Categorie: ademruimte

Zielepijn?

Ik moet ff denken aan preek van  David wilkerson.  de preek heet anquis. korte versie er van kun je hier vinden Wat is Zielepijn?Ik lees nu boek van anselm grün. Die berouw definieert als ‘pijn van de ziel en afschuw van de begane zonde’.

sorry

Mijn inziens kan er een verband liggen maar is zielepijn meer dan dat. Ik kan verkeerde dingen doen en er berouw over hebben , maar dat is mi nog geen zielepijn .

Zonde en afschuw er over maakt nog niet dat we werkelijk de pijn tot in onze ziel toelaten.
Maw zielepijn is het wanneer we tot de erkenning komen dat we niet de controle hebben over ons gedrag. Dat er oprecht verdriet is om onze persoonlijke toestand, maar boven dit nog verdriet hebben om de toestand van anderen. Dat we gebroken zijn om de gebrokenheid van onszelf en anderen en beseffen dat we God nodig hebben in ons leven.

Er is een aspect in deze die ik nog wil noemen. Namelijk dat wanneer we tot het punt komen dat er werkelijk iets in ons gebeurt, dat ons hart zich als het ware omkeert, we daarin gemakkelijk kunnen blijven hangen en het gevoel hebben dat dit de manier is om God te dienen. Veel mensen denken dan het lijden om Christus wil of het dragen van ons kruis.

Eigenlijk blijft men dan echter slechts steken in de emotie die eigenlijk bedoeld is om leven veranderend te zijn ten positieve. Wellicht is datgene wat veel ongelovige mensen zien in gelovigen dat ze eigenlijk helemaal niet zo happy zijn als men beweert.

bono-bless

Er is eigenlijk veel in gelovigen een houding die niet congruent is. Men verkondigd dat Jezus verlost van zonde en schuld , maar men blijft hangen in pijn daarover.

Veel gelovigen koesteren zich in rouw over hun zonde wat erg vroom lijkt en ook overkomt wanneer men dit in grote woorden uitspreekt in gebed, preek of in gesprek, maar het in wezen niet is.

Op deze wijze is berouw een vervanging van wat hen in eerste instantie in de weg stond om werkelijk vrij te zijn en is ze nu in wezen slechts de vrome versie er van geworden. Er is werkelijk verandering nodig.

Ook dit gedrag is zondig gedrag omdat het ons niet brengt tot het doel waar god ons voor geroepen heeft. god verlangt dat we actief ons oude leven achterlaten en niet een alternatief neerzetten waarbij wij nog altijd op onze eigen inzichten voortbouwen.

We hoeven niet meer gebukt te gaan onder de last van het verleden. We hoeven onszelf geen last op te leggen. Geen zelf beschuldigingen of verwijten maken ons er van afwenden om Christus te volgen.

Dat betekent dat een nieuw leven met God begint met berouw, maar dat we van daaruit verder gaan en ons leven anders gaan invullen als voorheen. Dat we oud zeer verwerken en loslaten en ons oriënteren op Gods wil voor ons leven. Nieuw gedrag, nieuwe wegen.

 

Ben je gezien?

Matteus 5:14 

stad_op_een_berg304

 

Tjonge jonge , ik of wij een stad boven op de berg? Opvallend in deze wereld? Een licht?

Dat ervaar ik vaak helemaal niet zo. Vaak , meestal eigenlijk, denk ik juist het tegenovergestelde te zijn. Het allemaal niet zo goed te doen.

We willen een open huis zijn voor anderen , maar voor welke anderen dan? We hebben een aantal kinderen en daarbij ook een paar pleegkids, maar mijn gedachten zijn vaak meer gericht op de vraag; doen we het allemaal wel goed zo, dan dat we werkelijk zien wat er goed gaat.

Ik zie dat licht altijd niet. Het kost soms erg veel energie. We werken ook beide, mijn vrouw en ik ook nog best veel en voor mij is de vraag dan of we wel werkelijk zo’n licht zijn als wordt beweerd.

Doe ik mijzelf en anderen nu wel of niet tekort? Ben ik als vader en echtgenoot wel goed bezig? Wat laat ik zien in mijn gezin , mijn omgeving? En datgene wat gezien wordt is dat wel werkelijk licht of ziet mem in mij die mopperende en zeurende vent. Dat laatste ben ik immers ook.

Vaak heb ik hierop niet antwoord em voel ik me juist heel klein. Immers als ik hoor van mijn oudere kinderen wat ik zeg dat dat niet deugd in hun ogen dan voel ok me in mijn verdedigende opstandige houding vaak geen stad op een berg. Ook geen licht wat gezien wordt in de wijde omgeving.

Ik zie mezelf meer als een heel oud hutje ergens in een bos met klein olielampje op tafel. Niks groot, zichtbaar, trots aanwezig al schijnende. Nee, ik zie niet altijd.

Wat ik wel zie is een prachtige vrouw van wie ik heel veel hou en met wie ik binnenkort al weer 24 jaar getrouwd ben. Een paar eigen bloedjes van kinderen op wie ik , al mopperend vaak, enorm trots ben. Ik ben te beschermend volgens hen, ze mogen al is mijn oudste al ruim 18 inmiddels in het donker niet alleen de deur uit. Ik verlang dat er klusjes gebeuren en er verantwoordelijkheid wordt genomen, dat ze goede doordachte keuzes maken en spreek hen daar op aan. Ik heb vaak de rol van strenge ouder. Niet een licht. De mopperaar.

Ook voor mijn kids die niet bloed eigen zijn ben ik niet gemakkelijk. Veel regels em afspraken en soms enorme gesprekken om te vertellen dat ik wil dat het beter met ze gaat.

Eigenlijk ben ik niet zo’n licht. Ik heb ook voor mijn brouwde oplossingen al klaar liggen in plaats van te vragen hoe het nu werkelijk gaat. Ik merk haar vermoeidheid soms niet eens op en wals over haar gevoelens heen al houdt ik enorm van haar. Ahum… Ik een stad? Een licht? Nee hoor, maar mijn schat in mijn ogen wel. Mijn kids zeker ook. Maar van mijzelf zie ik het niet echt.

Ik verlang het te zijn in mijn leven. Ik weet dat het mogelijk is en ook dat anderen day wel in mij zien. Vaak haal ik dat zelf onderuit doorbrengen kijken wat niet goed gaat of wat anders zou moeten. Echter God weet en ziet dat er veel is om aan te werken, maar Hij is het die mij hoog op een rots zet.

Zichtbaar voor de wereld, voor anderen zodat ze kunnen zien wie ik ben, dat maakt kwetsbaar. En dat is wat ik werkelijk ben. Een stad op een berg wordt toch vaak gezien als zijnde sterk en onaantastbaar? Echter wat in het oog loopt laat ook zijn zwakheid zien. Daar waar hij het gemakkelijkst te raken is.

Wil ik dat wel? Durf ik dat? Durf ik te bekennen een mopperaar te zijn die dat zou moeten afleggen? Durf ik los te laten en niet de controlefreak te zijn? Durf ik vrijheid te geven en de boel de boel soms maar te Laten? Kan ik anderen vertrouwen ook als ik daar soms in beschaamd ben? Durf ik nieuwe relaties toelaten zonder achterdeurtjes? Verlang ik werkelijk dat licht te zijn, die stad?

Eigenlijk geloof ik dat ieder mens gezien wil worden. Dat ieder mens ook iets wil uitstralen . En ik geloof dat wanneer we ons leven in de handen leggen van God , Hij door ons leven schijnt. Dat niet slechts mijn eigen gebrekkige daden zichtbaar zijn, maar dat Hij zichtbaar aanwezig is wanneer we ons leven op Hem bouwen.

Ik bouw mijn leven op Hem en wil meer veranderd worden . Groeien in navolging. Ik wil meer en meer gaan lijken op Jezus. Met Hem zijn we overwinnaars em zullen we gaande weg , van heerlijkheid tot heerlijkheid, de overwinning gaan proeven. De overwinning is reeds behaald, maar durven we/ durf ik daar ook uit te leven?

Ik durf te zeggen dat ik in Jezus zelfs meer dan overwinnaar ben! Dat ik mijn plek en het licht niet wil laten ontnemen. Sterker nog , niets of niemand kan mij scheiden van de liefde van Christus. Hij is de rots op wie ik bouw. Soms probeer ik op eigen kracht iets tot stand te brengen en dat lukt soms ook, maar vaak is dat wat ik zelf gebouwd heb een sta in de weg. En moet dat opnieuw afgebroken worden. Dat is regelmatig gebeurd. Prijs God echter dat Hij ons helpt met bouwen van Zijn werk zodat het niet onze stad wordt en ons licht verspreidt wordt, maar dat Hij de bouwmeester is die zichzelf door ons wil laten zien.

genade

Grace_wordle


Soms heb ik eerlijk gezegd het idee dat ik het wel aardig goed doe allemaal. Gelukkig kom ik echter al gauw weer met beide benen op de grond. Vooral wanneer iets me frustreert of irriteert. Ik kan dan echt een bommetje zijn.

Gelukkig te weten dat wat ik ook doe en in welke omstandigheden ik ook verkeer Gods liefde voor mij onveranderd blijft. Ik kan niets doen waardoor hij meer of minder van me houdt.  Zijn liefde voor mij is volkomen.

In Christus zijn er geen obstakels meer die een relatie in de weg staan. Er kunnen obstakels zijn van ons uit, maar Gods liefde blijft dezelfde. Ook als er irritatie is of what ever. Gods genade blijft dezelfde.

Durf ik deze genade te accepteren? Los te laten? Durf ik geloven dat er geen andere hoop is als Hij? Gelukkig dat ik dat mag weten.

grace4

Erik Velema

waarachtige genade

images (4)

Afgelopen week  liet ik in studietijd een opvallend aansprekende  preek zien van Paul Washer.  Een preek die als je er naar luistert kloppend is en ook heel recht door zee. Er worden ook wat tranen geplengd en toch is er iets waar ik  moeite mee heb.  ik heb  in de studie echter wel juist voor deze  preek gekozen om zo ook  iets duidelijk neer te zetten in de bespreking  hier omtrent.

Nu heb ik  zo juist een aantal blogs bekeken van Marja over wet en genade. ik denk dat deze daar aardig bij aansluiten. Immers waar gaat het over als ik spreek over de preek van Paul Washer.  Hij spreekt  en noemt ook de genade.  hij vertelt echter  dat  men geneigd is om een  gebedje op te zeggen  en zich van daaruit een christen te noemen en stelt dat  85% van de mensen die zich christen noemt geen christen is. pijnlijk niet waar?

Veel mensen zouden zich verschuilen achter de genade en het oude testament zou  voor ons als mens nog van weinig nu t zijn.  waarvoor is de wet er?  Paulus zegt dat de wet juist laat zien hoezeer we God nodig  hebben in ons leven.  en idd we hebben genade nodig. Halleluja er is ook genade. en ja we kunnen er niets voor doen om deze te ontvangen , ze  wordt ons gegeven als een onverdiende gunst. Maar kunnen we dan maar zoals Marja het min of meer noemt  achteruit gaan zittenen  leunen.

vingertjeWet en genade of zoals ik het vaak noem genade en waarheid zijn  twee zaken die soms  regelrecht tegenover elkaar lijken te  staan. immers we denken  soms mensen te moeten oordelen over het feit dat ze fouten maken in het leven en we zeggen dan  dat we ze moeten aanspreken.  We vergeten echter daarbij vaak de genade.  je zou dit moeten en dat moeten en heel veel andere dingen ook. het opgeheven vingertje waar we juist in Nederland nogal wat moeite mee hebben.

Moeten we ons nu stil houden als we weten dat er iets verkeerd is gegaan? Als anderen zondigen?  Ik geloof het niet.  ik geloof dat Jezus daarin het mooiste voorbeeld zelf is.  ik bedoel dan dat hij als geen andere mensen aansprak op hun fouten en tegelijk hen genadig was. tegen de overspelige vrouw zei hij zoiets als ga maar ,  doe het niet meer, ik zal je niet veroordelen. Maar desondanks maakte hij haar wel bewust  door  mensen er bewust van te maken.

Hij sprak tollenaars en farizeeërs  regelrecht aan en soms  zelfs met harde toon, addergebroed noemde hij sommige mensen zelfs. Klinkt dit genadig? Nee , maar telkens weer was hij genadig en ging  in gesprek met hen. Ging met tollenaars aan tafel.

Ik ben het met Marja en met Paul Washer eens . we mogen  duidelijk zijn over genade en over de we. Ze is immers de waarheid. Gods waarheid, maar we mogen de genade niet aan de kant zetten voor de waarheid. de waarheid en genade  zijn als twee kanten van één muntstuk.  Het gaat er niet om welke kant je benadrukt  van God het gaat om met welk perspectief kijk je naar God.

Wat  we zeggen kan soms hard overkomen zoals Paul Washer  dingen uitspreekt. Ze zijn waarheid met een vleugje genade. goed om eens door wakker geschud te worden.  anderzijds  zijn er ook mensen die mij aanspreken als  Henrie Nouwen die  veelal spreken over Gods genade. ik denk nu even aan het boek  van Hem: eindelijk thuis. ik geloof dat  een manier ook te maken heeft met persoonlijke voorkeur.  tegelijk is het perspectief van waaruit men kijkt ook belangrijk. 

In Jezus zien we dat Genade en Waarheid prima samengaan. En inderdaad Jezus was dan ook bijzonder. En ja Hij was ook de zoon van God. maar desondanks liet Jezus de totale waarheid zien door de wet te vervullen. De complete straf te  dragen met alle pijn  die dat met zich  mee droeg. Jezus keek vanuit liefde en sprak met ontferming, maar ook oprecht de waarheid ook als die soms werkelijk iemand  kan raken.  

Weet je ik geloof dat we  de Waarheid moeten verkondigen over wie Jezus werkelijk is.  Ik geloof dat we Gods genade van de daken  zouden moeten  schreeuwen. Ik geloof dat het niet zoveel uitmaakt  hoe we dat doen. de een meer nadruk op de wet, de ander meer nadruk op e genade wellicht, maar de vraag is  of mensen zowel de waarheid als de genade  terug kunnen vinden in hoe we leven. waar we voor staan , welke keuzes we maken. wie raken we werkelijk met dezelfde hartgesteldheid als dat van Jezus? 

jesus-embrace

Willen we  als perfecte mensen leven? de waarheid hard maken in ons leven, dan zal  het gevolg zijn dat we falen omdat we de keiharde Waarheid  niet  aankunnen. We zullen Gods genade , Jezus zelf in ons leven toe moeten laten om werkelijk ook  bruikbaar te zijn.  niet soft. Maar oprecht , eerlijk  en dienend. waarachtig!

Ik moet dan denken aan de roos van Leary. We zijn allemaal anders . de een zit meer boven in qua gedrag (dominant, wettisch)en de ander wat meer naar onderen( onderdanig,slaafs). Toch kan God beide gebruiken. Niet wanneer we slechts gericht zijn op ons zelf, maar wanneer we op samen gericht zijn( relatie). We hebben  elkaar nodig en  we hebben het nodig om er voor de ander te zijn. bovenal hebben we Gods genade en waarheid nodig  voor ons leven om werkelijk dienstbaar te kunnen zijn. 

De door God geïnspireerde mens?

 

getuigenissen-wonderen-genezing3Wat is inspiratie? Inspiratie wordt als ik even rondgoogle als volgt gezien en benoemd: een toestand van creatief nadenken . inademing, een goddelijke ingeving, ideeën hebben , inblazing,  bezieling, aan vuren, een gevoel van hoe een bepaalde klus aan te pakken, levenwekkende kracht, etc…

Het woord inspiratie vanuit het Latijn gezien komt van het woord spiritus wat zoveel betekent als geest. Ook wordt goddelijke ingeving meermalen gebruikt  als het gaat om uitleg.  Al met al  als het gaat om inspiratie  lees ik zoveel als, iets wat  bij ons binnen komt in de geest als een soort van wind. Het komt niet zomaar , maar is een goddelijk ingeven.

 Lezen: 2 Tim 3:16 / 2 Petr 1:20/21

Wanneer gelovigen spreken over de bijbel, dan zeggen ze veelal dat de Bijbel het door God geïnspireerde woord is.  waarmee ze willen aangeven dat  wat geschreven is een goddelijke oorsprong heeft.  Sommige mensen  denken daarbij  dat God als het ware de hand van de vele verschillende schrijvers heeft omvat en hen iets liet schrijven wat hun eigen vermogen en inzichten te boven ging. ( mechanische methode)

anderen beweren dat  God enkele  specifieke zaken  bewust aan bepaalde mensen zou hebben verteld en getoond en dat  daarbij ook woorden van mensen zijn toegevoegd en dat er als het ware een mengeling is ontstaan tussen het woord van God en dat wat de schrijver van god zou hebben geïnterpreteerd. ( dynamische methode)

weer anderen geloven  dat  er mensen waren die gewoon intensief met God leefden en deden wat God hen ingaf en schreven wat er op hun hart was , hun ervaringen en hun gedachten gevoed door verlangen om te dienen werd als het ware gefilterd door wat de Heilige geest in hun leven  deed . ze ervoeren in hun leven  de nabijheid van Gods geest en deze inspireerde hen om deze daden en gedachten op te schrijven als  een natuurlijke  manier. het  was God zelf die mensen inspireerde. Zonder dat de mens daar altijd heel direct en bewust over nadacht. (organische methode)

Nadenkertje/ kernwaarde:Wanneer  de bijbel daadwerkelijk door God geïnspireerd is, dan zullen we de bijbel ook moeten gebruiken zoals  God ons dat opdraagt. 

Het is mooi te zien dat de Bijbel op deze prachtige manier tot stand is gekomen en dat er ondanks de verschillende  interpretaties  duidelijk moge zijn dat er inspiratie nodig was om de Bijbel te schrijven, maar ook om te kunnen begrijpen wat er in de bijbel staat.

images (3)Ik geloof  dat God mensen inspireert. Niet alleen om Zijn boek  te schrijven, maar ook om andere dingen te doen. andere boeken te schrijven, mensen te bezoeken, dingen te maken, door de natuur, door relaties, door kunst, muziek, preken, verhalen,  …noem maar op.

Weet je sommige mensen beweren dat het leven “maakbaar” is.  Maw dat je zelf min of meer in de hand hebt  of je leven een succes  wordt of  juist niet. maar weet je we  mogen dan intelligent zijn , je mag dan veel weten of ervaring hebben, maar jij en ik hebben niet de controle over het  leven en wat daar zoal in gebeurt .

Ik geloof niet dat het leven maakbaar is. ik denk dat we mogen leren dat wij zelf het leven niet in de hand hebben.  wij hebben een hogere macht nodig. We hebben het nodig  dat God in ons leven ingrijpt. We kunnen soms wat invloed uitoefenen op zaken,maar dat zelf alleen maar omdat Hij ons daarvoor de ruimte geeft.

Ik geloof dat het belangrijk is te weten en te beseffen dat  we niet hoeven te leven  naar wat andere mensen ons te zeggen  hebben.  veel mensen en daarbij ook veel gelovigen  in de kerk of daarbuiten willen je heel graag vertellen wat je wel of niet moet doen. soms hebben ze heel goed onderbouwde theorieën. Ze vertellen ook geen leugens. Maar het is belangrijk is om te leren  te leven  naar wat God ons persoonlijk te zeggen heeft.  Dit in ons dagelijks leven , soms door  mensen die te vertrouwen  zijn, m aar vooral door met Hem in gesprek te zijn, te bidden dus, door te lezen  wat God ons in de Bijbel ( het door hem geïnspireerde woord)te zeggen heeft.

God heeft iets te zeggen! ik geloof dat de Bijbel Gods geïnspireerde woord is, maar ik geloof dat God vooral mensen inspireert om zijn weg te gaan en hierover  te vertellen. Zoals de profeten en apostelen, maar ook mensen nu tegenwoordig.   Wat God te zeggen heeft  verteld hij door mensen als jij en ik, gewone mensen dus.

We zijn geneigd ons oor  vooral bij mensen neer te leggen. Maar wat nu  spreekt God niet meer?  als God  dit wel doet  zouden we dan niet vooral ook ons oor bij God te luister moeten leggen en wat heeft  hij ons dan te zeggen? en hoe doen we dat dan?

download (1)Weet je  Hij is degene die  het beste weet wat goed voor ons is.  hoezo?  Omdat hij ons gemaakt heeft.  Zou degene die ons en bedacht en gemaakt heeft  niet ook het beste weten wat goed voor ons is?

Hij weet wie je bent, wat je aankan, wat je kunt dragen. zelfs al denken we dat we  iets niet aankunnen, God is  er ! Hij inspireert. Nog altijd. Hij inspireert ons door zijn Heilige geest, zoals Jezus dat beloofde.

Ik vind het wel mooi zoals het in het engels gezegd word. to unlock Gods word in to (y)our live.

 

 

 

 

ach, maak je vooral niet druk.

hd-strand-achtergrond-met-schelpen-zee-wallpaper-fotoWie loopt nooit eens ergens tegenaan? Wie zou niet bepaalde patronen in zijn leven willen veranderen?  ik  denk als ik deze vragen stel zoals ik ze hier heb neergezet, mensen al gauw zeggen dat er altijd wil iets  is wat  men zou moeten aanpakken in hun persoonlijk leven.

ach, we maken ons er niet  zo druk om.

Ik geloof dat we allemaal zaken hebben in ons leven waar we aan zouden  kunnen werken en waarvan we weten dat het ons goed zou doen, maar  ach, we maken ons er niet  zo druk om. Per slot van rekening zijn we slechts mensen en  we maken nu een maal fouten . op die manier relativeren we  een hele hoop zaken in ons leven  zodat er  nooit werkelijk een verandering zal optreden op het gebied wat men voor ogen heeft.

Hoe kijk je tegen zaken aan in je leven. waarom lopen bepaalde zaken in het leven telkens weer fout?  Of misschien zie je het niet als fout, maar zie je het als  iets wat je telkens weer overkomt, puur pech. Waarom zie je bij bepaalde mensen geen verandering of  stagneren ze in hun ontwikkeling terwijl anderen met niks beginnen en zich opwerken.  (Ik spreek hier niet over geld of functie)

ik geloof dat veel mensen het leven niet zo boeiend meer vinden.

Ik vraag me af hoe het met jou gesteld is in deze. Waar sta jij? ik geloof dat veel mensen het leven niet zo boeiend meer vinden. Ik moet denken aan een clip van  John Piper. Het  zijn mensen die  zich uitstrekken naar  van alles en nog wat in het leven.  voor hen  lijken zaken  belangrijk als een  goed inkomen, een goed pensioen, veel vakanties, mooie kleren, duur telefoontje, de nieuwste trends, of ook wel het  verzamelen van schelpen genoemd. in wezen proberen deze mensen hiermee hun leven van waarde te voorzien.

De vraag is wat is waardevol. Wat is werkelijk waardevol?  Is jouw leven waardevol?  Mijn leven is dat waardevol? Ik moet toegeven dat ik ook van die issues heb waar ik aan zou moeten werken, maar  die ik niet de aandacht geef omdat het allemaal soms wel gemakkelijk is zo.  misschien moet ik toch nog even duidelijk maken wat ik er mee bedoel vanuit mijn persoonlijk perspectief. Weet je : ik geloof dat het leven  waardevol wordt wanneer we doen wat  werkelijk in ons hart ligt voorbestemd. Dat we  rijk worden in ons leven( wederom, het gaat niet over geld of goederen)wanneer we  gaan doen waartoe we geroepen zijn.  echter veel zaken waartoe we geroepen zijn krijgen niet werkelijk een kans  tot ontplooiing omdat we er  eenvoudig weg  vaak niet werkelijk in geloven dat het mogelijk is in ons leven.

de meest waardevolle momenten (zijn) niet altijd de meest blije momenten

Weet je ? omdat we  niet werkelijk geloof hebben dat we de capaciteiten hebben om  iets te doen trekken we ons terug in onze oude routine en blijven we zoeken naar erkenning van mensen in plaats van op God te vertrouwen en in het feit dat Hij ons door en door kent.  Ik geloof  dat we  veelal vasthouden aan oude  zaken in ons leven om greep te kunnen houden op  wat we hebben, wat we kunnen en daarmee eigenlijk de  touwtjes zelf in handen houden. God echter heeft zoveel meer met ons voor. Zaken die ons zoveel  meer zouden brengen. zaken die ons zouden doen groeien in afhankelijkheid van Hem.

Ik denk dat we te gauw tevreden zijn enerzijds, anderzijds geloof ik niet dat wat God ons geeft nu  per definitie gemakkelijk is.  ook niet dat het per definitie altijd blij maakt.  Echter wat ik wel geloof is dat de meest waardevolle momenten in ons leven  niet altijd de meest blije momenten zijn.  enkele van mijn meest waardevolle momenten zijn die momenten dat ik heb moeten janken omdat een geliefde overleed in mijn bijzijn. Mijn meest waardevolle momenten zijn die momenten dat ik bij iemand was die  diep in de put at en we geen oplossing wisten, maar we konden wel samen bidden tot  God en we ervoeren dat hij gewoon bij ons was.  de meest waardevolle momenten zijn het   die moment dat  we keuzes moesten/wilden maken en waarbij we geen idee hadden wat er zou komen en toch zijn het die momenten die me bij gebleven zijn als  meest waardevol.

waardevol is (..) delen en samenzijn in diepe moeilijke momenten.

Ik ken ook blije momenten , die als ik er nu  naar terug kijk me nog weinig doen.  de aanschaf van een nieuw auto waar ik lang voor gespaard had.  de lol op feestjes, leuke vriendschappen die  naderhand toch niet intens waren, maar wel erg gezellig maar ook erg oppervlakkig bij nader inzien.  Weet je wat is waardevol? De wereld legt de nadruk op lol en feest. Maar waardevol is ook delen en samenzijn in diepe moeilijke momenten.

Maak ik duidelijk waar ik heen wil? We hebben de autoriteit gekregen om zaken in ons leven aan te pakken, maar we kunnen ook blijven waar we zijn. dus:  niet te diep gaan. Een lach en af en toe een traan. We geloven  in God misschien zelfs, maar wat wij willen staat voorop. God komt daar ergens achteraan op een tweede  , derde, of een nog  lager plaats. We kunnen er ook voor kiezen om ons leven lang dicht  bij God te leven en te doen wat hij van ons vraagt. Hem op de eerste plek te zetten met de gevolgen van dien. Dat betekent geconfronteerd worden met onszelf, met onze tekortkomingen en ook met die van anderen. maar het uitspreken van die tekortkomingen maakt het  leven niet gemakkelijker, moeilijker  wellicht, maar tegelijk  we leren zoveel meer van God dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden. omdat we juist dan afhankelijk zijn van hem .

 

 

stoom afblazen?

shutterstock_73575268Druk , druk, druk… ik schrijf er vaker over. Ik denk er over. Wellicht omdat ik twee keer behoorlijk vast gelopen ben en dat nooit meer wil, Maar bovenal merk ik dat  veel andere mensen ook last hebben van drukte.  Veel mensen lopen aan tegen het feit dat ze het druk hebben, of druk ervaren in hun leven.  veel zaken in het leven lijken enorm veel druk te geven  , niet zomaar maar vaak ook omdat we dingen vasthouden die  we eigenlijk zouden moeten loslaten.

een extra schep op onze nogal volle wagen.

Weet je , ik zit zo in elkaar dat ik best van een beetje druk en spanning houdt, toch weet ik dat een mens als jij en ik maar beperkt om kunnen gaan met spanning.  De boog kan niet altijd gespannen staan zeggen we toch?  Ik geloof dat het zo is. in een boek over Burn-out van Armando theunisse en clemense leijten, komt naar voren dat wanneer we enorm druk hebben  we ook tijd moeten nemen om enorm te ontspannen. Hoe drukker we het krijgen des te meer hebben we ook die ontspanning nodig.

waarom zou je niet zo nu en dan genieten van je harde werken.

media_xl_4481629Ik geloof dat veel mensen zo bezig zijn met de drukte dat men die drukte meeneemt in hun ontspanning. Ze hebben het zo druk gehad dat ze moeten ontspannen. Ze moeten en weer slaat de druk toe. ik denk dat dit niet werkelijk ontspannen is maar extra druk op ons leven, op wie we zijn en wat we doen. een extra schep op onze nogal volle wagen.

Weet je , volgens mij zou het gewoonweg gezonder zijn om meer simpel te leven.  relaxter om te gaan met bepaalde zaken in het leven.  simpeler om gaan met de keuzes in het leven. ik bedoel daarmee niet onverantwoordelijk maar wel, waarom zou je niet zo nu en dan genieten van je harde werken.  Waarom zou je altijd maar bezig zijn en druk zijn , maar je grote liefde vergeten?  Je passie laten liggen, niet meer  doen waar je zo van houdt?

LegsWaarom zou je je agenda vol maken  met allerlei zaken die je verplicht vind, die anderen van je verwachten, die je van jezelf verwacht, die volgens jou zouden moeten, maar waarvan uiteindelijk vaak blijkt dat iemand anders het kan doen of die  je veel stress bezorgen, maar waar niemand werkelijk wat mee doet.

druk zijn en doen waar je  niet voor geroepen bent geeft stress.

Keuzes maken en uitzoeken wie je bent en wat je werkelijk plezier geeft is iets  wat mijns inziens veel druk  van de ketel kan halen. Druk zijn is niet erg volgens mij, maar druk zijn en doen waar je  niet voor geroepen bent geeft stress.

Haardhout_Maarten_LamingWeet je , ik geloof dat we geroepen zijn door God om te doen waarvoor Hij ons specifiek geroepen heeft. Dat wil niet zeggen dat we nooit te veel op ons karretje laden, maar ik geloof wel als we  ons karretje te vol krijgen dat we zullen moeten kijken  naar wat van ons is en wat we los zullen moeten laten.  Wat anderen wellicht beter kunnen doen of misschien niet eens dat, misschien zelfs minder goed kunnen, maar wel met meer  vreugde of passie en hier niet vol in zullen lopen.

ik ben er zeker van dat we samen de kar kunnen trekken. De totale kar  mag dan vol zijn, maar vele handen maken licht werk.

Er is veel te doen in Gods koninkrijk, maar niet alles hoeft door jou of  mij gedaan te worden. er zijn vele leden in het lichaam en ieder heeft zo zijn persoonlijk kracht, en mogelijkheden.  We hebben elkaar nodig. Ik jou en jij mij. ik ben er zeker van dat we samen de kar kunnen trekken. De totale kar  mag dan vol zijn, maar vele handen maken licht werk. De druk is van de ketel wanneer we samen werken. Niet dan?

onvoorwaardelijke genade?

Deze  week nagedacht over genade. we spreken als gelovigen vaak over de liefde van God en zijn genade.  de vraag  die langs kwam deze week was : is Gods genade onvoorwaardelijk. God heeft de mens onvoorwaardelijk lief. Hij houdt zo enorm veel van ons dat we  die liefde niet nauwelijks kunnen bevatten volgens mij.

De genade  van God is echter  een ander verhaal. Niet dat we dat kunne bevatten als mens, maar  het feit dat God onnoemlijk veel van ons houdt en ons zijn genade wil schenken.  zijn onvoorwaardelijke liefde maakt dat  er genade  mogelijk is geworden .

Genade is iets waar we  soms  aardig tegenaan kunnen lopen en veelal maar moeilijk kunnen accepteren.  Wat is genade nu ?  genade is het  dat wanneer we niet in de positie zijn, dat het in wezen onmogelijk is, om iets te doen vanwege een bepaalde oorzaak het desondanks toch mogelijk wordt gemaakt doordat iemand  als het ware borg voor ons staat.  Jezus staat borg voor ons. Hij kan dat omdat hij de uiterste prijs voor ons heeft betaald.

De vraag  die op me afkwam was : is genade nu voorwaardelijk of onvoorwaardelijk?  Jezus echter rechtvaardigt ons ondanks dat we zelf niet rechtvaardig zijn. In wezen is het onmogelijk om  met God te leven. door Jezus is het mogelijk geworden. dat is genade! Jezus deed werk van genade voor ons 2000 jaar geleden. Geld dit nu nog?  Zijn werk is echter niet een werk in de verleden tijd, maar in tegenwoordige tijd. hij heeft voor ons voldaan. (lees Rom 3:26 er maar eens over)

Moeten we nu dan perfect zijn in wat we doen?  is dat de voorwaarde die gesteld  word om Gods genade  te kunnen ontvangen?  Nee, zeker niet!

 De bijbel staat vol met verhalen van iemand die verre van perfect waren. ze voldeden niet  aan de regels die God had laten opstellen.  Door de regels te overtreden waren er soms consequenties. Soms hele pittige. Ze hadden te dealen met de gevolgen van hun verkeerde keuzes. Echter deze foute keuzes maken echter niet dat God minder van hen hield. Zijn liefde is onvoorwaardelijk zoals we al zeiden.

Het mag  duidelijk zijn dat God onvoorwaardelijk van mensen houdt! Hij liet dit zien door Zijn geliefde zoon aan het kruis te laten nagelen.  Genade is echter iets wat we zullen moeten accepteren in geloof.  Dit geloof maakt nu juist het verschil als het gaat om genade. God laat ons vrij om zijn liefde en genade te ontvangen, maar tegelijk is geloof belangrijk om genade te kunnen ontvangen.

Gods genade ontvangen kan alleen wanneer we  geloven dat Gods liefde ook daadwerkelijk voor joiu  geld. Dat Jezus  voor jou stierf, dat je geliefd bent door God. dat God je gewild heeft, dat je een kind van hem bent.

Genade is min of meer voorwaardelijk. Je zult  dus moeten geloven. dit komt  soms echter  twijfelachtig over. Alsof men zoiets zegt of schrijft van ik gelooft het wel.  Je vrouw  vraagt je of je nog van haar houdt en jij zegt ik geloof het wel.  Dat  is niet best .

Geloof is niet en misschien wel, maar geloof is ik heb er geloof in dat het waar is . ik geloof het!. Geloof heeft alles te maken met waarheid. ik geloof dat Gods woord waar is.  immers we kunnen van alles geloven .  we kunnen geloven  dat er veel manieren zijn om verlicht te worden.  dat we ons leven zelf in de hand hebben.dat we religieus leven  of ons houden aan alle regels van de kerk dat we zelf de controle hebben of wat al niet meer.

wanneer we echter voorbij gaan aan de waarheid van Gods woord. aan Jezus christus zelf, die het Levende woord genoemd word, dan zijn we  misschien aardig genadig voor onszelf. zijn andere mensen je genadig, zijn we  zelfs genadig voor mensen om ons heen, maar   geloven we  niet werkelijk  dat God ons Zijn genade reeds heeft geschonken in Jezus Christus zelf.

Het is belangrijk te accepteren dat we door God geliefd zijn. jij en ik.  we mogen zijn genade in geloof  aanvaarden. Zijn  liefde in ons leven binnenlaten komen door Jezus Christus  te accepteren in ons leven. het in geloof aanvaarden dat wat Hij voor ons heeft gedaan de meest ultieme daad van liefde is.  Wanneer we deze liefde niet binnenlaten in ons leven kunnen we de genade van God niet proeven?

Genade en geloof hebben alles te maken ook met waarheid. geloven we dat God realiteit  is? dat Jezus werkelijk kwam om voor jou persoonlijk te sterven en op te staan zodat ook het bwijs geleverd is  van Zijn almacht?

God is volmaakt in liefde en Hij is genadig. Genade vraagt om geloof. Geloof en acceptatie. Het ontvangen van Gods genade is  een geloofskwestie dus.  Dus is  geloof een voorwaarde? Of is geloof iets wat God ons  geeft in liefde? Beide geloof ik persoonlijk.

Geloof heeft alles te maken met onze hartsgesteldheid. Wanneer wij niet willen zal God het ons niet geven en wanneer we verlangen zal God ons in liefde dit graag geven?  of wij werkelijk oprecht geloven zal moeten blijken uit hoe we in het leven staan.  ik heb het dan niet over of we naar de kerk gaan of  allerlei samenkomsten bezoeken . ook niet of we nu pinkster , evangelisch, gereformeerd of katholiek zijn, maar  of we bereid zijn om Jezus na te volgen.

Ik geloof dat het niet genade is die bepaald in hoeverre we fouten mogen maken , maar  het is  Gods genade die we mogen ontvangen juist om in relatie met hem te kunnen leven ondanks de fouten.  Als we  dus stellen dat genade voorwaardelijk is, dan zouden we geloof In Jezus Christus als voorwaarde aan moeten nemen. de voorwaarde om oprecht te geloven dat Hij de Weg, de Waarheid en het Leven is.