Tag: blogs

een andere kijk

Loslaten-ballonnenLoslaten zegt men soms. Je moet het loslaten. het gewoon laten gaan. niet meer denken, niet meer malen in cirkels, ronddraaien en in je gedachten. maar wat nu los te laten als je bent beschadigd? Wat nu loslaten als je  het zicht wat ben verloren.

 Is het allemaal zo simpel?

Loslaten  klinkt gemakkelijk. Een ballon aan een touwtje en je laat gewoon het touwtje los. Weg . daar gaat het. Eerst nog een klein stipje en dan … weg.   Is het allemaal zo simpel? Kan dat  dan zomaar?  Is datgene wat je los wil laten dan zomaar verdwenen?  Je angst voor mensen, je teleurstelling van verraad, je bittere gevoelens  voor iemand nadat hij je  misbruikt heeft, je  diepe innerlijke pijn omdat je bent afgewezen?

Ik krijg vaak te horen dat ik zo  open en kwetsbaar ben op mijn blogs. Ik ben dat minder als men vermoed misschien, mar ik probeer wel  zo transparant mogelijk te  zijn. mij kwetsbaar op te stellen. binnen mijn eigen grenzen dan wel. Ik wil ook niemand daar bij  benoemen en schade aan doen.  ik wil echter ook gewoon  laten zien hoe de mens in elkaar steekt.  Tenminste een beetje en  daarvoor kijk ik vaak naar mij zelf. Niet altijd het  beste uitgangspunt, maar wel de mijne.

 we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

7827936910_2f501558bd_zAls ik spreek over loslaten dan heb ik daar moeite mee gehad. met de uitspraak laat maar los,  niet meer op terug kijken. Niet meer aan denken.  Ik kan daar niet mee om gaan omdat bepaalde zaken niet zo werken. Ik geloof dat we niet zomaar kunne doen alsof onze neus bloed. Alsof er niks gebeurt is.  we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

als ik bang ben om wat mensen over mij zeggen  kan ik  hiervoor weglopen of net doen alsof er niks aan de hand is, maar ik kan me ook afvragen  wat is dat nu wat  mij beangstigd. Hoe  overwin ik mijn angst.  als ik mij afgewezen voel waar ligt dit probleem dan, bij mij? mijn  manier van reageren? Ligt dit bij die ander?  wanneer ik God even niet meer zie in mijn leven kan ik dat dan afdoen door te zeggen gewoon ff  loslaten ? of zoals ze  in christelijke zin zeggen; gewoon belijden en verder gaan? ik geloof het niet. ik geloof dat het nodig is om op onderzoek te gaan en te ontdekken  wat er  is. waarom ervaar je zaken nu juist wel  en of niet.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken.

We zijn  mensen en mensen kunnen  vaak doen alsof. Loslaten is niet iets wat zo gemakkelijk is als men denkt. De vraag is of het  ook  zo moet. Ik geloof dat het goed is hoor om  zo nu en dan  zaken te laten voor wat het is.  je niet schuldig te voelen over  bepaalde gebeurtenissen  en uitspraken die je plaatst. Dat je soms dingen kan zeggen  die heel direct zijn omdat je ze zo ervaart. We hoeven niet mensen te kwetsen maar mogen  aangeven waar we mee zitten. toch  is het belangrijk  wijs om te gaan met wie je bent en hoe te reageren.

Ik geloof dat de term loslaten vaak door mensen wel  goed bedoeld is, maar dat ze het vaak gebruiken als  een middel om de pijn te verstoppen. Net te doen alsof het er niet meer is. loslaten is  niet dat werkelijk loslaten, maar juist vasthouden op een andere manier.  verstoppen, net doen alsof je je goed voelt terwijl je van binnen huilt.

Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken. Net doen alsof het er niet meer is.  loslaten is  idd als de ballon. Het is  het touwtje loslaten en het naar God laten zweven. Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben. erkennen dat God  zoveel groter is als wij.  Dat Hij om ons heen is. dat hij ruimte heeft voor ons.

Wanneer  zijn we er werkelijk los van? Ik geloof dat  niet in onze hand licht. soms  duurt het lang voor wij het zich op de ballon verloren hebben. soms duurt het lang voor we de pijn zijn vergeten, de wonden niet meer voelen. maar uiteindelijk zal de ballon uit ons zicht verdwijnen en is ze volledig bij God.

Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen.

Loslaten is overgeven. we geven het over aan God . langzamerhand zweeft ze weg. Ik weet dat er zijn die zeggen het is een wilsbesluit. En  dat geloof ik ook. ik heb zelf echter ook  tijd nodig om  het te verwerken. Ik merk  echter ook dat de een daar  gemakkelijker mee overweg kan dan de ander soms. dit is ook afhankelijk van wat er is gebeurd en welk impact het heeft op je leven.  niet alles is zomaar verdwenen. Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen. Het is niet zomaar uitgewist, gedachten en  ervaringen blijven.

wanneer je  door iemand bent aangereden en je bent invalide geworden dan is het  niet gemakkelijk om los te laten. Je wordt elke dag geconfronteerd. Wanneer je misbruikt bent is er op bepaald gebied iets geknapt.  Ze zijn je grens over gegaan en je gebied voelt wellicht onveilig . misschien heb je  zelf iets gedaan wat je leven voor altijd heeft beïnvloed. je komt het iedere dag tegen, je word elke dag geconfronteerd met de gevolgen.

We hebben het niet over een ballon

Zwaarmoedig blog?  misschien, maar tegelijk ben ik er van overtuigd dat  juist deze  dingen, dat wat je los  gelaten hebt, al deze dingen waar je moeite mee hebt  nu juist datgene is wat  je dichter bij God brengt.  Loslaten is  prachtig, het geef lucht, meer en meer. en weet je  loslaten lijkt  soms moeilijk en dat kan het  ook zijn. immers we laten niet zomaar los. We hebben het niet over een ballon, maar over zaken die  een deel zijn  van wie we zijn geworden.

Een ANDERE kijk. Leven als christenLoslaten van pijn  maakt dat we anders zullen moeten gaan leven. loslaten van verdriet, betekent dat we  het verdriet opgeven. Loslaten van   boosheid maakt dat we niet meer boos willen reageren, maar hoe doen we dat allemaal? Een nieuwe fase een nieuwe manier van leven.

Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus kwam nu juist voor ons naar deze aarde. Hij wilde ons juist daar raken en vertellen dat het mogelijk is om los te laten, hij is gekomen om  ons te bevrijden van datgene waar we vastlopen. Voor datgene wat ons dwars zit in het leven met hem. waardoor we Hem niet meer zien zoals hij werkelijk is. Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus  weet  hoe het is om pijn te voelen en angstig te zijn. hoe het is om verraden te worden en gekwetst door  dierbaren. Hij wist wat verraad was en teleurstelling, maar hij wist ook  wat overgave was. zichzelf terug te geven aan God. om van daaruit weer te  leven te ontvangen. Wanneer wij leren loslaten zullen we ook  weer kunnen ontvangen.

We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen.

OpenHands2smWe staan met lege  handen en legen handen  zijn nodig om zijn gift van leven te ontvangen.  We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen. Vervuld te zijn van Hem die  ons nooit meer zal verlaten.  Die ons wil leiden dwars door moeite en verdriet heen. Op weg naar herstel

ff een persoonlijke ontmoeting met mij?

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar mij valt het gewone leven soms  werkelijk tegen.  Laat ik duidelijk zijn, ik heb geen hekel aan het leven. sterker  nog ik houdt en geniet van het leven.  ik bedoel te zeggen dat het me soms  tegenvalt hoe ik dat wat ik in mijn blogs duidelijk probeer te maken zelf erg moeilijk vindt  uit te leven.

Ik geloof in ontmoeting ,maar soms  is het maar wat moeilijk als het gaat om  werkelijk de ander te ontmoeten.  het is zo gemakkelijk om zomaar lang elkaar  heen te spreken, te handelen , elkaar te negeren.  We zijn wel vriendelijk en groeten de ander, maar  voor de rest? Een praatje  een gesprek over het weer, voetbal, auto’s,… etc

Eigenlijk nergens over. Eigenlijk vind ik regen best lekker, ik kan dan gewoon een wandeling gaan maken waar ik juist enorm van kan genieten omdat ik niemand tegen kom. Gewoon mijn geest even door laten waaien, dus waarom klagen over het weer. Voetbal… ik heb van kinds af aan een schijt hekel aan voetbal.  En als ik dan dus spreek over voetbal  heb ik er in wezen niet of nauwelijks naar gekeken en als dat al zo is dan doe ik dat omdat ik gewoon even dicht bij mijn zoon wil zijn die daar enorm van kan genieten. Vooral van Feyenoord. En auto’s  tja, … ik heb geen mooie auto’s, een Opel Agila en een peugeot 306 van  ik weet niet hoe oud. ze rijden… ik vind dat voldoende. Ik vind een hele hoop auto’s leuk, maar echt, ik maal er in wezen niets om. Als het maar rijd is mijn motto.

Natuurlijk zeg ik niet  dat de dingen waarmensen me soms mee vermoeien me niet interesseren… ik speel het spelletje vaak gewoon mee, maar in wezen interesseren een hoop zaken me werkelijk niet. wat wel mijn interesse heeft is hoe voel je je vandaag, wat vind je moeilijk of juist niet . wat  zijn je vrienden, noem je ze vrienden of zijn ze slechts bekenden of vage kennissen. Ik ben benieuwd hoe jij je keuzes maakt in het leven en of je ook daadwerkelijk op zoek bent  naar een bestemming in je leven en is dat dan God of iets anders. Mag ik daar met je over in gesprek zijn  of mag ik dat niet  zomaar  even tussen  neus en lippen vragen?

Weet je ik zou soms  aan mensen willen vragen wat is jou leven nu inhoudelijk?  Doordat ik geïnteresseerd ben zie ik verschillende mensen. maar uiteindelijk geloof ik dat de meeste mensen  op zoek zijn naar echtheid oprechtheid in hun leven. Gerco Mons, een van de mannen van Moonradio zei ergens in een berichtje op Facebook,in een zin dat het ging om  leven , liefde en echt zijn! ik geloof dat dat waar is.

We willen allemaal werkelijk leven allemaal willen we  liefhebben en en geliefd zijn, maar we willen ook het liefst werkelijk onszelf kunnen zijn.  tja…  doen we dat altijd?  Misschien weten sommigen niet eens wat werkelijk leven is, wat liefde nu werkelijk  inhoudt en  misschien heb je nooit ervaren geliefd te zijn, als we dan spreken over echtheid, jezelf zijn. wie ben je? Wat is echt. iets wat we kunnen aanraken in s dat echt of een gesprek  over allerlei zaken met een bepaalde inhoudt?

Ik geloof dat werkelijk kunnen leven, werkelijk liefde mogen ontvangen en delen van die liefde, dat we  mogen ervaren wat echtheid is  als we onszelf leren zijn.  Ik ben er van overtuigd dat we de hele wereld over zouden kunnen reizen om dit te zoeken en het niet  zouden kunnen vinden als we niet bereid zijn om  alles aan de kant te zetten wat je gelooft, wat je hebt ervaren in je leven, waar je tegen aan gelopen bent.  immers vasthouden en aan datgene wat je  tot nu toe hebt gelooft en gezien en ervaren bepaald  grotendeels hoe je in je leven staat.  Durf je los te laten?Loslaten  en je handen, je hart , je leven, je geest de ruimte te geven om te  ontdekken wat God voor je  in petto heeft?

Hoe zou je  dit kunnen ontdekken als je vasthoudt aan allerlei  overtuigingen die je hebt vanwege allerlei gebeurtenissen in je leven  die je blokkeren in je gevoel of je gedachten, hoe zou je kunnen veranderen als je niet bereid ben t om  je imago,  de controle  anders in te gaan vullen. Wat is dan de verandering wanneer je er slecht s iets aan toe gaat voegen? Meer verwarring misschien.

Ff terug naar het begin: durven we met elkaar in gesprek zijn over echte zaken, over het leven  en over liefde, over wie jij zelf bent en ik terug over wie ik ben?  Ik durf dat soms niet. ik praat dan gemakkelijker over voetbal of auto’s waar ik in wezen geen klap van weet.  Ik mopper gemakkelijk over het slechte weer, waarvan ik eigen lijk zo enorm kan genieten in een wandeling… allemaal zoveel gemakkelijker dan gewoon tegen jou te zeggen dat ik er naar verlang je vriend te zijn. dat ik er naar verlang om  geliefd te zijn,  dat ik er naar verlang om gekend te worden en mijzelf te zijn.

Gelukkig is God er die mij kent, met wie ik dit kan  bespreken, maar  ik wil het ook graag met jou bespreken. gewoon in een ontmoeting, maar soms dan is er gewoon niet de ruimte, niet de juiste tijd, of ervaar ik gewoon moeite om dat te doen. benieuwd hoe jij er tegen aan kijkt.

wat heb je in huis?

Veel mensen lezen mijn blogs. Ik vind het geweldig om dat  te zien en te ervaren.  afgelopen  zaterdag tijdens de opendag van Teen challenge,  de Spetse Hoeve heb ik dat ook weer ervaren.  veel mensen kenden me niet persoonlijk maar wanneer ik me voorstelde  dan was er vaak die blik van herkenning en woorden die bevestigden dat ze me kenden via het bloggen en Facebook.  Erg leuk!

uitleg

Ik wil echter vertellen dat ook ik  niet  altijd zo origineel ben en veel van wat ik geschreven heb, komt uit het werk van anderen.  ik schrijf veel maar lees ook erg veel en soms dan  weet ik niet meer precies waar en wanneer ik het gelezen heb, maar gebruik ik het in mijn eigen woorden.  Een andere keer  weet ik het wel en probeer ik ook zoveel mogelijk te vermelden wat mijn bronnen zijn. waar dit niet lukt laat ik ze vaak achterwege omdat het meestal geen directe citaten zijn.  wanneer iemand  denkt dat ik iets van hem of haar geciteerd  heb dan zou dat best eens zo kunnen zijn. je mag me mailen of hieronder reageren en wanneer dit  idd zo is zal ik dit  gelijk gaan vermelden.

Voor alle duidelijkheid  probeer ik een stukje van mijzelf hier te laten zien. mijn persoonlijke interesses, mijn vragen en gedachten, mijn gevoelens, mijn  passies, wat  mij bezighoudt  beschrijf ik, maar ook mijn persoonlijk zoeken.  mijn ontdekkingen en verwachtingen, maar bovenal vind ik de ontmoeting  geweldig.  Vaak gaat het over een vluchtig medium wanneer we speken over internet, Facebook, twitter en bloggers en dat is het natuurlijk  ook. toch kan  de digitale wereld ook een geweldige bron zijn van informatie.  Van ontmoetingen.

benutten van de mogelijkheden

hoeveel mensen kunnen we bereiken door een kerk te vullen .  een gemiddelde kerk heeft  misschien zo’n 200 bezoekers op een zondag . mijn bereik met een blog is  soms een paar honderd  per week. Ik vind dat idee geweldig.  Natuurlijk is de relatie anders en oppervlakkiger en zal het ook nooit in plaats van moeten komen, maar we kunnen soms mensen raken die zoekende zijn . ik hoor veel verhalen van mensen die zich in mijn  blogs herkennen.  prachtig!

Op dit moment  ben ik ook weer bezig met een  geweldig boek. Ik heb het in een eerder blog ook al genoemd. het boek adem ruimte van  Mathijs Goedegebuure.  En erg interessant boek. Ik wil daar de komende tijd wat  over gaan schrijven en  kijken naar  hoe we onze talenten  kunnen gaan benutten. nadenken over dat wat jij persoonlijk  in huis hebt.

openen en ontdekken

Veel mensen lopen in dit leven aan tegen allerlei  zaken . zaken die ze  weerhouden om werkelijk effectief te kunne n leven. ze  zijn beschadigd geraakt of zien  het allemaal niet meer zo helder  en vragen zich misschien af  hoe ze nu effectief kunnen leven. hoe ze zichzelf kunnen zijn en kunnen groeien en ontwikkelen, herstellen, anders kunnen gaan leven, minder afhankelijk zijn.

Ik heb niet  het idee dat ik alle antwoorden kan  plaatsen en ook niet dat  het boek van Goedegebuure dat zal doen, maar wat ik wel weet is dat  wanneer we  beginnen Bij het Woord van God, Hij ons ook de ogen wil gaan openen wanneer we daar werkelijk voor openstaan.

bijzonder kind van God

Wanneer we  ons richten op  God en wie wij mogen zijn in Hem  zal Hij ons  stukje bij beetje laten zien hoe bijzonder we zijn. Henri Nouwen   spreekt over de geliefde. Wij zijn Gods geliefde kinderen.  Ik vindt dat persoonlijk een van de grootste  ontdekkingen. Dat God mij lief heeft omdat ik zijn kind ben. Hij kent ons beter dan een vader.

Ik heb  soms moeite om mijn kinderen te begrijpen. Maar wat ik zeker doe is dat ik enorm veel van ze houdt.  Daarin is geen verschil. Wel spreek ik elk van mijn kinderen ( <3<3<3<3<3<3 ) aan op de mogelijkheden die ze persoonlijk  hebben,  helaas faal ik  als vader soms in hoe ik met mijn kinderen omga. ( dit zullen ze zeker gaan bevestigen ;-D) Maar God, mijn hemelse Vader  faalt niet. Hij kent me van voor de conceptie. Hij had al een plan voor me  toe ik nog niet  geboren was zelfs voor dat ik verwekt was had hij al een plan voor mij en kende hij mij al. Hij wist  wie ik was en welke eigenschappen  hij mij als mens wilde geven.  welke talenten en gaven.  Wat er nodig was om tot volledige bloei te kunnen komen.  daar wil ik in een volgend  blog verder op ingaan naar aanleiding van 2 Kon 4:1-7 en dit vanuit  het boek Ademruimte van Goedegebuure dus.

alles?

Jan de oude dropt min of meer de vraag : hoeveel is alles?  in de kerk wordt gesproken over het volgen van Jezus en over je leven geven voor Hem. overgave en het dienen van Jezus. Maar wat is nu werkelijk alles geven om Christus wil.

Er is een tijd geweest dat ik theologie ging studeren (waar ik overigens wel aan ben begonnen en uiteindelijk nooit heb afgemaakt) met als reden dat ik God wilde zoeken en doen wat Hij van me vroeg.  Toch wilde ik niet echt alles geven. ik had een eigen zaak en vond de dingen die ik deed nogal belangrijk.  dat ik daar mee ben gestopt was niet omdat ik er voor heb gekozen, maar omdat het niet  anders kon of ik zou failliet gaan.

Ik zei met mijn mond dat ik alles voor God zou doen, maar in wezen wilde ik  mijzelf slechts bewijzen. Ik wilden me bewijzen in  de dingen die ik deed, in wat ik wist, in hoe ik het deed en in mijn inzet voor de dingen die ik deed.  Het ging dus om een hele hoop zaken in mijn leven. ik heb uiteindelijk alles op moeten geven. ik heb mijn huis, mijn zaak, mijn baan, vrienden en uiteindelijk zelfs de kerk waar ik  best gezien werd op moeten geven.

Toch was dit niet alles.  ik geloof dat God ons vaak in situaties leid waarin hij ons laat zien dat het niet zozeer gaat om opgeven of iets anders gaan doen, maar om je houding, je hartsgesteldheid. De heer Jezus was in zijn hele leven slechts gericht op Zijn Hemelse Vader. vanaf zijn geboorte tot zijn  dood stond zijn leven in teken van dienstbaarheid. Hij gaf alles . allereerst zijn leven bij God de Vader, maar daarna uiteindelijk ook zijn leven op deze aarde om ons te dienen.

De vraag is nu niet of we de dood in zouden moeten, maar of we bereid zijn ons leven op te geven voor Hem.  of we ons willen laten leiden door Gods geest. Vaak doen we daar mijns inziens nogal moeilijk over. We zeggen dan dat het nogal ingewikkeld is om God te volgen. Dat het niet gemakkelijk is om te doen wat God van ons vraagt en zo zoeken we excuses om maar niet echt  te dienen.

Zijn we wel werkelijk bereid om Hem te dienen? Dat is mijn vraag hierbij of zoeken we net zolang woorden in de Bijbel, luisteren we naar grote namen om  slechts dat te  doen wat ons het beste uitkomt.  Ik geloof dat we  graag voor eigen parochie spreken in plaat voor Gods koninkrijk.  Dat we graag onze eigen eer willen redden of dat we graag door anderen geëerd zouden willen zijn, maar ik geloof ook dat wanneer we werkelijk God liefhebben  hij ons zal vormen door  soms diepe dalen van  het leven om ons te laten zien dat we op hem kunnen bouwen. dat hij de rots is, het fundament, onze zekerheid, zodat we  kunnen leren om los te laten aan dit aards bestaan e de stap meer en meer te maken in / naar zijn koninkrijk.

Loslaten stukje bij beetje. God weet dat het voor ons niet gemakkelijk is om het allemaal in een keer te doen soms. Hij helpt ons daar dan bij, maar toch zullen wij zelf daarin stappen moeten blijven nemen. Wanneer we ontdekken dat nog niet alles van ons is overgeven aan Hem  zullen we hier mee aan het werk moeten, dan zullen we ontdekken dat we wanneer we die stappen maken steeds meer inde vrijheid komen te staan. Dat we groeien in volwassenheid.

het grijpt me!

Ik lees graag  blogs van anderen. vooral als ze ook werkelijk persoonlijk zijn en iets  van zichzelf laten zien. Iets wat ik herken in mijn eigen leven. een soort van ontmoeting door de blogs van anderen met mezelf.

Schreeuwlelijkmomenten!

Zo las ik bij Stella een stukje over wat zij schreeuwlelijkmomenten noemt. ze vertelt hier dat ze er achter is gekomen dat juist die schreeuwlelijkmomenten er zijn om achter  te verschuilen of te beschermen. … Mensen met een te grote bek die vaak ook schelden en de ander willen laten weten wie de baas is, zijn vaak onzeker en jaloers, ze verlangen naar rust en vrede in hun hart maar omdat ze dat nergens vinden zijn ze zo rumoerig…

Ik herken er wel iets in. Wellicht in een iets andere vorm, maar toch. Ik kan soms enorm tekeer gaan. ik overschreeuw dan niet zozeer de ander, maar wel mijn eigen gevoel.  Vooral als ik moe ben en me begin te irriteren.  Of als ik niet lekker in mijn vel zit.  ohw.. ik kan zo’n enorme bullebak zijn. geen zin om iets van mezelf te laten zien. Gewoon van die momenten van de dag die me opzuigen. Eventjes niet. klaar er mee. Even weg van me, je mag me even niet zien.

 het grijpt me soms zomaar.

Ik heb van die momenten dat ik moe ben van mijzelf, van mijn kwetsbare ik, mijn onzekerheid.  Soms wil ik niet eens boos of schreeuwerig reageren, maar doe ik het toch. Niet mezelf laten zien. Ik ben immers de stoere man, de vader, de echtgenoot. Degene die veel schrijft over gevoelens en ontmoetingen, maar die dat zelf allemaal soms ook zo enorm moeilijk vindt.

Het grijpt me soms , schrijft Stella. Mij grijpt het soms ook om  niet zozeer druk te zijn of mezelf te overschreeuwen, maar gewoon niet mezelf te zijn en weg te kruipen achter negatieve emoties.  Het grijpt me soms. Ik denk dat dat wel een goede omschrijving is.

Anders reageren dan ik eigenlijk wil.

Ik verlang er naar  om helemaal mezelf te zijn bij mensen, ik erlang er naar om anderen te ontmoeten, ik verlang er naar om gewoon te kunnen spreken over wat me bezighoudt en soms dan wordt ik gegrepen door … door wat dan ook en durf ik niet  en kan ik het niet.  het grijpt me soms en dan overschreeuw ik mezelf. Ik reageer niet zo als het zou moeten.

Ohw nu klinkt het alsof ik  probeer onder deze eigenschap uit te komen  door te zeggen dat het me grijpt, maar dat is natuurlijk niet zo. Ik draag de verantwoording voor mijn eigen keuzes. Het grijpt me , maar ik houdt het zeker niet vast. Ik wil mijzelf zo veel mogelijk laten zien. Ik blijf verlangen naar  echtheid in mijzelf en naar anderen toe.

Ander perspectief

Ik denk op dit moment aan wat Paulus schrijft: …Als ik doe wat ik eigenlijk niet wil, ben ik niet meer de handelende persoon, maar de zonde die in mij huist.  Ik ontdek in mij dus deze wet: als ik het goede wil doen, dringt het kwade zich aan mij op. Mijn innerlijk schept behagen in Gods wet, maar in mijn handelen ontwaar ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn rede, en mij als gevangene uitlevert aan de wet van de zonde die in mij leeft.  Rampzalige mens die ik ben! Wie zal mij redden van dit bestaan ten dode?  God zij gedankt door Jezus Christus onze Heer! – Aan mijzelf overgelaten dien ik dus met mijn rede de wet van God, maar in mijn doen en laten de wet van de zonde.(Romeinen 7:20-26)

Gelukkig is Paulus iemand die grote dingen voor God heeft gedaan en toch soms gewoon fout reageert en dat gewoon erkent.  Ik moet nog werken aan dat erkennen hoor, maar toch.  In ieder geval een mooie ontmoeting  met zowel Stella als met Paulus.