Tag: beschadigd

Confronteren!

Is de volgende opmerking wel eens gemaakt naar jou?
– het enige wat werkelijk belangrijk is in het leven is dat je werkelijk goed geleefd hebt.-

Klinkt eigenlijk best goed nietwaar?
Is het niet in wezen waar het om gaat als mens? Is dit niet wat er veelal ten grondslag ligt aan hoe we God zien?

Waar het op neer komt bij een opmerking als deze is dat we in wezen een (religieus)systeem bedacht/ontwikkeld hebben waarbij we goede of foute keuzes kunnen maken en als we maar genoeg goede keuzes maken we aan Gods kant van de lijn zitten.

Dat is geen evangelie.

Het evangelie is schokkend te noemen, revolutionair, stuitend. Het schopt ons tegen de schenen en laat ons zien dat we nooit goed genoeg zijn. Dat we zondig zijn. Dat we falen in het goed zijn.

Het evangelie is ook prachtig en bijzonder te noemen. Verlossend, bevrijdend. Juist wanneer we in hoge nood verkeren, als we bang zijn, gezondigd hebben, gefaald, gefrustreerd, verloren hebben, ziek zijn, beschadigd, verwond, tekortgeschoten zijn,…

3Kruizen01

God is er! Hij is er midden in! Hij is er bij!

Het evangelie sluit niet mensen uit die niet goed zouden zijn. god sluit mensen in die fouten gemaakt hebben, gezondigd hebben, die gefaald hebben, beschadigd zijn.

God laat ons niet in de steek wanneer we moeite hebben? Hij kwam juist naar deze wereld in Jezus om onze zonde te dragen. Onze zonden, wonden en bonden. Wat we verkeerd hebben gedaan, wat door anderen ons is aangedaan en waar we in vastgelopen zijn.

We hoeven niet op onze tenen te lopen. Onszelf bewijzend hoe goed we zijn. We verdienen geen gunst of zo! We kunnen ons heil niet bewerken.

Het evangelie van God is niet dat wanneer we waardig wn. Goed genoeg zijn we bij Hem in de gunst komen. hij heeft ons lief vanaf het begin.

Het evangelie is geweldig! Het laat iets bijzonders zien. Het veranderd de kijk op wie jij bent.

Jezus roept op tot bekering. Een omkeer. Anders denken. Ander perspectief.

Hiker cheering

Jij, ik, wij zijn niet goed wanneer we kijken vanuit Gods perspectief. Dat weten we ook. Dat is wellicht waarom we streven om goed te doen. Beter te zijn dan anderen. Onszelf bewijzen. We zijn het echter niet.

Niemand is goed!

Jezus is goed! Hij is het die Zijn leven gaf voor een ieder die in Hem gelooft. Voor een ieder! Dat is inclusief jou en mij, maar ook inclusief moordenaars, verkrachters, oplichters, leugenaars, fouten makende mensen, verslaafden, dieven, overspeligen, echtbrekers, opzichzelfgerichtte en manipulerende mensen, …. Allen die tot inkeer zijn gekomen en weten dat God hen liefheeft en hun als goed ziet door het offer van Jezus Christus.

Dat is evangelie! Het Evangelie van God de Vader, het Evangelie van Jezus Christus de Zoon en wat ons door de Heilige Geest openbaar geworden is.

Confronterend?

9780007427338

Nav: what we talk about when we talk about God. Rob Bell.

Aanstoot geven is noodzakelijk!

Wat is het fijn om naar de kerk te gaan. Vrienden te ontmoeten, te maken en te delen met elkaar. Wat is het fijn te luisteren naar leuke muziek. Samen te bidden, Gods woord te horen.

mainpraise

De vraag is echter, wat nu wanneer we niet in de kerk zijn? Wat nu wanneer we op ons werk, school zijn? Durven we werkelijk te zeggen wie Jezus Christus voor ons is?

Veel mensen zijn bang werkelijk te laten zien wie Jezus werkelijk is. Op zondag zingen ze luidkeels en vol passie van de overwinning door Jezus Christus, maar in praktijk van alle dag vinden we dat nagenoeg niet terug. Hun geloof houdt geen stand. Marcus 4:17.

Veel mensen durven beweren dat men het moet zien in hoe ze met de ander omgaan. Ik geloof dat dit waar is, maar hoe kan de ander Jezus werkelijk leren kennen wanneer we onze mond houden over wie Hij is?

Ik begrijp dat het niet altijd gemakkelijk is. Sterker nog veel van Gods waarheid zal door mensen niet ontvangen worden. Simpelweg omdat ze hier niet van willen horen.

Iedereen vind dat men moet opkomen voor de zwakkeren in de maatschappij, maar wanneer het aankomt op actie om deze mensen te helpen ( wanneer het iets kost) zal de reactie vooral gericht zijn op de ander. Regering, de kerk, instellingen, …

Of wanneer we werkelijk zaken benoemen als abortus, seks binnen het huwelijk, homoseksualiteit, de rol van de kerk, … Dan lopen we aan tegen allerlei issues, opstandige mensen zowel binnen als buiten de kerk.

Echter wanneer we Jezus volgen zullen we vervolgd worden. Wanneer er eigenlijk nooit moeite (lees vervolging) is in het leven spreken we dan niet gewoon mensen naar de mond? 2 Timotheüs 3:12.

Wanneer we onszelf werkelijk een discipel durven noemen zullen we ook moeten opstaan en ons in de maatschappij moeten tonen. Zichtbaar moeten zijn op plaatsen die niet populair zijn.

Dat is wat Jezus deed. Hij zocht de zwakken van de maatschappij op. Het ” uitschot ” ! De lage sociale ladder. De mensen die uitgekotst waren, de hoeren, verraders, buitenlanders, zondige mensen,…

Hij zocht mensen op die van alles niet goed hadden gedaan, die hulp nodig hadden, die veroordeeld waren, verstoten, uitgekotst, …
Dat maakte Hem niet populair bij de mensen met aanzien. Bij de mensen die het voor het zeggen hadden.

Jezus woorden en daden bleven niet onopgemerkt. We zien dat ook de woorden van Zijn navolgers , discipelen, apostelen niet onopgemerkt zijn gebleven. Handelingen 4.

Waar ik heen wil is: worden jouw en ook mijn woorden en daden door anderen opgemerkt? We mogen levende stenen zijn. Ingezet en van betekenis voor de wereld. 1 Petrus 2:5.

imperfect of perfect in gebrokenheid

images (2)

De wereld is imperfect zoals we allemaal wel  weten en ervaren  in ons leven.  Soms meer en soms iets minder. Ze is perfect gecreëerd , maar ze is nu  niet meer vlekkeloos en volmaakt zoals ze ooit wel was.  Soms ontdekken we de schoonheid van weleer, een stukje perfectie en kunnen we genieten van prachtige zaken zoals een zonsondergang, de mooiste muziek, lieve woordjes geschreven of gezegd, sporters die voorbij rennen en voorbij alle limits gaan of door de intimiteit  van twee geliefden.  Momenten die ons kunnen ontroeren en raken en een glimp laten zien van hoe Prachtig God alles  heeft gemaakt en hoe het ooit eens moet zijn geweest toen kwaad geen invloed had gehad.

voorbij alle limits

Ik geloof dat er ook “in” ons  iets is wat er naar verlangt  om perfect te zijn. Iets in ons wil het goede, ze streeft er naar om zuiver te zijn, maar hoe? We kiezen voor manieren en middelen om dingen goed te doen en helaas soms ook bewust om dingen niet goed te doen.  Maar ik geloof dat we er in wezen allen verlangen naar  een stuk perfectie in ons.  Helaas  lukt dat niet zo goed.  De  mens is  beschadigd geraakt, verwond, toegetakeld. Daardoor zegt de Bijbel dat de mens niet goed is.  Ze was goed, maar er is iets veranderd.  Zelfs als de mens goed wil doen en het soms ook doet is er nog  altijd  onzuiver.  we willen immers wel het goede doen, maar het lukt ons niet omdat we zo enorm gericht zijn op onszelf. Op onze dingen, op onze mensen, op onze persoonlijke verlangens. Ik geloof dat juist door het perfecte in te passen in onze hokjes, kastjes, vormpjes ze niet  tot volledige ontplooiing kan  komen.

imperfect-daisy

We hebben verlangens, al zijn we het zicht hier zelfs op kwijt geraakt door enorme ervaringen of misschien zijn ze ondergesneeuwd in allerlei negatieve  zaken die we gehoord of gezien hebben. Misschien heb je hulp nodig deze verlangens op te rakelen. Dit kan een moeilijk proces zijn, maar ook de moeite waard.  Ieder mens heeft het verlangen om ergens bij te horen , erkent te worden om geliefd te zijn en mooi gevonden te worden. Sommige mensen lijken in onze  ogen  haast perfect te zijn. Een hardloper die  als eerste finish over gaat, maar er is jaren van training aan vooraf gegaan om zo ver te komen in slechts een klein stukje perfectie.  Slechts een misstap en de hardloper is  tweede of als deze valt zelfs de laatste.  Ook het verder leven van deze sporter zal niet perfect zijn. Immers heel het leven van deze sporter staat in teken van dat ene moment . en dan….?  Wat is er na het moment? Eigenlijk kunnen we stellen dat we ons leven kunnen focussen op een stukje perfectie en het soms zelfs halen, maar in wezen  is dat slechts partieel. Een deel van ons leven. De rest is nog altijd imperfect.

Soms lijkt het allemaal perfect.

Soms lijkt het allemaal perfect. Je  hebt geweldige plannen. Je trouwt met de mooiste vrouw en krijgt de liefste kinderen en dan  wordt ze ziek…  je werkt hard en gaat  er voor  je  bouwt een carrier op en verdient heel veel geld, maar je vrouw  verlaat je ….. je blijft alleen achter. Soms zijn er moment dan ontdekt je dat er zoveel moois is en lijkt alles bijna perfect te zijn. Je voelt je bijna goddelijk . alles onder controle en een ander moment lijkt alles verloren te zijn en  kapot.  Toch zijn we niet verloren en we zijn beschadigd en het lijkt allemaal imperfect, maar God is dat zeker niet. Hij is de schepper en derhalve is hij groter en beter en staat boven het imperfecte. Hij is de creator en niets loopt hem uit de hand. Al lijkt dit soms wel zo .

download (1)

We zijn geneigd om juist  in onszelf op zoek te gaan naar het perfecte. We vergelijken ons  met anderen. Zoeken naar  alle mogelijkheden  en wanneer we  het niet vinden… dan nemen we soms genoegen met een tweede plaats. Met een iets minder leven. We zoeken  niet eens meer naar het beste in ons gelegd. We weten niet eens meer wat onze dromen en verlangens zijn. We beseffen dat we niet  volmaakt zijn en leggen ons er maar bij neer. Satan maakt er dankbaar gebruik van en zegt als het  ware; zie je nu wel. Je bent  niet goed genoeg voor God. De leugenaar! Ergens diep in  ons zit dat  bijzondere wat God echter juist in deze imperfecte wereld naar boven wil laten komen . namelijk door kwetsbaar te durven zijn en te erkennen dat je het zelf niet kan , maar God nodig hebt.  Dat jouw leven misschien beschadigd is ,maar  geloof me God wil jouw imperfectie gebruiken en  er iets nieuws , iets perfects van te maken.  Wie kan immers een verslaafde beter begrijpen dan hij die verslaafd is geweest. Wie kan iemand beter begrijpen die is beschadigd als iemand die het heeft meegemaakt en  er over leert te spreken. Niet in mooie woorden , maar vanuit echtheid.  Wie heeft meer bewogenheid dan degene die het allemaal; heeft meegemaakt?

perfect in alle gebrokenheid

Durf je te delen? Of blijf je hangen in het imperfecte. Of streef je naar het  datgene wat God in je heeft gelegd . het mooie. Het zuivere.  We kunnen huilen om wat we niet hebben en nooit verder komen dan dat of we  durven op te staan en onderweg gaan om de wedstrijd aan te gaan met nieuwe  kracht. Met goddelijke kracht. Ik geloof dat dit mogelijk is als God meer en meer  ruimte in ons krijgt. Als we ontdekken wat Hij in ons leven wil doen zullen we groeien van heerlijkheid naar heerlijkheid. Zal alles perfect zijn?  Ik geloof dat  zolang we hier op aarde leven niet alles perfect zal zijn. Zolang we op ons zelf gericht zijn zal de vrucht  dat ook zijn. Beperkt. Maar wanneer we ons zelf  richten op Gods koninkrijk zal de vrucht daarvan ook gericht zijn op de eeuwigheid en dus perfect in alle gebrokenheid.

leven in de marge? leven ten volle?

healthy-kidsWij , mijn  vrouw en ik, hebben, zoals ik noemde in mijn vorige post , naast een 4 tal “eigen” kinderen , ook  2 prachtige  pleeg kinderen.  Waar we net als op onze eigen kinderen enorm trots zijn .  ook  mijn werk is erg belangrijk voor me. Ik werk als begeleider op de Spetse hoeve een instelling voor mannen die worstelen met een verslaving.  Een onderdeel van Teen Challenge , waar ik persoonlijk mannen  mag begeleiden in wonen, werken en waar ik studies geef over  geloof en leven.

Ik heb gemerkt  dat er  al gauw een bepaald  stigma op mensen word gelegd die ze  niet verdienen.   Zo werk ik natuurlijk met  mannen die ergens verslaafd zijn geraakt in hun leven om wat voor omstandigheden dan ook, maar ook  aangaande mijn plee

kinderen en ook naar mijn eigen kinderen merk ik dat een beetje vanwege  het grote gezin waaruit ze komen  en de aandacht die daardoor verdeeld moet worden, dat mensen  als gauw een bepaalde mening klaar hebben.

onder invloed of  zonder invloed!

Zo hoorde ik via via een  dat iemand gezegd zou hebben over een van onze pleegkinderen dat het  zo’n raar “aangenomen” kind was. in de eerste plaats is het niet een raar aangenomen kind, maar gewoon een kind zoals andere kinderen die  geen enkele invloed heeft

dakloze2kunnen uitoefenen op het feit dat het bij ons is geplaatst.  Ook  had het geen invloed op de omstandigheden van waaruit het gekomen is en ook niet over de oorzaak er van.  Nog heeft het bewust enig invloed kunnen uitoefenen op de problematiek van anderen of zichzelf.

Ook de mannen op de hoeve waar mee ik werk krijgen soms  al gauw een stempel.  Al merk ik ook dat deze stempel er sneller af gaat wanneer  men hen leert kennen.  toch kunnen stempels mensen in kwetsbare situaties  enorm in de greep houden. Eens een dief altijd een dief is zo’n stigma die men ook voor verslaafden gebruikt . eens een verslaafde altijd verslaafd.  Ik merk dat men  misschien altijd moeite heeft met een bepaalde doorn in het vlees zoals Paulus dat in de  een van zijn Bijbelse brieven noemt, maar om nu altijd maar de stempel er op te houden omdat iemand ooit in zijn leven ergens mee in aanraking is gekomen en er problemen mee heeft gehad gaat mij wat ver.

Eigen keus of er toe gedreven?

Wanneer het gaat om verslaving is de keus om te gaan gebruiken misschien een eigen keus geweest, maar waar ze vaak door  allerlei omstandigheden ook naar toe gedreven zijn.  al zullen de mannen in de instelling  vaak vooral de schuld bij zichzelf zoeken. het is wat mij betreft ook goed dat men zelf de verantwoording oppakt voor hun eigen leven, maar tegelijk zullen we moeten begrijpen dat deze mensen veelal beschadigd zijn geworden door allerlei omstandigheden en daarvoor proberen te vluchten of te ontsnappen op misschien een destructieve, maar soms  een begrijpelijke  manier.

Ik heb persoonlijk ontdekt  dat mensen in de marge. Ik bedoel niet alleen pleegkinderen en verslaafden, maar in de breedte  van de samenleving bekeken iets te brengen hebben.   ze  zijn door de mangel genomen en op allerlei fronten geraakt en beschadigd geraakt, ze weten wat  het is om afgewezen te worden, wat pijn is, wat het betekent om iemand  te moeten missen, wat wonden zijn, wat het is om bekeken te worden en geraakt.

Gods geest waait!

images (2)Weet je ? mensen in de marge zijn  vaak veel echter dan mensen  die denken dat ze hun leven op orde hebben. mensen die alles onder controle houden en  goede opleidingen hebben afgemaakt en mooie huizen en auto’s bezitten.  Mensen in de marge  zijn  mensen die niet alles direct verstandelijk bekijken, al zitten deze er ook tussen, maar zijn mensen die  weten wat het is om te voelen al proberen ze die gevoelens te verdoven soms.  Ze weten waarom mensen op bepaalde manieren reageren omdat ze geleerd hebben  om op hun intuïtie af te gaan.

ik heb ontdekt dat dit  geweldige  mensen zijn die  groot werk voor God kunnen doen. als Gods geest deze mensen raakt dan is het impact onbeschrijfelijk. Gods geest  waait waarheen hij wil en door wie hij wil. Ik vind dat geweldig.

Mozes, David , Jezus!

Veel mensen denken dat God wijze, krachtige en grote  mensen nodig heeft. Dit is echter  niet wat de Bijbel ons leert.  Ik geloof dat God grote woorden zal spreken door mensen die  geleerd hebben in de praktijk van alle dag wat het is om pijn te hebben, afgewezen te zijn en beschadigd.  Mensen die klein zijn in de maatschappij zullen groot zijn in het koninkrijk van God.   het was  het  pleegkindje van de farao’s dochter die een volk uit  Egypte leidde,  het was de kleine schaapherder die de grote reus versloeg.  . het was  een klein baby in een smerige stal. Die  maatschappelijk gezien een armzalig leven leidde wat hij moest bekopen met de dood op 33 jarige leeftijd die  werkelijke verandering bracht in het koninkrijk.

Halleluja?

(on)veranderd doorgaan?

download (12)Ik  weet niet of jij het ooit hebt meegemaakt, maar er kunnen momenten zijn in je leven die je enerzijds  dieptepunten zou kunnen noemen, anderzijds  zijn het wellicht de momenten die je achteraf gezien,juist hoogtepunten zouden moeten noemen. Momenten die pijnlijk waren, maar  enorm waardevol als je er over na gaat denken. Momenten die je bij nader inzien niet had willen missen al begrijp je  ook niet waar het voor nodig is geweest.

momenten waarop we God beter leren kennen of juist er aan onder doorgaan

Larry Crabb beschrijft  zulke momenten als momenten waarop we God beter leren kennen of juist er aan onderdoorgaan. Het zijn die momenten  die ons alle hoop lijken te ontnemen we kunnen doen wat we zouden moeten doen.  gehoorzaam zijn en alle geestelijke principes  navolgen en beseffen wie je bent in Christus, maar des al niet te min de problemen blijven en de situatie veranderd niet.

Ik ken dit soort situaties maar al te goed. momenten van diepe pijn en grote moeite. Moeite met de omstandigheden, met mijzelf, met anderen, met God,met  niet weten wat te doen en geen antwoorden op mijn vragen.  Momenten die mij zijn overkomen, waar ik zelf soms wel en soms geen invloed op heb gehad, maar die in ieder geval wel een enorme indruk  hebben achtergelaten en me ook gevormd hebben in mijn leven. en soms ook gewoon beschadigd.  Momenten die een diepe indruk hebben achtergelaten. Allerlei zaken die me mede gevormd hebben tot wie ik nu ben.

 Het gaat er niet om dat we iets al dan niet zouden moeten doen, maar om of we bereid zijn meer van God ons  leven in te laten

Alle antwoorden komen in zulke situaties voorbij . soms door  wat je hoort van anderen of door wat je jezelf voor probeert te houden: je zou meer moeten bidden, je geloof is niet  groot genoeg, je moet vertrouwen hebben, je hebt therapie nodig,  je moet leren loslaten, vergeven , christus volgen etc…  ook opmerkingen als: God heeft er vast een bedoeling mee, Hij wil je vormen, kneden etc…

Vaak zijn deze zaken goed bedoeld en ze zijn vaak ook waar, maar  de vraag is waarom op deze manier , wat moet ik nu werkelijk doen.  gaat het om wat we zouden doen?  wil Hij ons nu op een bepaalde manier ook vormen?  Misschien. Ik geloof  echter dat God ons liefheeft zoals we zijn. natuurlijk wil hij ons vormen, maar  dat doet niet af aan het feit dat hij ons liefheeft zoals we zijn.  we willen onze kinderen iets leren in dit leven, maar als  dat niet lukt houden we evengoed van ze.  Het gaat er niet om dat we iets al dan niet zouden moeten doen, maar om of we bereid zijn meer van God ons  leven in te laten .  dus niet om de momenten, niet om  te leren loslaten, of we vergeven of we  moeite hebben met  onszelf, maar  of we ook in moeilijke tijden God  toe laten en niet  op die momenten God buiten gaan sluiten.

het gaat niet om persoonlijke  vervulling of een bepaalde gemoedsrust, niet om je geluk.

Het gaat  mi. Veel meer om het feit  dat wij God leren kennen in ons leven. dat we leren Wie hij is. niet zo zeer iets van God leren kenen om tot bekering te komen (wel een belangrijk item trouwens wat  mij betreft), maar  dat we meer en meer zullen  gaan  verlangen naar  diepe ontmoeting met  God zelf. De Schepper van hemel en aarde.  Naar diepe, diepe  relatie met Hem zelf, dat we leren Zijn stem te verstaan ondanks de omstandigheden waarin we verkeren.

images (42)Rick Warren  stelt dat het niet om ons gaat. het gaat  in dit leven niet in de eerste plaats allemaal om jou of mij. het gaat niet om persoonlijke  vervulling of een bepaalde gemoedsrust, niet om je geluk.  De vraag is waar gaat het dan wel om?  Ik geloof dat het gaat dat we Op God blijven  zien ondanks de omstandigheden.  Dat niet de omstandigheden bepalen welke mate van geloof we hebben.

Het meest gruwelijke was ook het meest intieme, diepste, wat Hij ooit had kunnen doen.

Wanneer we zien op Jezus , dan zien we dat Hij alle lijden  heeft gekend.  Die het ook toe liet al was het verschrikkelijk moeilijk.  Hij werd bespot en geslagen zoals we dat gemakkelijk zeggen, maar dat  dat ging ver.  Uiteindelijk stierf hij aan het kruis, werd  gemarteld voor ons zoals we dat dan zeggen.  wanneer we dit echter diep door alten dringen dan  zien we dat Hij  trouw bleef aan de Vader ongeacht wat er gebeurde. Ongeacht wat de Vader van hem vroeg. Ongeacht wat mensen van Hem zeiden.  Ongeacht de omstandigheden.   We zien in de Bijbel mooie verhalen  over het werk  van Jezus. De wonderen, maar wat het meest essentieel was, is ook het meest pijnlijke.  Het meest gruwelijke was ook het meest intieme, diepste, wat Hij ooit had kunnen doen.

images (43)We zien dat juist de meest pijnlijke momenten , momenten zijn van bewustwording. Bewustwording van  de betrekkelijkheid  van het leven op deze aarde.  We worden ons bewust van zaken die waardevol zijn wanneer we  ze ons af genomen worden.  we zien wat van waarde is al we het niet meer in ons bezit hebben.  we worden ons bewust van vriendschap als we  vrienden zijn verloren.  We weten wat het is om lief te hebben en geliefd te zijn als we  onze geliefden er niet meer zijn.  we leren wat het betekent om te leven als we de dood ervaren hebben. ik geloof zelfs dat we het echte leven mogen  ervaren als we met Christus  begraven en gestorven zijn om met Hem daar weer uit op te staan.

Ik moet echter toegeven dat  die momenten  van moeite  niet de momenten zijn waar ik op dat moment zelf God  hartelijk heb gedankt voor de lessen.

Ik heb veel geleerd over God door mijn opvoeding. Door de school waar ik heen ging en de kerk die we bezochten.  De verhalen en  de manieren waarop me iets is verteld.  Maar ik geloof dat de werkelijke diepe waarde van wie god is en wil zijn in ons leven, dat we die pas  leren kennen wanneer God ons werkelijk diep van binnen raakt.  Vaak is dat op de plek waar we worstelen.  Waar we worstelen met wie we zijn, met onze gevoelens, verlangens , met afwijzing en teleurstellingen met de grootste shocksituaties van ons leven.  waar we geconfronteerd worden met  het feit dat niet wij ons leven in de hand hebben. waar we leren erkennen dat we een Hogere macht nodig hebben in ons leven.

Ik moet echter toegeven dat  die momenten  van moeite  niet de momenten zijn waar ik op dat moment zelf God  hartelijk heb gedankt voor de lessen.  Het tegenovergestelde berust meer op waarheid.  toch wanneer ik terug kijk , ben ik blij met de momenten in mijn leven  die er zijn geweest.  Juist de moeilijkste periodes zijn me  achteraf gezien het meest dierbaar geworden.  ik had ze niet willen missen, maar ik zou ze ook niet graag over willen doen.

een andere kijk

Loslaten-ballonnenLoslaten zegt men soms. Je moet het loslaten. het gewoon laten gaan. niet meer denken, niet meer malen in cirkels, ronddraaien en in je gedachten. maar wat nu los te laten als je bent beschadigd? Wat nu loslaten als je  het zicht wat ben verloren.

 Is het allemaal zo simpel?

Loslaten  klinkt gemakkelijk. Een ballon aan een touwtje en je laat gewoon het touwtje los. Weg . daar gaat het. Eerst nog een klein stipje en dan … weg.   Is het allemaal zo simpel? Kan dat  dan zomaar?  Is datgene wat je los wil laten dan zomaar verdwenen?  Je angst voor mensen, je teleurstelling van verraad, je bittere gevoelens  voor iemand nadat hij je  misbruikt heeft, je  diepe innerlijke pijn omdat je bent afgewezen?

Ik krijg vaak te horen dat ik zo  open en kwetsbaar ben op mijn blogs. Ik ben dat minder als men vermoed misschien, mar ik probeer wel  zo transparant mogelijk te  zijn. mij kwetsbaar op te stellen. binnen mijn eigen grenzen dan wel. Ik wil ook niemand daar bij  benoemen en schade aan doen.  ik wil echter ook gewoon  laten zien hoe de mens in elkaar steekt.  Tenminste een beetje en  daarvoor kijk ik vaak naar mij zelf. Niet altijd het  beste uitgangspunt, maar wel de mijne.

 we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

7827936910_2f501558bd_zAls ik spreek over loslaten dan heb ik daar moeite mee gehad. met de uitspraak laat maar los,  niet meer op terug kijken. Niet meer aan denken.  Ik kan daar niet mee om gaan omdat bepaalde zaken niet zo werken. Ik geloof dat we niet zomaar kunne doen alsof onze neus bloed. Alsof er niks gebeurt is.  we hebben consequenties te trekken uit ervaringen in ons leven.

als ik bang ben om wat mensen over mij zeggen  kan ik  hiervoor weglopen of net doen alsof er niks aan de hand is, maar ik kan me ook afvragen  wat is dat nu wat  mij beangstigd. Hoe  overwin ik mijn angst.  als ik mij afgewezen voel waar ligt dit probleem dan, bij mij? mijn  manier van reageren? Ligt dit bij die ander?  wanneer ik God even niet meer zie in mijn leven kan ik dat dan afdoen door te zeggen gewoon ff  loslaten ? of zoals ze  in christelijke zin zeggen; gewoon belijden en verder gaan? ik geloof het niet. ik geloof dat het nodig is om op onderzoek te gaan en te ontdekken  wat er  is. waarom ervaar je zaken nu juist wel  en of niet.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken.

We zijn  mensen en mensen kunnen  vaak doen alsof. Loslaten is niet iets wat zo gemakkelijk is als men denkt. De vraag is of het  ook  zo moet. Ik geloof dat het goed is hoor om  zo nu en dan  zaken te laten voor wat het is.  je niet schuldig te voelen over  bepaalde gebeurtenissen  en uitspraken die je plaatst. Dat je soms dingen kan zeggen  die heel direct zijn omdat je ze zo ervaart. We hoeven niet mensen te kwetsen maar mogen  aangeven waar we mee zitten. toch  is het belangrijk  wijs om te gaan met wie je bent en hoe te reageren.

Ik geloof dat de term loslaten vaak door mensen wel  goed bedoeld is, maar dat ze het vaak gebruiken als  een middel om de pijn te verstoppen. Net te doen alsof het er niet meer is. loslaten is  niet dat werkelijk loslaten, maar juist vasthouden op een andere manier.  verstoppen, net doen alsof je je goed voelt terwijl je van binnen huilt.

Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben.

loslaten is niet … ik ga er niet meer aan denken. Net doen alsof het er niet meer is.  loslaten is  idd als de ballon. Het is  het touwtje loslaten en het naar God laten zweven. Loslaten is erkennen dat  wij het niet allemaal in de hand hebben. erkennen dat God  zoveel groter is als wij.  Dat Hij om ons heen is. dat hij ruimte heeft voor ons.

Wanneer  zijn we er werkelijk los van? Ik geloof dat  niet in onze hand licht. soms  duurt het lang voor wij het zich op de ballon verloren hebben. soms duurt het lang voor we de pijn zijn vergeten, de wonden niet meer voelen. maar uiteindelijk zal de ballon uit ons zicht verdwijnen en is ze volledig bij God.

Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen.

Loslaten is overgeven. we geven het over aan God . langzamerhand zweeft ze weg. Ik weet dat er zijn die zeggen het is een wilsbesluit. En  dat geloof ik ook. ik heb zelf echter ook  tijd nodig om  het te verwerken. Ik merk  echter ook dat de een daar  gemakkelijker mee overweg kan dan de ander soms. dit is ook afhankelijk van wat er is gebeurd en welk impact het heeft op je leven.  niet alles is zomaar verdwenen. Niet alles  is zomaar verdwenen al zouden we het willen. Het is niet zomaar uitgewist, gedachten en  ervaringen blijven.

wanneer je  door iemand bent aangereden en je bent invalide geworden dan is het  niet gemakkelijk om los te laten. Je wordt elke dag geconfronteerd. Wanneer je misbruikt bent is er op bepaald gebied iets geknapt.  Ze zijn je grens over gegaan en je gebied voelt wellicht onveilig . misschien heb je  zelf iets gedaan wat je leven voor altijd heeft beïnvloed. je komt het iedere dag tegen, je word elke dag geconfronteerd met de gevolgen.

We hebben het niet over een ballon

Zwaarmoedig blog?  misschien, maar tegelijk ben ik er van overtuigd dat  juist deze  dingen, dat wat je los  gelaten hebt, al deze dingen waar je moeite mee hebt  nu juist datgene is wat  je dichter bij God brengt.  Loslaten is  prachtig, het geef lucht, meer en meer. en weet je  loslaten lijkt  soms moeilijk en dat kan het  ook zijn. immers we laten niet zomaar los. We hebben het niet over een ballon, maar over zaken die  een deel zijn  van wie we zijn geworden.

Een ANDERE kijk. Leven als christenLoslaten van pijn  maakt dat we anders zullen moeten gaan leven. loslaten van verdriet, betekent dat we  het verdriet opgeven. Loslaten van   boosheid maakt dat we niet meer boos willen reageren, maar hoe doen we dat allemaal? Een nieuwe fase een nieuwe manier van leven.

Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus kwam nu juist voor ons naar deze aarde. Hij wilde ons juist daar raken en vertellen dat het mogelijk is om los te laten, hij is gekomen om  ons te bevrijden van datgene waar we vastlopen. Voor datgene wat ons dwars zit in het leven met hem. waardoor we Hem niet meer zien zoals hij werkelijk is. Hij kwam voor ons heel gewoon om ons te dienen, met ons op te trekken er voor ons te zijn. te laten zien wie de vader is en dat het veilig is als we loslaten.

Jezus  weet  hoe het is om pijn te voelen en angstig te zijn. hoe het is om verraden te worden en gekwetst door  dierbaren. Hij wist wat verraad was en teleurstelling, maar hij wist ook  wat overgave was. zichzelf terug te geven aan God. om van daaruit weer te  leven te ontvangen. Wanneer wij leren loslaten zullen we ook  weer kunnen ontvangen.

We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen.

OpenHands2smWe staan met lege  handen en legen handen  zijn nodig om zijn gift van leven te ontvangen.  We hebben ruimte nodig om zijn Geest in ons leven te doen dalen. Vervuld te zijn van Hem die  ons nooit meer zal verlaten.  Die ons wil leiden dwars door moeite en verdriet heen. Op weg naar herstel

De pijn van afwijzing.

media_xl_3936127 (1)Wanneer je  telkens afgewezen wordt, wanneer je niet werkelijk serieus wordt genomen is dat erg lastig. Hoe doorbreek je dat.  je zou denken dat je dan eens een keer goed op zou moeten treden. Eens een keer goed je mond open doen en zeggen wat je dwars zit. maar of dit nu de manier is betwijfel ik.

Pas nog een behoorlijke woordenwisseling gehad.  afwijzing van wie ik ben en doe is  een zere plek bij mij. een schop tegen de schenen. Iets waar ik niet tegen kan. zeker als men ook nog eens  samenspant en me  tegen gaat spreken.  Herken je dat? vaak zijn het juist die mensen die je het meest na staan. waar je oprecht  van houdt.

Ik kan er niet tegen als men mij op mijn eigen grondgebied de loef probeert af te steken . als men mijn territorium binnendringt en mijn plek begint op te eisen.  Daar verzet ik me   met hand en tand tegen.  Gewoon omdat ik me dan niet geaccepteerd en geliefd  ervaar.  Ik voel me aan de kant gezet.  Vernederd op eigen terrein.

Eerst  is er stilte , waarmee de ander denkt gelijk te hebben misschien, maar eigenlijk is het een soort van stille tocht. Er is iets gebeurt, maar  er is nog niets opgelost. Het heeft ook geen zin om er anders mee om te gaan dan stilte is de eerste optie. Rustig blijven de  confrontatie niet voeden. Echter dit helpt niet, omdat de ander juist  aan terrein lijkt te winnen en doorgaat waar  hij juist voet  aan grond heeft gekregen. Jouw persoonlijke grens  is overschreden.

Nog even en hij of zij  staat er helemaal. Jou plek is afgenomen. Je moet nu wel ingrijpen, immers wie ben je nog als je  territorium is afgepakt, ingepikt door iemand wiens  gebied dit niet is. die over jou grens is gegaan?  Je moet wel van je afbijten. Ze wegsturen. En wanneer ze samenspannen met anderen dan wordt het helemaal tijd om actie te ondernemen lijkt het wel.  De relatie is beschadigd of verbroken misschien zelfs.

Hoe had het anders gemoeten?  het gesprek aangaan is een optie, maar  tegelijk is dat soms erg lastig. Soms is er niet de ruimte. In ieder geval willen we ons niet  laten overheersen door wie dan ook. we willen niet iets aan eigenheid op geven.  het gaat  hier om mijn zelfbeeld. Wie ben ik als ik mijn grenzen door anderen laat bepalen?

media_xl_649586Ik gericht? Ik geloof het niet. wellicht is het beter  te communiceren, maar wat als je het doet en niemand  heeft een antwoord. niemand lijkt t e luisteren naar je woorden , je gebaren, je schreeuwen.  Langzamerhand  veranderd kussen in bijten en liefkozende woorden in een schreeuw.

Je  wil immers je eigen waarde behouden. Niet je laten overheersen. Ook niet heersen of de baas zijn, maar  gewoon geliefd en gekend zoals je bent. men kan het lelijk vinden als mensen  soms al bijtend en schreeuwend hun plek verdedigen, maar veelal gebeurt dat wanneer men met geweld en weinig ruimte de ander probeert te overheersen.

Angst is een grote valkuil,  te laat of niet aangeven dat ze over je grenzen zijn gegaan.  Dan is het niet gemakkelijk om de situatie  terug te draaien, met alle gevolgen en gevoelens van dien. ze willen me niet. ze houden niet van me zoals ik ben, ze willen me veranderen, mijn eigenheid ontnemen en ik mag er  van die ander niet zijn.  ik ben niet geliefd. Ze geven niet om me. Zijn de zaken die  we denken ervaren voelen. irrieel ? soms, soms ook niet.

Vaak schreeuwen  we om te laten horen en bijten we om te laten voelen dat we er nog zijn. om te laten merken dat je gehoord wil worden . dat je geaccepteerd wil zijn. deelgenoot zijn, er bij horen.

ware liefde

Wat is liefde?  Veel mensen lopen rond met zulke vragen. Ze  kennen liefde als een bepaald gevoel. Een kriebel in de buik of allerlei gedachten die opkomen als je iemand ziet.  wanneer de gevoelens en gedachten verdwenen zijn is de liefde er dan nog wel?

hoe je het ook went of keert altijd lijkt er iets voor terug gevraagd te worden.

Veel mensen  voelen zich op de een of andere manier  weinig of niet de moeite waard om van gehouden te worden.  veel  mannen denken dat ze moeten presteren om geliefd  te zijn.  vrouwen denken vaak dat ze meer moeten opgeven van zichzelf.

Veelal hebben we  ons beeld van liefde te danken aan de voorbeelden uit ons leven.   natuurlijk  zijn er mensen die van ons houden, natuurlijk zijn er  mensen die ons aardig en lief vinden, maar hoe je het ook went of keert altijd lijkt er iets voor terug gevraagd te worden.

Liefde. Het beeld wat we veelal van liefde hebben heeft vaak met seks te maken. en liefde en seks hebben wat mij betreft ook veel met elkaar te maken. toch is seks zeker geen liefde, maar de beste seks vind t plaats wanneer er werkelijk liefde is  voor elkaar.  liefde zonder seks is heel goed mogelijk. Seks zonder liefde ook, maar de vraag is of je dat ook moet willen.

Echte liefde is opofferend liefde.

Tegelijk gaat het in de liefde niet om seks, maar het gaat om relatie. Liefde is niet  alleen tussen man en vrouw. Liefde  tussen mannen en tussen vrouwen kan prima.  Liefde kan zelfs zonder  gay te zijn.  mannen onder mekaar  zeggen het niet zo gauw dat ze van elkaar houden, maar wat zou het goed zijn om dat  uit te spreken naar elkaar.  vrouwen onderling doen dat  iets gemakkelijker maar ook dan blijft het  vaak beperkt .

hebben we niet  geleerd of zijn we misschien verleerd om werkelijk lief te hebben? ik denk dat we in staat zijn om lief te hebben op een bepaald niveau, maar dat de liefde waar we zo intens naar verlangen niet te vinden is bij mensen alleen.  Echte liefde is opofferend liefde. Liefde die  niet gericht is op eigen voldoening en bevrediging, maar juist op dat van de ander.

werkelijke liefde  laat los waar dat nodig is en houdt vast ook wanneer dat moeilijk is. veel mensen zijn op de een of andere manier de liefde  kwijt geraakt. Ze hebben er geen feeling meer mee. Ze leven nog slechts voor eigen genoegdoening en  bevrediging.  Ze zijn  slachtoffers van hun ervaringen, van hun opvoeding en van hun eigen keuzes.

Wanneer we dusdanig beschadigd zijn dat we niet meer werkelijk lief kunnen hebben we hulp nodig.  Herstel van die plaatsen waar we beschadigd zijn.  liefde is een keus word er wel eens gezegd. Ik geloof niet dat we  direct kunnen kiezen om lief te hebben. ik kies er voor om jou lief te hebben! een flitslicht en pats boem het liefde gevoel is er!  Ik geloof niet dat het zo werkt!

het is goed om te kiezen en  te doen wat  Liefde van ons vraagt

Toch zit er veel waarheid in het feit dat we zeggen dat we kunnen kiezen om lief te hebben.  het lijkt vaak moeilijker om  een keus te maken dan het is. toch is het belangrijk om de oude patronen in ons leven te verbreken omdat ze ons  wellicht niet die liefde gebracht hebben waar we in wezen zo naar verlangen.

het is goed om te kiezen en  te doen wat  Liefde van ons vraagt. Om te doen wat  we van Liefde verwachten.  Om te kiezen om het goede te doen waar we  normaal anders zouden reageren. Waarom ? om Liefdes wil! Om te veranderen en er Liefde voor in de plaats te krijgen.

door het goede te doen ontvangen we het goede terug. door aardig te zijn reageren mensen anders naar ons. Door lief te zijn doen mensen liever dan voorheen. Mensen reageren anders als wij anders gaan reageren.

het mooiste is…!!!

Wat verwacht Liefde nu van ons? Wat is  nu het goede doen?  ik geloof dat je het  beste zou kunnen kijken naar  wie Jezus Christus is.  Hij gaf zijn hele leven voor ons. Voor jou en mij. Waren we het waard als mensen? ik denk het niet. Hij liet alles achter en wat deed de mensheid? Ze liet Hem staan , hem slaan, hem sjouwen en torsen met een ondraaglijke last met de dood als gevolg.

Triest? Ja zeker, maar tegelijk werd Zijn dood, Zijn liefde , het mooiste  wat er kon gebeuren. Zijn kruisiging werd het grootste gebaar van liefde voor ons.  Zijn  armen uitgespreid om ons te laten zien hoeveel hij van ons houdt.  En … het mooiste is…!!!  liefde overwint alles! zelfs de dood!

Nemen of geven

Er zijn veel mensen ergens in hun leven beschadigd. veel mensen  zijn beschadigd, anderen beschadigen zichzelf en soms is de ene beschadiging het gevolg van de andere en  raken mensen soms helemaal  uit balans door wat hen is aangedaan en/of  wat ze zichzelf hebben aangedaan. Ergens verliezen ze zicht op wie ze werkelijk zijn en leven ze een leven in afhankelijkheid van  wat anderen zeggen dat ze zijn.

Mensen schreeuwen soms letterlijk om aandacht.  Soms claimen mensen aandacht. Soms  nemen ze aandacht. Sommige mensen gaan zelfs zo ver dat ze liegen en bedriegen om bepaalde aandacht te krijgen. wie kent niet de uitdrukking negatieve aandacht is ook aandacht. 

negatieve aandacht is ook aandacht

Veel mensen hebben honger naar liefde en weten in wezen  niet hoe en waar ze die liefde kunnen ontvangen.  Sommige mensen doen uiterst lief tegen anderen om zo maar geliefd te zijn en zullen in wezen nooit precies laten zien waar ze werkelijk staan in het leven. ze zullen  je ook niet werkelijk laten zien wie ze zijn en wat ze denken.  Er zal altijd  een barrière zijn naar de ander . een werkelijke ontmoeting lijkt  in eerste instantie  heel goed mogelijk, maar door  de  blessures in hun leven zijn  ze afhankelijk geworden. ze willen wel anders, maar  slaan door in  vriendelijk zijn en het geven aan de ander  en cijferen zichzelf totaal weg.  Deze mensen zijn een gevaar voor zichzelf en de ander kan ze ook niet werkelijk vertrouwen omdat ze  zichzelf niet laat zien en dus in feite in een leugen leeft. ze leven het leven waarvan ze denken dat anderen van hen verwachten. In ieder geval zullen ze proberen om het zo te laten lijken of ze zo leven.

Leven met zulke mensen is erg lastig. Ze zullen proberen om zich naar jou toe  goed voor te doen, maar ook naar anderen. ze zijn als een kameleon die veranderd van kleur op het moment  dat ze  in een ander ruimte met een andere persoon zijn. men zal merken dat ze in een groep of stil worden  of ze voelen zich in groep ongemakkelijk en hebben dan het idee dat ze aangevallen worden.  ze zijn onbewust constant bezig met de vraag : ben ik geliefd?  

Wanneer  ze het idee hebben door iemand niet serieus genomen te worden voelen ze zich afgewezen en zijn  teleurgesteld ineen persoon.  Ze zullen dan ook proberen om zo’n persoon te ontwijken  of  ze gaan wellicht wel het gesprek met ze aan, maar zeggen niet wat hen werkelijk bezighoudt , namelijk een gevoel van afwijzing, maar  gaande ander verwijten maken over disfunctioneel gedrag om zo zichzelf  te laten zien als iemand die controle heeft over zijn leven.  deze mensen denken dat ze de controle over hun leven hebben en slaan met de vuist op tafel om zich te laten gelden, maar in wezen zijn het kleine kinderen die schreeuwen om bevestiging van geliefd te zijn en eigenlijk willen ze gewoonterecht gewezen worden zonder afwijzing.

ze zijn onbewust constant bezig met de vraag : ben ik geliefd?

Eigenlijk is er een innerlijke stem die hen zegt : laat zien dat je controle hebt. Wanneer je laat zien dat je de controle niet hebt zul je afgewezen worden. in wezen is het de stem van het kind in hun dat zich afgewezen voelt op de speelplaats . het kind dat als laatste in het team  gekozen wordt met voetbal. Ze schamen zich voor wie ze zijn, voor wat ze hebben gedaan, wat ze is overkomen, voor hoe ze in het leven staan.  Ze praten zichzelf voor dat er nooit werkelijk naar hen geluisterd wordt en overschreeuwen zich en proberen populair te zijn en te blijven en krachtig en zo leven ze hun leven.

Er is zoveel gebeurd en zo veel wat  in hun leven om aandacht schreeuwt dat ze de zachte stem van God  soms niet verstaan in hun leven.  een zachte stem die hen verteld dat ze geliefd zij n. ze horen de stem van hun vrienden niet die hen bevestigen in hun hang naar geliefd zijn. in wezen geloven ze deze stem vaak niet .  ze luisteren liever naar afwijzingen die hen bevestigd in wie ze niet zijn dan dat ze luisteren naar de zachte stem van de Geest in hun die zegt je bent mijn geliefde, bij mag je je zelf zijn. ik heb je lief en ik houdt van je.  Ik geef om je . ik laat je niet in de steek. 

Ieder mens verlangt daar in wezen naar, maar  ongeloof  maakt ons door om de stem ruimte geven in ons leven.  soms zo erg dat we totaal  blokkeren in ons leven. soms blokkeren we slechts op bepaalde terreinen in  het leven. het luisteren naar de stem van God in ons vraagt van ons dat we in Hem leren rusten. Slechts in rust bij Hem kunnen we ook rust van Hem ontvangen. Tegelijk vraagt het van ons actief deelnemen aan die rust door open en transparant te zijn naar Hem . Hij vraagt ons te luisteren om keuzes te maken vanuit die rust.

We zijn als mensen altijd maar heen en weer. Ons hoofd is soms net een tijdbom.  Zonder rust is het de vraag wanneer ze ontploft en wie de  het volgende slachtoffer is van onze verkeerde keuzes.  Het is goed om in alle rust bij God te zoeken . onszelf te ontdekken.  de vraag die ik wil stellen hier is: wil je het slachtoffer zijn van de gebeurtenissen in je leven door je gedachten en gevoelens de hoofdrol te laten spelen in je leven? of… laat je God de hoofdrol spelen in je leven door ineen constante relatie met Hem te leven  door Zijn Geest in je.  Hij is de bron van ware liefde.

Slechts in rust bij Hem kunnen we ook rust van Hem ontvangen.

Wie is het waar je leven om draait? Is het je angst om niet geliefd te zijn? is het je hang naar erkenning? O f verlang je er werkelijk naar  en durf je ook de keus te nemen om God werkelijk in het middelpunt van je leven te zetten. Geloof je dat God het middelpunt is van waar het in dit leven om draait.  Staan we open voor God  of zijn we bezet door onze hang naar erkenning? Laten we ons niet laten leiden door onze angst om afgewezen te worden, maar  onze hand leggen in de hand van Hem die ons lief heeft.

De toekomst tegemoet

In mijn vorig blog had ik het over een andere jas aantrekken.  Vandaag  wil ik spreken over stappen zetten.  Het gaat er niet zozeer om  welke beelden of woorden gebruiken, maar het gaat er om dat wanneer we in het verleden blijven hangen  er geen verandering op zal treden. Sterker nog  hoe meer we blijven hangen en  blijven zitten waar we zitten zonder stappen te zetten om verder te gaan des te meer beschadigd dat we raken. we raken steeds verder in de knoop.

Wanneer we blijven hangen in wat er destijds is gebeurd maakt dat we muurvast  komen te zitten in bijvoorbeeld de verdediging. We  voelen ons aangevallen en bijten voortdurend van ons af of we verschuilen ons in een ongezonde houding waardoor we of mensen gaan mijden of mensen ons gaan mijden omdat ze ons niet meer herkennen. we laten niemand meer toe. we gedragen ons als een bange geslagen  hond in een hoekje, die het liefst gewoon wat aandacht zou willen en stiekem ook wel  met zijn staart zwaait, maar die de oren plat op de kop heeft als iemand de hand uit steekt en wanneer iemand te dicht bij komt gewoon gaat bijten om te voorkomen dat hij wederom mishandeld zal worden.

Hoe meer beschadigd dat we zijn, hoe meer we ook vast kunnen komen te zitten  aan deze  negatieve identiteit, sterker nog we hebben er soms zelf een soort van plezier in gekregen om van ons af te bijten. Soms  geeft dat zelfs heel even een gevoel van controle.  Alsof we  weten wat we doen. alsof we in staat zijn om mensen van ons af te houden om niet weer beschadigd te geraken. Inwendig  komen we echter steeds verder van ons zelf en de ander  af te staan.

Waar staan we in ons leven?  durven we werkelijk onszelf  te bekijken en onderzoeken of we wel werkelijk ook in het heden staan of laten we ons  hedendaagse leven bepalen door het verleden? Niks doen lost ook niks op. dus zul je stappen moeten zetten op de weg naar herstel. En weet  je? die reis hoef je niet allen te gaan.

Ik geloof dat het goed is om je situatie eens te bekijken en  nieuwe stappen te zetten misschien.  Stappen te zetten  en onder ogen te zien dat je ergens op de weg beschadigd bent geraakt en dit ook gewoon te bekennen. Gewoon  erkennen dat je moeite hebt met zaken. dat is  de eerste stap.  Het is belangrijk om te erkennen dat je  boos bent, dat je verdriet hebt, dat je moeite hebt, dat je …

We moeten erkennen dat we boos zijn, jaloers, ons afgewezen voelen, dat we opstandig zijn , om verder te kunnen gaan en te herstellen.  De verleiding ligt op de loer om  vast te houden aan negatieve emoties en wrok, maar geloof me dit helpt niet. ik ben er geweest. Het maakt bitter en niet beter. 

Natuurlijk zijn bepaalde gevoelens ook terecht en mag je  ook boos zijn om bepaalde zaken die je zijn overkomen, maar  de situatie mag nooit een plek zijn die je vast houdt en je verbittert  maakt over de rest van je leven. daarom zullen we  het moeten overgeven om verder te kunnen gaan. Nieuwe stappen zetten . stap voor stap de toekomst tegemoet, maar misschien moet je eerst eens voor jezelf  duidelijk hebben wat de richting is die je op wil gaan.