Tag: de Kerk

de kerk, ben ik.

download (8)Misschien een wat harde uitspraak, maar de kerk lijkt meer en meer  een plaats te worden waar we het allemaal gezellig met elkaar moeten hebben. waar  fun gemaakt moet kunnen worden en waar we  met  elkaar leuke dingen doen. natuurlijk allemaal in Gods naam.  Natuurlijk  onder de vlag van gemeenschap hebben met elkaar.

Met dit blog  reageer ik op het blog op gospelfellowships. Waar dit  min of meer ook gesteld wordt. ik moest gelijk denken aan de woorden van David Wilkerson hierbij. Hoe is het met ons gesteld. We  komen naar de kerk en we hebben geweldige muziek, goed opgezette preken en daarbij ook de juiste visuele materialen. Goede stoelen om in te zitten en relax te kunnen zijn. ook zijn de regels dusdanig  opgesteld dat  we zoals dat heet laagdrempelig zijn voor buitenstaanders, maar toch … hoeveel nieuwe mensen winnen we hier nu werkelijk mee? Als we al mensen winnen in de kerk, dan vraag ik me af hoeveel nieuw geboren christenen winnen we werkelijk of zijn het mensen uit andere kerken die zich elders niet meer thuis voelen?

download (9)De vraag is waarom gaan we nu werkelijk naar de kerk?  is het omdat we het gezellig hebben met elkaar? is het om de  manier waarop we de dingen georganiseerd waarbij we ons veilig en vertrouwd voelen? is het om te luisteren naar wat goede woorden en muziek?  Misschien missen we het punt dat we naar de kerk gaan om God gezamenlijk te eren. Om te leren hoe we Jezus moeten volgen. Hoe we opnieuw vervuld worden met kracht van de Heilige Geest voor de weke die op de zondag volgt.

Wanneer ik in de kerk ben hoor ik soms uitspraken, en doe daar eerlijk gezegd soms aan mee, over de lengte van de preek. Over hoe goed iemand kan preken. Over de muziek en de leuke liederen , maar ik hoor weinig mensen iets zeggen over de inhoud.  Ik vraag me soms af wat het inhoudelijk met hen doet. ook wat het met me zelf doet.

Ik geloof dat we iets machtigs hebben uitgeschakeld  in de kerk. we spreken in de kerk over God en over Jezus christus, over de heilige Geest en wat het woord ons allemaal zo te brengen heeft, maar in hoeverre is ze werkelijk levend aanwezig? In hoeverre staan we open voor wat God ons te zeggen heeft? Luisteren niet veelal naar preken die leuk gebracht worden om de geintjes in plaats van om de inhoud.  Zijn we niet geneigd de spreker leuk en aardig te vinden die ons iets leuks download (10)voorschotelt dan een lezer die ons de les leest?  Ik wil daarmee niet zeggen dat het allemaal fout gaat in de kerk en dat we de les gelezen zouden moeten worden, maar ik  vraag me af  wie er nog werkelijk geraakt worden in de kerk? hoe vaak word je nog werkelijk geraakt door Gods woord? hoe vaak word je diep van binnen geraakt om dingen te gaan veranderen in je eigen leven . besef je dat dat soms helemaal niet zo leuk is , maar pijn  doet van binnen?

Ik schets hier een wat negatief beeld van de kerk. ik ben een stuk milder in de praktijk hoor, maar wil even op deze kant zitten om ons bewust te maken van hoe we naar de kerk kunnen gaan en niet bewust zijn  van de gevaren van een oppervlakkig geloof.  Ik geloof dat oppervlakkigheid en een passieve houding  iets is wat satan ons graag wil geven. oppervlakkige preken en veel muziek om ons te onthouden wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Laten we God zoeken en elkaar bemoedigen  om te komen en er voor elkaar te zijn om Christus  te verkondigen en zijn verlossingswerk voor jou en mij. laten we met blijdschap en betrokkenheid  op staan en Hem de eer geven die Hij verdient. Ik bedoel dan niet alleen op zondag, maar in ons hele leven. ik vraag me af hoeveel mensen door jou God hebben leren kennen. Laten  we opgaan  en met enthousiasme voor God ons opnieuw laten aanraken door Hem die alles voor ons heeft volbracht.  Laten we  vertellen over het koninkrijk van God , hier en nu. Laten we bewust worden dat we kinderen van Zijn koninkrijk zijn en als kinderen van Gods koninkrijk  gaan leven. laten we vertellen dat  God herstel wil geven aan een ieder. we geloven toch dat God herstel wil geven aan gebroken harten? of geloven we dat niet werkelijk meer.

images (40) Laten we met Kracht in de wereld staan. Kracht die we onder andere gezamenlijk halen uit de diensten op zondag in de kerk. de kerk de gemeenschap van gelovigen. Waar we samen een vuist kunnen maken om de vijand te verslaan.laten we de slapheid van de kerk overwinnen door op te staan en doen waarvoor we geroepen zijn. laten we keuzes maken, stappen zetten om Hem werkelijk te dienen. geloof  niet dat wekelijks naar de kerk gaan om geamuseerd t e worden dat dat ook werkelijk dienen is van God.

velen van ons  zullen moeten opstaan en achterlaten wat ons bind aan wat de wereld van ons verwacht. laten we onze tijd die we te veel achter de pc en tv zitten  besteden aan dat wat God  van ons verlangt. hoe dan ook zullen we veranderen. wanneer we ons op Hem richten zullen we veranderen en meer op Hem gaan lijken, maar wanneer we ons niet werkelijk laten raken zullen we veranderen. ons hart zal leeg raken en vervuld worden met datgene waar we ons mee vullen.  de vraag is  echter  in hoeverre dat ook werkelijk onze  interesse heeft.

17618_10151251872852681_178669265_nlaten we uit de kast komen en het lef laten zien dat we christenen zijn, werkelijke volgelingen van Jezus Christus. laten we doen wat Jezus deed. laten we God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf. laten we ons hart  richten op de waarheid  en leven met een houding van waarachtigheid. laten we het werk doen waartoe God ons roept en ons niet laten weerhouden door angst. kortom wij zijn de kerk en de kerk kan krachtig zijn maar alten we onze kracht niet halen uit een methodiek  maniertjes, maar  laten we  werkelijk God zoeken. immers de kerk zijn wij, ben ik.

 

Versta je Gods stem?

Het is niet  moeilijk Gods stem te verstaan al willen we dat soms doen geloven.  God stem is niet  raar of vreemd of onverstaanbaar, maar veelal juist heel erg duidelijk. Te duidelijk soms  misschien ?

Om Gods stem te verstaan is het  nodig dat we bereid zijn om te luisteren dat is natuurlijk wel een belangrijk uitgangspunt.   Maar is het niet zo dat we ons er wel graag erg comfortabel bij willen voelen? op de site waarop vertaalde blogs van David Wilkerson staan vraagt Wilkerson zich af of God ons iets zal zeggen als  Hij bij voorbaat er vanuit kan gaan dat  wij toch niet willen doen wat God ons te zeggen heeft.

Opgeklopte emoties of waarachtigheid

We verlangen er naar om God te verstaan en te zien in ons leven. we zingen het uit in de kerk , Heer ik prijs Uw grote naam  heel mijn hart wil ik U geven, maar is dat  wel werkelijk waar?  is dat niet een opgeklopte emotie soms die we in de kerk uitbléren soms, maar waar we  als we werkelijk voor de keuze staan heel vaak niet voor kiezen? Zijn we wel waarachtig?

We geloven wel dat God ons roept hoor. We zien en verkondigen wel dat God  een ieder persoonlijk roept , maar eigenlijk willen we soms liever niet geloven dat hij ons roept omdat we weten dat het iets van ons vraagt. Dat we iets moeten opgeven. Dat we ons eigen  leven wat aan de kant zouden moeten zetten, meer dan we zouden willen.  we willen liever zelf de controle, of niet soms?

Ontkenning van de waarheid

We schreeuwen het uit om Gods stem te verstaan, maar wanneer we nadenken over Gods weg en we lezen de Bijbel en we zien de weg die we zouden moeten gaan dan komen we al gauw in verwarring. Een verwarring die we  soms maar al te graag aangrijpen om maar  niet te hoeven doen wat God ons te zeggen heeft.

Ontkenning dus! We zingen dat Gods weg de beste is, maar  kiezen voor de onze. We zingen dat hij Heer is en we vragen hem of Hij zich ondergeschikt wil maken aan ons door ons verlanglijstje op te noemen.  Heer doe dit of dat! geef mij zus of zo. We lezen de Bijbel en plakken de teksten op anderen en situaties, maar laten onszelf veelal buiten beschouwing.

God is waarheid en wat uit zijn mond komt is dus ook waarheid en dus zal hij niet iets tot ons zeggen  op wat voor manier dan ook wat niet goed voor ons is. we kunnen het wenden of keren zoals we dat willen, maar God wil het beste voor ons, voor jou en mij.  Durven we dat te geloven? durf je te vertrouwen?

Loslaten ook als we niet kunnen overzien?

Waarom durven we God niet te vertrouwen?  Misschien is het hier om. Misschien is het omdat we  onszelf niet kunne vertrouwen. We weten dat wat God zegt waar is, maar zijn bang te falen in gehoorzaamheid. We zijn bang om  los te laten van wat we kennen en waar we om zijn gaan geven al is het nog zo verscheurend, pijnlijk, moeilijk en kwetsend of  verwoestend zelfs, in ons leven. we willen vasthouden en zelf de controle houden.

Loslaten kost ons moeite omdat we  niet kunnen overzien wat er gaat komen. we kennen de toekomst niet.  God echter wel en dat weten we ook. durf je Hem bij de hand te nemen, durf je  je te laten leiden  door Zijn Geest. Durf je Hem werkelijk toe te laten in je leven?  is dat altijd gemakkelijk? Zeker niet. is dat altijd  zo awesome als dat we dat soms uitjubelen? Ik  geloof dat het beter is dan waar we vandaan gekomen zijn en dat waar we heengaan een betere plek en betere weg is dan waar e vandaan zijn gekomen als we  werkelijk leren om te luisteren.

Hoeveel ben je bereid om aan God te geven? is hij je redder? Mooi dan heb je een stap gezet, is hij je Heer, dan ben je  een stap verder, maar wanneer je ook werkelijk weet dt je zijn Vriend bent dat is  super dan ben je close genoeg om  een relatie te staan. Close genoeg om te verstaan en te begrijpen. Dan is er verandering mogelijk.

Redder, Heer of Vriend

Jezus als redder is een geloofskwestie in die zin dat we geloven dat God bestaat en weet wat Hij heeft gedaan. Je hebt kennis genomen. als Heer dan weet je ook wat je zou moeten doen en bent ook bereid t daar stappen in te zetten, maar  dit vooral  vanuit de overtuiging dat het beter is voor je dan omdat het je verlangen is, maar wanneer we Hem als onze vriend  hebben dan zijn we bereid  een extra mijl te lopen als God het ons vraagt. Dan zijn we bereidt om  niet slecht te luisteren uit dienstbaarheid aan onszelf , maar ook vanuit verlangen.  dan doen we het allemaal niet meer  voor onszelf , maar dan leren we meer en meer onszelf te geven aan God en de naaste.

Geroepen zijn we allemaal, maar de vraag is wat doen we er mee. Natuurlijk maken we fouten. Ik geloof dat het vervelend kan zijn maar  dat God dit niet zo erg vind als ons hart juist gestemd is, maar wanneer  ons geroepen weten en dan onze eigen weg  volgen dat is iets wat God zeker niet zegent. Ik denk aan Koning Saul. Een door God aangestelde  koning, maar die  niet meer luisterde naar wat God zei en daar tegenover David die juist verlangde te doen wat God zei. Een man naar Gods hart zegt de bijbel. Was dit omdat David perfect was? nee zeker niet. was David beter als Saul?  Ik denk het niet. ook David  deed veel dingen fout in zijn leven, maar Hij luisterde wel naar God .  telkens weer kwam David bij God terug. en Saul… die sloot  zich steeds meer af van God.

Luister!

God spreekt , maar laten we zijn stem toe in ons leven? of sluiten we ons af als het gaat om Gods waarheid in ons leven. misschien uit schaamte, misschien omdat we boos zijn of denken het zelf wel te kunnen. Angst en trots zijn allemaal zaken waardoor we bewegingen kunnen maken van God af. Maar zijn we bereid om God te zoeken en te luisteren? Echt te luisteren naar de stem van God in ons hart? Door de Bijbel, door Zijn Geest in ons of door wat God via anderen tot ons te zeggen heeft?

Het hart van ons leven

Hebben we honger naar  een oprecht leven met God? dorsten we naar het uitreiken van Jezus liefde naar anderen?  laten we ons hart raken door Gods Geest om iets voor anderen te betekenen?   natuurlijk is dat  niet gemakkelijk, maar het is een opdracht die ons door de Heer Jezus  zelf gegeven is.  Jezus gaf alles om jou en mij bewust te maken van Gods oneindige liefde .  Hij gaf zijn  bloed om ons te reinigen. Hij gaf zijn leven en stond op uit de dood om ons nieuw leven te schenken door Zijn Geest.

Kunnen we dat in wezen werkelijk begrijpen? Ik geloof  niet dat we  werkelijk kunnen bevatten hoe dit in  elkaar steekt. Hoe  groot God is en wat Zijn liefde  echt totaal inhoudt.  Wat ik wel weet is dat Hij ons wil veranderen, vernieuwen. Een nieuw leven begint natuurlijk met een geboorte.

De dag dat we er voor kiezen om met Hem te leven is de dag van de geboorte. Wedergeboorte genoemd, maar  dat is het begin de rest is volgens veel gelovigen als je ze hoort heel eenvoudig.  ik hoor termen als: “je hoeft  alleen je maar over te geven aan Christus en je leven veranderd volkomen”.  Waar? Ja zeker, tenminste als jij er naar verlangt, maar of dit allemaal wel zo vanzelf gaat is de volgende vraag. Ik geloof het niet.

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.

Het is misschien gemakkelijk om te zeggen dat je gelovig bent geworden, maar leven met Christus als onze Heer, is iets anders. Dat betekent  navolging en navolging houdt niet zo veel anders in dan dat we Hem willen navolgen in ons leven.  helaas zien we, als oprecht kritisch mag zijn,  daar veel te weinig van terug in de kerk van vandaag.  Wat zijn we  veelal aan het werk voor het koninkrijk van de kerk of die van ons zelf. zijn we ook daadwerkelijk bezig met Zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God?

Het koninkrijk van God vinden we bij de weduwen en wezen, bij gevangen en de armen, de mensen van de straat, mensen die het allemaal niet zo goed voor elkaar hebben in het leven.  onze houding is vaak ronduit belabberd naar degene toe die God zo enorm lief heeft. Onze manier van doen  is dat we juist die groep  weren of niet goed met ze om gaan. deze mensen hebben God zo enorm nodig.  Wij hebben echter vaak nogal wat verwachtingen van mensen. ze moeten netjes zijn en net zo doen als wij dat doen. niet buiten de boot vallen qua gedrag.  Bovendien mogen ze geen zondige praktijken meer  doen. zijn wij in wezen zoveel anders? Waar komen wij vandaan? Wat ons kruis?

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.  God heeft  ruimte, maar wij gooien veelal de deur voor hun neus dicht. Ik geloof dat we de plank totaal misslaan als we deze mensen weren. Als we geen oog meer voor deze mensen hebben.  zijn het niet die mensen die Jezus juist op het oog had?  de armen en de verlorenen?  In hoeverre zijn wij veranderd ? ik geloof dat we graag wat van ons af zien om onze eigen  fouten en gebreken  minder te doen opvallen. In wezen zijn we  witgekalkte graven als we zo reageren.  Misschien denkt u dat u het beter doet, maar geloof me , we  willen wel het goede doen misschien, maar het  goede doen dat kunnen we niet.

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.

Ik geloof dat we ons zelf vaak door de emotie laten leiden.  We durven ons nauwelijks met  mensen in te laten die  andere zaken op het oog hebben als waar we  als gemeente voor staan.  We kijken eerst om ons  heen om daadwerkelijk contact te maken met de mens. Wie ontmoeten we nu nog werkelijk? Wie kennen we nu werkelijk? Wiens hart zien we nu nog werkelijk zoals hij is?  wie durft zijn hart werkelijk te laten zien?

ik geloof echter om werkelijk gemeente te zijn  is het van belang om het hart weer te laten spreken. Ik geloof dat God het hart is van ons ware leven.  zonder God zijn we in wezen dood.  Met Hem mogen we door Christus weten te leven, maar durven we ons leven te delen? Durven we werkelijk voor  diegene te leven die ons zo enorm nodig heeft?

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.   wanneer we echter leren om niet  de emotie de ruimte te geven in de eerste plaats, maar het lef hebben om uit te spreken wat onze emoties zijn en te zeggen wat we werkelijk zouden willen zeggen waar dat nodig is, dan zullen er bijzondere dingen gebeuren. Wonderen zelfs. Wanneer we Gods woord verkondigen  vanuit ons hart, ons leven, vanuit onze oprechte gevoelens en gedachten ,we werkelijk in staat zullen zijn om te ontmoeten. God, de ander, maar ook onszelf.

amen?

volmaakte liefde

Als we spreken over geloof zijn er een aantal hete ijzers die we  proberen te vermijden.  Een van die hete hangijzers zijn bijvoorbeeld  homoseksualiteit en geloven.  de EO besteed aan dit onderwerp een aflevering van Jong ik geloof dat er in de christelijke wereld vaak een vooringenomen standpunt bestaat ten opzichte van de ander die veelal worstelt met zijn gevoelens.  In het verleden heb ik gemerkt dat er soms gewoonweg geen plaats is voor  mannen die  iets voor andere mannen voelen of vrouwen die liever een vrouw zien dan een man.

Ook zie ik in de praktijk door mijn werk op de SpetseHoeve dat er moeite is met  mensen die verslaafd zijn. mensen hebben daar hele  eigen ideeën en theorieën bij die gewoon niet kloppen. Natuurlijk is het niet goed als we beheerst worden door de verslaving. Net zo min is het goed wanneer ons leven beheerst word door homoseksuele gevoelens.Het gaat in dit blog echter niet om de homofiele  of de verslaafde medemens maar om hoe we zelf in het leven staan. Ik wil niet uitspreken wie er nu al dan niet gelijk heeft of welke keus deze mensen moeten maken. Waar het mij om gaat is dat er in de kerk vaak een hoop angst is voor de ander.

Ik noem de tekst uit spreuken redelijk vaak in mijn blogs.

Vrees voor mensen spant een strik,maar wie op de HERE vertrouwt, is onaantastbaar.

 Ik geloof  dat de grootste blokkade in ons geestelijk leven met God is dat we ons  veelal laten leiden door angst  en vaak te weinig door liefde.  Het is  wel erg lastig iemand lief te hebben waar je bang voor bent.  wanneer  we bang zijn voor iemand ontstaat er  afstand en raken we gefrustreerd en geblokkeerd.  We voelen ons  onzeker.Ik geloof dat christenen zich overmoedig gedragen door anderen exact te willen vertellen hoe ze moeten leven.  we zijn wel erg bezig met het leven van de ander soms.  Ik vraag me af of  dit niet  is omdat we denken dat we het zelf  wel aardig doen in onze eigen  ogen.  Is dit niet wat Jezus bedoeld met de balk en de splinter?

 Wanneer ik naar mijzelf kijk weet ik dat er een aantal zaken zijn waar ik mee wordtel. Ik weet zelfs dat ik regelmatig de fout in ga en dingen zeg of doe  die  wel erg gericht zijn op wat ik wil . ik doe foute dingen. Nog altijd.  Ik bedoel te zeggen dat wij als christenen veelal bezig zijn om  anderen  te willen vertellen hoe ze precis zouden moeten leven in plaats van het  lief te hebben. we zeggen vaak dat we hen  dingen vertellen uit liefde voor hen, maar wijzen hen soms af met  onze woorden en daden.

 Ik geloof niet dat we onderwerpen moeten mijden of dat we niet mogen zegen hoe we over zaken denken. Ik geloof dat we van mening mogen verschillen en dat God voor ieder mens plannen heeft.  Ik geloof echter ook dat God met ieder mens een andere weg gaat.  Alles wat we in ons leven hebben meegemaakt speelt daarin een rol.

 Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit; want de vrees houdt verband met straf en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde. 1 joh 4:18

 Ik ben er ook van overtuigd en misschien ben je het oneens dat God ons liefheeft zoals we zijn en dat God door onze fouten en gebreken heen ziet.  ik geloof in ontmoeting met de ander. homofiel, verslaafd,  of wat voor zaken er ook in zijn leven zoal te noemen zijn. ik geloof dat God jouw liefheeft en  mij ook.  Jezus’ centrale boodschap is dat God ons onvoorwaardelijk liefheeft en hij verlangt naar ons. Het geeft niet dat we het oneens zijn, maar laten  we niet dat we bang zijn voor de ander of voor Hem.

 Sterker nog ik geloof dat Jezus is gekomen om  ons te laten zien hoe liefdevol God is  en dat we niet bang voor God hoeven te zijn.  Henri Nouwen drukt het in zijn dagelijks meditaties zo uit: Als we bang zijn voor God, kunnen we hem niet werkelijk lief hebben.  we kunnen immers niet intiem zijn als we bang zijn.  Liefde en intimiteit hoort bij elkaar.  we mogen kwetsbaar zijn . sterker nog God verlangt er naar dat we ons kwetsbaar opstellen. Dat we niemand  veroordelen. Niet om  zijn kleur, niet om zijn gevoelens en niet om wat hij jn zijn leven heeft fout gedaan.

 In relatie met de ander is  er de mogelijkheid om te ontmoeten.  van hart tot hart met elkaar te spreken. Dingen te delen waar we anders over denken misschien , maar wanneer we elkaar leren kennen zien we ook hoe de ander  hier over denkt er ontstaat ruimte van twee kanten. Wij leren om de ander  te accepteren zoals hij of zij is. ook leren we onderscheiden  waarom dingen zo zijn  als dat ze zijn misschien.  Tegelijk  leren anderen  van ons en hoe wij in elkaar zitten.  mogen ze  met ons  in gesprek zijn over de zaken in ons leven waar ze moeite mee hebben?  durven we open te staan of blijven we hangen in angst voor de ander, in angst voor wat God nu werkelijk van ons verwacht? laten we niet bang zijn om fouten te maken, maar laten we oprecht liefhebben.

blog over jij-en en jou-en, islam, porno en homo’s.

We leven in een hectische tijd waarin we overal om ons heen dingen zien gebeuren waar we  het als gelovigen soms best  moeilijk mee kunnen hebben.  veel mensen hebben al gauw een mening klaar over alles en iedereen  en zeggen al gauw wat we vinden over  mensen en de dingen die ze doen.

De wereld is  enorm vol met  allerlei  opmerkingen en meningen over van alles en nog wat. We  leren ook om onze meningen te ventileren . we zijn  immers vrij om dat te doen. de vrijheid van meningsuiting is dn ook een van de dingen die  erg belangrijk is voor de gemiddelde Nederlander.  We zien het in de politik hoe men in de politiek de Islam gewoon een achterlijke cultuur noemt.  of hoe men in de kerk spreekt over mensen met homofile gevoelens. Veel mensen hebben hier al gauw een mening over klaar, maar vergeten daarbij al gauw naar zichzelf te kijken.  Hoeveel mannen en vrouwen kijken er  wel niet naar Porno op de TV?

Natuurlijk is er niets mis mee om je een mening te vormen en daar ook voor te staan. Hiervoor hoeven we echter geen mensen  achterlijk te noemen die  anders over zaken denken.  Op de een of andere manier  lijkt het  haast onmogelijk om gewoon je mening te zeggen zonder daarbij veroordelend te zijn.  ik geloof dat we wat wanneer we naar Jezus kijken hier nog een hoop kunnen leren. Hij veroordeelde niemand en maakte ook geen verwijten. Wel vroeg hij  dingen van mensen en ging met ze in gesprek over zaken  en wilde van alles van mensen weten.  Hij vertelde ook zijn visie op zaken. ik noem dat  ontmoeting. Het gesprek waarbij je de ander vrij laat om te zijn wie hij wil zijn. mensen  hebben een vrije wil en waneer we ze dom of achterlijk noemen kan het  slechts  haat in de hand werken in plaats van het delen van liefde en respect die mensen  verdienen in veel gevallen.

Wat labelen we mensen vaak. We zeggen dat ze achterlijk zijn of dom, niet geschikt . waarvoor zijn wij zelf geschikt?  Ik geloof dat God mensen gemaakt heeft met hele bijzonder eigenschappen. Ieder persoonlijk  heeft dingen die anderen niet heeft.  Ik denk dat mensen in de islamitische  kringen vaak enorm gastvrij zijn. in onze Nederland denken we dat we het goed doen misschien, maar van gastvrijheid  hebben we niet werkelijk gehoord.  Ik geloof dat  andere landen vaak veel beleefder zijn,  wij jii-en  en jou-en wat af hier.   Er valt  een hoop te leren van andere culturen, van mensen om je heen.

Het is gemakkelijk om rond te lopen als een briesende leeuw en alles wat om ons heen is te vernietigen met woorden. Het is gemakkelijk te wijzen naar de ander. maar wanneer we met een vinger wijzen naar de ander wijzen er altijd nog drie naar ons zelf.  Ik denk dat  het goed is om zachtmoedig te zijn naar anderen en laten we wat harder en strenger zijn naar onszelf. niet anderen iets opleggen waaraan we zelf  bijna niet kunnen voldoen. Ik bedoel daar niet mee dat je jezelf de mond moet snoeren, maar  wel dat we openstaan voor wat anderen denken en wat de beweegredenen zijn bij mensen of hoe men zich voelt. Ik geloof dat het de ander in eerst e instantie niet eens zoveel uitmaakt  hoe je  denkt over  bepaalde zaken, maar wel  of ze gerespecteerd zijn.

Jezus zegt in Lukas 6:36-37: Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.  Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden.

Laten we leren elkaar te waarderen in plaats van te oordelen. Wanneer anderen ons iets hebben aangedaan  elkaar te vergeven. dit is geen gemakkelijke opgave, maar wanneer we anderen willen vertellen hoe de wereld er uit zou moeten zien door te wijzen en te roepen wat er allemaal in het leven verkeerd is gegaan en nog altijd gaat  en daarbij afkeurend zijn weten we dat er  geen verandering op zal treden.

Wanneer we echter  elkaar ontmoeten en in gesprek met elkaar gaan in wederzijds respect en liefde tonen aan de ander,  dan gebeurt er iets bijzonders, dan worden harten geopend en komt er ruimte en begrip. Lees maar eens wat Paulus hierover zegt in 1 Korintiërs 13