Mensenvrees legt iemand een valstrik, maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt in een veilige vesting gezet.
Spreuken 29:25 HSV

Ken je de gedachten en gevoelens die komen kijken als je een totaal andere wending moet maken dan iedereen verwacht?  Het gevoel dat je overspoeld als je alles op een rij zet en het enerzijds ongemakkelijk is en anderzijds iets waarvan je weet dat je het moet doen?  Of de gedachten die eigenlijk zeggen dat het onmogelijk is, dat je het niet kunt, dat mensen je vreemd zullen vinden of niet capabel? Maar wanneer toch de roep om de juiste keuze te maken je uitdaagt om te doen wat je hart je ingeeft.

Ik zelf heb een aantal keer zo’n spannende keuze moeten/willen maken. Voor mij zijn dit momenten waarvan ik geloof dat God me geroepen heeft om Hem te volgen. Te doen waar Hij me voor geroepen heeft. Ik zelf dacht op een aantal van die keuzes dat ik onbekwaam was en niet de capaciteiten had. Toch heeft God me laten zien dat God niet altijd de meest bekwame mensen roept, maar mensen die zich afhankelijk willen opstellen van Hem.

Daniel Lohues zingt in een lied de woorden: angst is maar veur even, spiet is veur altiet.of te wel angst duurt niet zo lang, maar spijt raak je niet zomaar kwijt. Een ander lied van Ralph van Maanen gaat als volgt: ik ben altijd bang dat het water stijgt, Hoger dan mijn lippen. Dat de dreiging blijft, ik ben altijd bang. Voor de stemmen in mijn hoofd. Voor niet doen wat je belooft, voor het donker, voor de zon. Dat het alweer ophoudt voordat het begon.

Ken je dit? Het onbehagelijke gevoel? Ik.hoor mensen soms zeggen dat ze er geen goed gevoel bij hebben en het dus niet van God kan zijn. Ik zelf ben daar niet zo zeker van. Ik geloof dat God ons juist vaak roept in ongemakkelijke situaties. Daar waar we ons niet direct veilig en vertrouwd voelen of capabel voor zijn. Toch geloof ik dat God ons juist dan kan leiden omdat we op Hem moeten vertrouwen en we de bereidheid moeten hebben om bekwaam te worden en bereid.

Natuurlijk kunnen we luisteren naar alle stemmen die in ons schreeuwen. Naar alle stemmen van mensen om ons heen. Naar gevoelens en gedachten die ons onzeker maken maar dat levert enkel angst en twijfel op. De vraag is niet hoe en wat mensen zeggen ,  al is de wijsheid van bepaalde mensen goed om mee te nemen. Het is vooral het luisteren naar de juiste stem. Als God spreekt dan moeten alle andere stemmen zwijgen. Gods stem is te horen als we Hem zoeken. Daar is ruimte voor nodig en stilte.

Soms denken we dat God in de onrust is. In de donder en bliksem. In de storm van het leven en ons er iets mee wil zeggen. Maar God is juist in de rust die we mogen ervaren in de hectiek.  Ik moet toegeven dat ik het lastig vindt om de rust  te zoeken als er hectiek is.  Maar ik heb wel geleerd om juist in de hectiek die rust toch te zoeken. Ik ben zelf geneigd om de storm opte kloppen, de hectiek te vinden, zaken groter te maken als ze zijn.

Ik heb ontdekt dat mijn leven zonder God alle kanten op gaat.met God komt er cadans. Zonder overleg doe ik mijn ding. Vaak gebaseerd op wat ik voel, denk en hoor van anderen, maar de beste keuzes zijn de keuzes die op mijn pad kwamen en waar God me voor een uitdaging heeft gezet, maar waar ik zijn aanwezigheid in heb ervaren. Ik geloof dat dit nu juist is wat het eerste gebod inhoudt. Vanuit relatie doen wat Hij wil voor anderen.

Onderweg zijnde met Jezus ontdek ik Zijn weg. Waar te gaan en hoe is vanuit die relatie. Ken jij die relatie ook?  Wat leid jou in het leven? Doe je wat jij wil? En hoe ga jij om met angsten,onzekerheden, teleurstellingen, pijn, afwijzing? Maak je de juiste keuzes en hoe weet je dat dan?  Ik zelf verlang te doen wat God me vraagt. Ik zoek Gods Geest in deze dingen. Hoe zit dat bij jou?