Tag: geboorte

ben jij een toegewijd mens?

Wat is jouw beeld van een christen? ben je Bean of de man er naast? of heb je een totaal ander beeld? ;-D

kerk_amsterdam_oude_kerk_s5_00506Ik stel  een pittige vraag.  Weet je of je een christen bent of niet?  misschien is het goed om je eens af te vragen  hoe je een christen bent geworden?  men wordt niet zomaar een christen door bijvoorbeeld je afklomst.  Doordat je ouders altijd naar de kerk gingen en jij derhalve ook.  ook niet om dat je  wekelijks naar de kerk gaat.  eigenlijk klinkt het logisch, maar christen zijn vraagt om toewijdding aan Christus. Lees Joh 1:12 maar eens

Een christen is iemand die zijn leven  dus toegewijd heeft  aan Christus .  een discipel, een navolger van Jezus.

Soms  hoor ik gelovige mensen zeggen dat het volgen van Christus  als het ware een stap in het ongewisse is. je neemt een stap in geloof om hem te volgen.  Je plonst als het ware in het diepe en ziet dan wel waar je met Hem uitkomt.  Mensen spreken vaak over onvoorwaardelijk Jezus volgen alsof hiermee bedoeld word dat je eigenlijk maar zomaar iets zou moeten doen. ik geloof dat  Jezus ons echter oproept  om goed na te denken over  je leven toewijden aan Hem.  Lees Luc 14:25-33 er eens op na.

Ik geloof dat het belangrijk is om  goed na te denken of it wel werkelijk is wat je wil. Al ben ik natuurlijk van overtuiging dat dit het beste is wat je ooit zou kunnen doen.  toch moet het niet zo zijn dat je als het ware voor Jezus kiest omdat je het gevoel hebt  gedwongen  te zijn of  je doet zomaar iets. Zou je dan ook werkelijk toegewijd kunnen zijn als je zomaar iets doet? is dat toewijding?

je volledig inzetten met enthousiasme,  vuur, passie,… met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over. je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof niet dat wanneer we  zomaar iets doen we ook werkelijk effectief zijn maar juist de kracht niet werkelijk ontvangen hebben. we zijn niet toegewijd en dus verliest zout al gauw zijn smaak dan. Lees Luc 14:34-35

Wat betekent dit nu wat ik hier schrijf?  Moeten we dan alles  weten over God en Jezus? Alles begrijpen en inzicht vergaren alvorens we  stappen  zetten? ik denk het niet.  ik geloof dat het gaat om het besef van toewijding. Toewijding van je verstand, je wil en je emoties.

quote-commitment-wie-wil-zoektWat is nu dan toewijding? Ik heb ff gegoogled, maar ik kom tot de conclusie dat  toewijding iets is van : je volldedig inzetten met enthousiastme, vuur, passie met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over, je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof dat veel mensen  niet werkelijk toegewijd zijn en ik moet helaas zeggen dat ik hier ook zelf soms tegen aanloop. Dat  er in mijn leven periodes zijn waarin ik vol, vuur en passie  werk en volledig voor Jezus ga en dat er periodes zijn dat  het  even wegebt. Met toewijding denk ik echter aan David. De man naar Gods hart. Hij was het die vol overgave op zijn harp speelde  en prachtige opwekkings liederen schreef , maar ook fouten maakte… terugviel als het ware.

David echter kwam telkens weer bij God terug. Hij boog zijn hoofd en verteld God dat hij verkeerd zat en wilde altijd God dienen. Hij was een man Gods niet omdat hij zelf en fouten maakte, maar omdat hij deze telkens bij God bracht, ze beleed en God zocht. het beste voor God wilde doen. hij was toegewijd maar maakte fouten.  Hij deed waartoe Jacobus ook later weer toe opriep.  Jac 1:21

we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden

mr-bean-on-bicycle-1071Ik hoor in de kerk soms alsof het leven met Jezus altijd gemakkelijk is.  geef je  leven aan Jezus en het zal nooit meer hetzelfde zijn. dat klopt aardig, maar ook worden er soms zaken gezegd als wanneer je eenmaal gekozen hebt zul je het veel gemakkelijker krijgen, minder moeite hebben en pijn.  Ik geloof dat God ons vrede schenkt  en rust . geestelijk gezien, maar ik geloof dook dat we  misschien meer moeite moeten doen voor  bepaalde zaken. dat we niet  stil kunnen gaan zitten wachten op de zegen van God, maar dat we  iets moeten doen met  wat God ons in Jezus heeft gegeven. dat is niet  gemakkelijk, maar wel zeker de moeite waard.

We hebben echter moed nodig om ons te kunnen toewijden. We mogen God daar gelukkig om vragen. Hij zal het ook geven , dat geloof ik.

Jezus geeft ons de vrijheid hem lief te hebben, maar we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden . laten we ons leven toewijden. Belijden dat we  zo nu en dan mat worden en verfrissing nodig hebben  . anders dreigen we christen te worden die  op zondag morgen in de kerk zitten en passing the batonheerlijk zingen met de handen in de lucht en bidden in tongen misschien zelfs, filosoferen over de woorden van de dominee  na de dienst, maar inhoudelijk niet werkelijk iets toevoegen.  Laat ik het wat directer zeggen… Wanneer heb jij voor het laatst met  iemand gebeden? Wanneer heeft iemand door jou Christus leren kennen? wat heb jij de laatste tijd nu werkelijk voor hem gedaan?

Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven?

Jezus geeft ons vrijheid, maar niet om te doen en te laten wat we zelf willen.  we hebben verantwoording gekregen om iets te doen met wat Hij in ons heeft gelegd.  Vrijheid  is niet doen en laten wat we zelf willen, maar juist doen wat Gods wil is voor ons leven.  laten we eerlijk zijn.  dat waarvan wij denken dat vrijheid bied is geen vrijheid , maar eerder gebondenheid,. Wanneer we denken te mogen roken , drinken, gokken , dan zie je dat we voor we het weten er aan vast komen te zitten. er afhankelijk van worden.  als we grote hypotheken nemen dan zeggen we dat God ons heeft gezegend met  een goed salaris en een mooi huis. Maar is dat  een zegen voor je of juist een vloek. Je kan geen afstand meer nemen van je geld want je komt vast te zitten en moet  van alles. je hypotheek betalen, de rekeningen voor verzekeringen etc… je moet  veel werken en een goede baan. Je wordt afhankelijk.

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar

Jezus wil juist dat we vrij zijn en zegt daarom dat we moeten delen van wat we hebben.  niet voor niets spreekt hij over de mammon in ons leven.  nee Jezus heeft de prijs betaald, maar hoe gaan wij er mee om?  Ben je  werkelijk toegewijd? Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven? of denk je slechts aan je zelf? Durf jij je toe te wijden?

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar laat je christus ook werkelijk toe dat is de vraag die ik vandaag bij je achter wil laten.  Je kan niet een christen zijn en niet zijn weg bewandelen. Lees jac 2:14-26

OMG!

CWe zijn gemaakt naar Gods beeld. God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.  dat klinkt prachtig is  het niet?   toch is er en behoorlijk minpunt aan.  niet dat God verkeerde keuzes gemaakt zou hebben, maar  eerder hoe wij daar mee om gaan.  we denken  soms dat we God zijn lijkt het wel.  We hebben autoriteit gekregen en een eigen wil om daarmee God te dienen.  God dienen is iets wat we liever niet  willen lijkt het wel. We hebben allerlei ideeën en theorieën over God en over leven , over liefde over leven en dood , over relaties en  de menselijke psyche, over wat de gezonde leer, over wat normaal is en wat niet, we denken te weten wat God nu wel tolereert en wat niet.

God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.

We zien in de Bijbel telkens weer hoe  het volk Israel het meest belangrijke uit het oog verliest. Hoe ze telkens in de valkuil vallen om God een ondergeschikte rol toe te bedelen in hun leven. ondanks ervaringen met God, ondanks grote overwinningen probeert het volk  eigenlijk constant om  boven God te  staan en zelf de touwtjes in handen te houden.  God  schreeuwt het bij monde van de profeten bijna uit. “Ik ben God, keer je om naar Mij!”

GodsbeeldTelkens weer proberen mensen God ondergeschikt te maken aan hun eigen ideeën over  van alles en nog wat.  Ook nu nog. Of misschien moet ik zeggen  juist nu. Is het misschien zelfs nog erger dan ooit te voren.  We bepalen zelf over leven en dood.  Ik bepaal zelf  wel hoe en wanneer ik sterf. Wanneer iemand  zwanger is  beslissen we of een prachtige baby al dan niet geboren wordt.   en als het gaat om relaties, dan zijn degene die we liefhebben degene die ons iets te bieden hebben en wanneer dat niet meer het geval is dan  gaan we voor andere vrienden en relaties.  Scheiding is  meer dan normaal geworden. we kiezen niet meer levenslang voor een partner, we proberen eerst maar eens of het allemaal wel gaat lukken, eerst met elkaar naar bed voor het huwelijk, immers het moet ook allemaal een beetje klikken toch?  We willen weten waar we aan toe zijn en nemen daartoe zelf het initiatief. Ook  is belangrijk hoe we in het leven staan.  we willen carrière, zowel de man als de vrouw en zelf bepalen hoe en wanneer we kinderen krijgen. we willen  zelf beslissen, het leven maakbaar maken.

“Ik ben God, keer je om naar Mij!”

God is iets voor op zondag. En we kiezen daarbij voor  een kerk die  bij ons past. Waar mensen zitten met  dezelfde interesses, die net  zo denken over bepaalde geloofsonderwerpen als wij en we spreken af hoe we ons precies binnen deze club moeten gedragen. Wie zich daar niet  in kan vinden pas er niet bij.  Die kan altijd nog een andere club vinden toch?

Vreemd hoe we juist  wat de hele geschiedenis door  telkens weer blijven proberen, nl God van zijn troon te stoten en er zelf op te gaan zitten.  we  proberen altijd weer om zelf  te beslissen hoe we met ons leven omgaan, maar wat wil God?   leven we niet  totaal verkeerd om?  Ik moet toegeven dat voor mijzelf hetzelfde geld. Dat ik ook vaak vooral denk  hoe ik vind dat dingen zouden moeten gaan. wat mijn persoonlijke mening is. ik leer mijn kinderen zelfs om een persoonlijke mening te hebben . toch probeer ik ook duidelijk te maken dat onze mening ondergeschikt zou moeten zijn aan de wil van God.

We krijgen autoriteit, we mogen ons gezond verstand gebruiken, we hebben een wil en die is ook niet onbelangrijk, maar  we mogen beseffen dat Gods wil boven de onze hoort te staan.  kijken we niet vaak eerst wat anderen zeggen , denken , doen of beweren alvorens we luisteren naar God.  doen we soms niet  juist waarvan we weten  dat het niet  helemaal volgens God wil is.  wanneer we de Bijbel lezen dan  zien we dat God  dezelfde is  gebleven. Dat Het zijn verlangen is om  onze God te zijn. dat Hij weet wat we nodig hebben, maar dat wij  telkens weer proberen het zelf te doen.  in het oude testament staat een gedeelte waarin  staat dat we niet onze kleren moeten scheuren, maar ons hart.  Het gaat niet om de regels die we al dan niet hanteren. Het gaat er zelfs niet om perfect te zijn. God weet dat ons dat niet lukt. Kijk naar David hoe hij een man naar Gods hart genoemd we word. niet omdat hij zo perfect was, maar omdat  zijn hart telkens weer  op God gericht was.  we zien in het nieuwe testament hoe Jezus mensen die  bereid waren  hun hoofd te buigen. Die de mindere wilden zijn vergaf. Die God de eer gaven en niet degene die zich aan allerlei regels hielden. Het gaat niet om de regels, de wetten.  Moeten we dan maar doen wat we willen? zeker niet. we mogen God dienen als we willen. we mogen, ontmoeten dus, maar daarbij  zien we dat regels belangrijk zijn. ze zijn belangrijk omdat ze ons wijzen  op het feit dat we ons niet aan een paar regeltjes kunnen houden. We zijn bijzonder. We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

Jezus liet zien hoe God wilde dat wij met hem en anderen om zouden moeten gaan. de volgorde is belangrijk. ik hoor tegenwoordig de term OMG (O mijn God)vaak noemen. We zeggen het wel, maar eigenlijk denken we niet gelijk aan God. we denken vooral aan onszelf.  Jezus leert ons andersom te denken. Bij God te beginnen .  laten we leren om te denken OMG waar moet ik beginnen. OMG wat  kan ik doen? OMG wat wilt u dat ik doen zal?  OMG ik kan niets zonder u. OMG dank u voor Uw genade , Uw liefde voor ons. OMG?

U bent de maker, ik ben slechts het klei.

download (2)Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken dat we zo enorm op onszelf gericht zijn in deze ik gerichte maatschappij.  We stellen onszelf  boven de ander en boven God door te denken en te handelen vanuit wat wij belangrijk  vinden. Onze mening lijkt onze prioriteit te zijn geworden.  we  leven ons eigen leven met God misschien, maar welke rol heeft God nu werkelijk in ons leven?  ik verlang er naar mijn leven meer en meer te leven zoals Hij dat wil.  Mijn hart op hem te richten. OMG U bent de maker, ik ben slechts het klei.

Het hart van ons leven

Hebben we honger naar  een oprecht leven met God? dorsten we naar het uitreiken van Jezus liefde naar anderen?  laten we ons hart raken door Gods Geest om iets voor anderen te betekenen?   natuurlijk is dat  niet gemakkelijk, maar het is een opdracht die ons door de Heer Jezus  zelf gegeven is.  Jezus gaf alles om jou en mij bewust te maken van Gods oneindige liefde .  Hij gaf zijn  bloed om ons te reinigen. Hij gaf zijn leven en stond op uit de dood om ons nieuw leven te schenken door Zijn Geest.

Kunnen we dat in wezen werkelijk begrijpen? Ik geloof  niet dat we  werkelijk kunnen bevatten hoe dit in  elkaar steekt. Hoe  groot God is en wat Zijn liefde  echt totaal inhoudt.  Wat ik wel weet is dat Hij ons wil veranderen, vernieuwen. Een nieuw leven begint natuurlijk met een geboorte.

De dag dat we er voor kiezen om met Hem te leven is de dag van de geboorte. Wedergeboorte genoemd, maar  dat is het begin de rest is volgens veel gelovigen als je ze hoort heel eenvoudig.  ik hoor termen als: “je hoeft  alleen je maar over te geven aan Christus en je leven veranderd volkomen”.  Waar? Ja zeker, tenminste als jij er naar verlangt, maar of dit allemaal wel zo vanzelf gaat is de volgende vraag. Ik geloof het niet.

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.

Het is misschien gemakkelijk om te zeggen dat je gelovig bent geworden, maar leven met Christus als onze Heer, is iets anders. Dat betekent  navolging en navolging houdt niet zo veel anders in dan dat we Hem willen navolgen in ons leven.  helaas zien we, als oprecht kritisch mag zijn,  daar veel te weinig van terug in de kerk van vandaag.  Wat zijn we  veelal aan het werk voor het koninkrijk van de kerk of die van ons zelf. zijn we ook daadwerkelijk bezig met Zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God?

Het koninkrijk van God vinden we bij de weduwen en wezen, bij gevangen en de armen, de mensen van de straat, mensen die het allemaal niet zo goed voor elkaar hebben in het leven.  onze houding is vaak ronduit belabberd naar degene toe die God zo enorm lief heeft. Onze manier van doen  is dat we juist die groep  weren of niet goed met ze om gaan. deze mensen hebben God zo enorm nodig.  Wij hebben echter vaak nogal wat verwachtingen van mensen. ze moeten netjes zijn en net zo doen als wij dat doen. niet buiten de boot vallen qua gedrag.  Bovendien mogen ze geen zondige praktijken meer  doen. zijn wij in wezen zoveel anders? Waar komen wij vandaan? Wat ons kruis?

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.  God heeft  ruimte, maar wij gooien veelal de deur voor hun neus dicht. Ik geloof dat we de plank totaal misslaan als we deze mensen weren. Als we geen oog meer voor deze mensen hebben.  zijn het niet die mensen die Jezus juist op het oog had?  de armen en de verlorenen?  In hoeverre zijn wij veranderd ? ik geloof dat we graag wat van ons af zien om onze eigen  fouten en gebreken  minder te doen opvallen. In wezen zijn we  witgekalkte graven als we zo reageren.  Misschien denkt u dat u het beter doet, maar geloof me , we  willen wel het goede doen misschien, maar het  goede doen dat kunnen we niet.

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.

Ik geloof dat we ons zelf vaak door de emotie laten leiden.  We durven ons nauwelijks met  mensen in te laten die  andere zaken op het oog hebben als waar we  als gemeente voor staan.  We kijken eerst om ons  heen om daadwerkelijk contact te maken met de mens. Wie ontmoeten we nu nog werkelijk? Wie kennen we nu werkelijk? Wiens hart zien we nu nog werkelijk zoals hij is?  wie durft zijn hart werkelijk te laten zien?

ik geloof echter om werkelijk gemeente te zijn  is het van belang om het hart weer te laten spreken. Ik geloof dat God het hart is van ons ware leven.  zonder God zijn we in wezen dood.  Met Hem mogen we door Christus weten te leven, maar durven we ons leven te delen? Durven we werkelijk voor  diegene te leven die ons zo enorm nodig heeft?

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.   wanneer we echter leren om niet  de emotie de ruimte te geven in de eerste plaats, maar het lef hebben om uit te spreken wat onze emoties zijn en te zeggen wat we werkelijk zouden willen zeggen waar dat nodig is, dan zullen er bijzondere dingen gebeuren. Wonderen zelfs. Wanneer we Gods woord verkondigen  vanuit ons hart, ons leven, vanuit onze oprechte gevoelens en gedachten ,we werkelijk in staat zullen zijn om te ontmoeten. God, de ander, maar ook onszelf.

amen?

over verwachtingen en gebroken dromen

Wat kan het leven vol tegenstellingen zitten.  de ene dag zijn we  blij met de geboorte van een kind en de andere dag  verdrietig  omdat we iemand hebben verloren waar we enorm van hebben gehouden.  de ene dag zitten we op de berg en de andere dag  in het dal.  We hebben een goede  baan die we met plezier doen en de andere dag zitten we thuis omdat  onze baas failliet is gegaan. De ene dag zijn denken we nog aan hoe we zijn getrouwd met wat we dachten dat de liefde van ons leven was en een andere dag  tekenen we de papieren om uit elkaar te gaan en moet de boel verdeeld worden.  we hebben allerlei verwachtingen en dromen die gebroken zijn.  soms zijn we blij, maar soms overheerst in ons leven de teleurstelling van het moeten loslaten, van het verlies, we rouwen om wat we niet hebben gehaald of bereikt.

de ene dag zitten we op de berg en de andere dag  in het dal.

Het lijkt soms of het leven uit niets anders bestaat uit  volheid  of leegte, we zijn of gelukkig of we zijn teleurgesteld.  En het lijkt net of het een het ander totaal uitsluit. Wanneer we echter geloven en God in ons leven  durven toelaten in ons leven zien we dat de vervulling van onze diepste verlangens vaak daar beginnen waar we  gebroken zijn en leeg.

Het kan ook  iet anders dan dat wanneer we totaal gebroken zijn we  opnieuw gebouwd kunnen worden. wanneer we helemaal leeg zijn kunnen we opnieuw gevuld worden. wanneer we onder zijn kunnen we pas weer naar boven .  Gods volheid begint  daar waar we zijn kleed kunnen raken.  we zijn helemaal klein geworden  we weten niet meer waar te zoeken, maar wat we wel weten is dat ergens  hoop is en  we zoeken en proberen en dan… opeens is daar God in Jezus Christus en we  weten het meten. Hij is het, bij hem moeten we zijn. niet een  hoog persoon die ons precies verteld wat we moeten doen , hoe we dingen moeten zeggen,maar die gewoon  zich naast ons neerbuigt.  En ons  vraagt wie we zijn , waar onze verlangens liggen en begrijpt wat we nodig hebben omdat hij ons kent, onze omstandigheden ziet en weet wat er zich in ons afspeelt.  Die in alle ellende die we  ervaren hoop geeft door te zeggen dat hij van ons houdt.  Die ons de voeten wast in plaats van de oren. Die ons zegent en vraagt hou je nog van me, houdt je werkelijk van Me, houdt je echt van MIJ.

In God zijn  de tegenstelling  groter dan ooit.

Jezus gaf zich helemaal voor ons. Zijn hele leven. zijn hebben houden en dat was heel wat. Hij is immers de Zoon van God. Hij kwam  bij de Vader vandaan waar Hij alles had en gaf dit op voor ons. Hij is neer gekomen om weer op te kunnen varen. Hij is  klein geworden om groot te kunnen zijn. hij heeft pijn geleden om te kunne laten zien wat echte liefde is.  Hij is gestorven en  weer opgestaan.  er is geen naam  dan de Naam van Jezus.  In God zijn  de tegenstelling  groter dan ooit.  Sterven aan jezelf is Leven voor  altijd met Hem.  is het niet geweldig dat  te mogen ervaren , te zien, te weten ?

O mijn God, Ik heb u lief! Zo lief. U heeft me hoop gegeven waar mijn leven hopeloos leek te zijn.  Hij maakt  blinden ziende en wie gevangen zat wordt weer vrij, wie arm  is wordt rijk. Wie moe is geeft hij rust . de laatste zal de eerste zijn. dat is het geweldige van Gods koninkrijk.  God is geweldig!

.

lees ook Henri Nouwen nieuwsbrief over dit onderwerp.

Ik Ben en jij?

 Ik ben die Ik ben.

Maar wie ben jij?

Ik ken je wel,

Maar ken jij Mij?

Ik ben  je  maker

Vanaf het eerste begin.

Ik ben je bewaker

Ik ben er  altijd.

Toen jij nog een wormpje was

 En in je moeders buik zat

Toen kende ik je al,

 wist ik wat ik met je voorhad.

Ik heb je gemaakt

Gewoon zoals je bent,

bijzonder, mooi mijn lieve kind.

Ik ben die Ik ben.

ik ben er voor jou.

ik ben die Ik ben.

gewoon omdat ik van je hou.

HV/ 17-10-2011