Tag: handen uit de mouwen

Onbegrijpelijk afhankelijk

Mensen willen graag onafhankelijk zijn.  onafhankelijk van anderen, van  wie of wat dan ook.  en als we over God speken, het thema in al mijn onderwerpen, dan   zou ik kunnen zeggen dat we  ons afhankelijk moeten opstellen van God en dat is  waar wat mij betreft, maar tegelijk zien we dat we daar enorm veel moeite mee hebben.  ik denk dat ook jij daar moeite mee hebt, maar laat maar horen als je daar anders over denkt.

een fragiel wezen 

Het mooie van het evangelie vind ik niet dat we van God afhankelijk zouden moeten zijn.  dat we in alles wat we doen God zouden moeten betrekken al geloof ik dat dat het beste is wat we zouden kunnen doen. het mooiste is dat God  zich kwetsbaar en afhankelijk heeft opgesteld van ons.  Hij heeft zich afhankelijk van ons mensen opgesteld door In Jezus Christus naar  deze aarde te komen als mens. Gewoon een kleine baby zoals jij en ik . als een fragiel wezen dat gewoon de zorg en geborgenheid nodig had zoals  wij dat ook nodig hadden toen we klein waren .

Het is  juist in die afhankelijkheid dat loslaten van Zijn eigen grootheid en macht waarin hij juist zijn kracht laat zien.  waarin hij  ons toont hoe we door vast houden aan wat we hebben krachteloos worden en zwak. Vasthouden  aan wat we hebben betekent immers dat dat wat we hebben belangrijker is dan wie we zijn. door los te laten  liet God zien hoeveel hij gaf om ons. Door los te laten liet Jezus zien hoeveel zijn Leven  waard was  voor ons.

Gods kracht zat hem niet in de wonderen die Jezus deed

Wij denken dat het vasthouden is  wat ons aanzien en kracht en liefde en geborgenheid geeft, dat we sterk moeten zijn om er  voor de ander te kunnen zijn en voor onszelf op te kunnen komen, maar Jezus laat zien dat het belangrijker is om die macht en kracht los te laten en te gaan dienen om werkelijk een verandering in deze wereld te kunnen zijn. Gods kracht zat hem niet in de wonderen die Jezus deed al waren er velen die hem daarom volgenden waarschijnlijk, maar zijn kracht  zat hem in het dienen van gewone mensen. mensen die niets hadden. het dienen van mensen die  verkeerd waren geweest, zondige mensen zoals wij dat zijn.  de voeten te wassen  van leerlingen zijn handen vuil te maken aan vrouw die verontreinigd was volgens de joodse wetten. Om te gaan met mensen die gestenigd hadden moeten worden. Hoeren, tollenaars, melaatsen, boeven, moordenaars,  etc…Hij was er voor hen.  Hij dacht niet alleen aan hen, maar stak zijn handen uit de mouwen en vertelde  dat  de redding nabij was.  dat het koninkrijk  was gekomen.  In Hem . door Hem.

De kracht die van Jezus  uitging was niet een kracht van op macht belustheid. Niet een kracht van; Ik zal laten zien wat of wie ik ben, maar  een kracht in zwakheid.  Lief te hebben ten koste van zichzelf.  Dit kost ons moeite. We denken vaak eerst aan onszelf. we denken dat we vooral ook aan onszelf moeten denken. We moeten sparen , we moeten  onze kinderen niet te kort doen, we moeten…. Jezus leert ons dat we niets moeten dan Hem te volgen .  dicht bij Hem te blijven.  Zoek eerst het koninkrijk van God en al het andere wordt ons  gegeven.  God geeft het ons. Hij geeft de mussen te eten, zal hij ons dan ook niet geven wat we nodig hebben?

Hij geeft de mussen te eten, zal hij ons dan ook niet geven wat we nodig hebben?

We hebben Gods liefde en aanvaarding nodig om dat allemaal te kunne begrijpen en tegelijk is het de vraag of we het  eigenlijk wel goed begrijpen of ooit  goed zullen begrijpen wat God ons geeft door ons soms  zelfs dingen te ontnemen.  Mensen die ons lief zijn,  of gebeurtenissen die ons  overkomen waar we geen  kant mee uit kunnen,  dingen die ons pijn hebben gedaan wil Hij gebruiken om ons   te laten zien wat zijn koninkrijk is. Hij wil ons herstellen , niet alleen van onze wonden, de teleurstellingen in ons leven, maar ook van onze hang naar  bezit en ik gerichtheid om te leren om uit te delen in plaats van altijd maar te willen ontvangen. Hij geeft ons Zijn Heilige Geest om ons  bewust te maken zonder allerlei spectaculaire  dingen, maar gewoon door ons hart te raken en heel dicht bij ons te zijn. dichterbij dan we ons ook maar  kunnen beseffen. Hij leeft in ons en door ons , waar we hem toe laten in ons leven met Hem.  waar we onszelf  loslaten en hem vastgrijpen om  anderen te kunnen dienen en de minste te durven zijn. ons leven er voor te geven. Onbegrijpelijk is het niet?

met de voeten in de modder

Veel mensen zien de kerk als een organisatie of een gebouw. Of als een groep mensen die om een bepaalde  denkwijze samengekomen.  Maar  ik geloof dat kerkzijn niet zoveel met organisatie te maken heeft .  hoewel we veel inde kerk organiseren en doen in de kerk en het  ook goed is om dingen te organiseren is de kerk in wezen geen organisatie.  Ik geloof dat we het  beter een  familie zouden kunnen noemen.  Wellicht dat er meer zo over denken gezien het feit dat in veel kerken men elkaar ook broeder en zuster noemt, toch ondanks hoe men elkaar noemt , toch lijkt het er op dat de kerk  zo georganiseerd is dat ze  wereld wijd best veel werk doet, maar wanneer het gaat om  het persoonlijke ze  hier in Nederland  soms maar weinig  tot de kern komt.

De kerk zou  het gezin van God moeten zijn en dat is ze ook. Toch vinden we het vaak moeilijk om  met elkaar werkelijk in contact te staan. We vinden het moeilijk om werkelijk open te zijn voor elkaar. ons hart werkelijk aan elkaar te laten zien.  er is veel vroomheid in de kerk en er wordt natuurlijk ook over God gesproken,(meestal door de voorganger of dominee)maar  hoe is het met de onderlinge liefde? Hoe wordt die onder ons zichtbaar?

Een vriend van me  is nogal boos en uitgekeken op de kerk. hij vertelde me dat er nogal wat onechtheid is  en dat hij dat kon voelen.  Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat soms met hem eens ben.  ik geloof ook dat er nogal wat zaken zijn die er in wezen helemaal niet toe doen. we kunnen mooie praatjes  aanhoren in de kerk, maar   we zouden maar liever de handen uit de mouwen steken.  De kerk  op grote schaal doet best  veel, geeft geld en zend mensen uit, maar als we  de gemiddelde christen  eens onder loep zouden kunnen nemen en in zijn hart kijken wat leeft er dan werkelijk in het hart van deze man of vrouw?

Ik denk dat wij  westerlingen veel geld geven aan goede doelen en dat dat ook eendaad uit liefde voor God zou kunnen zijn.  hoewel ik geloof dat ook  hier veel niet christenen zulke daden tonen.  Waarin zouden wij nu werkelijk verschillen?  Staat geld tegenwoordig als synoniem voor het goede doen?

Ik geloof dat  de kerk daar is waar  meerder gelovigen samenkomen en werkelijk open zijn met elkaar. De vorm is  niet zo belangrijk. relatie wel.  Wanneer we werkelijk open zijn  voor elkaar en elkaar zoeken dan  kan het niet anders dan dat er iets in ons gebeurt. dan staan we op en ondersteunen  we de ander( christen of niet ) als hij het moeilijk heeft.  Dan waarderen we de ander om wie hij is ongeacht zijn kleur, zijn afkomst, zijn niveau, zijn houding of motivatie. 

We hoeven het niet altijd eens te zijn. wij willen graag een waarheid die staat als een huis, maar  wij mensen  kunnen slechts deze waarheid toelaten wanneer we werkelijk open zijn voor Gods Geest en deze werkt vanuit relatie. In relatie met God  zien we de waarheid. God laat ons door Zijn Geest  stukjes zien van de waarheid zoals wij dat persoonlijk nodig hebben. in  de bijbel, het leven van alle dag, de omgeving, en de mensen om je heen zal hij ze op je af  laten komen.  

Ik geloof dat we die waarheid  in ons moeten omarmen en er in moeten gaan staan.  Een schouder zijn voor  de armen en de zwakken. Dat we moeten delen in  wat we hebben te eten en wat we kunnen geven.  soms is dat geld, maar veel vaker is dat gewoon er voor iemand zijn.  je arm om de schouder, een vriendelijk woord, bemoediging in tijden van nood. Liefde uitdelen in plaats van harde woorden en eigen waarheden die  bitterhard zijn.  ik geloof dat wanneer we de waarheid van God willen verkondigen dit vooral in daden van liefde zouden moeten plaatsvinden.  Niet in teksten en kreten die  misschien waar zijn, maar waarmee  je  mensen ook enorm kunt beschadigen.

 Ik geloof dat God de waarheid in ons legt , maar ook dat we van uit die waarheid in waarachtigheid deze zouden moeten uitdelen. Handen uit de mouwen dus. God heeft daarvoor  verschillende gaven gegeven. iedereen heeft een bijzonder gave. Wanneer we God ontdekken in ons leven en zijn vrijheid in Christus ook willen zien en geloven dan  mogen we die Gaven ook ontdekken. 

ik geloof dat Gods gaven echter vaak op een gebied liggen waar we echter van hem afhankelijk zijn.  moeilijk  om dingen te doen om God te eren. Hoe kunnen wij die gaven nu inzetten  voor God? veelal denken mensen dat die gaven  er slechts is voor de kerk als gebouw. Dat we ze daarbinnen zouden moeten inzetten. De gaven zijn er echter niet voor  organisaties of instellingen, maar ze zijner zodat mensen  God zullen vinden.

Laten we gaan en de handen uit de mouwen steken,  met de voeten in de modder gaan staan en laten zien dat we bereid zijn alles te geven voor de ander. wat is alles? je leven. je eigen waarheid ruilen voor de waarheid in je en doen waarvoor Jezus is gekomen. Discipelen te maken van mensen. vissers, tollenaars en hoeren, weduwen en wezen, blinden en kreupelen, gevangen, verslaafden en daklozen, Je buurman of buurvrouw.

 

Bekeerlingen scoren!

Wanneer iemand christen is geworden voor wie is dat dan goed nieuws? Voor de nieuw geboren christen? Voor God zelf? Of… voor de mensen rondom deze babychristen?

Wat is het motief?

Hoewel ik geloof dat deze nieuw en vers gelovige nog fris is en enthousiast en daardoor  veel indruk zal maken op zijn omgeving ben ik bang dat uiteindelijk verreweg de meeste christenen slechts christen zijn geworden vanuit persoonlijke motieven of vanuit het motief om God te plezieren.

Rob Bell schrijft: if the gospel isn’t good news for everybody, then it isn’t good news for anybody.

wie heeft gelijk?

Christenen proberen mensen vaak te overtuigen van een bepaald gelijk. dat de ander God moet gaan dienen door zich te bekeren en zich  aan te sluiten bij een bepaalde groep, kring , een bepaalde arbeid in de kerk of voor een christelijke vereniging, een bepaalde lering , een zekere voorganger, een bepaalde kerk , allerlei regels, dogma’s , wetten te volgen , etc…

Is het niet zo dat veel christenen enorm bezig zijn met het radicaal scoren van  bekeerlingen, doopkandidaten, leden voor eigen gelederen in plaats van werkelijk dienstbaar te zijn aan Christus zelf?

Handen uit de mouwen!

Natuurlijk werken veel van deze gelovigen werkelijk hard , maar voor wie steken zij de handen uit de mouwen ? en de vraag is in hoeverre ze werkelijk de handen echt uit de mouwen steken en nederig anderen willen dienen.

How low wil they go?

Hoever gaan christenen om diepere relaties te bouwen of vergeten ze dit in de strijd om aantallen te scoren voor zichzelf en de kerk waartoe zij behoren?

Verborgen agenda’s

Ik geloof dat gelovigen soms wel erg gemakkelijk zeggen van iemand te houden , maar eigenlijk een soort van verborgen agenda hebben.

Wanneer dat laatste het geval is, wat natuurlijk niemand direct  durft toe te geven, is het dan niet zo dat we eigenlijk liegen ? gaat het er veelal niet om dat we graag gezien willen worden bij de mensen, in de kerk, in onze groep? 

Wanneer we mensen werkelijk lief zouden hebben en we ons hun lot zouden aantrekken zouden we dan niet gewoon voor ze open kunnen staan zonder hen te willen overtuigen van ons gelijk, onze manieren van geloven, onze overtuigingen, maar er gewoon voor ze zijn zonder er iets voor terug te verwachten?

Vriendschappen

Wat zou het geweldig zijn om gewoon vriendschappen te sluiten met mensen die het niet van ons verwachten, maar die we zouden kunnen helpen? Wat zou het geweldig zijn om anderen tot steun te zijn zonder te verwachten dat zij ons tot steun zijn?

 ik geloof dat wanneer we mensen proberen in een bepaalde hoek te drukken van verwachting we ze beperken in de keuze voor God.

we maken God wel erg  klein als we hen  dingen op gaan leggen die wij denken en vinden. God is zoveel groter en meer dan wij ons ook maar kunnen beseffen.

Niet ik maar Christus

Wij zijn niet in staat om mensen te bekeren, dit is het werk van de Geest. We kunnen ons door dezelfde Geest laten leiden en Hij wil ons gebruiken, maar niet wanneer we Hem aan banden gaan  leggen.  

God laat zich niet misbruiken. Laten we Hem dienen in nederigheid, openheid, transparantie en eerlijkheid wanneer we met mensen spreken of wanneer we hen ontmoeten in hun omstandigheden zonder eisen te stellen.

Laten we mensen bij de hand nemen op de levensweg. Laten we hen oppakken als ze gevallen zijn, ze onze persoonlijke verhalen vertellen. Ons hart voor hen openen. Laten we Jezus woorden delen, het brood met elkaar breken, vragen stellen en een vriend zijn voor de ander. laten we de ander weten dat ook zij geliefden van God zijn zoals ook wij dat zijn.