Tag: bitter

weggestopte pijn.

soms lopen mensen jarenlang rond met pijn die ze nooit werkelijk onder ogen durven zien.  ze hebben  het ergens ver weg gestopt  ergens in hun onderbewuste en daar geparkeerd.  dit kan het gevolg zijn van  een trauma, ongeluk, ramp, een gebeurtenis die moeilijk te verkroppen was, mishandeling, misbruik, verkeerde keuzes. 

114701740204911777tsNbL8fc 

kortom er zijn veel zaken die  maken dat we functioneren op een bepaalde manier en het kan soms zelfs lijken of we een tijdlang nergens last van hebben. het ligt immers diep verstopt. ergens in de kelder, weggeduwd. soms denken we een tijdlang dat het goed gaat en dat er niets aan de hand is en dan  zijn er momenten die iets in ons raken. een pijnpunt, een trigger, een opmerking of een handeling. een gebeurtenis. plotseling is de pijn er weer. geraakt. de hele boel ondersteboven. door de war.  

soms kunnen we niet eens meer exact noemen wat de oorzaak is van de diepe  weggestopte pijn. omdat we er niet naar willen kijken. we willen het niet weten. we zijn bang voor de pijn, we zijn bang voor wat er gebeurt als zaken besproken worden. we zijn bang voor het aandeel welke we zelf hadden en bang voor het aandeel van de ander.  

het erge is dat de gebeurtenis, ondanks  het feit dat we de waarheid nooit werkelijk onder ogen hebben durven zien wellicht, ons hele leven  beheerst. ons gedrag. onze houding.  we worden onverschillig, of juist  een opgewonden standje, of  we trekken ons terug, we worden bitter, bang, … we komen niet tot ons recht doordat we niet werkelijk in de vrijheid kunnen staan.  

hoe komt het nu dat zaken zo vast kunnen komen te zitten in ons wezen, ons systeem? soms is dat afhankelijk vaan hoe we als kind zijn benaderd.  als we als kind  nooit geknuffeld werden, er werd geen aandacht aan ons besteed, er is dan nauwelijks sprake van binding naar( een van) onze  ouders. zulks een pijn  wortelt  zich ergens in ons systeem. ver weg van waar we het nu precies  terug kunnen halen. we zien dan ook dat kinderen die groot geworden zijn in een warm nest beter om kunnen gaan met zware klappen in het leven.  

dat mensen een bepaalde houding hebben gaat vaak dieper dan ze zelf beseffen. het wortelt zich in  het onderbewuste en  ernstige mishandeling, misbruik aanranding , verkrachting,  maken dat je  tot in je geest verslagen bent.  sommige mensen zijn derhalve vaak nog maar nauwelijks in staat om  zichzelf te tonen. hun identiteit is  lamgeslagen, kapot, in shocktoestand.  

het kan ook zonde zijn wat we ooit  hebben gedaan , maar waar we niet aan herrinnerd wensen te worden. wat niemand weet en nooit verteld is. wat ons  telkens weer naar beneden haalt. lam slaat omdat er schaamte is, teleurstelling, angst dat men het ontdekt, boosheid omdat je er spijt van hebt, maar niet weet hoe er mee om te gaan.  

in wezen worden mensen in zulke omstandigheden ziek. diep  van binnen ziek. David zegt het in psalm 32: 3 “zolang ik zweeg kwijnde mijn gebeente weg.”  we kunnen proberen het weg te blijven stoppen. er niets mee doen . en soms gaat dat een tijdlang goed, maar we zijn geen machine waar we iets in stoppen en als we er flauw van zijn halen we het  er weer uit en gooien het weg. we zijn mensen waar bepaalde zaken  gebeuren , waar wat mee moet gebeuren. het heeft een goede plek nodig . een plek waar we er iets mee kunnen doen. waar het een plaats krijgt. 

sommige mensen blijven doen alsof er niets aan de hand is, maar ze blijven ziek. omdat ze beschadigd zijn in hun geest en hun ziel blijven ze in hun schulp en bijten van zich af.  ze willen niet dat je dichtbij komt met de waarheid of met opmerkingen die iets raken.  ze gedragen zich als een gewond dier .  ze laten hun tanden zien. bang om hun wereld te verliezen. ze hebben slechts nog vage dromen. en de mensen die ze hebben klampen ze aan zich vast. bang ze te verliezen. 

toch gebeurt dat laatste gemakkelijk. omdat niemand er tegen  om in een keurslijf te moeten lopen, geclaimd te worden, onvrij te zijn.  uiteindelijk zullen mensen alleen overblijven. niemand meer om zich heen. niemand die hen werkelijk kan verdragen.  

is er een methodiek om dingen te leren en het anders te gaan doen? is er een manier?  ik denk het niet. er is niets wat wij kunnen controleren. we zullen moeten erkennen dat het ons niet gelukt is en dat wanneer we zouden willen gewoonweg lamgeslagen worden  door emoties, pijn, teleurstelling, angst.  

we zullen echter wel moeten willen. we zullen ons tot God kunnen keren in onze diepste pijn en emoties. we zullen hem toe kunnen laten. hoe moeilijk ook om dit  kenbaar te maken misschien, maar hij kan  en wil ons verlossen van de banden van het verleden. de banden van pijn, de banden van zonde. we zullen moeten erkennen dat Hij onze heer is en derhalve  weet hoe zaken in het licht te brengen. we zullen in het proces in ieder geval God in het oog moeten houden.  

i-love-you

In ieder geval mag je weten dat God je kent. ook als je nog nooit iets hebt losgelaten weet hij er van. Hij kent je hart en ook de gebeurtenis. hij wil je openbaren wat te doen. wie je bent, wat je zoekt. we zullen dus op heem moeten bouwen en niet langer zelf de controle moeten houden.  

ik besef me heel goed dat  ik hier iets losmaak misschien. misschien pak je het niet helemaal en misschien weet je niet goed wat te doen. eerlijk gezegd weet ik dat ook niet precies. wat ik wel weet is dat God in Jezus een heftige strijd gestreden heeft. een strijd tot de dood om jou te redden. als jouw zonden , wonden en bonden zijn gedragen. Hij is opgestaan en heeft de aller diepste belemmering overwonnen namelijk de dood.

De passie van een verslaafde?

Gisteren was ik op een begrafenis. Een nog jonge man werd begraven na een heel intensief leven. Een leven wat gericht was op herstel, wat echter constant werd ingehaald door het verleden. Telkens weer was daar de gedachte van afwijzing. Van somberheid die op een normale manier niet onder controle te houden scheen waardoor een levenslang verslaving naar middelen hem in de greep had.

Misschien omschrijf ik deze markante man wat vluchtig en is de kern niet werkelijk omschreven, maar ik wil ook niet hem in het middelpunt van mijn blog stellen, maar wel dat wat voor hem belangrijk was.

Rick Warren schrijft ergens: there is no small service to God. It all matters.

Ik geloof dat mensen zich er met zulke uitspraken soms gemakkelijk van afmaken. Veel mensen laten zich in het leven leiden door gebeurtenissen uit het verleden.

De vraag is wat doe je er mee? Worden we beter of worden we bitter? Veel mensen worden bitter door het verleden. Enerzijds logisch misschien , anderzijds mogen we weten dat Jezus dat Jezus de bitterheid geproefd heeft aan het kruis.

Weet je sommige zaken zijn bitter. Menselijk gezien niet te herstellen. Een zware last. Ik heb een klein stukje mee mogen lopen met deze man en heb ervaren hoe God in zijn leven was. Hoe zijn verslaving hem aan de grond hield en hij God bleef zoeken. Zijn hart ging uit naar de zwakke . Wellicht was de hang naar gebruik wel het grote verdriet dat de wereld Jezus niet kent. Dit niet kunnen verkroppen.

Ik weet het niet. God weet het. Hij is daar nu. Bij God. In alle rust en vrede, hoewel ik me dat rustige nauwelijks voor kan stellen bij hem. Middelen vrij. Vrij van verleden.

Veel mensen zouden van zijn leven kunnen leren. Niet het gebruik. Maar wel zijn passie voor wie Jezus is. hij vertelde aan wie maar wilde. Vanuit oprechtheid. Hij had iets te melden. Hij had het meegemaakt, was er geweest, er doorheen gegaan. En in het leven was gebruik een item. Toch geloof ik dat veel niet gebruikers van hem een stuk passie zouden mogen ontvangen.

Ik zie veel mensen die hun leven op orde (denken te) hebben. Die neerkijken op mensen die dakloos zijn, verslaafd, beschadigd zijn. Ik geloof echter dat deze mensen een veel dieper herstel nodig hebben. Immers wat baat het een mens als hij de hele wereld wint , maar zijn ziel verliest?

Alles op orde en uiteindelijk alles verloren. Deze man had niet veel door een intensief leven. Maar hij kende God en vertelde er van waar jij kwam. Stond bekend als een lieve kerel.

De vraag die ik me stel is; hoe zal ik bekend staan als ik overlijdt? Sta ik bekend als iemand die alles onder controle had? Of sta ik bekend als feilbaar maar de liefde van God tonend aan hen die het nodig hebben?

Identiteit

Wat is het centrum van ons leven, ons bestaan? Wat  vinden we niet zomaar belangrijk, maar wat is wezenlijk het belangrijkste in ons  leven. het is een  raag die we wanneer  deze vraag werkelijk toe durven laten in ons leven ons brengt tot de kern van ons menselijk bestaan. Wanneer we niet hebben wat  de kern is zullen we nooit  tot onszelf kunnen komen. we blijven op zoek.

Goede  waarden

Veel mensen  hebben een centrum gezocht en gevonden en leven vanuit dat centrum . de dingen waarop ze bouwen zijn zaken waarop ze hun zekerheid hebben gesteld.  Vaak hele goede menselijke waarden zoals vriendschap of familie, voor anderen is dat hun werk, hun  vermogen,aanzien, hun titels, het moeder- of vaderschap, het geloof en er zijn nog veel meer,  wat  in wezen goede zaken te noemen  zijn, waarop mensen hun leven bouwen.

Echter  wanneer we ons leven op deze zaken  hebben gebouwd zal er wanneer er op de een of andere manier iets mis gaat  op het gebied waarop  men zijn leven heeft gebouwd een vacuüm ontstaan die een gat veroorzaakt op het moment dat  zoiets gebeurt.  mensen verliezen niet zomaar iets, ze verliezen hun doel om te leven op zo’n moment.

Zwart gat

Het zwarte gat waarin de mens op zo’n moment valt  kan op elk gebied van  het leven plaatsvinden. Zelfs wanneer ons geloof  deze plaats in ons leven heeft.  Er zijn mensen die hun  hele leven hebben opgeofferd voor de kerk en op wat ze geloven dat belangrijke fundamentele christelijke waarden zijn. toch kan wanneer men plotseling geconfronteerd wordt met  bepaalde gebeurtenissen in het leven hun hele leven overhoop komen te liggen, omdat  dingen afwijken van wat ze altijd hebben geloofd en uiteindelijk anders blijkt te zijn dan ze hadden gedacht.

Er ontstaat onbegrip en men vraagt zich wellicht af of ze iets verkeerds hebben gedaan.  wat  was het ook al weer waar ze nu werkelijk voor  leefden?  Was dit nu wel of niet  het geloof? Was dit nu wel God of een  bepaalde leer. Was dit nu de waarheid? waren ze wel werkelijk waarachtig geweest? Wat is de kern van hun bestaan.

Wat voert de boventoon?

Wanneer God  zelf niet de kern is van ons leven, maar  andere zaken  de boventoon gaan voeren en aan importantie winnen hebben we  herstel nodig.  Vragen we ons  op zo’n moment dan af of Hij nu wel of niet het centrum van ons leven is? geven we Hem die dan?  Veel mensen  denken dat God het middelpunt is, maar raken van de kaart wanneer er iets gebeurt wat ze niet werkelijk kunnen plaatsen.  Ze verliezen het zich op wie God nu werkelijk is. in ieder geval zicht op wie ze dachten dat God in hun ogen was.  ze lopen aan tegen Gods schijnbare onverschillige houding ten opzichte van hen.

Soms brengen zulke  ervaringen ons tot nieuwe inzichten en leveren  pijnlijke gebeurtenissen  ons op het punt dat we nieuwe pijlen richten op nieuwe doelen in ons leven. de vraag is echter of we  de kern nu wel duidelijk hebben gesteld. Waarop richten we ons doel? Zijn we teleurgesteld in God en richten we daarom onze pijlen elders. Zijn we  bitter en boos op hem en is ons doel om onze ontevredenheid te uiten? Is het ons doel om gebroken door het leven te gaan?  misschien richten we zelf s ons leven op andere zaken  die we hebben gemist als doel. Liefde van mensen om ons heen. Erkenning van wie we zijn. maar deze doelen zullen niet  geven wat we verlangen.

Het centrum

God is het centrum van het menselijk bestaan of we dit nu wel of niet willen geloven.  tegelijk is het de vraag of  wij Hem daar ook plaatsen. Of we Hem op de troon van ons leven willen toelaten.  Wanneer God in ons gecentreerd is hebben we  een vaste kern.  Een stevig fundament. Hij is het waarop wij ons leven werkelijk kunnen bouwen.  wanneer we andere zaken boven God stellen verliezen we de zicht op zaken en beginnen wij te wankelen.  Het is niet altijd zo eenvoudig om God op de eerste plaats te houden. We hebben zo onze menselijk  hang naar  het omzeilen van God. We zijn geneigd het goede te willen , maar het verkeerde te doen.  her is niet  gemakkelijk dit in ons leven op te merken en te erkennen.  Hele mooie en goede zaken als liefde en vriendschap,relatie, kinderen, verplichtingen dringen zich aan ons open voor we er erg in hebben neemt het belangrijke de plaats in van het allerbelangrijkste.

Voor we het in de gaten hebben  bouwen we aan onze eigen identiteit op wie  we kennen en wat we doen of wat we hebben in plaats van op Christus.  We geloven dan nog steeds misschien, maar  God is verhuist van  het centrum naar een soort van nevenactiviteit. De vraag is of hij van daaruit nog werkelijk een rolkan spelen.  Natuurlijk kan God en rol spelen in ons leven vanaf die positie. Echter wanneer we God niet de hoofdrol geven dan krijgt hij een bijrol en maken we dat wat we centraal stellen in  ons leven tot god.  we stellen op dat moment het schepsel boven de Schepper.

Waarin geloven wij?

Hoewel ik geloof in vriendschap, relatie en andere goede waarden,  geloof ik dat deze pas werkelijk zin en inhoudt krijgen wanneer we ze onder Christus Scharen in ons leven. wanneer Hij op de troon van ons leven zit en ons leert hoe we daar mee om moeten gaan.  Hij is de door God gezondene en is Hij God zelf in ons door Zijn Geest. In en door  Hem kunnen we in waarachtige relatie met God leven.

Wanneer we echter onze identiteit blijven zoeken in onszelf, in de ander of in wat we doen of hebben, zoeken we het onvolmaakte en zal het effect wat het op ons leven heeft ook onvolmaakt zijn.  wanneer we  echter ons leven leven vanuit gehoorzaamheid aan God zoals Jezus ons dat heeft voorgeleefd en er zelfs voor is gestorven( voor ons gestorven) kunnen we wanneer we in hem geloven ook( met Hem ) opstaan ten leven.  we ontvangen nieuw leven  die leidt  tot een  volledige identiteit in God en daarmee de echte christelijke vrijheid. We mogen weten dat wij Gods kinderen zijn.

 

vriend, jij bent de moeite waard!!!

Is het leven werkelijk de moeite waard om het te leven? veel mensen vragen zich dit  letterlijk af. Ze vragen zich af of het leven niet meer te brengen heeft dan wat ze  op het moment ervaren.  Soms lijkt alles  grijs en grauw.  Oorlogen en  honger,… en God? God lijkt mijlen ver van ze verwijderd en alle antwoorden  hebben ze al gehoord en alle standaard opmerkingen kennen ze nu langzamerhand ook wel.

Als alles tegen zit.

Wat dan nu? Wat moet je met je leven als alles donker lijkt, jij je  eenzaam voelt en er niemand is die je schijnbaar de hand reikt. Waar is God in dit alles? ben jij nu gewoon degene die alles tegen heeft in het leven? heeft de ander gewoon vet veel geluk?

Wanneer twee mensen op weg gaan zullen ze beide dezelfde weg afleggen, toch zal elk van hen het anders beleven.  De één zal geloven dat wat er gaandeweg gebeurt, hoe pijnlijk het ook mag zijn, een belofte in zich heeft van hoop. De ander zit in zak en as bij dezelfde gebeurtenis en ontdekt niets dan hopeloosheid.

Tussen hoop en wanhoop.

Dezelfde omstandigheden geven voor de één  een reden om te hopen en voor de ander tot wanhoop.  Natuurlijk gaat niet iedereen blanco op weg. Ieder heeft zo zijn kruis te dragen. Iedereen heeft zijn ervaringen goed en slecht, maar  een ieder heeft ook zijn keuzes te maken in het leven. het laatste is nu juist wat ons vrijheid geeft. Vrijheid om te kiezen.

We hebben de vrijheid om  nieuwe keuzes te maken, maar wat kies je nu als je schijnbaar telkens verkeerde keuzes hebt gemaakt? en zelfs wanneer de keuzes  goed waren, maar  ons leven toch een puinhoop is geworden. misschien zelf door  de schuld van anderen.  ouders  die uit elkaar gaan is niet de schuld van kinderen, maar kan toch enorm veel problemen veroorzaken.  Of als je in de steek gelaten wordt kun je daar weinig aan veranderen.  Je kunt je eenzaam gaan voelen en boos, depressief zelfs. je hoopt  op een wonder en dan nog is het de vraag of het je zal helpen als je niet zelf keuzes maakt.

Sta op en wandel!

Jezus kwam op een dag bij een man die  bij een speciaal badwater lag. Hij kon niet lopen.  Wanneer het water in beweging kwam moest hij zorgen dat hij in het water kwam dan werd hij genezen. De man echter lag er al vele  jaren en telkens als hij bij het badwater kwam was iemand hem voor geweest.  Hij was altijd te laat.

Misschien probeerde de man het zelfs niet eens meer. het was zijn  leven geworden.  tot op een dag Jezus kwam en hem ontmoette. Hij sprak met hem en zei, neem de mat waarop je altijd ligt  en sta op en wandel.

De keus lijkt gemakkelijk. De man stond op en wandelde. Zijn keus had ook kunnen zijn om te zeggen, laat me maar Jezus ik lig hier al zo lang, er veranderd toch nooit wat in mijn leven.  en hij had gelijk gehad op dat moment. Wanneer hij niet was opgestaan was er niets veranderd in zijn leven. hij was blijven liggen op dezelfde mat  bij het zelfde water.

Je bent waardevol man!

Er kan ons in het leven van alles overkomen, al dan niet door eigen schuld, wanneer we echter vasthouden aan ons recht op vergelding zal ons leven bitter worden in plaats van beter.  Vergeving is een geweldige stap op weg naar een nieuw leven voor velen. Ook al zijn we nog zo geraakt. Al dragen we de littekens in ons hart of aan ons lichaam.

Het is een belangrijke stap als je een beter leven wil. Vergeving geeft je de kans om te laten zien wie je werkelijk bent en dat je de kracht hebt om te leven zoals God dat had bedoeld. vergeving  doet ons ontdekken  dat we waardevol zijn omdat we de juiste keuzes kunnen maken.

niet vergeten.

Vergeving zegt niet dat we moeten vergeten. Soms  zullen we er mee geconfronteerd worden, maar altijd wanneer we de juiste keuzes maken zal ze ons sterker maken en uiteindelijk zal onze herinnering aan de pijn zelfs genezen.

God heeft ons vergeven. zouden wij de ander niet vergeven? moeilijk, ja natuurlijk. Begin dan met Overgave. Leg het bij God. al ben je  zelfs teleurgesteld in Hem.  Bitter is niet van Hem, maar een beter leven wel.

Vriend( je weet dat ik jou bedoel) ik hoop dat je er iets mee kunt. Please reageer als ik iets voor je kan betekenen.

sorry, … positief!

Des te ouder ik wordt , des te meer ik me bewust wordt  van het verband tussen wat ik zeg en denk.  Veel van wat we zeggen en doen heeft te maken met hoe we over zaken denken.  Veel van de dingen in ons leven die ons in de weg zitten hebben te maken met hoe we over bepaalde zaken denken en kunnen dus ook behoorlijk in de weg zitten. 

niet wat de mond ingaat …

Wanneer je dus negatief bent ingesteld, zal ook wat uit je mond komt weinig positief zijn en dus zal ook een hoop in je leven negatief te noemen zijn. onze woorden horend zijn we weer geneigd ze te geloven en zo blijven we hangen in onze eigen negatieve spiraal.

Ieder mens heeft die neiging om inderdaad zich negatief te uiten. Niet iedereen geeft hier aan toe, maar iedereen is geneigd het te doen.  daarom is het belangrijk om na te denken over wat we willen denken. Wellicht zullen we daarin enkel wijzigingen  moeten doorvoeren om  anders in het leven te kunnen staan.

bitter, niet beter.

Wanneer we ons voortdurend in laten met negatieve gedachten en woorden , zullen we zuurpruimen worden die ook negatieve bittere woorden spreken.  Sterker nog ons leven zal het uitstralen.  Bovendien wanneer je in deze spiraal gekomen bent zal zelfs het goede wat je doet teleurstellend zijn in de ogen van bepaalde mensen.

Het is juist zo moeilijk te doorbreken omdat we onze eigen woorden en gedachten zijn gaan geloven.  We hebben ervaringen gehad en mensen ontmoet die ze bevestigd hebben.  We denken aan de keuzes die we hebben gemaakt, en zien slechts de verkeerde keuzes, de mindere gedachten en een wereld door troebel ogen van mislukking, teleurstelling, verdriet, angst, etc…

wie bepaalt je leven?

Maar wat er ook is gebeurt in het leven, het is niet je verleden en de gebeurtenissen die je leven bepalen. We hebben God niet nodig om op te geven. we hebben Hem nodig om  door te gaan en te veranderen.  veranderen van instelling is niet eenvoudig. God  kan de dingen veranderen in je leven.  van negatief naar positief.  Daarvoor is het nodig dat we positiviteit uitspreken over ons. Maar meer nog is het te weten dat God positieve woorden over ons uitspreekt.

Hij houdt van jou . dit te aanvaarden zal niet in een ogenblik gebeuren en ook de verandering van negatief naar positief is niet een knip met de vingers. Hoewel mensen al gauw in de gaten hebben dat er iets veranderd is. zelfs vaak voor we het zelf merken.

oops… sorry!

Wees niet bang te falen. Blijf positief met vallen en opstaan. Fouten maken is niet erg.  Het begint allemaal met het woordje sorry! Wanneer je iets verkeerds zegt en je betrapt je er op is sorry het juiste woord.  Hierdoor maak je je zelf bewust van je negatieve woorden.  Je ziet ze en anderen zien dat je er aan werkt. Meer nog dan dat  je zet je hart er op.  

Spreek er met God over en vraag of Hij je hart wil veranderen en wees rustig . er zal iets gebeuren. God is een God van positiviteit. En jij maakt hier positieve keuzes.