Tag: geaccepteerd

De pijn van afwijzing.

media_xl_3936127 (1)Wanneer je  telkens afgewezen wordt, wanneer je niet werkelijk serieus wordt genomen is dat erg lastig. Hoe doorbreek je dat.  je zou denken dat je dan eens een keer goed op zou moeten treden. Eens een keer goed je mond open doen en zeggen wat je dwars zit. maar of dit nu de manier is betwijfel ik.

Pas nog een behoorlijke woordenwisseling gehad.  afwijzing van wie ik ben en doe is  een zere plek bij mij. een schop tegen de schenen. Iets waar ik niet tegen kan. zeker als men ook nog eens  samenspant en me  tegen gaat spreken.  Herken je dat? vaak zijn het juist die mensen die je het meest na staan. waar je oprecht  van houdt.

Ik kan er niet tegen als men mij op mijn eigen grondgebied de loef probeert af te steken . als men mijn territorium binnendringt en mijn plek begint op te eisen.  Daar verzet ik me   met hand en tand tegen.  Gewoon omdat ik me dan niet geaccepteerd en geliefd  ervaar.  Ik voel me aan de kant gezet.  Vernederd op eigen terrein.

Eerst  is er stilte , waarmee de ander denkt gelijk te hebben misschien, maar eigenlijk is het een soort van stille tocht. Er is iets gebeurt, maar  er is nog niets opgelost. Het heeft ook geen zin om er anders mee om te gaan dan stilte is de eerste optie. Rustig blijven de  confrontatie niet voeden. Echter dit helpt niet, omdat de ander juist  aan terrein lijkt te winnen en doorgaat waar  hij juist voet  aan grond heeft gekregen. Jouw persoonlijke grens  is overschreden.

Nog even en hij of zij  staat er helemaal. Jou plek is afgenomen. Je moet nu wel ingrijpen, immers wie ben je nog als je  territorium is afgepakt, ingepikt door iemand wiens  gebied dit niet is. die over jou grens is gegaan?  Je moet wel van je afbijten. Ze wegsturen. En wanneer ze samenspannen met anderen dan wordt het helemaal tijd om actie te ondernemen lijkt het wel.  De relatie is beschadigd of verbroken misschien zelfs.

Hoe had het anders gemoeten?  het gesprek aangaan is een optie, maar  tegelijk is dat soms erg lastig. Soms is er niet de ruimte. In ieder geval willen we ons niet  laten overheersen door wie dan ook. we willen niet iets aan eigenheid op geven.  het gaat  hier om mijn zelfbeeld. Wie ben ik als ik mijn grenzen door anderen laat bepalen?

media_xl_649586Ik gericht? Ik geloof het niet. wellicht is het beter  te communiceren, maar wat als je het doet en niemand  heeft een antwoord. niemand lijkt t e luisteren naar je woorden , je gebaren, je schreeuwen.  Langzamerhand  veranderd kussen in bijten en liefkozende woorden in een schreeuw.

Je  wil immers je eigen waarde behouden. Niet je laten overheersen. Ook niet heersen of de baas zijn, maar  gewoon geliefd en gekend zoals je bent. men kan het lelijk vinden als mensen  soms al bijtend en schreeuwend hun plek verdedigen, maar veelal gebeurt dat wanneer men met geweld en weinig ruimte de ander probeert te overheersen.

Angst is een grote valkuil,  te laat of niet aangeven dat ze over je grenzen zijn gegaan.  Dan is het niet gemakkelijk om de situatie  terug te draaien, met alle gevolgen en gevoelens van dien. ze willen me niet. ze houden niet van me zoals ik ben, ze willen me veranderen, mijn eigenheid ontnemen en ik mag er  van die ander niet zijn.  ik ben niet geliefd. Ze geven niet om me. Zijn de zaken die  we denken ervaren voelen. irrieel ? soms, soms ook niet.

Vaak schreeuwen  we om te laten horen en bijten we om te laten voelen dat we er nog zijn. om te laten merken dat je gehoord wil worden . dat je geaccepteerd wil zijn. deelgenoot zijn, er bij horen.

durf jij het te accepteren?

we hebben genade nodig om de waarheid aan te kunnen.

Romeinen 3:23-28

Wanneer we God vragen ons leven op te schonen, moeten we wel weten wat er opgeschoond zou moeten worden in ons leven. We weten allemaal wel dat er  bepaalde zaken uit ons leven niet deugen en zouden moeten verdwijnen.

tekortgeschoten

we zijn tekortgeschoten  op vele aspecten van ons leven. In ons denken, maar ook in ons doen. in onze woorden en onze daden.

Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën over hoe het allemaal zou moeten zijn, maar besef je ook dat we zelf nooit kunnen voldoen aan wat mensen van ons verwachten en al helemaal niet aan de standaard , de Heer Jezus.

Wat een gewicht hebben we op onze schouders! Wat een pijn dragen we met ons mee! We verlangen naar de dag dat God ons bevrijd van deze last. Wat een genade is dan te bovenstaande tekstgedeelte!

een nieuwe standaard.

Paulus zegt dat iedereen heeft gezondigd en niemand dus voldoet aan de standaard van God. werkelijk helemaal niemand, behalve de Heer Jezus zelf. daarom verklaart God ons onschuldig door het bloed van Jezus. Hij heeft ons bevrijd  door onze zonden weg te nemen.

Hadden we dit zelf gekund? Nee. Om door God geaccepteerd te kunnen worden hebben we genade nodig. We leven niet in waarheid en zijn zelfs niet in staat een volledig waarachtig leven te leiden. Jezus heeft dit echter voor ons gedaan door voor ons te sterven aan het kruis. Wanneer we dit accepteren heeft dat een geweldige uitwerking op heel ons leven.

werkelijke vrijheid

Het betekent dat God ons bevrijd heeft door Hem. Hij wil ons bevrijden en heeft dat ook gedaan. Hij is bereid alles uit ons leven weg te doen. Ons te reinigen en het zelfs zover weg te doen als het oosten van het westen is verwijderd. (Psalm 103:12)

We mogen er op vertrouwen. Dat wanneer we in hem geloven , onze schuld is weggedaan. Daar hoeven we verder niets voor te doen. Toch is het goed om te beseffen dat we elke dag gewoon opnieuw fouten maken. Daarom is goed om elke dag onze knieën te buigen voor de allerhoogste Heer. Zijn woord te gehoorzamen. Dat betekent dat we de genade van Jezus voor ons accepteren.

 

Laten we leren onszelf aan Hem te onderwerpen in alles. Hij die zich aan ons en de Vader onderworpen heeft .  dit is mijn gebed voor vandaag, ook die van jou?