Hulpverlening

Veel hulpverleners hebben het idee sterk te moeten zijn. Ze stellen zich vaak op alsof ze beter of sterker zijn en ook meer weten. Echter daarmee legt de hulpverlener ahw een barricade neer. De ander -de hulpvrager- wordt daardoor klein gemaakt.

Veel hulpverleners hebben het idee zich om de ander te moeten bekommeren en denken daarmee de verantwoordelijkheid ahw over te moeten nemen. Daarmee ontneemt men echter de verantwoording en wordt als het ware de ouder van het kind. Hiermee accentueert de hulpverlener een niveauverschil. Deze geeft daarmee ahw aan te weten hoe de ander de ander herstel of verbetering tav het leven van de ander kan bewerkstelligen.

Hier gaat het veelal mis in de hulpverlening. Op deze wijze geven hulpverleners veel te vaak een gezagsverhouding die niet passend is. We zien dan ook vaak terug dat mensen zich als kinderen gedragen. Daarom is er ook sprake van hulpverleners en cliënten. Dit laat een bepaalde verhouding zien. Cliënten stellen bepaalde eisen aan de hulpverlener zoals kinderen aan de ouders.

Echter wanneer we de ander als gelijkwaardig zien en behandelen dan valt er ook een last van de schouders van de hulpverlener. Deze hoeft dan geen verantwoording te dragen voor de ander omdat deze zijn eigen last te dragen heeft. We mogen -zonder dat we de last er van overnemen- de ander ondersteunen, in gesprek zijn, de situatie schetsen zonder eigenaar te worden van de verantwoording die de ander draagt.

De ander zal zelf verantwoording moeten dragen, maar mag delen op een gezonde manier zonder te belasten. Daar heeft iemand soms ondersteuning bij nodig. Relatie, erkenning, handreikingen, gehoord worden en woorden van betekenis. We vallen de ander niet aan maar luisteren, leven mee en laten de ander in zijn waarde. Door gelijkwaardigheid, begrip en oprechtheid ontstaat een dimensie die ik zelf ontmoeten noem.

Ik geloof dat we in hulpverlening te veel hulpverleners willen zijn en te weinig in relatie. Ik hoor vaak dat we werk en privé gescheiden moeten houden. Dan ben je idd op de momenten aan het werk de hulpverlener, de mens die boven de ander gaat staan in gezag en zegt wat te doen. Soms is dat handig. Wanneer iemand een been gebroken heeft of een snee in zijn vinger. Geopereerd moet worden.

Wanneer iemand echter geestelijk leed te verdragen heeft dan is er geestelijke ondersteuning nodig. Relatie is dan van levensbelang. Liefde en vriendschap de basis voor herstel. Dit kan enkel oprecht plaatsvinden op basis van gelijkwaardigheid. Ook als iemand van een ander niveau is. Gelijkwaardigheid gaat voorbij aan leeftijd, kleur, ras , IQ, etc…

Jezus kwam naar deze wereld, Hij was God maar werd de mens gelijk. Hij sprak de taal die ze begrepen. Noemde mensen vrienden, gaf ruimte voor ideeën, maar gaf ook nieuwe inzichten. Had de wereld lief en deelde zijn leven met ze. Mooi voorbeeld om na te volgen. Wat is er groter dan de Waarheid zelf. In Hem is herstel te vinden.

#chog #slt


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: