Tag: gesprek

Ik en jij mogen (er) zijn.

In het leven worden we, zoals ik in de vorige twee blogs beschreef, (mede)gevormd door waar we geboren zijn en de mensen die er rond om ons heen zijn in het gezin van herkomst. We leren een hoop geweldige zaken, maar lopen ook butsen en scheurtjes op. Veel zaken in het leven worden niet altijd direkt benoemt en zijn derhalve niet altijd zo eenvoudig te ontdekken. We communiceren soms vanuit wat we denken, voelen en door gedrag. Tevens pikken we ook zaken op vanuit hoe anderen communiceren. 

 Veel mensen hebben een bepaalde effectieve manier van communiceren ontdekt. Ze presenteren zich misschien als vrolijk, joviaal en vriendelijk, maar kunnen wellicht niet werkelijk het zelfde ook werkelijk ervaren. Men past zich op dat moment aan op de situatie van het moment. Het kan zijn dat dit een moment opname is vanwege het feit dat men op het moment zich niet bevind in een groep warin men zich veilig kan openstellen. Het kan ook zijn dat het een patroon is wat men met zich meedraagt als een manier van doen omdat men bijvoorbeeld gelooft dat men dat van hem of haar verwacht. 

Sociaal gewenst of echt? 

Andere mensen geven een antwoord op vragen die sociaal gewenst zijn. De vraag ” hoe is het?” Is een vraag die al snel met “goed” wordt beantwoord. Wanneer iemand zou antwoorden dat het heel erg slecht gaat zie je vaak dat het gesprek stukslaat, tenzij het in de juiste context is geplaatst. Wat we communiceren is dus niet altijd helder voor iedereen. 

Wat we zeggen is niet wie we zijn. 

We kunnen soms een bepaalde houding hebben aangenomen. Een houding van onverschilligheid. Misschien omdat dit is wat we geleerd hebben als een manier, maar soms ook omdat zaken ons niet echt mogen raken. We halen bijvoorbeeld de schouders op wanneer iemand boos op ons is, de vraag is echter of dit de juiste reactie is op dat moment. Als je een foutje maakt in het verkeer en iemand steekt je de middelvinger op is dat ff vervelend, de schouders ophalen en een uitspraak wat zegt dat het je niet boeit is voorstelbaar. Wanneer echter ren geliefde je vertelt dat hij of zij niet meer van je houdt is dit duidelijk een issue waar dergelijke communicatie niet handig is wellicht. 

We kunnen tal van voorbeelden geven, maar hoe willen wij ons leven leiden? Ik geloof dat we vaak iets anders communiceren dan we werkelijk bedoelen. Ik geloof dat er werkelijke communicatie mogelijk is. Dit zit niet verpakt in de juiste woorden. Niet direct in de perfecte houding, maar in hoe we ten opzichte van de ander staan. 

  
Ik benoem dat persoonlijk vaak als ont-moeten. We geven de ander de ruimte zichzelf te zijn en zijn ook zelf open, transparant over hoe en wie we zijn. We creëren ruimte voor gesprek zonder veroordeling, maar een luisterend oor zonder hen te willen overtuigen, maar met de oprechtheid te onderkennen dat er andere manieren zijn om tegen mensen, zaken aan te kijken. 

Iedereen heeft een bepaald perspectief van waaruit hij leeft, communiceert, voelt, beweegt. Dit is niet verkeerd of goed te noemen, maar een manier die geleerd of opgedaan is. In ontmoeting ontdekken we veel van de ander door gesprek, samen te zijn, te ervaren waarom bepaalde maniertjes gedaan worden zoals ze gedaan worden. In ontmoeting zien, ontdekken ervaren we dat er ook andere zienswijzen, ervaringen zijn. 

Wanneer we bereidt zijn om ons in de ander te verplaatsen en onszelf voor de ander te openen ontstaat er ruimte om te zijn. 

To be or not to be?

Veel mensen, christenen ook, vinden dit angstig en verschuilen zich achter allerlei dogmatiek en leerstellingen. Ik geloof echter dat God waar is en dat in een eerlijke oprechte ontmoeting juist God ontdekt zal worden. Het gesprek zal wanneer er ruimte ontstaat over dat wat waar is en goed. Gods Geest zal in de ont-moeting zijn. Voor mij zijn de intieme, niet veroordelende gesprekken die Jezus voert hiervan een voorbeeld. De gesprekken gaven aanzet tot een veranderd leven. 

hoeveel vrienden heb jij op Facebook?

friendsWat is vriendschap. Echte vrienden  bestaat dat nog?  In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media. Men heeft ik weet niet hoeveel mensen die ze volgen of zien of waar ze zo nu en dan mee tweeten.  Enerzijds heeft dit ook wel   iets met vriendschap te maken. er ligt een kleine link. Immers wie zoeken we op  Facebook op, mensen die we kennen die dezelfde  voorkeuren heeft en  ook smaken.  Bepaalde interesses wellicht en als dat niet zo is dan zien we al gauw  dat bepaalde mensen een zelfde interesse hebben doordat je ze weer tegenkomt in een bepaalde groep.

In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media.

Ik zei al dat er een kleine link ligt. Ik noem dit klein omdat ik me afvraag of het hier wel werkelijk om relatie gaat. eigenlijk vraag ik me dat niet eens af. Ik geloof niet dat dit  werkelijk iets met relatie te maken heeft. Het is eigenlijk een soort van variant er op . een vaag aftreksel van wat vriendschap en relatie werkelijk zou kunnen zijn.  we sturen iemand een berichtje als hij jarig is en feliciteren hem, maar kennen we elkaar ook werkelijk. Ik kreeg ik  denk 70 of nog meer  felicitatie afgelopen week voor mijn verjaardag.  Erg leuk allemaal hoor, maar voor een deel ken ik ze niet eens persoonlijk. Van een ander deel ken ik ze persoonlijk, maar heb ik slechts oppervlakkig contact en van een deel kreeg ik ze gelukkig ook van vrienden.  van mensen met wie ik werkelijk omgang heb en relatie in een bepaalde vorm.

social-mediaIk ben er van overtuigd dat Facebook en twitter en alle andere media iets  teweeg kunnen brengen en dat ze ook  gebruikt kunnen worden om relaties te maken, maar over het algemeen , als we eerlijk zijn, slokt deze sociale media  veel van onze tijd op en hebben we  niet veel tijd meer over om nog werkelijk mensen te bezoeken.  Ik geloof eigenlijk dat sociale media een  middel is wat  zowel goede als slechte dingen brengt, maar als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

…als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

Veel mensen  zetten van alles op het internet op deze manier. hun gevoelens en emoties, hun gedachten, hun frustratie, maar ook vuile taal soms en onzinnigheden. Hu tijdverdrijf. Dingen die een ander  niet hoeft te weten en ook niet  wil weten soms. In een werkelijke relatie is het goed om  dingen te delen, maar  we moeten niet te pas en te onpas alles maar op het net schrijven zonder er over na te denken.

Ik geloof dat het een medium is die men mag en kan gebruiken ten goede, maar dat men dat wel met een gezond verstand moet gebruiken.  Ik merk dat je er veel zaken goed mee kan doen. men kan in korte tijd een behoorlijke groep mensen aanspreken. Helaas ook voor verkeerde doeleinden, maar ook ten goede.  Men kan met mensen in contact komen die je jarenlang niet hebt gezien. Je kan met elkaar dingen delen zoals  een bepaalde boodschap of verhaal die belangrijk is.  toch zou het geweldig zijn als  het gaat om vriendschappen en relaties  dat het niet een uitnodiging is om vriend te worden  en opnieuw een plaatje van iemand toe te voegen, maar ook daadwerkelijk met mensen in contact te komen.

Mijn weblog heet “de ontmoeting” ontmoet ik iedereen die me volgt? Nee, het is ook niet mijn intentie om dat direct te doen. toch wil ik  met dit  blog ook jou aansporen om mensen op te zoeken in levende lijve. Niet slecht oppervlakkig delen  via  een beeldscherm. Maar om te proberen in contact te komen met mensen  en elkaar de hand te schudden.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat soms zelf ook best nog moeilijk vindt.  Ik  kwam laatst Karina wiertsema tegen. Ze sprak me aan  in een gemeente waar ik op bezoek was. leuk , maar merkte ook dat ik even niet goed wist wat te zeggen. ik kende haar niet persoonlijk. Toch leuk om iemand te ontmoeten die  je herkent van je blogs . misschien dat we elkaar nog wel meer gaan spreken nu ik haar ook herken. Misschien zelf wel werkelijke ontmoeting.

tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.  

Zo zijn er veel mensen die ik via het bloggen heb leren kennen die ik in levende lijve nog niet zo vaak of nauwelijks nog ontmoet heb , maar waar ik inmiddels wel een klik mee heb. is dat vriendschap?  Ik denk het niet, maar  we zijn op weg , het is een eerste ontmoeting en dat  is een begin. Misschien gaat het groeien en misschien  blijft het gewoon iemand die ik ken via  het bloggen en Facebook.

dyn003_original_448_394_gif_2625965_f576d72fa0e2d990174d7623aeca560bWaar ik heen wil is dat wanneer we  werkelijk zoeken naar relatie , dan is het belangrijk te weten waar je naar zoekt.  Zoek je omdat je eenzaam bent?  dan  geloof ik dat je beter je Facebook  kunt sluiten en een gemeenschap kunt gaan zoeken waar je  je thuis voelt. Waar een kop koffie geschonken wordt en mensen je kunnen aankijken en  waar mensen je serieus nemen zoals je bent. tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn. Hij  is er die je  ook wil leren inzien wat werkelijke vriendschap betekent. Hij zal je ook helpen om met anderen  bevriend te  raken. Hij roept je op om werkelijk iets te betekenen. veel meer dan een plaatje op de Facebook van een ander. geen getal in een rijtje.  Hij roept je op om handen en voeten zijn voor anderen.

deze wereld hunkert naar vriendschappen. Vandaar dat Hyves en Facebook en twitter ook  zo populair zijn, maar ze is slechts surrogaat. Onecht. Al zijner prachtige dingen uit te halen wellicht, maar  werkelijke vriendschappen vind je in de ontmoeting met anderen. in de kerk, op de straat, in gesprekken. Maar de grootste en mooiste vriendschap is die met Jezus zelf. Hij heeft laten zien wat werkelijk vriendschap is. Hij is er voor jou en wil in contact met je komen.  elk moment  van de dag. iedere dag , altijd!

gemaakt om te zijn.

verlangen naar vrijheid 3

klik hier om naar deel 1 te gaan van deze  korte serie. 

b197474778Vrijheid is  volgens mij niet zo onafhankelijk mogelijk te zijn, maar juist  afhankelijk durven zijn van de ander. beseffen dat je juist anderen nodig hebt in je leven. dat je er voor anderen mag zijn.  Jezus zei het zo: “zonder Mij kun je niets doen” dat is afhankelijk zijn als individu, maar als gemeenschap in relatie met anderen zijn we juist  in staat alles te doen! dan worden we heiligen genoemd in de bijbel.  We zijn immers samen het lichaam van Christus.  Wow!

We zijn vrij! Niet om te doen  wat we maar willen, maar om onszelf te zijn.  niet om gelijkvormig te zijn in eenzame individualiteit, maar om als individu in relatie  met anderen te  leven.  ik hoop dat we leren om niet slechts voor onszelf op te komen, onszelf af te zonderen in een leven waarvan we denken dat het ons vrijheid geeft om dingen te zeggen waar we in wezen niet werkelijk naar verlangen en  ons terug te trekken om alleen te zijn, maar  vrijheid te  ervaren  in het leven door  te ontmoeten.  ontmoeten  door  ons niets te laten opleggen door  anderen , maar door met elkaar  in ontmoeting te staan. in gesprek, in relatie, in liefde.  Wat zou het fijn zijn als we zouden leren onszelf te openen om elkaar te ontmoeten. Te leren kennen, te zien met andere ogen. Ogen vol liefde.

Laten we gewoon doen waartoe God ons oproept. God liefhebben  boven alles en onze naaste als onszelf.  met andere woorden laten we God dagelijks ontmoeten en van daaruit  elkaar dan zullen we  werkelijk vrijheid ervaren.

Diep in ons mensen is er altijd dat verlangen erkent te worden en er te mogen zijn. Bij God mogen we er zijn. sterker nog God wil graag dat we er zijn. Hij heeft ons gemaakt om te zijn.  Om tot ons doel te komen.  dat begint met afhankelijk te durven zijn.  hij heeft ons geboren doen worden in afhankelijkheid. Afhankelijkheid van onze ouders. Is dat niet bijzonder?  Laten we ons zelf bewust worden dat we  niet gemaakt zijn om slechts individualistisch te leven maar om te leven in oprechte relatie met God en elkaar.

amen?