Tag: honger

echt honger of honger naar echtheid?

Soms komt een van mijn kinderen binnen en zegt: pap hoe laat gaan we eten? Ik heb honger.  Hij vraagt naar de tijd zonder dat hij  klok kan kijken en honger heeft hij in wezen ook niet. hij heeft trek. Dit is voor hem geen raar verschijnsel hoor, hij heeft altijd wel trek op de een of andere manier. Is het niet in echt eten, dan is het wel in snoep of ijsjes.

Wanneer ik echter aan het koken ben, wat ik bijna iedere dag doe, vraagt hij  regelmatig wat eten we vandaag?  Het antwoord geef ik niet graag, omdat ik bij voorbaat al weet wat hij gaat zeggen.  wanneer we bonen eten zegt hij dat hij geen bonen wil en wanneer  het macaroni is zegt hij dat hij dat niet lust.

Hij heeft dus werkelijk geen honger. Iemand die werkelijk honger zou hebben zou alles willen eten wat  hem werd voorgezet. Die zou niet  kieskeurig zijn qua  eten. Wanneer je werkelijk honger zou hebben zou de kliek van een dag eerder zelfs nog heerlijk zijn.

Bij mijn zoon gaat het veelal niet werkelijk om het eten, maar om de aandacht die hij  graag wil hebben .  wat dat betreft gebruikt hij eten om aandacht te krijgen.  Iemand die echt honger heeft zal ook op de een of andere manier  graag de aandacht op zich vestigen om aan het eten te komen. hij zoekt naar waar hij  zou moeten zijn. mijn zoon weet dat hij bij mij moet wezen, maar  waar moet je zijn wanneer je werkelijk hongert?

Als je het zou weten had je misschien geen honger gehad. en wanneer je het wel zou weten, maar degene geeft je niet te eten, kun je daar blijven hangen, maar beter is het om verder te zoeken.  zo zien we in Afrika dat mensen hele  reizen maken naar betere gebieden, gewoon omdat ze niets te eten hebben.

Ik geloof dat veel mensen in Nederland ook honger hebben. misschien geen lichamelijke honger, maar geestelijke honger.  En als je het geen honger zou willen noemen, omdat we hier  zoveel keus hebben en mogelijkheden zoals mijn zoon, dan is het best goed om kieskeurig te zijn, maar  niet om  alles  zonder meer af te keuren.

In Nederland is er  enorm veel mogelijk. Er zijn veel wegen die allemaal een kant op leiden  en soms rennen we van de ene plek naar de andere waar we maar aandacht krijgen. de vraag is bij wie zouden we in wezen moeten zijn?  ik geloof dat we bij Pappa moeten zijn. Bij God de vader.  Hij kent ons en weet of we werkelijk honger hebben en luistert niet naar ons gezeur in die zin dat hij ons gewoon geeft wat we nodig hebben en niet  per definitie wat we willen.  elke dag patat is niet gezond.  De hele dag snoepen ook niet.

Wanneer we werkelijk hongeren, dan zouden we ook voedsel moeten eten. Kijken naar waar we moeten zijn. er zijn veel mensen die  van alles beloven, maar niet werkelijk geven wat je verlangt.  wat  heeft het voor zin om bij iemand aan te kloppen die zegt je honger te stillen door je te leren mediteren.  Of wat  heb je er aan als je honger hebt om de een boek te lezen?  Wanneer je honger hebt moet deze gevuld worden met datgene waar je maag naar verlangt.  wanneer je geestelijke honger hebt is dit niet veel anders.

Mensen hongeren naar echtheid, naar herstel, naar liefde, geborgenheid, etc… waar  zou je daar voor moeten zijn?  veel mensen volgen  de adviezen op van mensen die  zelf op zoek zijn naar deze antwoorden. Ze volgen de adviezen op van allerlei bladen. Ze volgen de adviezen op van mensen die beweren ze te kunnen helpen op allerlei manieren. Van hypnose tot de gekste therapeutische vormen. Ze gaan  naar  mensen in  de uithoeken van de aarde om uiteindelijk misschien veel geleerd te hebben, maar toch niet vervuld te zijn van datgene waar ze in wezen naar verlangen. liefde ,vrede, blijdschap.

Ik geloof dat niemand  anders dan Jezus ons deze kan geven.  in de kerk zie ik echter de zelfde dingen gebeuren. Een tweespalt in  geloof.  Het ene verkondigen en het andere  binnen laten.  Dit heet tot gevolg dat er ook in de kerk honger is.  waarom? Omdat men niet meer  op Jezus ziet in de eerste plaats . dat men niet meer  de genade wil accepteren, maar zelf controle wil uitoefenen in hun leven. dat men hun identiteit niet  gebouwd heeft op wie ze zijn, maar op wat ze hebben en op wat ze doen.

Honger heeft soms te maken met  omstandigheden, soms echter ook met verkeerde keuzes.  Soms onze eigen keuzes, maar soms helaas ook de keuzes van anderen. ik kan mijn kinderen die nog niet voor zichzelf kunnen zorgen laten verhongeren.  Wanneer het gaat om geestelijke honger kan ik  dus mijn kinderen tekort doen door ze  niet werkelijk te voeden met dat wat ze nodig hebben.   soms  door een foutje, maar veelal kiezen we er soms bewust voor om onze kinderen  de ruimte te ontnemen om zich goed te ontwikkelen.

God echter is een goede vader en geeft ons niet slechts de ruimte om ons zelf te ontwikkelen, maar zorgt ook voor goede voeding, de juiste balans.  Natuurlijk zijn er mensen die  hier kritiek op hebben en die  allelrei tegenwerpingen doen op wat de Vader zegt. Opstandig zoals mijn zoontje. Ik lust geen … ?  ik wil…?   Echter we moeten weten en beseffen dat niet  het kind weet wat goed is, maar de Vader. natuurlijk is hier nog veel meer over te zeggen en dat  doe ik misschien ook nog wel. maar voor nu laat ik het hier maar even bij.  ben benieuwd naar je reactie.

Het hart van ons leven

Hebben we honger naar  een oprecht leven met God? dorsten we naar het uitreiken van Jezus liefde naar anderen?  laten we ons hart raken door Gods Geest om iets voor anderen te betekenen?   natuurlijk is dat  niet gemakkelijk, maar het is een opdracht die ons door de Heer Jezus  zelf gegeven is.  Jezus gaf alles om jou en mij bewust te maken van Gods oneindige liefde .  Hij gaf zijn  bloed om ons te reinigen. Hij gaf zijn leven en stond op uit de dood om ons nieuw leven te schenken door Zijn Geest.

Kunnen we dat in wezen werkelijk begrijpen? Ik geloof  niet dat we  werkelijk kunnen bevatten hoe dit in  elkaar steekt. Hoe  groot God is en wat Zijn liefde  echt totaal inhoudt.  Wat ik wel weet is dat Hij ons wil veranderen, vernieuwen. Een nieuw leven begint natuurlijk met een geboorte.

De dag dat we er voor kiezen om met Hem te leven is de dag van de geboorte. Wedergeboorte genoemd, maar  dat is het begin de rest is volgens veel gelovigen als je ze hoort heel eenvoudig.  ik hoor termen als: “je hoeft  alleen je maar over te geven aan Christus en je leven veranderd volkomen”.  Waar? Ja zeker, tenminste als jij er naar verlangt, maar of dit allemaal wel zo vanzelf gaat is de volgende vraag. Ik geloof het niet.

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.

Het is misschien gemakkelijk om te zeggen dat je gelovig bent geworden, maar leven met Christus als onze Heer, is iets anders. Dat betekent  navolging en navolging houdt niet zo veel anders in dan dat we Hem willen navolgen in ons leven.  helaas zien we, als oprecht kritisch mag zijn,  daar veel te weinig van terug in de kerk van vandaag.  Wat zijn we  veelal aan het werk voor het koninkrijk van de kerk of die van ons zelf. zijn we ook daadwerkelijk bezig met Zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God?

Het koninkrijk van God vinden we bij de weduwen en wezen, bij gevangen en de armen, de mensen van de straat, mensen die het allemaal niet zo goed voor elkaar hebben in het leven.  onze houding is vaak ronduit belabberd naar degene toe die God zo enorm lief heeft. Onze manier van doen  is dat we juist die groep  weren of niet goed met ze om gaan. deze mensen hebben God zo enorm nodig.  Wij hebben echter vaak nogal wat verwachtingen van mensen. ze moeten netjes zijn en net zo doen als wij dat doen. niet buiten de boot vallen qua gedrag.  Bovendien mogen ze geen zondige praktijken meer  doen. zijn wij in wezen zoveel anders? Waar komen wij vandaan? Wat ons kruis?

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.  God heeft  ruimte, maar wij gooien veelal de deur voor hun neus dicht. Ik geloof dat we de plank totaal misslaan als we deze mensen weren. Als we geen oog meer voor deze mensen hebben.  zijn het niet die mensen die Jezus juist op het oog had?  de armen en de verlorenen?  In hoeverre zijn wij veranderd ? ik geloof dat we graag wat van ons af zien om onze eigen  fouten en gebreken  minder te doen opvallen. In wezen zijn we  witgekalkte graven als we zo reageren.  Misschien denkt u dat u het beter doet, maar geloof me , we  willen wel het goede doen misschien, maar het  goede doen dat kunnen we niet.

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.

Ik geloof dat we ons zelf vaak door de emotie laten leiden.  We durven ons nauwelijks met  mensen in te laten die  andere zaken op het oog hebben als waar we  als gemeente voor staan.  We kijken eerst om ons  heen om daadwerkelijk contact te maken met de mens. Wie ontmoeten we nu nog werkelijk? Wie kennen we nu werkelijk? Wiens hart zien we nu nog werkelijk zoals hij is?  wie durft zijn hart werkelijk te laten zien?

ik geloof echter om werkelijk gemeente te zijn  is het van belang om het hart weer te laten spreken. Ik geloof dat God het hart is van ons ware leven.  zonder God zijn we in wezen dood.  Met Hem mogen we door Christus weten te leven, maar durven we ons leven te delen? Durven we werkelijk voor  diegene te leven die ons zo enorm nodig heeft?

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.   wanneer we echter leren om niet  de emotie de ruimte te geven in de eerste plaats, maar het lef hebben om uit te spreken wat onze emoties zijn en te zeggen wat we werkelijk zouden willen zeggen waar dat nodig is, dan zullen er bijzondere dingen gebeuren. Wonderen zelfs. Wanneer we Gods woord verkondigen  vanuit ons hart, ons leven, vanuit onze oprechte gevoelens en gedachten ,we werkelijk in staat zullen zijn om te ontmoeten. God, de ander, maar ook onszelf.

amen?

oh lord won’t You buy me a Mercedes Benz?

Je kent de titel van dit lied vast wel.  een nummer van Janis joplin.  We willen van alles. we zijn verwend. We  hebben allerlei rechten zeggen we, denken we.  We willen dit en we willen dat.  God is een God van overvloed, maar tegelijk denken we  dat wat wij hebben  soms nog niet genoeg is.

Ben ik sceptisch?  Ben ik kritisch? Ja! Tegelijk spreek ik over  mij zelf. Wat zijn we ontevreden mensen soms. We vergelijken ons altijd met  mensen die  nog meer hebben als wij en we willen dat ook.   we willen dat wat anderen hebben.

Misschien stel ik het te scherp hoor.  Ik denk  bij mijzelf heus niet elk moment dat ik datgene wil wat  jij hebt, maar tegelijk denken we soms dat we  b3paalde zaken werkelijk nodig hebben.  we  moeten een telefoon en het liefst ook nog  een waar je mee kunt internetten.  We willen televisie, maar dan wel een flatscreen met een doorsnee van een meter. We willen een auto, maar tegelijk moeten we er ook een voor de vrouw bij hebben om de boodschappen te kunnen doen. en als we er een hebben moet hij ook nog eens groter en groter. Een Mercedes benz.

God is ene God van overvloed zei ik al. Toch klagen we soms als het joodse volk in de woestijn.  Ze waren jarenlang als slaven behandeld in Egypte en God had en bevrijd uit dat land en hen een belofte gedaan  hen naar een  nieuw land te brengen. Hij zelf was  zichtbaar in hun midden en nog  liepen ze te klagen over wat ze  niet hadden. ze wilden de komkommers van Egypte. God  zegende hen overvloedig hun klederen sleten niet, ze hadden elke dag te  eten en te drinken. Ze hadden elkaar en Hij was er zelf en beschermde hen voor zowel de hitte van de zon en de kou van de nacht.

God is niet zuinig. In tegendeel. Ik geloof dat  wij  juist verwende  mensen zijn.  juist hier in het westen willen we  meer en meer en wanneer we  het niet ontvangen geven we God de schuld. Waarom dit en waarom dat.  ik geloof  dat wij door onze  hebberige houding zo enorm veel missen van Gods overvloed.  Een soort van door de bomen het bos niet meer zien. we zien door de weelde  onze rijkdom niet meer.

Jezus leert ons dat we  juist door  te geven , te delen, we  rijk zullen zijn.  hier gaat het niet om  het materiële, maar om wat we  nodig hebben om werkelijk te leven.  God geeft ons niet  mondjes maat genoeg, maar vult ons met meer dan waar we recht op hebben.  Hij vult onze manden met meer brood  en vius  dan we  op kunne eten of  kunnen delen.  Hij geeft ons Manna  als we honger hebben, geeft ons water uit een rots als we dorstig zijn om het in mozestermen te zeggen.

God is goed, maar we kunnen pas werkelijk van Gods goedheid genieten wanneer we ook daadwerkelijk God lief hebben. als we  begrijpen wat hij voor ons doet. Dat hij alles voor ons gegeven heeft. Dat hij zijn leven  heeft gegeven toto de dood.  Dat hij zijn hemelse rijkdom heeft opgegeven om er voor jou en mij te zijn in de meest nederige positie.

Wanneer we zeggen dat we  God zullen geloven als hij ons geeft wat we willen dan gaan we voorbij aan de liefde. Dan  ontstaat er een afstand die  gecreëerd word door  ons eigen tekortkomen. We  zeggen dan min of meer dat wij zelf weten wat goed voor ons is  en dat wij voor ons leven bepalen wat we nodig hebben. dat wij weten hoe het zou moeten. hiermee zeggen we eigenlijk dat God zich aan ons moet onderwerpen en staat God niet bovenaan of de naaste  maar wij zelf.

Willen we God werkelijk in ons leven ervaren, dan zullen we los moeten laten wat we zelf  zien als waarheid. we zullen veranderd moeten worden in ons denken. Vernieuwd. Een andere manier van denken. Ons denken  heeft ons niets gebracht, maar wanneer we weten en ervaren wie God in ons leven  is en wil zijn wil hij ons overvloedig zegenen, maar dit betekent dat we Hem op de eerste plaats moeten zetten en de naaste als onszelf. dat betekent dat we  niet anders kunnen dan te delen. Immers als we de naaste lief hebben als onszelf  zijn er altijd mensen die minder hebben dan wij.

Delen we met hen?  Dan pas  zullen we Gods rijkdom ervaren.  God geeft ons leven in overvloed als we Zijn leven met anderen delen zoals Hij zijn leven In Jezus met ons gedeeld heeft. Hij noemde zijn discipelen vrienden.  ben jij  een vriend van God?   dan pas ben je rijk.  Dan mogen we leven ervaren in overvloed.  Wat heb je aan al het geld van e wereld zonder dat je liefde in je leven kent? Wat heb je aan geld en goed als je dorst naar levend water?

In de woestijn zien we dat God het volk wil leren om tevreden te zijn met genoeg.  Wanneer ze te veel manna  nemen dan rot het weg. Wanneer we meer nemen dan we nodig hebben  stelen we dan ook niet van de ander?  er zijn zo enorm veel mensen die honger hebben. Mensen die het  slechter hebben dan wij .  wie geef jij te eten? Onderdak?  Met wie deel jij je leven?  wat jij probeert te claimen als  de jouwe zal uiteindelijk verrotten in je handen. Je ziet niet eens meer hoeveel het waard is.  je ziet  het even als een zegen misschien als je een mooie  Mercedes krijgt of een  kast van een huis, maart het duurt niet lang of je bent het gewend. Je ziet het als normaal.

Eigenlijk op het moment dat je het bezit is een Mercedes of een kast van een huis eigenlijk al niet meer  vervullend.  Sterker nog het doet je  slechts verlangen naar  een nog groter model.  Naar meer van hetzelfde  met de verwachting dat  het je zal geven wat je  verlangt, maar het brengt je juist verder weg van dat wat je eigenlijk verlangt. je wil aandacht en liefde. Geborgenheid en vriendschap, communiceren en relatie, open zijn , jezelf  zijn, gewoon een  stuk erkenning van wie je bent.  dat is rijkdom.  God is rijkdom. Hem te kennen is heerlijk.  Niet gemakkelijk maar wel vervullend.

Een idealistische dromer? Niet zuiver op de graad!

 

De wereld  heeft verandering nodig.  er is onvrede op allerlei terreinen ook  van het maatschappelijke leven (zie hier bijvoorbeeld).  Langzamerhand  dreigt  er een grote crisis en dan niet slechts op financieel gebied, bij regeringen en overheden en bij ons, maar de hele aarde  is in sneltreinvaart aan het kapotgaan.  Van ozonlaag tot bodemvervuiling. Van extreme armoede tot wederom extreme rijkdom die zonder schaamte het  uitschreeuwt dat ze het gemaakt hebben  zonder er werkelijk van te delen met hen die van honger sterven en er zelfs niet echt toe bereidt zijn.

Hoe word je genoemd?

Zijn wijzelf daartoe bereid? Wij die in het rijke westen leven?  veel van mijn lezers zijn christenen. Zijn wij daartoe nog bereid? Zijn wij wel werkelijk christenen?  veel mensen noemen zich zelf christenen, toch was het in het begin vooral zo dat  men zich geen christenen noemde maar  zo werden genoemd. een wezenlijk verschil. Ze werden zo genoemd om wat ze uit droegen. Om wat ze deden. Ze hadden alles gemeenschappelijk en deelden uit aan hen die het nodig hadden. Waar is het mis gegaan met de kerk?

De kerk is een instituut geworden die op zichzelf gericht is geworden, in plaats van gericht  op God en de naaste is ze in zichzelf gekeerd geraakt .  natuurlijk zijn er in de kerk ook werkelijk oprechte gelovigen te vinden. Gelukkig zijn er ook  kerken die niet op zichzelf gericht zijn en op de programma’s die ze aanbieden, maar  veel mensen zitten er omdat het hun veilige haven is. een plek waar  ze veel mensen hebben leren kennen en waarvan ze de maniertjes een beetje kennen.  waar ze elkaar de hand schudden of omarmen, maar waar ze slechts van God horen, maar niet  meer leren  om ook daadwerkelijk het lichaam van Christus te zijn in deze wereld  zoals het was bedoeld .

Wat is onze prioriteit?

Natuurlijk veranderen mensen wanneer ze God leren kennen.  wanneer mensen naar de kerk gaan leren ze veel goede zaken ook nu nog, maar tegelijk  wil ik ronduit uitspreken dat er  meer is dan de persoonlijke relaties met God en het ontvangen van zijn genade.  natuurlijk is dat  belangrijk voor ons leven, maar Jezus Christus volgen houdt meer in  dan dat.  Het houdt in dat we God prioriteit geven in ons leven boven alles en de naaste  net zoveel prioriteit geven als onszelf. 

Hoeveel prioriteit geven wij God? hoeveel prioriteit de ander?  hoeveel laten we nu zien van ons geloof? Waar staan we voor?  De Israëlieten  geloofden (in de tijd van JC)in de regel allemaal in God, toch kwam Jezus  en vertelde  van het hart van God. over Gods Vaderhart. Hoewel ze God al kenden leefden ze niet volgens het hart van God.  Wat wisten ze van zijn hart?  Jezus Christus liet  het hart van God zien.  Hij liet zien  dat  een leven met God een leven is niet slechts van woorden, maar ook van daden.

Regel of relatie?

Er is veel terminologie  als het gaat om geloven. Gelovig zijn, geroepen, een leven leiden in aanbidding of  een volgeling zijn , leven in genade … etc.  Mooie termen  en kreten  die mensen  geven aan een bepaald aspect van het leven  met God. soms ook nog aangevuld met prachtige daden, maar  veelal blijven ze in de kerk hangen en komen ze niet naar buiten omdat ze  niet worden begrepen of wel worden begrepen maar niet worden gezien of herkent  door mensen bij wie deze uitspreken.  is het niet zo dat we de wereld wel willen veranderen, maar  dan willen beginnen in de kerk. inderdaad ook daar is verandering nodig, maar tegelijk is het de vraag of  daar ook zouden moeten beginnen?  Blijft het daar niet  hangen?

De kerk wordt veelal gevuld met mensen die  van de ene naar de andere kerk gaan en met elkaar spreken over allerlei onderwerpen, zinvolle onderwerpen zelfs, maar  is het niet zo dat onze deuren veelal gesloten blijven  voor hen die  het juist nodig hebben?  de deur wordt niet op slot gedraaid , maar  gesloten gehouden door  allerlei vreemde terminologie en  regels , zaken die zo belangrijk zijn geworden dat ze voor de mens zijn komen te staan.

Uitdagende navolging?

Wie is bereid te veranderen? wie is bereid om de deur van zijn leven te open voor hen die God werkelijk nodig hebben?  wie wil met de zijn naaste ook opnieuw de deur te openen  en daarmee ook God wederom actief binnen te laten in zijn leven. wie wil het werk doen wat Jezus ons opdraagt te doen. Hem daadwerkelijk na te volgen?  Is dat niet een enorme uitdaging?

Wanneer ik daar zo over nadenk zie ik allerlei mensen zo voor me. Armen, daklozen, verslaafden, hoeren, asielzoekers ,  homofielen,  depressieve mensen,  gewone mensen die gewoon vast lopen in het leven van vandaag.  Durven wij onze armen open te slaan en hen te omarmen en  met hen te delen van onze overvloed of houdt je krampachtig vast aan je meterbrede flatscreen TV,  je twee auto’s op de oprit, je tweede huis , je luxe, je levensstijl en dat in wezen ten koste van de ander?

Delen of  houden wat je hebt?

Durf je nog  te delen, voor anderen op te komen , gemeente te zijn, kerk zijn zoals het is bedoeld. Stel je eens voor zeg! Wat zou er  gebeuren als wij onze  tweede jas zouden wegeven  aan die zwerver die in de buurt rondzwerft. Wat zou er gebeuren als wij  ons brood zouden delen met hen die het nodig hebben. wat zou er gebeuren als we ons huis open zouden stellen voor hen die  geen onderdak  hebben. of vind  je dat te ver gaan misschien?  Vind je mij een dromer, een idealist. Een gek misschien of dat ik gewoon niet helemaal zuiver op de graad ben?

Stel je toch eens voor!dat wederom christenen genoemd werden omdat we ons leven met anderen dele en hen helpen omdat het ons verlangen is om dicht bij God en onze naaste te leven. dat we niet langer hypocriet  of vrome schijters genoemd worden maar  gezien worden als werkelijke navolgers van Christus. Dat  mensen  Christus in ons  herkennen.  ik verlang er naar  en jij? Hoe zou de wereld er dan uit gaan zien?

 

 

diepe wonden

Lezen Jona 4:4-8

Als we verdrietig zijn, kunnen we gemakkelijk terug vallen in onze oude gewoonten, verslavingen, afhankelijkheid. Veel van onze oude gewoonten gaven ons rust . al was het dan misschien maar tijdelijk, maar zulke momenten kunnen je heel dierbaar zijn.  tegelijkertijd maken zulke momenten je ook bewust van je zwakheden.

De problemen waar je tegen vecht, liggen zo enorm diep dat het moeilijk is het los te laten. Het is niet de gewoonte , de verslaving of onze afhankelijkheid die het werkelijke probleem in ons leven vormt. Het werkelijke probleem ligt dieper dan dat.

voel je em aankomen?

Als nu de plek waar je nog iets van rust kunt vinden je wordt afgenomen lijkt de bal die je gooide nog harder terug te komen en andere eigenschappen komen boven drijven. Boosheid veel boosheid.

We willen niet boos zijn misschien, maar we zijn het wel, gewoon omdat we nergens kunnen schuilen juist op het moment dat we dachten dat we juist die beschutting nodig hadden.

terecht of onterecht

Jona had ook moeite met zichzelf. Hij was  wat je een opstandig type kunt noemen. Hij had moeite met vergeving en liefhebben van degene die God vond dat hij lief moest hebben. mensen waar hij een afkeer van had. De mensen van Nineve.

Toen God zei dat hij het volk wilde sparen werd Jona dan ook erg boos. Maar God zei: is dat nu terecht dat je zo kwaad bent?

gebed om nog meer ellende?

Jona ging ergens heen en maakte zich een heerlijk plekje om te schuilen, om te kijken wat er nu zou gaan gebeuren inde hoop dat de stad ten onder zou gaan . God liet een wonderboom groeien om Jona schaduw te geven en zo z’n ergernis te doen verdrijven.

Jona was er enorm mee in zijn nopjes. Een heerlijk plekje om even tot rust te komen van alle onrust die er in hem zat.  Echter de volgende dag stuurde God een worm die de plant aanvrat en de boom verwelkte. De zon werd bloedheet en Jona had geen stukje schaduw. En opnieuw werd Jona boos. Hij werd zelfs zo boos dat hij bad om te mogen sterven.

geef God de tijd om te helen.

Waarom deed God dit nu? Om Jona te laten zien dat hij werkelijk een probleem had. Z’n probleem was niet het verlies van de plant. Zijn boosheid lag dieper als dat.

Het is oké als je boos wordt, als God onze wonden aanraakt, maar het is ook belangrijk om niet in je boosheid je terug te trekken. Laat God je niet slechts aanraken , maar geef hem de tijd je wonden  te helen.

onderstaand gebed is pittig. denk er goed  over na alvorens je het uitspreekt.

Heer ik wil U de tijd geven mijn wonden te helen, maar Heer help me om niet opstandig te zijn en boos, maar laat mijn werkelijke gevoelens er bij naar voren komen. zo dat ik oprecht  ze ook bij u kan brengen.  amen

voedsel die je gedachten veranderen.

lezen: Jesaja 55:1-9

Veel mensen zullen tegen je gezegd hebben dat je gewoon even je gedachten moet verzetten. Even je aandacht op iets anders richten. Tja… en wat zou je het ook graag gedaan hebben op die momenten, maar het was niet te doen. Het antwoord was te simpel.  Was het allemaal maar zo simpel in het leven, maar voor de meeste mensen geld : wat ze in de kop hebben , hebben ze niet in de kont.

honger stil je niet met de juiste gedachten

Weet je: als je honger hebt is het onmogelijk om niet aan eten te denken. We weten best dat denken aan eten je honger niet stilt, maar het is onmogelijk om niet aan eten te denken als je honger hebt.

bijbelsteksten om de oren slaan.

Sommige lieve mensen, heel vaak hele oprechte christenen zijn het juist die je het vuur aan de schenen leggen. Ze gebruiken dan vaak scherpe Bijbelteksten die je ook wel gelooft, maar die je gewoonweg geen steek verder helpen in zo’n moment. Vers 7 van het gelezen gedeelte is ook zo’n tekst waar je niks mee kunt als je de context niet kent.  “laat de goddeloze zijn slechte weg verlaten. Laat de onrechtvaardige zijn snode plannen herzien. Laat hij terugkeren naar de Heer”

We verlangen er naar om de juiste dingen te doen en anders tegen de dingen aankijken, maar onze gedachten lijken wel oncontroleerbaar geworden.

oncontroleerbaar?

Weet je? God begrijpt je helemaal. Zo’n tekst kun je niet zomaar uit de context rukken en er iemand mee om de oren slaan , ookal is dit in liefde gedaan. Immers waanneer je de tekst in het juiste verband ziet, zie je dat het hier gaat om de honger van de ziel.

Er staat zoiets als: “waarom zullen we geld spenderen aan eten dat ons geen kracht zal geven of geld uitgeven voor iets wat  niet goed voor ons is, kom ik zal je zeggen wat goed voor je is doe je oren open en luister goed, het gaat om je leven!” Ga naar god als je honger hebt, daar komt het wel op neer. Hij zal je genadig zijn. elke keer als je bij Hem aanklopt is Hij er voor je.

voedsel om te veranderen

In ons is een gevecht gaande. Aan de ene kant vechten we tegen de honger, aan de andere kant tegen onze gedachten die oncontroleerbaar aan onze honger denken. Zo’n gevecht kun je niet winnen als er niets te eten is. daarom bied God ons te eten aan. Eten wat goed voor je is. eten om te leven zoals hij dat voor je had bedoeld.

Wanneer je honger voorbij is zullen je gedachten veranderen.

Heer vul mijn hart,mijn leven. Ik honger naar U. Amen

Empathie of ….?

Hoe kunnen we God liefhebben en onze naaste  niet zien. Hoe kan je iemand honger laten lijden wanneer je genoeg hebt om te  delen. Hoeveel mensen zijn er niet die hongeren. We zien heel vaak de beelden op TV, maar raakt het ons nog werkelijk?

Wat speelt er!

Hoorde bij Pauw en Witteman over emotiejournalistiek. Het is vreemd dat er  een bepaald beeld wordt opgeroepen. Maar tegelijk  is het van belang dat we  weten wat er in de wereld speelt. Maar, …Misschien is het te ver van ons bed.  Er zijn immers ook hier mensen die hongeren. Misschien ken je  niet degene die fysiek honger heeft, maar we kennen wel diegenen die geestelijk honger lijden.

Er zijn velen die arm zijn in de buurt waar we wonen. Het maakt niet uit of het een volksbuurt is waar je woont of juist een rijke villawijk. Overal zijn armen , naakten die bekleed mogen zijn.  wij kunnen in navolging van wat Jezus deed  iets voor de ander betekenen.  Misschien is wel het meeste wat je aan de ander zou kunnen geven een deel van je tijd.  gewoon er voor de ander zijn.

Liefde uitdragen. Daar gaat het om!

We zijn niet allemaal een moeder Theresa in sloppenwijken, (kijk maar eens wat ze zegt in dit clipje) maar we kunnen wel de boodschap van liefde uitdragen in onze eigen omgeving. We kunnen mensen ontmoeten waar ze zich ook bevinden. We spreken in de kerk tegenwoordig veel over pastoraat en de juiste technieken. Ook in de psychologie komen we het tegen , maar steeds meer wordt ontdekt dat, zoals psycholoog Carl Rogers het noemde, empathie belangrijk is.

Nu denk ik persoonlijk dat empathie op zich  te kort schiet, omdat ze enigszins een geveinsde houding is ten opzichte van anderen, maar het gaat om relaties. Wanneer wij bereidt zijn om oprecht tijd, energie en liefde te geven aan mensen dan zullen er ongekende veranderingen plaatsvinden in levens van mensen.  we mogen met mensen begaan zijn. Het is  opdracht om je naaste lief te hebben.  we moeten niet kijken naar wat het ons oplevert zoals dat wel gebeurt in emotie journalistiek.

Voor wat hoort wat?

Is het niet vaak zo dat we bereid zijn mensen te helpen wanneer ze ook daadwerkelijk bereid zijn om iets te betekenen voor ons. Een voor wat hoort wat mentaliteit. Maken we veelal geen gebruik (lees misbruik) van de situatie? We willen je wel helpen, maar eerst ff deze mooie shots voor de TV.  We willen je wel helpen, maar dan moet je wel gelovig worden, we willen je wel helpen als jij ( dit zeggen we niet hardop hoor, we hopen het stiekem) aan iedereen vertelt wat ik voor je heb gedaan.

Wellicht zijn we als mens niet in staat om onszelf uit te schakelen als het gaat om de hulp aan anderen. we zijn immers in wezen egocentrisch. Je zou kunnen zeggen dat we een soort van emotiejournalistieke houding hebben.  we vinden het als het ware sexy om in de schijnwerpers te staan.  

Onszelf voor keus stellen

We denken dat de wereld om ons zou moeten draaien. Jezus leert ons echter dat dit niet zo zou moeten zijn.  we zullen telkens weer onszelf  voor de keus moeten stellen om God te dienen of te kiezen voor ons zelf ons eigen gemak en/of eer.

 Ik merk dat ik wanneer ik dit zo schrijf ik al gauw de neiging heb om te kijken naar wie het wel en niet goed doet en of ik zelf de juiste keuzes maak en heb gemaakt.  ik denk dat dit niet de juiste vragen zijn. ik geloof dat we zouden moeten kijken naar hoe Jezus  leefde en Hem navolgen in Zijn ontmoetingen met mensen.  dan zie je dat er enorm veel gebeurt met en in mensen.