Tag: casting crowns

Onveranderlijk waar

1 Kor 15:12-34

De bijbel is waar! Wanneer ik een woord of tekst of gedeelte niet geloof is mijn geloof gewoonweg onwaar.

We kunnen gewoon niet zeggen dat de bijbel niet goed is of niet deugd. We kunnen wel verschillend interpreteren. Sommigen zeggen dat dit niet mag. Ze willen de bijbel zelf laten spreken. Ze noemen teksten en zeggen dan wat er staat.

We kunnen inderdaad lezen wat er staat. Maar wat lees jij en wat lees ik. Wanneer we beseffen dat veel van wat we zien of lezen gekleurd wordt door onze persoonlijke omstandigheden .

Wat is het fijn dat desondanks de Bijbel het woord van God is. Wij begrijpen niet alles of zien niet alles zoals het was bedoeld. Toch is het woord waar.

Het is bewezen dat ze waar is. Jezus was op aarde. De bijbel is een bijzonder boek. Wanneer we het ontkrachten door bepaalde delen als onwaar te bestempelen , zeggen we eigenlijk dat God niet waar is.

met dank aan Herman Verwoerd. genoemd in zijn preek  op 25/8/2013
met dank aan Herman Verwoerd. genoemd in zijn preek op 25/8/2013

Ik weet dat het waar is! Je gaat het zien als je het doorhebt zegt Johan Cruijff. En een lied zegt: ooit komt er een dag… Dan zullen heel veel zaken openbaar worden. Geweldig natuurlijk, maar veel dichterbij zie ik al dat wanneer er vergeving is mensen vrij worden .
Wow, ik ben zo blij! Echt waar!

hoeveel vrienden heb jij op Facebook?

friendsWat is vriendschap. Echte vrienden  bestaat dat nog?  In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media. Men heeft ik weet niet hoeveel mensen die ze volgen of zien of waar ze zo nu en dan mee tweeten.  Enerzijds heeft dit ook wel   iets met vriendschap te maken. er ligt een kleine link. Immers wie zoeken we op  Facebook op, mensen die we kennen die dezelfde  voorkeuren heeft en  ook smaken.  Bepaalde interesses wellicht en als dat niet zo is dan zien we al gauw  dat bepaalde mensen een zelfde interesse hebben doordat je ze weer tegenkomt in een bepaalde groep.

In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media.

Ik zei al dat er een kleine link ligt. Ik noem dit klein omdat ik me afvraag of het hier wel werkelijk om relatie gaat. eigenlijk vraag ik me dat niet eens af. Ik geloof niet dat dit  werkelijk iets met relatie te maken heeft. Het is eigenlijk een soort van variant er op . een vaag aftreksel van wat vriendschap en relatie werkelijk zou kunnen zijn.  we sturen iemand een berichtje als hij jarig is en feliciteren hem, maar kennen we elkaar ook werkelijk. Ik kreeg ik  denk 70 of nog meer  felicitatie afgelopen week voor mijn verjaardag.  Erg leuk allemaal hoor, maar voor een deel ken ik ze niet eens persoonlijk. Van een ander deel ken ik ze persoonlijk, maar heb ik slechts oppervlakkig contact en van een deel kreeg ik ze gelukkig ook van vrienden.  van mensen met wie ik werkelijk omgang heb en relatie in een bepaalde vorm.

social-mediaIk ben er van overtuigd dat Facebook en twitter en alle andere media iets  teweeg kunnen brengen en dat ze ook  gebruikt kunnen worden om relaties te maken, maar over het algemeen , als we eerlijk zijn, slokt deze sociale media  veel van onze tijd op en hebben we  niet veel tijd meer over om nog werkelijk mensen te bezoeken.  Ik geloof eigenlijk dat sociale media een  middel is wat  zowel goede als slechte dingen brengt, maar als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

…als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

Veel mensen  zetten van alles op het internet op deze manier. hun gevoelens en emoties, hun gedachten, hun frustratie, maar ook vuile taal soms en onzinnigheden. Hu tijdverdrijf. Dingen die een ander  niet hoeft te weten en ook niet  wil weten soms. In een werkelijke relatie is het goed om  dingen te delen, maar  we moeten niet te pas en te onpas alles maar op het net schrijven zonder er over na te denken.

Ik geloof dat het een medium is die men mag en kan gebruiken ten goede, maar dat men dat wel met een gezond verstand moet gebruiken.  Ik merk dat je er veel zaken goed mee kan doen. men kan in korte tijd een behoorlijke groep mensen aanspreken. Helaas ook voor verkeerde doeleinden, maar ook ten goede.  Men kan met mensen in contact komen die je jarenlang niet hebt gezien. Je kan met elkaar dingen delen zoals  een bepaalde boodschap of verhaal die belangrijk is.  toch zou het geweldig zijn als  het gaat om vriendschappen en relaties  dat het niet een uitnodiging is om vriend te worden  en opnieuw een plaatje van iemand toe te voegen, maar ook daadwerkelijk met mensen in contact te komen.

Mijn weblog heet “de ontmoeting” ontmoet ik iedereen die me volgt? Nee, het is ook niet mijn intentie om dat direct te doen. toch wil ik  met dit  blog ook jou aansporen om mensen op te zoeken in levende lijve. Niet slecht oppervlakkig delen  via  een beeldscherm. Maar om te proberen in contact te komen met mensen  en elkaar de hand te schudden.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat soms zelf ook best nog moeilijk vindt.  Ik  kwam laatst Karina wiertsema tegen. Ze sprak me aan  in een gemeente waar ik op bezoek was. leuk , maar merkte ook dat ik even niet goed wist wat te zeggen. ik kende haar niet persoonlijk. Toch leuk om iemand te ontmoeten die  je herkent van je blogs . misschien dat we elkaar nog wel meer gaan spreken nu ik haar ook herken. Misschien zelf wel werkelijke ontmoeting.

tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.  

Zo zijn er veel mensen die ik via het bloggen heb leren kennen die ik in levende lijve nog niet zo vaak of nauwelijks nog ontmoet heb , maar waar ik inmiddels wel een klik mee heb. is dat vriendschap?  Ik denk het niet, maar  we zijn op weg , het is een eerste ontmoeting en dat  is een begin. Misschien gaat het groeien en misschien  blijft het gewoon iemand die ik ken via  het bloggen en Facebook.

dyn003_original_448_394_gif_2625965_f576d72fa0e2d990174d7623aeca560bWaar ik heen wil is dat wanneer we  werkelijk zoeken naar relatie , dan is het belangrijk te weten waar je naar zoekt.  Zoek je omdat je eenzaam bent?  dan  geloof ik dat je beter je Facebook  kunt sluiten en een gemeenschap kunt gaan zoeken waar je  je thuis voelt. Waar een kop koffie geschonken wordt en mensen je kunnen aankijken en  waar mensen je serieus nemen zoals je bent. tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn. Hij  is er die je  ook wil leren inzien wat werkelijke vriendschap betekent. Hij zal je ook helpen om met anderen  bevriend te  raken. Hij roept je op om werkelijk iets te betekenen. veel meer dan een plaatje op de Facebook van een ander. geen getal in een rijtje.  Hij roept je op om handen en voeten zijn voor anderen.

deze wereld hunkert naar vriendschappen. Vandaar dat Hyves en Facebook en twitter ook  zo populair zijn, maar ze is slechts surrogaat. Onecht. Al zijner prachtige dingen uit te halen wellicht, maar  werkelijke vriendschappen vind je in de ontmoeting met anderen. in de kerk, op de straat, in gesprekken. Maar de grootste en mooiste vriendschap is die met Jezus zelf. Hij heeft laten zien wat werkelijk vriendschap is. Hij is er voor jou en wil in contact met je komen.  elk moment  van de dag. iedere dag , altijd!

herrinering aan zoenen en Judith

Deze week een leuke ontmoeting gehad op Facebook.   Nu zul je zeggen dat dit maar vage ontmoetingen zijn wellicht en dat is ook zo. Immers je ziet elkaar niet en de ontmoetingen zijn ook anders dan echte fysieke ontmoetingen.  ze kunnen ook niet  de plek innemen van echte ontmoetingen.  toch vind ik het leuk het vriendinnetje , Judith, te ontmoeten waarmee ik ruim 25 jaar geleden voor het eerst heb gezoend.  Beetje vreemd was het wel moet ik zeggen, maar niet minder leuk.  Misschien zouden we elkaar niet eens herkennen als we elkaar zouden tegenkomen op straat. Zij mij in ieder geval  vast niet.  ik met mijn kale kop en baard, terwijl ik vroeger gewoon haar op mijn kop had en nog geen baard.

“je bent wel erg gelovig, is het niet?”  vroeg ze mij.  “sorry , dat ik zo direct ben.”  leuk man. Juist dat directe. Als ze me echt gekend had weet ze dat ik daar nu juist van houdt. Dat directe. De open houding en vragen stellen.   leuk die herinneringen aan enkele leuke momenten van een mooie zomer. Spannend allemaal.  Toch wil ik  even doorgaan op de vraag die me gesteld werd.  Ze kon zich niet herinneren dat ik daar vroeger zo over dacht.

Ik was nog jong en op zoek naar van alles en nog wat. Naar wat ik wilde worden. met wie ik om wilde gaan. met wie ik uit wilde gaan. etc…  geloof was niet echt een wezenlijke vraag toen.  Natuurlijk ben ik christelijk opgevoed en ook ben ik al redelijk vroeg  gedoopt.  Toch heeft het een tijd geduurd voor ik God werkelijk leerde kennen.  echt leuk man,  zulke directe vragen over wie je bent en hoe je in het leven staat.  God is voor mij een belangrijk en wezenlijk  onderdeel. Voor mij het hoofdbestanddeel .  Vreemd verschijnsel misschien voor iemand die  niks met God heeft. Of  voor mensen die  wel geloven dat er iets is , maar het niet wezenlijk ervaren in hun leven.

Terwijl ik dit schrijf en er over nadenk ben ik op zoek naar woorden om te zeggen dat ik niet veroordelend wil zijn over of ten opzichte van  mensen die  niet geloven of anders geloven dan ik dat doe.  Immers is mijn manier van geloven perfect? Ben ik beter dan anderen? welnee! Ik ben net als alle anderen iemand die fouten maakt en niet denkt beter te zijn dan anderen.  wanneer dit zo mocht overkomen, dan faal ik in wat ik hier op deze weblog duidelijk probeer te maken.  Ik geloof  in ontmoeting  en relatie. In communicatie in woord en daad.  Er voor elkaar zijn als het moeilijk is. ik vind het leuk om mensen te ontmoeten. allerlei mensen via Facebook maar vooral ook in real life. datlaatste zijn voor mij wel de echte ontmoetingen.

Hoe ontmoet je mensen?  ik geloof dat dit niet kan met een achterdeurtje.  Zoals:  istiekum doen over God alsof hij niet belangrijk zou zijn in mijn leven en dan in een ontmoeting  even  een christelijke noot laten horen. Dat is hypocriet volgens mij. ik geloof ook niet dat het perse zo zou moeten zoals ik dat doe via Facebook, mijn weblog en mijn werk. ik wil echter gewoon zijn wie ik ben. ik wil vertellen over wat me bezighoudt op dit blog, maar ook in het echte leven. ik wil kunnen delen van  mijn persoonlijke ervaringen.

Weet je? Oppervlakkigheid is er genoeg.  Ook leuk zo nu en dan, maar niet  altijd. oppervlakkig  bij elkaar langs leven en spreken over nonsens dingen doen we  genoeg in het leven. Ik wil met mensen spreken over  inhoudelijke zaken.  directe vragen houden me bezig. Wie ben je? Wat doe je? Waarom denk je dat? wat wil je? Waar ga je heen met je leven? waar wordt je blij van of verdrietig?   Waar leef je voor? Heb je vrienden? hoe voel je je?  Ben je gelovig? Wat geeft jouw leven zin?  Dat is ontmoeting.

Ik hou van mensen, al weet ik soms ook niet goed hoe er  mee om te gaan.  ik hou van echtheid, eerlijkheid ,  transparantie. al kost me dat soms  moeite.  Ik  vind het leuk dat zo enorm veel mensen mijn blogs lezen.  Op  dit moment  heb ik zo’n 30000 hits. Best veel eigenlijk . ik heb me in het verleden vaak afgevraagd wat de zin van leven is. ik heb me vaak eenzaam gevoeld. ik heb me afgewezen en buitengesloten gevoeld, maar Jezus geeft zin aan mijn leven.  juist op die momenten  dat het echt niet meer ging was Hij er altijd.  Juist als ik het niet meer zag zitten was er hoop door Hem. was er een uitweg . was er licht in de duisternis.  Ik weet dat God bestaat.  Ik heb Hem ervaren in mijn leven.

Ik heb hem ervaren toen mensen dood gingen in mijn leven die ik liefhad. toen  ik iets op moest geven wat me dierbaar was en waar ik zo hard voor had geknokt, toe ik pas geboren leven zag  sterven. Toen ik burn-out was en alles zo enorm donker leek.  Weet je, het leven is niet altijd leuk. Dat weet iedereen. En soms knok je hard en je komt er weer bovenop.  Je wilt bepaalde dingen vergeten die mensen je hebben aangedaan, maar zelf lukt je dat vaak niet.  sommige mensen zijn  rg sterk en kunnen op eigen kracht heel veel.  ze bouwen muurtjes op om zich te beschermen. Meestal ten koste van  wie  ze diep van binnen zijn.

Ik ben een  denker en houdt er van dingen op papier te zetten(of  pc), ik geniet van woorden en gedachten. denken over  leven en over wat het leven zoal brengt.  Ik wil mensen ontmoeten en hen mijn  verhaal vertellen. vertellen over mijn leven met God. ik ben benieuwd naar het leven van anderen. niet om voor hen in te vullen wat ze moeten doen, zeggen of denken. Niet om ze te vertellen welke weg  ze moet gaan.  moeten is een woord waar ik gewoon een hekel  aan heb. niets moet. Ont-moeten dus! Tegelijk wil ik je ontmoeten. Facebook is  een oppervlakkig medium inderdaad, maar soms leuk om even weer wat  te herinneren van vroeger. Leuke herinneringen en misschien ontmoet ik Judith nog eens een keer . lijkt me leuk.

het wonder van moeilijke tijden

Wij als gelovigen  lezen  de Bijbel. We geloven er in en we bidden dat allerlei zaken toch maar zullen geschieden in Jezus naam.  Is het uitspreken van wensen hetzelfde als  verwachting hebben.  is het  hetzelfde als het hebben van geloof?

Bidden om geloof.

We bidden om wonderen, verhoring van gebed, maar geloven we in  het wonder?  Geloven we dat God een God van wonderen is?  waar blijven de wonderen van weleer? De vragen die we stellen lijken  niet door te dringen  tot God. blijven ze hangen  in de lucht? We zouden kunnen bidden om het wonder van geloof.

Hoe groot is de verwachting, het geloof? Ik geloof in wonderen. Het  is op zich al een wonder dat Jezus kwam en voor mijn schuld stierf. Dat hij mijn lasten droeg.  Toch geloof ik dat er meer is dan dat. ik geloof dat we het wonder mogen zijn.

Absurd wonder?

Als ik zeg dat ik het wonder  van God ben klinkt dat natuurlijk absurd, maar toch is dat wat ik geloof.  Ik ben Gods wonder voor  de wereld geworden. ik mag anderen  vertellen wie Jezus  is en wat Hij heeft gedaan. Ik  mag grotere wonderen doen zelfs dan Jezus heeft gedaan.  Tja.. waar zijn ze dan?

Waar is het wonder waar mensen  op wachten?  Ik geloof dat mensen niet op wonderen zitten te wachten.  Er gebeuren  wonderen genoeg.  Is het geen wonder dat je leeft?  is het geen wonder dat je  ondanks wat er in je leven is voorgevallen je iedere dag nog gewoon je ding kunt doen?  of zitten deze dingen, de gebeurtenissen je nog altijd dwars. Weet dat God je wil  herstellen genezen en je laten zijn wie je in wezen bent.

Belofte maakt schuld.

Misschien is dat niet iets wat je gelooft.  Misschien geloof je niet dat dit werkelijk mogelijk is. je hebt het wonder nog niet meegemaakt.  Ik beloof je dat het wonder zal geschieden wanneer je oprecht  verlangt Gods weg te gaan. belofte maakt schuld, ik weet het. Gelukkig is deze reeds voldaan.

Veel mensen verwachten vaak  hele andere wonderen van God. ze verwachten een gemakkelijk leven. alles voor de wind.  Maar dat zou geen wonder zijn welke je bij hem zou  brengen. sterker nog we zien dat wanneer God dat doet mensen juist zeggen dat ze er hard voor hebben gewerkt en gedaan. God krijgt niet de eer.

Het wonder van moeilijke tijden

Juist wanneer we het moeilijk hebben en  niet meer weten waar we het moeten zoeken  is God daar.  En we mogen op Hem vertrouwen. Ons leven  in Zijn hand leggen.  Ik geloof en weet uit ervaring dat het  het leven niet gemakkelijker maakt, maar wel dat je zult merken dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.  dat ze gebeuren waar je bent.  ik noem dat  gemakshalve maar het wonder van moeilijke tijden. God zien in de grootste strijd. Hem ontmoeten waar het onmogelijk leek.

Wat zou het iets geweldigs zijn als jij toe zou  durven laten dat God je geneest en hersteld. Wat zou er  een wonder gebeuren als je los  zou komen van alles wat jou zo  vasthoudt in dit leven . God is er voor jou. Hij luistert naar je. Sterker nog  Hij houdt van je. Ook na alles wat er in je leven is misgegaan blijft hij van je houden.

Herken je het wonder nog?

wat is een groter wonder, iemand  die niemand heeft en alles heeft verloren wat hij had, die geen geluk kent en vrede en dit ontvangt of iemand die alles al heeft en niets en niemand nog nodig heeft? Wat moet je zo iemand nog geven voor wonderen?

Zo zie je dat wij in Nederland  het wonder  ontgroeit lijken  we zijn verwent en zien het wonder  niet meer van  een dak boven ons hoofd en iedere dag te eten. We zien niet meer dat we gezegend zijn met  enorme rijkdom. We ervaren het niet eens als dusdanig. Het wonder is er, maar kunnen we het nog  herkennen?

watch?v=yOAdYF5sQQs&feature=player_detailpage

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.

 

communiceren in de HEMA

Wat is het vaak moeilijk om open en eerlijk te communiceren in een relatie.  Ik heb  het niet zozeer over  een huwelijks of liefdes relatie, maar ook over  vriendschappen of de relatie met je  kinderen.  Of misschien moet ik het anders zeggen. het is vrij gemakkelijk om  frustratie te communiceren, maar  niet wat ons werkelijk bezighoudt.

Daar waar het gesprek wegvalt  worden de gemeenschappelijke interesses vaag en onduidelijk.

Het is niet zo moeilijk om de ander even precies te zeggen wat jij denkt op een kritische manier, maar  hoe we  de ander  op een positieve manier duidelijk kunnen maken dat we  ons gekrenkt voelen en dat we daar pijn aan beleven is  een stuk moeilijker.  Ik geloof dat we  best tegen iemand  kunnen zeggen dat we van ze houden, maar wanneer iemand ons iets aandoet  is die liefde nog  niet gelijk over, maar we blokkeren wel .

Dit is nu juist waar relaties op stuk lopen.  Niet meer met elkaar kunnen of durven communiceren. Juist dat waar de meeste relatie  u juist  op gebouwd zijn.  ik kan zo goed met hem of haar praten. We hebben iets gemeenschappelijks  zegen we dan. Wat dan? Datgene waarover we gesproken hebben. dit kan van alles zijn, gemeenschappelijke interesses.  Daar waar het gesprek wegvalt  worden de gemeenschappelijke interesses vaag en onduidelijk.

De vraag  die we ons stellen is  vaak : kennen we elkaar  wel.  Of wie is hij. Hij is zo veranderd. Zij is niet meer wie ze was.  dit is natuurlijk niet waar. een leugen. Mensen veranderen in de loop van hun leven. jij bent niet meer  precies zoals vroeger. Je hebt een hoop meegemaakt in je leven. zaken die je veranderd hebben. soms door goede en soms door tegenslagen heen.

ontmoeting is dat we ons blijven openstellen voor  communicatie en relatie.

Ieder mens  veranderd, maar wanneer we niet meer communiceren is er niet de mogelijkheid om die verandering  naar de ander toe  te brengen of van de ander te ontvangen.  Wanneer we onszelf  echter openstellen om te ontvangen van e ander en ook openstellen om te geven  blijft  relatie mogelijk. Zelfs als zaken niet zo lekker lopen.  Wanneer de communicatie  dichtslaat omdat we onszelf niet meer kunnen openen is er geen communicatie meer.

Ware ontmoeting is dat we ons blijven openstellen voor  communicatie en relatie.  Dat we  ondanks  andere meningen, andere visie op zaken , een ander perspectief toch gewoon de ander blijven waarderen en luisteren naar elkaar. niet gewoon tegenover zitten met een kop koffie en maar praten over van alles en nog wat. Ik geloof dat dit  geen communiceren is, communiceren is  dat we werkelijk proeven als er iets aan de hand is.  dat we naar elkaar luisteren  niet slechts met onze oren, maar  naar elkaar kijken, luisteren, voelen met ons hart en ook durven vragen naar pijnplekken.

We hebben het nodig om te communiceren zoals we het ook nodig hebben om te ademen. Het eerste is belangrijk voor de relatie, het tweede voor het lichaam we kunnen niet zonder. Om werkelijk te  kunnen communiceren is  het veilig voelen een belangrijk  onderdeel.  Natuurlijk is het niet zo dat wanneer we niet veilig  zijn we niet kunnen  communiceren, maar onveiligheid is  wel een reden om niet  meer te  gaan communiceren. Onze emoties krijgen dan de overhand over wat we willen zeggen, maar wat we zeggen komt er dan veelal niet juist uit.

Als we bang zijn gaan we  wikken en wegen om de waarheid in te verpakken en  daarmee  zeggen we veelal wel de waarheid, maar  deze is te veel ingepakt . soms in harde woorden om zo onszelf te beschermen tegen de kritische houding van anderen. soms  verzwijgen we dingen of we raken gefrustreerd en  de emotie krijgt  dusdanig de overhand dat de ander  er ook door in de stress schiet.

 de gewone dingen over hoe we ons voelen en de aanraking die er bij horen. De aanraking van erkenning en weten geliefd te zijn.

Ik zelf ben een behoorlijk aangebrand mannetje. (eerlijk is eerlijk)  emoties  en gevoelens spelen een enorme rol in hoe je communiceert, daarom is het belangrijk  de juiste timing te vinden voor wat je zou willen zeggen. ik reageer gauw aangebrand  als ik moe ben. Het is goed om te communiceren, maar  communiceren is een slechte zaak als de ander  te druk is of wanneer iedereen om je hoofd  zeurt.

Veel  relaties komen onder spanning omdat er nooit  tijd is  of rust om werkelijk te kunnen praten. Omdat er altijd kinderen lopen te blèren of omdat we het gewoon altijd te druk hebben met ons werk, ons gezin, ons leven zoals het loopt.  Maken we nog wel tijd om met elkaar  te communiceren. Ik ga soms ff met mijn vrouw naar de HEMA voor een  euro ontbijtje (soms ook   met  vrienden.) . Ik zeg niet eens zo veel, mijn vrouw klets lekker over koetjes en kalfjes en soms  komen er van die  kleine dingen tussen door. Belangrijke dingen die  gewoon genoemd worden. die zo enorm belangrijk zijn. de gewone dingen over hoe we ons voelen en de aanraking die er bij horen. De aanraking van erkenning en weten geliefd te zijn.  een beetje klef misschien, maar handjes die elkaar raken waardoor ik weet dat ik gehoord ben.

Met vrienden is het evenzo, niet die kleffe handjes misschien, maar gewoon even een por, van ik heb je gezien en gehoord. Een knipoog of  even wat contact. Een hugg met de wat closere vrienden en een zoen voor vriendinnen.  Ik  realiseer  me het niet altijd, maar  wat ben ik een gezegend mens met een geweldige vrouw en kinderen, prachtige vrienden en vriendinnen, collegae. Ik houdt van het leven  door de communicatie die God ons mensen heeft gegeven.

God heeft er alles aan gedaan om de relatie te herstellen. Zich totaal  geopend. Met beide armen wijd  om ons in te sluiten  in de relatie met Hem. 

Natuurlijk kan ik het niet laten om God er bij te halen.  Ik geloof namelijk dat dit  nu juist is waarin we op God lijken.  het verlangen om te communiceren  en relatie te hebben met elkaar.  wanneer we ons niet meer openstellen voor God en elkaar  leven we in eenzaamheid.  God heeft er alles aan gedaan om de relatie te herstellen. Zich totaal  geopend. Met beide armen wijd  om ons in te sluiten  in de relatie met Hem.  laten wij onszelf openen, communiceren met die God en de mensen om ons heen.  Soms met woorden, maar misschien vooral door er voor elkaar te zijn en niet  af te wijzen. De ander juist te bevestigen in het feit dat hij geliefd is. door ons en de Vader.

Ik bid dat ik de moed heb om te communiceren en lief te hebben in iedere relatie.ik bid dat ik  mag leven vanuit mijn relatie met Jezus.   ik geloof dat we  in een maatschappij leven die het nodig heeft om in relatie te leven en nieuwe keuzes  te maken. keuzes niet zozeer  voor onszelf, maar juist om de ander  lief te hebben  zoals Jezus dat deed.  dan zal er een verandering plaatsvinden in onze relaties. de vraag is: durf ik de schakel te zijn , durf jij de schakel te zijn om te  veranderen, om de verandering te zijn?

hieronder  clip van Casting crowns

Hier een artikel van Gary Chapman waarop dit  blog mede is  gebaseerd

are we happy plastic people?

prachtige clip van  “casting crowns “die ik via  site van Jos Douma heb ontdekt. zeker de moeite waard om te bekijken.

klik op deze link om de clip te bekijken.  ze sluit m.i. aan op mijn eerder geschreven blog. 

ben je echt of fake?

zijn we happy plastic people? mensen die nooit ergens last van hebben? of zijn we echte mensen, die  iets hebben meegemaakt in het leven. of niet van echt te onderscheiden. maar toch niet echt.  

ieder mens heeft zo zijn ervaringen. allemaal anders , maar allemaal zijn we ergens geraakt en in meer of mindere mate beschadigd geraakt in het leven.  de een heeft het  verwerkt de ander loopt er nog mee rond.  we mogen er voor elkaar zijn.

las  zojuist nog een stukje in een nieuwsbrief van de Henrie Nouwen stichting. woorden die  me werkelijk  raken.

Joy and sorrow are never separated. When our hearts rejoice at a spectacular view, we may miss our friends who cannot see it, and when we are overwhelmed with grief, we may discover what true friendship is all about. Joy is hidden in sorrow and sorrow in joy. If we try to avoid sorrow at all costs, we may never taste joy, and if we are suspicious of ecstasy, agony can never reach us either. Joy and sorrow are the parents of our spiritual growth.