Tag: geraakt

Geraakt of bewogen?

Wat is het goed te bedenken welk een weg Jezus voor ons mensen is gegaan. Ik hoor dat er ruim 3miljoen mensen naar The passion hebben gekeken. Zo zie je maar weer dat ook in deze tijd, mensen nog steeds wel geïnteresseerd zijn in het verhaal van Jezus.   

 


In de tijd van Jezus zie je dat er veel mensen Jezus volgden. Ze waren nieuwsgierig naar wie Hij was en zijn niet alle daagse opvattingen. 


De vraag is wat er van The Passion is blijven hangen. De sfeer, de liederen, etc.. Zelf vind ik de liederen erg confronterend soms. Maar wat doen we nou met waar het in dit waargebeurde verhaal  om gaat?


Is het leven van deze 3 miljoen mensen nu radicaal veranderd? Ik denk het niet. De vraag is of ik zelf überhaupt veranderd ben door The Passion of door het verhaal zoals deze in de Bijbel is verteld. Wat is er dan anders? Waarom? 


Ik geloof dat we niet zo direct radicaal veranderen door een verhaal. Hoe diepgaand en verscheurend het ook is.  Pas wanneer het gelinkt wordt aan wie jij persoonlijk bent en jouw situatie ontstaat er iets bijzonders. 


dat is wat Jezus deed toen Hij de discipelen riep om vissers van mensen te worden. Dat gebeurde toen mensen een hoer voor zijn voeten gooiden om te stenigen. Jezus raakt mensen in hun wezen. 


Door zijn keus zich te laten afslachten aan een kruis om onze zonden raakt Hij mijn hart persoonlijk. Daarom geloof ik en dank ik Hem. 


Volgens mij kun je niet het verhaal van Jezus lezen, zien, horen zonder dat het je raakt. Of je laat je niet raken of je begrijpt niet goed wat het werkelijk betekent.


Ik geloof dat veel mensen zichzelf eigenlijk best wel okee vinden. Ze Jezus niet echt nodig hebben. Veel mensen doen hun best om zo goed mogelijk te leven, maar beseffen niet dat hun goed een verkeerd uitgangspunt is. Ookal refereren ze aan andere mensen en tonen ze daarmee aan dat ze het wel aardig goed doen dan nog hebben ze niet het juiste uitgangspunt. Echter dat is wel vaak hoe wij met zaken omgaan. We kijken naar anderen en bedenken dan dat we het zo slecht nog niet doen en vinden daarmee eigenlijk dat we superieur zijn. Stellen ons daarmee naast God. 


We zien slecht dat wat we willen zien. Wanneer we op deze manier maar naar het  verhaal luisteren, naar de liederen , dan zien we een ander uitgangspunt. Misschien wel goede uitgangspunten hoor, maar het veranderd weinig. 

Je kunt het verhaal bekeken hebben vanuit de gedachte dat je iets voor de wereld/ de maatschappij wil betekenen. Je kunt ontdekt hebben dat er iets moet gebeuren, dat er hoop is, dat er vrede moet komen, dat je tekortschiet, dat er verschillende manieren van benaderen zijn,… Etc…


Mooie zaken soms en ik hoop dat ze in beweging komen en de maatschappij, de ander , jouw kijk op zaken zulle veranderen, Maar ik hoop bovenal dat het diepste van het verhaal je geraakt heeft. Namelijk dat het gaat om die ene mens Jezus. Die voor jou persoonlijk is gekomen om jouw hart te raken en te veranderen van binnenuit. 


Van binnenuit!? Jazeker! Het gaat al gauw  om de buitenkant in onze samenleving.hoe we ons gedragen, hoeveel we te besteden hebben, hoe we ons huis inrichten en hoe we ons kleden. Daar gaat het bij Jezus niet om. bij Hem gaat het om wie jij werkelijk diep van binnen bent. Weet jij wie je diep van binnen bent?

  

Hopen op Liefde

Wanneer we emotioneel in zwaar weer verkeren zoeken we houvast. We grijpen alles wat er (nog) is bijeen en proberen te redden wat nog te redden is.

Veelal is er zoveel kapotgeslagen soms dat we op bepaalde gebieden gewoonweg te hard werken. Te hard voor wat het waard is.

Luister goed! Ik bedoel niet dat je niet hard moet werken aan relaties, niet dat je maar moet opgeven, niet dat alles maar geslikt moet worden.

Maar het is goed om even een andere positie aan te nemen. Even afstand te nemen van de situatie waarin je zit. De kosten te berekenen zoals we dat in de bijbel lezen. ( Luc 14:28)

Vaak raken we verzeild in innerlijke verdeeldheid. Enerzijds is het nodig om zaken in ons leven aan te pakken. Nieuwe kans te geven, anderzijds wijzen we onszelf en anderen veelal af omdat ons pijn is aangedaan.

Hoe nu verder? Tips en adviezen helpen hierbij nauwelijks. Iedere situatie is anders en ieder individu ook. Waar het om gaat is te weten dat we geliefd zijn.

De kernvraag van ons hele wezen is: ben ik geliefd! Misschien dat je je zelf hierin herkent en misschien niet in eerste instantie, maar ieder mens wil gezien en bemind zijn.

De vraag die we hierbij mogen stellen is niet zozeer of we dit voelen, maar of we het weten. Dit heeft oa te maken met de vraag of we weten we zijn?

Ik kan gemakkelijk tegen iemand zeggen dat ik van iemand hou, maar dat wil nog niet zeggen dat de ander dit ook ervaart. Waaruit blijkt dat? Wanneer ik dit ga uiten in mijn daden.

Mensen zitten soms raar in elkaar. We zien dat mensen soms vanuit een gevoel van afwijzing, teleurstelling, boosheid, pijn, bitterheid, … Totaal anders gaan reageren dan ze eigenlijk zouden willen.

Ze zeggen dan vaak dat de ander op moet donderen, maar vragen eigenlijk houdt me stevig vast. Ze roepen dat ze liever alleen zijn, maar willen het liefst vertellen wat er in hun hart leeft. Ze laten lis wat ze het liefst vast zouden willen binden aan hun hart.

De mens is van nature op zoek. Er is een leegte in het hart dat altijd op zoek is. Op zoek naar vervulling. Op zoek naar opvulling. Het gast gepaard met verlangen. Dat verlangen ligt verborgen in wat er geschreeuwd wordt in wat verzwegen wordt, in de pijn van het moment.

Soms is er zoveel gebeurd. Zoveel beschadigd. We verlangen eigenlijk terug naar vroeger. Naar hoe het gisteren nog was. We herinneren ons wellicht de fijne dingen, maar kunnen ons niet voorstellen dat het ooit weer goed gaat komen.

In ons schreeuwen, vaak stille roepen, waarin we niet werkelijk woorden vinden, waarin pijn de hoofdtoon voert schreeuwen we om liefde. Schreeuwen we om gezien te worden, gehoord te worden.

Weet je? Je stem is reeds gehoord! En alles wat gebeurt is zet dingen in beweging. Dat voelt niet altijd goed. Als mensen zouden we willen dat dat zo was. Maar niet altijd wat goed voelt is ook goed.

Veel mensen doen alles op gevoel. Als je vraagt waarom ze bepaalde keuzes maken zeggen ze dat te doen omdat het goed voelt. Of ze maken keuzes op basis van het voelt niet goed. Dat is de grootste bullshit ever.

Hoewel ik geen vrouw ben durf ik te zeggen dat het niet goed voelt wanneer je een kind krijgt. Het is pijnlijk, een strijd, maar als het is geboren weet je dat het goed is.

Wanneer we in de auto zitten kan het heerlijk zijn om hard te rijden. Een goed gevoel, maar het is niet goed. Wanneer je boete thuis krijgt van ik weet niet hoeveel euro’s dan wordt je daar niet blij van.

Zo is het ook in relatie, het voelt zelden goed als mensen uit elkaar gaan. De vraag is ook niet of dat goed is, maar de vraag is wellicht meer heb ik gedaan wat in mijn vermogen lag. Heb in onder ogen gezien wat mijn eigen rol is in het geheel en de rol van de ander.

Ik zeg niet dat mensen nooit uit elkaar zouden moeten gaan. Soms is het goed. Het is goed wanneer een kind zijn ouderlijk huis verlaat. Het is goed wanneer we mishandeld worden of misbruikt. Er zouden allerlei zaken kunnen zijn die we emotioneel , geestelijk niet kunnen verdragen.

Soms echter is het goed te bezinnen. Ons te herinneren wat we hebben gehad. Te kijken wat de mogelijkheden zijn voor herstel van de relatie. Te bekijken wat er zou moeten gebeuren, vergeving te schenken en/of te vragen.

Ik geloof dat het belangrijk is om te weten dat wat er ook gebeurd in menselijke relaties, we moeten weten dat we werkelijk geliefd zijn bij God. hij heeft onze stille schreeuw al lang geleden gehoord. hij zag en hoorde het in gaf zijn zoon. Uit liefde voor ons , hij gaf het allerkostbaarste wat Hij bezat en toonde ons Zijn liefde.

IMG_1295.JPG

Hij heeft je lief. Je bent Zijn geliefde . Dit laat Hij fysiek zien door voor ons te sterven, maar ook zegt Hij het ons in de Bijbel. Daar zegt Hij dat Hij ons bedacht en gemaakt heeft. Dat hij ons heel bijzonder heeft gemaakt zelfs. Hij heeft van te voren uitgekozen wie jij specifiek zou worden. Hij heeft je geweven in de moederschoot.

Hij zegt niet alleen met woorden dat Hij van je houdt, maar ook in daden door volledig voor jou te gaan. Tot het uiterste. Daarbij is het niet gebleven. Weet je liefde is sterker dan wat dan ook. Gaat voorbij de pijn. Voorbij gevoel.

Tel je zegeningen zeggen we soms. Kijk eens om je heen. Wat is de natuur prachtig. De mooiste luchten, planten, de zo’n op je huid. De dieren en hun jongen. De vruchten van het land.

Maar meer nog, kijk naar wie je bent geworden, naar je kinderen en de rol die je daarin hebt. God heeft je niet verlaten! God roept jou juist! Sta op en weet dat ik van je hou! Sta op en wandel! Sta op en doe wat nodig is!

Er is hoop! Durf je zelf te zijn. Durf uit je rol te stappen en te zeggen wat er werkelijk in je hart leeft. Je kunt niet verliezen. Alleen maar winnen. Al is het onder tranen, al voelt het niet fijn. Al wordt je vernedert, afgewezen…

De ruimte die het geeft om je zelf te zijn, op God te durven vertrouwen zal je naderhand dien beseffen dat je groots mag zijn als je gedaan hebt wat je kon, vergeving hebt uitgesproken, gehandeld hebt niet slechts uit eigen belang maar om het goede te doen. Wat God ons zegt. Wat ons Hart ons influistert. Terug naar de Bron.

leven in de marge? leven ten volle?

healthy-kidsWij , mijn  vrouw en ik, hebben, zoals ik noemde in mijn vorige post , naast een 4 tal “eigen” kinderen , ook  2 prachtige  pleeg kinderen.  Waar we net als op onze eigen kinderen enorm trots zijn .  ook  mijn werk is erg belangrijk voor me. Ik werk als begeleider op de Spetse hoeve een instelling voor mannen die worstelen met een verslaving.  Een onderdeel van Teen Challenge , waar ik persoonlijk mannen  mag begeleiden in wonen, werken en waar ik studies geef over  geloof en leven.

Ik heb gemerkt  dat er  al gauw een bepaald  stigma op mensen word gelegd die ze  niet verdienen.   Zo werk ik natuurlijk met  mannen die ergens verslaafd zijn geraakt in hun leven om wat voor omstandigheden dan ook, maar ook  aangaande mijn plee

kinderen en ook naar mijn eigen kinderen merk ik dat een beetje vanwege  het grote gezin waaruit ze komen  en de aandacht die daardoor verdeeld moet worden, dat mensen  als gauw een bepaalde mening klaar hebben.

onder invloed of  zonder invloed!

Zo hoorde ik via via een  dat iemand gezegd zou hebben over een van onze pleegkinderen dat het  zo’n raar “aangenomen” kind was. in de eerste plaats is het niet een raar aangenomen kind, maar gewoon een kind zoals andere kinderen die  geen enkele invloed heeft

dakloze2kunnen uitoefenen op het feit dat het bij ons is geplaatst.  Ook  had het geen invloed op de omstandigheden van waaruit het gekomen is en ook niet over de oorzaak er van.  Nog heeft het bewust enig invloed kunnen uitoefenen op de problematiek van anderen of zichzelf.

Ook de mannen op de hoeve waar mee ik werk krijgen soms  al gauw een stempel.  Al merk ik ook dat deze stempel er sneller af gaat wanneer  men hen leert kennen.  toch kunnen stempels mensen in kwetsbare situaties  enorm in de greep houden. Eens een dief altijd een dief is zo’n stigma die men ook voor verslaafden gebruikt . eens een verslaafde altijd verslaafd.  Ik merk dat men  misschien altijd moeite heeft met een bepaalde doorn in het vlees zoals Paulus dat in de  een van zijn Bijbelse brieven noemt, maar om nu altijd maar de stempel er op te houden omdat iemand ooit in zijn leven ergens mee in aanraking is gekomen en er problemen mee heeft gehad gaat mij wat ver.

Eigen keus of er toe gedreven?

Wanneer het gaat om verslaving is de keus om te gaan gebruiken misschien een eigen keus geweest, maar waar ze vaak door  allerlei omstandigheden ook naar toe gedreven zijn.  al zullen de mannen in de instelling  vaak vooral de schuld bij zichzelf zoeken. het is wat mij betreft ook goed dat men zelf de verantwoording oppakt voor hun eigen leven, maar tegelijk zullen we moeten begrijpen dat deze mensen veelal beschadigd zijn geworden door allerlei omstandigheden en daarvoor proberen te vluchten of te ontsnappen op misschien een destructieve, maar soms  een begrijpelijke  manier.

Ik heb persoonlijk ontdekt  dat mensen in de marge. Ik bedoel niet alleen pleegkinderen en verslaafden, maar in de breedte  van de samenleving bekeken iets te brengen hebben.   ze  zijn door de mangel genomen en op allerlei fronten geraakt en beschadigd geraakt, ze weten wat  het is om afgewezen te worden, wat pijn is, wat het betekent om iemand  te moeten missen, wat wonden zijn, wat het is om bekeken te worden en geraakt.

Gods geest waait!

images (2)Weet je ? mensen in de marge zijn  vaak veel echter dan mensen  die denken dat ze hun leven op orde hebben. mensen die alles onder controle houden en  goede opleidingen hebben afgemaakt en mooie huizen en auto’s bezitten.  Mensen in de marge  zijn  mensen die niet alles direct verstandelijk bekijken, al zitten deze er ook tussen, maar zijn mensen die  weten wat het is om te voelen al proberen ze die gevoelens te verdoven soms.  Ze weten waarom mensen op bepaalde manieren reageren omdat ze geleerd hebben  om op hun intuïtie af te gaan.

ik heb ontdekt dat dit  geweldige  mensen zijn die  groot werk voor God kunnen doen. als Gods geest deze mensen raakt dan is het impact onbeschrijfelijk. Gods geest  waait waarheen hij wil en door wie hij wil. Ik vind dat geweldig.

Mozes, David , Jezus!

Veel mensen denken dat God wijze, krachtige en grote  mensen nodig heeft. Dit is echter  niet wat de Bijbel ons leert.  Ik geloof dat God grote woorden zal spreken door mensen die  geleerd hebben in de praktijk van alle dag wat het is om pijn te hebben, afgewezen te zijn en beschadigd.  Mensen die klein zijn in de maatschappij zullen groot zijn in het koninkrijk van God.   het was  het  pleegkindje van de farao’s dochter die een volk uit  Egypte leidde,  het was de kleine schaapherder die de grote reus versloeg.  . het was  een klein baby in een smerige stal. Die  maatschappelijk gezien een armzalig leven leidde wat hij moest bekopen met de dood op 33 jarige leeftijd die  werkelijke verandering bracht in het koninkrijk.

Halleluja?

geraakt, geprikkeld, verontwaardigd?

Ik lees zo juist  een overdenking van David Wilkerson  waarin hij schrijft over Paulus die  zo enorm getriggert word.  In hem wordt iets geraakt dat hem verontwaardigd maakt, zijn gemoed werd geprikkeld, hij werd geraakt  door wat er op dat moment  gaande was.  Ik geloof dat het Gods Geest was die hem in het bijzonder raakte.  Paulus was een  man die zijn weg ging geleid door Gods Geest.

David Wilkerson schrijft hier hoe hij geraakt werd door de aanblik op Manhatten.  Hij kan New York overzien en word evenzeer geraakt  door  wat God in hem aanraakt. David Wilkerson was als Paulus een man die  door Gods Geest geleid een groot werk  heeft gedaan. Wereldwijd zijn er zowel door Paulus overal gemeenten gesticht , mensen hebben Jezus leren kennen door het werk van deze mannen.

Deze mannen zijn er beide niet meer. Paulus is heel erg lang gelden al overleden, al bijna 2000 jaar, en David Wilkerson nog maar relatief  kort geleden. Het werk wat deze mensen in gang hebben gezet komt echter niet voort uit hun eigen kunnen en vermogen.  Gods geest was  aan het werk door deze mannen.

Er zijn veel van deze mensen geweest.  Mannen en vrouwen  die geweldig werk hebben verricht in de kracht van de heilige Geest.  Jezus heeft ons vrijgekocht en betaald wat een voorrecht is dat?  wanneer we dat weten en  werkelijk binnen  laten komen dan kan het niet anders dan dat we ook geraakt worden. dan worden we  op een bepaald gebied door God aangeraakt om Hem te dienen.   Misschien ben jij geen Paulus, zul je denken , maar  gelukkig  is dat zo. Je bent ook geen David Wilkerson. Ook dat is fijn.  Deze mannen hebben hun aardse leven gehad en mogen nu  bij de Vader zijn.

De vraag is echter wat raakt jou?  Wat zet jou in beweging?  Weet je er zijn veel gelovigen die  dat wat God in hen aanraakt, waar ze mee bewogen zijn, wegstoppen. Net doen alsof het er niet is.  Misschien vanuit angst, misschien omdat ze bang zijn om werkelijk  iets te betekenen voor anderen.  er is veel nood in de wereld. er zijn veel mensen die Jezus christus niet kennen en Hem zo enorm nodig hebben in hun leven.

Weet je, ik ben geraakt  op dit moment hierdoor. En ik was dat al. Ik ben geraakt en geshockt dat er zo enorm veel mensen zijn die God slechts kennen vanuit een luie stoel en niet werkelijk in beweging komen om hen te vertellen wie god voor hen is.   Ik geloof dat God gekomen is  voor hen die in pijn zitten, die  vast zitten in hun al dan niet vertrouwde wereld.  veel mensen zijn blind geworden, bewust misschien zelfs. Ze leven met oogkleppen omdat wanneer ze werkelijk in beweging zouden komen hen dit iets zou kosten.

Wat zijn veel christenen lamgeslagen, ze  zijn als de discipelen die na de dood hun hoop waren verloren.  Ze hadden gedacht dat Jezus hen zou veranderen, maar  ja hij was er niet meer.  veel gelovigen geloven nog altijd in de kracht van wat Jezus had gezegd  Dat alles wat hij gedaan en gezegd heeft heel bijzonder en leerzaam zijn, maar  daar blijft het veelal bij. Ik vraag me af of de kracht van de Heilige Geest wel in hen aan het werk is.  ik bedoel daarmee te zeggen dat Gods geest zeker weten werkt, maar of ze hem als persoon ook  durven toe te laten in hun leven en  geraakt durven worden en van daaruit in actie durven komen om  mensen het goede nieuws te brengen en uit te roepen dat gevangenen vrij zullen worden, dat blinden zullen zien en dat Gods genade is gekomen en mensen in vrijheid mogen leven in relatie met god door Jezus Christus. Luc 4:18

We mogen echter  weten dat Jezus leeft! Jezus is niet dood en zijn werk niet gestopt bij het kruis. We hoeven niet terneergeslagen te zijn, maar  we zijn met Jezus overwinnaars .   dit wist je toch al hoop ik? ik vertel volgens mij niet echt iets nieuws.  Waarom hebben we dan zo’n moeite om  te geloven wat de Bijbel ons zegt? Luc 24:25-26 laten we ons bewust worden van het feit Dat Jezus leeft! dat hij door Zijn geest in ons wil werken en ons aan wil raken, iets in ons wil bewegen.

Ik geloof dat dit aanraken verder gaat dan wat emotionele  gevoelens op zondag morgen bij een bepaald lied of  woorden van de voorganger. Ik geloof dat het verder  gat dan dat  wanneer we werkelijk  ervaren een kind, geliefde, vriend van  hem te zijn. dan  mogen we in beweging komen en werken zoals  Paulus, zoals David Wilkerson, zoals vele andere  mannen en vrouwen in beweging zijn gekomen om te doen waarvoor God hen had geroepen.

Ik wil enkel namen noemen. Petrus, Johannes,  maar ook meer in  de tijd van nu Moeder Theresa, Maarten Luther King,   of wat dacht je van allerlei mensen van nu die  iets in beweging durven zetten, mannen en vrouwen die soms fouten maken, maar die  veel mensen geraakt hebben omdat ze zelf geraakt zijn. Billy Graham, Rick Warren, Joyce Meyer, ik wil voorzichtig zijn om mensen  die nog leven op te hemelen, maar ze hebben reeds goed werk verricht en ik hoop dat ze dat werk zullen voltooien in de kracht van de heilige Geest die hen in dat spoor hebben gezet.

Weet je God  Heeft zijn Heilige Geest gestuurd zoals Jezus dat had beloofd. We mogen bijzonder woorden spreken van bemoediging en troost, woorden die beweging veroorzaken  zoals een steen op het water. Gods geest zal tot ons spreken waar we heen zouden moeten gaan en wat te doen door dromen en visieoenen, we zullen tekenen zien en ervaren in ons leven omdat  Jezus leeft en door ons heen wil werken en de wereld wil redden tot eer van God.

Ons eigen  werk zal krachteloos zijn en ook onze persoonlijke inzichten zijn ontoereikend, maar wanneer we op god  vertrouwen  dan  zal er niets en niemand zijn die daar iets tegen in kan brengen. Hand 5:39. Het gaat allemaal niet om de mensen die ik heb genoemd in dit blog. ik wil geen mensen verheerlijken of een bepaalde stroming in of van de kerk. het is mijn verlangen dat mensen zullen horen dat God mensen tot hun doel wil doen laten komen. ongeacht wie ze zijn.  Hij wil zelfs mij gebruiken.

Leven in vrijheid.

Kom, Mijn kind, kom!
Laat de windsels vallen,
kom uit je schuilplaats.
Ik roep je bij je naam.
Sta op en baan je weg naar de vrijheid.
Haal de windsels die je gebonden houden eraf,
dan zal Mijn licht over je komen en zul je de
kracht van Mijn Geest ervaren.
Sta op, Ik Ben roept je!

gedicht hierboven is van Herma. heb ik van haar site gehaald. mooie woorden ook in het aansluiten blog van haar

heeft Carl Rogers gelijk?

“het meest persoonlijke is ook het meest universele”

Ik ben een tijdlang behoorlijk van de kaart geweest. Uitgeblust. Teleurgesteld. Ik heb me enorm afgewezen gevoeld en verbitterd geraakt. Eindelijk krijg ik mijn gevoel weer terug. ik word weer geraakt door het goede in deze wereld. door de goede intenties van mensen, maar ook God raakt me weer.

God toelaten

Ik merk dat ik God weer durf toe te laten na een behoorlijk moeilijke tijd. ik schrijf  dit niet nu juist vandaag omdat Ik me dat nu precies bewust wordt, maar omdat ik in een proces zat , maar  stukje bij beetje krijg ik weer meer zicht op mezelf, op anderen, op het leven, op mijn relatie met God.

Ik kan je niet uitleggen hoe het voelt om gewoon een goede dag te hebben waarin ik  mezelf even betrapte op het zingen van lofliedjes en wat oude liederen uit joh. De Heer bundel.  Sterker nog ik zit zelfs in een emotionele fase waarin ik weer kan janken om de woorden van een lied omdat ze me raken vanuit het verlangen om gewoon God daadwerkelijk te aanbidden, Hem te prijzen en te loven gewoon omdat Hij van me houdt. 

geraakt

Nog niet zo lang geleden zong ik liedjes en er waren er bij die me wel raakten, zelfs tot tranen toe bewogen, maar waar ik meer geobsedeerd was door de herinneringen die er aan vast zaten dan om de woorden of mijn relatie met God.

Waarom schrijf ik dit nu? Ik geloof dat Carl Rogers het bij het juiste eind had toen hij het meest persoonlijke ook het meest universele noemde. Hoewel zijn uitspraak beroemd is geworden in de psychologie geloof ik dat  de woorden van de heer Jezus meer impact hebben op de levens van mensen omdat Hij degene was die van af het eerste begin kwetsbaar werd in zowel woord als daad.

Openstellen voor de ander

Wie groot wil zijn zal klein moeten worden. mag zichzelf laten zien. Wie durft dat? Dit betekent dat we aangevallen zullen worden en vernederd soms, maar wanneer we onszelf tonen zoals we zijn, dan zullen anderen zich herkennen in ons. Ze zullen zien en merken dat ze niet anders zijn dan wij, dan mij. 

Ik merk dat meer en meer in de groep op mijn werk. Ik merk dat wanneer we ruimte  maken en onszelf openstellen voor hen, onszelf aan hen tonen we kwetsbaar worden, maar dat grote stoere mannen waarmee ik werk me niet zien als een watje , maar dat ze er vragen over hebben omdat ze het niet kennen. mooie mogelijkheden om te vertellen over onze zwakheden, maar vooral ook hoe Jezus in onze zwakheden door wil werken.

Wanneer we God kunnen prijzen in onze zwakheid, wanneer we Hem niet voelen, wanneer we moeite met Hem hebben dan zal Hij zichzelf aan ons betonen als de waarachtige God. als Degene die overwinnen zal.  Liefde Overwint. 

Een ingestort geloof?

Ben bezig met het boek van Rob Bell, velvet Elvis die ik van @marietjepietje heb mogen lenen.  Ik vind het een mooi boek die wel een aantal vragen neerlegt bij mij, maar waar ik echt door geraakt ben.  soms zijn het juist echter de vragen die ons doen beseffen dat God er werkelijk is voor ons. Voor mij.

Waar is God?

God waar bent U? Een vraag die ik me regelmatig heb gesteld.  Een vraag die me terug brengt naar een diep emotioneel moment in mijn leven.  een moment die wellicht voor anderen nog dieper was, maar  waar ik  me zeker heb afgevraagd waar God nu was gebleven. 

Het was het moment dat ik aan het werk was en hoorde hoe mijn zusje te vroeg een baby had gekregen. Beetje geschrokken, maar  op dat moment geloofde ik dat alles goed zou komen.  ik heb de tijd niet meer zo goed in mijn hoofd, maar wel de ervaring.

Enige tijd later, of dit  nu enkel dagen of wellicht een week of langer was weet ik niet meer zo goed, bleek de Baby erg ziek geworden.  ik was er eigenlijk constant geweest, een prachtige , maar o zo kleine baby.  Zo prachtig en ik dacht te weten dat God die zoiets geweldigs had gemaakt  zoiets niet kon laten sterven. Hij hield immers van mijn zus en zwager, maar ik was er van overtuigd dat hij in ieder geval wel heel erg van mij hield en ik hield (immers)van Hem. (nog steeds)

iemand anders van de naaste familie die zich ook enorme zorgen had gemaakt kwam en had met de arts gesproken en vertelde dat de baby waarschijnlijk zou moeten sterven.  Ik vol geloof zei nog: “dat kan niet. Ik heb er voor gebeden , het komt goed”.   dat was ook mijn overtuiging. De Baby echter stierf niet lang daarna.  

instorten of bouwen van mijn geloof?

Mijn geloofswereld stortte in.  Hoe kon God dat nu doen. wilde ik God nog geloven. Is Hij er wel. Waarom deed God zoiets. Wat deed God me aan.  hoewel het niet mijn baby was. Hoewel ik niet de vader was. Was ik woest. Verbolgen over hoe dit allemaal was gelopen. Ik huilde van verdriet van boosheid, van teleurstelling, van onbegrip.

Was God er niet op dat moment? ik heb dat nooit werkelijk gelooft. Wat ik wel wilde was dat God niet zou bestaan op dat moment. het was een moment die ik nog steeds niet goed kan begrijpen, maar wel een moment waarin ik heb ontdekt dat ook dan God er is. dat zelfs zo’n moment waarin je alle woede, alle boosheid, alle onbegrip in je hele lijf en leven ervaart , dit ook een moment is dat we God niet kunnen ontkennen. We kunnen niet zeggen dat God er niet is.  hij was er.

God laat zich zien in echtheid!

Nu een aantal jaren later, kan ik het beter zien. De ervaring heeft me in een bepaalde manier geraakt.  Een manier die me er toe gezet heeft over God anders te gaan denken. Dat God er is in alle momenten. Dat Gods Heiligheid juist in die momenten voelbaar was tijdens de geboorte, maar ook tijdens het sterven, tijdens mijn boosheid, mijn verdriet. God liet zich zien op dat moment in zijn aanwezigheid. Hoe? door echtheid!

Echtheid is mijns inziens  nu juist wat God ons wil leren in en door alles heen.  Ik omschreef nu juist een treurig moment van mijn leven,  we kennen natuurlijk allemaal die momenten dat alles goed gaat. De momenten dat er een wolk van een baby geboren word en ze gaat heerlijk gezond, rond mee naar huis. Prachtig, dat zijn fantastische momenten waarin we Gods aanwezigheid  ervaren.

Goede momenten en goede momenten die slecht lijken.

Of je trouwdag. Misschien ben je met net zo’n prachtige vrouw als ik getrouwd. Niet de trouwdag op zich misschien die je als heel bijzonder hebt ervaren, maar in ieder geval de ontmoeting met je partner die je als je er over nadenkt  toch wel moet hebben geraakt en die je als je er over nadenkt toch moet doen bepalen dat het heel erg bijzonder is dat juist jullie elkaar hebben  gevonden en misschien dat jullie nu ergens wonen en  zelfs kinderen hebben misschien . Gods aanwezigheid is  tastbaar.

Kun je me nog volgen? Waar is God? God is daar waar wij  de echtheid van het leven ervaren. Waar het onbegrijpelijke met toeval samenvalt en waar je weet dat dit niet zomaar mogelijk is. ik geloof dat dat God is. God is er. Niet zomaar op zulke momenten, maar altijd. We ervaren hem niet altijd zo dichtbij, maar soms in die heerlijke prachtige momenten, maar soms ook in die momenten die  verschrikkelijk lijken op het moment, maar die ons vormen, sturen en doen groeien, maar die niet gemakkelijk zijn, maar waar we wel leren dat God niet in een hokje te passen is. God is groter en beter, en mooier dan wij ooit kunnen bevatten.