Wie ik? Ja jij!

Waar ben ik naar op zoek in het leven is een vraag die veel mensen zich stellen. Als we doorvragen dan is het meestal een vraag die gericht is op de persoonlijke omstandigheden. Ook als ik zelf naar binnen kijk, in mijn eigen hart en gedachten, dan is er eigenlijk altijd een soort van verlangen dat we wellicht wat eigengericht kunnen noemen.

Mijn gedachten gaan al snel uit naar de persoonlijke situatie. Ik geloof dat wat we zien en meemaken, ook al gaat het niet eens werkelijk over ons, toch heel snel in ons eigen licht komt te staan zonder dat we het in de gaten hebben.

Internaliseren 

Er is niets mis met je zelf in de ander te verplaatsen, maar soms moeten we daarmee oppassen. Niet alles wat er gebeurt is onderdeel van jouw persoonlijke ontwikkeling, proces of leven. Niet alles wat je tegen komt moet je internaliseren.

Waarom doen we dat dan toch? Ik kan daar niet een exact antwoord op geven. Wel kan ik zeggen dat ieder mens op zoek is naar geluk. Die zoektocht is dieper dan we soms denken, van onszelf zien. We zoeken naar beter, meer, mooier, liever….

We spiegelen ons vaak aan anderen. Meestal heel onbewust. Soms ook wel bewust. We kijken naar de ander en zoeken naar overeenkomsten of zaken die we kunnen waarderen of juist niet. Als we niet oppassen zitten we al snel op een manier om het gesprek die niet meer gaat over de ander, maar zien we de ander vanuit dat wat we willen zien of horen.

Onze eigen spiegel

We kijken als het ware in de spiegel en zien onszelf in de spiegel en wat niet past , wat we niet willen of leuk vinden veroordelen we. Eigenlijk wijzen we daarmee de ander af zonder het in de gaten te hebben, terwijl het eigenlijk meer gaat over wie wij zijn dan over wie de ander is.

We zien onze context, het gezin waarin we zijn opgegroeid, het systeem waarin we werken, onze relatie en mijn eigen kring en zien dit als onderbouwing tov de ander.  Dit is echter niet een juiste manier van benaderen. Hierdoor ontstaan de meeste conflicten. Er is dan geen ruimte voor de ander en diens ervaringen.

Hoe het mogelijk?

Vanuit ons geloof kunnen we daar anders mee om gaan. Door de ander niet in het licht te zetten van wie wij zijn, maar in het licht van wie de ander is in Christus. Dat is een proces die we mogen leren en ontdekken. We zijn misschien wel te veel  bezig met de geluksvraag. Ben ik wel gelukkig? De weg naar geluk loopt vaak langs minder gelukkige momenten.

Ik geloof dat om geluk te vinden we soms lastige zaken hebben te overwinnen in ons leven. Ik geloof dat geluk te vinden is door met Jezus onderweg te zijn. Met andere woorden: het is niet vreemd om gelukkig te willen zijn, echter  het voortdurend bezig zijn met het persoonlijk geluk zal niet zorgen dat je ook echt gelukkig bent. Ik geloof dat geluk het gevolg is van een gezond bijbels mensbeeld.

In Jezus werd God mens en kon Hij als dusdanig meepraten en laten zien wat belangrijk is in het leven. Jezus wees voortdurend in alle omstandigheden op de Vader. Vanuit de Vader geredeneerd is ieder mens gewild, geliefd en gewaardeerd. Dat is al een geluksmomenten. Dat je mag zijn wie je bent, maar dat geld dus ook voor de ander.

Andere kijk op de situatie

De bijzondere waarheid is dat: wanneer we onze energie, toewijding en wat we doen richten op Hem die ons gewild heeft, ons lief heeft en ons waardeerd, we een andere blik zullen hebben tov het leven van de ander en dus niet meer spiegelen met onszelf, maar Christus in die ander zullen gaan zien.

Misschien zeg je dat je het zo veel geprobeerd hebt en voortdurend valt en het je niet gelukkig heeft gemaakt. Misschien heb je alles uit de kast gehaald om niet bezig te zijn met wat je zelf vindt of wat de ander vindt en zoekt het in de Bijbel en voelt je desondanks ongelukkig. Misschien is het juist dat proberen, het werken wat je vermoeid maakt. Alsof je probeert in slaap te vallen en hier zo bewust mee bezig bent dat het niet lukt. Wat zou er gebeuren als je niet voortdurend bezig bent met je zelf, met wat je wil en moet, maar met Jezus in je leven?

Paulus zegt: Laten we Hem dus aldoor prijzen. Onze woorden van dankbaarheid en van geloof zijn ons offer aan Hem in wie wij geloven. Verder brengen we Hem offers door vriendelijk, gul en goed te zijn voor andere mensen. Dat zijn offers waar God blij mee is.
HEBREEËN 13:15‭-‬16 BB

Wat zou er veranderen als we niet langer onszelf, onze omstandigheden als uitgangspunt nemen, maar juist gericht te zijn op de relatie die we met God hebben en van daaruit met anderen? Ik geloof dat we anders leren kijken. Ik bid dat we dat mogen leren met elkaar.

Om


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: