaan, om God opnieuw te zoeken.  natuurlijk is het goed om te blijven werken aan je problemen en  advies hoeft niet in de wind geslagen te worden, maar  laat je niet ontmoedigen door mensen die denken dat ze hun leven keurig op orde hebben. ook zij hebben hun eigen  moeiten al laten ze die  vaak niet zien

Ik geloof dat het goed is je uit te spreken en te laten zien wie je bent. je bent niet het probleem, maar je bent wie je bent met  al je sores.  En weet je je mag er zijn.  is dit een tip? Nee hoor misschien  vat je het zo  op, maar het is bedoeld als een bemoediging voor hen die het  moeilijk hebben op dit moment. weet dat er naast je meoite ook  een hele hoop zaken zeker wel de moeite waard zijn. weet dat je geliefd bent.

ruimte voor God

Als christenen bidden we natuurlijk. Al hoewel natuurlijk? Ik bedoel als christenen zou gebed een natuurlijk onderdeel moeten zijn in onze relatie met God. het is de manier om met God te communiceren.

Ik heb soms moeite met gebed.  niet zozeer met mijn persoonlijk gebed. niet met het bidden en dat het onderdeel is van de relatie, maar met bidden als  sluitstuk van een gesprek, als afronding van iets bijvoorbeeld. het wordt dan zo’n ritueel en niet  iets van gemeenschap.

Ik weet niet hoe jij het ervaart als je met een vriend in gesprek bent en je  neemt een andere vriend mee en je bent met de ander in gesprek en je vriend staat er bij, is aanwezig en wordt niet of nauwelijks betrokken  in het gesprek en aan het eind van de avond zeg je met een hele aparte stem en een behoorlijk aantal keren zijn naam  bedankt voor je aanwezigheid en ik ben blij dat je r bij bent geweest en leuk je  te aanwezigheid te ervaren, maar  in wezen was hij er bij, maar je hebt hem geen kans gegeven.

Begrijp je wat ik bedoel?  We  doen vaak onze dingen, ons werk, we hebben gesprekken waarbij we weten dat God aanwezig is. we weten dat Hij er altijd is, maar  we  nemen God niet mee in het gesprek. We nemen zelf alle  beslissingen, we vragen niet gaandeweg wat hij er van vindt en doen niet  wat hij zegt, maar doen onze eigen weg en zin en  danken Hem er dan voor.  Dit komt bij mij niet goed over.

Wanneer ik in gesprek ben met mensen  vragen ze soms of ik voor ze wil bidden, ik doe dat dan ook vaak.  Soms echter merk ik dat er iets is van God in het gesprek betrekken alsof er nog even een  vrome  draai aan gegeven moet worden. ik laat het dan gewoon of ik vraag  wat zou je willen bidden en waarom.  Het gaat niet om de woorden die we uitspreken, maar om onze houding. God is niet het sluitstuk van een gesprek of een avond, Hij is er bij en mag  deelnemen in het gesprek.

Deelnemen is iets anders  dank je wel zegen  voor niets. Deelnemen is Hem vragen  en betrekken in ons gesprek. Soms doen we dat  heel erg bewust in wat we doen en soms  is het alsof we Emmaüsgangers zijn. we  zijn onderweg in gesprek en daar komt Jezus zich bij ons voegen. Dat is geweldig en we luisteren en Hij neemt mede deel aan wat we zeggen en hebben het niet direct in de gaten, maar krijgt wel de ruimte.

Wanneer we onszelf aan de kant zetten en God toelaten in ons leven en uitgaan van onze Passie voor Hem dan komt Hij er bij. Hij is er immers al en  gaat spreken door Zijn Geest in ons en door ons.  Is dat niet geweldig? Ik vind het fijn als ik  merk dat in een gesprek dingen gezegd worden waarvan ik soms zelf niet weet war het vandaan komt, maar als ik er over nadenk dat God het zelf geweest moet zijn in het gesprek. Dat Hij ons heeft geraakt.

Ik zeg niet dat we niet moeten beginnen of eindigen met gebed, ik denk dat we juist meer moeten bidden. De tijd is er rijpe voor dat God  meer en meer de ruimte krijgt in ons leven . we nemen juist vaak veel te veel eigen initiatief om te zeggen hoe we dingen zouden willen zonder  te luisteren naar wat God ons te zeggen heeft.  Wanneer we echter ons leven leren overgeven en leren om te luisteren  naar  de stille stem van ons hart en de stem van de ander in nood , dan geloof ik dat God  meer  te zeggen heeft dan wat wij van hem horen. We staan er gewoon  niet of te weinig bij stil. We vergeten zo gemakkelijk dat Hij er bij is.

God is niet afroepbaar in die zijn dat we alles maar kunne zegen in zijn naam. We kunnen niet zomaar  in Gods  naam van alles zeggen en er een zegen over vragen, maar leven met God is leven vanuit d kern en Hem meenemen in alles wat we doen.

Ik geloof zelfs dat we prachtige woorden kunnen spreken en zelfs dat we de waarheid kunnen  zeggen, maar dat de ander  en ook God er niet werkelijk door geraakt word omdat ze niet waarachtig is.  sterker nog ik geloof dat God is van waarheid, maar dat God  liever heeft dat we soms fouten maken met de waarheid wanneer ze in waarachtigheid zijn gemaakt. ik bedoel daarmee  dat onze hartsgesteldheid belangrijker is dan onze maniertjes.

Iemand kan soms zulke prachtige mooie woorden bidden, maar  die niet werkelijk aankomen terwijl de ander  met iets simpels tot de kern van je hart kan doordringen.  Soms kunne we misschien niet eens de woorden vinden… we zijn gewoon bewogen door de omstandigheden van de ander en merken  dat Gods Geest ons hart aanraakt. God is er altijd!

Ik ben niet tegen gebed, ik houdt van gebed. ik Houdt van God . ik vind het geweldig om God te ontmoeten in een gesprek, een gebed, een ontmoeting met anderen, in en  simpel woord,..  God is er .. en ik geloof juist vaak in alle eenvoud.  Niet direct in grootse  woorden, in grote samenkomsten, in wonderen en tekenen, maar in de  ruimte die wij voor Hem maken.  in waarachtigheid. in gesprek, in relatie, in ontmoeting, in liefde voor de ander, in er zijn  voor de ander.

Ik wil graag voor je bidden , maar ik wil er ook voor je zijn als je dat nodig hebt, maar ik besef dat dat grote woorden zijn die ik niet  waar kan maken. ik ben slechts een eenvoudige jongen, maar ik geloof dat  God  je kan helpen en daarom wil ik hier uitspreken dat je door Hem geliefd bent. jij bent een geliefd kind van God.  Hij wil naar je luisteren. Ik bid ,op dit moment dat ik dit schrijf, dat je hart geraakt mag worden door mijn woorden misschien, maar vooral door Gods waarachtige aanwezigheid zelf. voor bij de woorden wellicht. Dat Hij je hart mag raken en je zal laten zien wat zijn aanwezigheid in je leven kan betekenen. ik zegen jou in Jezus naam en wens je shalom.