Tag: eerlijk zijn

je ogen openen of je gezicht verliezen.

een korte serie startende met onderstaande blog.  deel 1 in de serie Levenslessen.

open-je-ogen-fotojpg

Psalm 27: 7-10 (BGT)

Heer, ik  roep naar U!

Luister naar mijn gebed.

Wees goed voor mij en geef antwoord.

Ik weet dat ik u moet zoeken.

Dat doe ik , Heer.

want ik wil dicht bij u zijn.

verberg  u niet voor mij.

wees niet boos,

stuur mij niet weg.

U hebt mij altijd geholpen,

jaag me nu niet weg.

Laat me niet alleen, God,

U bent mijn redder.

U blijft vol Liefde voor mij zorgen,

ook als iedereen mij verlaat,

zelfs als mijn vader en moeder mij verlaten.

 

veel mensen denken dat de zaken waar ze in het leven tegenaan lopen niet zo belangrijk zijn. in ieder geval denken ze al gauw dat de issue waar ze mee strijden minder belangrijk zijn als die waar anderen mee vechten. wanneer er al over gesproken wordt wuiven ze het weg en bagatelliseren ze deze zaken alsof ze van geen belang zijn.

weet je we hoeven ons niet te verontschuldigen over wie we zijn. ook ons probleem doet er  toe. jou eigen kwestie, moeite is belangrijk.  tenminste voor jou zelf.  het kan zijn dat anderen een andere issue heeft in zijn of haar leven en dat deze heftig is en qua problematiek groter, maar dat wil niet zeggen dat onze pijn niet relevant is.

als ik mijn enkele  heb verstuikt en de man naast mij in het ziekenhuis heeft beide benen verloren, dan is dat heel erg, maar mijn  enkel doet er niet minder pijn om (leer te leven. Philip C. McGraw) 

Het is belangrijk niet te blijven hangen in ontkenning van de situatie. niet te blijven zitten waar we zitten zonder ons te verroeren omdat onze issue niet heftig genoeg zou zijn of niet serieus genoeg. de vraag is of we bereid zijn om onze issues , onze verwondingen durven aan te pakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

misschien voel je je eenzaam, afgewezen in de situatie waarin je zit. maar weet je, wanneer wij zelf onze wonden bagatelliseren, wegwuiven of net doen alsof ze er niet zijn, hoe zouden onze familieleden en vrienden dan voor ons klaar kunnen staan?  hoe zouden ze ons serieus kunnen nemen als we dat zelf niet eens doen?

David de schrijver van bovengenoemde Psalm is bekend vanwege zijn relatie met God.  Hij schrijft niet slecht mooie woorden over hoe goed alles gaat in zijn leven  , maar  laat vooral ook zijn hart zien.  ook diepe pijnlijke  momenten van zijn leven hoor je terug in zijn liederen.

David zingt en maakt bespreekbaar. vooral naar God. Hij weet dat Hij net kan doen of  het er allemaal niet toe doet, maar dan zou hij liegen en niet oprecht zijn naar zichzelf.  David deed niet altijd de meest handige zaken in zijn leven, maar waar hij sterk in was is zijn open houding naar God.   Hij bleef op de koers waarop God hem had gezet door met God in gesprek te blijven.

veel mensen raken gefrustreerd in het leven omdat ze niemand  hebben om over hun wonden te spreken. om aan te vertellen wat er fout is gegaan. ze wilden immers sterk zijn, althans zo overkomen.  God? ja God, ook daar hebben ze moeite mee omdat deze hen allerlei dingen heeft doen toekomen terwijl Hij het had kunnen voorkomen.

op het moment dat we op deze manier tegen zaken aan  gaan kijken zakken we weg in de modder van ons eigen denken. we nemen onszelf en anderen niet serieus en ook God geven we de schuld van onze zaken, waar we in wezen geen verantwoording  voor hebben genomen.

ik ken je (waarschijnlijk) niet, maar ik weet dat geen mens  zonder  wonden door het leven komt.  iedereen heeft zo zijn issues. deze maatschappij maakt wonden en wij doen daar  met zijn allen aan mee. we maken wonden en raken gewond.  de vraag is of we dat onder ogen willen zien. de vraag is niet  of we alleen  onze wonden onder ogen willen zien, maar of we ze ook willen aanpakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

dit betekent dat we tot besef moeten komen dat we het allemaal niet alleen kunnen. dat we  niet zo sterk zijn als we onszelf willen doen geloven. wat zou het mooi zijn als we ons verhaal zouden durven delen meet degene die ons verhaal eigen al kent.  met degene waarbij we ons zelf  mogen zijn. die onze ogen wil openen voor de wonderen die Hij kan doen  wanneer we erkennen dat we blind zijn.

blindgeboreneik wil je attent maken op een bijbel gedeelte ( Marcus 8:22)  waar jezus  een blinde man wat spuug op de ogen deed en hem de handen op legde.  Jezus vroeg de man of Hij al iets kon zien.  en weet je wat? Hij kon al iets zien, maar nog niet  heel goed. de man was daar eerlijk over. Hij had zich stil kunnen houden in alle bescheidenheid. niet werkelijk zeggen hoe hij dingen zag, maar dan zou het gevolg zijn geweest dat hij wel een stuk beter had kunnen zien als voorheen, maar nog steeds niet genezen was.  maar door te erkennen en in gesprek te gaan over hoe hij dingen zag kon  hij, nadat Jezus Zijn handen op de ogen van deze man gelegd had,  werkelijk alles goed zien.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan. te erkennen dat we wonden hebben.  immers wat nu als de man gezegd zou hebben dat hij geen probleem had gehad? dat hij niet toegegeven had dat hij blind was? hij was afhankelijk gebleven van wat anderen hem gaven. dat is in wezen wat wij doen als we net doen alsof er niets aan de hand is terwijl we gewond zijn geraakt. we zullen gehavend door het leven gaan en men zal zien dat we wonden hebben en ons er al dan niet op aan spreken, maar er kan geen herstel plaatsvinden als we niet toegeven en kwetsbaar durven zijn. bang ons gezicht te verliezen.

imperfect of perfect in gebrokenheid

images (2)

De wereld is imperfect zoals we allemaal wel  weten en ervaren  in ons leven.  Soms meer en soms iets minder. Ze is perfect gecreëerd , maar ze is nu  niet meer vlekkeloos en volmaakt zoals ze ooit wel was.  Soms ontdekken we de schoonheid van weleer, een stukje perfectie en kunnen we genieten van prachtige zaken zoals een zonsondergang, de mooiste muziek, lieve woordjes geschreven of gezegd, sporters die voorbij rennen en voorbij alle limits gaan of door de intimiteit  van twee geliefden.  Momenten die ons kunnen ontroeren en raken en een glimp laten zien van hoe Prachtig God alles  heeft gemaakt en hoe het ooit eens moet zijn geweest toen kwaad geen invloed had gehad.

voorbij alle limits

Ik geloof dat er ook “in” ons  iets is wat er naar verlangt  om perfect te zijn. Iets in ons wil het goede, ze streeft er naar om zuiver te zijn, maar hoe? We kiezen voor manieren en middelen om dingen goed te doen en helaas soms ook bewust om dingen niet goed te doen.  Maar ik geloof dat we er in wezen allen verlangen naar  een stuk perfectie in ons.  Helaas  lukt dat niet zo goed.  De  mens is  beschadigd geraakt, verwond, toegetakeld. Daardoor zegt de Bijbel dat de mens niet goed is.  Ze was goed, maar er is iets veranderd.  Zelfs als de mens goed wil doen en het soms ook doet is er nog  altijd  onzuiver.  we willen immers wel het goede doen, maar het lukt ons niet omdat we zo enorm gericht zijn op onszelf. Op onze dingen, op onze mensen, op onze persoonlijke verlangens. Ik geloof dat juist door het perfecte in te passen in onze hokjes, kastjes, vormpjes ze niet  tot volledige ontplooiing kan  komen.

imperfect-daisy

We hebben verlangens, al zijn we het zicht hier zelfs op kwijt geraakt door enorme ervaringen of misschien zijn ze ondergesneeuwd in allerlei negatieve  zaken die we gehoord of gezien hebben. Misschien heb je hulp nodig deze verlangens op te rakelen. Dit kan een moeilijk proces zijn, maar ook de moeite waard.  Ieder mens heeft het verlangen om ergens bij te horen , erkent te worden om geliefd te zijn en mooi gevonden te worden. Sommige mensen lijken in onze  ogen  haast perfect te zijn. Een hardloper die  als eerste finish over gaat, maar er is jaren van training aan vooraf gegaan om zo ver te komen in slechts een klein stukje perfectie.  Slechts een misstap en de hardloper is  tweede of als deze valt zelfs de laatste.  Ook het verder leven van deze sporter zal niet perfect zijn. Immers heel het leven van deze sporter staat in teken van dat ene moment . en dan….?  Wat is er na het moment? Eigenlijk kunnen we stellen dat we ons leven kunnen focussen op een stukje perfectie en het soms zelfs halen, maar in wezen  is dat slechts partieel. Een deel van ons leven. De rest is nog altijd imperfect.

Soms lijkt het allemaal perfect.

Soms lijkt het allemaal perfect. Je  hebt geweldige plannen. Je trouwt met de mooiste vrouw en krijgt de liefste kinderen en dan  wordt ze ziek…  je werkt hard en gaat  er voor  je  bouwt een carrier op en verdient heel veel geld, maar je vrouw  verlaat je ….. je blijft alleen achter. Soms zijn er moment dan ontdekt je dat er zoveel moois is en lijkt alles bijna perfect te zijn. Je voelt je bijna goddelijk . alles onder controle en een ander moment lijkt alles verloren te zijn en  kapot.  Toch zijn we niet verloren en we zijn beschadigd en het lijkt allemaal imperfect, maar God is dat zeker niet. Hij is de schepper en derhalve is hij groter en beter en staat boven het imperfecte. Hij is de creator en niets loopt hem uit de hand. Al lijkt dit soms wel zo .

download (1)

We zijn geneigd om juist  in onszelf op zoek te gaan naar het perfecte. We vergelijken ons  met anderen. Zoeken naar  alle mogelijkheden  en wanneer we  het niet vinden… dan nemen we soms genoegen met een tweede plaats. Met een iets minder leven. We zoeken  niet eens meer naar het beste in ons gelegd. We weten niet eens meer wat onze dromen en verlangens zijn. We beseffen dat we niet  volmaakt zijn en leggen ons er maar bij neer. Satan maakt er dankbaar gebruik van en zegt als het  ware; zie je nu wel. Je bent  niet goed genoeg voor God. De leugenaar! Ergens diep in  ons zit dat  bijzondere wat God echter juist in deze imperfecte wereld naar boven wil laten komen . namelijk door kwetsbaar te durven zijn en te erkennen dat je het zelf niet kan , maar God nodig hebt.  Dat jouw leven misschien beschadigd is ,maar  geloof me God wil jouw imperfectie gebruiken en  er iets nieuws , iets perfects van te maken.  Wie kan immers een verslaafde beter begrijpen dan hij die verslaafd is geweest. Wie kan iemand beter begrijpen die is beschadigd als iemand die het heeft meegemaakt en  er over leert te spreken. Niet in mooie woorden , maar vanuit echtheid.  Wie heeft meer bewogenheid dan degene die het allemaal; heeft meegemaakt?

perfect in alle gebrokenheid

Durf je te delen? Of blijf je hangen in het imperfecte. Of streef je naar het  datgene wat God in je heeft gelegd . het mooie. Het zuivere.  We kunnen huilen om wat we niet hebben en nooit verder komen dan dat of we  durven op te staan en onderweg gaan om de wedstrijd aan te gaan met nieuwe  kracht. Met goddelijke kracht. Ik geloof dat dit mogelijk is als God meer en meer  ruimte in ons krijgt. Als we ontdekken wat Hij in ons leven wil doen zullen we groeien van heerlijkheid naar heerlijkheid. Zal alles perfect zijn?  Ik geloof dat  zolang we hier op aarde leven niet alles perfect zal zijn. Zolang we op ons zelf gericht zijn zal de vrucht  dat ook zijn. Beperkt. Maar wanneer we ons zelf  richten op Gods koninkrijk zal de vrucht daarvan ook gericht zijn op de eeuwigheid en dus perfect in alle gebrokenheid.

woord en daad, mijlenver van elkaar verwijderd

Soms  leef ik niet werkelijk uit wat ik zeg. Soms  doe ik niet wat ik zou willen. soms doe ik totaal anders dan wat ik geloof.  Ik geef als het ware een tweezijdige boodschap.  Aan de ene kant probeer ik met woorden goed te maken wat ik met  daden tekort schiet en aan de andere kant  doe ik soms anderen tekort met daden waar  mijn woorden te kort geschoten zijn.

Misschien raak je er van in de war.  Misschien denk je dat ik niet altijd eerlijk ben. je hebt gelijk dan.  Niet helemaal eerlijk.  Natuurlijk zou het zo moeten zijn dat mijn woorden en daden op elkaar zijn afgestemd, maar  helaas is dat niet altijd zo. Soms vertrouw ik meer op mijn eigen manier van overleven.

Ik verlang echter om het goede te doen. een werkelijke volgeling te zijn.  God riep Petrus en zei zoiets als: “Hey Petrus, luister eens naar me, als je nu je netten neerlegt en met me meegaat, dan zul je een ander leven leiden. Je zult mensen vangen in plaats van vissen. “

Petrus liep een aantal jaren  met Jezus mee. Van heel dichtbij zelfs. Als een van de mannen die heel dicht bij Jezus liepen en weetje, Hij zag voor zijn ogen wat Jezus deed en nog waren zijn woorden  en zijn daden niet altijd in overeenstemming met elkaar. het mooie  hierbij is dat Jezus hem liefhad. dat Jezus Hem kende zoals hij zichzelf nooit had gezien.  Jezus had hem lief ondanks zijn falen.

En dan de man aan het kruis. Een misdadiger. Hij was terecht aan het kruisgeslagen, toch had Jezus hem lief. Zelfs toen Hij pijn  leed  had Jezus hem nog lief. Hij dacht niet aan zichzelf, verweet hem niet wat hij verkeerd had gedaan, maar hij had hem lief.

Jezus was in woord en daad rechtvaardig, maar hij kent ook onze harten. Niet als verontschuldiging, maar Hij weet wie we zijn. Hij weet hoe we denken , wat we voelen en dat we  gewone mensen zijn.

We zouden misschien veel meer moeten opletten dat ons woord en onze daad meer met elkaar in overeenstemming is. we zouden wellicht  moeten kijken of wat we doen ook klopt met  wat de Bijbel ons leert, maar bovenal  zou het goed zijn om te leren wandelen in Gods aanwezigheid.

Leven in Gods aanwezigheid, doen wat hij ons door zijn Geest te zeggen heeft is het uitgangspunt.  Helaas zijn we niet perfect en doen we soms de dingen verkeerd. Soms zelfs moedwillig,maar wanneer we  leren om te luisteren naar de Heilige Geest, dan zullen we  wat we verkeerd  gezegd hebben(als we het werkelijk ook weten) ook willen ophelderen, dan zullen we wanneer we verkeerde zaken hebben gedaan ze ook willen  uitspreken naar de ander . en… ik geloof als iemand gekwetst is door  dingen die we gezegd of gedaan hebben  zijn we bereid om  te zeggen naar de ander dat het niet de bedoeling was om te kwetsen of pijn  te doen.

Min woorden en daden liggen soms mijlenver uit elkaar helaas. Ik werk er aan.   ik wil oppassen niet te grote woorden te gebruiken om te kleine daden te compenseren. Of te grote daden te willen verrichten om mijn gebrek aan woorden te  compenseren. Ik verlang er naar  mij zelf te zijn.  ik kan mijzelf zijn omdat ik weet dat God ondanks  alles gewoon mijn Vader wil zijn.

Ik wil leren om woorden van hoop te spreken tegen de hooplozen. Woorden van liefde tegen hen die geen liefde kennen, Gods woord voor hen die Hem nog nooit werkelijk hebben ontmoet. Ik wil mijn armen spreiden voorhen die  nooit geen armen hebben gehad. mijn schouders om als steun te fungeren, ik wil gewoon er voor de ander zijn.

ik wil doen en spreken van Gods liefde en als dat er niet helemaal uitkomt dan mag je me er op wijzen. dat zal vaker gebeuren dan me lief is, maar ik verlang er naar en sta er open voor  om werkelijk God te dienen. Met mijn hele leven.  grote woorden … alweer.. ik besef het heel goed. ik zal waarschijnlijk  zo nu en dan door de mand vallen, maar mijn verlangen is oprecht. God is goed. hij houdt van me zoals ik ben. Hij houdt ook van jou.

 

de kracht van de strijkende man.

Vandaag  heb staan strijken. (Je leest het goed . ja, ja, ik ben een kerel die voor zijn vrouw staat te strijken.)  Terwijl ik dat deed en wat dingen overdacht die  er allemaal hebben plaats gevonden en waarbij ik ook nog eens een en ander aan het lezen was,( Oei, begin ik nu  steeds meer vrouwelijke trekjes te vertonen en ga ik nu zelfs meerdere dingen tegelijk doen?  ai, ai ai!)kwam ik op het punt dat ik wou gaan bidden, maar tegelijk is het gebed een punt waar ik soms nogal moeite mee heb. ik ben dus een strijkende man, maar ben ik ook een biddende man?

Niet met gebed op zich hoor, maar met hoe mensen  vaak omgaan met gebed. ik trouwens zelf ook vaker dan me lief is.  is het niet zo dat veel gebed is gaan lijken op een verlanglijstje? Is het niet zo dat veel gelovigen zelfs niet eens meer helder hebben wat gebed nu nog daadwerkelijk inhoudt?  Vraag ik zelf  niet gewoon te veel aan Pappa? 

Vragen staat vrij… toch?

Ik geloof  dat we  onze Vader alles mogen vragen, dus vraag je niet te veel. Ik weet dat ik in mijn blogs schrijf  over oprechtheid en dus ook over oprechtheid in gebed. toch wil ik hier verder over nadenken en dan zie ik  dat wanneer we bidden God ons vaak  juist niet geeft waar we om vragen.  Kritisch? Ik geloof het niet.  ik geloof dat wanneer we werkelijk met God in gesprek zijn, dat gaat  volgens mij veel verder dan wat  door ons geformuleerde wensen, vragen en opsommen van dingen die al dan niet goed gaan in ons leven, dan komen we tot de kern.

Ik geloof dat gebed  veelal is het uiten van onze emoties, onze gevoelens , onze verlangens, onze frustratie, onze  diepste geheimen, onze houding, onze…  althans zou het dat niet moeten zijn? is het niet waar we in wezen naar verlangen?  is het niet zo dat God juist degene is die ook naar ons verlangt , meer nog dan wij naar Hem verlangen?  ik kan me dat niet goed beseffen.

In relatie tot elkaar

Ik geloof dat gebed relatie is. in relatie gaat het om respect en respect toon je niet door  alleen maar ja  te knikken en  achteloos dingen te accepteren van elkaar.  ook niet dat we overal blij mee zijn wat de ander doet. We begrijpen elkaar soms ook niet in een relatie. Al begrijpt in deze relatie God ons wel, omdat hij onze maker is, maar wij begrijpen maar weinig van Hem. 

Ik geloof dat wanneer we God oprecht zoeken en Hem ontmoeten we  tot de kern  zullen komen van ons verlangen.  echter veelal roepen we tot God , haal ons uit deze situatie. Red mij van deze kwelling.  Laat me niet alleen. Geef me rust.  Helaas is het gevolg soms juist dat wat we niet krijgen wat we  verlangen in eerste instantie.  Tegelijk moet ik erkennen dat juist die  kwelling ,die onrust die boosheid, die frustratie, vaak   datgene is waar ik  zo vaak doorheen heb moeten gaan om helder te krijgen wie God voor mij is en waar ik als mens zo intens naar verlang.

Wij mensen verlangen er naar  om altijd maar vrolijk en onbekommerd door het leven te gaan en wanneer ons iets overkomt moet er schijnbaar een schuldige worden aangewezen en God is daarvan soms de dupe.  Ik denk dat God  niet zo’n moeite heeft met onze gedachten daarin, maar wel met hoe we er  mee omgaan. Vooral als we ons totaal tegen Hem keren. Ik geloof dat God  ons wil leren dat we onszelf moeten leren overgeven aan datgene wat Hij voor ons heeft bestemd en niet wat wij zelf denken dat goed  voor ons is.

We willen dikwijls graag  door de moeite heen gaan met een lach, maar  vaak is het juist zo dat de periodes in ons leven waarin we het  moeilijk hadden en waar we  enorm hebben lopen janken we dichterbij Gods vaderhart gekomen zijn.  denk er maar eens over na.  Hoe vaak zien we het niet dat mensen die een geliefde verloren hebben dat ze in hun verdriet  toch ervoeren dat God bij hen was. Hoe vaak zien we niet dat  mensen  die toegeven aan hun pijn en teleurstelling in het leven juist tot genezing komen. 

Mooie woorden die alles ontkennen?

God wil niet dat we in ontkenning leven  en ook niet  dat we op allerlei manieren en in prachtige zinnen Hem aanbidden, maar Hij verlangd er juist naar dat we in ons hart tot hem komen. niet voor niets zegt Jezus dat we onze binnenkamer moeten opzoeken. We mogen  tot onszelf komen. tot de kern van wie we zijn.  wanneer we bidden  voor de ander, wanneer we  alleen maar laten horen wat men van ons verwacht , zijn we dan nog onszelf? 

Ik bid op dit moment dat we daadwerkelijk onszelf  durven laten zien.  om zo misschien niet te komen tot  wat we  allereerst denken te wensen, maar wel tot dat waar ons hart  in wezen naar verlangt.  namelijk wie zijn wij en wat is ons doel in dit leven. Jezus is niet voor niets naar deze aarde gekomen . Hij ging dwars door de diepste dalen. Hij liet ons zien dat er hoop was dwars door  zware tijden heen. Hij heeft voor ons  een plaats bereid. Een  kamer in zijn huis. Waar we hem mogen ontmoeten  zo vaak we willen en n u al mogen we  wanneer we onze binnenkamer betreden een beetje ervaren van wie hij is en Zijn liefde ervaren in relatie.

Wij willen Hem ontmoeten…

We mogen kwetsbaar zijn, en transparant. Een plek die niemand ons ooit kan roven. Een rustplaats , een plekje van ons en onze geliefde. Een stille, heilige plek. Een plek voor bij onze gedachten, gevoelens en emoties, maar  zo dichtbij dat Hij tastbaar word op momenten dat hij  zo onaantastbaar  voor ons lijkt.  Hij is er wanneer we Hem oprecht willen ontmoeten en Hem zoeken in alle eerbied en ontzag, maar vooral ook gewoon zoals we zijn. als een kind bij de Vader op schoot.

Misschien durf je de Bijbel  een open te slaan, dan zul je zien dat God een hoorder is van gebed, maar tegelijk zul je ontdekken  dat geen van zijn kinderen het gemakkelijk heeft gehad.  God onthoudt ons dus niet automatisch  van alle ellende. Sterker nog veelal komen we juist in hele ellendige situaties terecht om  daar nog meer te leren over hoe  God onze ellende kan gebruiken om anderen  te laten zien dat er veel van  wat wij als ellendig zien juist  zorgt voor een doorbraak waarbij soms tranen gepaard gaan, maar waarbij we ook mogen ontdekken dat we  er niet allen voor staan en dat Hij er voor ons is en  dat er mensen zijn die  in dezelfde soort situaties gezeten hebben.

zo zie je dat God een God is van relatie, in de donkerste  momenten zien we  juist dat wij niet zonder  relatie kunnen. Wij kunnen gewoon kortweg gezegd  niet zonder God  en weet je wat daar zo mooi aan is… God wil ook niet zonder ons zijn en is in Jezus Christus zelf naar deze aarde gekomen  om dat aan ons te laten zien. Hij heeft er alles voor over om ons te dienen. wat heb jij er voor over om Hem te dienen? Ik geloof werkelijk in gebed, en ik geloof in relatie, ik geloof dat God mij wil ontmoeten. Heer, ik kom tot U, …