Tag: excuses

Prikkelbaar.

Heb jij het ook wel eens dat je gewoon helemaal geïrriteerd en   moe bent.  gewoon helemaal pfffrrrtttt. ik zal wel de enige zijn… tuurlijk! ;-/

Vandaag heb ik zo’n dag.  afgelopen 2 nachten niet goed geslapen. Eerst omdat mijn jongste zoon met de fiets was gevallen en met een hersenschudding en een aardige snee op bed lag  en om het half uur wakker leek te worden.  de tweede nacht omdat ik last had van mijn hernia en mijn benen pijn deden. Waarschijnlijk mede door het feit dat ik wat grieperig aan het worden ben dat  het allemaal wat strammer is dan  normaal.  Vandaag ook nog naar school  geweest waar ik ook nog eens vroeg voor uit mijn bed moest na een gebroken nacht en tegelijk ook erg vermoeiend was omdat ik het gewoon  even allemaal niet zo op een rijtje heb.  ik had het gewoon allemaal  even gehad.

Helaas nadat ik thuis kwam moest mijn vrouw gelijk werken en hoewel er al wat van het eten klaar was moest ik nog koken ook.   kinderen irritant aan tafel en ook nog eens een grote mond en ik narig en moe als ik ben schiet enorm uit naar mijn kinderen. Balen!

Juist dat wat ik niet wil is  mijn kinderen de mond snoeren verwacht ik dat op dat moment. ze moeten  zich aan me onderwerpen.  Deze gedachte is gauw voorbij na een gesneuveld bord in de keuken, maar het kwaad is al geschied. De hele familie in  tranen omdat ik  niet goed in mijn vel zit. met alle gevolgen en sorry’s van mijn  kant  wel een en ander weer proberen recht te breien, maar het kwaad is al geschied en woorden snijden soms dieper dan de scherpste messen  en komen soms harder aan dan was bedoeld.

Alles wat ik heb genoemd zijn enerzijds allemaal excuses natuurlijk. Allemaal zaken om er onderuit te komen dat ik verkeerd was.  ik moet toegeven dat ik gewoon even het hele concept vergeten was van ontmoeting. Het ontmoeten van mensen waar ik zo over opgeef is  dus niet zo gemakkelijk. Veel sneller dan je verwacht , sneller dan je wil schiet je uit je slof.  Te snel  gaan we voorbij aan de werkelijke situatie. Waarom was ik geïrriteerd en  maak je niet echt duidelijk hoe je je voelt. In ieder geval kan een ander er niets aan doen. tegelijk  kunnen we hier weer uit leren hoe  prikkelbaar we soms zijn.

Ik ben prikkelbaar en weet het soms goed te vertellen aan anderen. we moeten mensen ontmoeten en degen die ons het meest dierbar zijn ontmoeten we soms even het minst. We vinden zaken soms zo normaal en luisteren soms nauwelijks naar wat er achter  opstandig gedrag zit maar antwoorden met hetzelfde gedrag of nog erger zoals vandaag.  

Wat zou Jezus doen ? WWJD? Dit is zon kreet waar ik vaak wat moeite mee heb. ‘Ik ben immers Jezus niet. ik ben geen heilige? Toch? Of wel? Ik  mag  weten een heilige te zijn wanneer ik Hem ken. Ik mag fouten maken, maar hoe lossen we deze op. niet door prikkelbaarheid.  Opnieuw op zoek naar de ontmoeting, maar dit wordt een stuk lastiger als je  mensen hebt gekwetst en beschadigd.   Toch geloof ik dat wanneer beide partijen God kennen in hun leven er verzoening mogelijk zou moeten zijn, maar zet je ook de eerste stap?  Ik heb dat wel gedaan, maar  kost me moeite. Wat zit er soms in mij toch een verdraaid eigenzinnig mannetje. Mijn excuses voor dat.

het grote gat.

Lezen Romeinen 2:12-15

Iedereen heeft zo zijn eigen maniertjes om een stukje tevredenheid te vinden. De een probeert door middel van tijd en geld te besteden aan het uiterlijk zichzelf tevreden te stellen, een ander zal proberen door zichzelf een pleziertje te doen bijvoorbeeld iets te kopen of een sigaretje te roken, een glaasje bier te drinken, weer anderen doen er alles aan om zich voor anderen maar zo aanlokkelijk te maken, te pleasen of op wat voor manier dan ook,  om op die manier een soort van  vriendschap of relatie te kunnen vinden. Iedereen doet het op zijn manier. Iedereen is bezig om dat grote gat van hun leven te willen vullen. Het grote gat van ontevreden zijn over wie je nu werkelijk bent.

ontkennen

Het is gemakkelijk om het te ontkennen, ook al weet je dat ontkenning  je weer een paar stappen terug zet. Of geeft het misschien aan dat je zover nog niet bent? Iedereen probeert excuses e verzinnen voor hun daden. In ieder geval proberen we allemaal om in ieder geval niet de volle lading van de schuld die op onze schouders rust te hoeven dragen. We willen de last naar anderen over te dragen of het te verschuiven naar een plek waar we er op dit moment in ieder geval  even minder last van hebben.

We willen graag horen hoe goed we het doen op de weg van herstel en bruikbaarheid. Natuurlijk heb je stappen gemaakt en een complimentje is op zijn plaats, maar tegelijk is het daar niet om te doen. Je hoeft niet je best te doen om een zo goed mogelijke score te halen. Het is niet nodig om voortdurend te denken en te rationaliseren.

erkennen

Wij willen altijd maar zaken zo goed mogelijk op een rij zetten, en luister het is goed om dingen op een rij te zetten, maar niet om ze te gebruiken om jezelf vrij te pleiten van datgene waar je schuldig aan bent. Ik begrijp best dat jij net als ik er zo goed mogelijk vanaf proberen te komen. Het liefst zonder kleerscheuren, maar het antwoord op al dit is: STOP!  Stop met het denken en erken dat wat je hebt gedaan.

We zijn uitgerust met een soort van ingebouwd alarmsysteem dat ons te kennen geeft wanneer we fout zitten. We weten wat God ons te zeggen heeft over dingen als goed en kwaad. In stap 5, waar we nu in zitten, willen we stoppen met  de innerlijke strijd en erkennen dat wat fout is ook daadwerkelijk fout is.

onder ogen zien

het klinkteigenlijk best  heel logisch , maar toch proberen we de waarheid  te verstoppen  en willen vaak niet erkennen dat we gewone mensen zijn die ook fouten kunnen maken. we zetten ons daarmee gelijk aan god. We vereren onszelf.

We willen echter God dienen en herstellen om zo meer bruikbaar te kunnen zijn in het koninkrijk van God. Daarom zullen we moeten ophouden met al onze excuses en stoppen met het proberen om zaken met God op een akkoordje te kunnen gooien. Het wordt tijd dat we onder ogen zien en zeggen : IK STOP MET DE EXCUSES, IK BEN SCHULDIG!

Er kan geen echte vrijheid zijn als we onze eigen schuld niet erkennen. Met het erkennen van onze eigen schuld, zullen we onze innerlijke rust hervinden die we ergens , ooit zijn verloren.
 
Lieve Vader, Papa, ik wil me op dit moment uiten. Ik wil alles er uit laten wat er in me is. alle boosheid verdriet, angst en frustratie, de schuld, en de pijn, de jaloersheid, en de bitterheid, alle tragedie van mijn leven, de wanhoop van mijn leven, maar ook alles wat ik heb, mijn leven, mijn kinderen , partner, mijn geluk, mijn liefde en familie….. alles , alles , alles , is van u, ik kan mijn leven niet runnen. Ik kan het niet zonder U, tenminste niet zonder gefrustreerd te raken en /of gek, Heer ik heb van alles geprobeerd, maar ik kan het niet, mijn maniertjes en middelen waren onvoldoende om rust te vinden, om het gat van mijn leven te vullen, Heer help mij en geef me de rust waar ik zo naar verlang, vul het gat van mijn leven en laat het vol zijn met liefde, liefde voor U , voor mezelf en voor anderen. In Jezus naam , Amen 

Bewerk deze post.