Tag: Gods Woord

archeologie of levend bewijs

Ik ben er van overtuigd dat ieder mens een soort van Godsbesef heeft. Dit betekent niet automatisch dat men ook werkelijk in God gelooft of dat we hetzelfde geloven. Sterker nog, veel mensen creëeren rondom dat Godsbesef een totaal eigen wereld. Men doet door zich ongelovig te noemen, kerks van huis uit, christelijk, boeddhistisch, moslim, men gelooft in niets, atheïstisch, …  
Persoonlijk geloof ik dat God bestaat. ik geloof dat Hij een Zoon heeft. Dat Zijn Geest ons wil leiden. Dat er een plan en bedoeling ligt in ons leven. Dat we onze identiteit kunnen vinden in Hem. Dat wat we in het leven meemaken niet zomaar is, maar dat het zin heeft om daardoor God te ontdekken, van Hem te getuigen. Dat er niemand is die meer liefde voor de mens heeft dan Hij. Dat de Bijbel waar is en derhalve Zijn Woord genoemd wordt.

Weet je? we communiceren als christenen heel gauw wat we verkeerd vinden in anderen. We leggen anderen regels, wetten op die we zelf veelal niet eens waar kunnen maken. Wanneer we een bepaald iets wel goed doen ligt er elders wel een regel waarover niet aan voldoen. Lezen we de Bijbel er op na, dan zien we dat dit van af het allereerste begin al zo was.

  
We communiceren al heel snel wat er “verkeerd” is aan de ander en proberen op die manier ons zelf beter voor te doen dan we in wezen zijn.

We lezen echter in de Bijbel ook dat niemand goed is. We leren vanuit de Bijbel dat we zondig zijn van nature. 

Vanuit studie ook buiten de Bijbel om heb ik ontdekt dat er allerlei factoren zijn die ons leven beïnvloeden. Factoren die gebaseerd zijn op onwaarheden of op halve waarheden, maar veel zaken in ons leven zijn vooral gebaseerd op fouten die ons worden doorgegeven via ons voorgeslacht of door mensen om ons heen. Soms bewust, maar heel vaak ook onbewust. Hierdoor gebeuren er dingen in ons leven die niet Gods bedoeling zijn, maar wel een gevolg van keuzes. Soms directe gevolgen, maar heel vaak ook indirecte gevolgen. Ook dit is de invloed van zonde in ons leven. 

Balen? Ik kan hier enerzijds ja op zeggen, anderzijds ook nee. Wanneer we Gods Woord, de Bijbel onderzoeken kunnen we lezen dat dit meewerkt ten goede. Nu wil ik niet overal allerlei teksten aan plakken vanuit de Bijbel, maar het juist in dit blog even to the point komen qua Bijbel. 

Ik heb gaandeweg ontdekt dat veel mensen vanuit wat ze geleerd hebben geloven dat de Bijbel een bijzonder boek is. Dat deze waar is. Echter veel mensen kunnen er niet goed mee uit de voeten. Weten het niet goed toepasbaar te maken voor zichzelf en het leven wat ze leven. 

Veelal communiceren we dat we God belangrijk vinden en dat we willen dien wat Hij zegt, maar begrijpen dit veelal niet echt. Derhalve is het misschien van belang om hierover met elkaar te communiceren. Ik maak hierin dit blog een opstapje en hoop dat je er iets mee kunt, maar om tot werkelijke gedragsverandering te komen vanuit Gods Woord zullen we het toepasbaar moeten kunnen maken. 

De Bijbel werd lang geleden reeds geschreven. Dit maakt het niet minder waar of twijfelachtig, maar het betekent wel dat we dit ‘archeologische werk’ pas werkelijk zinvol kunnen maken, wanneer we het in de praktijk van vandaag kunnen toepassen. Op basis van wat we begrijpen kunnen we pas keuzes maken. 

Veel mensen zoeken en onderzoeken. Voor sommigen is dit een doel op zich geworden. Men weet dan veel van wat de Bijbel zegt en hoe zaken misschien zelfs worden bedoeld, maar missen doms toch de kern. Het hart van wat God bedoeld. 

Wat zou het mooi zijn als we enerzijds weten hoe dingen in de Bijbel praktisch werden bedoeld, maar anderzijds ook wat het Hart van de bedoelingen van de woorden in de Bijbel is. Weet je, God is dichtbij wanneer we naar Hem persoonlijk op zoek zijn. Je hebt enerzijds een goed stel hersenen gegeven om zaken op een rij te zetten, maar ook door Zijn Heilige Geest wil Hij je laten zien wat Hij voor jou persoonlijk in petto heeft. Dit maakt Bijbel lezen zoveel mooier. Het ‘archeologisch’ onderzoeken kan misschien boeiend zijn in sommige gevallen, maar wanneer we 

Ontdekken dat de verhalen van toen ook nu nog toepasbaar zijn maakt Gods Woord levend.  

de kerk, ben ik.

download (8)Misschien een wat harde uitspraak, maar de kerk lijkt meer en meer  een plaats te worden waar we het allemaal gezellig met elkaar moeten hebben. waar  fun gemaakt moet kunnen worden en waar we  met  elkaar leuke dingen doen. natuurlijk allemaal in Gods naam.  Natuurlijk  onder de vlag van gemeenschap hebben met elkaar.

Met dit blog  reageer ik op het blog op gospelfellowships. Waar dit  min of meer ook gesteld wordt. ik moest gelijk denken aan de woorden van David Wilkerson hierbij. Hoe is het met ons gesteld. We  komen naar de kerk en we hebben geweldige muziek, goed opgezette preken en daarbij ook de juiste visuele materialen. Goede stoelen om in te zitten en relax te kunnen zijn. ook zijn de regels dusdanig  opgesteld dat  we zoals dat heet laagdrempelig zijn voor buitenstaanders, maar toch … hoeveel nieuwe mensen winnen we hier nu werkelijk mee? Als we al mensen winnen in de kerk, dan vraag ik me af hoeveel nieuw geboren christenen winnen we werkelijk of zijn het mensen uit andere kerken die zich elders niet meer thuis voelen?

download (9)De vraag is waarom gaan we nu werkelijk naar de kerk?  is het omdat we het gezellig hebben met elkaar? is het om de  manier waarop we de dingen georganiseerd waarbij we ons veilig en vertrouwd voelen? is het om te luisteren naar wat goede woorden en muziek?  Misschien missen we het punt dat we naar de kerk gaan om God gezamenlijk te eren. Om te leren hoe we Jezus moeten volgen. Hoe we opnieuw vervuld worden met kracht van de Heilige Geest voor de weke die op de zondag volgt.

Wanneer ik in de kerk ben hoor ik soms uitspraken, en doe daar eerlijk gezegd soms aan mee, over de lengte van de preek. Over hoe goed iemand kan preken. Over de muziek en de leuke liederen , maar ik hoor weinig mensen iets zeggen over de inhoud.  Ik vraag me soms af wat het inhoudelijk met hen doet. ook wat het met me zelf doet.

Ik geloof dat we iets machtigs hebben uitgeschakeld  in de kerk. we spreken in de kerk over God en over Jezus christus, over de heilige Geest en wat het woord ons allemaal zo te brengen heeft, maar in hoeverre is ze werkelijk levend aanwezig? In hoeverre staan we open voor wat God ons te zeggen heeft? Luisteren niet veelal naar preken die leuk gebracht worden om de geintjes in plaats van om de inhoud.  Zijn we niet geneigd de spreker leuk en aardig te vinden die ons iets leuks download (10)voorschotelt dan een lezer die ons de les leest?  Ik wil daarmee niet zeggen dat het allemaal fout gaat in de kerk en dat we de les gelezen zouden moeten worden, maar ik  vraag me af  wie er nog werkelijk geraakt worden in de kerk? hoe vaak word je nog werkelijk geraakt door Gods woord? hoe vaak word je diep van binnen geraakt om dingen te gaan veranderen in je eigen leven . besef je dat dat soms helemaal niet zo leuk is , maar pijn  doet van binnen?

Ik schets hier een wat negatief beeld van de kerk. ik ben een stuk milder in de praktijk hoor, maar wil even op deze kant zitten om ons bewust te maken van hoe we naar de kerk kunnen gaan en niet bewust zijn  van de gevaren van een oppervlakkig geloof.  Ik geloof dat oppervlakkigheid en een passieve houding  iets is wat satan ons graag wil geven. oppervlakkige preken en veel muziek om ons te onthouden wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Laten we God zoeken en elkaar bemoedigen  om te komen en er voor elkaar te zijn om Christus  te verkondigen en zijn verlossingswerk voor jou en mij. laten we met blijdschap en betrokkenheid  op staan en Hem de eer geven die Hij verdient. Ik bedoel dan niet alleen op zondag, maar in ons hele leven. ik vraag me af hoeveel mensen door jou God hebben leren kennen. Laten  we opgaan  en met enthousiasme voor God ons opnieuw laten aanraken door Hem die alles voor ons heeft volbracht.  Laten we  vertellen over het koninkrijk van God , hier en nu. Laten we bewust worden dat we kinderen van Zijn koninkrijk zijn en als kinderen van Gods koninkrijk  gaan leven. laten we vertellen dat  God herstel wil geven aan een ieder. we geloven toch dat God herstel wil geven aan gebroken harten? of geloven we dat niet werkelijk meer.

images (40) Laten we met Kracht in de wereld staan. Kracht die we onder andere gezamenlijk halen uit de diensten op zondag in de kerk. de kerk de gemeenschap van gelovigen. Waar we samen een vuist kunnen maken om de vijand te verslaan.laten we de slapheid van de kerk overwinnen door op te staan en doen waarvoor we geroepen zijn. laten we keuzes maken, stappen zetten om Hem werkelijk te dienen. geloof  niet dat wekelijks naar de kerk gaan om geamuseerd t e worden dat dat ook werkelijk dienen is van God.

velen van ons  zullen moeten opstaan en achterlaten wat ons bind aan wat de wereld van ons verwacht. laten we onze tijd die we te veel achter de pc en tv zitten  besteden aan dat wat God  van ons verlangt. hoe dan ook zullen we veranderen. wanneer we ons op Hem richten zullen we veranderen en meer op Hem gaan lijken, maar wanneer we ons niet werkelijk laten raken zullen we veranderen. ons hart zal leeg raken en vervuld worden met datgene waar we ons mee vullen.  de vraag is  echter  in hoeverre dat ook werkelijk onze  interesse heeft.

17618_10151251872852681_178669265_nlaten we uit de kast komen en het lef laten zien dat we christenen zijn, werkelijke volgelingen van Jezus Christus. laten we doen wat Jezus deed. laten we God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf. laten we ons hart  richten op de waarheid  en leven met een houding van waarachtigheid. laten we het werk doen waartoe God ons roept en ons niet laten weerhouden door angst. kortom wij zijn de kerk en de kerk kan krachtig zijn maar alten we onze kracht niet halen uit een methodiek  maniertjes, maar  laten we  werkelijk God zoeken. immers de kerk zijn wij, ben ik.

 

onvoorwaardelijke genade?

Deze  week nagedacht over genade. we spreken als gelovigen vaak over de liefde van God en zijn genade.  de vraag  die langs kwam deze week was : is Gods genade onvoorwaardelijk. God heeft de mens onvoorwaardelijk lief. Hij houdt zo enorm veel van ons dat we  die liefde niet nauwelijks kunnen bevatten volgens mij.

De genade  van God is echter  een ander verhaal. Niet dat we dat kunne bevatten als mens, maar  het feit dat God onnoemlijk veel van ons houdt en ons zijn genade wil schenken.  zijn onvoorwaardelijke liefde maakt dat  er genade  mogelijk is geworden .

Genade is iets waar we  soms  aardig tegenaan kunnen lopen en veelal maar moeilijk kunnen accepteren.  Wat is genade nu ?  genade is het  dat wanneer we niet in de positie zijn, dat het in wezen onmogelijk is, om iets te doen vanwege een bepaalde oorzaak het desondanks toch mogelijk wordt gemaakt doordat iemand  als het ware borg voor ons staat.  Jezus staat borg voor ons. Hij kan dat omdat hij de uiterste prijs voor ons heeft betaald.

De vraag  die op me afkwam was : is genade nu voorwaardelijk of onvoorwaardelijk?  Jezus echter rechtvaardigt ons ondanks dat we zelf niet rechtvaardig zijn. In wezen is het onmogelijk om  met God te leven. door Jezus is het mogelijk geworden. dat is genade! Jezus deed werk van genade voor ons 2000 jaar geleden. Geld dit nu nog?  Zijn werk is echter niet een werk in de verleden tijd, maar in tegenwoordige tijd. hij heeft voor ons voldaan. (lees Rom 3:26 er maar eens over)

Moeten we nu dan perfect zijn in wat we doen?  is dat de voorwaarde die gesteld  word om Gods genade  te kunnen ontvangen?  Nee, zeker niet!

 De bijbel staat vol met verhalen van iemand die verre van perfect waren. ze voldeden niet  aan de regels die God had laten opstellen.  Door de regels te overtreden waren er soms consequenties. Soms hele pittige. Ze hadden te dealen met de gevolgen van hun verkeerde keuzes. Echter deze foute keuzes maken echter niet dat God minder van hen hield. Zijn liefde is onvoorwaardelijk zoals we al zeiden.

Het mag  duidelijk zijn dat God onvoorwaardelijk van mensen houdt! Hij liet dit zien door Zijn geliefde zoon aan het kruis te laten nagelen.  Genade is echter iets wat we zullen moeten accepteren in geloof.  Dit geloof maakt nu juist het verschil als het gaat om genade. God laat ons vrij om zijn liefde en genade te ontvangen, maar tegelijk is geloof belangrijk om genade te kunnen ontvangen.

Gods genade ontvangen kan alleen wanneer we  geloven dat Gods liefde ook daadwerkelijk voor joiu  geld. Dat Jezus  voor jou stierf, dat je geliefd bent door God. dat God je gewild heeft, dat je een kind van hem bent.

Genade is min of meer voorwaardelijk. Je zult  dus moeten geloven. dit komt  soms echter  twijfelachtig over. Alsof men zoiets zegt of schrijft van ik gelooft het wel.  Je vrouw  vraagt je of je nog van haar houdt en jij zegt ik geloof het wel.  Dat  is niet best .

Geloof is niet en misschien wel, maar geloof is ik heb er geloof in dat het waar is . ik geloof het!. Geloof heeft alles te maken met waarheid. ik geloof dat Gods woord waar is.  immers we kunnen van alles geloven .  we kunnen geloven  dat er veel manieren zijn om verlicht te worden.  dat we ons leven zelf in de hand hebben.dat we religieus leven  of ons houden aan alle regels van de kerk dat we zelf de controle hebben of wat al niet meer.

wanneer we echter voorbij gaan aan de waarheid van Gods woord. aan Jezus christus zelf, die het Levende woord genoemd word, dan zijn we  misschien aardig genadig voor onszelf. zijn andere mensen je genadig, zijn we  zelfs genadig voor mensen om ons heen, maar   geloven we  niet werkelijk  dat God ons Zijn genade reeds heeft geschonken in Jezus Christus zelf.

Het is belangrijk te accepteren dat we door God geliefd zijn. jij en ik.  we mogen zijn genade in geloof  aanvaarden. Zijn  liefde in ons leven binnenlaten komen door Jezus Christus  te accepteren in ons leven. het in geloof aanvaarden dat wat Hij voor ons heeft gedaan de meest ultieme daad van liefde is.  Wanneer we deze liefde niet binnenlaten in ons leven kunnen we de genade van God niet proeven?

Genade en geloof hebben alles te maken ook met waarheid. geloven we dat God realiteit  is? dat Jezus werkelijk kwam om voor jou persoonlijk te sterven en op te staan zodat ook het bwijs geleverd is  van Zijn almacht?

God is volmaakt in liefde en Hij is genadig. Genade vraagt om geloof. Geloof en acceptatie. Het ontvangen van Gods genade is  een geloofskwestie dus.  Dus is  geloof een voorwaarde? Of is geloof iets wat God ons  geeft in liefde? Beide geloof ik persoonlijk.

Geloof heeft alles te maken met onze hartsgesteldheid. Wanneer wij niet willen zal God het ons niet geven en wanneer we verlangen zal God ons in liefde dit graag geven?  of wij werkelijk oprecht geloven zal moeten blijken uit hoe we in het leven staan.  ik heb het dan niet over of we naar de kerk gaan of  allerlei samenkomsten bezoeken . ook niet of we nu pinkster , evangelisch, gereformeerd of katholiek zijn, maar  of we bereid zijn om Jezus na te volgen.

Ik geloof dat het niet genade is die bepaald in hoeverre we fouten mogen maken , maar  het is  Gods genade die we mogen ontvangen juist om in relatie met hem te kunnen leven ondanks de fouten.  Als we  dus stellen dat genade voorwaardelijk is, dan zouden we geloof In Jezus Christus als voorwaarde aan moeten nemen. de voorwaarde om oprecht te geloven dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is.

alle dagen kermis is niet leuk!

Durven we God de leiding  te geven in ons leven? Misschien moet ik het gewoon wat duidelijker stellen voor mij zelf: durf ik Hem zozeer te vertrouwen dat ik Hem de leiding  durf te geven in/ van mijn persoonlijk leven? Ik geloof dat ik daar redelijk in gegroeid ben de laatste jaren vooral, maar wanneer ik openhartig hierover wil spreken, en dat doe ik natuurlijk omdat ik de ontmoeting in deze centraal wil stellen,  wortel ik daar  zo nu en dan redelijk mee.

angst spant een strik!

Immers we willen  liever niet uitgemaakt worden  voor overdreven fanatistische mensen die zich vooral door hun emoties laten leiden. Anderzijds willen we ook niet dermate nuchter zijn dat er geen enkele emotie meer in  ons geloofsleven zit.

Jack Hayford zegt: God vraagt aan niemand dat hij zijn verstand op sterk water zet of zich aan opgetogen gevoelens overgeeft. Maar Hij roept ons wel op Hem te vertrouwen – Hem zozeer te vertrouwen  dat we Hem de leiding geven.

Wanneer we spreken of schrijven over de Heilige Geest, worden mensen al gauw ongedurig.  Anderen  krijgen last van krommingen van de tenen, sommigen worden bang voor manipulatie of voor overdreven  emotioneel gedoe.  Enerzijds  een beetje begrijpelijk. Hoeveel mensen zijn er niet beschadigd  door mensen die in Godsnaam  iets hebben uitgesproken die gewoon  fout waren.  Hoe vaak is de naam van de Heer niet ijdel gebruikt.  Hoeveel mensen zijn er  verwond door mensen die in de naam van de heilige Geest iets hebben uitgesproken  wat in wezen gewoon hun eigen inzichten waren  geprojecteerd op anderen om  zo hun eigen inzichten  ergens door te drukken?

Angst voor mensen spant een strik leert de bijbel ons en ik geloof  dat dat waar is. de strik is in dit geval  dat we  vaak niet werkelijk meer geloven wat God ons te zeggen heeft.  We durven niet meer te geloven  in de manier(en ) waarop Hij tot ons spreekt en limiteren God tot een oud boek met waarheden.

is de Bijbel Gods Woord? 

Natuurlijk geloof ik dat de Bijbel Gods woord is. Ik wil hier niets, maar dan ook niets aan af doen.  maar ik geloof ook dat de Bijbel niet slechts de manier is waarop God tot ons spreekt. En wanneer we de bijbel lezen en ons er werkelijk uit leven dan  zullen we ook tot dit besef komen geloof ik.

God spreekt   nog altijd  tot ons mensen .  Hij wil in relatie met ons leven en daar  hoort bij dat  hij communiceert.  Wat is een relatie  zonder communicatie?  Gods woord is  belangrijk, zozeer zelfs dat ik geloof dat Gods woord het fundament zou moeten zijn van ons leven.  niet slechts de Bijbel , maar Gods woord. Wat God zegt is Waarheid en niets dan de Waarheid.

Ik geloof  dit, toch  loop ik regelmatig buiten de waarheid.  waarom omdat we  te weinig luisteren naar  wat God ons door Zijn Geest  te zeggen heeft.  Ik wil gewoon  duidelijk stellen dat God spreekt! Niet slechts op een stuk papier, maar ook  in ontmoeting.

God spreekt nog altijd!

nog altijd preekt God dus!  Door de Bijbel, door dromen, door profetieën, wonderen, visioenen, door de natuur, door mensen om ons heen, etc…. God spreekt!  Ik weet dat veel gelovigen  het leven door de Geest  als een zweverig fenomeen zijn gaan beschouwen  waar je voorzichtig mee om zou moeten gaan.  inderdaad is het soms verworden tot een emotionalisme , een doel  op zichzelf. Ik vraag me zelf ook af in hoeverre het dan nog om  werkelijke ontmoeting gaat met God. is er dan nog sprake  van relatie of zijn we op zoek naar een bepaalde  sfeer of mystieke ervaring?

Ik geloof dat wanneer we ons hart en leven gericht hebben op wat God in ons leven  kan en wil doen vanuit ontmoeting en relatie met Hem er veel meer ruimte ontstaat in ons persoonlijk leven en ook in onze relaties. Immers wanneer we gericht zijn op allerlei manieren en  manifestaties vanuit een manier die hoort bij een bepaalde levensstijl en overtuiging dit de passie  en vuur zal ontnemen die er wel is als men werkelijk leeft vanuit  ontmoeting  en relatie  met God persoonlijk door de Heer Jezus Christus zelf . Het Woord aan ons gegeven. die ons  Zijn Geest ook gegeven heeft om in relatie met Hem te leven.

het gaat niet om mystiek, maar om verandering

Ik ben er van overtuigd dat wanneer we werkelijk verlangen naar relatie met God, het niet om de Emotie gaat maar om een veranderd leven. Ik geloof dat we niet hele aparte mensen zullen worden die heel zweverig zullen praten  tot den heeeeere, maar  dat we  juist echter worden dan ooit. Meer onszelf.

Ons verlangen zal niet gericht zijn op een bepaald mystiek niveau van zweverigheid, maar  we verlangen er naar om  Hem te dienen met ons leven .  Ik geloof dat het ons dan niet zal  gaan om een bepaalde emotie, maar om Gods aanwezigheid in ons leven in de dingen die we doen.

Ik probeer hier iets duidelijk neer te schrijven, maar merk dat dit niet gemakkelijk is.  veel mensen spreken over  de kracht en werking van de heilige  Geest en daarbij gebeuren er soms dingen die soms wat vreemd zijn , maar leven voor God gaart niet om de vreemde zaken die God geeft door Zijn Geest, maar om leven met passie en Hartstocht voor het Hem zelf. Voor mensen om ons heen.

elke dag kermis is niet leuk!  

Ik bedoel hiermee te zeggen dat ik veel mensen zie die van  samenkomst naar samenkomst  reizen en allerlei ervaringen willen zien en beleven er deel vanuit willen maken, maar ik wil hier beschrijven dat ik hoop dat  mensen zullen gaan beseffen dat  allerlei aardig geestelijk hoogstandjes niets zeggen over relatie. En wanneer we  voortdurend bezig zijn  om bezig te zijn met allerlei ervaringen met Jezus, mis je dan niet het gewone christelijke leven met Jezus? Alle dagen kermis is  gewoon niet leuk, niet reëel.

Ik wil duidelijk maken dat we als christenen, inclusief mijzelf, niet altijd maar bezig moeten zijn  met anderen, nog met het onder controle houden van anderen en hoe ze het allemaal doen als het gaat om de Heilige Geest en hun relatie met God. Dat kan God zelf wel handlen . Let go, let God!  Hij is immers God en wij niet. we  moeten ook niet alles platwalsen aan gevoel, emotie, zaken van de Geest en God versmallen tot een bundel dun vloeipapier in een leren kaft. God is zoveel meer. zo enorm veel meer.

laten we  ons richten op onze persoonlijke relatie met hem en zijn vrijheid ervaren om hiervan uit te delen aan hen die hongerig zijn, ziek of arm, gevangen, verslaafd, dakloos.  Laten we op pad gaan  en gewoon ons zelf zijn, ik geloof immers dat dat is wat Gods geest in ons doet. Dat we steeds meer onszelf mogen worden bij hem.

 

 

 

liefhebben tot het werkelijk pijn doet.

welke prijs wil jij betalen? lijden? 

Afgelopen zondag werd er in de kerk gesproken over de lijdende kerk of zoals Open Doors het noemt de vervolgde kerk, waarmee zowel de vervolgden als de vervolgers aandacht krijgen.

Mede door het volgende  bericht wat ik op Facebook las bij Wilkin van der Kamp:

Als je voor het volgen van Jezus geen prijs wilt betalen, moet je je serieus afvragen of je wel met Hem gestorven bent.

Lekker gemakkelijk

Terwijl ik over de dienst dan wel over het berichtje zat te denken werd ik me bewust dat geloven in Nederland vaak wel erg gemakkelijk is. 

Ik wil niet zeggen dat we er niets aan doen, maar tegelijk lijkt veel van wat we doen zo enorm op onszelf gericht te zijn.  we zitten in de kerk, zingen onze mooie liederen, maar zijn ons nagenoeg niet werkelijk bewust van wat lijden om Christus wil nu werkelijk inhoudt.

oppervlakkigheid

Misschien vergis ik me er in, maar veel van wat in Nederland gebeurt lijkt dusdanig oppervlakkig dat er slechts weinigen zijn die ook maar iets voelt om zich aan te sluiten bij de gemeente van Jezus Christus.

Natuurlijk zijn er mensen die zich aansluiten omdat ze vrienden hebben of omdat ze op zoek zijn naar  inhoudt voor/in dit leven, maar tegelijk  rijst bij mij de vraag hoeveel mensen er nu daadwerkelijk God ontmoeten omdat ze iemand hebben gezien die werkelijk alles opgaf om God zichtbaar te maken op deze wereld.  

Ver van ons bed

Is het niet vaak zo dat wanneer we spreken over de lijdende kerk we denken aan landen in het midden oosten, aan China en het Oostblok?  Is het niet gewoon veelal te ver van ons bed, te ver van ons leven, van ons gevoel en te ver van ons hart?

Wat zou er gebeuren wanneer we werkelijk op zouden staan en werkelijk zeggen waar het opstaat. In de kerk, maar ook (misschien moet ik zeggen vooral) daarbuiten. Ik besef me dat we mensen voor de kop zouden stoten, maar ook dat dingen vaak veelal een stuk helderder zouden worden. in ieder geval voor mensen die God nog niet kennen.  wat zijn we in deze maatschappij wereldgelijkvormig geworden.

Liefhebben tot het pijn doet

Zijn we niet vooral bezig met het instant houden van wat we hebben? onze kerk, onze gemeenschap, onze regels, ik denk, ik vindt, ik wil, mijn of onze visie is…!!!!! nagenoeg niemand hier in Nederland word om zijn geloof mishandeld of gedood. Gelukkig niet, maar of het ook zo’n goed teken is ???

Ik vraag me  af wat er zou gebeuren als we werkelijk  lief zouden hebben zoals Christus ons heeft liefgehad. Lief hebben  tot het werkelijk pijn doet. Liefhebben tot de dood er op volgt misschien? 

Een beetje realistisch zijn Erik!

Natuurlijk willen we niet zo ver gaan. natuurlijk moeten we nadenken bij wat we doen. natuurlijk moeten we realistisch zijn, maar  zijn we niet een beetje te realistisch als ons hart en leven als christen is afgestompt en wel heel erg lijkt op die van onze buurman die God niet kent? Is het niet zo dat anderen nagenoeg geen verschil meer zien?

Wat zou er gebeuren als we werklelijk onze mond open zouden doen? als we werkelijk  zouden spreken over het vermoorden van kinderen al voor ze ooit zijn geboren. Als we zouden speken over onze eigen fouten in de kerk, als we zouden spreken over wat de waarde van relaties nog werkelijk waard is in deze huidige maatschappij.

Geheimhoudingsplicht opheffen

Ons werk als christenen is soms zo enorm geheim dat we zelf niet meer weten wat we nu aan doen zijn. we denken dat we Christus volgen, maar veelal zijn we  slechts bezig onze eigen heilige huisjes in stand te houden. 

Bidden voor de lijdende kerk is geweldig, maar laten we niet vergeten om  voor onszelf te bidden. Dat we opnieuw  open mogen staan voor de diepten van Gods woord in ons leven en dat van anderen.