Tag: David

Kan ik dat wel?

Vanmorgen werd ik wakker met de gedachte of ik de dingen die ik doe allemaal wel aankan. Doe ik dingen boven mijn
niveau? Dit is enerzijds mijn minderwaardigheidsgevoel waar die ouwe bokkepoot gebruik van maakt om mij onderuit te halen. Anderzijds wie zou ik zijn zo der de kracht van Gods geest in mij? 
Gisteren het boek van Remco Jorritsma uit gelezen. Ik ken hem niet persoonlijk, maar ga hem binnenkort ontmoeten. Erg mooi zijn boek te lezen. Remco was ooit verslaafd, maar inmiddels helpt hij andere verslaafden om clean door het leven te gaan. Hij had nooit gedacht dat zijn leven deze wending zou krijgen. Maar God raakte hem aan om het onmogelijke te doen. 

  
 Ik moest ff denken aan Gideon die ook best twijfelde over wie hij was en wat hij zou moeten doen. Hij gaat er over in gesprek eerst met een engel die hem komt op zoeken in Gods naam. Later vraagt hij God hoe en wat Hij moet doen en wil daarin bevestigd worden. Ondanks zijn twijfel doet hij wat God zegt. Is hij werkelijk een bijzonder iemand deze Gideon? Welnee, hij was een gewone vent die er voor kiest om te doen wat God hem zegt.
Ik weet niet precies hoe dat bij Remco is gegaan, maar volgens mij hangt zijn succes niet aan zijn kwaliteiten in eerste instantie. Hij heeft bepaalde gaven en inzichten, en ook zullen er veel zaken zijn geweest die niet helemaal top zijn verlopen, maar Gods Weg is de beste gebleken. Door zich te richten op Gods hart is Remco duidelijk geworden wat hij moest doen. 
Ik wil me niet richten op wat ik niet kan. Immers dat is heel veel. Mijn persoonlijke kwaliteiten zijn inderdaad niet zo bijzonder, maar met God zijn er bijzonder dingen mogelijk. 
Weet je? Er zijn veel mensen die in wezen niet zo heel bijzonder waren, maar door God zijn ze bijzonder geworden. De bijbel staat er vol mee. Noach kon een beetje timmeren, maar door zijn geloof redde God hem en zijn familie. Abraham deed wat God hem zei door niet te blijven hangen in Haran toen God hem riep. Een heel volk is uit hem geboren. David was slechts een herder, maar dode een reus en werd koning. Paulus een moordenaar werd degene die de wereld over God vertelde.

Ik geloof dat God zowel jou als mij wil gebruiken om bijzondere dingen voor hem te doen. Amen?

Mefiboset en de tafel van belofte en genade.

Jarenlang op de vlucht. Bang ontdekt te worden. Als men er achter zou komen wie hij werkelijk was, dan …? Tja wat dan eigenlijk?

hilarische-fotos-gevallen-mensen-2

ben je gevallen? 

Hij was gevallen, letterlijk zelfs. Kreupel ging hij door het leven. Wie kende hem nog? Wilde hij eigenlijk ook nog herkent worden? Ik bedoel werkelijk herkent, niet als die kreupele of als de afgewezene?
Zou hij geweten hebben van de afspraak? De koning zou voor hem moeten zorgen maar tot dusver wad het niet gedaan. Sterker nog hij was altijd op de vlucht geweest uit angst gedood te worden.
Dan is er deze koning. Die zijn afspraak na wilde komen en hem bij zich riep. Al strompelend met zijn krukken stond hij voor de koning. Niet wetende wat te verwachten. Wat moest de koning met een lamme. Iemand die eigenlijk nooit volledig zou kunnen wat anderen deden.
Zijn hoofd is naar beneden gericht. Enerzijds uit schaamte misschien en anderzijds uit angst wellicht. WAt zou de koning willen? Wat zegt de koning nu?
Luister eens, zegt de koning. Ik heb een belofte gedaan en ik wil deze niet verbreken. Ik wil dat je hier komt eten in mijn huis. Niet zo nu en dan maar altijd. Je bent geen gast, maar een zoon. Ik noem je niet kreupele of lamme, maar gewoon je naam. Je bent bijzonder gewoon om wie je bent.

toevallig toch? 

Bijna niet te geloven dit verhaal van mefiboset. Toeval? Nee hoor het stond allemaal al vast. Zijn naam was al bekend. Zijn naam betekent zoiets als: Hij is genadig!
Dit verhaal is het verhaal van mefiboset die door David wordt geroepen omdat hij de zoon van Jonathan is. De zoon van Saul. De zelfde saul die David dood wilde zien. Deze mefiboset was een afstammeling. David had echter een belofte gemaakt de familie van Jonathan te sparen. David had de afspraak vergeten, maar bij herinnering doet hij zijn woord gestand. Het maakt David niets uit dat het hier gaat om een kreupele, een lamme, een afgewezene. Hij neemt Hem op in zijn huis als een zoon. Hij mag bij hem aan de tafel zitten.
Dit doet me denken aan Jezus. Iedereen mag komen. Verwond wellicht, kreupel geslagen door het leven. Je schaamt je misschien en weet je geen houding te geven. Bang voor de verwachtingen wellicht. Misschien is het je grootste angst zelfs wel om niet eens erkent te worden om wie je bent. Zo gaat het immers altijd toch? Je bent de kreupele, de lamme, die bedelaar, de afgewezene,… Wie kent je echte naam? Wie weet wat er in je om gaat?
Jezus wil je aan Zijn tafel. Iedereen is er bij en hij noemt niet je worstelingen in het leven, niet de beschadigingen, maar hij noemt je bij naam. Je echte naam. Jezus is genadig en treft je hart. Je mag er zijn. Imperfect als je bent.hij houdt van je. Hij noemt je Zijn Zoon. Prachtig toch?

images (6)

Ik denk aan het laatste avondmaal. Ergens in een bovenzaaltje. Slechts wat vrienden die Hij een paar jaar eerder had ontmoet en gezegd had vissers van mensen van hen te maken. Wat was er allemaal van terecht gekomen? Er is enerzijds een zweer van, wat zal er gaan gebeuren en anderzijds een gevoel niet los willen laten van deze Jezus. Ieders had een keuze en allemaal een andere reactie. Allemaal mannen die door het leven gevormd waren en nu, al begrepen ze het zelf nog niet, geroepen waren om zichzelf te laten zien. Kreupel als ze waren juist op dit ogenblik. Niet wetende wat hen te wachten stond, maakte ieder een eigen keus.
Gewone mannen waren het. Mannen als jij en ik. Door het leven geslagen misschien. Hard moeten werken om zichzelf te bewijzen, maar hoe harder ze werkten des te meer kwamen ze er achter dat het nooit ging lukken om te veranderen. Ze hadden hulp nodig van Jezus. Ze wisten het nog niet, maar Hij zou alles geven. Zijn bloed, Zijn lichaam. Meer dan brood en wijn. zijn hele Leven, meer nog dan ze hadden gezien.

van Mefiboset tot discipel.

Gewoon wat gedachten van mij. Van Mefiboset tot discipelen. Van discipelen naar jou en mij. Wij weten meer dan Mefiboset en de discipelen. WT er in tussentijd is gebeurt. Welke keuzes maken wij? Komen we aan zijn tafel zitten? Durf je de beker te drinken en het brood te eten? Hetzelfde als van mefiboset, toen van David . Hetzelfde als van de discipelen al beseften ze het nog niet ten volle. Het zelfde voor jou en mij en ook wij weten nauwelijks wat het is om aan te schuiven. Je mag aanschuiven aan de tafel. De tafel van genade.

Openbare veiligheid!

Hoe zo’n open boek ben je? Veel mensen zeggen wel open te zijn, maar eigenlijk zitten er veel achterdeuren. Trouwens de vraag is of je wel werkelijk open moet zijn?

Zelf geloof ik in transparantie, maar tegelijk is het de vraag of dat ook het zelfde is als alles er maar uitgooien en delen met iedereen.

Ik geloof dat het goed is te delen, maar tegelijk daarbij in ogenschouw te nemen dat niet iedereen alles hoeft te weten over jou en wat er allemaal is gebeurd en waarom.

Transparantie is volgens mij iets geheel anders. Transparantie is wat je ziet. Je kunt door glad kijken naar de inhoud van de fles. De kleur kun je zien, maar daarmee ken je de smaak nog niet.

Het is als een ruit. Je kunt door de ruit naar binnen kijken, je ziet de mensen die er leven, wat er zoal gebeurt als je zou staan gluren, maar je kan de gesprekken niet volgen. De sfeer niet direct proeven. De warmte niet ervaren.

Transparantie is mi dus gewoon jezelf zijn, je doet je niet anders voor, maar niet iedereen hoeft alles te weten. Alles is ook erg veel. Je kan er voor kiezen om zo nu en dam te delen met mensen. Mensen die niet voor de ramen staan, maar binnen mogen komen. Die de sfeer, de inhoud geproefd hebben en durven vragen naar het recept. Naar wie je bent. Die oprecht geïnteresseerd is.

God is in je geïnteresseerd. hij weet alles al van je, maar doet er niet direct iets mee als je niet wil. David , de man die goliath versloeg, was een eigenzinnig type. Iemand waar ik in bepaalde opzichten op lijk. hij had het verlangen god te dienen. Dat kon iedereen zien. Ondanks dat maakte hij fouten. Die werden soms gezien en soms waren die verborgen, maar David gooide zijn leven open. Niet open naar alles en iedereen, maar wel naar God.

Hieronder kun je dat lezen:

GOD, investigate my life; get all the facts firsthand. I’m an open book to you; even from a distance, you know what I’m thinking. You know when I leave and when I get back; I’m never out of your sight. You know everything I’m going to say before I start the first sentence. I look behind me and you’re there, then up ahead and you’re there, too— your reassuring presence, coming and going. This is too much, too wonderful— I can’t take it all in! (‭Psalm‬ ‭139‬:‭1-6‬ MSG)

Het mooie is, is dat God en David een relatie hadden. Dat blijkt hieruit. Hoe dieper de relatie hoe meer er gedeeld kan worden. Hoewel in sommige relaties bepaalde zaken wellicht nooit aan bod meer hoeven te komen. Niet omdat ze onbelangrijk zijn, maar omdat men elkaar accepteert zoals men is. God accepteert ons zoals we zijn en accepteert ons met onze fouten en gebreken. Vanuit die liefde en relatie wordt alles openbaar in veiligheid. Prachtig wat mij betreft.

weggestopte pijn.

soms lopen mensen jarenlang rond met pijn die ze nooit werkelijk onder ogen durven zien.  ze hebben  het ergens ver weg gestopt  ergens in hun onderbewuste en daar geparkeerd.  dit kan het gevolg zijn van  een trauma, ongeluk, ramp, een gebeurtenis die moeilijk te verkroppen was, mishandeling, misbruik, verkeerde keuzes. 

114701740204911777tsNbL8fc 

kortom er zijn veel zaken die  maken dat we functioneren op een bepaalde manier en het kan soms zelfs lijken of we een tijdlang nergens last van hebben. het ligt immers diep verstopt. ergens in de kelder, weggeduwd. soms denken we een tijdlang dat het goed gaat en dat er niets aan de hand is en dan  zijn er momenten die iets in ons raken. een pijnpunt, een trigger, een opmerking of een handeling. een gebeurtenis. plotseling is de pijn er weer. geraakt. de hele boel ondersteboven. door de war.  

soms kunnen we niet eens meer exact noemen wat de oorzaak is van de diepe  weggestopte pijn. omdat we er niet naar willen kijken. we willen het niet weten. we zijn bang voor de pijn, we zijn bang voor wat er gebeurt als zaken besproken worden. we zijn bang voor het aandeel welke we zelf hadden en bang voor het aandeel van de ander.  

het erge is dat de gebeurtenis, ondanks  het feit dat we de waarheid nooit werkelijk onder ogen hebben durven zien wellicht, ons hele leven  beheerst. ons gedrag. onze houding.  we worden onverschillig, of juist  een opgewonden standje, of  we trekken ons terug, we worden bitter, bang, … we komen niet tot ons recht doordat we niet werkelijk in de vrijheid kunnen staan.  

hoe komt het nu dat zaken zo vast kunnen komen te zitten in ons wezen, ons systeem? soms is dat afhankelijk vaan hoe we als kind zijn benaderd.  als we als kind  nooit geknuffeld werden, er werd geen aandacht aan ons besteed, er is dan nauwelijks sprake van binding naar( een van) onze  ouders. zulks een pijn  wortelt  zich ergens in ons systeem. ver weg van waar we het nu precies  terug kunnen halen. we zien dan ook dat kinderen die groot geworden zijn in een warm nest beter om kunnen gaan met zware klappen in het leven.  

dat mensen een bepaalde houding hebben gaat vaak dieper dan ze zelf beseffen. het wortelt zich in  het onderbewuste en  ernstige mishandeling, misbruik aanranding , verkrachting,  maken dat je  tot in je geest verslagen bent.  sommige mensen zijn derhalve vaak nog maar nauwelijks in staat om  zichzelf te tonen. hun identiteit is  lamgeslagen, kapot, in shocktoestand.  

het kan ook zonde zijn wat we ooit  hebben gedaan , maar waar we niet aan herrinnerd wensen te worden. wat niemand weet en nooit verteld is. wat ons  telkens weer naar beneden haalt. lam slaat omdat er schaamte is, teleurstelling, angst dat men het ontdekt, boosheid omdat je er spijt van hebt, maar niet weet hoe er mee om te gaan.  

in wezen worden mensen in zulke omstandigheden ziek. diep  van binnen ziek. David zegt het in psalm 32: 3 “zolang ik zweeg kwijnde mijn gebeente weg.”  we kunnen proberen het weg te blijven stoppen. er niets mee doen . en soms gaat dat een tijdlang goed, maar we zijn geen machine waar we iets in stoppen en als we er flauw van zijn halen we het  er weer uit en gooien het weg. we zijn mensen waar bepaalde zaken  gebeuren , waar wat mee moet gebeuren. het heeft een goede plek nodig . een plek waar we er iets mee kunnen doen. waar het een plaats krijgt. 

sommige mensen blijven doen alsof er niets aan de hand is, maar ze blijven ziek. omdat ze beschadigd zijn in hun geest en hun ziel blijven ze in hun schulp en bijten van zich af.  ze willen niet dat je dichtbij komt met de waarheid of met opmerkingen die iets raken.  ze gedragen zich als een gewond dier .  ze laten hun tanden zien. bang om hun wereld te verliezen. ze hebben slechts nog vage dromen. en de mensen die ze hebben klampen ze aan zich vast. bang ze te verliezen. 

toch gebeurt dat laatste gemakkelijk. omdat niemand er tegen  om in een keurslijf te moeten lopen, geclaimd te worden, onvrij te zijn.  uiteindelijk zullen mensen alleen overblijven. niemand meer om zich heen. niemand die hen werkelijk kan verdragen.  

is er een methodiek om dingen te leren en het anders te gaan doen? is er een manier?  ik denk het niet. er is niets wat wij kunnen controleren. we zullen moeten erkennen dat het ons niet gelukt is en dat wanneer we zouden willen gewoonweg lamgeslagen worden  door emoties, pijn, teleurstelling, angst.  

we zullen echter wel moeten willen. we zullen ons tot God kunnen keren in onze diepste pijn en emoties. we zullen hem toe kunnen laten. hoe moeilijk ook om dit  kenbaar te maken misschien, maar hij kan  en wil ons verlossen van de banden van het verleden. de banden van pijn, de banden van zonde. we zullen moeten erkennen dat Hij onze heer is en derhalve  weet hoe zaken in het licht te brengen. we zullen in het proces in ieder geval God in het oog moeten houden.  

i-love-you

In ieder geval mag je weten dat God je kent. ook als je nog nooit iets hebt losgelaten weet hij er van. Hij kent je hart en ook de gebeurtenis. hij wil je openbaren wat te doen. wie je bent, wat je zoekt. we zullen dus op heem moeten bouwen en niet langer zelf de controle moeten houden.  

ik besef me heel goed dat  ik hier iets losmaak misschien. misschien pak je het niet helemaal en misschien weet je niet goed wat te doen. eerlijk gezegd weet ik dat ook niet precies. wat ik wel weet is dat God in Jezus een heftige strijd gestreden heeft. een strijd tot de dood om jou te redden. als jouw zonden , wonden en bonden zijn gedragen. Hij is opgestaan en heeft de aller diepste belemmering overwonnen namelijk de dood.

Laat de opinie voor wat het is.

God openbaart zichzelf aan ons. Dat is wat ik onlangs ook al schreef in mijn blog. Toch is het niet gemakkelijk om dit te onderkennen.

Immers wanneer we Gods stem horen en we gaan dit bespreken met anderen, dan zul je merken dat mensen vaak niet zo enthousiast zijn over datgene waarvan jij denkt dat God je gezegd heeft. Jij zelf bent nog onder de indruk van wat je gezien of gehoord hebt van God. Wanneer je daarna op zoek gaat naar bevestiging bij mede broeders en zusters, familieleden , vrienden, dam zul Je merken dat deze veel minder enthousiast zijn en zelfs vraagtekens zetten bij de ideeën en zich afvragen of het wel God was die je gehoord hebt

. Datgene wat Hij je heeft geopenbaard daarover is al gauw discussie.   Een glas koud water over jouw roeping. Over de droom van je leven. Over Gods plan en jouw enthousiastme en er beginnen allerlei kriebels te komen. Vragen.

Wat nu als het allemaal niet waar is. Als het nu mijn eigen gedachten zijn geweest. Als het niet God was en ik dus niet doe wat hij wil maar mijn eigen ideeën na loop? satan probeert je onderuit te halen. Dit is veelal zijn manier jou onderuit te halen en te voorkomen dat jij in de kracht van je leven gaat staan.

Namelijk God te dienen waar Hij je roept. We kiezen vaal gemakkelijker Voor de opinie van de mensen om ons heen. Ik geloof dat wanneer we weten dat God ons roept we de mening van anderen niet hoeven vragen. Wanneer God ons roept dan is dat duidelijk en mogen we daaruit stappen zetten.

Advies is soms handig. Advies van wijze Godsvruchtige mensen, maar laten we ons niet af laten brengen van de koers. Laten we ook niet roepen van God heeft me gezegd dat…. Laten we gewoon doen wat we moeten doen. Veel mensen roepen dat God hen iets heeft gezegd, vooral ten opzichte van anderen.

Te veel mensen maken misbruik van hun positie en van God om hun gelijk te halen. Wanneer God je roept, dam wil Hij je ook leiden. hij roept je niet en zorgt dan dat het niet doorgaat. Mozes was geroepen en Hij was gehoorzaam en God vervulde de beloften.

Het volk mopperde, zeurde en wilde zijn eigen gang gaan met alle gevolgen van dien. David een schaap herder werd koning zoals voorspeld. Amos was een boer hij werd door God geroepen om aan het volk te zeggen wat God te zeggen had . Maar andere profeten wilden niet dat hij dat deed. Lees maar eens in Amos 7. hij deed het toch. god had hem geroepen!

God roept mensen. Gewone mensen als jou en mij. Laat je niet afbrengen van Gods roeping over jou leven. Niet door oudsten of voorgangers. Niet door anderen omdat ze wijzer zouden zijn. Luister naar Gods woord en laat Hem de weg wijzen zoals Mozes de weg gewezen werd dwars door de woestijn. Zoals David tegen de normale gang van zaken in. Zoals Amos een gewone man.

leven in de marge? leven ten volle?

healthy-kidsWij , mijn  vrouw en ik, hebben, zoals ik noemde in mijn vorige post , naast een 4 tal “eigen” kinderen , ook  2 prachtige  pleeg kinderen.  Waar we net als op onze eigen kinderen enorm trots zijn .  ook  mijn werk is erg belangrijk voor me. Ik werk als begeleider op de Spetse hoeve een instelling voor mannen die worstelen met een verslaving.  Een onderdeel van Teen Challenge , waar ik persoonlijk mannen  mag begeleiden in wonen, werken en waar ik studies geef over  geloof en leven.

Ik heb gemerkt  dat er  al gauw een bepaald  stigma op mensen word gelegd die ze  niet verdienen.   Zo werk ik natuurlijk met  mannen die ergens verslaafd zijn geraakt in hun leven om wat voor omstandigheden dan ook, maar ook  aangaande mijn plee

kinderen en ook naar mijn eigen kinderen merk ik dat een beetje vanwege  het grote gezin waaruit ze komen  en de aandacht die daardoor verdeeld moet worden, dat mensen  als gauw een bepaalde mening klaar hebben.

onder invloed of  zonder invloed!

Zo hoorde ik via via een  dat iemand gezegd zou hebben over een van onze pleegkinderen dat het  zo’n raar “aangenomen” kind was. in de eerste plaats is het niet een raar aangenomen kind, maar gewoon een kind zoals andere kinderen die  geen enkele invloed heeft

dakloze2kunnen uitoefenen op het feit dat het bij ons is geplaatst.  Ook  had het geen invloed op de omstandigheden van waaruit het gekomen is en ook niet over de oorzaak er van.  Nog heeft het bewust enig invloed kunnen uitoefenen op de problematiek van anderen of zichzelf.

Ook de mannen op de hoeve waar mee ik werk krijgen soms  al gauw een stempel.  Al merk ik ook dat deze stempel er sneller af gaat wanneer  men hen leert kennen.  toch kunnen stempels mensen in kwetsbare situaties  enorm in de greep houden. Eens een dief altijd een dief is zo’n stigma die men ook voor verslaafden gebruikt . eens een verslaafde altijd verslaafd.  Ik merk dat men  misschien altijd moeite heeft met een bepaalde doorn in het vlees zoals Paulus dat in de  een van zijn Bijbelse brieven noemt, maar om nu altijd maar de stempel er op te houden omdat iemand ooit in zijn leven ergens mee in aanraking is gekomen en er problemen mee heeft gehad gaat mij wat ver.

Eigen keus of er toe gedreven?

Wanneer het gaat om verslaving is de keus om te gaan gebruiken misschien een eigen keus geweest, maar waar ze vaak door  allerlei omstandigheden ook naar toe gedreven zijn.  al zullen de mannen in de instelling  vaak vooral de schuld bij zichzelf zoeken. het is wat mij betreft ook goed dat men zelf de verantwoording oppakt voor hun eigen leven, maar tegelijk zullen we moeten begrijpen dat deze mensen veelal beschadigd zijn geworden door allerlei omstandigheden en daarvoor proberen te vluchten of te ontsnappen op misschien een destructieve, maar soms  een begrijpelijke  manier.

Ik heb persoonlijk ontdekt  dat mensen in de marge. Ik bedoel niet alleen pleegkinderen en verslaafden, maar in de breedte  van de samenleving bekeken iets te brengen hebben.   ze  zijn door de mangel genomen en op allerlei fronten geraakt en beschadigd geraakt, ze weten wat  het is om afgewezen te worden, wat pijn is, wat het betekent om iemand  te moeten missen, wat wonden zijn, wat het is om bekeken te worden en geraakt.

Gods geest waait!

images (2)Weet je ? mensen in de marge zijn  vaak veel echter dan mensen  die denken dat ze hun leven op orde hebben. mensen die alles onder controle houden en  goede opleidingen hebben afgemaakt en mooie huizen en auto’s bezitten.  Mensen in de marge  zijn  mensen die niet alles direct verstandelijk bekijken, al zitten deze er ook tussen, maar zijn mensen die  weten wat het is om te voelen al proberen ze die gevoelens te verdoven soms.  Ze weten waarom mensen op bepaalde manieren reageren omdat ze geleerd hebben  om op hun intuïtie af te gaan.

ik heb ontdekt dat dit  geweldige  mensen zijn die  groot werk voor God kunnen doen. als Gods geest deze mensen raakt dan is het impact onbeschrijfelijk. Gods geest  waait waarheen hij wil en door wie hij wil. Ik vind dat geweldig.

Mozes, David , Jezus!

Veel mensen denken dat God wijze, krachtige en grote  mensen nodig heeft. Dit is echter  niet wat de Bijbel ons leert.  Ik geloof dat God grote woorden zal spreken door mensen die  geleerd hebben in de praktijk van alle dag wat het is om pijn te hebben, afgewezen te zijn en beschadigd.  Mensen die klein zijn in de maatschappij zullen groot zijn in het koninkrijk van God.   het was  het  pleegkindje van de farao’s dochter die een volk uit  Egypte leidde,  het was de kleine schaapherder die de grote reus versloeg.  . het was  een klein baby in een smerige stal. Die  maatschappelijk gezien een armzalig leven leidde wat hij moest bekopen met de dood op 33 jarige leeftijd die  werkelijke verandering bracht in het koninkrijk.

Halleluja?

OMG!

CWe zijn gemaakt naar Gods beeld. God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.  dat klinkt prachtig is  het niet?   toch is er en behoorlijk minpunt aan.  niet dat God verkeerde keuzes gemaakt zou hebben, maar  eerder hoe wij daar mee om gaan.  we denken  soms dat we God zijn lijkt het wel.  We hebben autoriteit gekregen en een eigen wil om daarmee God te dienen.  God dienen is iets wat we liever niet  willen lijkt het wel. We hebben allerlei ideeën en theorieën over God en over leven , over liefde over leven en dood , over relaties en  de menselijke psyche, over wat de gezonde leer, over wat normaal is en wat niet, we denken te weten wat God nu wel tolereert en wat niet.

God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.

We zien in de Bijbel telkens weer hoe  het volk Israel het meest belangrijke uit het oog verliest. Hoe ze telkens in de valkuil vallen om God een ondergeschikte rol toe te bedelen in hun leven. ondanks ervaringen met God, ondanks grote overwinningen probeert het volk  eigenlijk constant om  boven God te  staan en zelf de touwtjes in handen te houden.  God  schreeuwt het bij monde van de profeten bijna uit. “Ik ben God, keer je om naar Mij!”

GodsbeeldTelkens weer proberen mensen God ondergeschikt te maken aan hun eigen ideeën over  van alles en nog wat.  Ook nu nog. Of misschien moet ik zeggen  juist nu. Is het misschien zelfs nog erger dan ooit te voren.  We bepalen zelf over leven en dood.  Ik bepaal zelf  wel hoe en wanneer ik sterf. Wanneer iemand  zwanger is  beslissen we of een prachtige baby al dan niet geboren wordt.   en als het gaat om relaties, dan zijn degene die we liefhebben degene die ons iets te bieden hebben en wanneer dat niet meer het geval is dan  gaan we voor andere vrienden en relaties.  Scheiding is  meer dan normaal geworden. we kiezen niet meer levenslang voor een partner, we proberen eerst maar eens of het allemaal wel gaat lukken, eerst met elkaar naar bed voor het huwelijk, immers het moet ook allemaal een beetje klikken toch?  We willen weten waar we aan toe zijn en nemen daartoe zelf het initiatief. Ook  is belangrijk hoe we in het leven staan.  we willen carrière, zowel de man als de vrouw en zelf bepalen hoe en wanneer we kinderen krijgen. we willen  zelf beslissen, het leven maakbaar maken.

“Ik ben God, keer je om naar Mij!”

God is iets voor op zondag. En we kiezen daarbij voor  een kerk die  bij ons past. Waar mensen zitten met  dezelfde interesses, die net  zo denken over bepaalde geloofsonderwerpen als wij en we spreken af hoe we ons precies binnen deze club moeten gedragen. Wie zich daar niet  in kan vinden pas er niet bij.  Die kan altijd nog een andere club vinden toch?

Vreemd hoe we juist  wat de hele geschiedenis door  telkens weer blijven proberen, nl God van zijn troon te stoten en er zelf op te gaan zitten.  we  proberen altijd weer om zelf  te beslissen hoe we met ons leven omgaan, maar wat wil God?   leven we niet  totaal verkeerd om?  Ik moet toegeven dat voor mijzelf hetzelfde geld. Dat ik ook vaak vooral denk  hoe ik vind dat dingen zouden moeten gaan. wat mijn persoonlijke mening is. ik leer mijn kinderen zelfs om een persoonlijke mening te hebben . toch probeer ik ook duidelijk te maken dat onze mening ondergeschikt zou moeten zijn aan de wil van God.

We krijgen autoriteit, we mogen ons gezond verstand gebruiken, we hebben een wil en die is ook niet onbelangrijk, maar  we mogen beseffen dat Gods wil boven de onze hoort te staan.  kijken we niet vaak eerst wat anderen zeggen , denken , doen of beweren alvorens we luisteren naar God.  doen we soms niet  juist waarvan we weten  dat het niet  helemaal volgens God wil is.  wanneer we de Bijbel lezen dan  zien we dat God  dezelfde is  gebleven. Dat Het zijn verlangen is om  onze God te zijn. dat Hij weet wat we nodig hebben, maar dat wij  telkens weer proberen het zelf te doen.  in het oude testament staat een gedeelte waarin  staat dat we niet onze kleren moeten scheuren, maar ons hart.  Het gaat niet om de regels die we al dan niet hanteren. Het gaat er zelfs niet om perfect te zijn. God weet dat ons dat niet lukt. Kijk naar David hoe hij een man naar Gods hart genoemd we word. niet omdat hij zo perfect was, maar omdat  zijn hart telkens weer  op God gericht was.  we zien in het nieuwe testament hoe Jezus mensen die  bereid waren  hun hoofd te buigen. Die de mindere wilden zijn vergaf. Die God de eer gaven en niet degene die zich aan allerlei regels hielden. Het gaat niet om de regels, de wetten.  Moeten we dan maar doen wat we willen? zeker niet. we mogen God dienen als we willen. we mogen, ontmoeten dus, maar daarbij  zien we dat regels belangrijk zijn. ze zijn belangrijk omdat ze ons wijzen  op het feit dat we ons niet aan een paar regeltjes kunnen houden. We zijn bijzonder. We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

Jezus liet zien hoe God wilde dat wij met hem en anderen om zouden moeten gaan. de volgorde is belangrijk. ik hoor tegenwoordig de term OMG (O mijn God)vaak noemen. We zeggen het wel, maar eigenlijk denken we niet gelijk aan God. we denken vooral aan onszelf.  Jezus leert ons andersom te denken. Bij God te beginnen .  laten we leren om te denken OMG waar moet ik beginnen. OMG wat  kan ik doen? OMG wat wilt u dat ik doen zal?  OMG ik kan niets zonder u. OMG dank u voor Uw genade , Uw liefde voor ons. OMG?

U bent de maker, ik ben slechts het klei.

download (2)Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken dat we zo enorm op onszelf gericht zijn in deze ik gerichte maatschappij.  We stellen onszelf  boven de ander en boven God door te denken en te handelen vanuit wat wij belangrijk  vinden. Onze mening lijkt onze prioriteit te zijn geworden.  we  leven ons eigen leven met God misschien, maar welke rol heeft God nu werkelijk in ons leven?  ik verlang er naar mijn leven meer en meer te leven zoals Hij dat wil.  Mijn hart op hem te richten. OMG U bent de maker, ik ben slechts het klei.

Versta je Gods stem?

Het is niet  moeilijk Gods stem te verstaan al willen we dat soms doen geloven.  God stem is niet  raar of vreemd of onverstaanbaar, maar veelal juist heel erg duidelijk. Te duidelijk soms  misschien ?

Om Gods stem te verstaan is het  nodig dat we bereid zijn om te luisteren dat is natuurlijk wel een belangrijk uitgangspunt.   Maar is het niet zo dat we ons er wel graag erg comfortabel bij willen voelen? op de site waarop vertaalde blogs van David Wilkerson staan vraagt Wilkerson zich af of God ons iets zal zeggen als  Hij bij voorbaat er vanuit kan gaan dat  wij toch niet willen doen wat God ons te zeggen heeft.

Opgeklopte emoties of waarachtigheid

We verlangen er naar om God te verstaan en te zien in ons leven. we zingen het uit in de kerk , Heer ik prijs Uw grote naam  heel mijn hart wil ik U geven, maar is dat  wel werkelijk waar?  is dat niet een opgeklopte emotie soms die we in de kerk uitbléren soms, maar waar we  als we werkelijk voor de keuze staan heel vaak niet voor kiezen? Zijn we wel waarachtig?

We geloven wel dat God ons roept hoor. We zien en verkondigen wel dat God  een ieder persoonlijk roept , maar eigenlijk willen we soms liever niet geloven dat hij ons roept omdat we weten dat het iets van ons vraagt. Dat we iets moeten opgeven. Dat we ons eigen  leven wat aan de kant zouden moeten zetten, meer dan we zouden willen.  we willen liever zelf de controle, of niet soms?

Ontkenning van de waarheid

We schreeuwen het uit om Gods stem te verstaan, maar wanneer we nadenken over Gods weg en we lezen de Bijbel en we zien de weg die we zouden moeten gaan dan komen we al gauw in verwarring. Een verwarring die we  soms maar al te graag aangrijpen om maar  niet te hoeven doen wat God ons te zeggen heeft.

Ontkenning dus! We zingen dat Gods weg de beste is, maar  kiezen voor de onze. We zingen dat hij Heer is en we vragen hem of Hij zich ondergeschikt wil maken aan ons door ons verlanglijstje op te noemen.  Heer doe dit of dat! geef mij zus of zo. We lezen de Bijbel en plakken de teksten op anderen en situaties, maar laten onszelf veelal buiten beschouwing.

God is waarheid en wat uit zijn mond komt is dus ook waarheid en dus zal hij niet iets tot ons zeggen  op wat voor manier dan ook wat niet goed voor ons is. we kunnen het wenden of keren zoals we dat willen, maar God wil het beste voor ons, voor jou en mij.  Durven we dat te geloven? durf je te vertrouwen?

Loslaten ook als we niet kunnen overzien?

Waarom durven we God niet te vertrouwen?  Misschien is het hier om. Misschien is het omdat we  onszelf niet kunne vertrouwen. We weten dat wat God zegt waar is, maar zijn bang te falen in gehoorzaamheid. We zijn bang om  los te laten van wat we kennen en waar we om zijn gaan geven al is het nog zo verscheurend, pijnlijk, moeilijk en kwetsend of  verwoestend zelfs, in ons leven. we willen vasthouden en zelf de controle houden.

Loslaten kost ons moeite omdat we  niet kunnen overzien wat er gaat komen. we kennen de toekomst niet.  God echter wel en dat weten we ook. durf je Hem bij de hand te nemen, durf je  je te laten leiden  door Zijn Geest. Durf je Hem werkelijk toe te laten in je leven?  is dat altijd gemakkelijk? Zeker niet. is dat altijd  zo awesome als dat we dat soms uitjubelen? Ik  geloof dat het beter is dan waar we vandaan gekomen zijn en dat waar we heengaan een betere plek en betere weg is dan waar e vandaan zijn gekomen als we  werkelijk leren om te luisteren.

Hoeveel ben je bereid om aan God te geven? is hij je redder? Mooi dan heb je een stap gezet, is hij je Heer, dan ben je  een stap verder, maar wanneer je ook werkelijk weet dt je zijn Vriend bent dat is  super dan ben je close genoeg om  een relatie te staan. Close genoeg om te verstaan en te begrijpen. Dan is er verandering mogelijk.

Redder, Heer of Vriend

Jezus als redder is een geloofskwestie in die zin dat we geloven dat God bestaat en weet wat Hij heeft gedaan. Je hebt kennis genomen. als Heer dan weet je ook wat je zou moeten doen en bent ook bereid t daar stappen in te zetten, maar  dit vooral  vanuit de overtuiging dat het beter is voor je dan omdat het je verlangen is, maar wanneer we Hem als onze vriend  hebben dan zijn we bereid  een extra mijl te lopen als God het ons vraagt. Dan zijn we bereidt om  niet slecht te luisteren uit dienstbaarheid aan onszelf , maar ook vanuit verlangen.  dan doen we het allemaal niet meer  voor onszelf , maar dan leren we meer en meer onszelf te geven aan God en de naaste.

Geroepen zijn we allemaal, maar de vraag is wat doen we er mee. Natuurlijk maken we fouten. Ik geloof dat het vervelend kan zijn maar  dat God dit niet zo erg vind als ons hart juist gestemd is, maar wanneer  ons geroepen weten en dan onze eigen weg  volgen dat is iets wat God zeker niet zegent. Ik denk aan Koning Saul. Een door God aangestelde  koning, maar die  niet meer luisterde naar wat God zei en daar tegenover David die juist verlangde te doen wat God zei. Een man naar Gods hart zegt de bijbel. Was dit omdat David perfect was? nee zeker niet. was David beter als Saul?  Ik denk het niet. ook David  deed veel dingen fout in zijn leven, maar Hij luisterde wel naar God .  telkens weer kwam David bij God terug. en Saul… die sloot  zich steeds meer af van God.

Luister!

God spreekt , maar laten we zijn stem toe in ons leven? of sluiten we ons af als het gaat om Gods waarheid in ons leven. misschien uit schaamte, misschien omdat we boos zijn of denken het zelf wel te kunnen. Angst en trots zijn allemaal zaken waardoor we bewegingen kunnen maken van God af. Maar zijn we bereid om God te zoeken en te luisteren? Echt te luisteren naar de stem van God in ons hart? Door de Bijbel, door Zijn Geest in ons of door wat God via anderen tot ons te zeggen heeft?