Tag: dominee

ben jij een toegewijd mens?

Wat is jouw beeld van een christen? ben je Bean of de man er naast? of heb je een totaal ander beeld? ;-D

kerk_amsterdam_oude_kerk_s5_00506Ik stel  een pittige vraag.  Weet je of je een christen bent of niet?  misschien is het goed om je eens af te vragen  hoe je een christen bent geworden?  men wordt niet zomaar een christen door bijvoorbeeld je afklomst.  Doordat je ouders altijd naar de kerk gingen en jij derhalve ook.  ook niet om dat je  wekelijks naar de kerk gaat.  eigenlijk klinkt het logisch, maar christen zijn vraagt om toewijdding aan Christus. Lees Joh 1:12 maar eens

Een christen is iemand die zijn leven  dus toegewijd heeft  aan Christus .  een discipel, een navolger van Jezus.

Soms  hoor ik gelovige mensen zeggen dat het volgen van Christus  als het ware een stap in het ongewisse is. je neemt een stap in geloof om hem te volgen.  Je plonst als het ware in het diepe en ziet dan wel waar je met Hem uitkomt.  Mensen spreken vaak over onvoorwaardelijk Jezus volgen alsof hiermee bedoeld word dat je eigenlijk maar zomaar iets zou moeten doen. ik geloof dat  Jezus ons echter oproept  om goed na te denken over  je leven toewijden aan Hem.  Lees Luc 14:25-33 er eens op na.

Ik geloof dat het belangrijk is om  goed na te denken of it wel werkelijk is wat je wil. Al ben ik natuurlijk van overtuiging dat dit het beste is wat je ooit zou kunnen doen.  toch moet het niet zo zijn dat je als het ware voor Jezus kiest omdat je het gevoel hebt  gedwongen  te zijn of  je doet zomaar iets. Zou je dan ook werkelijk toegewijd kunnen zijn als je zomaar iets doet? is dat toewijding?

je volledig inzetten met enthousiasme,  vuur, passie,… met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over. je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof niet dat wanneer we  zomaar iets doen we ook werkelijk effectief zijn maar juist de kracht niet werkelijk ontvangen hebben. we zijn niet toegewijd en dus verliest zout al gauw zijn smaak dan. Lees Luc 14:34-35

Wat betekent dit nu wat ik hier schrijf?  Moeten we dan alles  weten over God en Jezus? Alles begrijpen en inzicht vergaren alvorens we  stappen  zetten? ik denk het niet.  ik geloof dat het gaat om het besef van toewijding. Toewijding van je verstand, je wil en je emoties.

quote-commitment-wie-wil-zoektWat is nu dan toewijding? Ik heb ff gegoogled, maar ik kom tot de conclusie dat  toewijding iets is van : je volldedig inzetten met enthousiastme, vuur, passie met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over, je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof dat veel mensen  niet werkelijk toegewijd zijn en ik moet helaas zeggen dat ik hier ook zelf soms tegen aanloop. Dat  er in mijn leven periodes zijn waarin ik vol, vuur en passie  werk en volledig voor Jezus ga en dat er periodes zijn dat  het  even wegebt. Met toewijding denk ik echter aan David. De man naar Gods hart. Hij was het die vol overgave op zijn harp speelde  en prachtige opwekkings liederen schreef , maar ook fouten maakte… terugviel als het ware.

David echter kwam telkens weer bij God terug. Hij boog zijn hoofd en verteld God dat hij verkeerd zat en wilde altijd God dienen. Hij was een man Gods niet omdat hij zelf en fouten maakte, maar omdat hij deze telkens bij God bracht, ze beleed en God zocht. het beste voor God wilde doen. hij was toegewijd maar maakte fouten.  Hij deed waartoe Jacobus ook later weer toe opriep.  Jac 1:21

we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden

mr-bean-on-bicycle-1071Ik hoor in de kerk soms alsof het leven met Jezus altijd gemakkelijk is.  geef je  leven aan Jezus en het zal nooit meer hetzelfde zijn. dat klopt aardig, maar ook worden er soms zaken gezegd als wanneer je eenmaal gekozen hebt zul je het veel gemakkelijker krijgen, minder moeite hebben en pijn.  Ik geloof dat God ons vrede schenkt  en rust . geestelijk gezien, maar ik geloof dook dat we  misschien meer moeite moeten doen voor  bepaalde zaken. dat we niet  stil kunnen gaan zitten wachten op de zegen van God, maar dat we  iets moeten doen met  wat God ons in Jezus heeft gegeven. dat is niet  gemakkelijk, maar wel zeker de moeite waard.

We hebben echter moed nodig om ons te kunnen toewijden. We mogen God daar gelukkig om vragen. Hij zal het ook geven , dat geloof ik.

Jezus geeft ons de vrijheid hem lief te hebben, maar we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden . laten we ons leven toewijden. Belijden dat we  zo nu en dan mat worden en verfrissing nodig hebben  . anders dreigen we christen te worden die  op zondag morgen in de kerk zitten en passing the batonheerlijk zingen met de handen in de lucht en bidden in tongen misschien zelfs, filosoferen over de woorden van de dominee  na de dienst, maar inhoudelijk niet werkelijk iets toevoegen.  Laat ik het wat directer zeggen… Wanneer heb jij voor het laatst met  iemand gebeden? Wanneer heeft iemand door jou Christus leren kennen? wat heb jij de laatste tijd nu werkelijk voor hem gedaan?

Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven?

Jezus geeft ons vrijheid, maar niet om te doen en te laten wat we zelf willen.  we hebben verantwoording gekregen om iets te doen met wat Hij in ons heeft gelegd.  Vrijheid  is niet doen en laten wat we zelf willen, maar juist doen wat Gods wil is voor ons leven.  laten we eerlijk zijn.  dat waarvan wij denken dat vrijheid bied is geen vrijheid , maar eerder gebondenheid,. Wanneer we denken te mogen roken , drinken, gokken , dan zie je dat we voor we het weten er aan vast komen te zitten. er afhankelijk van worden.  als we grote hypotheken nemen dan zeggen we dat God ons heeft gezegend met  een goed salaris en een mooi huis. Maar is dat  een zegen voor je of juist een vloek. Je kan geen afstand meer nemen van je geld want je komt vast te zitten en moet  van alles. je hypotheek betalen, de rekeningen voor verzekeringen etc… je moet  veel werken en een goede baan. Je wordt afhankelijk.

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar

Jezus wil juist dat we vrij zijn en zegt daarom dat we moeten delen van wat we hebben.  niet voor niets spreekt hij over de mammon in ons leven.  nee Jezus heeft de prijs betaald, maar hoe gaan wij er mee om?  Ben je  werkelijk toegewijd? Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven? of denk je slechts aan je zelf? Durf jij je toe te wijden?

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar laat je christus ook werkelijk toe dat is de vraag die ik vandaag bij je achter wil laten.  Je kan niet een christen zijn en niet zijn weg bewandelen. Lees jac 2:14-26

een droevige ontmoeting

Ik ben boos, verdrietig. Gisteren is er een jongeman begraven en ik was er bij.  39 jaar, vader van 4 prachtige kinderen en de man van een evenzo mooie jonge vrouw.  Koud was. heel erg koud. Warm waren de gedachten maar koud de gebeurtenis. Het huilen van de mensen het brak mijn hart te zien  dat er zoveel verdriet was bij de mensen die ik waardeer en lief heb.  mijn hart gaat naar ze uit. Vooral naar een specifiek persoon. Mijn vriend die  er bij stond als naaste familie. Voor hem was ik daar.

Vanmorgen las ik in de bijbel hoe Jezus sprak en zei: gelukkig zij die verdriet hebben, want ze zullen getroost worden. eerlijk gezegd is mijn reactie op zo’n moment van: tjonge, wat moet ik daar nu weer mee. En wat  moeten zij daar mee?  Gelukkig als je verdriet hebt?  Deze  vrouw, de familie, mijn vriend waren op dat moment niet gelukkig.  De belofte ze zullen getroost worden is fijn te lezen, maar  dat zal toch echt wel wat tijd nodig hebben.  getroost?  Zelfs daarbij  kun je vragen stellen. immers wanneer  ben je getroost. Hoe lang duurt  dat?  hoe lang duurt het voor het geluk weer  terug zal komen.  het leven gaat door… ja dat wel.

Misschien zal deze vrouw ooit een goede vent weer tegenkomen, het zal nooit dezelfde zijn en  ook de vader van deze nog  jonge kinderen  zal er nooit meer zijn.  in de bloei van zijn leven nog en nu weg… hij is er niet meer.

Ik ben boos ja.  Boos dat hij niet meer tijd heeft gekregen om er te zijn voor zijn kinderen en als christen ben ik boos  omdat ik achteraf zou willen dat hij meer van God had leren kennen. niet van dat vage .  iets tussen hemel en aarde zoals de dominee het noemde.  Ik ben boos. Erg boos!  Ik vraag me af of ik iets had kunnen doen.  had ik er voor ze kunnen zijn?

Ik wist het niet. wist niet dat hij ziek was. klinkt nu als een excuus. Nu was ik niet zo erg close met de overleden man, maar wel met mijn vriend de zwager van deze jongen.  Lang heb ik niet met hem gesproken. Waarom? Ik heb geen idee. Zomaar verwateren soms  vriendschappen wat. Je komt elkaar niet meer zoveel tegen en dan ineens zie je elkaar jaren niet.  heb dus veel gemist van zijn leven. de ontmoeting was wederom  als vanouds. Tranen over en weer.  Even weer ontmoeting.

Tja ontmoeting. Spreek ik daar niet altijd over? Ben ik niet degene die het altijd heeft over relatie? Ja zeker! En als ik ergens in geloof is het in ontmoeting. In relatie, in communicatie met elkaar.  Besef me dat ik  er vandaag even voor hem ben geweest. Misschien iets van steun heb  kunnen geven. tja… wat kan je nog doen als iemand dood is?

Ik bid al jaren voor mijn vriend. Dat hij de Heer  Jezus mag leren kennen.  heb  gisteren heel even met hem gesproken . gehuild samen. besef dat ik hem gemist heb. te veel zaken  van elkaar niet meer kennen. ik ken zijn nieuwe vrouw niet en hij ken t mijn kinderen niet.  plank misgeslagen?  Misschien. Ik weet het niet.  ik ben voornemens hem op te zoeken en wil gewoon hem weer eens ontmoeten. er voor hem zijn. juist nu.

Ik kan wellicht niet echt helpen. Wat moet je ? maar ik wil er wel zijn. ik wil er zijn met een hart vol liefde en hoop dat van daaruit opnieuw oprechte en echte ontmoeting plaats zal vinden. Dat hij Liefde mag ontmoeten en ik hem mag ontmoeten.

lezen Matheus 5:1-13

geroepen om te werken?

Geld maakt niet gelukkig. Natuurlijk is het soms gemakkelijk, maar  ik geloof dat geld je juist heel ongelukkig kan maken.  de bijbel spreekt niet voor niets over de macht van Mammon als een soort van personificatie van geld/macht/rijkdom.  Ik wil het echter niet hebben over geld en hoe je zoveel mogelijk kunt verdienen. Zeker niet.  wat zeker wel voldoening  in je leven zou kunne geven is wanneer je qua werk op de juiste plek zit.

Hoewel je tegenwoordig niet echt heel kritisch kunt kijken naar wat je wel en niet doet qua werk, kun je toch ook daar keuzes in maken. ik bedoel dat we ondanks de tegenvallende economie en de daarbij behorende werkeloosheid soms  niet heel kritisch lijken te kunnen zijn we toch goede keuzes kunnen maken in wat we doen.

Werk is er om geld te verdienen. Natuurlijk werken we voor ons geld zodat we er van kunne leven. maar de vraag is of geld wel zo belangrijk is?  ik geloof dat wanneer we op onze plek zitten, als we doen waarvoor we geroepen zijn we meer voldoening zullen hebben in ons leven. natuurlijk is werk niet de grote voldoening gever, maar ze kan een goede schakel zijn in het ervaren van voldoening in je leven.

Misschien denk je waar heeft hij het over? Hoezo roeping? Roeping is voor dominees en priesters, zendelingen etc…, maar ik geloof dat God ieder mens specifiek roept .  Hij roept ons om tot ons doel te komen.  Ik schrijf het wel vaker, maar God kent ons vanaf het begin, hij heeft ons gemaakt en heeft een doel met ons leven. hij kent ons door en door en weet ook waar wij het meest gelukkig van worden. dat dit niet geld is wat ik dus bedoel is inmiddels wel duidelijk.

Maar toch wil ik je nog een voorbeeld geven om te illustreren dat geld niet zo belangrijk is. je zou een goed salaris kunnen verdienen en daarmee ieder jaar een leuke auto kunne kopen. Het is natuurlijk leuk om een mooie auto  te kopen, maar wanneer dit ieder jaar gebeurt is het de vraag of je daar nog wel werkelijk van kunt genieten.  Stel je geeft je geld uit om zoals vrienden dat hebben gedaan om een DTS (discipelschaptrainingschool)te doen.  een 3 maand studie en een outreach(een soort van zendingsreis )van ook drie maanden.  Ik geloof dat het beide best veel kost  en misschien verdien je door je baan ook  nog best veel geld aan het maken van kilometers met je auto en kost het veel geld om een half jaar geen inkomen te verwerven door zo’n DTS deze je meer op zal leveren qua voldoening. Een gebeurtenis die je van je leven niet zult vergeten.

Waarom kom ik nu met  dit voorbeeld? Je  kunt werken om zoveel mogelijk te verdienen en daarmee alles in een groot huis pompen en een mooie auto, dure vakanties etc…  allemaal zaken die leuk zijn en misschien je ook wel een stukje persoonlijke tevredenheid geven, maar brengt het je bij je doel? De zin van het  leven ? maakt het deel uit van je roeping?

Wanneer je echter werkt om er God er mee te dienen en tot je doel te komen zullen er dingen in je leven veranderen. je zult misschien niet meer gaan verdienen, maar je zult ontdekken dat je niet eens zo veel geld nodig hebt om voldoening   te vinden.

Ik vraag me af of wij als mens niet een stuk gelukkiger zouden worden als we de verantwoordelijkheid op ons zouden nemen om ons werkelijk uit te strekken naar datgene te doen waarvoor God ons geroepen heeft. Dit kan natuurlijk overal zijn. misschien op de plek waar je werkt, maar heb je nog niet ontdekt hoe. misschien in een stuk vrijwilligers werk of door gewoon te doen wat je al doet maar gewoon om daarmee je geld op een ander e manier te investeren en daarmee wat voor de ander te betekenen.  ik kan natuurlijk van alles verzinnen, maar ik weet niet waar God je voor geroepen heeft. Misschien weet jij dat ook nog niet?

God wil je vast duidelijk maken waarvoor Hij je geroepen heeft. Wat het doel is van jouw bestaan.  Ik geloof dat God ons wil zegenen.  God heeft daarvoor gelukkig geen geld nodig al gebruikt hij het soms.  Maar ik geloof dat de eerste zegeningen  van onze persoonlijke roeping de speurtocht is. we mogen ontdekken dat we geroepenen zijn en dat hij weet wie we zijn en dat Hij ons wil gebruiken om ook anderen tot doel te laten komen.  dit door gewone dingen. Jouw omstandigheden vanuit het verleden neem je daarin mee. Je opvoeding , dat wat je hebt geleerd, de keuzes die je hebt gemaakt.  jouw persoonlijke competenties  zal Hij aanvullen met specifieke gaven.  De gaven van de Geest om jou  te ondersteunen om meer te worden naar het beeld van Jezus.  Geen lang haar en sandalen, maar een hart voor God en mensen.

we hoeven niet allemaal  grote namen te zijn zoals moeder Theresa te zijn of Rick Warren, Martin luther King , Bono, etc… we  kunnen gewoon door onze werkzaamheden anderen helpen.  misschien ben je elektriciën  of bouwvakker en kun je helpen om elders iets op te knappen.  ik denk bijvoorbeeld aan een huis in de Oekraïne waarvan ik weet dat het  nodig opgeknapt moet worden,  zodat er mensen opgevangen  zouden kunnen worden.  misschien ben je tuinman, maar uit de running geraakt en heb je dus tijd om vrijwilligerswerk te doen op de een  of ander zorgboerderij  of kliniek zoals de Spetse hoeve  van Teen Challenge.

 

God knows!

Jezus omarmt het hart dat zich nederig openstelt

 Lucas 18:10-14

als je traject overLEVEN een beetje hebt gevolgd, dan zie je dat we in de stappen 4, 5 en ons leven heel goed kunnen bekijken. wanneer je het programma redelijk intensief ook gevolgd hebt heeft het je misschien zelfs wel het gevoel gegeven dat je juist verder van God bent komen te staan.

tot ontdekking komen

wanneer we immers onze fouten en tekortkomingen ontdekken door  ze te onderzoeken voelen we ons  vaak enorm te kort schieten.  We weten dat bepaalde zaken ons in de weg staan in onze relatie met Hem. We kunnen ons dan zo enorm onwaardig voelen om Hem te benaderen. We vragen ons af hoe Hij zal reageren en durven het misschien niet aan om Hem werkelijk om hulp te vragen.

waar gaat het om?

Weet je? God vind het geweldig als je bij Hem komt. In het verhaal van Jezus, zie je hoe twee mannen  naar de tempel gaan om te bidden.

De één een farizeeër, een godsdienstgeleerde, een theoloog. Je zou kunnen zeggen een soort dominee voor de joden.

De ander was een tollenaar. Een belastingbeambte. Iemand die de regels echter niet zo nauw nam en de mensen zoveel mogelijk geld aftroggelde. Een gelegaliseerde dief zeg maar.  Beide mannen baden tot God.

De farizeeër bad met vrome woorden en dankte God dat hij zo geweldig was. Dat hij niet was als die tollenaar die zo veel foute dingen had gedaan.  De tollenaar boog zijn hoofd  en bad slechts een paar woorden. “Heer, wees me genadig, ik ben een zondaar!”

vroeger en nu

Het was in Jezus’ dagen net als tegenwoordig. Vaak kijken mensen op tegenmensen in een keurig pak. En als deze mensen zich ook nog eens beter voordoen als ze zijn dan kijken de mensen daar soms nog meer tegen op.

mensen die fouten maken worden vaak juist afgekeurd door de mensen, maar God kijkt niet naar de buitenkant, maar God ziet naar het hart.

afkomst en prestatie zijn onbelangrijk

Jezus laat ons hier zien dat Hij mensen beoordeelt op het hart, niet op afkomst. Ook niet op prestatie. Zelf niet wat je allemaal gedaan hebt in de kerk of maatschappij. Hij weigert een hart dat te trots is om te zien dat het zwak is in zichzelf. Jezus omarmt het hart dat zich nederig openstelt voor Zijn vergeving.

 

Heer leer mij mijn hart te openen. Mezelf aan U te laten zien. Met al mijn tekortkomingen en fouten. Mijn hele vieze binnenkant, zodat U het kunt reinigen van alles wat er niet in hoort. Heer ik buig mijn hoofd nederig en zeg: Heer wees mij genadig, Ik ben een zondaar. amen

wanneer je het programma eens van vorenaf aan zou willen bekijken, begin dan bij stap 1