Tag: genesis

Hechtingsgestoort?

Wat is er aan de hand met de huidige maatschappij, met de mensen om me heen? Met mij zelf? Waar draait het allemaal om tegenwoordig?  Of is het niet zo dat het over tegenwoordig gaat , maar is het eigenlijk van alle tijden dat mensen gericht zijn op zichzelf?

download (4)

Als we kijken naar de mogelijkheden van tegenwoordig zou je zeggen dat geen mens werkelijk nog alleen en eenzaam hoeft te zijn.  Toch zie je dat er mensen  soms dagenlang dood in hun huis liggen alvorens het wordt opgemerkt door anderen. Ik hoorde onlangs van een vrouw die zelfs 10 jaar dood in de woning had gelegen zonder dat iemand het opgemerkt.

We  leven in een tijdperk waar we spreken over vrienden en volgers via media. Ik heb  zelf een paar honderd vrienden op facebook en twitter, maar is dit de werkelijkheid? Ik geloof het natuurlijk niet. sterker nog ik ken een heleboel mensen nauwelijks of niet persoonlijk.  Sommige van deze ken ik van een ver verleden, maar heb eigenlijk geen contact met ze behalve dat ik ze zo nu en dan voorbij zie komen op de tijdlijn.

Ik had vanmorgen een gesprek met een vriend en we vroegen ons af hoe het kan dat sommige contacten zo maar voorbij gaan. Dat de relaties in het verleden  ineens voor bij zijn door omstandigheden en dat je met anderen nooit werkelijk contact hebt kunnen krijgen.  Zelfs in de kerk, die we  vaak in evangelische kringen gemeente noemen is echte gemeenschap soms ver te zoeken.  Ik bedoel  we kunnen samen in een dienst zitten, het hebben over interessante of minder interessante onderwerpen, over wat leven , relaties, vriendschappen inhouden zelfs zonder deze ooit in de kerk te  ervaren.

We zien elkaars achterhoofden voornamelijk, maar zien we elkaar ook werkelijk? Ontmoeten we elkaar ook werkelijk. De koffie is een middel in de kerk waar deze gemeenschap wellicht wel plaats zou moeten vinden, maar daar  zoeken mensen elkaar op en niet de mensen die op zoek zijn en wanneer mensen op zoek zijn is het lastig en voelt het awkward om er te zijn en weten mensen niet goed hoe met elkaar om te gaan. Er is  nog steeds geen ontmoeting tot stand gekomen.  We zien elkaar en zijn vriendelijk, maar ontmoeting  gaat verder dan dat.

Natuurlijk is de kerk een van de manieren om mensen te ontmoeten. De vraag is echter willen we dat wel werkelijk?  Willen we elkaar wel werkelijk leren kennen?  Ik vraag me dat af. Immers wanneer we eerlijk zijn naar onszelf zoeken we  dan niet voornamelijk onze eigen vrienden, kennissen, gelijkgestemden op?

images (4)

De kleine groepen in de kerk  zou het middel moeten zijn volgens vele theologische geleerden . ik geloof dat ook trouwens, maar merk ook dat  deze groepen vaak ook in een bepaalde vorm gegoten worden dat  er  van gemeenschap eigenlijk nog weinig sprake  is. De vraag is dan ook of mensen wel zitten te wachten op werkelijke gemeenschap met elkaar en is het wel werkelijk zo belangrijk als we zeggen? Ik geloof het wel.

In Genesis reeds kunnen we lezen dat God zegt dat  het niet goed voor de mens is dat hij alleen is.  Daarom  bedacht God dat we elkaar nodig hebben. Niet slechts  het huwelijk, maar ook vriendschappen . het gaat voorbij aan het seksuele. Dit is niet  direct van God  hoewel hij dat ook zeker erg belangrijk vindt. Het gaat om de fysiek familie zijn met elkaar, maar ook om het geestelijk familie zijn met elkaar.  We hebben andere mensen nodig om  ons te ontwikkelen. Fysiek  door mensen die ons helpen  door  middel van opvoeding in fysieke zin, maar ook door opvoeding in geestelijke zin.

Wij als mensen  worden door anderen beïnvloed. Of je nu wil of niet toch gebeurt dat in meer of mindere mate.  We worden beïnvloed door  de mensen met wie we omgaan, door de mensen die  iets vertellen in de media, door boeken die we lezen, door wat  er op tv gezien wordt etc…Het stomme is dat we anderzijds leren  in de huidig maatschappij dat we  moeten participeren. Dat we lekaar moeten ondersteunen en anderzijds  leren we om juist onafhankelijk te zijn.

Gemeenschap is geen optie waaruit we kunnen kiezen, maar iets wat we als mens nodig hebben.  Zoals we lucht , water  en voedsel nodig hebben.  Zo hebben we ook relatie  nodig. Mensen die ons liefhebben.  Vanuit de praktijk van mijn werk op de hoeve zie ik dat  sommige mannen een groot probleem  hadden op het gebied van relaties. Niet dat ze deze niet wilden , maar dat ze die eigenlijk niet goed konden vorm geven omdat ze dit nooit werkelijk hadden ondervonden op een gezonde manier.  Hierdoor  ontstaan er bijvoorbeeld hechtingsstoornissen.

Ik geloof dat de maatschappij en ook d ekerk  hier aan lijdt. De kerk en de maatschappij is hechtingsgestoord. We hechten ons niet meer werkelijk aan mensen.  We willen onafhankelijk zijn.  We willen er wel voor anderen zijn, maar tot op zekere hoogte. Niet ten koste van onszelf. Het mag ons wel wat muntjes kosten, maar  werkelijk ons huis openzetten, klaarstaan voor de medemens kost ons wellicht te veel.

Ik geloof dat we onss doel mislopen wanneer we slechts voor onszelf leven.  En ik weet niet goed  hoe jij in je leven staat, maar misschien doe je best veel met anderen en heb je goede relaties. De vraag is echter wat betekenen wij voor anderen die niet zo goed in de maatschappij stan. Die we  mee zouden kunnen nemen om ze leren, er voor ze  te zijn?  Wat doen we om anderen  te geven wat ze nodig hebben? Ik geloof dat er veel mensen zijn.  Die werkelijk moeite hebben in het leven. Pijn verdriet teleurstellingen hebben meegemaakt en vastgelopen zijn. Hoe  gaan we daar als mens mee om?

Is het niet zo dat we  eigenlijk niet open en eerlijk durven zijn?  Ik hoorde van iemand die op zoek was naar werkelijk relatie en daardoor  naar de kerk was gekomen. Maar toen hij in gesprek raakt e met iemand  van de kerk deze  opeens een heel ander gesprek  voerde als  het gesprek wat hij vroeger met hem had gehad.  De toon was anders geworden. Het was een rol. Een vrome rol weliswaar, maar er was geen ontmoeting meer.  Er was ongewild waarschijnlijk iets van afwijzing en veroordeling ontstaan vanwege een bepaalde levensstijl, een andere visie of benadering.

Is het nog mogelijk om werkelijk diepe ontmoetingen te hebben. Ik geloof dat het mogelijk is en ik maak ze soms mee gelukkig. Ik heb goede vrienden  bij wie ik mijzelf durf en kan zijn. Ik heb echter ook ontdekt dat het eigenlijk niet mogelijk is om werkelijk te ontmoeten zonder  eigen zwakheden te laten zien.  Mensen worden niet geraakt door een sterk voorkomen, maar door mensen die hun zwakke kanten durven laten zien.

images (3)

Werkelijke relaties krijgen pas werkelijk inhoudt als we werkelijk onszelf durven laten zien dat we anderen nodig hebben , dat we  bepaalde dingen in het leven moeilijk vinden. Dat we het niet alleen kunnen redden.  Jezus wist de vinger hier op te leggen. De zwakheden van mensen bedoel ik en hij liet zien  dat ook Hij als mens zwak was en anderen nodig had. In  relatie  wilde staan. Allereerst met God de vader, de familiare relatie, maar ook met de mensen om hem heen.   Dat hij verdriet  had en moeite had.  Ik denk nu even aan het verhaal rondom lazarus. Toen Hij huilde.  En wat liet hij zien hoe zwak hij was toen hij stierf. Tegelijk laat hij door deze ook zien wie Hij werkelijk was en hoe juist in zwakheid kracht zichtbaar wordt nadien. De opstanding na de dood in zijn geval, maar ook in ons geval . wanneer we onze kwetsbaarheden durven delen met  mensen  dan is er opeen s lucht, adem en komen we weer tot leven na de verstikking die zich heer en meester over ons leven had gemaakt.

Ik wil graag opnieuw met mensen in gesprek en wandelen. Opnieuw ontdekken dat ik leef, maar ook delen in het leven wat ik gekregen heb. Uitdelen van wat ik door Jezus Christus ontvangen heb.  Ik geloof dat God ons  niet gegeven heeft aan elkaar om  elkaar te veroordelen of af te wijzen, maar om elkaar te omarmen, lief te hebben.

download (3)

Zojuist gesprek gehad met een goede vriend die me ook nog vertelde dat het goed is om tot het besef t e komen dat  wat er in ons leven ook gebeurt en is gebeurt dit niet slechts een negatieve gebeurtenis is die ons vormt, maar ook dat we daaruit  mogen leren om hiermee anderen te kunnen bemoedigen. God maakt vrij.  Vrij van  het verleden zodat we in  het heden mogen staan. Vast op de rots.  Ik hoop dat jullie allen hier van harte amen op kunnen zeggen.

Van inspiratie tot transformatie.

tessa-inspiration monday3

Inspirerend is een woord wat redelijk vaak horen tegenwoordig.  Ik las zo juist op de weblog van Els Rentenaar,  Bewust-zin  , hoe zij hier tegen aan kijkt.  Het woord inspiratie  is ook iets wat in mijn vocabulaire zou passen. Ik heb een aantal steekwoorden die ik vaak gebruik in mijn leven, mijn werk als begeleider, in waar ik voor wil staan als gelovige.

Woorden die ik  gebruik zijn woorden en termen als : we hebben zowel communicatie als relatie nodig.  En Ik wil ont-moeten. laten we open zijn, transparant. Eerlijkheid. Gemeenschap. waarheid, waarachtigheid.  Veel woorden die iets zeggen natuurlijk over wie ik ben, maar ook woorden die iets  van mijn persoonlijk verlangen weerspiegelen.  Het woord inspiratie zou daar prima tussen passen wat mij betreft.   Niet dat ik een exact lijstje bijhoudt met woorden die nu precies bij me horen hoor, maar ik hoor van de mannen,  met wie ik werk op de Spetse hoeve, en de mensen met wie ik om ga, deze dingen regelmatig terug keren  in de trant van : jij zegt altijd dat we  zouden moeten ontmoeten”” . of… “Ja, ja, communiceren  en relatie.” Of… “Ik mag transparant zijn in deze zaken , toch Erik ?”.

Zijn hart loopt over van liefde om te creëren wat hij altijd al had willen maken

Inspiratie  wil, volgens els,  zoiets zeggen als ‘een toestand van creatief  nadenken’.  Dit op zich is wat mij betreft al bijzonder , maar wat ze verder als invulling geeft over inspiratie  spreekt me eigenlijk  het meeste aan. namelijk ‘goddelijke inademing’. Inblazing, bezieling, scheppend vermogen, iets bijzonders  gecreëerd door iets wat niet vanuit ons zelf komt maar door wat God in ons legt.

Inspiratie is wat mij betreft een geestelijk aanraken.  Je hart, je leven, je gedachten, je gevoel , alles speelt hierbij en rol.  Wanneer je geïnspireerd bent , wanneer als het ware iets in je geboren wordt is dat niet zomaar iets. Het is iets wat je van binnen raakt op een niveau waarbij je je open stelt.

Wanneer ik hier zo zit en er over nadenk , zie ik als het ware in mijn gedachten hoe God  de mens maakt.  Er gebeurt iets met God zelf.  Zijn hart loopt over van liefde om te creëren wat hij altijd al had willen maken en het moment is gekomen om het ook daadwerkelijk te doen. er is iets wat Hem  raakt . niet meer loslaat en  Hij gaat er  mee aan de slag en creëert de aarde met alles er op en er aan en Wow! Hij zag dat het goed was.  God  vervuld van liefde en  inspiratie wilde jou en mij.  wilde dat we  tot mooie dingen zouden komen.  ieder geïnspireerd idee , gedachte, gevoel  ervaring, heeft tot doel iets  moois tot stand te brengen. iets wat er toe doet. iets wat iets in beweging zet.  Iets wat raakt.

God bedacht dat het geweldig zou zijn wanneer er relatie zou zijn op een ander niveau.

God bedacht dat het geweldig zou zijn wanneer er relatie zou zijn. een andere relatie dan wat hij tot dan toe had gehad.  relatie op een ander niveau.  Er moest iets zijn van ontmoeting.  Iets wat op een vrijwillige manier tot stand zou komen tussen het geschapene en de schepper zelf.  Iets wat zuiver was en puur. Transparant.  God  wou specifiek die ene relatie. Die relatie met jou persoonlijk!

download (7)Wij krijgen inspiratie door wat we zien of doen, maar ik geloof dat de mooiste inspiratie is wanneer God ons hart gaat raken en wij dingen gaan zien die  voor velen verborgen zijn. als wij ons door God laten inspireren, dwz,ons uitstrekken naar God leiding over en in ons leven.  door zijn  Heilige Geest in ons, dan  zal er iets veranderen  in onze kijk op de  wereld. in hoe we naar mensen kijken en naar de schepping.   we gaan
zien dat er  toekomst is . dat er hoop is. We zullen ontdekken dat God  de grote inspirator is van begin tot eind. Dat er in Jezus Christus lijden en sterven , nieuw leven mogelijk is geworden. waardoor God door zijn Heilige Geest aan ons gegeven nog altijd zaken creëert en zijn  scheppingswerk  nooit stil staat, maar oneindig is.  God is inspirerend  groot. Creatief aanwezig . altijd! Hij wil ook jou inspireren. Bezielen. Zijn gedachten in je blazen en je vullen met nieuw leven.  inspiratie welke leid tot transformatie.

images (39)

Op je plek of ik sla je op de bek.

download (4)

Wanneer we verantwoording gaan  nemen voor ons leven, voor de dingen die we doen of hebben gedaan, dan is dat vaak best even een angstig moment. we hebben immers niemand meer die we  het in de schoenen  kunnen schuiven als het niet gaat zoals we dit hadden gepland.

Ik geloof dat wij als mensen autoriteit hebben gekregen en daarmee dus ook verantwoording. We kunnen hier in Genesis al over lezen.   Autoriteit is  dat we als het ware  bevoegdheid hebben om het leven te leiden zoals wij dat willen. God  geeft het ons als het ware  de verantwoording over ons leven in handen en zegt daarmee eigenlijk dat wij met ons leven mogen doen en laten wat we willen. dat we de verantwoording hebben om dit  zo goed mogelijk te doen. hij schept hiervoor een aantal kaders waar binnen dit het beste kan.

Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.

download (5)We zien echter al gauw gebeuren dat mensen deze verantwoording gemakkelijk afschuiven.  Dat  wij als het ware vaak  waar het om verantwoording gaat  deze in een andermans schoenen proberen te  stoppen om zo onder onze eigen verantwoording uit te komen.  Adam deed dit  naar Eva en Eva gaf de slang de schuld.  In plaats van te zeggen dat het hun fout was en dat ze niet de verantwoording hadden genomen zoals het was bedoeld gaven ze elkaar de schuld.

Wat is er veranderd? Ik denk niet  zoveel. Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.  Al gauw krijgt een ander de schuld.  We kijken vooral naar hoe anderen met  ons omgaan en  verwijten al gauw dat dingen niet gaan zoals ze zouden moeten gaan omdat die ander  het  verkeerd doet.  De verantwoording nemen  zegt echter dat waar het verkeerd gaat dit naar onszelf toe te schuiven en actie te ondernemen om dit te gaan veranderen.

Extra vervelend is dit wanneer we er door Jezus extra op aan gesproken worden.  dat hij ons voor houdt dat we elkaar lief moeten hebben  , dat we een tweede mijl met de ander moeten gaan. wanneer ze ons in het gezicht slaan we de ander wang moeten  toe keren.  Jezus houdt ons voor dat wanneer ons in het gezicht geslagen wordt of iemand ons ergens toe dwingt we  de verantwoording hebben om hier op een goede manier mee om t e gaan.  moeten we ons op de bek laten slaan? Is dat wat Hij bedoeld te zeggen? Moeten we  wanneer iemand ons als het ware dwingt om het op een bepaalde manier te doen dat dan ook maar accepteren?

Durf je verantwoording te nemen voor je leven

Ik denk niet dat we ons in hoek hoeven te laten drukken waar de klappen vallen, maar dat we moeten doen waarvoor god ons geroepen heeft. De verantwoording nemen op dat gebied waar hij ons heeft neer gezet. Wat is jouw plaats.  Durf je op die plek waar je  bent , waar je geroepen bent, waar je hoort te leven vanuit de autoriteit die daarbij hoort? Durf jij de verantwoording te nemen voor dat gebied wat God jouw gegeven heeft. Durf je verantwoording te nemen voor je leven, je gezin, je eigen keuzes, je werkplek,  je…. ?

 Dat is niet gemakkelijk dat vraagt soms van ons dat we de confrontatie moeten aangaan met  mensen die ze van ons af willen nemen. dat vraagt soms dat we  moeten erkennen dat  we ons te veel op  het gebied van de ander bevinden . dat vraagt soms dat we de minste moeten zijn, maar het vraagt soms ook dat we ons  uit moeten spreken en durven confronteren.

wel de lusten maar niet de lasten?

love-revolution1Natuurlijk hebben we daarbij altijd de belangrijkste factor nodig. Namelijk liefde.   Autoriteit  en liefde horen samen te gaan. autoriteit  zonder liefde is star en stug. Ze neemt  wel verantwoording voor de regel maar niet voor het individu. Liefde zonder autoriteit wil wel het individu winnen maar  vergeet daarbij dat  de regel goed is.

We leven in een wereld die wars is van regels  en anderzijds niet werkelijk lief kan hebben.  waar houden van en verantwoording nemen niet meer als vanzelfsprekend  zijn. ik vraag me af waarvoor veel mensen werkelijk leven. wel de lusten maar niet de lasten?  Niet meer samen maar ik gericht? Alles wat fout gaat ligt veelal aan de ander . wat goed gaat  is mee genomen. wie neemt er verantwoording? Neem jij verantwoording voor je leven/ durf jij  op te staan en in de autoriteit te gaan staan die je is gegeven? waar is je plaats? Waar heeft De heer jou geroepen? Ken jij je plekje wel?

 

zie je het Licht of de hiaten van Genesis?

Heel lang geleden heeft God de aarde en de Hemel gemaakt. er is nogal wat onenigheid omtrent het scheppingsverhaal.  Er zijn er die het niet geloven. Anderen geloven het weer wel, maar niet dat het in 7 dagen werd geschapen. Anderen hebben er nog weer allerlei ideeën over.

Mij boeit het eigenlijk niet zo wat anderen  daar nu precies van vinden of denken.  Ik geloof echter ook  dat we de Bijbel serieus moeten nemen.  Voor mij houdt het in dat er best wat hiaten zitten in het geschreven woord en de praktijk.  Dat betekent echter niet dat ik de Bijbel niet geloof, maar dat God bepaalde zaken gewoonweg tot op heden niet heeft geopenbaard.

Zo is het scheppingsverhaal natuurlijk bij overlevering doorgegeven en is er m.i. een vorm gekozen om   te laten weten wie God is en dat hij de schepper is.  het boek Genesis is dan ook niet een geschiedenisboek  als zodanig dat we bepaalde zaken met elkaar kunnen vergelijken en waarbij we datums en dergelijk ons eigen kunnen maken. het blijft soms lastig om te ontdekken hoe bepaalde zaken nu werkelijk in elkaar steken.

Ik geloof echter dat God in het begin de Hemel en de aarde gemaakt heeft, zoals ik geloof dat alles wat in de Bijbel staat ook werkelijk waar is, maar dat we ook de context moeten bezien van de rest van het verhaal van God en mensen.  in het begin was de aarde nog als de dood. Woest en ledig.

God had de aarde gemaakt, maar het zag er nogal woest  uit. Hier zit wat mij betreft al een beetje zo’n hiaat. Ik geloof dat wanneer God iets maakt hij het goed doet. De aarde was er schijnbaar al en  wellicht zit er een hoop tijd tussen  de schepping van de aarde en wat de eerste dag wordt genoemd.

Toch is het bijzonder dat dat wanneer we de Bijbel zien in het licht van wie God is, Hij niet zomaar ergens begon te scheppen, maar  dat Het Woord van God begint met hoe God vond dat zijn creaties licht nodig hadden.

We zien echter ook dat God pas op de vierde dag de lampen , zon maan en sterren maakte. De vraag is dan waar het licht vandaan kwam. God zelf besloot dat er licht moest komen en het was er ook.  Ik geloof persoonlijk dat God zelf het licht was.

Jezus leerde aan zijn discipelen dat ze het licht der wereld waren (Mat 5:14). Waar God is daar is licht.  Licht dat helderheid geeft. Licht  lat ons de ware aard der dingen zien.

Wanneer het donker is kunnen we voelen, maar we  toch zullen we nooit ten volle beseffen hoe iets is.  totdat we dingen ook werkelijk zien zullen bepaalde zaken  een raadsel blijven. Zullen er hiaten zijn in wat we ervaren in ons leven in de dingen die we doen.

We hebben licht nodig. Planten hebben licht nodig om te kunnen groeien.  De wereld heeft licht nodig.  Ik geloof dat God zelf het licht is. prachtig vind ik het dat wij van Jezus de opdracht krijgen om lichten te zijn. 

God wil ons gebruiken om dingen zichtbaar   te maken in deze wereld. hij wil dat we de dingen zien zoals ze werkelijk zijn.

God is een God van licht. Wij zijn Zijn kinderen en dus kinderen van het licht.  We hoeven ons niet te verstoppen.  We mogen zichtbaar zijn. wanneer we ons  durven laten zien zullen we zichtbaar worden en zal ook God zichtbaar worden voor  de mensen.

Wanneer wij in het licht leven zullen mensen onze ware aard ontdekken.  ik geloof dat nu juist de vrijheid geeft die Jezus ons belooft. Dat we ons niet meer hoeven verstoppen. Ons niet meer hoeven  bezig te houden met  ons imago of over wie of wat we nu werkelijk zijn, maar dat we kinderen van hem zijn.

Wanneer we Zijn licht laten schijnen in ons leven brengen wij God de eer die Hem toekomt. Waar het licht komt  groeit iets. Komen dingen aan het licht.  Zaken die er in eerst instantie woest en doods uitzien, maar waar God  mee aan de slag gaat en er iets prachtigs van maakt. Er ontstaat een nieuwe schepping.