Tag: afschermen

Rugpijn en Jacobus.

Voel me wat down vandaag. Misschien door de medicatie of gewoon omdat ik gewoon mobiel wil zijn . Er is zoveel te doen op mijn werk en thuis en ik lig hier maar wat te wachten op de dingen die komen gaan.

Voor alle duidelijkheid ben ik afgelopen in de ochtend opgestaan met behoorlijk wat pijn vanuit de rug. Het is duidelijk dat ik een hernia heb.

Lagehernia

Ik had gehoopt dat ik geopereerd zou worden en eindelijk vrij zou zijn van de pijn. Inmiddels een opname later en nu thuis afwachtend voor een nieuw onderzoek, Kom ik tot de conclusie dat langzamerhand de pijn afneemt.

Ik baal daar van. Immers wat nu als ze me weer naar huis sturen? Wat nu als er weer niets gebeurt? Ik zie dat ik lichamelijk steeds verder achteruit ga. De moed zakt me in de schoenen. Die ik overigens niet eens zelf aan kan trekken.

Gisteren bezoek gehad van vrienden ze baden met en voor me. In mijn gedachten komen nu: wat als God nu bezig is in mijn lichaam en dat daardoor mijn pijn wegtrekt. Zo dat het langzaam aan beter wordt?

Tja, ik zeg altijd te geloven in gebed, maar is dit dan alles wat ik mag verwachten? Dan dus liever de operatie.

Is het gebed niet oprecht of echt genoeg? Wil God me door dit heen van alles leren? Waarom ben ik zo down? Misschien zou dit me kunnen leren geduldig te zijn. Veel mensen hebben meer pijn, meer moeite dan ik in mijn situatie.

We leren toch dat als we leed te dragen hebben we er voor moeten bidden? Wat te doen met zalving van zieken?

Gelovig gebed zal gezond maken staat er geschreven. Als hij zijn zonden belijdt. Wat moet ik hier nu mee.

Is het zonde wat mij een slechte rug veroorzaakt of komt het voort uit de zondeval?

Eigenlijk ben ik best boos en teleurgesteld in God. Ik werk hard voor zowel mijn gezin als ook in mijn werk zet altijd mijn best beentje voor.
Nu lijkt alles in een ander perspectief te staan. Het is immers mijn gezin en ook mijn werk geworden. Is dat wellicht wat God me wil leren? Is dat wat ik zou moeten belijden?

Ben ik afgedwaald van dat wat ik zo breed verkondig? Ik vertel altijd dat Jezus zegt dat we De Heer lief moeten hebben boven alles en de mensen om ons heen als onszelf en dat deze geboden ahw gelijk zijn aan elkaar. Bij elkaar horen en niet zonder elkaar kunnen.

Heb ik het toch per ongeluk uit elkaar getrokken voor mij zelf? Ben ik vergeten God toch op eerste plaats te zetten en heb ik er per ongeluk toch iets anders van gemaakt? Zoiets als: heb jezelf lief boven alles en je naaste als God?

Heb ik mijzelf vastgezet? Een blinde vlek? Hoe zou ik door God genezen kunnen worden als ik mijzelf boven hem stel? Hoe zou ik werkelijk iets voor anderen kunnen betekenen als God niet zelf zou ingrijpen. Sta ik Hem in de weg?

Mijn denkbeelden zijn soms wat raar wellicht, maar ik wil juist dat doen wat ik verkondig De Heer op de eerste plaats stellen. Niet datgene wat me zelf het beste lijkt om te doen of mijn manieren verkondigen, maar Gods liefde meer en meer toelaten in mijn leven en ruimte voor Hem creëeren.

Ik merk al denkende, biddende en schrijvende dat ik erg met mijzelf bezig ben geweest in alles wat ik doe. Ben ik dan slechts bezig geweest met mijzelf te profileren? Was ik uit op complimentjes en waardering van mensen?

Ik geloof dat ik enerzijds in een omgeving ben gekomen waar ik veilig ben. Ik denk aan mijn werk . Het is een plek waar ik vellig ben en mezelf mag zijn. Waar ik gecorrigeerd word en waar men ook naar mijn inzichten luistert en gewaardeerd word. Heerlijk. In de kerk waar ik heen ga is dat groeiende. Ik merk dat zowel inmijn werk als in de kerkvisitatie oude ervaringen meeneem. Ik ben voorzichtig in wat ik zeg en bouw daardoor toch een soort scherm om me heen.

Een scherm van aftasten, voorzichtig zijn. Dit beschermt me enerzijds, anderzijds houdt het me op de rem. Anderzijds denk ik bepaalde patronen te herkennen bij bepaalde mensen wat me dan op een afstand houdt. Ik wil de confrontatie liever niet aangaan.

Tja wat heeft het allemaal met mijn rug te maken? In wezen niets. Mijn pijn was er voorheen al, maar durf ik de pijn te omarmen en het een plek te geven? Durf ik er voor te kiezen God opnieuw de eerste plaats te geven en afstand doen van de 1e plek? Niet mijzelf wegcijferen of onderwaarderen. God houdt gigantisch veel van me. Ik wil dit niet alleen weten , maar het liefst ook voelen.

Mijn rug doet eigenlijk niet zo terzake , ik hoop echter dat ik weer normaal zou kunnen functioneren. Ik wil leven tot eer en glorie van God. Hiervoor is transparantie erg belangrijk.

1,.. 2,… 3,… Ik kom…!

Lezen Johannes 8:3-11

Schaamte is  in het leven misschien wel een van de dingen waar we de meeste moeite mee hebben. Doordat we ons schamen gaan we ons verstoppen. muurtjes bouwen om ons achter te verschuilen.

wegkruipen

Verstoppen kan op allerlei manieren. We kunnen ons daadwerkelijk verstoppen in een huis of achter de bank, wat sommigen doen omdat ze zich schamen omdat de deurwaarder weer eens langskomt bijvoorbeeld, of omdat ze gewoonweg niet gezien willen worden omdat ze een hekel aan zichzelf hebben en zich niet aan anderen willen vertonen.

Anderen verstoppen zich in hun houding, ze gedragen zich  stoer of onverschillig, weer anderen gaan drinken of gebruiken drugs, er zijn vele manieren om je te verstoppen, je kent ze vast wel. Iedereen heeft zo zijn manier om zichzelf af te schermen voor zijn gevoel van schaamte.

Als het gaat om toegeven dat we fout zijn geweest, betekent kwetsbaar zijn . je kwetsbaar opstellen. Je zelf laten zien in een hoedanigheid die je eigen lijk niet durft. We zijn bang dat iemand onze verstopplaats weghaalt en ons openlijk voor schut zal zetten.

veroordeling door anderen

De religieuze leiders en farizeeërs in Jezus dagen, brachten een vrouw bij Hem. Ze had overspel gepleegd. Volgens de wet moest ze gestenigd worden zeiden de schrift geleerden en farizeeërs tegen Jezus. Jezus schreef met zijn vinger in het zand en zei, oke , je mag haar stenigen, maar dan wel eerst degene die nog nooit iets fout heeft gedaan in zijn leven. Langzaamaan gingen de schriftgeleerden en de farizeeërs weg. Jezus bleef alleen achter in het midden van de menigte met de vrouw.

Er zijn mensen die geloven dat Jezus met zijn vingers in het zand een lijst maakte van de verstopte fouten van de joodse leiders. Ik weet niet of het ook daadwerkelijk waar is. Toch geeft het wel een beeld van de persoon die Jezus is. Jezus is eerlijk genoeg om onze zonden naar onszelf te openbaren. Hij is degene die weet wat goed voor ons is.

als we willen toegeven dat we fout zijn geweest moeten we weten bij wie we ons oor te luisteren leggen. Allereerst kunnen we bij Hem terecht, maar het is ook  goed als we iemand  zoeken die we kunnen vertrouwen , een vriend om om mee te delen. Iemand die het wellicht  heeft meegemaakt in het leven, iemand die weet wie Jezus is.

 

 

Heer Ik wil mijn leven delen met U, me niet meer verstoppen voor U. ik wil echter ook graag mijn leven delen met anderen, met iemand die ik vertrouw. Die naar me luistert, maar die ook begrijpt wat ik bedoel, gewoon omdat hij geweest is waar ik ben geweest. Iemand die U kent en van U houdt zoals ik van U houdt. U bent geweldig, ik weet immers dat U me leidt op deze weg. Amen