Tag: God bestaat!

herrinering aan zoenen en Judith

Deze week een leuke ontmoeting gehad op Facebook.   Nu zul je zeggen dat dit maar vage ontmoetingen zijn wellicht en dat is ook zo. Immers je ziet elkaar niet en de ontmoetingen zijn ook anders dan echte fysieke ontmoetingen.  ze kunnen ook niet  de plek innemen van echte ontmoetingen.  toch vind ik het leuk het vriendinnetje , Judith, te ontmoeten waarmee ik ruim 25 jaar geleden voor het eerst heb gezoend.  Beetje vreemd was het wel moet ik zeggen, maar niet minder leuk.  Misschien zouden we elkaar niet eens herkennen als we elkaar zouden tegenkomen op straat. Zij mij in ieder geval  vast niet.  ik met mijn kale kop en baard, terwijl ik vroeger gewoon haar op mijn kop had en nog geen baard.

“je bent wel erg gelovig, is het niet?”  vroeg ze mij.  “sorry , dat ik zo direct ben.”  leuk man. Juist dat directe. Als ze me echt gekend had weet ze dat ik daar nu juist van houdt. Dat directe. De open houding en vragen stellen.   leuk die herinneringen aan enkele leuke momenten van een mooie zomer. Spannend allemaal.  Toch wil ik  even doorgaan op de vraag die me gesteld werd.  Ze kon zich niet herinneren dat ik daar vroeger zo over dacht.

Ik was nog jong en op zoek naar van alles en nog wat. Naar wat ik wilde worden. met wie ik om wilde gaan. met wie ik uit wilde gaan. etc…  geloof was niet echt een wezenlijke vraag toen.  Natuurlijk ben ik christelijk opgevoed en ook ben ik al redelijk vroeg  gedoopt.  Toch heeft het een tijd geduurd voor ik God werkelijk leerde kennen.  echt leuk man,  zulke directe vragen over wie je bent en hoe je in het leven staat.  God is voor mij een belangrijk en wezenlijk  onderdeel. Voor mij het hoofdbestanddeel .  Vreemd verschijnsel misschien voor iemand die  niks met God heeft. Of  voor mensen die  wel geloven dat er iets is , maar het niet wezenlijk ervaren in hun leven.

Terwijl ik dit schrijf en er over nadenk ben ik op zoek naar woorden om te zeggen dat ik niet veroordelend wil zijn over of ten opzichte van  mensen die  niet geloven of anders geloven dan ik dat doe.  Immers is mijn manier van geloven perfect? Ben ik beter dan anderen? welnee! Ik ben net als alle anderen iemand die fouten maakt en niet denkt beter te zijn dan anderen.  wanneer dit zo mocht overkomen, dan faal ik in wat ik hier op deze weblog duidelijk probeer te maken.  Ik geloof  in ontmoeting  en relatie. In communicatie in woord en daad.  Er voor elkaar zijn als het moeilijk is. ik vind het leuk om mensen te ontmoeten. allerlei mensen via Facebook maar vooral ook in real life. datlaatste zijn voor mij wel de echte ontmoetingen.

Hoe ontmoet je mensen?  ik geloof dat dit niet kan met een achterdeurtje.  Zoals:  istiekum doen over God alsof hij niet belangrijk zou zijn in mijn leven en dan in een ontmoeting  even  een christelijke noot laten horen. Dat is hypocriet volgens mij. ik geloof ook niet dat het perse zo zou moeten zoals ik dat doe via Facebook, mijn weblog en mijn werk. ik wil echter gewoon zijn wie ik ben. ik wil vertellen over wat me bezighoudt op dit blog, maar ook in het echte leven. ik wil kunnen delen van  mijn persoonlijke ervaringen.

Weet je? Oppervlakkigheid is er genoeg.  Ook leuk zo nu en dan, maar niet  altijd. oppervlakkig  bij elkaar langs leven en spreken over nonsens dingen doen we  genoeg in het leven. Ik wil met mensen spreken over  inhoudelijke zaken.  directe vragen houden me bezig. Wie ben je? Wat doe je? Waarom denk je dat? wat wil je? Waar ga je heen met je leven? waar wordt je blij van of verdrietig?   Waar leef je voor? Heb je vrienden? hoe voel je je?  Ben je gelovig? Wat geeft jouw leven zin?  Dat is ontmoeting.

Ik hou van mensen, al weet ik soms ook niet goed hoe er  mee om te gaan.  ik hou van echtheid, eerlijkheid ,  transparantie. al kost me dat soms  moeite.  Ik  vind het leuk dat zo enorm veel mensen mijn blogs lezen.  Op  dit moment  heb ik zo’n 30000 hits. Best veel eigenlijk . ik heb me in het verleden vaak afgevraagd wat de zin van leven is. ik heb me vaak eenzaam gevoeld. ik heb me afgewezen en buitengesloten gevoeld, maar Jezus geeft zin aan mijn leven.  juist op die momenten  dat het echt niet meer ging was Hij er altijd.  Juist als ik het niet meer zag zitten was er hoop door Hem. was er een uitweg . was er licht in de duisternis.  Ik weet dat God bestaat.  Ik heb Hem ervaren in mijn leven.

Ik heb hem ervaren toen mensen dood gingen in mijn leven die ik liefhad. toen  ik iets op moest geven wat me dierbaar was en waar ik zo hard voor had geknokt, toe ik pas geboren leven zag  sterven. Toen ik burn-out was en alles zo enorm donker leek.  Weet je, het leven is niet altijd leuk. Dat weet iedereen. En soms knok je hard en je komt er weer bovenop.  Je wilt bepaalde dingen vergeten die mensen je hebben aangedaan, maar zelf lukt je dat vaak niet.  sommige mensen zijn  rg sterk en kunnen op eigen kracht heel veel.  ze bouwen muurtjes op om zich te beschermen. Meestal ten koste van  wie  ze diep van binnen zijn.

Ik ben een  denker en houdt er van dingen op papier te zetten(of  pc), ik geniet van woorden en gedachten. denken over  leven en over wat het leven zoal brengt.  Ik wil mensen ontmoeten en hen mijn  verhaal vertellen. vertellen over mijn leven met God. ik ben benieuwd naar het leven van anderen. niet om voor hen in te vullen wat ze moeten doen, zeggen of denken. Niet om ze te vertellen welke weg  ze moet gaan.  moeten is een woord waar ik gewoon een hekel  aan heb. niets moet. Ont-moeten dus! Tegelijk wil ik je ontmoeten. Facebook is  een oppervlakkig medium inderdaad, maar soms leuk om even weer wat  te herinneren van vroeger. Leuke herinneringen en misschien ontmoet ik Judith nog eens een keer . lijkt me leuk.

God gebruikt mij, ongelovige thomas die ik ben!

Hier op dit weblog  schrijf ik over ontmoeting.  Ontmoeting in  de meest brede vorm.  ik probeer duidelijk te maken wat deze vorm voor mij inhoudt en ik wil daarmee in contact komen met andere mensen die ook graag willen ontmoeten. ik vindt het fijn als er iets van ontmoeting plaats vind.  Tevens wil ik hier duidelijk maken dat je van mij niets hoeft.  Wederom ontmoeten dus.

Ik stel dat hier nog maar eens een keer om voor mijzelf  duidelijk te houden waar  het om gaat op deze weblog en voor mij zelf is dat zelfs nog breder. Ik  geloof dat Jezus Christus met ons in contact wilde komen. natuurlijk was hij een bijzonder mens, maar meer dan dat was hij ook God.  dit is onvoorstelbaar. God die mij wil ontmoeten? wow!

Ik geloof dat Jezus kwam en ons opzocht in onze omstandigheden. We lezen dat keer op keer terug in de bijbel. We zien het  als hij op pad gaat en zijn discipelen troept. Gewone mensen die aan het werk waren. we zien het als hij  naar een bruiloft gaat. We zien als hij een vrouw ontmoet bij de bron. Allemaal gewone mensen. mensen met een  verleden. Mensen die  open stonden  voor relatie. Mensen die vaak  door anderen werden minacht vanwege hun omstandigheden.

Jezus  doet tegenwoordig nog altijd het zelfde. Hij komt in onze omstandigheden en spreekt ons aan. Hij zegt gewoon waar het op staat.  Hij draait niet om de brei heen, maar  laat de ander ook toe in zijn eigen leven.  dat is  namelijk waar ontmoeting om gaat.  De ander  ook toe te laten in jou persoonlijk leven.

Veel mensen  willen wel  de ander ontmoeten, maar durven zelf de ander niet werkelijk toe te laten. Dan is er in wezen geen echte ontmoeting.  Natuurlijk  is het fijn als mensen hun hart voor je openstellen, maar als  jouw hart niet geopend is voor die ander… wat heb je dan in wezen van die ander ontvangen?

Terwijl ik hier over nadenk, zie ik mijzelf  een flink aantal jaren geleden  ahw lopen. Gelovig, getrouwd, maar nog altijd op zoek naar wie God nu werkelijk is.  hoe is dat mogelijk vraag jij je misschien af. Anderen herkennen het misschien wel.  Ze zijn net als ik  groot geworden in een christelijk gezin of ze zijn al een hele tijd christen, ze geloven ook dat God bestaat en kennen voor zichzelf de verhalen en de antwoorden  op de geschreven en de ongeschreven regels. Ze weten hoe te handelen binnen de gemeente. Ze durven zelfs hardop te bidden in de kerk en staan met handen in de lucht.  Zo was het  voor mij althans.

Echter ik  miste iets in mijn leven.  Ik zag  gelovigen  worstelen met zichzelf en worstelde ook zelf.  Ik snapte niet hoe  het geloof  relevant kon worden.  ik bedoel dat  geloof was leuk en goed voor de  relaties. Je hoorde er helemaal bij. Je zou je maar vervelen als je  niet bij een kerk  hoorde en God bestond toch ook?

Wat een vragen allemaal. Veel zaken die  ik n iet kon verklaren en mensen die anders waren dan ik, … ik kon veel dingen niet begrijpen. Wie was God n u werkelijk. Ik kende  de ontmoeting niet.  Ik moest van alles maar mijn relatie was van een afstand. Ik kende Jezus van wat ik had gezien in anderen , door anderen. ik was nooit werkelijk dichtbij geweest. En waar ik dat wel was, werd ik bang voor Hij of  mensen in mij zouden kunnen herkennen.

Ik was immers aan de buitenkant wel  goed op weg, maar er  zat nog behoorlijk wat scheef.  Ik moest nog dit  en dat. moeten , moeten , moeten.  te veel moeten  maar geen relatie. God was een bekende, Jezus iemand die ik ooit eens had ontmoet.  Hij had me wel aangesproken en ik had ook wel geluisterd, maar kon er niet echt mee uit de voeten. Ik durfde niet. wat nu als Hij me vroeg  anderen te vertellen wat er in mijn leven   niet goed zat?

Gelukkig waren er mensen in mijn leven die me  op weg genomen  hebben om dichter bij Jezus te komen.  Ik geloof dat God zelf  ze op mijn pad hebben gestuurd. Gods mannen  die met hun eigen fouten en gebreken kwamen en ze gewoon aan mij beleden.  Ze openden zich voor me en ik  luisterde. Ik wilde wel ontmoeten maar durfde niet. nog niet op dat moment.  maar het waren wel die moment die mij op het spoor hebben gezet. Zij waren open en ik stond open voor hen . ik leerde mensen en God op een andere manier kennen.

Jezus was anders dan ik had verwacht.  Hij was een stuk mooier, een stuk liever ook. niet gemakkelijker hoor. Hij vroeg nog al wat van me, maar hij zei ook dat Hij me zelf zou helpen als ik de stap zou zetten.  Ik bad met een vriend om vervulling van de heilige Geest.  Hij kwam bij me. Heel gewoon. Ik voelde niks bijzonders. Een gewoon gebed. ik  ging naar huis en  ik had een andere keus gemaakt. ik wilde  anders leven. open zijn , transparant. Ik kreeg een ander perspectief.

Geen gevoel , geen wonderen, zelfs weken nadien  begreep ik nog steeds niet  wat eer  veranderd was, maar nu zie ik hoe  dingen zijn gelopen en ik geloof dat Gods plan  niet veranderd is. ik weet Zijn plannen  niet exact, maar ik weet dat ik op hem kan vertrouwen.   We ontmoeten elkaar dagelijks.  Ik zoek Hem op. ik doe dat op mijn manier en als ik het vergeet herinnert Hij mij er wel aan.  dat is ontmoeten.  Hij verteld me dat ik niets moet. dat is oud gedrag.  Dat is de wet.

Jezus leert me dat de wet zo ingewikkeld niet is. ben ik nu perfect? Nee zeker niet.  verval ik nog in oud gedrag?  Ja zeker, maar hij heeft er al mee afgerekend.  Dus rekent hij het mij niet meer aan. Ik ben vrij.  Vrij  door ontmoeting. Vrij om te ontmoeten.

God heeft me laten zien dat ik er mag zijn. ik  ben het waard om door anderen gekend te worden. anderen hebben het nodig om ook gekend te worden. zoals ik door  anderen Jezus werkelijk heb ontmoet, zo mogen anderen door  een ontmoeting met mij ook Jezus ontmoeten.  gelukkig hoor ik dat dat ook gebeurt.  Ik hoor van mensen dat ze  zich veilig voelen bij me. Ik kan het me  soms gewoon niet voorstellen. Ik hoor dat mensen  hun ei kwijt kunnen en  iets bijzonders ervaren als ik met hen spreek over  echte zaken. ik ervaar  dat Gods geest me dingen laat zien die ik  nooit eerder zo heb ervaren en waardoor de ontmoetingen  nog intenser zijn.

God is een God van werkelijke diepe ontmoetingen. Door anderen in mij .  Ik bedoel daarmee dat ik meer van God ontdek in anderen wanneer ik mij  zelf laat kennen door de ander.  waardoor zowel ik blijvend verander en de ander iets van God ontdekt.   ik kan het soms bijna niet geloven. ongelovige Thomas die ik ben. Vreemd maar waar.  God gebruikt mensen als mij.  Ik dank God voor Zijn genade.

tot je een ons weegt!

Lezen: romeinen 1:18-20

Veel mensen zeggen zoiets als:“we zijn gelovig”. Gelovig zijn klinkt als een twijfelachtig gebeuren. Het lijkt er op dat we het wel geloven, maar we zijn er niet echt zeker van. Anderen zeggen het meer subtiel, we geloven wel dat er iets is. Geloven lijkt in deze beide situaties iets van zekerheid scheppen voor het geval er inderdaad iets zou zijn. Stel je voor dat God bestaat.

God bestaat!

Dat God bestaat staat vast. Je weet dat ook. Je gedachten kunnen je aan het twijfelen maken, je kunt net zo lang denken en verkeerde dingen doen en daarmee jezelf in de weg staan om te herstellen.

Je kunt weten dat God bestaat. Hoe? Door gewoon om je heen te kijken! Door de vogels te horen het gras  te ruiken (het is nu voorjaar), maar ook door de sneeuw  te voelen.  de wind in je haren, door het zonnetje.

nadenken tot je een ons weegt!

Je kunt met gewoon een helder verstand nadenken over het feit hoe dat deze wereld tot stand is gekomen. Je mag het natuurlijk rationaliseren met allerlei theorieën, maar uiteindelijk zul je uitkomen bij God.

Als je dat weet en beseft, dan kun je ook de stap nemen om je aan Hem over te geven. Gelovig zijn is nog niet daadwerkelijk deel hebben aan Hem. Een relatie met hem hebben. Helaas hebben we een ernstige tekortkoming als mens, we hebben moeite met het feit ons over te geven aan Hem.

overgave

Overgave is dat we met alles, met de goede zaken, met de slechte zaken, bij Hem komen. Hem belijden dat we met wat we zijn en wat we hebben en wat we doen beter af zijn bij Hem. Dat Hij beter weet hoe wij ons leven kunnen runnen.dan wij  zelf.

 We zijn niet in staat onszelf te herstellen. We denken vaak dat de pijn wel over gaat. Maar we weten allemaal dat diepe wonden niet zomaar over gaan. Sterker nog, wonden gaan etteren en zweren als we er niets aan doen.

keuzemoment!

Ik hoop dat als je je nog niet hebt overgegeven aan Hem je dat binnenkort zult gaan doen. Het zal je helpen te groeien, te ontwikkelen, je zult een andere weg inslaan en met ons verder kunnen reizen op de weg naar bruikbaarheid. De weg van herstel, de weg van Jezus,  de weg van navolging.

 

Heer ik weet niet meer zo goed wat ik er van moet denken. Ik geloof het wel, maar in mijn hart kan ik het niet echt aanpakken lijkt het wel. Het kwartje valt niet. Heer toch wil ik een oprechte relatie met U aangaan. Mijn  ogen openen voor de dingen die U in mijn leven wil gaan doen.  Heer ik belijd dat ik het niet meer alleen kan en wil doen. Dat ik fouten heb gemaakt. Ik wil ze vandaag nog bij u brengen in gebed. Heer ik wil bovenal dat ik mezelf niet meer slechts een gelovige noem, maar Uw kind. Ik besef dat ik dat vanaf nu dat ook mag zijn. amen