Soms stelt men in de kerk de vraag wie of wat heeft prioriteit in je leven. Dat is natuurlijk een vraag waar je enkel hypothetisch op kunt antwoorden.  Je kent de antwoorden al die in de kerk genoemd zouden “moeten” worden. God op nummer 1, Hij is natuurlijk Prio en dan is bidden, Bijbellezen etc wat je als antwoord op wat je dan als prio activiteit zou moeten geven .

Eerlijk gezegd vindt ik dit een lastige. Natuurlijk is het een hypothetische gezien iets wat je kunt stellen, maar praktisch gezien geloof ik niet dat het zo werkt. Immers mijn vrouw en kinderen zijn enorm belangrijk voor me, maar ik zie ze in de ochtend nauwelijks. Ik geef mijn vrouw gauw een kusje en ben weg.  Mijn werk slokt per dag meer uur op dan ik bij mijn vrouw en kinderen ben. Kun je derhalve zeggen dat mijn werk het belangrijkste in mijn leven is. Zeker niet.

Niet het aantal uren die ik besteed aan God bepaald mijn prioriteit tov van Hem, maar de intensiteit van mijn liefde voor Hem en Zijn Woord. Ik geloof dat er mensen zijn die God en het geloof als prioriteit stellen, maar die de plank misslaan omdat ze enkel volgens de letter leven ipv volgens het hart van Christus. Ik geloof dat Christus enkel de hoogste prioriteit krijgt wanneer we Hem bij ons leven betrekken. 

Zoals ik al zei heb ik mijn vrouw en kinderen lief, maar denk ik de hele dag aan ze, ben ik voortdurend met ze bezig?  Nee dus. Maar waarvoor ik dagelijks op sta en ga werken dat doe ik om voor mijn vrouw en kinderen geld te verdienen. Daar ben ik niet continu mee bezig in mijn hoofd of in gedachten, maar doe gewoon wat moet gebeuren. Ik maak de keuze om goed voor mijn gezin te zorgen, hen te dienen door geld te verdienen voor ons gezamenlijk levensonderhoud.

Ik geloof dat het met God niet anders werkt.  We doen wat we doen en doen dat met overgave. We doen dat op de juiste manier. We dienen God met onze inzet en keuzes. Is dat in alles en met iedereen?  Nee dus. We doen ons ding in geloof en leven. Dat betekent mi dat ik me wil bewegen in de dingen die ik doe in zijn voetstappen. Dus geen imitatie, maar als een kind van God. Die Hem soms opzoekt en soms gewoon doet wat nodig is in alle ontspannenheid.

God geeft ons ruimte. We hoeven ons niet in allerlei bochten te wringen om gezien te worden of geliefd te zijn. Hij ziet ons al en houdt van ons en we mogen ons eigen ding doen. Natuurlijk maken we afwegingen net als in de relatie met je man of vrouw. Je gaat niet vreemd, je weet immers dat het de relatie kapot maakt. Je doet geen dingen die haar of hem in een rare positie brengen of je kinderen.je kiest bewust voor het beste wat je ze kan geven binnen je vermogen. Zo zou het ook moeten wat mij betreft als het gaat om God.je doet wat nodig is om de best mogelijke relatie met Hem te onderhouden, te groeien in de relatie. Maar je bent daar niet altijd bewust mee bezig. Je wil gewoon voor het beste gaan. Zo werkt dat in relatie. Ook in je relatie met God.

Als je leeft zoals de Heer het wil, geniet Hij van je en helpt Hij je.
PSALMEN 37:23 BB