Tag: bereidheid

woord en daad, mijlenver van elkaar verwijderd

Soms  leef ik niet werkelijk uit wat ik zeg. Soms  doe ik niet wat ik zou willen. soms doe ik totaal anders dan wat ik geloof.  Ik geef als het ware een tweezijdige boodschap.  Aan de ene kant probeer ik met woorden goed te maken wat ik met  daden tekort schiet en aan de andere kant  doe ik soms anderen tekort met daden waar  mijn woorden te kort geschoten zijn.

Misschien raak je er van in de war.  Misschien denk je dat ik niet altijd eerlijk ben. je hebt gelijk dan.  Niet helemaal eerlijk.  Natuurlijk zou het zo moeten zijn dat mijn woorden en daden op elkaar zijn afgestemd, maar  helaas is dat niet altijd zo. Soms vertrouw ik meer op mijn eigen manier van overleven.

Ik verlang echter om het goede te doen. een werkelijke volgeling te zijn.  God riep Petrus en zei zoiets als: “Hey Petrus, luister eens naar me, als je nu je netten neerlegt en met me meegaat, dan zul je een ander leven leiden. Je zult mensen vangen in plaats van vissen. “

Petrus liep een aantal jaren  met Jezus mee. Van heel dichtbij zelfs. Als een van de mannen die heel dicht bij Jezus liepen en weetje, Hij zag voor zijn ogen wat Jezus deed en nog waren zijn woorden  en zijn daden niet altijd in overeenstemming met elkaar. het mooie  hierbij is dat Jezus hem liefhad. dat Jezus Hem kende zoals hij zichzelf nooit had gezien.  Jezus had hem lief ondanks zijn falen.

En dan de man aan het kruis. Een misdadiger. Hij was terecht aan het kruisgeslagen, toch had Jezus hem lief. Zelfs toen Hij pijn  leed  had Jezus hem nog lief. Hij dacht niet aan zichzelf, verweet hem niet wat hij verkeerd had gedaan, maar hij had hem lief.

Jezus was in woord en daad rechtvaardig, maar hij kent ook onze harten. Niet als verontschuldiging, maar Hij weet wie we zijn. Hij weet hoe we denken , wat we voelen en dat we  gewone mensen zijn.

We zouden misschien veel meer moeten opletten dat ons woord en onze daad meer met elkaar in overeenstemming is. we zouden wellicht  moeten kijken of wat we doen ook klopt met  wat de Bijbel ons leert, maar bovenal  zou het goed zijn om te leren wandelen in Gods aanwezigheid.

Leven in Gods aanwezigheid, doen wat hij ons door zijn Geest te zeggen heeft is het uitgangspunt.  Helaas zijn we niet perfect en doen we soms de dingen verkeerd. Soms zelfs moedwillig,maar wanneer we  leren om te luisteren naar de Heilige Geest, dan zullen we  wat we verkeerd  gezegd hebben(als we het werkelijk ook weten) ook willen ophelderen, dan zullen we wanneer we verkeerde zaken hebben gedaan ze ook willen  uitspreken naar de ander . en… ik geloof als iemand gekwetst is door  dingen die we gezegd of gedaan hebben  zijn we bereid om  te zeggen naar de ander dat het niet de bedoeling was om te kwetsen of pijn  te doen.

Min woorden en daden liggen soms mijlenver uit elkaar helaas. Ik werk er aan.   ik wil oppassen niet te grote woorden te gebruiken om te kleine daden te compenseren. Of te grote daden te willen verrichten om mijn gebrek aan woorden te  compenseren. Ik verlang er naar  mij zelf te zijn.  ik kan mijzelf zijn omdat ik weet dat God ondanks  alles gewoon mijn Vader wil zijn.

Ik wil leren om woorden van hoop te spreken tegen de hooplozen. Woorden van liefde tegen hen die geen liefde kennen, Gods woord voor hen die Hem nog nooit werkelijk hebben ontmoet. Ik wil mijn armen spreiden voorhen die  nooit geen armen hebben gehad. mijn schouders om als steun te fungeren, ik wil gewoon er voor de ander zijn.

ik wil doen en spreken van Gods liefde en als dat er niet helemaal uitkomt dan mag je me er op wijzen. dat zal vaker gebeuren dan me lief is, maar ik verlang er naar en sta er open voor  om werkelijk God te dienen. Met mijn hele leven.  grote woorden … alweer.. ik besef het heel goed. ik zal waarschijnlijk  zo nu en dan door de mand vallen, maar mijn verlangen is oprecht. God is goed. hij houdt van me zoals ik ben. Hij houdt ook van jou.

 

De grootste vorm van Liefde.

Over vergeving

Het is onmogelijk om werkelijk  te ontmoeten als we niet bereid zijn om de stoute schoenen aan te trekken  en  het gesprek  aan te gaan. soms kunnen er aardig wat dingen in de weg komen te staan.  Ik heb er gisteren al over geschreven, maar  nu wil ik dat nog eens doen vanuit een andere hoek of perspectief. 

Ik geloof dat het belangrijk is om  elkaar te ontmoeten.  wat ik nu precies met ontmoeting bedoel is  bij de vaste lezers wel duidelijk inmiddels , maar  voor wie het nog niet helder heeft  kan hier eens gaan kijken.

Om te kunnen ontmoeten moeten we soms  de weg vrij maken. soms staan er allerlei obstakels in de weg om werkelijk  te zien  wat er werkelijk leeft in het hart van de ander. wanneer we  elkaar proberen te forceren om te ontmoeten zal dit zeker niet werken. Een ontmoeting is  iets wat niet afgedwongen kan worden. we kunnen hooguit zeggen wat er op ons hart is, maar wanneer er niet wordt uitgesproken wat er diep van binnen leeft zal er geen werkelijke ontmoeting plaats vinden.

 De vraag is echter of we bereid zijn om onszelf  te openen ook voor wat anderen ons  te zeggen hebben. ik denk dan bijvoorbeeld aan het feit dat wij anderen pijn hebben gedaan. Ik hoop dat we ons persoonlijk aandeel in een situatie ook onderogen durven zien. veelal wegen we  ons aandeel en zeggen we eigenlijk  heel vaak dat wanneer er een conflict situatie is dat ons persoonlijk aandeel een stuk kleiner was  dan die van de ander.

Zo komen we  dus nog steeds niet tot ontmoeting al zou dit natuurlijk  zo kunnen zijn. wezenlijk maakt het echter geen verschil hoe groot het aandeel is, maar  het is belangrijk te beseffen dat ook jou aandeel  een barrière vormt om een ontmoeting aan te kunne gaan.  onze persoonlijke barrières  kunnen we doorbreken  om van daar uit de weg te openen voor  werkelijke ontmoeting van onze  kant. Misschien is het gevolg dat ook de ander de barrières die hij opgebouwd heeft zal afbreken om zichzelf te laten zien.  wanneer we immers blijven waar we zitten zal er niets veranderen. wanneer  echter een partij  langzamerhand zijn schild zal laten zakken en zichzelf zichtbaar maakt  is dat een vorm van kwetsbaarheid waar men niet omheen kan.

Dit is de grootste vorm van liefde die de mens kan tonen. Dit is wat Jezus bedoeld met de minste zijn.  dit kan een pijnlijk proces zijn, maar is zeker de moeite waard.  Als twee mensen elkaar opnieuw benaderen vanuit  vergevingsgezindheid zal er iets gebeuren wat zijn weerga niet kent.  Waar we  op de een of andere manier tegen muren  aanlopen worden deze  neergehaald wanneer  men bereid is om dingen over te geven.

Ik geloof dat dat is waar werkelijke vergeving begint. Wanneer we  geloven  dat wanneer we God onze  dagelijkse zorgen en problemen in handen  leggen, onze pijn en ons verdriet, dan zal er iets veranderen in ons leven. van daaruit leren we ook om onze eigen problemen aan te gaan pakken . we leren om de ander te vergeven en daarmee raken we het hart van  God , maar ook die van de ander. ik geloof dat God verder zal werken aan het hart van de ander  wanneer wij bereid zijn ons hart voor God te openen en voor de ander .

Misschien willen we zelf de controle houden en de eer  aan onszelf houden door de ander eerst te laten komen. weet dan dat je soms wachten kunt tot je een ons weegt en dat je daarmee de pijn voortdurend met je meesleept. wat nou eer? Is dat de eer aan jezelf houden? Is dat  controle houden? Ik geloof dat wanneer we de controle werkelijk willen houden we deze uit handen moeten geven aan degene die werkelijk controle heeft onver ons  leven.  wij hebben niet de controle. Wij zijn God niet!

Vergeving van de ander maakt ons vrij. we doorbreken de binding die het heeft op ons leven.  we zeggen daarmee niet dat  dat wat er gebeurt is  ons niet heeft gekwetst of dat het niet  ingrijpend is geweest in ons leven. we doen niet alsof het geen belangrijk punt is waardoor we gekwetst zijn, maar we spreken uit dat het iets met ons heeft gedaan, maar we nemen de verantwoording ook voor onze eigen houding. We  laten echter los en gaan verder met ons leven  en vragen geen vergelding meer  voor wat ons is aangedaan.   We presenteren ons niet langer als aanklager.

Zo worden we  vrij van wat de ander ons heeft aangedaan, maar openen we ook de weg om  opnieuw  met elkaar  te leven. elkaar te ontmoeten.  dit soort ontmoeting zal wellicht  een ander invulling hebben dan we ons in eerste instantie voorstellen bij de ontmoeting zoals ik ze gesteld heb, maar  zeker gaat het ook hier om het kwetsbaar opstellen en laten zien van wie we zijn. de ander krijgt zo de mogelijkheid om ook een stuk van zichzelf aan ons te tonen. Misschien zal een relatie  als close friends er misschien niet inzitten toch is het goed om elkaar  te leren zien zoals we werkelijk zijn en lief te hebben al kan dat niet vanuit onszelf. God wil ons die liefde geven om te vergeven.

bruikbaar zijn

in het krijt staan!

Lezen 2 samuel 9:1-9

Wanneer we spreken over herstel en bruikbaarheid in het koninkrijk van God en wat we zullen moeten doen om ook daadwerkelijk dienstbaar te kunnen zijn, is het goed te beseffen dat het belangrijk is om het goed te maken met degene bij wie dat mogelijk is.

we willen niemand ook maar enige schade berokkenen. Het is goed dit ook in het achterhoofd te houden bij serieuze overwegingen om stappen te ondernemen. Niet als een excuus, maar met de bereidheid niet alleen aan onszelf te denken, maar juist ook aan de ander.

sta je in het krijt?

Zijn er mensen bij wie je ergens nog in het krijt staat? Die je nog iets schuldig bent? Ik heb geen idee hoe jou zaakjes er voor staan, maar het is goed om jezelf af te vragen wat je zou moeten doen om in het reine te komen met de ander, je naaste.

David had een belofte gemaakt aan Jonathan. Op een dag vroeg hij zich af of er nog iemand was van Saul’s familie en herinnerde zich de belofte die hij had gemaakt.

wat ben je verschuldigd aan en wie?

Hij onderzocht de zaak en kwam er achter dat er nog altijd iemand in leven was. De zoon van Jonathan. Deze had mede doordat David zich niet aan zijn belofte had gehouden een moeilijk leven gehad.

Zijn er mensen die het moeilijk hebben omdat wij ons niet aan ons woord hebben gehouden? Zijn er mensen die we iets verschuldigd zijn en die we niet hebben gegeven wat we hadden moeten doen?

erkennen en respect tonen

Het is belangrijk om onze beloften na te komen wanneer we dat kunnen. Wanneer we dat echter niet kunnen is het minste wat we kunnen doen is de ander vragen wat we ons te kort schieten voor hen heeft betekent en onze verantwoordelijkheid op ons te nemen om onze verontschuldiging aan te bieden voor het na laten van de belofte.