Tag: echtheid

imperfect of perfect in gebrokenheid

images (2)

De wereld is imperfect zoals we allemaal wel  weten en ervaren  in ons leven.  Soms meer en soms iets minder. Ze is perfect gecreëerd , maar ze is nu  niet meer vlekkeloos en volmaakt zoals ze ooit wel was.  Soms ontdekken we de schoonheid van weleer, een stukje perfectie en kunnen we genieten van prachtige zaken zoals een zonsondergang, de mooiste muziek, lieve woordjes geschreven of gezegd, sporters die voorbij rennen en voorbij alle limits gaan of door de intimiteit  van twee geliefden.  Momenten die ons kunnen ontroeren en raken en een glimp laten zien van hoe Prachtig God alles  heeft gemaakt en hoe het ooit eens moet zijn geweest toen kwaad geen invloed had gehad.

voorbij alle limits

Ik geloof dat er ook “in” ons  iets is wat er naar verlangt  om perfect te zijn. Iets in ons wil het goede, ze streeft er naar om zuiver te zijn, maar hoe? We kiezen voor manieren en middelen om dingen goed te doen en helaas soms ook bewust om dingen niet goed te doen.  Maar ik geloof dat we er in wezen allen verlangen naar  een stuk perfectie in ons.  Helaas  lukt dat niet zo goed.  De  mens is  beschadigd geraakt, verwond, toegetakeld. Daardoor zegt de Bijbel dat de mens niet goed is.  Ze was goed, maar er is iets veranderd.  Zelfs als de mens goed wil doen en het soms ook doet is er nog  altijd  onzuiver.  we willen immers wel het goede doen, maar het lukt ons niet omdat we zo enorm gericht zijn op onszelf. Op onze dingen, op onze mensen, op onze persoonlijke verlangens. Ik geloof dat juist door het perfecte in te passen in onze hokjes, kastjes, vormpjes ze niet  tot volledige ontplooiing kan  komen.

imperfect-daisy

We hebben verlangens, al zijn we het zicht hier zelfs op kwijt geraakt door enorme ervaringen of misschien zijn ze ondergesneeuwd in allerlei negatieve  zaken die we gehoord of gezien hebben. Misschien heb je hulp nodig deze verlangens op te rakelen. Dit kan een moeilijk proces zijn, maar ook de moeite waard.  Ieder mens heeft het verlangen om ergens bij te horen , erkent te worden om geliefd te zijn en mooi gevonden te worden. Sommige mensen lijken in onze  ogen  haast perfect te zijn. Een hardloper die  als eerste finish over gaat, maar er is jaren van training aan vooraf gegaan om zo ver te komen in slechts een klein stukje perfectie.  Slechts een misstap en de hardloper is  tweede of als deze valt zelfs de laatste.  Ook het verder leven van deze sporter zal niet perfect zijn. Immers heel het leven van deze sporter staat in teken van dat ene moment . en dan….?  Wat is er na het moment? Eigenlijk kunnen we stellen dat we ons leven kunnen focussen op een stukje perfectie en het soms zelfs halen, maar in wezen  is dat slechts partieel. Een deel van ons leven. De rest is nog altijd imperfect.

Soms lijkt het allemaal perfect.

Soms lijkt het allemaal perfect. Je  hebt geweldige plannen. Je trouwt met de mooiste vrouw en krijgt de liefste kinderen en dan  wordt ze ziek…  je werkt hard en gaat  er voor  je  bouwt een carrier op en verdient heel veel geld, maar je vrouw  verlaat je ….. je blijft alleen achter. Soms zijn er moment dan ontdekt je dat er zoveel moois is en lijkt alles bijna perfect te zijn. Je voelt je bijna goddelijk . alles onder controle en een ander moment lijkt alles verloren te zijn en  kapot.  Toch zijn we niet verloren en we zijn beschadigd en het lijkt allemaal imperfect, maar God is dat zeker niet. Hij is de schepper en derhalve is hij groter en beter en staat boven het imperfecte. Hij is de creator en niets loopt hem uit de hand. Al lijkt dit soms wel zo .

download (1)

We zijn geneigd om juist  in onszelf op zoek te gaan naar het perfecte. We vergelijken ons  met anderen. Zoeken naar  alle mogelijkheden  en wanneer we  het niet vinden… dan nemen we soms genoegen met een tweede plaats. Met een iets minder leven. We zoeken  niet eens meer naar het beste in ons gelegd. We weten niet eens meer wat onze dromen en verlangens zijn. We beseffen dat we niet  volmaakt zijn en leggen ons er maar bij neer. Satan maakt er dankbaar gebruik van en zegt als het  ware; zie je nu wel. Je bent  niet goed genoeg voor God. De leugenaar! Ergens diep in  ons zit dat  bijzondere wat God echter juist in deze imperfecte wereld naar boven wil laten komen . namelijk door kwetsbaar te durven zijn en te erkennen dat je het zelf niet kan , maar God nodig hebt.  Dat jouw leven misschien beschadigd is ,maar  geloof me God wil jouw imperfectie gebruiken en  er iets nieuws , iets perfects van te maken.  Wie kan immers een verslaafde beter begrijpen dan hij die verslaafd is geweest. Wie kan iemand beter begrijpen die is beschadigd als iemand die het heeft meegemaakt en  er over leert te spreken. Niet in mooie woorden , maar vanuit echtheid.  Wie heeft meer bewogenheid dan degene die het allemaal; heeft meegemaakt?

perfect in alle gebrokenheid

Durf je te delen? Of blijf je hangen in het imperfecte. Of streef je naar het  datgene wat God in je heeft gelegd . het mooie. Het zuivere.  We kunnen huilen om wat we niet hebben en nooit verder komen dan dat of we  durven op te staan en onderweg gaan om de wedstrijd aan te gaan met nieuwe  kracht. Met goddelijke kracht. Ik geloof dat dit mogelijk is als God meer en meer  ruimte in ons krijgt. Als we ontdekken wat Hij in ons leven wil doen zullen we groeien van heerlijkheid naar heerlijkheid. Zal alles perfect zijn?  Ik geloof dat  zolang we hier op aarde leven niet alles perfect zal zijn. Zolang we op ons zelf gericht zijn zal de vrucht  dat ook zijn. Beperkt. Maar wanneer we ons zelf  richten op Gods koninkrijk zal de vrucht daarvan ook gericht zijn op de eeuwigheid en dus perfect in alle gebrokenheid.

durf tot de grens te gaan!

DEEL 4

Ergens komt de tijd er aan dat je de deuren weer open gooit.  Dat je niet langer gefocust blijft op het wonder, maar dat het wonder zijn resultaten toont.  Er komt een moment dat het gewoon tijd is.  jij weet het!  Gods Geest zal je het tijdstip wijzen wanneer jij de deur  gaat openen en je jouw talent de ruimte kunt geven. je talent aan bieden, te gebruiken waarvoor je geroepen bent.

durf…!

Belangrijk is  dat je  nu weet en ook beseft  wie je bent, dat je besef hebt van je identiteit.  Eigenlijk komt heit hier op neer dat je gewoon  stappen gaat ondernemen om dat te gaan doen waar je goed in bent en waarvoor je geroepen bent.  alle  zaken  die in je zitten  kunnen er uit om gebruikt te worden. doen dus! Durf te solliciteren, durf mensen aan te spreken , durf  ruimte te maken voor de dingen die je zou moeten doen om je doelen te bereiken.  Gooi het roer om! Niet meer vechten  om altijd maar erkenning te willen krijgen van anderen, maar  gewoon doen waarvoor je geroepen bent en te weten dat God je erkent als zijn eigen zoon of dochter.  Jij hebt alles in je waarvoor God je geroepen heeft.

Door het feit dat je niet meer uit bent op erkenning en eer van anderen en je bewust bent van wie je bent en je roeping ontstaat er  ruimte om jezelf te blijven en zul je niet onderuit gehaald worden door anderen, door satan.  Natuurlijk zullen er moeilijkheden zijn. natuurlijk zullen er  moeilijke periodes zijn waarin je even iet  weet wat te doen, maar er zijn vaten in overvloed om van te delen en te verkopen. Om zelf van te  nemen indien nodig. God heeft voorzien  door jou bepaalde talenten en gaven te geven. ervaringen en gebeurtenissen die iets bijdragen aan degene die je nu bent.  God verlangt er naar dat je met Hem aan de slag gaat. Waarin jij te kort komt gaat hij helpen.

relaties, ontmoetingen…

Zoek daarom  mensen op die  net als jij ook bereidt zijn om te delen,  ik geloof in relaties. In ontmoetingen. je zelf te laten zien op wat voor manier  dan ook.  mensen ontmoeten  betekent met ze in contact  komen. niet  even vaag , maar echte gesprekken verder dan het weer. Zoals de profeet  de vrouw uit ons verhaal aan sprak.( lees: 2 koningen 4:1-7  ) direct zonder omhaal van  woorden.  Ga daarheen waar God je roept. Doe wat god je te doen geeft en sta stil bij datgene waar God je stil zou willen zetten.

Natuurlijk zijn er grenzen aan onze mogelijkheden. Veel mensen zeggen dat onze mogelijkheden  onbegrensd zijn. alleen de dood al bewijst het tegendeel.  Toch zijn er grenzeloze mogelijkheden wanneer we God laten doen wat God moet doen. wij kunnen slechts doen wat wij kunnen doen. dit  begint bij gehoorzaam zijn.   onze grenzen houden ons scherp en bepalen ons bij onze menselijke onmogelijkheden, maar  bepalen ons  ook bij de mogelijkheden die God te bieden heeft.

grenzen? 

Wat waren mijn vaten ook al weer?  Wat is mijn talent? Wat is mijn roeping? Kan ik God vertrouwen in zijn beloften die hij mij gegeven heeft? Ja zeker , je hebt iets om naar te kijken, de vaten die gevuld zijn in je leven.  God tilt je over grenzen van je eigen geloof.   ga er niet zelf over heen, maar  laat Hij je de weg wijzen. Hij laat je zien  wat de inhoud is van de gevulde vaten. Al onze mogelijke vaten zijn op zich klein en  wellicht uitputbaar, maar Gods vat van liefde voor ons is zo enorm groot dat vat iedere dag bruikbaar is om  telkens op terug te vallen om vanuit die liefde te  mogen beseffen dat wij Gods kinderen zijn. Gods Geest bevestigt aan onze geest dat wij Gods kinderen zijn zegt het Woord.

het grijpt me!

Ik lees graag  blogs van anderen. vooral als ze ook werkelijk persoonlijk zijn en iets  van zichzelf laten zien. Iets wat ik herken in mijn eigen leven. een soort van ontmoeting door de blogs van anderen met mezelf.

Schreeuwlelijkmomenten!

Zo las ik bij Stella een stukje over wat zij schreeuwlelijkmomenten noemt. ze vertelt hier dat ze er achter is gekomen dat juist die schreeuwlelijkmomenten er zijn om achter  te verschuilen of te beschermen. … Mensen met een te grote bek die vaak ook schelden en de ander willen laten weten wie de baas is, zijn vaak onzeker en jaloers, ze verlangen naar rust en vrede in hun hart maar omdat ze dat nergens vinden zijn ze zo rumoerig…

Ik herken er wel iets in. Wellicht in een iets andere vorm, maar toch. Ik kan soms enorm tekeer gaan. ik overschreeuw dan niet zozeer de ander, maar wel mijn eigen gevoel.  Vooral als ik moe ben en me begin te irriteren.  Of als ik niet lekker in mijn vel zit.  ohw.. ik kan zo’n enorme bullebak zijn. geen zin om iets van mezelf te laten zien. Gewoon van die momenten van de dag die me opzuigen. Eventjes niet. klaar er mee. Even weg van me, je mag me even niet zien.

 het grijpt me soms zomaar.

Ik heb van die momenten dat ik moe ben van mijzelf, van mijn kwetsbare ik, mijn onzekerheid.  Soms wil ik niet eens boos of schreeuwerig reageren, maar doe ik het toch. Niet mezelf laten zien. Ik ben immers de stoere man, de vader, de echtgenoot. Degene die veel schrijft over gevoelens en ontmoetingen, maar die dat zelf allemaal soms ook zo enorm moeilijk vindt.

Het grijpt me soms , schrijft Stella. Mij grijpt het soms ook om  niet zozeer druk te zijn of mezelf te overschreeuwen, maar gewoon niet mezelf te zijn en weg te kruipen achter negatieve emoties.  Het grijpt me soms. Ik denk dat dat wel een goede omschrijving is.

Anders reageren dan ik eigenlijk wil.

Ik verlang er naar  om helemaal mezelf te zijn bij mensen, ik erlang er naar om anderen te ontmoeten, ik verlang er naar om gewoon te kunnen spreken over wat me bezighoudt en soms dan wordt ik gegrepen door … door wat dan ook en durf ik niet  en kan ik het niet.  het grijpt me soms en dan overschreeuw ik mezelf. Ik reageer niet zo als het zou moeten.

Ohw nu klinkt het alsof ik  probeer onder deze eigenschap uit te komen  door te zeggen dat het me grijpt, maar dat is natuurlijk niet zo. Ik draag de verantwoording voor mijn eigen keuzes. Het grijpt me , maar ik houdt het zeker niet vast. Ik wil mijzelf zo veel mogelijk laten zien. Ik blijf verlangen naar  echtheid in mijzelf en naar anderen toe.

Ander perspectief

Ik denk op dit moment aan wat Paulus schrijft: …Als ik doe wat ik eigenlijk niet wil, ben ik niet meer de handelende persoon, maar de zonde die in mij huist.  Ik ontdek in mij dus deze wet: als ik het goede wil doen, dringt het kwade zich aan mij op. Mijn innerlijk schept behagen in Gods wet, maar in mijn handelen ontwaar ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn rede, en mij als gevangene uitlevert aan de wet van de zonde die in mij leeft.  Rampzalige mens die ik ben! Wie zal mij redden van dit bestaan ten dode?  God zij gedankt door Jezus Christus onze Heer! – Aan mijzelf overgelaten dien ik dus met mijn rede de wet van God, maar in mijn doen en laten de wet van de zonde.(Romeinen 7:20-26)

Gelukkig is Paulus iemand die grote dingen voor God heeft gedaan en toch soms gewoon fout reageert en dat gewoon erkent.  Ik moet nog werken aan dat erkennen hoor, maar toch.  In ieder geval een mooie ontmoeting  met zowel Stella als met Paulus.

 

Een ingestort geloof?

Ben bezig met het boek van Rob Bell, velvet Elvis die ik van @marietjepietje heb mogen lenen.  Ik vind het een mooi boek die wel een aantal vragen neerlegt bij mij, maar waar ik echt door geraakt ben.  soms zijn het juist echter de vragen die ons doen beseffen dat God er werkelijk is voor ons. Voor mij.

Waar is God?

God waar bent U? Een vraag die ik me regelmatig heb gesteld.  Een vraag die me terug brengt naar een diep emotioneel moment in mijn leven.  een moment die wellicht voor anderen nog dieper was, maar  waar ik  me zeker heb afgevraagd waar God nu was gebleven. 

Het was het moment dat ik aan het werk was en hoorde hoe mijn zusje te vroeg een baby had gekregen. Beetje geschrokken, maar  op dat moment geloofde ik dat alles goed zou komen.  ik heb de tijd niet meer zo goed in mijn hoofd, maar wel de ervaring.

Enige tijd later, of dit  nu enkel dagen of wellicht een week of langer was weet ik niet meer zo goed, bleek de Baby erg ziek geworden.  ik was er eigenlijk constant geweest, een prachtige , maar o zo kleine baby.  Zo prachtig en ik dacht te weten dat God die zoiets geweldigs had gemaakt  zoiets niet kon laten sterven. Hij hield immers van mijn zus en zwager, maar ik was er van overtuigd dat hij in ieder geval wel heel erg van mij hield en ik hield (immers)van Hem. (nog steeds)

iemand anders van de naaste familie die zich ook enorme zorgen had gemaakt kwam en had met de arts gesproken en vertelde dat de baby waarschijnlijk zou moeten sterven.  Ik vol geloof zei nog: “dat kan niet. Ik heb er voor gebeden , het komt goed”.   dat was ook mijn overtuiging. De Baby echter stierf niet lang daarna.  

instorten of bouwen van mijn geloof?

Mijn geloofswereld stortte in.  Hoe kon God dat nu doen. wilde ik God nog geloven. Is Hij er wel. Waarom deed God zoiets. Wat deed God me aan.  hoewel het niet mijn baby was. Hoewel ik niet de vader was. Was ik woest. Verbolgen over hoe dit allemaal was gelopen. Ik huilde van verdriet van boosheid, van teleurstelling, van onbegrip.

Was God er niet op dat moment? ik heb dat nooit werkelijk gelooft. Wat ik wel wilde was dat God niet zou bestaan op dat moment. het was een moment die ik nog steeds niet goed kan begrijpen, maar wel een moment waarin ik heb ontdekt dat ook dan God er is. dat zelfs zo’n moment waarin je alle woede, alle boosheid, alle onbegrip in je hele lijf en leven ervaart , dit ook een moment is dat we God niet kunnen ontkennen. We kunnen niet zeggen dat God er niet is.  hij was er.

God laat zich zien in echtheid!

Nu een aantal jaren later, kan ik het beter zien. De ervaring heeft me in een bepaalde manier geraakt.  Een manier die me er toe gezet heeft over God anders te gaan denken. Dat God er is in alle momenten. Dat Gods Heiligheid juist in die momenten voelbaar was tijdens de geboorte, maar ook tijdens het sterven, tijdens mijn boosheid, mijn verdriet. God liet zich zien op dat moment in zijn aanwezigheid. Hoe? door echtheid!

Echtheid is mijns inziens  nu juist wat God ons wil leren in en door alles heen.  Ik omschreef nu juist een treurig moment van mijn leven,  we kennen natuurlijk allemaal die momenten dat alles goed gaat. De momenten dat er een wolk van een baby geboren word en ze gaat heerlijk gezond, rond mee naar huis. Prachtig, dat zijn fantastische momenten waarin we Gods aanwezigheid  ervaren.

Goede momenten en goede momenten die slecht lijken.

Of je trouwdag. Misschien ben je met net zo’n prachtige vrouw als ik getrouwd. Niet de trouwdag op zich misschien die je als heel bijzonder hebt ervaren, maar in ieder geval de ontmoeting met je partner die je als je er over nadenkt  toch wel moet hebben geraakt en die je als je er over nadenkt toch moet doen bepalen dat het heel erg bijzonder is dat juist jullie elkaar hebben  gevonden en misschien dat jullie nu ergens wonen en  zelfs kinderen hebben misschien . Gods aanwezigheid is  tastbaar.

Kun je me nog volgen? Waar is God? God is daar waar wij  de echtheid van het leven ervaren. Waar het onbegrijpelijke met toeval samenvalt en waar je weet dat dit niet zomaar mogelijk is. ik geloof dat dat God is. God is er. Niet zomaar op zulke momenten, maar altijd. We ervaren hem niet altijd zo dichtbij, maar soms in die heerlijke prachtige momenten, maar soms ook in die momenten die  verschrikkelijk lijken op het moment, maar die ons vormen, sturen en doen groeien, maar die niet gemakkelijk zijn, maar waar we wel leren dat God niet in een hokje te passen is. God is groter en beter, en mooier dan wij ooit kunnen bevatten.