Tag: henrie nouwen

waarachtige genade

images (4)

Afgelopen week  liet ik in studietijd een opvallend aansprekende  preek zien van Paul Washer.  Een preek die als je er naar luistert kloppend is en ook heel recht door zee. Er worden ook wat tranen geplengd en toch is er iets waar ik  moeite mee heb.  ik heb  in de studie echter wel juist voor deze  preek gekozen om zo ook  iets duidelijk neer te zetten in de bespreking  hier omtrent.

Nu heb ik  zo juist een aantal blogs bekeken van Marja over wet en genade. ik denk dat deze daar aardig bij aansluiten. Immers waar gaat het over als ik spreek over de preek van Paul Washer.  Hij spreekt  en noemt ook de genade.  hij vertelt echter  dat  men geneigd is om een  gebedje op te zeggen  en zich van daaruit een christen te noemen en stelt dat  85% van de mensen die zich christen noemt geen christen is. pijnlijk niet waar?

Veel mensen zouden zich verschuilen achter de genade en het oude testament zou  voor ons als mens nog van weinig nu t zijn.  waarvoor is de wet er?  Paulus zegt dat de wet juist laat zien hoezeer we God nodig  hebben in ons leven.  en idd we hebben genade nodig. Halleluja er is ook genade. en ja we kunnen er niets voor doen om deze te ontvangen , ze  wordt ons gegeven als een onverdiende gunst. Maar kunnen we dan maar zoals Marja het min of meer noemt  achteruit gaan zittenen  leunen.

vingertjeWet en genade of zoals ik het vaak noem genade en waarheid zijn  twee zaken die soms  regelrecht tegenover elkaar lijken te  staan. immers we denken  soms mensen te moeten oordelen over het feit dat ze fouten maken in het leven en we zeggen dan  dat we ze moeten aanspreken.  We vergeten echter daarbij vaak de genade.  je zou dit moeten en dat moeten en heel veel andere dingen ook. het opgeheven vingertje waar we juist in Nederland nogal wat moeite mee hebben.

Moeten we ons nu stil houden als we weten dat er iets verkeerd is gegaan? Als anderen zondigen?  Ik geloof het niet.  ik geloof dat Jezus daarin het mooiste voorbeeld zelf is.  ik bedoel dan dat hij als geen andere mensen aansprak op hun fouten en tegelijk hen genadig was. tegen de overspelige vrouw zei hij zoiets als ga maar ,  doe het niet meer, ik zal je niet veroordelen. Maar desondanks maakte hij haar wel bewust  door  mensen er bewust van te maken.

Hij sprak tollenaars en farizeeërs  regelrecht aan en soms  zelfs met harde toon, addergebroed noemde hij sommige mensen zelfs. Klinkt dit genadig? Nee , maar telkens weer was hij genadig en ging  in gesprek met hen. Ging met tollenaars aan tafel.

Ik ben het met Marja en met Paul Washer eens . we mogen  duidelijk zijn over genade en over de we. Ze is immers de waarheid. Gods waarheid, maar we mogen de genade niet aan de kant zetten voor de waarheid. de waarheid en genade  zijn als twee kanten van één muntstuk.  Het gaat er niet om welke kant je benadrukt  van God het gaat om met welk perspectief kijk je naar God.

Wat  we zeggen kan soms hard overkomen zoals Paul Washer  dingen uitspreekt. Ze zijn waarheid met een vleugje genade. goed om eens door wakker geschud te worden.  anderzijds  zijn er ook mensen die mij aanspreken als  Henrie Nouwen die  veelal spreken over Gods genade. ik denk nu even aan het boek  van Hem: eindelijk thuis. ik geloof dat  een manier ook te maken heeft met persoonlijke voorkeur.  tegelijk is het perspectief van waaruit men kijkt ook belangrijk. 

In Jezus zien we dat Genade en Waarheid prima samengaan. En inderdaad Jezus was dan ook bijzonder. En ja Hij was ook de zoon van God. maar desondanks liet Jezus de totale waarheid zien door de wet te vervullen. De complete straf te  dragen met alle pijn  die dat met zich  mee droeg. Jezus keek vanuit liefde en sprak met ontferming, maar ook oprecht de waarheid ook als die soms werkelijk iemand  kan raken.  

Weet je ik geloof dat we  de Waarheid moeten verkondigen over wie Jezus werkelijk is.  Ik geloof dat we Gods genade van de daken  zouden moeten  schreeuwen. Ik geloof dat het niet zoveel uitmaakt  hoe we dat doen. de een meer nadruk op de wet, de ander meer nadruk op e genade wellicht, maar de vraag is  of mensen zowel de waarheid als de genade  terug kunnen vinden in hoe we leven. waar we voor staan , welke keuzes we maken. wie raken we werkelijk met dezelfde hartgesteldheid als dat van Jezus? 

jesus-embrace

Willen we  als perfecte mensen leven? de waarheid hard maken in ons leven, dan zal  het gevolg zijn dat we falen omdat we de keiharde Waarheid  niet  aankunnen. We zullen Gods genade , Jezus zelf in ons leven toe moeten laten om werkelijk ook  bruikbaar te zijn.  niet soft. Maar oprecht , eerlijk  en dienend. waarachtig!

Ik moet dan denken aan de roos van Leary. We zijn allemaal anders . de een zit meer boven in qua gedrag (dominant, wettisch)en de ander wat meer naar onderen( onderdanig,slaafs). Toch kan God beide gebruiken. Niet wanneer we slechts gericht zijn op ons zelf, maar wanneer we op samen gericht zijn( relatie). We hebben  elkaar nodig en  we hebben het nodig om er voor de ander te zijn. bovenal hebben we Gods genade en waarheid nodig  voor ons leven om werkelijk dienstbaar te kunnen zijn. 

kostbaar !

 

 

 

 

 

 

 

Je bent kostbaar in mijn ogen, 

 niet koud of kil.

Je bent kostbaar in mijn ogen,

 dat is wat ik je zeggen wil.

Ik wil je zeggen dat ik van je houdt.

Je bent me  kostbaarder dan goud.

Kostbaar in je kwetsbaarheid.

Ik vertel je echt  de waarheid.

Wat is goud ?

Wat een diamant?

Veel mooier is een straatmuzikant

met liedjes over leven.

Iets waardevols om door te geven.

Kostbaar is een kleine vogel

op een gure winterdag.

Ze tovert zonder het te weten

Op jouw gezicht de allermooiste lach.

Kun je me geloven?

Je bent kostbaar!

kostbaar in mijn ogen.

HV  3/1/2012

 

 

Wat zullen we nu beleven ?

Hoe (be)leef jij je leven. hoe (be)leef ik het zelf?  Laat ik mijn leven leiden door wat anderen van mij vinden of volg ik de roepstem van mijn  hart. De zachte stem van Jezus  door de Geest in mij?

Het doel van je leven.

Veel mensen vragen zich af wat het doel is van hun leven. de vrucht die ze dragen is dan ook de vrucht die we in deze westerse maatschappij zien  gebeuren.  Depressies, teleurstellingen, scheidingen, etc…  ze beleven hun leven niet, ze worden geleefd.

Wanneer we werkelijk durven leven  naar wat Gd ons leert door zijn woord. Wanneer we  werkelijk navolgers durven zijn van Jezus christus Gods zoon, dan  zal ons leven werkelijk veranderen.  het zal doel hebben en het zal de vrucht dragen waarnaar we in wezen altijd al naar hebben verlangd.

Leven vanuit je hart.

Veel mensen durven hun verlangens niet werkelijk  te laten komen en te doen wat ze eigenlijk weten wat ze zouden moeten doen. (Intuitief: leven vanuit het hart) ze blijven maar  piekeren over hun leven  en maken altijd maar  keuzes  met hun verstand in plaats van  af te gaan op datgene wat ze in wezen al lang weten. 

Leven met God betekent  niet dat we  ook voor Hem gaan spreken zoals veel mensen denken te moeten doen. God kan voor zichzelf spreken.  Leven met Hem betekent veel meer  doen wat Hij jou zegt.  Dit is een wezenlijk verschil.  Dan  beleven we ook werkelijk iets, wat zin heeft, bij wat we doen.

Natuurlijk kunnen we veel over hem te vertellen hebben.  God heeft immers veel voor ons gedaan, maar God is  bij machte om zichzelf aan mensen bekend te maken en hij wil ons daarbij gebruiken.  Maar daarvoor zullen we echt en oprecht moeten zijn.

rollenspel

Vel mensen spelen een rol. Ze denken en zoeken net zolang tot ze allerlei waarheden op een rijtje hebben  om van daaruit  de ander te vertellen wat ze zouden moeten doen en wie ze zouden moeten zijn.  Jezus, het beste voorbeeld ooit  had het over navolging en niet over imitatie.

Imitatie is nep. Niet echt.  geen (opr)echte beleving dus! wanneer we dus de waarheid willen vertellen zullen we gewoon moeten beginnen met ons eigen verhaal. Vertellen wat we hebben beleefd. Wat we zouden willen beleven. Ons durven laten zien zoals we zijn.

Imiteren of navolgen

Laten we onszelf laten zien in de dingen die we zeggen en de dingen die we doen.  daarvoor zijn we geroepen. Onszelf zijn.  wanneer wij ons zelf uit het oog verliezen  wie zijn we dan nog?   Natuurlijk kunnen we een bijzondere stem opzetten en vrome uitspraken doen maar zijn we dan nog echt? wat is de beleving? zijn we dan nog navolgers of imiteren we iets of iemand.

 Ik geloof dat wanneer we onszelf durven laten zien we  In God zijn. dan zijn we in de Naam. (uitspraak van Henri Nouwen) Jezus zelf zich bekendmaken  door ons  wanneer wij onszelf  zullen zijn.  veel mensen spelen een rol. Dat is nu juist waar Jezus zo’n hekel aan had  bij bijvoorbeeld de farizeeërs. Het gemaakte. Het was allemaal  een rol. Natuurlijk zat er een goede kern in het verhaal, maar het was niet echt. ze lieten niet zien wat er in hun hart was. De beleving was nep.

Beleef het !

Ik geloof in relaties van hart tot hart. Dit is de enige mogelijkheid waarin Christus zich kan laten zien omdat het  op geestelijk niveau is.  dit kan alleen wanneer wij ook daadwerkelijk God durven toe laten in ons leven. wanneer we onszelf durven en willen laten zien in onze zwakke momenten. Wanneer we kwetsbaar zijn. dan is er werkelijk beleving.  Wil jij ook eens wat beleven?  Leef je leven. leef met God!

Ben ik een stabiele factor?

 Ik ben op zoek naar woorden om deze post mee te beginnen.  Ik vind niet echt  de goede openingszinnen.  Dus maar gewoon beginnen met  de vraag waarom  gaan veel mensen van de ene naar de andere kerk. we zien mensen  die een jaar  soms langer  bij een bepaalde kerk aangesloten zijn of met hen opgaan zoals ze dat in sommige kringen zeggen, maar uiteindelijk weer wegdrijven naar een andere  kerk of gemeente zoals sommigen dat  dan weer noemen om daar zich weer een tijdlang aan te sluiten of  op de een of andere manier een beetje verbonden zijn en wanneer ze het ook daar niet vinden gaan ze wederom naar weer een andere kerk om op een gegeven moment  verdrietig   nergens meer heen te gaan.

Ecclesia

Is het herkenbaar? Ik geloof dat de kerk een levende gemeenschap zou moeten zijn.  een gemeenschap  die openstaat voor iedereen. Ook voor hen of misschien moet ik zeggen juist voor hen die  zo zoekende zijn en het nergens werkelijk kunnen vinden. De gemeenschap niet werkelijk proeven waar ze zo op zoek zijn.  Henrie nouwen spreekt over de kerk als mensen die geroepen zijn uit…  we zijn geroepen  uit de slavernij van zonde. We zijn  geroepen om vrij te zijn zegt Paulus in galaten 5:13. de kerk is een plaats van samenkomen van gelovigen. Als we alles op een rijtje zetten betekent  het nogal wat om kerk te zijn.

Kerk komt van ecclesia en  dit woord heeft nogal wat betekenis. Het gaat dus zoals gezegd om samenkomsten . bij elkaar komen, volksvergadering en het heeft een duidelijk  plek in de bijbel en het gaat daarbij dus om gelovigen samen. zie hier bijv. veel informatie misschien om tot mijn gedachten te komen misschien, maar ik geloof dat  veel mensen  hun plek niet vinden in deze ecclesia, de kerk omdat ze niet werkelijk gebouwd is op  stabiele grond.

Het gaat niet om de vorm.

Nu wil ik natuurlijk niet zeggen dat  bepaalde vormen van kerk zijn verkeerd zijn. het gaat me ook niet  om de vorm van kerk zijn. ik geloof dat er vele vormen zijn, maar dat het gaat om de ontmoeting met die Ene. namelijk God zelf. Maar wanneer de kerk niet gebouwd is op de Rots dan zijn we onsamenhangend en niet stabiel en zullen mensen zich niet kunnen voegen die werkelijk zoekende zijn. er is geen of onvoldoende stabiliteit.

Tegelijk vindik dit te gemakkelijk. Immers wanneer de kerk op Jezus de Rots is gebouwd dan zullen ook de gelovigen zich moeten voegen in de kerk die niet voor niets ook wel het lichaam van Christus wordt genoemd. ik moest daarbij denken aan het stuk waarin het gaat Petra. (zie mat 16:18-19)

fundament

Jezus zegt op een gegeven moment  tegen Petrus dat hij (Petrus dus) de rots is waarop Hij (Jezus) de kerk zal bouwen.  de kerk gebouwd op een menselijke rots.  Op Petrus?  Is dit nu werkelijk wat hier staat? Jazeker. Dus de kerk is gebouwd op Petrus?  Ik geloof dat dit zo is. ik geloof echter ook dat het niet gaat om Petrus  alleen maar dat het gaat om gelovigen. Dat wij  die werkelijk  Jezus willen dienen De Rots mogen zijn. de stabiele factor die nodig is in de kerk.

Wij die werkelijk geloven in de kracht van Jezus christus weten dat er geen ander fundament is dan Jezus Christus om  de kerk op te bouwen( 1 Kor 3:11). In Hem mogen wie die Rots zijn. wij zijn het lichaam van Christus en dus de Rots en mogen stabiliteit, stevigheid, houvast zijn voor hen die zoekende zijn. we  hebben dus nogal een verantwoordelijkheid.

Nu begrijp ik dat we als mensen  fouten maken en soms zelf zeer heftige fouten.  Toch vraag ik me hierbij af of we als gelovigen niet vaak de verkeerde prioriteiten hebben.  in hoeverre zijn we stukjes van de Rots om op te bouwen? ik bedoel hoe bieden we mensen houvast om  zich werkelijk in te kunnen voegen in de gemeenschap van gelovigen? Zijn we niet te veel bezig met uiterlijk heden? Zijn we wat dat betreft niet bezig  om vooral de vorm  zo aantrekkelijk mogelijk te maken en vergeten we veelal niet de inhoud van waar  het om gaat? 

Eenheid in de verschillen

Ik ben de laatste tijd  via mijn werk een beetje betrokken geraakt bij een tweetal kerken (bapt. kerk Vriescheloo en evang. gem.  immanuel winschoten)en ook ben ik zelf aangesloten bij een kerk.(egs te stadskanaal) dus is er een bepaalde vergelijking mogelijk.  Kerken die  totaal verschillend zijn in vorm. de ene is een wat oudere kerk en de ander een jongere en modernere kerk, mijn eigen kerk, althans die waar ik zelf kom , is daar een beetje tussen in.  

Ik zie dat er in deze kerken  bepaalde mensen zijn die zich totaal aan de kerk geven en dat anderen die er ook toe behoren zich gedeeltelijk geven of  slechts een heel  klein beetje.  Ik zie ook dat sommigen zich beter bij de een en anderen zich liever bij de ander zien. gaat het om smaak  of  gaat het om inhoud?  Ik geloof dat het gaat om de mensen met wie je in aanraking bent gekomen . met wie heb je gemeenschap gekregen . mensen die zich slechts halfslachtig in een gemeente geven  zijn  niet degene met wie je een goed contact kunt bouwen als je zoekende bent.

Gefundeerd zijn

Willen we werkelijk deel zijn van de gemeenschap is het van belang  mensen te zoeken die gefundeerd in Jezus Christus zijn  en leven. Wanneer we oprechte gemeenschap hebben gekregen met mensen die rots willen zijn dan is de neiging om te blijven hangen in zo’n kerk groot. Er ontstaat stabiliteit. Ik geloof in het netwerken en zoeken naar de juiste mensen in je leven. Dan word kerk zijn  meer levend en groeien we meer en meer uit naar een levende gemeenschap. 

Daar waar mensen elkaar  werkelijk  vinden en tot steun zijn voor elkaar. waar mensen zich openen en transparant zijn en stabiliteit geven daar ontstaan liefdevolle relaties en relaties zijn belangrijk om God te leren kennen en zo te groeien in Christus en zo tot een rots te worden waarop mensen kunnen bouwen in Jezus naam.

Heer Jezus leer me  een rots te zijn  in U. amen

 

Samenzijn, gemeenschap, ontmoeting

Wanneer we oprecht ontmoeten is dat samenkomen als individuele mensen. het maakt  niet uit wie we zijn, wat we geloven, welke kleur we hebben of wat onze achtergrond is.  we komen samen om elkaar te zien zoals we werkelijk zijn. dat is wat ik waarachtige ontmoeting noem. Ontmoeting die kleur krijgt wanneer we onszelf durven laten zien zoals we zijn.

Aan de maaltijd wordt het stil…

Deze ontmoeting is daar waar we met elkaar delen. Delen van de wijn en het brood. Daar is ruimte om te spreken over Jezus Christus. Daar is Hij in het midden. Hij wil ook samen met ons zijn zodat wij Hem ook  ontmoeten , zodat we ook leren om samen een te zijn in Hem.

 wat Paulus schrijft is wat dat betreft ook heel bijzonder: Ik spreek tot verstandige mensen, dus u kunt wat ik nu zeg naar waarde schatten.  Maakt de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet één met het bloed van Christus? Maakt het brood dat wij breken ons niet één met het lichaam van Christus? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood.

De herkenning van de waarachtige ontmoeting van  God in ons

Laten we niet slechts voor onszelf leven, niet slechts voor wat van ons is of  voor de eer van mensen. laten we liever elkaar tot dienst zijn, elkaar ontmoeten en daarin ook God ontmoeten en de ander zal ook God in ons herkennen wanneer wij tot werkelijke waarachtige ontmoeting bereid zijn. 

als we gebroken, gezegend naar de ander gaan om te ontmoeten zijn we levende getuigen van God en brengen we het verlangen wat God heeft aan de mensen die God lief heeft.  Dan zijn we samen één. Samen tot eer van God.

een prachtig lied verwoord dit mooi: Toon Mijn liefde! of kijk en beluister de engelse versie van Graham kendrick.

angst, een slechte raadgever.

Een spreekwoord zegt: Angst is een slechte raadgever. Wanneer we ons laten leiden door angst lopen we mis wat God voor ons in petto heeft. God heeft ons niet geroepen om als slaven in angst te leven maar als vrije mensen.

De Bijbel leert ons dat er in liefde geen angst is. dat liefde als het ware de motor is om  in vrijheid te leven. Liefde maakt vrij. Liefde  geeft kracht om  door te gaan waar we zelf niet meer de moed zouden hebben. liefde is de grote motivator om te zeggen wat God ons te zeggen geeft en te doen wat Hij ons te doen geeft.

God is onze kracht. Wanneer we gedreven worden door Zijn liefde in ons dan zal angst ons niet meer beheersen. Wanneer we angst  toch tegenkomen op onze weg dan is het goed ons opnieuw te herinneren dat we Gods kinderen zijn. wij zijn Zijn geliefde kinderen.

God heeft ons niet achtergelaten als wezen, we  staan niet alleen in de strijd. Hij is onze Vader. Onze Vader is El elohim, niet zomaar onze God, maar ook de Heer der Heren. Er is niemand groter en machtiger dan Hij.  Hij kent  zijn kinderen stuk voor stuk . jou en mij.  Hij luistert naar ons als wij naar Hem roepen. Hij zend ons dan Zijn Geest om ons de rust  en kracht te geven die we nodig hebben om angst te overwinnen.

Onze grootste angst is wellicht om de controle te verliezen. Controle verliezen over ons leven, ons gezin, onze taken, ons lichaam, etc… het is een feit dat wij de controle uiteindelijk niet blijken te hebben.  God verliest de controle echter nooit.  Als wij ons herinneren dat onze Vader de controle nooit verliest en dus uiteindelijk altijd zal overwinnen dan hoeven we in wezen nooit meer angstig te zijn.  we moeten echter in ogenschouw houden wie  wij zijn.  wij zijn kinderen van de allerhoogste.

 

onmacht is een goed uitgangspunt

Wanneer we spreken over onmacht is dat een prachtig en goed uitgangspunt. Wanneer we beseffen dat we zelf de touwtjes niet meer in handen hebben, dat we als het ware met lege handen zijn komen te staan, komen we op het punt dat we kunnen kiezen om inderdaad maar wat aan te modderen, de dingen proberen naar je hand te zetten wellicht, maar dit zal uiteindelijk niet werken. Het is allemaal te veel en te heftig.

je mogelijkheden zijn beperkt

Ondanks dat je het gevoel kunt hebben dat er nog heel veel in je zit zal niets, zelfs een grote som geld je niet uit deze situatie halen. Het maakt slechts dat je opnieuw mee zult maken waar je je nu bevindt. Het is slechts een snelle oplossing tot je opnieuw in dezelfde situatie terecht komt. Het enige wat er werkelijk toe doet is niet wat je hebt, wat je hebt meegemaakt, wie je kent, maar hoe je in het leven staat.

Het is belangrijk te weten en te begrijpen wie je zelf bent. machteloosheid is een mooi uitgangspunt om op verder te bouwen, maar niet wanneer je probeert uit alle macht alles in de hand te houden wat je zelf niet in de hand hebt. Juist dat , het in de hand houden van alle touwtjes maakt dat we ons op een te hoog niveau plaatsen. We denken dat we alles aankunnen, maar wanneer we falen, of wanneer de touwtjes langzaamaan uit onze handen vliegen of knappen gaat het mis en zien we dat niet wij de controle hebben.

je hebt een Hogere Macht nodig

Het is redelijk gemakkelijk om te zeggen dat je een hogere macht nodig hebt in dit leven, in de dingen die je doet of wil doen in dit leven, maar dat weet je eigenlijk al lang. De vraag is echter niet of je dat weet, maar of je ook bereidt bent de hulp van deze Hogere Macht te aanvaarden voor je leven.

pas wanneer je werkelijk bereidt bent om alles los te laten kan er verandering en herstel plaatsvinden. Bidden is daarin natuurlijk een geweldig middel, echter veel mensen proberen heel vaak God voor hun karretje te spannen. Daar waar het niet lukt moet en zal God in moeten grijpen is hun beleving. Wellicht is dat ook wat veel kerken en gelovigen beweren dit is een onjuiste bewering.

God voor jouw karretje spannen?

God wil dat het goed met ons gaat en Hij wil ons helpen om in alle situaties met Hem te dealen. In moeite en pijn, maar ook in geluk en goede tijden van het leven. Soms lijkt het misschien of alle negativiteit op jouw kop neervalt, maar dat is natuurlijk ook maar waar je je aan spiegelt.

Een doorbraak zal komen als jij je leven openstelt voor verandering. Voor nieuwe ervaringen in je leven. je zult zien dat het wonder gaat plaatsvinden, maar niet zoals jij dat zou willen . God doet het vrijwel altijd geheel anders dan jij denkt dat Hij het zal doen. ook zullen dingen niet op jouw tijd en wijze gebeuren.

God heeft de tijd

Jij hebt waarschijnlijk een horloge of mobiel om de tijd af te lezen, maar God heeft de tijd in zijn hand. Een direct en passend antwoord, een snelle oplossing is er zeker weten niet. alles heeft zijn tijd. en wat er in het verleden is gebeurt is geweest en dat laat zich niet zonder meer uitwissen. We kunnen er wel mee leren omgaan en andere betere keuzes maken.

Ben je bereidt los te laten? Wanneer je immers vast wil houden aan bitterheid en wrok, aan teleurstelling en verdriet, aan schaamte en bitterheid, dan is het gevolg dat je daar ook de vruchten van zult krijgen. wanneer je langzaam maar zeker de juiste keuzes wil gaan maken en loslaten wat er bitter in je is, dan zullen de vruchten langzamerhand zoeter gaan worden. mooier van kleur en lekker gaan ruiken.

ik wil ik je nog even wijzen naar de filmpjes van Henrie Nouwen. Hier gaat het over en om wie je bent. de geliefde. Altijd fijn wanneer je reageert natuurlijk.

Bekeerlingen scoren!

Wanneer iemand christen is geworden voor wie is dat dan goed nieuws? Voor de nieuw geboren christen? Voor God zelf? Of… voor de mensen rondom deze babychristen?

Wat is het motief?

Hoewel ik geloof dat deze nieuw en vers gelovige nog fris is en enthousiast en daardoor  veel indruk zal maken op zijn omgeving ben ik bang dat uiteindelijk verreweg de meeste christenen slechts christen zijn geworden vanuit persoonlijke motieven of vanuit het motief om God te plezieren.

Rob Bell schrijft: if the gospel isn’t good news for everybody, then it isn’t good news for anybody.

wie heeft gelijk?

Christenen proberen mensen vaak te overtuigen van een bepaald gelijk. dat de ander God moet gaan dienen door zich te bekeren en zich  aan te sluiten bij een bepaalde groep, kring , een bepaalde arbeid in de kerk of voor een christelijke vereniging, een bepaalde lering , een zekere voorganger, een bepaalde kerk , allerlei regels, dogma’s , wetten te volgen , etc…

Is het niet zo dat veel christenen enorm bezig zijn met het radicaal scoren van  bekeerlingen, doopkandidaten, leden voor eigen gelederen in plaats van werkelijk dienstbaar te zijn aan Christus zelf?

Handen uit de mouwen!

Natuurlijk werken veel van deze gelovigen werkelijk hard , maar voor wie steken zij de handen uit de mouwen ? en de vraag is in hoeverre ze werkelijk de handen echt uit de mouwen steken en nederig anderen willen dienen.

How low wil they go?

Hoever gaan christenen om diepere relaties te bouwen of vergeten ze dit in de strijd om aantallen te scoren voor zichzelf en de kerk waartoe zij behoren?

Verborgen agenda’s

Ik geloof dat gelovigen soms wel erg gemakkelijk zeggen van iemand te houden , maar eigenlijk een soort van verborgen agenda hebben.

Wanneer dat laatste het geval is, wat natuurlijk niemand direct  durft toe te geven, is het dan niet zo dat we eigenlijk liegen ? gaat het er veelal niet om dat we graag gezien willen worden bij de mensen, in de kerk, in onze groep? 

Wanneer we mensen werkelijk lief zouden hebben en we ons hun lot zouden aantrekken zouden we dan niet gewoon voor ze open kunnen staan zonder hen te willen overtuigen van ons gelijk, onze manieren van geloven, onze overtuigingen, maar er gewoon voor ze zijn zonder er iets voor terug te verwachten?

Vriendschappen

Wat zou het geweldig zijn om gewoon vriendschappen te sluiten met mensen die het niet van ons verwachten, maar die we zouden kunnen helpen? Wat zou het geweldig zijn om anderen tot steun te zijn zonder te verwachten dat zij ons tot steun zijn?

 ik geloof dat wanneer we mensen proberen in een bepaalde hoek te drukken van verwachting we ze beperken in de keuze voor God.

we maken God wel erg  klein als we hen  dingen op gaan leggen die wij denken en vinden. God is zoveel groter en meer dan wij ons ook maar kunnen beseffen.

Niet ik maar Christus

Wij zijn niet in staat om mensen te bekeren, dit is het werk van de Geest. We kunnen ons door dezelfde Geest laten leiden en Hij wil ons gebruiken, maar niet wanneer we Hem aan banden gaan  leggen.  

God laat zich niet misbruiken. Laten we Hem dienen in nederigheid, openheid, transparantie en eerlijkheid wanneer we met mensen spreken of wanneer we hen ontmoeten in hun omstandigheden zonder eisen te stellen.

Laten we mensen bij de hand nemen op de levensweg. Laten we hen oppakken als ze gevallen zijn, ze onze persoonlijke verhalen vertellen. Ons hart voor hen openen. Laten we Jezus woorden delen, het brood met elkaar breken, vragen stellen en een vriend zijn voor de ander. laten we de ander weten dat ook zij geliefden van God zijn zoals ook wij dat zijn.

 

vruchtbaar of succesvol?

Vandaag de dag lijkt alles te draaien om succes.  we willen allemaal op de een of andere manier succesvol zijn.  zelf christenen streven naar succes.  natuurlijk is succes op zich niet verkeerd, maar  wie kent er niet  het spreekwoord dat zegt dat  hoge bomen veel wind vangen. Succes heeft veel te maken met  macht, controle, respect. Succesvolle mensen  zijn vaak ook enorm creatieve mensen, ze bedenken iets en zorgen er voor dat het tot stand komt. Ze beheren en profileren. Ze geven zich totaal en zorgen dat anderen het ook willen.

ander concept

Het is een totaal ander concept dan vruchtbaar zijn.  bij succes gaat het om de beloning. Als het gaat om vruchtbaar zijn gaat het om de vrucht. Vruchten ontstaan niet uit macht, kracht, controle. Vruchten zijn het product van zwakheid en kwetsbaarheid.  Een boom die in verkeerde grond staat zal  slechte vruchten dragen en een nachtvorstje kan de bloem beschadigen en er zal geen vrucht ontstaan.

Een kind is  een prachtige vrucht. Die als het goed is ontstaan is uit de kwetsbaarheid van twee geliefden. Maar zelfs wanneer dat niet zo is dan nog is ze ontstaan in  de kwetsbaarheid van  het leven. de kwetsbaarheid van de vrouw. Iedere vrucht is uniek en kwetsbaar, omdat ze levend is. 

Levende gemeenschap is een vrucht

Werkelijke gemeenschap is de vrucht die geboren wordt als mensen delen in gebrokenheid en intimiteit. Wanneer we  elkaar   verzorgen en  bemoedigen zal er een vrucht ontstaan die vreugde brengt. Werkelijke ontmoeting. Veel van wat ik hier geschreven heb  ik overgenomen van Henrie Nouwen en in mijn eigen woorden weergegeven  

1 Johannes 4:12 zegt:

Niemand van ons heeft ooit God gezien. Maar als we elkaar liefhebben blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden.

Gelukkig is de mens

God houdt van ons zoals we zijn. we hoeven niet succesvol te zijn. sterker nog Hij leert ons dat het moeilijker is voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke (lees succesvolle) om het koninkrijk te beërven. Onmogelijk? Niets is voor God onmogelijk, maar beter is het om vruchtbaar te zijn.  Lief te hebben, te delen, er voor de ander te zijn. lees onderstaande psalm maar eens.

Psalm 1

Gelukkig de mens

die niet meegaat met wie kwaad doen,

die de weg van zondaars niet betreedt,

bij spotters niet aan tafel zit,

maar vreugde vindt in de wet van de HEER

en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

 

Hij zal zijn als een boom,

geplant aan stromend water.

Op tijd draagt hij vrucht,

zijn bladeren verdorren niet.

Alles wat hij doet komt tot bloei.

are we happy plastic people?

prachtige clip van  “casting crowns “die ik via  site van Jos Douma heb ontdekt. zeker de moeite waard om te bekijken.

klik op deze link om de clip te bekijken.  ze sluit m.i. aan op mijn eerder geschreven blog. 

ben je echt of fake?

zijn we happy plastic people? mensen die nooit ergens last van hebben? of zijn we echte mensen, die  iets hebben meegemaakt in het leven. of niet van echt te onderscheiden. maar toch niet echt.  

ieder mens heeft zo zijn ervaringen. allemaal anders , maar allemaal zijn we ergens geraakt en in meer of mindere mate beschadigd geraakt in het leven.  de een heeft het  verwerkt de ander loopt er nog mee rond.  we mogen er voor elkaar zijn.

las  zojuist nog een stukje in een nieuwsbrief van de Henrie Nouwen stichting. woorden die  me werkelijk  raken.

Joy and sorrow are never separated. When our hearts rejoice at a spectacular view, we may miss our friends who cannot see it, and when we are overwhelmed with grief, we may discover what true friendship is all about. Joy is hidden in sorrow and sorrow in joy. If we try to avoid sorrow at all costs, we may never taste joy, and if we are suspicious of ecstasy, agony can never reach us either. Joy and sorrow are the parents of our spiritual growth.