Tag: de ander

Leider of manager?

leiderschap is niet gebaseerd naar mate iemand gestudeerd heeft. echte leiders hebben echter wel wijsheid om keuzes te maken op.bssid van relatie. managers daarentegen maken keuzes op basis van kosten en baten geleerd tijdens een opleiding. dit is overigens niet onwijs en een manager kan een leider zijn en een leider manager, maar niet perse als uitgangspunt.

Ik en jij mogen (er) zijn.

In het leven worden we, zoals ik in de vorige twee blogs beschreef, (mede)gevormd door waar we geboren zijn en de mensen die er rond om ons heen zijn in het gezin van herkomst. We leren een hoop geweldige zaken, maar lopen ook butsen en scheurtjes op. Veel zaken in het leven worden niet altijd direkt benoemt en zijn derhalve niet altijd zo eenvoudig te ontdekken. We communiceren soms vanuit wat we denken, voelen en door gedrag. Tevens pikken we ook zaken op vanuit hoe anderen communiceren. 

 Veel mensen hebben een bepaalde effectieve manier van communiceren ontdekt. Ze presenteren zich misschien als vrolijk, joviaal en vriendelijk, maar kunnen wellicht niet werkelijk het zelfde ook werkelijk ervaren. Men past zich op dat moment aan op de situatie van het moment. Het kan zijn dat dit een moment opname is vanwege het feit dat men op het moment zich niet bevind in een groep warin men zich veilig kan openstellen. Het kan ook zijn dat het een patroon is wat men met zich meedraagt als een manier van doen omdat men bijvoorbeeld gelooft dat men dat van hem of haar verwacht. 

Sociaal gewenst of echt? 

Andere mensen geven een antwoord op vragen die sociaal gewenst zijn. De vraag ” hoe is het?” Is een vraag die al snel met “goed” wordt beantwoord. Wanneer iemand zou antwoorden dat het heel erg slecht gaat zie je vaak dat het gesprek stukslaat, tenzij het in de juiste context is geplaatst. Wat we communiceren is dus niet altijd helder voor iedereen. 

Wat we zeggen is niet wie we zijn. 

We kunnen soms een bepaalde houding hebben aangenomen. Een houding van onverschilligheid. Misschien omdat dit is wat we geleerd hebben als een manier, maar soms ook omdat zaken ons niet echt mogen raken. We halen bijvoorbeeld de schouders op wanneer iemand boos op ons is, de vraag is echter of dit de juiste reactie is op dat moment. Als je een foutje maakt in het verkeer en iemand steekt je de middelvinger op is dat ff vervelend, de schouders ophalen en een uitspraak wat zegt dat het je niet boeit is voorstelbaar. Wanneer echter ren geliefde je vertelt dat hij of zij niet meer van je houdt is dit duidelijk een issue waar dergelijke communicatie niet handig is wellicht. 

We kunnen tal van voorbeelden geven, maar hoe willen wij ons leven leiden? Ik geloof dat we vaak iets anders communiceren dan we werkelijk bedoelen. Ik geloof dat er werkelijke communicatie mogelijk is. Dit zit niet verpakt in de juiste woorden. Niet direct in de perfecte houding, maar in hoe we ten opzichte van de ander staan. 

  
Ik benoem dat persoonlijk vaak als ont-moeten. We geven de ander de ruimte zichzelf te zijn en zijn ook zelf open, transparant over hoe en wie we zijn. We creëren ruimte voor gesprek zonder veroordeling, maar een luisterend oor zonder hen te willen overtuigen, maar met de oprechtheid te onderkennen dat er andere manieren zijn om tegen mensen, zaken aan te kijken. 

Iedereen heeft een bepaald perspectief van waaruit hij leeft, communiceert, voelt, beweegt. Dit is niet verkeerd of goed te noemen, maar een manier die geleerd of opgedaan is. In ontmoeting ontdekken we veel van de ander door gesprek, samen te zijn, te ervaren waarom bepaalde maniertjes gedaan worden zoals ze gedaan worden. In ontmoeting zien, ontdekken ervaren we dat er ook andere zienswijzen, ervaringen zijn. 

Wanneer we bereidt zijn om ons in de ander te verplaatsen en onszelf voor de ander te openen ontstaat er ruimte om te zijn. 

To be or not to be?

Veel mensen, christenen ook, vinden dit angstig en verschuilen zich achter allerlei dogmatiek en leerstellingen. Ik geloof echter dat God waar is en dat in een eerlijke oprechte ontmoeting juist God ontdekt zal worden. Het gesprek zal wanneer er ruimte ontstaat over dat wat waar is en goed. Gods Geest zal in de ont-moeting zijn. Voor mij zijn de intieme, niet veroordelende gesprekken die Jezus voert hiervan een voorbeeld. De gesprekken gaven aanzet tot een veranderd leven. 

Ik wil een relatie!

Ik vind het heerlijk om zo te schrijven. om met jou in contact te komen op deze wijze. Misschien een vreemde manier , maar het is voor mij een van de maniertjes om  te ontmoeten. juist via  bloggen, twitter en facebook kom ik in contact met mensen van allerlei pluimage.  Met Nederlanders, met buitenlanders, met mensen met allerlei gedachten en gevoelens, mensen met  bepaalde denkwijzen en mensen die  gewoon een mooi gedicht  kunnen schrijven waarin ze hun gevoelens  kunne verwoorden. In ieder geval een manier.  in ieder geval voel ik me soms goed in bepaalde relaties en in andere relaties juist iets minder. Soms is er een klik soms niet, soms is de klik iets heftiger en soms is ze ook zomaar weer verdwenen. Ik wil gewoon even wat gedachten op schrift stellen aangaande relaties.

De eerste kans

Om een goede relatie op te bouwen met anderen is het belangrijk dat de ander zich goed voelt bij je. Als je een ander ontmoet en hij of zij  krijgt een raar gevoel of een gevoel van ik weet niet goed wat ik er van moet denken, dan is dat  niet de beste start voor een relatie.  Ik zeg niet dat dan de relatie gedoemd is te mislukken, maar  misschien smoor je de eerste  kans om de ander  beter te leren kennen.

Mensen zijn in de regel niet  direct bezig met  de ander, veeleer zijn ze gericht op zichzelf.  Het gaat in eerste instantie vaak meer over wie we zijn dan over  wie de ander is.  met andere woorden onze interesse gaat vaak veeleer uit naar  hoe we onszelf profileren. 

Het gaat niet in 1e instantie om jou!

Misschien klinkt het gek maar in wezen verlangen we er meer naar onze eigen wensen en verlangens vervult te zien dan dat we de nood en verlangens van anderen willen vervullen.  Dit is  de normale gang van zaken , de menselijke benadering. Wanneer we echter de bijbel lezen en hoe God er naar verlangt niet  onze eigen wensen en verlangens te vervullen , maar  juist die van de ander dan  is dat een totaal ander uitgangspunt  dan we in wezen  verlangen. onze vleselijke mens verlang iets anders dan de geestelijke mens.

Wanneer we  nu juist de ander als uitgangspunt nemen door hen en lach  toe te werpen, een knipoog of  gewoon een vriendelijk gebaar  dan laten we onszelf zien vanuit  een ander oogpunt als dat mensen in wezen verwachten.  Ieder mens verlangt er naar om gezien en erkent te worden, mar veelal gaan we er niet vanuit dat de ander ons ook werkelijk serieus neemt  en ons erkenning zal geven.  een  positief geformuleerde opmerking een schouderklopje een vriendelijke lach  geeft een dusdanige indruk omdat we in wezen vaak verwachten dat de ander ons wel niet zal zien staan. In wezen verwachten we  dat we ons moeten bewijzen.

gemeenschap

Wat is het een prachtig getuigenis van ons geloof wanneer we  ons op de ander richten zonder onszelf aan te prijzen.  Dit maakt dat mensen zich goed bij je voelen.  wanneer je anderen aandacht geeft  zal uiteindelijk ook jij aandacht krijgen. dit klinkt dan weer enigszins egoïstisch misschien, maar  dat is  natuurlijk waar het in relaties om gaat. Dat we samen  komen en vriendschap ontwikkelen.  Niet om er  zelf direct beter van te worden, maar  om gemeenschap te hebben. iemand of misschien zelfs meerdere mensen waarop we kunnen bouwen en die er voor je zijn, maar voor wie jij er ook kunt zijn.

De mensen willen niet naar de mond gepraat worden. misschien is dat wat je lijkt te lezen.  Dat is niet waar mensen naar verlangen. mensen willen de waarheid best horen, maar ze willen ook gewaardeerd worden ondanks dat ze andere keuzes maken. andere invalshoeken en ideeën hebben.

Relatie met Jezus!

Jezus was degene die ons  liet zien hoe je met anderen omging. Hij was bereidt de minste te zijn tot het uiterste.  Hij gaf zich voor de ander en  toch was hij niet iemand die de ander naar de mond sprak. Hij gaf  wel aandacht aan degenen die het nodig hadden. Hij gaf hen aandacht en bemoedigde hen. Uiteindelijk gaf hij zichzelf voor de ander, voor jou en mij om te dienen. Hij liet zien wie Hij werkelijk was.