Tag: arm

Is dit alles wat er is?

Als je het mij vraagt is er veel  geestelijke armoede in Nederland. Ik geloof dat er veel mensen vastlopen omdat ze de volheid  van God niet  ervaren in hun leven.  DOE MAAR zingt jaren geleden al  het lied; is dit alles wat er is?  en René Froger zingt ; een eigen huis een plek onder de zon… maar zou toch graag simpel weg gelukkig willen zijn.

Veel mensen bezitten van alles maar zijn geestelijk arm te noemen.  We zien door de bomen het bos niet meer.  devraag  komt op of rijkdom nu zegen of vloek is.  ik zelf ben bezig met het lezen van het boek van Richard Stearns ( het gat in ons  evangelie) en daarbij denk ik na  en zie ik wat  de Bijbel zegt  over deze dingen. Een van de dingen die ik in e Bijbel zie is onderandere dat  het voor een kameel  gemakkelijker is om door het oog van een naald te gaan dan dat een rijke  het koninkrijk van God binnen gaat. (Math 19)

De vraag is hoe rijk zijn wij? Misschien meten we dat af aan iemand die nog rijker is en zien we ons als arm, maar wereld wijd gezien zijn wij enorm rijk. We behoren tot de rijken der wereld.  moeten wij Nederlanders nu wanneer we God werkelijk lief hebben  al onze rijkdom weg gaan geven? moeten we nu werkelijk alles  wat we  vergaard hebben  aan de mensen geven die niet zo rijk zijn als wij?

Jim Elliot zegt: Je bent geen dwaas als je geeft wat je niet kunt  houden, om te winnen wat je niet kunt verliezen.

Richard stearns zegt in zijn boek: Christus is een kwestie van alles of niets en iedereen heeft , op welke manier dan ook, een keus gemaakt. of we hebben ons leven volkomen aan hem gegeven, of niet.

Wij leven hier  in een land van overvloed en toch zien we dat mensen vastlopen. Veel mensen zijn overspannen, depressief, kampen met verslavingen op allerlei gebieden van het leven. we worden te dik door het vele ongezonde eten en de tijd die we voor de TV doorbrengen waarop we vermaak zien die of zonder inhoud is of ons bandeloosheid toont die gewoonweg niet gezond voor ons zijn in allerlei opzichten.  Veel mensen zitten zelfs regelmatig in de kerk, maar  durven we daar nu  werkelijk ons zelf te zijn?  ik geloof dat  voor  veel mensen geld dat niet Christus onze heer is, maar Mammon of onze buik zoals de Bijbel dat zegt.

Ik geloof dat Nederland  Mannen en vrouwen nodig heeft die op durven  te staan in geloof en leven.  mannen en en vrouwen met Karakter en kracht.  Die liefde hebben voor God en hun naaste, die God willen dienen in woord en daad.  Mannen en vrouwen die niet nieuwe verf willen zijn op de rotte delen van een huis wat op instorten staat, maar die leven de stenen willen zijn van het huis gebouwd op de Rots.

Wat zou er gebeuren als we ons zouden inzetten  om vanuit bewogenheid mensen een baan te bieden zodat ze  zouden kunnen voorzien in hun eigen onderhoud? Wat zou er gebeuren als we ons in zouden zetten om  plaats te maken in de kerk of in ons huis als dat nodig mocht zijn voor iemand die  geen onderdak meer heeft? (Jes 1:16-17)

Laten we ons hart openen en mensen ontmoeten wanneer ze vast zitten in hun  leven en hen bevrijden van wat hen gebonden houdt daar aan. Laten we delen van wat we hebben gekregen, niet omdat  we het moeten, maar omdat we er naar verlangen de ander werkelijk te helpen en te ontmoeten in hun situatie. (Jes 58:6-7)

Wanneer we werkelijk toegewijd willen zijn aan,wat men, in wat de kerk, de grote opdracht noemt is het  dan niet zaak dat we vooral iets doen  aan wat we hebbe n nagelaten in de loop der jaren?  Kunnen  we de liefde van Christus laten zien wanneer we niet ook elkaar onze liefde tonen?  Waar is onze radicaliteit? Is het mogelijk om werkelijk radicaal te zijn? veel mensen zijn enorm radicaal met de mond, in wat ze zeggen, maar  laten wij vooral radicaal zijn in ons handelen en werkelijk laten zien wat ons hart is en waarvoor we staan. Ik geloof dat wanneer we  dat gaan doen we ook meer en meer zullen ontdekken  van de radicale liefde  die God ons heeft gegeven in Christus en welke hij ons nog gaat geven in onze liefde  voor hen die in nood zijn en ons nodig hebben in dit leven.  misschien ontmoeten deze mensen door ons heen een stukje van God persoonlijk,  dwars door ons onvolkomen leven heen.  Zou dat niet geweldig zijn?

sorry! ik zat fout.

Kom , nu is de tijd.

Lezen 2 cor 2: 5-8

De dingen die we verkeerd hebben gedaan zijn niet goed te keuren en wellicht houden we daardoor niet meer van ons zelf. We hebben echter het idee dat bepaalde mensen  alleen maar van ons houden juist door het gedrag wat we van onszelf af keuren.

We weten niet goed wat te doen.  We zijn bang voor openbare vernedering en het verliezen van degene die we nog om ons heen hebben. We zijn bang om alleen over te blijven.

Juist dit gevoel van afwijzing maakt het nemen van actie vaak ook zo moeilijk. We weten dat we toe moeten geven fout te zijn geweest, maar onze verontschuldigingen aanbieden is vreselijk moeilijk.

In de jonge gemeente  van Corinthe was een man uitgesloten van deelname toen zijn zonde bekend werd.  Toen Hij echter rondging om zijn verontschuldigingen aan te bieden weigerden sommigen dat resoluut en wilden hem niet opnieuw welkom heten in de gemeenschap.

De apostel Paulus zei echter:  de man is genoeg gestraft door jullie oordelen ten opzichte van hem. Nu is het tijd om hem te vergeven en te troosten, anders zal hij waarschijnlijk nooit meer kunnen herstellen door de teleurstelling die hij heeft opgelopen. Laat hem opnieuw zien hoeveel je van hem houdt.

Sommigen zullen het advies van Paulus opvolgen en je een schouder bieden om te huilen, een arm om te steunen en je liefhebben, misschien zelfs meer dan ooit te voren.  Juist deze mensen zijn het die je door God gegeven zijn om je bitterheid en verdriet  te verwerken en je niet langer ontmoedigt te voelen.

Heer, dank U wel voor de mensen die U mij gegeven hebt. Voor degene die me niet hebben laten vallen toen het moeilijk was. Die begrip hebben voor angstige en radeloze situaties. Heer U bent er ook zelf en wil genezing geven en bescherming. Dank U daarvoor. amen

terug naar overlevings pakket stap8, #3

Samen zijn we sterk!

alleen is maar alleen!

Lezen Prediker 4:9-12

Alleen is maar alleen! Als we onszelf opsluiten voor de harde, koude buitenwereld komen de muren op ons af. We denken en reflecteren over alles wat ons is overkomen of over wat we  hebben gedaan.

We schamen ons of voelen ons schuldig , maar durven of willen niets ondernemen. We zijn neerslachtig en voelen ons… blurrr…!

We hebben het idee dat er niemand van ons bestaan weet of er überhaupt iemand is die om ons geeft. Zelfs als er mensen zijn voelen we ons alleen. We denken net zolang tot we onszelf zielig vinden. We klagen dat mensen ons in de steek gelaten hebben en misschien is het de waarheid, maar zien we nog niet dat er misschien al iemand is die ons een had reikt of een schouder.

Zijn we bereid om ook onze armen uit te steken naar de ander? of houden we vanwege teleurstelling, schaamte, schuld onze armen stijf aan ons lichaam?

Salomo wist het ook: twee  kunnen meer dan één . bovendien als één valt kan de ander hem er weer bovenop helpen. iemand die zich alleen terugtrekt is misschien niet in staat zichzelf weer te doen opstaan wanneer hij gevallen is. Bovendien worden we koud en kil. We kunnen alleen niet meer warm worden.

Twee mensen is mooi als ze samen zijn, drie is zelfs nog beter. des te meer draden er door een touw lopen des te sterker het touw. Hoe meer mensen samen des te sterker de band kan zijn. we hebben dan steeds meer mensen en mogelijkheden om op terug te vallen.

Nee, eenzaamheid breekt ons de nek wanneer we niet oppassen. Wanneer we proberen ons leven op poten te krijgen , zullen we dit advies niet in de wind moeten slaan, maar terug keren naar het hart van aanbidding.

Ware aanbidding is gemeenschap met God, met onze naaste! wanneer we God in ons leven toelaten. wanneer hij als het ware de kerndraad is zijn we supersterk. drievoudig sterk. door een gezonde relatie met God, onszelf en de ander.

Gemeenschap is elkaar ontmoeten. Ontmoeten is een prachtig woord. Ik gebruik het  erg veel als het gaat om herstel. Ontmoeten betekent in mijn eigen woorden zoiets als elkaar zien en aanraken, elkaar horen.

Het betekent ook elkaar leren kennen. Het heeft voor mij echter ook een andere betekenis, namelijk van niets  meer moeten . we mogen vrij zijn met elkaar. Dat is een geweldig leer proces.

Relaties en vrijheid , onszelf zijn, belangrijke thema’s op weg naar herstel. Oude relaties herstellen, maar ook nieuwe relaties aangaan. God geeft ons zoveel mogelijkheden, snap soms even niet waarom we zo vaak de moeilijkste weg kiezen.

Ja Heer, er is zoveel wat U ons wil geven, zoveel meer dan we ons beseffen en toch lijkt ons hart altijd maar dat te willen doen wat niet goed voor ons is. telkens weer vallen we in dezefde kuil. Heer als we zouden leren meer op U te vertrouwen zou dat zoveel beter zijn. wilt U ons daar mee helpen? dank U wel voor de mensen die we kennen , we verlangen er naar geliefd te zijn, dank U dat we  geliefd bij U zijn.  dank U Vader U bent echt de aller,aller grootste, de beste , de enige.  amen

verder naar overlevingspakket stap 8, #4

terug naar overlevingspakket stap 8, #2