Categorie: Geen categorie

de zon.

 

De zon schijnt.

Lekker weer.

Van mij mag het,

morgen nog een keer.

heerlijk zit ik te genieten.

zonnetje op mijn huid.

mijn hart lijkt te schreeuwen,

“kom op, ga er lekker tussenuit.”

lente weer.

de zon schijnt.

Dit jaar voor de allereerste keer.

 

 

 

7 mrt 2011 erik velema

De spiegel

 

 

 

Toen ik in de spiegel keek,

Schrok ik me werk’lijk rot

Want ik zag toen…..

Och, mijn lieve God.

Oppervlakkigheid van deze wereld

In alles, ook in mij.

Wat doe ik nu?

Here, wat wilt Gij

Verander toch mijn ogen,

Mijn mond en ook mijn hand’.

Ja Heer, maar vooral mijn binnenkant.

Vernieuw me,

Help me Heer

Dat is wat ik nu oprecht begeer

Te worden als U

Here, help mij nu!!!!

 

 

De rode draad

 

 

Soms heb ik ‘t gevoel

Vogelvrij te zijn verklaard

Ik durf niet meer te spreken

En wat ik zeg klinkt hol

‘t is moeilijk uit te leggen

maar U Heer, weet wat ik wil zeggen.

 

Soms heb ik ‘t gevoel

Dat niemand me begrijpt

Ik durf niet echt te zeggen

De dingen die ik voel

Ik vind niet echt een woord

Maar U Heer, hebt het toch gehoord

 

Soms heb ik ‘t gevoel

Dat m’n kop word afgemaaid

steeds als ik iets wil gaan zeggen

ik weet niet wat te doen

ik kan er niet meer tegen

och heer, geeft U mij Uw zegen

 

Soms heb ik ‘t gevoel

En het gevoel dat doet een heleboel

In mijn leven met U op weg

Ik hoor mezelf als ik ‘t zeg

‘t gevoel is niet de rode draad

U bent slechts waar ‘t werkelijk om gaat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13-7-03

 

broeierig

 

Broeierig.

Ik zit hier op m’n kamertje

Regen tegen ‘t raam

‘t is verschrikkelijk broeierig

net tegen onweer aan

‘k weet me met mezelf geen raad

ik loop ook maar wat te zuchten

zweet parelt op m’n voorhoofd

daarboven donkere luchten

eventjes nog wachten

dan is het wellicht voorbij

de zon zal weer gaan schijnen

en mensen worden blij

de druk is dan van de ketel

men zucht weer opgelucht

en gaan gewoon weer verder

in de frisse buitenlucht

 

 

 

 

 

 

 

10/8/02

bolwerk van heden en verleden.

 

 

Grote brokken verleden,

Samen als een muur.

Eerst alleen maar kleine stukken,

Nog heel erg prematuur.

Tot ze samen gingen klonten.

Brokken, enorme stukken.

Steeds meer tot een barricade.

Een muur tussen het verleden en het heden.

Een machtig bolwerk. Een façade.

Niets is meer wat het lijkt.

Hard geworden, koud.

Levenloos.

Veiligheid voor alles.

zonder inhoud, werkelijke zin

afgesloten van mijn ware ik,

mijn gevoel, mijn leven binnenin.

dit gedicht is een reactie op de uitdaging en foto op vrijspraak van Paul Abspoel.

Als ik weer eens….

 

Als ik weer eens probeer

om te leven zoals U.

Als ik opnieuw Heer, moet erkennen

dat ‘k dat niet kan.

Dan kom ik en fluister ik Uw naam.

 

Als ik weer eens probeer

me beter voor te doen.

Als ik opnieuw Heer, langzaam besef

dat ‘k dan niet echt ben.

Dan kom ik en fluister ik Uw naam.

 

Als ik weer eens probeer

mijn leven te veranderen.

Als ik opnieuw Heer, alles anders wil

Zeg me dat ‘t zo niet moet.

Kom dan bij me en fluister zacht m’n naam.

 

 

4. 5. 03

Als ik denk aan mijn Jezus

 

 

 

 

Als ik denk aan mijn Jezus

En aan wat Hij deed voor jou en mij

Dan stroomt mijn hart haast over

Dan word ik van binnen heel erg blij

Het is haast niet voor te stellen

Wat het van binnen met me doet

Maar een ding is zeker

Het voelt ontzettend goed!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nov 2003

A…,

 

Lieve mooie bloem,

wat zou je prachtig kunnen bloeien.

Nu ben je nog een knop,

die prachtig uit zou kunnen groeien.

Jouw kleur is al te zien.

Kom maar langzaam open,

of durf je niet misschien?

Open bloeien,

dat is leven zoals je bent bedoeld.

Begrijp je dat?

Heb je dat ook echt ervaren,

heb je dat ook zo gevoeld?

Wees niet zo bescheiden,

laat je angsten nu maar gaan.

Je eigen ik, jezelf te zijn, je verleden, alle pijn,

het hoeft niet in de weg te staan.

Zichtbaar worden, open staan, je gave te ontvangen,

Is dat niet in wezen waar we allen naar verlangen?

God wil ons die kracht ook geven,

blijf maar met je voeten in het water staan.

Helemaal jezelf aan Hem te geven,

dat is de kern van je bestaan.

Je uit te strekken, te openen,

zodat je kern ook zichtbaar word,

dat is leven ten volle,

dat is leven met God.

 

 

 

 

 

 

 

 

08-03-2003

t is alweer een tijd geleden,

t is alweer een tijd geleden,

Dat ik heb geschreven.

Ik schrijf ontzettend graag,

maar soms is er gewoon iets anders in mijn leven.

Bovendien zijn woorden slechts woorden

En zeker die van mij

Maar soms zijn woorden meer

en maken ze mensen blij

Die woorden die vervuld zijn

met de liefde van onze heer

Van Hem die alles maakte

Die ooit eens is begonnen

en mijn hart daadwerkelijk raakte.

Voor die God wil ik schrijven,

zodat zijn woorden eeuwig blijven.

Mijn woorden hopeloos en zonder kracht,

Maar Zijn woord heeft voor eeuwig alle macht

In Hemel en op aarde.

Zijn woord heeft voor eeuwig alle waarde.

 

 

 

 

 

6 februari 2004