Tag: geestelijk

opgeruimd staat netjes.

Net als in een huis is ook bij mensen soms een grote schoonmaak  nodig.  Ik las op buitenwoel een  stuk over het opruimen van de zolder en wat daar allemaal lag uitgestald .  ik weet niet hoe het is met jouw zolder, maar  bij ons ligt er een enorme voorraad dingen  die ik de laatste  10 jaar ook niet in handen heb gehad of alleen maar in handen heb gehad om het te verplaatsen naar een andere hoek van de zolder. Helaas  kan ik stellen dat ik eigenlijk te weinig ruimte op zolder heb, maar tegelijk  niet de tijd neem om het eens werkelijk goed op te ruimen.  Wat eigenlijk wel zeker ook eens echt nodig is om weer ruimte te krijgen.

Ik weet in grote lijnen denk ik wel wat er  zo’n beetje ligt , maar tegelijk  als ik er een lijst van zou moeten maken , dan zou ik er werkelijk door heen moeten om het een en ander uit te zoeken. ik  zal wellicht verbaast zijn over wat ik er allemaal nog tegen zal komen.  ik weet zo dat er nog een hele hoop boeken liggen , een oude televisie dit het in wezen nog deed , maar waarvan de knop niet helemaal functioneerde zoals het zou moeten en die we hebben opgeborgen voor als iemand het nodig zou zijn.

inmiddels  is het een heel oud toestel geworden die  niemand meer wil hebben en die ik zelf ook nooit meer zal gebruiken en dus weg kan.  En de boeken zal ik waarschijnlijk ook nooit meer lezen. En  dan nog eens de potjes en de prullaria die we in de loop van jaren hebben verzameld.  Ook allemaal spullen die kinderen op school hebben gemaakt.  Nu al beginnen de herinneringen te komen.  best leuk die mooie herinneringen aan de tijd dat de kids nog klein waren. misschien liggen er nog dingen tussen die mijn handige vader ooit heeft gemaakt of die van mijn schoonouders waren allemaal overleden inmiddels. Zo’n  gevoelig moment in mijn gedachten.  en dozen vol met foto’s  een doos vol hele goede herinneringen en ook minder goede wellicht.

Een mensen leven heeft ook zo nu en dan opruiming nodig.  We hoeven niet alles weg te gooien dat zou  zonde zijn, maar  tegelijk is er vaak een hoop materiaal die  gewoon in de weg ligt. Of ergens  waardoor je het goede niet meer ziet. het is gewoon een troep geworden. alles kan soms zo door elkaar liggen dat het onoverzichtelijk is geworden.   wat zou het mooi zijn om niet zomaar alles  als ballast te zien maar als  herinneringen die we  willen bewaren . moment die we hebben meegemaakt in ons leven. momenten die niet altijd mooi zijn geweest, maar waar we  nooit afstand van willen doen omdat ze ons mede gevormd hebben in dit leven, maar tegelijk wanneer  we het niet een  opgeruimd en weggeborgen hebben op een goede plek dan wordt het een chaos zoals bij ons op zolder.

Wanneer we  de dingen van ons leven  opgeruimd hebben kunnen we er wat mee. We kunnen het opzoeken wanneer het nodig is en de tijd er rijp voor is.  we kunnen het ook gewoon laten liggen als we  het niet willen  zien of  nodig hebben. we  creëren ruimte en daarmee rust  en overzicht.   De zaken die geen  nut  meer hebben kunnen we wegdoen. Zaken die  niets meer waard zijn die alleen maar in de weg staan  opruimen en wegbrengen naar waar het hoort de stort of als we het geestelijk  willen beschrijven aan de voeten van Christus leggen zodat deze ze voor ons weglegt op een plek waar we er nooit meer bij kunnen komen.

Het is belangrijk ons geestelijk huis opgeruimd te houden. Wanneer we er geestelijk een rommeltje van maken dan zullen we constant tegen dingen aanlopen die ooit zijn geweest. We zullen de herinneringen tegenkomen van  zaken die we willen bewaren, maar waar we  niet altijd behoefte aanhebben op bepaalde momenten.  wanneer er rust en ruimte is  hebben is er controle om  tijd te nemen om de zaken  op een goede manier te bekijken. Het kost tijd om op te ruimen. Het kost tijd om  opgeruimd te blijven, maar het is de moeite waard om onze geestelijke zolder  opgeruimd te krijgen en te houden.

Los van verwachtingen

Ik ontdek steeds meer dat ik niet alleen sta in mijn manier van geloven. ik dacht altijd dat je sterk moest zijn. niet mocht twijfelen, dat je de regels in acht moest nemen en dat je een bepaald geestelijk niveau moest zien te bereiken om werkelijk effectief te kunnen zijn als christen.

Ik geloof nu dat dit fout was.  en als ik de zin  zo terug lees die ik net geschreven heb, dan is dat een zin waarbij ik vroeger zoiets gedacht zou hebben als: Duh…  natuurlijk ontdekken we steeds meer en om werkelijk effectief te zijn  zullen we vooral naar christus moeten kijken, een volgeling willen zijn, etc… maar tegelijk had ik specifieke  motieven om christen te zijn.

Ik geloofde wat mijn ouders me hadden geleerd en ik geloofde dat het waar was. er waren zaken in mijn leven waar ik tegenaan liep waarbij niemand me kon helpen en ik moest dus wel op God vertrouwen anders  liep ik vast.  Ik was actief in de kerk, ik was echter tegelijk op zoek al dacht ik eigenlijk best veel antwoorden te kennen.  ik had een keus  voor God gemaakt . heel bewust.

Toch kwam er een zwart moment. meer dan een gevoel, meer dan twijfel, meer dan teleurstelling,…  de vraag waar ik mee worstelde was: durf ik me zelf te laten zien? ik durfde nog eens niet oprecht in de spiegel te kijken, maar wel mijzelf aan de ander en aan God?  nee,… ik wilde toegewijd zijn op mijn manier. veel werk verzetten op kerkelijk niveau, maar op spiritueel niveau  was ik bang voor van alles en nog wat.

ik heb echter ontdekt dat wanneer ik mij zelf  durf laten zien, God  zichtbaar wordt in en door mijn leven.  wanneer ik mijn leven niet meer laat leiden door  eigen inzichten , maar door Gods Geest dan wordt mijn hart  veranderd. Mijn woorden worden Andes, mijndaden veranderen,  en ook mijn houding …. Eigenlijk is  mijn oude leven een leven van ijdelheid.  Ik dacht dat ik het allemaal best aardig deed.  Deed goed werk in de kerk. had alles geestelijk aardig op een rijtje, maar  de waarheid bleek anders te zijn. 

de waarheid was duidelijk, ik dacht het allemaal zelf te kunnen, maar toen het er op aan kwam glipte veel van wat ik had opgebouwd aan materieel, aan kennis, aan ervaringen ,  gewoon door mijn handen weg en bleek het onbruikbaar en de vrucht er van was nauwelijks te vinden.  Wat is waarheid?  de waarheid is dat mijnleven zonder God  weinig vruchtbaar was.  natuurlijk deed ik dingen goed. ik probeerde van alles het beste te maken, maar uiteindelijk  bleek ik niet de controle te hebben.

weet je … je kunt je zelf een christen noemen en er zelfs van overtuigd zijn dat je het bent. en je bent het ook.  ik heb ontdekt:  Je kunt ware woorden spreken en toch niet in waarheid wandelen.  wanneer we  slechts gericht is op onszelf en onze maniertjes, dan is  ze weinig oprecht.  Iedereen heeft zo zijn motieven om nooit werkelijk de keus te maken om Christus  helemaal te volgen, de een  is onzeker, de ander heeft heftige zaken meegemaakt, weer een ander heeft zo ook zijn of haar een redenen  om niet werkelijk Jezus te volgen , maar de vraag is niet zozeer gericht op de ander, maar op jou en mij. Wat is jou reden  en wat is mijn reen om vast te blijven houden aan bepaalde zaken in mijn leven? ben ik werkelijk bereidt om ze los te laten?

Natuurlijk kan je een geweldige christelijke levensstijl  hebben ontwikkeld , maar durf je  ze los te laten  en je los te wurmen van wat je als waarheid hebt gezien, maar in wezen leugenachtige weergave zijn  van wie jij bent?  durf je los te laten wat anderen van je verwachten en doen waarvoor je geroepen bent?  durf je jezelf te zijn in de dingen die je doet? Ik verlang de Heer te dienen en toch kost mij dat eerlijk  gezegd soms nog altijd moeite.

Ik verlang er naar een waarachtig leven met Hem te leiden, mij zelf te zijn en wanneer ik schrijf kan ik me aardig verwoorden, al is het geen hoogstandje, maar in de praktijk van alle dag schort er  nog al wat aan.  zo kan ik enorm  gericht zijn  op prestatie. Ik kan een bullebak van  een vader zijn en een onverschillige echtgenoot. Ben ik er trots op? nee , ik werk er aan. ik wil in waarheid wandelen, tegelijk merk ik dat dit zo gemakkelijk niet is. een tekst als:  ik wil wel, maar ik kan het niet is mij enerzijds op het lijf geschreven, anderzijds mag dit niet een vlucht zijn om te doen wat ik zelf verlang. 

Ben benieuwd naar hoe jullie dit ervaren in jullie leven. durf je het te vertellen?

 

Een oud wijf boter aan de kont smeren ???

Ain old wief botter aan de kont smeern en zulf dreuge stoette eetn, dat is zunde!

Een oud wijf boter aan de kont smeren en zelf droog brood eten, dat is zonde!

 

Hierboven een  veelal grappig bedoelde  Gronings gezegde  die je vaak hoort  als het gaat om zonde.  Inderdaad mist de boter zijn doel op het moment dat het ergens gesmeerd wordt  waar het  niet hoort. Boter is er om geconsumeerd te worden, maar of dit  gezegde ook werkelijk iets laat zien  aangaande zonde  laat ik hierbij even in het midden. Wel is het zo dat  het doel missen van ons leven werkelijk zonde is.

je doel missen

Wat is zonde nu werkelijk. Het doel missen is een van de  dingen die ik reeds genoemd heb, in dat opzichte is het gezegde dus waar. Toch geloof ik dat wanneer we spreken over zonder er essentie is  is die nog veel dieper ligt dan het missen van je doel.  Namelijk  het onafhankelijk  willen zijn.  wanneer we onafhankelijk willen zijn van God missen we ons doel automatisch.  Toch is  in deze tijd onafhankelijkheid een groot goed geworden.  we willen  alles zelf in handen houden . we willen zelf beslissingen nemen, zelf keuzes maken.

Op zich is er niet  zoveel mis met  keuzes maken, maar de mens is geneigd om voortdurend  de grens te verleggen. God bied ons de ruimte om zelf keuzes te maken, maar de mens  is geneigd om  de grens van hun verantwoordelijkheid  over te steken en daarmee de plank mis te slaan van wat goed is  voor  zichzelf en de ander.

geestelijke maatjes

God schiep de mens en God en de mens waren  als het ware op geestelijk niveau maatjes. Ze spraken met elkaar, wandelden door de tuin en genoten van elkaars aanwezigheid en de dingen die  God gemaakt had. God schiep ook de vrouw en er ontstond een extra element in de relatie. God had iets geweldigs gecreëerd.  

Eva deed echter iets  waarvan  God gezegd had  dat het niet  mocht. Jammer! Zonde? Natuurlijk, maar  toch wil ik juist  hier nog wat verder over schrijven.  waarom was dit  zonde. Is de zonde nu dus  door de vrouw de wereld in geholpen zoals zo vlen  dat ook durven beweren.  En waarom moesten wij mannen dan ook mede  de gevolgen van haar fout dan ondergaan?

jammer hoor!

Ik geloof  dat het  erg jammer is dat Eva  van de vrucht heeft genomen, maar  de werkelijke zonde ligt  meer in de onderlaag i dan in het nemen van de vrucht.  De mens was  in de daad niet gericht op elkaars welzijn of op God gericht, maar slechts op zichzelf. Ik geloof dat dat de wortel van de zonde is. Eva deed  fout toen ze van de vrucht nam omdat ze er beter van wilde worden. beter dan God. ze wilde net of zelfs groter dan Hem zijn.

Adam deed in wezen niets anders. Toen bleek  dat het allemaal fout leek te lopen nadat ze hadden gegeten schoof hij alle verantwoordelijkheid  van zich af naar Eva.  In wezen  na het eten weer zo’n egoïstische actie.  De mens was op zichzelf gericht geworden.  de men koos er voor om niet in de eerste plaats voor God te gaan, maar in eerste plaats voor zichzelf te kiezen.  Het eten van de vrucht was de daad waarmee het in wezen allemaal mee begon, maar de bevruchting vond al plaats toen de mens  zich inliet met de slang en geneigd was naar hem te luisteren in plaats van naar God  te luisteren.  

beschadigde relaties

De gevolgen was dat  relaties beschadigd raakten.  De  mens was niet langer gericht op  relatie en het er voor elkaar zijn zoals dat  was bedoeld de mens koos  voor zichzelf.   Met de keuze voor zichzelf  verwijderde  de relatie met God en met zijn vrouw.  God  verlangde nog steeds naar relatie en de mens zelf in wezen ook, maar  toch koos de mens in  de  relaties die hij had  voor zichzelf. God bleef  trouw. Hij bleef contact zoeken, maar de mens zocht excuses en verstopte zich voor God.

Alle dingen waarvan de mens eerst enorm had genoten kwam in een ander licht te staan.  In plaats van  een diepe intieme relatie waarin warmte , geborgenheid, openheid en transparantie  was ontstond er  angst, scheiding eenzaamheid. De mens was bang . Ik gericht geworden.

een gat in het leven

Ook nu is er nog altijd dat verlangen naar  intimiteit, naar relatie en geborgenheid. Natuurlijk had de mens zijn vrouw nodig en  bovenal had de mens God nodig, maar er ontstond  een muur, een barrière ,een kloof die niet meer te overbruggen  was.  De mens leefde niet meer in staat van vervulling.  Er was een gat in het leven van de mens geslagen .  hij was geestelijk dood.  Lichamelijk leefde hij nog wel, maar geestelijk was er een leegte die hij zelf niet meer kon vullen.   Het was onmogelijk geworden om op lichamelijk niveau met God in contact te treden. De mens was gemaakt naar Gods beeld, maar God is geestelijk en de mens  was niet meer in staat om geestelijk met God in contact te staan door  zijn eigen gerichtheid. 

De mens kon God niet langer in de ogen kijken. Hij durfde  niet meer en kon het ook niet meer . om nu in relatie met God te kunnen leven is  het nodig dat de mens geestelijk gaat leven.  dat betekent dat de mens  zijn   Ik- gericht leven zoals hij dat gewend was te leven vaarwel moet zeggen en  zou moeten opstaan in een nieuw  geestelijk leven met God.   de mens echter had door de zonde de dood verdient.  Wanneer wij dus zouden sterven en  zouden we de dood  ook in zijn gegaan, ware het niet dat God een prachtig plan bedacht heeft. Een plan  om ons  bij hem terug te brengen.

het codewoord! LEVEN

Het code woord is vergeving.  Vergeving is nodig om  opnieuw te kunnen leven. vergeven van God voor ons, maar ook vergeven naar anderen toe die ons iets hebben aangedaan. Het ontvangen van vergbeving  is  belangrijk , maar ook het  vergeven van de ander.  vergeving is tweesnijdend.  We kunnen  geloven  dat God ons  onze zonde vergeeft in Christus , maar  we zullen ook onszelf en anderen  die vergeving moeten schenken om opnieuw  recht in de relatie te kunnen staan.   Wanneer wij  immers wel Gods vergeving ontvangen, maar niet anderen vergeven of onszelf zal er een blokkade blijven in onze menselijke relaties en zullen we blijven vastlopen in ons leven op relationeel gebied.

Wanneer we ons in ons leven blijven afsluiten  voor Gods vergevende genade, maar ook dat van de mensen om ons heen of we vergeven onszelf niet  blijven we ons  verstoppen en zal het de relatie blijven schaden.  We weigeren dan  ahw om in elkaars  behoeften te voorzien. We  zijn niet  open voor God en de ander en derhalve  zijn we  niet in staat  tot werkelijke ontmoeting.  Dat is pas werkelijk zonde nietwaar?

Dabar! woord en daad

We zijn geschapen om te leven in afhankelijkheid van God en mensen om ons heen. Om van hart tot hart met elkaar  te communiceren. Elkaar te ontmoeten van hart tot hart.  Open  naar en voor elkaar.  dat is geestelijk leven met God.  het is pas mogelijk wanneer we onszelf  zijn en Gods vergeving  accepteren in en voor ons leven. niet slechts geloven dat er vergeving  heeft plaatsgevonden  door Het lijden en sterven van Christus, maar  het ook te implementeren in ons leven en het door te geven aan anderen.

 God zelf is in ons  door zijn Geest.  Door het werk van Christus is de Heilige Geest gekomen. Leef jij je leven  zoals jij dat wil?  Ik- gericht? Of  laat jij je leven leiden door de Geest van God.  ben jij levend geworden om God te dienen en met Hem te wandelen en te genieten van wat Hij je geeft of  wordt jouw leven bepaald door de liefde die God in je heeft gelegd?

Alles heeft te maken met keuzes.  We kunnen luisteren naar het Woord, maar zonder de daad  zeggen we eigenlijk dat we zelf wel bepalen wat we doen.  verstoppen we ons opnieuw wanneer god ons roept of gaan we aan de slag als geestelijke wezens.  DABAR!

 

 

 

 

De naakte waarheid

Mensen zijn op zoek naar waarheid, herstel, relaties, vrijheid, bezinning, spiritualiteit. Natuurlijk kunnen we het rijtje langer maken,  wellicht zouden we ze ook  kunnen comprimeren tot meer eenvoudiger definities.

Wat beïnvloed ons?

Tegenwoordig zien we dat waar vroeger de kerk een grote invloed had de levens van mensen en hun kijk op hoe dingen in het leven vorm krijgen. tegenwoordig is dat m.i. veel meer versnippert geraakt.

Steeds meer mensen worden of laten zich beïnvloeden door andere zienswijzen, andere manieren van denken zoals bijvoorbeeld  allerlei oosterse filosofieën en religies.  Hierdoor  beïnvloeden ze ook anderen en ook de maatschappij van vandaag.

Tevens zien we ook dat veel mensen de wetenschap hebben omarmt  en aanvaarden hun conclusies standaard als waar. Alles wordt meetbaar gemaakt en  wat niet meetbaar is wordt onderzocht tot hetmeetbaar is. wat niet meetbaar blijkt te zijn wordt vaak betiteld als iets wat of niet bestaat of als iets juist tegenovergestelds iets geestelijks. (Ik denk dat hier een waarschuwing op zijn plaats is. dat iets wat geestelijk is niet per definitie ook van God is.)

Geloven in toeval?

Christenen geloven in feite eigenlijk niet zoveel anders  als ongelovigen. Tenminste hun levenswijze is  in de regel weinig anders. Hoewel  christenen vaak anders belijden met de mond is de praktijk vaak dat ze hun vertrouwen ook veelal op de wetenschap stellen in plaats van op God of ze doen het anders en vergeestelijken woorden van de bijbel tot men eigenlijk niet meer precies weet hoe deze uiteindelijk nog te interpreteren en toepasbaar te maken voor zichzelf en de mensen om hen heen.

Veelal proberen we bepaalde zaken te verklaren we willen altijd antwoorden op onze waaroms. Zelfs als we geen antwoorden hebben. veelal noemen we dat dan toeval.

Toeval lijkt zelfs voor christenen het antwoord te zijn waar we vragen hebben. zo zien we dat God steeds verder terug gedrongen wordt in zowel het christelijk als ook in het westerse maatschappelijk denken.

De waarheid omarmen.

Hoe zien we God? als we werkelijk naar ons zelf kijken wat geloven we nog werkelijk?  Staan wetenschap en bijbel werkelijk haaks op elkaar?  is het de vraag  wie uiteindelijk als grote winnaar uit de bus komt?

Ik geloof  dat zelfs wanneer de waarheid op tafel komt , mensen die niet altijd zullen omarmen.  Mensen zijn op zoek naar waarheid,  zelfs in de kerk zoeken mensen er vaak nog
naar. De waarheid  is subjectief geworden.  ieder pikt er uit  wat er voor hem of haar in zit. is dit nog waarheid?

naaktheid

Toen God de mens schiep waren ze naakt. Adam en eva waren naakt. Hoewel ik geloof  dat hier werkelijke naaktheid bedoeld wordt is het wellicht ook  zo te noemen
dat ze zichzelf niet bedekt hadden. Ze waren  transparant, open , eerlijk … naar God en elkaar.

Er was  een open relatie, vertrouwen in elkaar tot de zondeval. Daarna veranderde alles. ze zagen dat ze naakt waren. Ze werden doorzien door God en ook zagen ze in elkaar zaken die ze nooit eerder waren opgevallen. Dingen die ze liever wilden verbergen voor elkaar.   ze durfden zich plotseling niet meer te laten zien zoals ze werkelijk waren.  Ze verscholen zich.

Verstoppertje spelen

Ze wisten dat God bestond en dat God hen kende, maar ze probeerden toch bepaalde zaken voor zichzelf te houden.  Hoewel ze wisten dat Hij er was. Ontkennen kon ook niet ze hadden immers samen met Hem door de tuin gewandeld.  Toen ze echter hun verstandelijk leven boven het geestelijk leven gingen plaatsen ondervonden de relaties hiervan hinder en hierdoor veranderde de totale verhouding tussen mensen en van de mensen naar God.

Willen we terug naar de waarheid van God, naar herstel, oprechte, open relaties, innerlijke vrijheid, etc… dan zullen we onszelf ahw  moeten ontkleden. Daar waar we kwetsbaar zijn mag gezien worden. niet meer  halve en on- waarheden. Wanneer we elkaar  kunnen aanschouwen in openheid en transparantie zullen relaties open bloeien.

God liet zichzelf
helemaal zien.

Hoezeer wij ons ook bedekt hebben, God liet meer en meer van zichzelf zien. In Jezus  zien we hoe God zich als het ware totaal ontbloot heeft voor ons. Jezus werd als het ware naakt tentoongesteld aan de wereld. zijn grootheid was de zwakheid van het menszijn . wat een dieptepunt leek werd een hoogtepunt. Schande werd een eer.

Wanneer we navolgers willen zijn . waartoe we geroepen zijn, wat betekent dat dan? Ik geloof dat het betekent dat we  naakt voor Hem mogen verschijnen. Dat we onszelf laten zien zoals we werkelijk zijn.  onze zwakheden tentoongesteld, onze dieptepunten, de dingen waar we ons voor schamen. Ik geloof dat wanneer we onszelf werkelijk durven laten zien we in waarheid wandelen.  de naakte waarheid .  kwetsbaar maar echt. herkenbaar , klaar om te ontmoeten.

Waar slaat dit op?

Is dit slecht een droom , een vreemde gedachte, iets wat nergens op slaat? Ik geloof het niet.  ik geloof dat we mogen groeien in wie we zijn. dat we stap voor stap mogen en zullen ontdekken wat het is  om onszelfte ontkleden voor Hem. stap voor stap, ieder dag een stukje misschien. Misschien de ene dag iets meer en de andere dag iets minder, tot we   uiteindelijk allemaal naakt voor Zijn eeuwige troon zullen staan.

Relationele verandering en christelijke spiritualiteit.

Wanneer we nadenken vanuit onze christelijke spiritualiteit, is het belangrijk  te beseffen dat christelijke spiritualiteit de spiritualiteit rondom Christus is. Spiritualiteit is niet iets abstracts, nog iets zweverigs, het gaat enkel en alleen om relatie. In relaties zijn ontmoetingen  belangrijk.  Hoe zouden we iemand immers kunnen leren kennen zonder elkaar te ontmoeten.

Discipelschap en spiritualiteit

Wanneer er gesproken wordt over of vanuit de christelijke spiritualiteit, kan het niet anders dan dat we het ook over discipelschap hebben. Wanneer mensen beweren spiritueel te zijn zegt dit veelal niet zo veel over Christus en dus ook niets over discipelschap. de bron van spiritualiteit is dus van wezenlijk belang voor de richting die we gaan.

Het gaat er niet om dat we navolging zien als iets wat star en stug is, maar  het gaat er om we in waarheid wandelen. Nu zijn we in een tijd beland waarin mensen zich de waarheid niet meer zo direct laten gezeggen of dat er  veel vraagtekens gesteld worden bij wat waarheid nu precies is,  maar het gaat er niet om dat we een soort van contract op stellen met God en tot een bepaalde overeenkomst komen met Hem. 

Ontmoeting en verandering

De christelijke spiritualiteit leid altijd  direct  naar een relatie met Jezus Christus en van daaruit ook de relatie met anderen. we volgen Hem na in ons leven en handelen. In de christelijke spiritualiteit komen we dichter  bij Hemzelf. Het brengt ons bij een diepere vorm van intimiteit met God.  het geeft ons meer en meer het verlangen ook daadwerkelijk te groeien naar wie we mogen zijn in Christus.  Dit verlangen naar groei, brengt verandering voort. 

Wanneer we dus beweren Christus te willen volgen, wanneer we open willen stellen voor hem in ontmoeting, dan kan het niet anders dat  er verandering optreed. Wanneer dit niet zo is, dan is het maar de vraag of je wel werkelijk  de intimiteit met Christus zoekt. Wanneer we door de intieme ontmoeting met Christus door de heilige Geest ontdekken dat er veranderingen zouden moeten plaatsvinden  zullen we daar aan gaan werken. 

Een leven in waarheid

Het is immers als met de keus om een gezond leven te willen leiden ; wanneer we ons elke avond volproppen bij de friettent en een pakje zware shag oproken per dag, dan klopt er iets niet. we zijn niet waarachtig, wanneer we echter iedere avond proberen een wandeling te maken en  proberen te stoppen met roken , ook al kost je dat erg veel moeite en  rook je zo nu en dan eens een sigaretje, maar je eet nog slechts een enkele keer een frietje, dan  zien mensen ook dat er iets veranderd in je denken  en je doen.

Waarachtigheid  heeft te maken met onze houding ten opzichte van wat we zeggen. we zullen nooit perfect handelen omdat we nu eenmaal mensen zijn. mensen met fouten en gebreken.  Het is belangrijk dat ons verlangen  naar Hem en onze houding tot Hem een dienende is en dat we werkelijk ons leven willen leiden zoals we geloven dat Jezus ons zegt.  We zullen daarin fouten maken, maar toch zijn we waarachtig.

Een voller , mooier en dieper leven.

Jezus verlangt er naar dat we Hem leren kennen, dat we een relatie met Hem hebben.  Hij wil ons stimuleren, motiveren om anders te leven. een leven  wat vol is van liefde , aanvaarding en vergeving. Een wonderlijk , maar vooral een veranderend leven .

wanneer ons leven vol is  van wie we zelf zijn en ons leven slechts gericht is op wat we zelf  zien en weten en naar verlangen zal ons leven  erg klein zijn , maar wanneer we onszelf richten op het dienen van God en de ander, dan word ons leven voller, mooier en beter . in ieder geval op spiritueel niveau, maar ook op fysiek en maatschappelijk niveau zal het gevolgen hebben.