Tag: boosheid

Bitter wordt beter.

Vandaag gekeken naar Little house on the prairie. (Link slechts komende week beschikbaar helaas) Wat een heerlijke ongecompliceerde manier van leven zonder hectiek. Ik bedoel ongecompliceerd in de zin van een rustig leven zonder de druk van vandaag de dag. De druk van snel, snel, snel. … Lees verder Bitter wordt beter.

Gewoon omdat het kan!

Ik heb soms moeite met God. Ik worstel soms met Hem. Ik ben dan boos en chagrijnig. Teleurgesteld in wat Hij doet. Eigenlijk meer in wat Hij niet doet terwijl ik weet dat Hij het kan.

Ik ben boos, teleurgesteld omdat er mensen zijn in mijn omgeving die het zwaar hebben. Een ziek kind, al kun je hem al bijna geen kind meer noemen. Bijna een man. Gezien wat hij reeds gedragen heeft gekregen .

En de ouders die op hun tenen lopen, sterk moeten zijn tegen wil en dank. Niet klagend maar dragend. Telkens in het ongewisse tussen hoop en wanhoop.

Een zus met tomeloze inzet om er telkens te zijn voor broer en ouders. Ze droomt van een gezin weer samen. Licht in de duisternis.van herstel. Ik bid dat dromen niet kapotgeslagen zullen worden en dat er nieuwe dromen zullen komen. Van groeiende hoop en niet van wanhoop.

Ik ben boos, misschien zegt de familie dat dat niet nodig is en dat God er bij is. Dat ze verdrietig zijn maar dat het zonder God ondraaglijk zou zijn. Dat geloof ik ook. God u bent er bij.

Ik weet dat het zo werkt, maar toch vind ik het zo verschrikkelijk oneerlijk en bid ik: God doe iets , alstublieft! Ik heb geen mooie woorden nu. Geen lied of wat dan ook.

IMG_1362.JPG

Het is niet dat ik niet weet dat u het beste voorhebt. Ik weet dat U het beste bent. U bent het beste voor en door alles heen. In alles.

Ik geloof dat u huilt, maar ik kan een discussie aan, een gevecht als het moet, maar wie wint er nu?

Wonderen zijn de wereld nog niet uit, u doet ze regelmatig, al lijkt het soms op willekeur. Ik bid dat U nog zult genezen. Niet wacht tot het laatste uur of zelfs daaraan voorbij zoals bij lazarus.

God ik weet het niet. Ik ben boos omdat mijn vrienden lijden. Ik ben verdrietig om het jonge leven wat zo ziek is. Maar ben ook dankbaar dat U bij ze bent en altijd zult zijn.

Toon Uw glorie Heer. Raak de tumoren aan, raak het leven aan. Richt hem op. Ik kan u niet dwingen, maar God wat zou ik het graag doen. Maar ik leg ze in Uw handen en weet dat U Heer bent. heer ontferm U over hen.

IMG_1361.JPG

Vlammend onderwerp?

Ik wil jullie aansporen om de vlam brandende te houden. Ook mijzelf wil ik daarin niet vergeten. Ik verlang er naar om vol te zijn van passie voor God en mensen.

Weet je: soms is het gemakkelijk om teleurgesteld te raken. Gisteren veel gesprekken gehad op de opendag van de Spetse Hoeve waar ik werkzaam ben. Veel gesprekken gaan over hoe mooi het is als levens veranderen, maar hoe snel worden we teleurgesteld wanneer we naar bepaalde situaties kijken die niet goed gaan in de kerk.

Ik heb gemerkt dat veel mensen teleurgesteld raken in de kerk omdat ze bang zijn. Ze zijn bang voor wat anderen van hen denken, bang uitgesloten te worden, nang dat ze het bij het verkeerde eind hebben…

Angst is een slechte raadgever. Het maakt dat we gaan zitten en niet meer in beweging komen. Angst slaat ons lam. Angst voor mensen spant een strik staat er in spreuken te lezen. Als we bang zijn gaan zaken scheef lopen. We besteden meer aandacht aan het negatieve en vergeten het goede.

We hoeven echter niet neergeslagen te zijn, maar mogen weten dat God ons een geest gegeven heeft van kracht, liefde en bezonnenheid. We hebben inzicht gekregen in hoe bepaalde zaken in elkaar zitten. Namelijk dat God er is om ons bij te staan in onze zwakheid. Dat we inzicht hebben hoe we met elkaar om kunnen gaan. Elkander lief te hebben omdat we geliefd zijn. Als iemand het moeilijk heeft mogen we steun geven en ontvangen.

Weet je soms worden we verkeerd begrepen, verkeerd gezien of terecht gewezen. Soms is dat wellicht onterecht misschien. Het gaat er echter om dat we juist dan goed reageren. Niet weglopen vanuit angst of tierend van boosheid, maar door een voorbeeld te zijn in hoe je reageert. Heb je het beste voor met jezelf of acht je de ander hoger?

Belangrijk is dat ons hart zuiver is. Fouten maken, verkeerde keuzes maken is niet erg, maat hoe ga je er mee om? Durf je ze te erkennen bij je zelf? Durf je je gezicht te laten zien? Je hart te laten kennen? Je kwetsbaar op te stellen?

Ik geloof dat God mensen wil gebruiken die kwetsbaar zijn. Op de opendag waren aantal mannen die de studies op de hoeve hebben afgerond. Ze hebben stappen gezet op een nieuwe weg. De moeilijkheden in de ogen moeten kijken, gezichtsverlies moeten ondergaan , angst over winnen, pijn moeten lijden over wat hen is aangedaan en way ze anderen hebben aangedaan.

De kerk? Dat zijn zulke mensen. Op de hoeve , maar overal zijn zulke mensen. Het zijn niet de wijze , grote , geleerde mannen die anderen raken met het evangelie van Jezus Christus, maar het zijn degenen die zich werkelijk durven Laten zien en benoemen wat Hij voor hem gedaan heeft.

Weet je, wanneer God werkelijk heeft ingegrepen in je leven kan je niet meer om Hem heen, maar we kunnen wel de geest die Hij in ons heeft gelegd doven door op onszelf en eigen inzichten verder te bouwen, maar dat levert slechts ontevredenheid op en afglijden.

Laten we op Jezus blijven zien en de mensen ontmoeten die net als wij geraakt zijn door het prachtige evangelie. We zijn geroepen om vrij te zijn en ons te laten kennen. Laat zien wie je bent. Je bent een geliefd kind van God. Laat niemand je dat ooit meer afnemen. Ga staan op de belofte en doe waarvoor je geroepen bent .

Geschreven naar aanleiding van 1 Timoteus.

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.

 

kasteelmuren

Wat kan het moeilijk zijn om los te laten.  Ik bedoel eigenlijk voorla het loslaten van oud zeer.  We roepen het soms uit:  “wat hij me heeft aangedaan dat kan ik niet vergeten. Ik wil het niet vergeten.”en wanneer het gaat om vergeven is dat misschien nog wel moeilijker. Soms wensen we dat we bepaalde zaken gewoon vergeten, we bouwen  muurtjes. die soms uitgroeien  tot hele kastelen  met hele dikke muren .  muren waarachter we ons denken te kunnen verschuilen.

Misschien is  het soms een goede manier om je te verschansen, maar uiteindelijk breekt het je  een keertje op. we kunnen verstoppen, maar altijd weer is die vijand, herinnering, die ons wederom laat zien dat we nog een stap hebben te gaan.  al zeggen we misschien dat het ons niks doet, maar we worden geconfronteerd met de roep om wraak.  Iemand zal de schuld moeten dragen van wat ons is aangedaan.

Zo lang we  niet vergeven zal de muur blijven groeien en het kasteel wordt groter en sterker , ze zal groeien tot we niet meer werkelijk kunnen voelen wat we willen voelen.  onze gevoelens van verdriet  wordt boosheid en  onze boosheid  keert in angst en onze angsten maakt dat we niet meer slapen en wanneer we niet meer slapen verliezen we de controle en wanneer we de controle verliezen  doen we dingen die we in wezen liever niet willen.

Voor ons is het een onmogelijke zaak om  te vergeven en vrij te komen . zonder God kunnen we niet in de ruimte staan.  We mogen bij Hem komen en Hem voorleggen wat ons dwars zit. Hij heeft de oplossing reeds gegeven. wij mogen het accepteren als we willen.  laten we leren om vergeving in eerste plaats te accepteren  en van daaruit ook leren om wederom de mens te zijn  zoals God het heeft bedoeld.  laten we in relatie met Hem gaan staan en  een nieuw leven beginnen.  Laten we onze oud zeer niet langer laten bepalen wie of wat we zijn, maar laten we onze identiteit in Jezus naam op ons nemen.

Laten we de tijd die we nodig hadden om ons zelf te verstoppen in andere zaken steken. Goede zaken  die  verandering brengen in ons eigen leven, maar ook in dat van anderen.  wanneer we stoppen met het voortdurend bezig zijn ons te verdedigen en te vechten dan zullen onze krachten toenemen.  We zullen anders in het leven staan. Stel je voor , een ander leven.  durf jij het aan om met je hart te leven in plaats van je hart te verstoppen.  Durf je met lef de toekomst tegemoet?  Leef je leven in Zijn kracht. Dan ben je sterker dan de sterkste vesting, omdat Hij met ons is in alles wat we doen.

van nemen naar geven

Het wordt tijd dat we het goedmaken met anderen, behalve als het hen of anderen zou beschadigen.

Lukas 19:1-10

Als we blijven doorgaan met onszelf te voeden met negativiteit, dan zullen we ook nooit stappen kunnen zetten om daadwerkelijk schoon schip te maken. We blijven onze teleurstellingen, ons verdriet, onze boosheid, depressiviteit, angsten, wrok koesteren. Het maakt dan ook niet uit wat je werkelijk nodig hebt , omdat je vast blijft houden aan het oude.

Natuurlijk is dat best een beetje te begrijpen. Iedereen ziet je op een bepaalde manier. Heeft op een bepaalde manier aandacht voor je en je weet waar je aan toe bent. Je bent dan misschien niet zo happy, maar het is wel een zeker bestaan ook al zitten we dan vast aan datgene waar we een afkeer van hebben.

Wanneer we vast willen houden zullen we onszelf gewoon blijven voorliegen en bedriegen en ook de mensen om ons heen zullen we blijven zeggen dat we op de goede weg zijn. We blijven zeggen dat we de waarheid hebben gevonden op wat voor manier dan ook, maar we geloven onszelf niet . mensen zien je vaak als diegene die enkel en alleen maar nemen. Ben jij iemand die alleen maar neemt en met zichzelf bezig is?

Zacheus was ook zo iemand die alleen maar met zichzelf bezig was. Hij had honger naar rijkdom en macht en dat maakte dat hij iedereen bedroog. Hij bedroog zijn eigen mensen door enorme belastingen van ze te vragen. (hij belaste de mensen dus werkelijk) daarom had iedereen een hekel aan hem. Hij was een dief, een afperser, een leugenaar,…

Toch was Zacheus op zoek naar antwoorden op zijn innerlijke onvrede. Toen hij dan ook Jezus ontmoete en wist dat er herstel mogelijk was geworden gaf hij alles op. Verdeelde zijn kapitaal en deelde het uit aan de armen en degene die hij tekort had gedaan gaf hij 4 x zoveel terug. is het niet geweldig! Jezus antwoord daarop was: vandaag is er redding voor dit huis gekomen. ( vrij vertaald)

Prachtig om te zien hoe God levens kan en wil veranderen. Lijkt het je wat om net als Zacheus te veranderen? Durf je het aan om niet vast t te houden aan wat je hebt en slechts voor je zelf te leven of zou je liever gelukkig zijn en met anderen delen. Je leven opgeven om daarin alles terug te krijgen ten volle.

Wanneer we daadwerkelijk kiezen om te geven en te delen met anderen , zullen we het goed moeten maken. Misschien heb je het er moeilijk mee, maar het gaat allemaal niet om jou. Het gaat om de ander en om God. we kunnen anderen niet geven wat ze nodig hebben als we de ander slechts tot last zijn door van ze te nemen. Reageer met verantwoordelijkheid. Je kunt het.

er zijn gewoon geen woorden voor!

Sommige zaken in het leven zijn bijzonder ingrijpend. Ze kunnen zelfs zo enorm  pijnlijk zijn en zoveel leed veroorzaken  dat men nauwelijks nog in staat is staande te blijven, laat staan dat werkelijke intimiteit en relaties nog mogelijk zouden zijn.

Ik ontken alles

Het lijkt op zulke momenten haast noodzakelijk om maar net te doen of er niets aan de hand is. gewoonweg ontkennen lijkt de enige uitweg uit sommige bizarre omstandigheden die ons zo enorm geraakt hebben dat wanneer we  er aan toe zouden geven we het gevoel zouden krijgen te moeten sterven. Alle hoop op een redelijk bestaan lijkt totaal weggevallen.

Het onderdrukken van gevoelens lijkt een oplossing te zijn. hoe onderdrukken we de gevoelens? Gevoelens van schaamte  en verachting, van bitterheid en boosheid, van diepe teleurstellingen wanhoop?

Aanvallen!!!

Juist daar waar we beschadigd zijn zetten we veelal ook onze aanval in om onszelf te beschermen. Wanneer we mishandeld zijn is de valkuil dat we hetzelfde gaan doen . hierbij beschermen we ons dan met woorden als: ”van een klap wordt je heus niet minder, ik ben er ook groot mee geworden”. of we slaan door naar de andere kant en doen het tegenovergestelde, we zijn zo murw  geworden dat we net doen alsof niets ons nog kan raken. we doen net of niets wat men ons aandoet ons werkelijk interesseert.

Natuurlijk worden we wel degelijk geraakt door wat mensen ons hebben aangedaan, wat ze over ons zeggen en hoe ze ons behandelen, maar beschadigde mensen bouwen allerlei muren . ze worden defensief op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door onverschillig gedrag, maar ook door opstandigheid, door jovialiteit, door bewijsdrang. Elk mens heeft wel een bepaalde vorm  in zijn systeem zitten in meer of mindere mate niet perse door  defensief gedrag, dan wel om het een en ander te willen compenseren ten opzichte van de ons aangeleerd gedrag.

Getriggert?

Er zijn enorm veel manieren om jezelf te verstoppen of gewoon weg niet jezelf te zijn. ieder mens heeft zo zijn eigen geheimen en daarmee ook zijn eigen valkuilen.  Ik geloof dat het mogelijk is dat mensen  herstel vinden van de pijn, het verdriet welke ze hebben meegemaakt. Ik geloof dat herstel begint met een werkelijke ontmoeting.

Werkelijke ontmoetingen zijn als een huis waar mensen samenwonen. Ze delen met elkaar en zorgen voor elkaar. ik begrijp dat in deze tijd echter dit voorbeeld juist een beetje triggert.  Juist in onze huizen doen zich immers verschrikkelijk veel problemen voor. Het huis zoals het zou moeten zijn lijkt ingestort.  Relaties zijn veelal niet meer werkelijk gebaseerd op vertrouwen, op samen delen en voor elkaar zorgen, zodat ons beeld van herstel ook ingestort en verloren lijkt. Toch is het mogelijk om in werkelijke ontmoeting te leven. het huis als het ware te bouwen.

Wijs of dwaas?

Ik geloof dat wanneer we het juiste fundament hebben dat er niets is wat ons huis kan doen instorten. Geen enkele storm van het leven. dit fundament waarop we zouden kunnen bouwen begint met de ontmoeting van de heer Jezus christus. De bijbel spreekt over hem als het fundament, de rots om op te bouwen. God is de onveranderlijke. Dezelfde voor altijd en eeuwig.

Wanneer we gaan zien dat Hij God is en dat Hij ons kent en naar ons luistert dan zullen we ook ontdekken dat er nog altijd hoop is. hoop op het echte leven. leven vanuit relatie met Hem.  vanuit Hem  zijn ook nieuwe oprechte relaties mogelijk met anderen. echte ontmoetingen  die verder gaan dan een bepaald gevoel of empathie. Relaties gebouwd op de Liefde van God.

Jij bent uniek!

God wil harten genezen zodat ze open zullen gaan staan en ruimte krijgen voor Hem, voor jezelf en je naaste. Er zal ruimte ontstaan om te delen van wie je bent.  we zijn koningskinderen. We zijn geliefd door de Vader. God heeft ons gemaakt en Hij heeft ons uniek gemaakt. ik zal het nogmaals zeggen, je bent Gods uniek en geliefd kind!

 God heeft ons zo enorm lief daar zijn gewoon geen woorden voor te bedenken. God zelf toonde  Zijn liefde aan ons dan ook niet slechts in woorden, maar ook in daden tot het einde toe. het eind werd daarmee juist een nieuw begin. Een nieuwe Weg, een Weg van hoop en herstel.

 

 

diepe wonden

Lezen Jona 4:4-8

Als we verdrietig zijn, kunnen we gemakkelijk terug vallen in onze oude gewoonten, verslavingen, afhankelijkheid. Veel van onze oude gewoonten gaven ons rust . al was het dan misschien maar tijdelijk, maar zulke momenten kunnen je heel dierbaar zijn.  tegelijkertijd maken zulke momenten je ook bewust van je zwakheden.

De problemen waar je tegen vecht, liggen zo enorm diep dat het moeilijk is het los te laten. Het is niet de gewoonte , de verslaving of onze afhankelijkheid die het werkelijke probleem in ons leven vormt. Het werkelijke probleem ligt dieper dan dat.

voel je em aankomen?

Als nu de plek waar je nog iets van rust kunt vinden je wordt afgenomen lijkt de bal die je gooide nog harder terug te komen en andere eigenschappen komen boven drijven. Boosheid veel boosheid.

We willen niet boos zijn misschien, maar we zijn het wel, gewoon omdat we nergens kunnen schuilen juist op het moment dat we dachten dat we juist die beschutting nodig hadden.

terecht of onterecht

Jona had ook moeite met zichzelf. Hij was  wat je een opstandig type kunt noemen. Hij had moeite met vergeving en liefhebben van degene die God vond dat hij lief moest hebben. mensen waar hij een afkeer van had. De mensen van Nineve.

Toen God zei dat hij het volk wilde sparen werd Jona dan ook erg boos. Maar God zei: is dat nu terecht dat je zo kwaad bent?

gebed om nog meer ellende?

Jona ging ergens heen en maakte zich een heerlijk plekje om te schuilen, om te kijken wat er nu zou gaan gebeuren inde hoop dat de stad ten onder zou gaan . God liet een wonderboom groeien om Jona schaduw te geven en zo z’n ergernis te doen verdrijven.

Jona was er enorm mee in zijn nopjes. Een heerlijk plekje om even tot rust te komen van alle onrust die er in hem zat.  Echter de volgende dag stuurde God een worm die de plant aanvrat en de boom verwelkte. De zon werd bloedheet en Jona had geen stukje schaduw. En opnieuw werd Jona boos. Hij werd zelfs zo boos dat hij bad om te mogen sterven.

geef God de tijd om te helen.

Waarom deed God dit nu? Om Jona te laten zien dat hij werkelijk een probleem had. Z’n probleem was niet het verlies van de plant. Zijn boosheid lag dieper als dat.

Het is oké als je boos wordt, als God onze wonden aanraakt, maar het is ook belangrijk om niet in je boosheid je terug te trekken. Laat God je niet slechts aanraken , maar geef hem de tijd je wonden  te helen.

onderstaand gebed is pittig. denk er goed  over na alvorens je het uitspreekt.

Heer ik wil U de tijd geven mijn wonden te helen, maar Heer help me om niet opstandig te zijn en boos, maar laat mijn werkelijke gevoelens er bij naar voren komen. zo dat ik oprecht  ze ook bij u kan brengen.  amen

tijd om te rouwen

 

Lezen Genesis 23:1-4, Genesis 35:19-21

Al weer een nieuwe stap in deze serie. Misschien heb je het gevoel dat het allemaal wel erg snel gaat. Dat je tijd nodig hebt om dingen op rijtje te zetten, te verwerken.  Deze stap is de stap waar het gaat om het verwerken.

De weg naar herstel is niet alleen een lange weg, maar ook enorm moeilijk omdat we veel dingen achter ons zullen moeten laten. Zaken waar we heel erg aan gehecht zijn geraakt in het leven. Misschien dat ze verkeerd zijn geweest, maar we ze waren wel een groot deel van ons leven. Bovendien hebben ze ons een tijdlang een soort van rust kunnen schenken ook al was het maar tijdelijk en onvolkomen. We konden bij ze schuilen.

Iets los laten waar we van gehouden hebben kost moeite en verdriet. We hebben tijd nodig om te rouwen. We mogen gerust verdriet hebben over deze zaken, sterker nog het is goed om bewust afscheid te nemen.

Abraham en zijn kleinzoon Jacob verloren beide een geliefde terwijl ze op reis waren naar het beloofde land. Abraham liet zijn vrouw achter in Hebron, Hij huilde daar en liet haar lichaam daar achter. Een generatie later kreeg Jacob een nieuwe naam, Israël en daarmee ook de erfenis en zegen van een nieuw land, het beloofde land. Echter op weg kwam zijn vrouw Rebecca te overlijden terwijl ze aan het bevallen was van zijn zoon Benjamin. Jacob begroef haar en zette een steen op haar graf  om haar te kunnen herdenken en liet haar achter.

 Ook wij zijn op reis en hebben een hoop verloren wat we lief hebben . we moeten afscheid nemen van mensen misschien die ons herstel in de weg staan, onze houding die we ons zelf hebben aangeleerd om te beschermen , onze boosheid, onze… allemaal zaken die ons tot steun zijn geweest toen we het niet alleen konden redden.

Neem de tijd om je zaken te begraven. Laten we onze schaamte aan de kant zetten en toe geven dat het ons moeite kost, dat we verdriet hebben, dat het pijn doet om iets wat we zolang gekoesterd hebben los t e moeten laten. Neem tijd om te rouwen.

 

Heer U weet wat we los hebben moeten laten. U weet ook hoeveel pijn en moeite dat dat heeft gekost. Heer we willen U bedanken voor wat U ons geeft, maar U volgen kost ons ook veel verdriet. Heer we willen dat ook gewoon tegen U zeggen. Help ons heer om dit te verwerken. We hebben voor U gekozen en willen ons verlies achterlaten. We kunnen het niet allemaal meeslepen, het is immers al zo zwaar . heer help ons om dit te dragen, in Jezus naam, Amen