Tag: handen

samen veranderen?

sommige mensen ontwikkelen zichzelf op een bepaalde manier, of in ieder geval vind er een bepaalde ontwikkeling plaats waarbij ze geleerd hebben om onafhankelijk te zijn, zich actief op te stellen, hun vaardigheden te benutten en te ontwikkelen en hierdoor redelijk succesvol te zijn. toch is er ondanks dat vaak toch een honger naar heelheid. de vraag is hoe het kan dat iemand die zich sterk weet in te zetten toch hongert naar heelheid in hun leven?

manager1-300x194

ik geloof dat er ergens in het leven van ieder mens een natuurlijke honger is naar heelheid. naar diepe erkenning van wie men is, maar dat dit in sommige gevallen wel heel specifiek is. we zien in de huidige maatschappij tenminste twee categorieën ontstaan. misschien zijn er nog meer te noemen, maar ik houdt het voorlopig bij twee  groepen. namelijk de mensen die bij de pakken neer gaan zitten en hierdoor emotioneel aan lager wal raken en de andere groep is de groep die ik beschrijf als sterk en succesvol. goed ontwikkeld op allerlei gebied.

images (8)

Er is vaak in de lectuur volop aandacht voor de emotioneel beschadigde mens die het allemaal zelf niet lukt om een en ander op een rij te krijgen, die hulp nodig heeft en zich moet laten kennen vanwege niet goed of functioneren. die ment tegenkomt in klinieken, instellingen of schrijnend genoeg op straat.  echter veel mensen die er in de maatschappij goed voor lijken te staan en capaciteiten schijnen te hebben boven de ander blijken vaak ook zaken in het leven tegen te komen waarop ze vastlopen.
deze groep van mensen is misschien wel de meest schrijnende mens.

ze hebben vanwege hun ijver en inzet veel in hun leven bereikt op eigen kracht en bewijzen zich veelal ten opzichte van anderen omdat ze als kind buiten zichzelf zijn komen te staan. ze zijn veelal verscheurd tussen het zelf en de verwachting die de buitenwereld van hen heeft.
hierdoor ontstaat er vaak onverschilligheid en minachting of agressie tov de wereld om hen heen die niet zo sterk is als zij. ze hebben het gevoel, de aanraking verloren met de buitenwereld. ze willen van alles doen en bewerken zelfs als ze daarbij niet ervaren of dat het werkelijk zinvol is.

veelal zijn het deze twee groepen mi die op dit moment door de maatschappij voortgebracht worden.
de ene is zichtbaar zwak, krachteloos en de andere juist tegenovergesteld daadkrachtig en aanwezig, maar beide beschadigd.

in deze maatschappij is het mi vooral dat mensen druk, druk, druk zijn omdat ze zich moeten of willen bewijzen. daarbij gebeurt het dan dat ouders van kinderen veel moeten werken willen ze een bepaalde levensstandaard te kunnen onderhouden die de maatschappij aan hen stelt. veel mannen en vrouwen verliezen hierdoor het contact met hun kinderen, maar de kinderen ook het contact met hun ouders. de vraag is wat ernstiger is het een of het ander.

voor ouders is het verschrikkelijk om het contact met de kinderen te verliezen waardoor er op oudere leeftijd veelal eenzaamheid ontstaat en voor kinderen is er het gemis waardoor kinderen zich willen gaan bewijzen tov de ouders. dit lukt ze of niet of dusdanig dat ze willen bewijzen het beter te kunnen, anders te doen en niet te falen zoals hun ouders dit in zekere zin wel hebben gedaan.  dat hiermee niet de verandering optreed die men verwacht mag duidelijk zijn. er  zal een ahw maatschappelijk gezien een roulerende cirkel ontstaan.

er komen allerlei zaken aan de orde die men veelal niet onder ogen wil zien zoals relatie problemen, moeilijke persoonlijkheid, symptomen die niet zomaar verdwijnen als men er niks aan doet. uiteindelijk ontstaat er frustratie op allerlei gebied wat allerlei gevolgen heeft. te denken aan een kloof tussen  partners onderling, aan een kloof tussen ouders en hun kinderen. met als gevolg dat er meer echtscheidingen zijn als ooit te voren en en jonge mensen al vroeg met zaken te maken krijgen die  niet goed voor ze zijn tav hun persoonlijke ontwikkeling.

is er nog hoop? ik geloof dat de God voldoende hoop biedt. ik heb er in mijn vorige blog al over gehad, maar ook geloof ik dat wil men dat er verandering optreed er werkelijk een verandering op zal moeten treden. veelal spreek ik over ontmoeting op dit blog en dat is ook nu weer een deel van het thema, maar de ontmoeting is niet slechts die van twee mensen onderling, maar ik denk dat er een maatschappelijke ontmoeting zou moeten plaatsvinden. we zullen wederom samen zaken op moeten pakken in de maatschappij. de Bijbel spreekt over het feit dat we de plaats voor onze tent moeten vergroten, ruimte moeten creëren, zeg maar voor de ander.

Community_Collaboration_3
in deze tijd is er werkelijk van alles. spiritueel zijn mensen op zoek naar van alles om maar enigszins verlichting te kunnen vinden en tot rust te kunnen komen. alles draait om de individuele mens hoorde ik Bert mulder afgelopen zondag zeggen in Jabes. er is geen werkelijke ontmoeting meer met anderen. iedereen lijkt voor zichzelf te leven en als dat niet zo is dan is het wel dat men leeft voor het eigen gezinnetje, het eigen kringetje.
we zijn een ik gerichte maatschappij geworden.

om de maatschappij te veranderen zal er een ommekeer van-je-welste moeten zijn volgens mij. hoe? ik heb geen exact idee. wel kleine gedachten van de eenvoudige blogger die ik ben. ik geloof dat het begint wanneer we onszelf wederom bloot zullen geven. onszelf zullen laten zien zoals we zijn en dat we degene onder de arm nemen die het minder heeft als wij en hen bemoedigen en met ze zullen delen. laten we in onze emoties dalen, onze gevoelens en gedachten en proberen te ontdekken wat er mis is gegaan.

waarom zijn we zo als maatschappij zo geworden? waarom zijn we individueel als we zijn zo geworden? omdat we ons afgekeerd hebben van de ander omdat er een kloof is ontstaan in ons denken. we leven voor onszelf. we geloven dat dat nodig is in deze maatschappij. we zien geen andere mogelijkheid , maar is deze er niet?  ik geloof het wel!

i-love-you

ik zie dat God en zijn Zoon ons andere dingen laat zien in de bijbel. namelijk dat we voor de ander mogen leven. onze naaste liefhebben als onszelf, maar we zullen moeten beginnen bij God lief te hebben boven alles. dat betekent zijn Woord. dat wat Hij zegt lief te hebben. we zien dat als we God liefhebben er iets bijzonders gaat gebeuren. namelijk dan bloeien we open en gaan we delen. ons hart en leven gaat veranderen wanneer we laten zien en zullen dan ook werkelijk  gezien worden. wie gezien wordt wordt ook gekend. en wie gekend wordt is niet meer alleen. ik geloof dat God op die manier wil werken. ik hoop dat we dat gaan inzien. dat er verandering zal komen in de  Nederlandse maatschappij van vandaag. verandering van de maatschappij begint als wij veranderen, maar gaat verder als we samen veranderen.

genieten van de minste te zijn?

download (11)Wie is de belangrijkste vroegen de discipelen zich af. Jezus die in de gaten kreeg wat er zich tussen zijn discipelen afspeelde nam een kind op en zei: “wie in mijn naam dit kind opneemt, neemt mij op en wie mij opneemt, neemt hem op die mij gezonden heeft. Want de minste  van jullie , die is de belangrijkste.” zie Luc 9

We moeten de minste willen zijn.

Waar zijn we toch allemaal wel niet mee bezig? Ik vraag me af of we dit ooit werkelijk zullen begrijpen enerzijds, anderzijds denk ik dat we heel goed begrijpen wat Jezus bedoeld.  dit klinkt tegenstrijdig als ik dit zo opschrijf.  Ik geloof dat we nooit de diepte van wat Jezus bedoelde te zeggen werkelijk zouden kunnen begrijpen wanneer Hij ons daar niet zelf in tegemoet komt. anderzijds weten we heel goed wat Jezus hier bedoelde. We moeten de minste willen zijn.

Wat is de minste zijn? daar ligt iets moeilijks in. Immers we kunnen wellicht alles opgeven in ons leven en toch niet de minste zijn. we zouden zelfs daar op kunnen roemen en dus weer niet de minste zijn. we zouden juist daarin ten opzichte van de ander ons juist hoger achten dan de ander en daarmee  weer tegen deze tekst in gaan.

Ik besef echter … dat het iets kost.

Ik moet zeggen dat  ik het moeilijk vind de minste te zijn.  juist wanneer Jezus mij vraagt om alles op te geven, ben ik geneigd te zeggen : God , laat me alstublieft een beetje houden van wat me zo dierbaar is. ik wil zo graag toch nog een stukje houden  en tegelijk besef ik dat  hoe meer ik mijzelf geef aan anderen  te meer ik mijzelf overgeef aan de Heer Jezus in alles wat ik doe en laat, ik meer tot  mijn doel zal komen.

nail-pierced-hands-300x228Ik besef echter ook dat het iets kost. Als we naar Jezus kijken zien we dat het Hem alles heeft gekost.  Zijn leven was tot zegen voor ons allen, maar het koste hem ook alles.  wanneer wij  tot zegen voor anderen willen zijn hoeveel mag het ons dan kosten?  Wat zijn wij dan bereid te geven?  mogen we niet meer genieten en dus altijd maar vroom in de kerk zitten en dingen doen die we in wezen helemaal niet zo leuk vinden? Ik geloof het niet!

Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat Jezus genoot van het leven.  van de mensen om hem heen. Natuurlijk had Hij moeite  met zaken, maar  ik zie Hem als het we wandelen door de velden en samen met zijn leerlingen  een handje vol  graan nemen en genieten van hun aanwezigheid. Ik zie hoe Hij met mensen  at en genoot van de gesprekken. Ik zie hoe Hij mensen tot zich riep en die  Hem gingen volgen en hoe Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat ook wij mogen genieten van de dingen die we doen. dat we anderen mogen vertellen over Jezus en wie Hij is. ik geloof  dat er niets is in deze hele wereld dat mooier is als anderen iets van God proeven in mijn aanwezigheid. Ik herinner me een gesprek die ik had met een oudere man en vrouw. Ik kwam bij ze omdat ik wist dat er pijn en verdriet was.  Ik kwam en het gesprek  was fijn en ik heb met ze gebeden en de man vertelde dat hij een geweldig gesprek had gehad. hij vertelde me ook dat wanneer ik straks in de auto zou zitten mijn hart jubelen zou van vreugde omdat  er een hart geraakt was. het Hart van deze man.

Wat een voorrecht om …iets van Gods hart te mogen proeven.

Deze man had het fout. Mijn hart was niet jubelend in de auto, maar was jubelend geweest van het moment dat ik ervoer dat er ontmoeting plaats vond op geestelijk niveau. Wat een genieten. Wat een voorrecht om met mensen in gesprek te mogen zijn en iets van Gods hart te mogen proeven.

Ik moet echter zeggen dat het me vaak toch wel strijd kost  om open en transparant genoeg te zijn om mensen werkelijk te ontmoeten. om werkelijk op geestelijk niveau  contact te maken.  soms wil ik me zelfs boven een ander stellen en het  contact zal dan ook niet op een geweldig niveau  zijn.  soms wil ik me echter ook te veel onder anderen stellen omdat ik die weer veel hoger aan sla en ik ook niet echt mijzelf durf te zijn. O mijn God, het is allemaal niet zo simpel.

wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.

Het is gemakkelijk  uit te spreken  dat we gaan doen waartoe Jezus ons oproept, maar in de praktijk is dat niet zo gemakkelijk. Vind ik het althans niet  zo gemakkelijk.  Ten eerste weet ik soms niet goed  wat zijn wil is en ten tweede als ik het wel weet betekent dat vaak dat ik iets anders moet loslaten wat ik zelf  graag wil.  Ik weet dat  het volgen van Jezus ons  brengt in situaties waar we afhankelijk zijn. waar we niet goed mee om kunnen gaan.

serving others 1_copyechter wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.  We zullen jubelen en juichen , gewoon omdat Hij ons hart vervuld als we doen wat Hij wil. Doen wat Hij wil is in wezen ook doen wat we zelf willen. eigenlijk laat Jezus ons doen waar ons hart diep van binnen naar verlangt al beseffen we dat veelal niet.  weet je beter is het  om naar Jezus op te blijven zien. Hem te volgen  waar Hij wil. Dan kunnen we rechte sporen trekken, maar  helaas kijk ik zelf veel te vaak om mij   heen nar wat anderen van mij verlangen. wat ik zelf wil, maar wat ik heb en niet wil verliezen.

Leer mij Uw stem te verstaan

Heer, leer mij Uw stem te verstaan en meer en meer op U te lijken en te volgen dwars door alle diepten heen, geef mij liefde voor anderen en wijsheid van boven. leer mij de miste te zijn.Leer mij anderen te dienen zoal U mij gediend hebt heer.  U bent goed. amen.  

een andere kijk

Loslaten-ballonnenLoslaten zegt men soms. Je moet het loslaten. het gewoon laten gaan. niet meer denken, niet meer malen in cirkels, ronddraaien en in je gedachten. maar wat nu los te laten als je bent beschadigd? Wat nu loslaten als je  het zicht wat ben verloren.

 Is het allemaal zo simpel?

Loslaten  klinkt gemakkelijk. Een ballon aan een touwtje en je laat gewoon het touwtje los. Weg . daar gaat het. Eerst nog een klein stipje en dan … weg.   Is het allemaal zo simpel? Kan dat  dan zomaar?  Is datgene wat je los wil laten dan zomaar verdwenen?  Je angst voor mensen, je teleurstelling van verraad, je bittere gevoelens  voor iemand nadat hij je  misbruikt heeft, je  diepe innerlijke pijn omdat je bent afgewezen?

Ik krijg vaak te horen dat ik zo  open en kwetsbaar ben op mijn blogs. Ik ben dat minder als men vermoed misschien, mar ik probeer wel  zo transparant mogelijk te  zijn. mij kwetsbaar op te stellen. binnen mijn eigen grenzen dan wel. Ik wil ook niemand daar bij  benoemen en schade aan doen.  ik wil echter ook gewoon  laten zien hoe de mens in elkaar steekt.  Tenminste een beetje en  daarvoor kijk ik vaak naar mij zelf. Niet altijd het  beste uitgangspunt, maar wel de mijne.

 we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

7827936910_2f501558bd_zAls ik spreek over loslaten dan heb ik daar moeite mee gehad. met de uitspraak laat maar los,  niet meer op terug kijken. Niet meer aan denken.  Ik kan daar niet mee om gaan omdat bepaalde zaken niet zo werken. Ik geloof dat we niet zomaar kunne doen alsof onze neus bloed. Alsof er niks gebeurt is.  we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

als ik bang ben om wat mensen over mij zeggen  kan ik  hiervoor weglopen of net doen alsof er niks aan de hand is, maar ik kan me ook afvragen  wat is dat nu wat  mij beangstigd. Hoe  overwin ik mijn angst.  als ik mij afgewezen voel waar ligt dit probleem dan, bij mij? mijn  manier van reageren? Ligt dit bij die ander?  wanneer ik God even niet meer zie in mijn leven kan ik dat dan afdoen door te zeggen gewoon ff  loslaten ? of zoals ze  in christelijke zin zeggen; gewoon belijden en verder gaan? ik geloof het niet. ik geloof dat het nodig is om op onderzoek te gaan en te ontdekken  wat er  is. waarom ervaar je zaken nu juist wel  en of niet.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken.

We zijn  mensen en mensen kunnen  vaak doen alsof. Loslaten is niet iets wat zo gemakkelijk is als men denkt. De vraag is of het  ook  zo moet. Ik geloof dat het goed is hoor om  zo nu en dan  zaken te laten voor wat het is.  je niet schuldig te voelen over  bepaalde gebeurtenissen  en uitspraken die je plaatst. Dat je soms dingen kan zeggen  die heel direct zijn omdat je ze zo ervaart. We hoeven niet mensen te kwetsen maar mogen  aangeven waar we mee zitten. toch  is het belangrijk  wijs om te gaan met wie je bent en hoe te reageren.

Ik geloof dat de term loslaten vaak door mensen wel  goed bedoeld is, maar dat ze het vaak gebruiken als  een middel om de pijn te verstoppen. Net te doen alsof het er niet meer is. loslaten is  niet dat werkelijk loslaten, maar juist vasthouden op een andere manier.  verstoppen, net doen alsof je je goed voelt terwijl je van binnen huilt.

Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken. Net doen alsof het er niet meer is.  loslaten is  idd als de ballon. Het is  het touwtje loslaten en het naar God laten zweven. Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben. erkennen dat God  zoveel groter is als wij.  Dat Hij om ons heen is. dat hij ruimte heeft voor ons.

Wanneer  zijn we er werkelijk los van? Ik geloof dat  niet in onze hand licht. soms  duurt het lang voor wij het zich op de ballon verloren hebben. soms duurt het lang voor we de pijn zijn vergeten, de wonden niet meer voelen. maar uiteindelijk zal de ballon uit ons zicht verdwijnen en is ze volledig bij God.

Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen.

Loslaten is overgeven. we geven het over aan God . langzamerhand zweeft ze weg. Ik weet dat er zijn die zeggen het is een wilsbesluit. En  dat geloof ik ook. ik heb zelf echter ook  tijd nodig om  het te verwerken. Ik merk  echter ook dat de een daar  gemakkelijker mee overweg kan dan de ander soms. dit is ook afhankelijk van wat er is gebeurd en welk impact het heeft op je leven.  niet alles is zomaar verdwenen. Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen. Het is niet zomaar uitgewist, gedachten en  ervaringen blijven.

wanneer je  door iemand bent aangereden en je bent invalide geworden dan is het  niet gemakkelijk om los te laten. Je wordt elke dag geconfronteerd. Wanneer je misbruikt bent is er op bepaald gebied iets geknapt.  Ze zijn je grens over gegaan en je gebied voelt wellicht onveilig . misschien heb je  zelf iets gedaan wat je leven voor altijd heeft beïnvloed. je komt het iedere dag tegen, je word elke dag geconfronteerd met de gevolgen.

We hebben het niet over een ballon

Zwaarmoedig blog?  misschien, maar tegelijk ben ik er van overtuigd dat  juist deze  dingen, dat wat je los  gelaten hebt, al deze dingen waar je moeite mee hebt  nu juist datgene is wat  je dichter bij God brengt.  Loslaten is  prachtig, het geef lucht, meer en meer. en weet je  loslaten lijkt  soms moeilijk en dat kan het  ook zijn. immers we laten niet zomaar los. We hebben het niet over een ballon, maar over zaken die  een deel zijn  van wie we zijn geworden.

Een ANDERE kijk. Leven als christenLoslaten van pijn  maakt dat we anders zullen moeten gaan leven. loslaten van verdriet, betekent dat we  het verdriet opgeven. Loslaten van   boosheid maakt dat we niet meer boos willen reageren, maar hoe doen we dat allemaal? Een nieuwe fase een nieuwe manier van leven.

Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus kwam nu juist voor ons naar deze aarde. Hij wilde ons juist daar raken en vertellen dat het mogelijk is om los te laten, hij is gekomen om  ons te bevrijden van datgene waar we vastlopen. Voor datgene wat ons dwars zit in het leven met hem. waardoor we Hem niet meer zien zoals hij werkelijk is. Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus  weet  hoe het is om pijn te voelen en angstig te zijn. hoe het is om verraden te worden en gekwetst door  dierbaren. Hij wist wat verraad was en teleurstelling, maar hij wist ook  wat overgave was. zichzelf terug te geven aan God. om van daaruit weer te  leven te ontvangen. Wanneer wij leren loslaten zullen we ook  weer kunnen ontvangen.

We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen.

OpenHands2smWe staan met lege  handen en legen handen  zijn nodig om zijn gift van leven te ontvangen.  We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen. Vervuld te zijn van Hem die  ons nooit meer zal verlaten.  Die ons wil leiden dwars door moeite en verdriet heen. Op weg naar herstel

ff een persoonlijke ontmoeting met mij?

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar mij valt het gewone leven soms  werkelijk tegen.  Laat ik duidelijk zijn, ik heb geen hekel aan het leven. sterker  nog ik houdt en geniet van het leven.  ik bedoel te zeggen dat het me soms  tegenvalt hoe ik dat wat ik in mijn blogs duidelijk probeer te maken zelf erg moeilijk vindt  uit te leven.

Ik geloof in ontmoeting ,maar soms  is het maar wat moeilijk als het gaat om  werkelijk de ander te ontmoeten.  het is zo gemakkelijk om zomaar lang elkaar  heen te spreken, te handelen , elkaar te negeren.  We zijn wel vriendelijk en groeten de ander, maar  voor de rest? Een praatje  een gesprek over het weer, voetbal, auto’s,… etc

Eigenlijk nergens over. Eigenlijk vind ik regen best lekker, ik kan dan gewoon een wandeling gaan maken waar ik juist enorm van kan genieten omdat ik niemand tegen kom. Gewoon mijn geest even door laten waaien, dus waarom klagen over het weer. Voetbal… ik heb van kinds af aan een schijt hekel aan voetbal.  En als ik dan dus spreek over voetbal  heb ik er in wezen niet of nauwelijks naar gekeken en als dat al zo is dan doe ik dat omdat ik gewoon even dicht bij mijn zoon wil zijn die daar enorm van kan genieten. Vooral van Feyenoord. En auto’s  tja, … ik heb geen mooie auto’s, een Opel Agila en een peugeot 306 van  ik weet niet hoe oud. ze rijden… ik vind dat voldoende. Ik vind een hele hoop auto’s leuk, maar echt, ik maal er in wezen niets om. Als het maar rijd is mijn motto.

Natuurlijk zeg ik niet  dat de dingen waarmensen me soms mee vermoeien me niet interesseren… ik speel het spelletje vaak gewoon mee, maar in wezen interesseren een hoop zaken me werkelijk niet. wat wel mijn interesse heeft is hoe voel je je vandaag, wat vind je moeilijk of juist niet . wat  zijn je vrienden, noem je ze vrienden of zijn ze slechts bekenden of vage kennissen. Ik ben benieuwd hoe jij je keuzes maakt in het leven en of je ook daadwerkelijk op zoek bent  naar een bestemming in je leven en is dat dan God of iets anders. Mag ik daar met je over in gesprek zijn  of mag ik dat niet  zomaar  even tussen  neus en lippen vragen?

Weet je ik zou soms  aan mensen willen vragen wat is jou leven nu inhoudelijk?  Doordat ik geïnteresseerd ben zie ik verschillende mensen. maar uiteindelijk geloof ik dat de meeste mensen  op zoek zijn naar echtheid oprechtheid in hun leven. Gerco Mons, een van de mannen van Moonradio zei ergens in een berichtje op Facebook,in een zin dat het ging om  leven , liefde en echt zijn! ik geloof dat dat waar is.

We willen allemaal werkelijk leven allemaal willen we  liefhebben en en geliefd zijn, maar we willen ook het liefst werkelijk onszelf kunnen zijn.  tja…  doen we dat altijd?  Misschien weten sommigen niet eens wat werkelijk leven is, wat liefde nu werkelijk  inhoudt en  misschien heb je nooit ervaren geliefd te zijn, als we dan spreken over echtheid, jezelf zijn. wie ben je? Wat is echt. iets wat we kunnen aanraken in s dat echt of een gesprek  over allerlei zaken met een bepaalde inhoudt?

Ik geloof dat werkelijk kunnen leven, werkelijk liefde mogen ontvangen en delen van die liefde, dat we  mogen ervaren wat echtheid is  als we onszelf leren zijn.  Ik ben er van overtuigd dat we de hele wereld over zouden kunnen reizen om dit te zoeken en het niet  zouden kunnen vinden als we niet bereid zijn om  alles aan de kant te zetten wat je gelooft, wat je hebt ervaren in je leven, waar je tegen aan gelopen bent.  immers vasthouden en aan datgene wat je  tot nu toe hebt gelooft en gezien en ervaren bepaald  grotendeels hoe je in je leven staat.  Durf je los te laten?Loslaten  en je handen, je hart , je leven, je geest de ruimte te geven om te  ontdekken wat God voor je  in petto heeft?

Hoe zou je  dit kunnen ontdekken als je vasthoudt aan allerlei  overtuigingen die je hebt vanwege allerlei gebeurtenissen in je leven  die je blokkeren in je gevoel of je gedachten, hoe zou je kunnen veranderen als je niet bereid ben t om  je imago,  de controle  anders in te gaan vullen. Wat is dan de verandering wanneer je er slecht s iets aan toe gaat voegen? Meer verwarring misschien.

Ff terug naar het begin: durven we met elkaar in gesprek zijn over echte zaken, over het leven  en over liefde, over wie jij zelf bent en ik terug over wie ik ben?  Ik durf dat soms niet. ik praat dan gemakkelijker over voetbal of auto’s waar ik in wezen geen klap van weet.  Ik mopper gemakkelijk over het slechte weer, waarvan ik eigen lijk zo enorm kan genieten in een wandeling… allemaal zoveel gemakkelijker dan gewoon tegen jou te zeggen dat ik er naar verlang je vriend te zijn. dat ik er naar verlang om  geliefd te zijn,  dat ik er naar verlang om gekend te worden en mijzelf te zijn.

Gelukkig is God er die mij kent, met wie ik dit kan  bespreken, maar  ik wil het ook graag met jou bespreken. gewoon in een ontmoeting, maar soms dan is er gewoon niet de ruimte, niet de juiste tijd, of ervaar ik gewoon moeite om dat te doen. benieuwd hoe jij er tegen aan kijkt.

Het hart van ons leven

Hebben we honger naar  een oprecht leven met God? dorsten we naar het uitreiken van Jezus liefde naar anderen?  laten we ons hart raken door Gods Geest om iets voor anderen te betekenen?   natuurlijk is dat  niet gemakkelijk, maar het is een opdracht die ons door de Heer Jezus  zelf gegeven is.  Jezus gaf alles om jou en mij bewust te maken van Gods oneindige liefde .  Hij gaf zijn  bloed om ons te reinigen. Hij gaf zijn leven en stond op uit de dood om ons nieuw leven te schenken door Zijn Geest.

Kunnen we dat in wezen werkelijk begrijpen? Ik geloof  niet dat we  werkelijk kunnen bevatten hoe dit in  elkaar steekt. Hoe  groot God is en wat Zijn liefde  echt totaal inhoudt.  Wat ik wel weet is dat Hij ons wil veranderen, vernieuwen. Een nieuw leven begint natuurlijk met een geboorte.

De dag dat we er voor kiezen om met Hem te leven is de dag van de geboorte. Wedergeboorte genoemd, maar  dat is het begin de rest is volgens veel gelovigen als je ze hoort heel eenvoudig.  ik hoor termen als: “je hoeft  alleen je maar over te geven aan Christus en je leven veranderd volkomen”.  Waar? Ja zeker, tenminste als jij er naar verlangt, maar of dit allemaal wel zo vanzelf gaat is de volgende vraag. Ik geloof het niet.

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.

Het is misschien gemakkelijk om te zeggen dat je gelovig bent geworden, maar leven met Christus als onze Heer, is iets anders. Dat betekent  navolging en navolging houdt niet zo veel anders in dan dat we Hem willen navolgen in ons leven.  helaas zien we, als oprecht kritisch mag zijn,  daar veel te weinig van terug in de kerk van vandaag.  Wat zijn we  veelal aan het werk voor het koninkrijk van de kerk of die van ons zelf. zijn we ook daadwerkelijk bezig met Zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God?

Het koninkrijk van God vinden we bij de weduwen en wezen, bij gevangen en de armen, de mensen van de straat, mensen die het allemaal niet zo goed voor elkaar hebben in het leven.  onze houding is vaak ronduit belabberd naar degene toe die God zo enorm lief heeft. Onze manier van doen  is dat we juist die groep  weren of niet goed met ze om gaan. deze mensen hebben God zo enorm nodig.  Wij hebben echter vaak nogal wat verwachtingen van mensen. ze moeten netjes zijn en net zo doen als wij dat doen. niet buiten de boot vallen qua gedrag.  Bovendien mogen ze geen zondige praktijken meer  doen. zijn wij in wezen zoveel anders? Waar komen wij vandaan? Wat ons kruis?

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.  God heeft  ruimte, maar wij gooien veelal de deur voor hun neus dicht. Ik geloof dat we de plank totaal misslaan als we deze mensen weren. Als we geen oog meer voor deze mensen hebben.  zijn het niet die mensen die Jezus juist op het oog had?  de armen en de verlorenen?  In hoeverre zijn wij veranderd ? ik geloof dat we graag wat van ons af zien om onze eigen  fouten en gebreken  minder te doen opvallen. In wezen zijn we  witgekalkte graven als we zo reageren.  Misschien denkt u dat u het beter doet, maar geloof me , we  willen wel het goede doen misschien, maar het  goede doen dat kunnen we niet.

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.

Ik geloof dat we ons zelf vaak door de emotie laten leiden.  We durven ons nauwelijks met  mensen in te laten die  andere zaken op het oog hebben als waar we  als gemeente voor staan.  We kijken eerst om ons  heen om daadwerkelijk contact te maken met de mens. Wie ontmoeten we nu nog werkelijk? Wie kennen we nu werkelijk? Wiens hart zien we nu nog werkelijk zoals hij is?  wie durft zijn hart werkelijk te laten zien?

ik geloof echter om werkelijk gemeente te zijn  is het van belang om het hart weer te laten spreken. Ik geloof dat God het hart is van ons ware leven.  zonder God zijn we in wezen dood.  Met Hem mogen we door Christus weten te leven, maar durven we ons leven te delen? Durven we werkelijk voor  diegene te leven die ons zo enorm nodig heeft?

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.   wanneer we echter leren om niet  de emotie de ruimte te geven in de eerste plaats, maar het lef hebben om uit te spreken wat onze emoties zijn en te zeggen wat we werkelijk zouden willen zeggen waar dat nodig is, dan zullen er bijzondere dingen gebeuren. Wonderen zelfs. Wanneer we Gods woord verkondigen  vanuit ons hart, ons leven, vanuit onze oprechte gevoelens en gedachten ,we werkelijk in staat zullen zijn om te ontmoeten. God, de ander, maar ook onszelf.

amen?

mantelzorg

wanneer we  wensen om mensen werkelijk te ontmoeten gaat het vaak mis wanneer we de ander ongevraagd gaan adviseren hoe ze zouden kunnen herstellen.  We halen vaak een tweetal dingen door elkaar , ten eerste is het zo dat wanneer we voor de ander zorgen dit niet automatisch herstel betekent.

Er zijn veel mensen die  voor anderen zorgen. Ze zijn bezorgd om de ander vanuit allerlei perspectief. Soms beroepshalve, een andere keer is het een geliefde waarover we ons zorgen maken, zo zijn er allerlei manieren van zorgen.

Toch gaat het er om dat ons niet slechts bezorgd maken over iemand, maar dat we er r vooral voor iemand zijn. vaak maken we ons  bezorgd omdat we bang zijn iemand te moeten missen in ons leven of omdat we bezorgd zijn dat  het misgaat in het leven van de ander. ik herken dat vanuit mijn  rol als begeleider in de verslavingszorg. 

Ook in die rol als begeleider kan ik soms verkeerd handelen en te bezorgd zijn over iemand.  Natuurlijk spelen ook emoties en persoonlijke zaken een rol. Gelukkig merk ik in zulke tijden ook dat ik gewoon mens ben en van mensen houdt. 

Tegelijk moeten we  wanneer we werkelijk van mensen houden oppassen dat we niet zozeer  bezorgd zijn dat er voor willen zorgen dat we situatie onder controle  willen houden .  wij hebben wat dat betreft de touwtjes niet in handen.

Ik denk dat het goed is dat we onderkennen dat we er slechts voor de ander kunnen zijn.  we kunnen zorg bieden in allerlei vormen, en laat ik duidelijk zijn ik geloof  niet alle manieren van zorg  verkeerd is. en soms maken we ons  zorgen om bepaalde zaken, maar ik bedoel te zeggen dat wanneer we de ander werkelijk willen ontmoeten dit niet betekent dat we  de ander de ruimte ontnemen om zichzelf te zijn.

men mag gewoon moeite hebben met zaken, het oneens zijn met de zorg die ze krijgen, zorg mag geen bemoeizucht worden, maar zorg mag wel;  samen zijn, huilen met de ander, luisteren naar de ander, delen met de ander, meevoelen met de ander, in gesprek raken met de ander, … gewoon een arm om de ander slaan, een  mantel om de rug van de ander tegen de kou.

ik geloof in mantelzorg. het ontmoeten van mensen. nioet met de mantel der liefde allerlei dingen bedekken, maar open en eerlijk met elkaar communiceren. dat noem ik ontmoeten. Juist  wanneer  we de ontmoeting met de ander benadrukken en uitgaan van ander , dan zullen we ontdekken dat de ander  soms ruimte nodig heeft om zichzelf te zijn, in plaats van dat de zorg van anderen hen benauwd en bedrukt.  Laten we er niet direct van  uitgaan dat de ander ons niet begrijpt of dat we het beter weten, maar laten we elkaar ontmoeten als broeders en zusters. Laten we elkaar zien als mensen, als  kwetsbare mensen die op zoek zijn en die ook zelf in staat zijn tot het nemen van beslissingen.

Wellicht zullen mensen soms foute beslissingen nemen, maar dat  staat niet automatisch groei in de weg.   Ik geloof dat het goed is te ontmoeten in plaats van bezorgd te zijn  de ander.  de ontmoeting met de ander is een gift die God ons geeft zodat God mensen kan herstellen. 

We maken ons veelal bezorgd of God wel of niet zou willen herstellen, God wil wel, maar staan wij  niet vaak God in de weg om te herstellen? Laten wij ons  niet met de ander bemoeien , maar er gewoon voor de ander zijn, zodat God door  liefdevolle relaties herstel kan geven in de levens van mensen.

 

Ik ben een gezalfde uut Grunning!

Ik ben een gezalfde

Ik ben trots op  wie ik ben.  Ik ben een Groninger. (Hoewel …als het er op aan komt.. eigenlijk een Drent) ik ben kort gezegd een noordeling en noorderlingen staan bekend om hun stijfkoppigheid. En noorderlingen hebben zoiets van doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.  Maar helaas ook steek niet je kop boven het maaiveld uit of je kop word afgemaaid. Wat voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje.  Misschien een beetje  zwart wit gesteld en misschien geld dit ook voor andere  provincies of gebieden van Nederland of ter wereld zelfs.

Trots op je afkomst?

Iedereen heeft zo zijn eigenaardigheden. Iedereen heeft zo zijn maniertjes. Niet voor niets is er de gezegde : ieder vogeltje zingt zoals hij is gebekt.

Ik vind het heerlijk in het Groninger land. Ik hou van de provincie en van het dorp waarin ik woon.  Ik hou van de mensen hier.  Beetje vreemd omdat ik hier niet ben geboren en getogen. In wezen ben ik  een buitenlander in mijn eigen dorp.  Eigenlijk zijn we  misschien allemaal vreemdelingen. Waar horen we nu werkelijk thuis. Paul Abspoel  stelt dat het op zich niet verkeerd is om dankbaar te zijn voor je levensomstandigheden en trots te zijn op je afkomst (al moet je daar wel mee oppassen!), maar het is dom om te denken dat je een beter mens bent omdat je op een bepaald stukje van de aardbol bent geboren…., het is onzinnig te denken dat je een beter mens bent omdat je geboren en getogen bent in een bepaalde plaats of een bepaald land.

Melk en honing

Welk voorrecht hebben wij om hier te kunnen wonen waar we wonen. Het land van melk en honing zou ik haast willen zeggen.  er zijn zoveel landen waar het zo veel minder is als wij. Mensen die hier komen  die we  een helpende hand kunnen bieden door ze  een plek te gunnen waar ze zich opnieuw zouden moeten kunnen ontplooien.  Mooie mensen, ik geniet van de  verschillen die je tegenwoordig ziet hier.  Vroeger als kind zag ik nooit  mensen van een ander ras. Mensen met een andere huidskleur.  Nu is het gewoon geworden. alhoewel sommigen het moeilijk vinden om  met  mensen om te gaan  wiens cultuur  ze (nog ) niet kennen.

 Maar er zijn ook veel mensen die wel hier geboren en getogen zijn. mensen die we zien als outcast.  Mensen die we  liever niet  zien. Mensen die problemen veroorzaken. Mensen die door de mangel zijn gehaald als het gaat om  hun leven. ze hebben veel dingen meegemaakt en zijn misschien zelfs wel op het verkeerde pad geraakt.  Ik vraag me even of deze mensen er in de maatschappij nog wel bij horen.

Onrustig kikkerlandje

Wat is er veel onrust in ons kikkerlandje. Ook in Groningen  is het niet stil. Zeker nu we het financieel steeds moeilijker krijgen lijkt het er op dat juist de mensen in de marge het nog moeilijker krijgen .  hoe gaan we daar nu me om? Ik geloof dat veel mensen , helaas ook veel christenen denken dat deze mensen het zichzelf allemaal zelf  hebben aangedaan. Dat ze  betere keuzes  zouden moeten maken. ze zijn een last voor de maatschappij volgens velen.

We hebben inderdaad een probleem , zegt Paul en dat is het probleem van onze hoogmoed, ons egoïsme en onze ongebreidelde welvaart. We zijn zo gewend geraakt aan luxe, dat we zijn gaan denken dat we recht hebben op overdaad en rijkdom.

barmhartigheid

Ik denk natuurlijk niet dat we alles maar zomaar  moeten accepteren en dat we niet moeten nadenken, maar  we hebben  tevens  verplichtingen aan de zwakkere in de maatschappij.  Natuurlijk fijn als we het allemaal zelf zo goed hebben, maar ik als christen  wil er ook graag zijn voor de mens in de marge. De mens die het moeilijk heeft. En natuurlijk worden er fouten gemaakt. maar tegelijk vraag ik me af  waar onze gastvrijheid ten opzichte van anderen is gebleven.  Waar onze barmhartigheid is gebleven.  Leven we  niet als christenen  niet veel te vaak alleen nog voor ons zelf en onze eigen wereld?  zijn we niet vaak te bang om met degenen te worden geassocieerd die behoeftig zijn. zijn we nog bereid om tijd en energie en geld  in anderen te steken om ze te helpen?  Wat  geef je aan anderen? 

Paul geeft ook aan dat hij vindt dat investeringen verstandig moeten gebeuren als het gaat om  vluchtelingen werk en ontwikkelingsamenwerking. Ik geloof het ook. We moeten investeren in mensen. in relaties met mensen. dat betekent onszelf openstellen om mensen werkelijk te leren kennen. wanneer we daartoe ook bereid zijn dan zullen we  bijna als vanzelf onze knip openen om  de ander te helpen. We leren  de  situatie van anderen te zien en te begrijpen.  We leren dan ook dat wij het misschien een stuk beter hebben gehad of beter geleerd hebben om bepaalde keuzes te maken.

Gezegend om tot zegen te kunnen zijn

Waar je woont is  niet  zomaar.  God heeft ons gezegend om tot zegen voor anderen te kunnen zijn. dat betekent letterlijk investeren in mensen.  in anderen leren we meer over ons zelf en leren we meer over wie God is. laten we delen van de zegen  die God in ons leven heeft gegeven om zo een zegen voor anderen te zijn.

In Lucas 4 kunnen we lezen hoe Jezus  een profetie voorleest over zichzelf uitgesproken door jesaja.

 ‘De Geest van de Heer rust op mij,

want hij heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan blinden het herstel van hun zicht,

om onderdrukten hun vrijheid te geven,

 om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’

 

Normaal ?

 

Wij nu die gelovig zijn en Gods geest in ons leven hebben toegelaten zijn evenzo gezalfd om  deze dingen te doen aan hen die   Hem nodig hebben.  laten we ons niet laten leiden door de heersende opinie of door onze hang naar het materiële, maar laten we daadwerkelijk Navolgers van Jezus Christus  zijn.  Ik merk hoe meer we geven aan deze mensen hoe  moeilijker  het soms word om met  “normale“ mensen  om te gaan.  veelal begrijpen ze soms niet waar we mee bezig zijn. ze begrijpen niet hoe  men  bereid is om aan bepaalde luxe  voorbij te gaan om anderen te kunnen helpen. Ik merk echter ook hoe meer ik geef  des te meer ik ook ontvang . niet financieel, maar wel de warmte, de liefde die ik ontvang  van degenen die Het zelf zo hard ook nodig hebben in het leven.

totally out of control!

Ken je het gevoel van machteloosheid.  Het gevoel dat je de zaak niet meer onder controle hebt? Dat je je zelf niet meer onder controle hebt. Dat gevoel dat maakt dat we op inadequate manier gaan reageren in situaties. We hebben niet meer de macht , energie, inzicht om de controle in de hand te houden. We kunnen niets anders meer dan loslaten.

Out of controle!

Wat we ook zeggen . wat we ook doen. het heeft geen enkel zin of de situatie verergert zich alleen nog maar. nog meer nadelige gevolgen. Help!

Gevoelens van machteloosheid. Niet meer weten wat te doen met als gevolg:  Relaties kapot.

Beschadigd , kapot

Gevoelens van machteloosheid zijn zo enorm beschadigend  enerzijds. Ze ,lopen uit in verbroken relaties en in een proces van opgeven en een slachtofferrol.  Geloof me:  I have been there!

Niet meer de controle. Touwtjes losgelaten. Weggeslagen, geknapt, kapot!

Anderzijds is het een punt van opnieuw beginnen. Erkenning! Erkennen van wat we kunnen en waar we het niet kunnen.  Dat we als mens heel wat in ons mars kunnen hebben, maar dat we soms machteloos staan.

Hogere Macht nodig?

We hebben een Hogere Macht nodig in ons leven. wanneer we ons dat bewust worden en onze menselijke kleinheid onder ogen  durven en willen zien, zullen we ook ontdekken dat we nieuwe waarheden nodig hebben voor ons leven.

Onze waarheid is  wellicht  uit onze handen geslagen, maar Nieuwe waarheid  van God kan  ons  helpen onszelf te ontdekken zoals we werkelijk zijn in Hem.  

In Hem zijn we groots. Hij heeft ons wonderbaarlijk gemaakt en Hij (God) zag dat het goed was.

Licht van het onvermogen

Wanneer we niet langer ons leven leiden in het licht van ons onvermogen, dat is wat machteloosheid ons zal laten zien, dan kan er iets geweldigs gebeuren in het leven van mensen. in mijn  leven zie ik het gebeuren.

Dan kunnen we gaan ontdekken wie God  voor ons persoonlijk is.

Dan hoeven we niet langer te letten op die ander in de zin dat we Hem of haar veroordelen, maar dan leren we kijken naar ons zelf en die ander met andere ogen. Dan willen we juist die ander ontmoeten. samen delen. Open staan en eerlijk zijn.  niet meer wij hebben de controle, maar we geven God de controle over ons leven terug.

Vanuit onvermogen, machteloosheid wil god ons leren dat hij in controle is. Hij Heer.

wie is de zondebok

 

Leviticus 16:20-22

Het is te hopen dat mensen die we pijn hebben gedaan beter over ons gaan denken nadat we onze oprechte verontschuldigingen hebben aangeboden.

Er zullen er wellicht bij zijn die het geen optie vinden  ons te vergeven. Wat we ook doen ze zullen ons als zondebok blijven zien.

Jezus was de bok

Voordat Jezus op aarde kwam werd de instructie gegeven om een zondebok te kiezen om de zonden weg te dragen. ( Jezus echter zelf werd onze zondebok) de priester deed de handen op de bok en beleed de zonden van de mensen en de bok werd de woestijn in gestuurd.

Veel mensen zullen ons blijven zien als zondebok. We hebben hen immers pijn gedaan. Ze voelen zich gerechtvaardigd om ons de wildernis in te sturen met meer dan ons deel van de schuld in het hele verhaal.  Ze zijn niet bereid te kijken naar hun eigen aandeel in de pijn.

verantwoording nemen voor je eigen deel

Als zondebok zullen we een rol blijven spelen  in hun leven.  Wat onze valkuil is geweest , is ze ook voor deze mensen geworden door niet naar hun eigen aandeel te willen of kunnen kijken.  Ze kunnen er op dit moment (nog niet )  mee omgaan.

We moeten ons realiseren dat het ook voor hen geen gemakkelijke situatie is, maar wanneer wij de verantwoordelijkheid hebben gedragen voor ons aandeel in het probleem en bereid zijn datgene goed te maken wat we kunnen neemt dat een enorme last van onze schouders.

We zijn niet verantwoordelijk voor de wrok en bitterheid en keuzes die anderen met zich mee willen blijven dragen.

Heer we willen zo graag dat dingen opgeruimd zullen zijn. We beseffen echter ook dat het allemaal niet zo simpel ligt. Een verhaal heeft twee kanten. Wij kunnen slechts ons deel van het verhaal doen. Heer help me dit te doen in alle oprechtheid naar de ander. Help ook de ander zich open te stellen voor U en te zien in dit geval wat u ook hen door dit gebeuren wil leren. Heer u bent de zondebok geworden. dat is soms moeilijk voor ons te accepteren heer, maar leer ons onszelf van die rol te ontdoen, wij kunnen het immers allemaal niet dragen. U hebt het reeds voor ons gedragen. Dank u wel daarvoor. Amen

terug naar overlevingspakket stap 8 #1

verder naar overlevingspakket stap 8 #3