Tag: empathie

Leider of manager?

leiderschap is niet gebaseerd naar mate iemand gestudeerd heeft. echte leiders hebben echter wel wijsheid om keuzes te maken op.bssid van relatie. managers daarentegen maken keuzes op basis van kosten en baten geleerd tijdens een opleiding. dit is overigens niet onwijs en een manager kan een leider zijn en een leider manager, maar niet perse als uitgangspunt.

Het mysterie van zwakheid in relaties.

Ik geloof in oprechte vriendschappen. Relaties met mensen zijn  belangrijk .  ik bedoel daarmee dat we niet slechts invoelende mensen moeten zijn en ons medeleven  tonen, maar dat het dieper gaat dan dat.  We willen er voor de ander zijn en dat in relatie tot mensen. ons hart , ons  leven openstellen voor mensen zoals ze zijn.  (is dit nu wat Roland Ronald van de Oever als zwakgeloven betiteld? het blijft allemaal interpretatie natuurlijk van hoe wij denken dat God in wezen is en schiet daarmee ook  wezenlijk tekort)

invoelen

Wanneer we onszelf  openstellen voor mensen en niet slechts  ons invoelen in de problematiek van deze mensen, maar er daadwerkelijk voor hen zijn en hen accepteren zoals ze zijn, dan betekent dat dat we met hen  mogen delen. Dat we  ook iets van onszelf kwijt kunnen bij hen. Ik geloof dat het daarom gaat als we  samen brood breken in de kerk en de wijn drinken.   Het gaat natuurlijk om wat Jezus voor ons heeft gedaan, maar het gaat vooral om relatie. Delen met elkaar. veelal wordt er  tegenwoordig nog slecht gedeeld van brood, maar wat  hebben wij met elkaar te delen.

gemeenschap

 We spreken over gemeenschap, maar wat houdt die gemeenschap nu werkelijk in?  Is het dat we elkaar  met preken  op het rechte pad moeten houden?  Dat we  met elkaar zingen? Dingen die ik werkelijk prachtig vind, en  ik (s)preek ook graag en zingen evenzo. het gaat echter  allemaal niet om het zingen met  elkaar, niet om de boodschap op zich , maar om de relaties die we mogen bouwen.  de relatie met God en met elkaar.  Jezus gaf zichzelf  aan het kruis niet slechts om onze zonden te dragen en hij stond niet slechts op om zo te laten zien dat wij behouden kunnen zijn, maar opdat wij één zouden zijn in zijn lijden en sterven nu en, Halleluja ook in  het leven hierna.

menselijkheid

Jezus was het toonbeeld van menselijkheid. De mens met zijn verlangens en zijn beperkte kracht, maar tegelijk laat hij ook zien dat wanneer we slechts zien op de omstandigheden en op ons zelf wij menselijk gezien  het leven niet kunnen dragen. dat het uiteindelijk allemaal  eens gebeurd is en wij zullen sterven  wanneer wij God  niet  kennen.  wanneer we slechts leven voor onszelf  en de zegen die we  anderen zouden kunnen schenken  voor onszelf houden dan zijn we slechts gericht op ons zelf en is  de relatie met Jezus  geen werkelijkheid in ons. dan zijn we niet werkelijk Authentiek.

Meestal heb ik een beetje moeite met uitspraken als  wanneer je  dit of dat niet doet dan ben je geen christen, maar  ik geloof dat wanneer wij  niet leven in en vanuit de relatie met God naar anderen toe dat we in wezen dode mensen zijn.  vanaf het allereerste begin was het God er om te doen om met ons in relatie te leven en vanaf het allereerste begin zag God al dat wij anderen nodig hadden om de vrucht van onze relatie  met God te kunnen bevestigen.  

mysterie

Ik besef dat dit best een groot mysterie is. wij mensen hebben elkaar nodig om de vrucht van Gods in ons leven bevestigd te zien worden. Dit kan slechts wanneer  wij leven in afhankelijk van God  door de Heer Jezus . wanneer wij erkennen dat  wij Hem nodig hebben in ons leven, zeggen we als het ware dat het nodig is dat we zijn pad bewandelen en dat we er dus voor anderen moeten zijn.  God  is meest in ons persoonlijk aanwezig als wij  het meest mens zijn. als we onszelf zijn  en niet de rol die we spelen.  dat betekent dat Jezus meer mens was als wij  ooit kunnen zijn, omdat hij zichzelf ook het meest kwetsbaar opstelde ten aanzien van ons mensen in alles en zich liet kennen.  willen wij nu  leven volgens onze bestemming is dat  pas werkelijk mogelijk wanneer wij  in relatie leven met God en de ander. dat we onszelf  laten kennen zoals we zijn ten opzichte van de ander.

zwakheid

Helaas word  dit in deze wereld en maatschappij veelal gezien als zwak , maar tegelijk is dat wanneer wij zwak zijn voor deze wereld dat wij sterk zijn ten aanzien van het koninkrijk van God. Het meest kwetsbare  is ook het meest vertrouwde. We herkennen in het  kwetsbare meer van onszelf dan in het sterke.  We zullen soms moeten toegeven dat we  niet sterk zijn om tot de ware gevoelens te kunnen  komen. wanneer wij werkelijk onszelf ontdekken in zwakheid zien we dat wanneer wij spreken anderen naar ons zullen gaan luisteren. Onze  woorden zullen niet kracht bijzetten, maar onze daden zullen de liefde laten zien die Christus in ons heeft gelegd toen wij in relatie met Hem traden.  Samenkomen in zijn naam betekent dan werkelijk in relatie zijn met Hem en in relatie met de ander door kwetsbaar te zijn en de ander te vertrouwen. 

Liefde tonen

Veelal zijn we bang onszelf te tonen, maar angst houdt ons vast om vooral niet te dienen. Wanneer we angstig zijn gaan we veelal over tot  daadkrachtige zaken die  soms belangrijk kunnen zijn, maar wanneer we  ons laten leiden  uit liefde dan  hoeven we niet meer bang te zijn voor onze persoonlijke zwakheden maar  raken we harten door de liefde die we delen in Jezus naam en zullen mensen hem leren kennen.

 

Contextueel gezien.

 

Mensen leven in de context met andere mensen. Nagy heeft veel geschreven over het contextuele denken, maar ver voor dat deze er allerlei theorieën op los had gelaten had God de zaak al helder.

waar de individualisering begint daar raken mensen de context wat uit het oog en waar dat gebeurt ontstaat een droogte. Mensen hebben immers , naast God ook anderen mensen nodig als aanvulling om optimaal te kunnen functioneren.

 In den beginnen , bij de schepping zag God dat al. Niet voor niets schiep God iemand (Eva)als helper, steun en toeverlaat voor de mens (Adam).

Individualisering.

Steeds meer lijkt het er op dat mensen op zichzelf komen te staan. Ze verliezen meer en meer de verbinding met de ander en daardoor ook met zichzelf.  Alles wordt daardoor beïnvloed.  Slechts wanneer mensen de context terug vinden  is verandering mogelijk.  

We zien dat waar mensen  voor zichzelf gaan leven ze steeds verder van de context af komen te staan. Ze komen meer op zichzelf wat soms  een tijdlang best prettig  kan zijn, maar wat op lange termijn  een ongezonde situatie oplevert.  Sterker nog wanneer mensen zichzelf  gaan afzonderen van  het contact met anderen komen ze steeds verder van de ander af te staan, maar ook verder van zichzelf en hun relatie met God.

Verloren context.

Veel mensen weten niet goed meer hoe ze met  anderen moeten omgaan.  Ze hebben als het ware de verbinding met anderen verloren waardoor ze niet meer goed weten hoe ze anderen  kunnen ontmoeten. ze zijn als het ware de balans verloren tussen het geven en nemen.

 Is het mogelijk om opnieuw in verbinding te komen met anderen?  veel mensen hebben een zeker droogte ervaren, maar hoe geraken ze opnieuw in contact met anderen als ze het contact zijn verloren met hun context?

Het verschil maken.

Ik geloof dat jij en ik daarin het verschil kunnen uitmaken.  Wij kunnen anderen opnieuw in contact brengen door  hen te ontmoeten.  de vraag is echter hoe ontmoeten we iemand die zich los gemaakt heeft van de context.  Waar de ander alleen nog maar in staat is om  slechts nog maar te nemen omdat er al zoveel van hen genomen is misschien.  

Ik geloof dat contextueel herstel alleen mogelijk is wanneer wij onszelf laten zien. Wanneer we niet een bepaalde rol  spelen of  allerlei vormen van meeleven of empathie tonen, maar wanneer we werkelijk hart hebben voor deze mensen en hen in ons hart durven laten meekijken. Wanneer we hen werkelijk liefhebben.

Contextueel herstel.

 

 We willen hen graag iets geven, maar  laten we vooral gewoon onszelf blijven en  door gewoon ons medeleven te tonen en echt te zijn hen laten zien dat ze gewoon meetellen.  wij kunnen de balans  niet herstellen , maar we kunnen wel onszelf openstellen voor oprechte ontmoetingen.

Jezus toonde zich zelf kwetsbaars.  Hij sprak met mensen over  zijn diepste verlangens en over Zijn relatie met Zijn Vader.  Hij liet zien wie Hij werkelijk was.  Er zijn natuurlijk meer voorbeelden te noemen, maar niemand gaf zichzelf zo bloot als Jezus( letterlijk zelfs). Hij ging tot het uiterste in Liefde voor ons.  Hij bouwde contextueel gezien een brug tussen God en mensen. waar mensen zich had teruggetrokken  uit de relatie met God, gaf hij zichzelf om herstel van die relatie mogelijk te maken. 

Goddelijk herstel!

Hij liet  als het ware zien wat er nodig was om contextueel gezien in het reine te komen, maar mensen hebben het nodig om zelf de stap te zetten om de balans te herstellen. Wij kunnen een brug vormen zoals Jezus dat was, maar laten we hen de vrijheid geven de brug al dan niet te nemen. Veelal kost dit ons enorm veel moeite. Maar wanneer we mensen dwingen, pushen  of op wat voor manier dan ook de weg willen laten gaan zal de balans zich niet kunnen herstellen.

Oprechte ontmoeting is ruimte scheppen voor mensen om zichzelf te zijn. ruimte creëren om na te denken over wie ze zijn en over hun context. Ik geloof dat wanneer we echt zijn en wij onszelf laten zien, zal God door Zijn Geest in ons midden zijn en kan er herstel plaatsvinden in persoonlijke relaties en de relatie met God.

Empathie of ….?

Hoe kunnen we God liefhebben en onze naaste  niet zien. Hoe kan je iemand honger laten lijden wanneer je genoeg hebt om te  delen. Hoeveel mensen zijn er niet die hongeren. We zien heel vaak de beelden op TV, maar raakt het ons nog werkelijk?

Wat speelt er!

Hoorde bij Pauw en Witteman over emotiejournalistiek. Het is vreemd dat er  een bepaald beeld wordt opgeroepen. Maar tegelijk  is het van belang dat we  weten wat er in de wereld speelt. Maar, …Misschien is het te ver van ons bed.  Er zijn immers ook hier mensen die hongeren. Misschien ken je  niet degene die fysiek honger heeft, maar we kennen wel diegenen die geestelijk honger lijden.

Er zijn velen die arm zijn in de buurt waar we wonen. Het maakt niet uit of het een volksbuurt is waar je woont of juist een rijke villawijk. Overal zijn armen , naakten die bekleed mogen zijn.  wij kunnen in navolging van wat Jezus deed  iets voor de ander betekenen.  Misschien is wel het meeste wat je aan de ander zou kunnen geven een deel van je tijd.  gewoon er voor de ander zijn.

Liefde uitdragen. Daar gaat het om!

We zijn niet allemaal een moeder Theresa in sloppenwijken, (kijk maar eens wat ze zegt in dit clipje) maar we kunnen wel de boodschap van liefde uitdragen in onze eigen omgeving. We kunnen mensen ontmoeten waar ze zich ook bevinden. We spreken in de kerk tegenwoordig veel over pastoraat en de juiste technieken. Ook in de psychologie komen we het tegen , maar steeds meer wordt ontdekt dat, zoals psycholoog Carl Rogers het noemde, empathie belangrijk is.

Nu denk ik persoonlijk dat empathie op zich  te kort schiet, omdat ze enigszins een geveinsde houding is ten opzichte van anderen, maar het gaat om relaties. Wanneer wij bereidt zijn om oprecht tijd, energie en liefde te geven aan mensen dan zullen er ongekende veranderingen plaatsvinden in levens van mensen.  we mogen met mensen begaan zijn. Het is  opdracht om je naaste lief te hebben.  we moeten niet kijken naar wat het ons oplevert zoals dat wel gebeurt in emotie journalistiek.

Voor wat hoort wat?

Is het niet vaak zo dat we bereid zijn mensen te helpen wanneer ze ook daadwerkelijk bereid zijn om iets te betekenen voor ons. Een voor wat hoort wat mentaliteit. Maken we veelal geen gebruik (lees misbruik) van de situatie? We willen je wel helpen, maar eerst ff deze mooie shots voor de TV.  We willen je wel helpen, maar dan moet je wel gelovig worden, we willen je wel helpen als jij ( dit zeggen we niet hardop hoor, we hopen het stiekem) aan iedereen vertelt wat ik voor je heb gedaan.

Wellicht zijn we als mens niet in staat om onszelf uit te schakelen als het gaat om de hulp aan anderen. we zijn immers in wezen egocentrisch. Je zou kunnen zeggen dat we een soort van emotiejournalistieke houding hebben.  we vinden het als het ware sexy om in de schijnwerpers te staan.  

Onszelf voor keus stellen

We denken dat de wereld om ons zou moeten draaien. Jezus leert ons echter dat dit niet zo zou moeten zijn.  we zullen telkens weer onszelf  voor de keus moeten stellen om God te dienen of te kiezen voor ons zelf ons eigen gemak en/of eer.

 Ik merk dat ik wanneer ik dit zo schrijf ik al gauw de neiging heb om te kijken naar wie het wel en niet goed doet en of ik zelf de juiste keuzes maak en heb gemaakt.  ik denk dat dit niet de juiste vragen zijn. ik geloof dat we zouden moeten kijken naar hoe Jezus  leefde en Hem navolgen in Zijn ontmoetingen met mensen.  dan zie je dat er enorm veel gebeurt met en in mensen.